Etymologia nazwisk

Nazwiska na literę Da - Dę

opracowanie etymologii nazwisk - Ewa Szczodruch


pozostałe w kolejnych rozdziałach na dole listy rozdziałów


główne źródła:

a/ Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999
b/ Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
c/ Zofia Kaleta, „Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odmiejscowe nazwy osobowe”, Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1997
d/ Aleksandra Cieślikowa ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odapelatywne nazwy osobowe’, Wydawnictwo Naukowe DWN, PAN, Instytut Języka Polskiego, Kraków 2000
e/ Maria Malec ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1995
f/ Zygmunt Klimek, ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1997


Dab - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Daba - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab (od dąb) lub od gwarowego daba ‘wgłębienie w obudowie żaren’.

Dabaczek - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Dabak - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Dabal - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Dabała - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Dabałek - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Dabczyk - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Dabczyński - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Dabek - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Daber - od niemieckiej nazwy osobowej Dalbert, ta od germańskiego daga ‘dzień’ + berth ‘sławny, lśniący’.

Daberko - od niemieckiej nazwy osobowej Dalbert, ta od germańskiego daga ‘dzień’ + berth ‘sławny, lśniący’.

Dabert - od niemieckiej nazwy osobowej Dalbert, ta od germańskiego daga ‘dzień’ + berth ‘sławny, lśniący’

Dabi - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Dabiach - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Dabiarczyk - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Dabic - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Dabić - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Dabiec - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Dabiel - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Dabielowski - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Dabikiewicz - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Dabiniak - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Dabiński - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Dabioch - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Dabis - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Dabisiak - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Dabiś - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Dabkiewicz - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Dabko - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Dabkowski - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Dabkus - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Dabolin - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Dabor - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Dabos - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Dabosz - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Dabow - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Dabula - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Dabulewicz - od podstawy Dab-, która może pochodzić od niemieckiej nazwy osobowej Dab (ta od Dagobert), niekiedy od formy zgermanizowanej Dab- (od dąb).

Dac - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’.

Daca - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’.

Dacej - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’.

Dacek - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’.

Dacel - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’.

Dacenko - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’.

Daceńko - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’.

Dacewicz - 1545 od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’.

Dach - 1426 od dach lub od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dacha - od dach lub od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dachała - od dach lub od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dachel - od dach lub od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dachela - od dach lub od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dachiewicz - od dach lub od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dachna - od dach lub od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dachnia - od dach lub od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dachniak - od dach lub od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dachniewicz - od dach lub od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dachniewski - od dach lub od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dachnij - od dach lub od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dachnik - od dach lub od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dachniuk - od dach lub od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dachno - 1488 od dach lub od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dachnowicz - 1529 od dach lub od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dachnowski - 1448 od nazwy miejscowej Dachnów (KrW).

Dachnus - od dach lub od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dacholak - od dach lub od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dacholec - od dach lub od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dachow - od dach lub od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dachowicz - 1687 od dach lub od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dachowski - 1559 od nazwy miejscowej Dachowa (poznańskie, gmina Kórnik).

Dachór - od dach lub od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dachów - od dach lub od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dachulec - od dach lub od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dachur - od dach lub od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daciak - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’.

Daciej - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’.

Daciek - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’.

Daciewicz - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’.

Dacio - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’

Daciorek - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’

Daciow - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’.

Daciów - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’.

Daciuk - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’

Daciukowski - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’

Daciw - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’

Dacki - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’

Dackiewicz - 1541- od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’.

Dackiw - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’

Dacko - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’.

Dackow - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’.

Dackowicz - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’.

Dackowski - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’

Dacków - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’.

Dackus - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’

Dacnik - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’.

Dacug - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’

Dacun - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’.

Dacuń - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’.

Dacut - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’.

Dacy - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’

Dacyga - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’.

Dacyk - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’.

Dacyl - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’.

Dacyna - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’.

Dacyszyn - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’.

Dacz - od imion na Da-, typu Dalemir, Daniel.

Daczak - od imion na Da-, typu Dalemir, Daniel.

Daczek - od imion na Da-, typu Dalemir, Daniel.

Daczenko - od imion na Da-, typu Dalemir, Daniel.

Daczew - od imion na Da-, typu Dalemir, Daniel.

Daczewicz - od imion na Da-, typu Dalemir, Daniel.

Daczewski - 1733 od imion na Da-, typu Dalemir, Daniel.

Daczka - od imion na Da-, typu Dalemir, Daniel lub od gwarowego daczka, daćka ‘płótno niebielone’.

Daczkiewicz - od imion na Da-, typu Dalemir, Daniel lub od gwarowego daczka, daćka ‘płótno niebielone’.

Daczko - od imion na Da-, typu Dalemir, Daniel lub od gwarowego daczka, daćka ‘płótno niebielone’.

Daczkowski - od imion na Da-, typu Dalemir, Daniel lub od gwarowego daczka, daćka ‘płótno niebielone’.

Daczkus - od imion na Da-, typu Dalemir, Daniel lub od gwarowego daczka, daćka ‘płótno niebielone’.

Daczkuś - od imion na Da-, typu Dalemir, Daniel lub od gwarowego daczka, daćka ‘płótno niebielone’.

