<h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne</h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne<br><p><font size="7"><b>Stankiewicz</b> Genealogia</font>
Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne

Różne informacje - część I

  • Motyw wsi w malarstwie polskim
  • Dawne miary i jednostki
  • Pieniądz w rękach naszych przodków
  • Ziemia w społeczności wiejskiej Mazowsza
  • Właściciele Ziemscy - 1929 - woj. warszawskie A - K
  • Właściciele Ziemscy - 1929 - woj. warszawskie L - Ż
  • Jan Matejko "Ubiory w Polsce 1200-1795" -wybór
  • Okiem cudzoziemca
  • Konstanty Laszczka - notka biograficzna
  • "Ludzie luźni" wg. B.Baranowskiego i Z.Turskiej
  • Nietolerancja, zabobon i procesy czarownic
  • Humor ludowy; Anegdoty z dawnej Polski
  • Order VIRTUTI MILITARI
  • Bitwa o Monte Cassino – fakty IV fazy bitwy
  • Zbiegostwo chłopów w dawnej Polsce
  • Pawiak
  • Kapliczki wg. Janusza Hochleitnera
  • Archidiakonat Warszawski - opis z roku 1603
  • Kościoły Warszawskie
  • Archidiecezja płocka w XVIII wieku
  • Diecezja mińska
  • Dekanat dobrzyński, lipnowski i rypiński


  • KONSTANTY LASZCZKA

    (opracowano na podstawie różnych stron www)

     

    Rzeźbiarz, ceramik, malarz i grafik. Urodził się w 1865 r. w Makowcu Dużym koło Mińska Mazowieckiego, zmarł w 1956 r. w Krakowie.

    Wychowywał się na wsi, od 1885 r. kształcił się w Warszawie w prywatnej szkole rzeźbiarza Jana Kryńskiego i Ludwika Pyrowicza. Dzięki zdobyciu I nagrody w konkursie Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, w latach 1891-1896 przebywał na stypendium w Paryżu, studiując pod kierunkiem Antoine'a Mercié, Alexandre'a Falguiere'a oraz Jeana Léona Gérôme'a  w Academie Julian oraz Ecole des Beaux-Arts. Był ważną postacią paryskiej Polonii literacko-artystycznej. Po powrocie z Paryża do 1899 r. mieszkał w Warszawie, następnie przeniósł się do Krakowa, gdzie jako profesor, objął katedrę rzeźby Akademii Sztuk Pięknych, którą prowadził do roku 1935.
                                                                                Portret Konstantego Laszczki. 1901-1902
                                                                                Pastel na kartonie. Leon Wyczółkowski.

    W latach 1900-1910 sprawował patronat artystyczny nad fabryką wyrobów kaflarskich i garncarskich Józefa Niedźwieckiego w Dębnikach pod Krakowem. Artysta, jako współzałożyciel krakowskiego Towarzystwa Polska Sztuka Stosowana, uczestniczył w reformatorskim ruchu zmierzającym do podniesienia poziomu rzemiosła artystycznego. Jego zaangażowanie w sprawy odnowy rzemiosła artystycznego i nobilitacji sztuki użytkowej znalazło wyraz nie tylko w samej twórczości artysty, ale także w jego działalności pedagogicznej. W kierowanej przez siebie pracowni rzeźby w krakowskiej ASP przyjął kurs na wszechstronne kształcenie artystów, szczególnie zaś starał się wykształcić w swoich uczniach zamiłowanie do ceramiki. Dlatego, nieprzypadkowo chyba, wśród uczniów Laszczki znaleźli się później artyści, którzy w swojej pracy skupili się nad studiami nad ceramiką artystyczną i swą działalnością przyczynili się do stworzenia jej podwalin. Wymienić tu należy takie nazwiska jak Karol Brudzewski, Jan Szczepkowski, Stanisław Jagmin.
    Laszczka związany był z dębnicką wytwórnią fajansu w latach 1900-1908, a więc przez cały okres jej działalności. Starał się związać produkcję fabryki z dokonaniami francuskich ceramików. Studia z zakresu rzeźby i ceramiki w paryskiej pracowni Gerome'a i Falquier'a ukształtowały jego wyczucie formy w kierunku idealizowanego renesansu, w duchu sztuki Della Robiów i rzeźby animalistycznej, zaś indywidualne studia nad ceramiką asyryjską i japońską skierowały zainteresowania artysty w stronę właściwości barwnych szkliw ceramicznych.

     

    Oddzielną pozycję w dorobku artysty stanowią portrety, których wymodelował ponad setkę. Składają się one na swoisty panteon współczesnych artyście wybitnych osobistości ze świata kultury i sztuki, m.in.: Juliana Fałata, Feliksa Jasieńskiego, Zenona Przesmyckiego-Miriama, Ferdynanda Ruszczyca, Leona Wyczółkowskiego i Stanisława Wyspiańskiego. W okresie Młodej Polski operował szkicową, bogatą w niuanse światłocieniowe formą, którą cechowała ponadto asymetria oraz płynna, secesyjna linia. Za przykładem Rodina często posługiwał się zabiegiem non finito, polegającym na pozostawieniu pewnych partii rzeźby w "nieukończonym", szkicowym stadium.

