List Otwarty do Prezydenta RP w 55 rocznicę zbrodni

Informacje i dyskusja nt. aktualnych wydarzeń dot. historii, genealogii, ruchów społeczno-politycznych
JanuszStankiewicz
SITE ADMIN
SITE ADMIN
Posty: 618
Rejestracja: pn lut 07, 2005 23:09
Lokalizacja: Warszawa
Kontaktowanie:

List Otwarty do Prezydenta RP w 55 rocznicę zbrodni

Postautor: JanuszStankiewicz » pn kwie 20, 2009 14:38

.
    List Otwarty do Prezydenta RP
    Rok Katyński 1995r – w 55 rocznicę zbrodni dokonanej przez Rosję Sowiecką na oficerach II Rzeczpospolitej Polskiej


    Zbliża się 70 rocznica zbrodni katyńskiej. Warto przywołać to, co zostało zapisane w historii państwa polskiego dla wartości, które przez pół wieku w naszej Ojczyźnie były prześladowane. Tak jak prześladowana była również pamięć o tych, którzy w obronie Ojczyzny i tych wartości, które były dla Nich symbolem i gwarantem polskości, gdy oddawali swoje życie w ofierze.

    Rada Federacji Rodzin Katyńskich wybrana w dniach 23-24 października 1993r na I Walnym Zjeździe Delegatów Rodzin Katyńskich, obejmowała pracę w sytuacji bardzo trudnej. Sytuacja ta charakteryzowała się przede wszystkim dużą dezintegracją środowisk katyńskich, brakiem ustalonych form współpracy i wzajemnej informacji. Brak było form działania między władzami Federacji a poszczególnymi rodzinami katyńskimi w Polsce. Jedną z najważniejszych i istotnych spraw, był brak jakichkolwiek środków finansowych potrzebnych do realizacji zadań statutowych. Dodatkowym wielkim utrudnieniem był brak dokumentacji dotyczącej dotychczasowej działalności Federacji. Rodziny pomordowanych nie posiadały środków finansowych ani sił, potrzebnych do realizacji zadań.
    Wymienione wyżej trudności konfrontowane były z konkretnymi wytycznymi Walnego Zjazdu, związanymi przede wszystkim z Obchodami Roku Katyńskiego.

    Najważniejsze Uchwały I Walnego Zjazdu Delegatów Rodzin Katyńskich:
    1. „Rok 1995 – Rokiem Uczczenia Pamięci Ofiar Katynia. Zjazd postuluje uznanie roku 1995 Rokiem Uczczenia Pamięci Ofiar Katynia i obliguje nowo wybrane władze Federacji do zwrócenia się w tej sprawie do najwyższych władz Rzeczypospolitej i wszystkich środowisk polonijnych”.
    2. O powołaniu Komitetu Katyńskiego przy Prezydencie RP.
    3. O zintensyfikowaniu śledztwa katyńskiego.

    Na pisemną prośbę Przewodniczącej Rady Krystyny Krzyszkowiak i Sekretarza Rady Federacji Witomiły Wołk-Jezierskiej, Pan Prezydent Lech Wałęsa (14.12.1993r) powołał Komitet Obchodów Roku Katyńskiego, w skład którego m.in. wszedł Kapelan Federacji RK ks. Zdzisław Peszkowski oraz Przewodnicząca Rady FRK Krystyna Krzyszkowiak.

    Przez Federację FRK został opracowany dokument Struktury Organizacyjno - Wykonawczej ds. Obchodów Roku Katyńskiego i schemat ten osobiście dostarczył Ksiądz Kapelan Przewodniczącemu Obchodów Szefowi Sztabu Generalnego WP Panu Generałowi Tadeuszowi Wileckiemu. Dokument zakładał wzmocnienie autorytetu Federacji poprzez powołanie instytucji Honorowych Przewodniczących Obchodów w osobach Pana Prezydenta Lecha Wałęsy oraz Księdza Prymasa Józefa Glempa. Zgodnie z oczekiwaniami wszystkich Rodzin Katyńskich Prezydent RP, Ksiądz Prymas i Szef Sztabu Generalnego, zaakceptowali schemat Struktury Organizacyjno-Wykonawczej ds. Obchodów Roku Katyńskiego

    Przewodnicząca Federacji Rodzin Katyńskich Krystyna Krzyszkowiak oraz kapelan Federacji Ks. Zdzisław Peszkowski, 26 października 1993 roku złożyli prośbę do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Wałęsy, o przyjęcie patronatu nad Federacją Rodzin Katyńskich i całym wysiłkiem podejmowanym dla pamięci Ofiar Katynia. Kierownictwo Rady Federacji zmuszone było do podjęcia zdecydowanych decyzji, określających konsekwentny priorytet podejmowanych zadań. Najważniejszym zadaniem był nadzór nad przygotowaniami i przebiegiem Obchodów Roku Katyńskiego oraz ocena poszczególnych jego wydarzeń.