    Był jednym z założycieli i wieloletnim prezesem TOWARZYSTWA ARTYSTÓW POLSKICH "SZTUKA" i członkiem szeregu innych stowarzyszeń twórczych w tym 'Secesji' wiedeńskiej. W jego pracowni studiowało wielu wybitnych rzeźbiarzy, m.in.: Bolesław Biegas, Xawery Dunikowski, Ludwik Puget, Jan Szczepkowski.

    Formalne poszukiwania Laszczki prowadziły od realizmu ku bryle odbijającej tendencje impresjonizmu (głównie pod wpływem A. Rodina),w efektach światłocieniowych ożywiających płaszczyznę rzeźby oraz ku symbolizmowi. Tematyką prac z przełomu XIX i XX wieku będących przykładem swoiście interpretowanej secesji były kobiece akty, wiejskie sceny rodzajowe i typy ludowe. Oddzielną pozycję w jego dorobku stanowiły portrety; zajmował się również rzeźbą monumentalną, popiersiami portretowymi, rzeźbami figuralnymi o tematyce rodzajowej, symbolicznej czy religijnej, medalierstwem oraz ceramiką artystyczną, modelował ozdobne wazony oraz figurki majolikowe.

    W 1971 w Dobrem koło Mińska Mazowieckiego otwarto Muzeum imienia Konstantego Laszczki.

     

    Autor prac min.:

    - WODNIK, 1896.

    - W NIESKOŃCZONOŚĆ (1896/1897),

    - ZIMA (KONIK POLNY) posąg z 1895 roku

    - EPITAFIUM Amelii Załuskiej w Opinogórze  - płaskorzeźba wykonana w 1899 r.

    - ŻAL (1901)

    - ZASMUCONA (1901-1902)

    - popiersia portretowe: Wysockiej (1901), Fałatowej (1902), F. Jasieńskiego (1902), L. Wyczółkowskiego (1904).

    - KRZYK (ok. 1902),

    - NOSTALGIA (1903)

    - DEMON -WODNIK (1904),

    - ZROZPACZONA (1904),

    - BOCIANY LECĄ, NIE PADAJ DESZCZU, KRAKOWIANKA - wiejskie sceny rodzajowe i typy ludowe

    - EPITAFIUM Jaczewskiej - Dziewczynka siedząca na skale

    - ANIOŁ ZEMSTY z 1910 roku, wzniesiony ku czci ofiar rewolucji krakowskiej z 1846 roku (na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie)

    - WYZWOLENIE (1912-1913) na grobie rodziny Lasockich na warszawskich Powązkach.
    -
    "Błogosławieni Miłosierni 1914-1918” - płasko-rzeźbiona plakieta z brązu

    - POMNIK H. Sienkiewicza w Bydgoszczy,. odsłonięty 31 lipca 1927r. przez prezydenta RP Ignacego Mościckiego. Pomnik ten zniszczyli hitlerowcy we wrześniu 1939r (skwer przy południowo-zachodnim wejściu do Parku im. Jana Kochanowskiego).

     - płaskorzeźba z brązu na kamiennym grobowcu prof. Piotra Józefa Brzezińskiego (1862-1939) Na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie


                  
    POPIERSIE ADAMA MICKIEWICZA               GŁOWA KOBIETY
                   1897 r.                                       Ok. 1920 r.
    Brąz, podstawa z marmuru,                      Terrakota, wys. 22 cm
    wys. 20,5 cm     
    Z tyłu znak warszawskiej
    wytwórni 'Braci Henneberg'


                     
    Pommnik H. Jaczewskiej         Płaskorzeźba z brązu                   EPITAFIUM 
                                        na grobie Prof. Brzezińskiego        Amelii Załuskiej
     

                                                            ok. 1939 r.                                       1899 r.
                                                   cm. Rakowicki w Krakowie                      Opinogóra


                         
    Popiersie marszałka Józefa Piłsudskiego     Popiersie marszałka Józefa Piłsudskiego
                brąz patynowany                                                 sygn. IV 11 1916
                  wys. 32,5 cm                                              brąz patynowany; 59 x 65 x 41 cm


    Waza "z wodnikiem i nimfą tulącą dziecko"
    fajans, wys. 28 cm
    Fabryka Fajansów J. Niedzwiedzki i Spółka w Dębnikach pod Krakowem



    Podstawowa bibliografia dotycząca artysty:

    * "Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających. Malarze, rzeźbiarze, graficy, t. II", Wrocław 1975 (Urszula Leszczyńska).

    * Kotkowska-Bareja Hanna, "Konstanty Laszczka", Siedlce 1976.

    * Puciata-Pawłowska Joanna, "Konstanty Laszczka", Siedlce 1980.




     20 czerwiec 2005 r.

     

    @
    Layout i system zarządzania treścią wykonane przez: Lemon IT © 2005