    Władze Rady i Zarządu wystosowały szereg listów do ważnych instytucji państwowych z prośbą o zainteresowanie i poparcie. Odbyło się wiele spotkań z najwyższymi władzami RP. Przewodnicząca Rady zwróciła się do Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” Centrali PKO BP w Warszawie o finansowe wsparcie działań Federacji Rodzin Katyńskich.

    Rada Federacji uznała za oczywiste, że w wydarzeniach Obchodów Roku Katyńskiego rola Federacji ma się ograniczać do prawa bezpośredniego wglądu we wszystkie sprawy dotyczące przygotowań oraz realizacji poszczególnych elementów Obchodów Roku Katyńskiego, jak i ocenę realizacji poszczególnych elementów Roku Obchodów oraz prawo utrzymania do podejmowania niezależnych inicjatyw.

    Od samego początku Rada FRK, przesyłając Rodzinom Katyńskim w Polsce Komunikaty, dbała w ten sposób o rzetelne informacje w każdym ważniejszym planowanym i realizowanym przedsięwzięciu oraz poinformowała siostrzane struktury katyńskie działające poza Federacją o jej zamierzeniach i działalności. Najtrudniejszymi do osiągnięcia były zadania związane z integracją krajowych struktur katyńskich oraz zadania zmierzające do usprawnienia współpracy poszczególnych statutowych struktur w samej Federacji. Naczelną zasadą całego działania Rady Federacji była założona otwartość wszystkich jej poczynań. Kilkakrotne podejmowane wysiłki zaproszenia siostrzanej Polskiej Fundacji Katyńskiej do współpracy z Federacją Rodzin Katyńskich nie przyniosły żadnego zadawalającego rezultatu.

    Najważniejszą inicjatywą podjętą w kontekście zaistniałych decyzji najwyższych władz Państwa Polskiego, było wyartykułowanie przez Radę FRK po raz pierwszy w powojennej historii kraju definicji Polskiej Racji Stanu w odniesieniu do Sprawy Katyńskiej. Definicja ta zawierała trzy jednakowe ważne żądania:
    1. Ujawnienie całej prawdy dotyczącej Sprawy Katyńskiej ukrywanej do dnia dzisiejszego zarówno we wschodnich jak i zachodnich archiwach, obejmującej wyjaśnienie postawy rządów państw Alianckich na równi z ujawnieniem wszystkich okoliczności dotyczących śmierci naszych Ojców.
    2. Godnego pogrzebania pomordowanych, spoczywających do dzisiejszego dnia w strasznych dołach śmierci.
    3. Nadania takiej rangi Sprawie Katyńskiej by stała się ona punktem zwrotnym w stosunkach polsko-rosyjskich.

    Rada Federacji miała świadomość, że formułowane w ten sposób żądania i zadania, daleko wykraczają poza ramy Obchodów Roku Katyńskiego. Uznaliśmy, że Rok Obchodów jest najlepszą okazją do wyartykułowania tych żądań, aby stało się to ważnym faktem historycznym. W pierwszych dniach stycznia 1994 roku żądania zostały przesłane wszystkim osobom powołanego przez Prezydenta Komitetu Honorowego Obchodów Roku Katyńskiego. Inicjatywa Rady spotkała się z przychylnym przyjęciem. Od 55 rocznicy do dzisiaj mija 14 lat. Postulaty jednak do tej pory nie zostały zrealizowane, których spełnienie jako Polska Racja Stanu jest obowiązkiem całego narodu.

    W kilka tygodni po I Walnym Zebraniu i szeregu podjętych wspólnie zgodnych inicjatyw nastąpiły złe stosunki władz Rady Federacji z własnym Zarządem, co uniemożliwiło Radzie realizację zadań statutowych, które zakładały nadzór nad dzielnością Zarządu FRK. Nastąpiło całkowite służbowe podporządkowanie się Prezesa Zarządu Włodzimierza Dusiewicza swemu pracodawcy, którym była Rada Ochrony Pamięci Pomników i Męczeństwa.

    Analizując definicję Polskiej Racji Stanu, odniosę się do każdego z wyszczególnionych wyżej punktów:
    Ad 1. Mimo upływu 15 lat nie została ujawniona cała prawda o masakrze katyńskiej, dalej istnieje milczenie rządów państw Alianckich i kłamstwa Prezydentów Rosji oraz sądów moskiewskich w tej sprawie. Dopiero ujawniona prawda ma szansę na uporządkowanie Sprawy Katyńskiej tak, aby stała się ta prawda tragedią nie tylko polską, lecz rosyjską i europejską . Gest władz rosyjskich ujawnienia pierwszej części archiwów dotyczących tej masakry katyńskiej odczytaliśmy jako wyzwanie i oddaliśmy je po wielu latach w ręce IPN-u.
    Ad 2. Memoriały rosyjskie zatwierdzone sekretną uchwałą przez kolejnego Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego nie są cmentarzami, a nasi Ojcowie do dzisiaj nie są pogrzebani, znajdują się dalej w dołach śmierci. Nie nastąpiła uroczysta ekshumacja pomordowanych oraz uroczyste złożenie naszych zmarłych do grobów.
    Ad 3. Ponad 15 lat temu w dniu Święta Miłosierdzia Bożego na Jasnej Górze, z inicjatywy ks. Kapelana FRK Zdzisława Peszkowskiego, Rodziny Katyńskie złożyły w uroczysty sposób akt przebaczenia, którym objęły wszystkich winnych śmierci naszych najbliższych, winnych naszego ponad pół wieku upokorzenia, wszystkich współwinnych zbrodni poprzez współudział w kłamstwie. Wierzyliśmy, że tym aktem wybaczenia i ujawnioną prawdą o zbrodni katyńskiej, będą łatwiejsze kroki świadczące o prawdziwym pojednaniu w duchu tych wartości, za które zginęli nasi Ojcowie. Tak się nie stało i jak się to dzisiaj okazało, nie było żadnych szans na pojednanie!

    Po zmianach, które nastąpiły w czasie II Zjazdu FRK w 1996 roku w składzie kierownictwa Rady i Zarządu Federacji, przez wiele lat zastanawiające było, co się dzieje ze sprawą budowy cmentarzy w Rosji. Na początku lat dziewięćdziesiątych, za prezesury Stanisława „Orszy”- Broniewskiego, w ROPWiM dążono do stworzenia trzech identycznych PRAWDZIWYCH cmentarzy, na których do przygotowanej ziemi cmentarnej miały być przeniesione w procesie ekshumacyjnym szczątki Polaków z dołów śmierci w Miednoje i w Charkowie. Nadzieje i starania były brutalnie likwidowane przez sekretarza Rady Andrzeja Przewoźnika, oczywiście wszystko w ogromnej tajemnicy.

    Dopiero książka Abarinowa odkryła fakty utajniane przez władze Polski i Rosji. Cytuję:
    „19 października 1996 roku rząd FR podjął uchwałę o stworzeniu zespołów memoriałowych w miejscach pochówków obywateli radzieckich i polskich – ofiar represji totalitarnych w Katyniu (obwód smoleński) i Miednoje(obwód twerski). Powstałe memoriały miały mieć status instytucji państwowych, a na ich terenie postanowiono zorganizować polskie cmentarze wojskowe”.(!)
    „W 1997 roku w rosyjskiej prasie i telewizji zorganizowano dni pamięci ofiar Katynia, podczas których wyemitowano filmy dokumentalne poświęcone zbrodni katyńskiej, pokazano autentyczne dokumenty z „teczki specjalnej”, a także zacytowano zeznania świadków”.
    „29 czerwca 1998 r. na nieoficjalnym spotkaniu B.Jelcyna z A. Kwaśniewskim ustalono, że w kwietniu 2000r w Katyniu i Miednoje nastąpi wspólne otwarcie cmentarzy wojskowych.”
    Do tej wiadomości jest wydane Zezwolenie na konserwację nienaruszalnych miejsc historii ZSRR.
    (źródło-Władimir Abarinow: Oprawcy z Katynia, Kraków 2007, s.320,321).

    To tajne porozumienie prezydentów Polski i Rosji stoi w sprzeczności z Umową Polsko-Rosyjską zawartą w 1994 roku, która w swoich artykułach jest potwierdzeniem praw zawartych w Prawie Wojennym, a głównie prawa pochówku w ojczyźnie szczątków jeńców wojennych. Zaniechanie w 1998 roku przez Polskę budowy CMENTARZY (!) w Rosji przez Prezydenta Rosji Borysa Jelcyna i Prezydenta Polski Aleksandra Kwaśniewskiego, przypieczętowało rosyjską linię „załatwienia” tragedii katyńskiej. Fakt ten jak widać, poprzedziła w 1996 roku Uchwała rządu Federacji Rosyjskiej o zespołach memoriałowych w Katyniu, Charkowie, Miednoje, bez kary za zbrodnię na Armii Katyńskiej, za zbrodnię na obywatelach Państwa Polskiego. Tym tajnym aktem Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej oddał Rosji we władanie jedną z kart tragicznej historii państwa polskiego.

    W latach 1994 i 1995 nie było ekshumacji w Miednoje i Charkowie, ponieważ nie istniała już sprawa pochówku cmentarnego. ROPWiM otrzymała wyłącznie ZEZWOLENIE na prowadzenie prac remontowo-restauracyjnych przy pomniku historii i kultury Rosji , co odnotowane jest w Biuletynie ROPWiM. Są punkty dodatkowych porozumień, których nie znamy, a wszystkiemu nadano statut nienaruszalności. Przez złamanie umów i spolegliwość, zatajono prawdę i treść porozumień na swój użytek, a prace tam prowadzone przez archeologów nazywano – ekshumacjami.
    Nigdy nie ujawniono prawdy polskiemu społeczeństwu!

    Krystyna Krzyszkowiak
    Przewodnicząca Rady FRK(1993-1996)

    Warszawa, 21 kwietnia 2009 roku



wpisał Admin

Wróć do „INFORMACJE, POLEMIKI”

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 1 gość