Daczos - od imion na Da-, typu Dalemir, Daniel.

Daczosa - od imion na Da-, typu Dalemir, Daniel.

Daczow - od imion na Da-, typu Dalemir, Daniel.

Daczów - od imion na Da-, typu Dalemir, Daniel.

Daczuk - od imion na Da-, typu Dalemir, Daniel.

Daczyk - od imion na Da-, typu Dalemir, Daniel.

Daczyna - od imion na Da-, typu Dalemir, Daniel.

Daczyński - od imion na Da-, typu Dalemir, Daniel.

Daczyszyn - od imion na Da-, typu Dalemir, Daniel.

Dać - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’

Daćbog - od imienia złożonego Dadzbog, notowanego od XIII wieku.

Daćbogowięta - 1493 od imienia złożonego Dadzbog, notowanego od XIII wieku.

Daćka - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’

Daćkiewicz - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’

Daćko - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’

Daćkow - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’

Daćkowski - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’

Daćków - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’

Daćkus - od imion na Da-, typu Daniel, Dawid lub od daca ‘danina, opłata’

Dad - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dada - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadacki - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadacz - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadaczyński - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadaj - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadak - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’ lub od gwarowego dadak ‘dół po wykopanej ziemi, wypełniony wodą’.

Dadalski - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadał - 1611 od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadała - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadałło - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadałuj - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadamka - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadan - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadana - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadaniak - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadaniec - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadań - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadański - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadar - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadarzyński - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadas - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadasewicz - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadasiewicz - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadasz - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadaszewski - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadaszow - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadaszyński - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadaś - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadecki - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadej - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadejkin - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadek - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadel - 1698 od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadela - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadełko - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadełła - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadełło - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadeło - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadera - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Daderko - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dades - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadia - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadio - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadkowski - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadla - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadler - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadlez - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadliński - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadło - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadnowicz - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadoch - 1697 od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadok - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadok-Grabski - złożenia brak; Dadok od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’; Grabski 1386 od nazw miejscowych Grab, Grabie (częste).

Dadoł - 1744 od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadomski - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadon - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadoń - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadoński - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadorz - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dados - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadosiewicz - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadoś - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadot - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadowicz - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadowski - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadul - 1477 od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadulak - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadulewicz - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadun - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Daduń - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Daduński - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadura - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadurewicz - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Daduro - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadusz - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Daduś - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’ lub od gwarowego daduś ‘dziadek’.

Dadyk - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadykuła - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadyn - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadyński - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadys - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadz - 1455 od imienia złożonego Dadzbog, notowanego od XIII wieku.

Dadzbach - od imienia złożonego Dadzbog, notowanego od XIII wieku.

Dadzbog - od imienia złożonego Dadzbog, notowanego od XIII wieku.

Dadzbogowicz - 1471 od imienia złożonego Dadzbog, notowanego od XIII wieku.

Dadzbohowicz - 1371 (KrW) od imienia złożonego Dadzbog, notowanego od XIII wieku.

Dadziak - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadziąg - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadzibóg - od imienia złożonego Dadzbog, notowanego od XIII wieku.

Dadzibug - od imienia złożonego Dadzbog, notowanego od XIII wieku.

Dadzik - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadziński - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadzio - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadziuk - od dada w języku dziecinnym ‘dziadek, babaka’ lub od gwarowego dadać ‘paplać, gaworzyć’.

Dadzko - 1265 od imienia złożonego Dadzbog, notowanego od XIII wieku.

Dadzkowic - 1425 od imienia złożonego Dadzbog, notowanego od XIII wieku.

Dadźbog - od imienia złożonego Dadzbog, notowanego od XIII wieku.

Dadźbóg - 1604 od imienia złożonego Dadzbog, notowanego od XIII wieku.

Dadżbóg - od imienia złożonego Dadzbog, notowanego od XIII wieku.

Daga - od podstawy dag-, od prasłowiańskiego dagneti ‘palic się’, od daga ‘sztylet’, od niemieckiej nazwy osobowej Dag.

Dagajew - od podstawy dag-, od prasłowiańskiego dagneti ‘palic się’, od daga ‘sztylet’, od niemieckiej nazwy osobowej Dag.

Dagga - od podstawy dag-, od prasłowiańskiego dagneti ‘palic się’, od daga ‘sztylet’, od niemieckiej nazwy osobowej Dag.

Dagiel - od podstawy dag-, od prasłowiańskiego dagneti ‘palic się’, od daga ‘sztylet’, od niemieckiej nazwy osobowej Dag.

Dagielski - od podstawy dag-, od prasłowiańskiego dagneti ‘palic się’, od daga ‘sztylet’, od niemieckiej nazwy osobowej Dag.

Dagil - od podstawy dag-, od prasłowiańskiego dagneti ‘palic się’, od daga ‘sztylet’, od niemieckiej nazwy osobowej Dag.

Dagilis - od podstawy dag-, od prasłowiańskiego dagneti ‘palic się’, od daga ‘sztylet’, od niemieckiej nazwy osobowej Dag.

Dagin - od podstawy dag-, od prasłowiańskiego dagneti ‘palic się’, od daga ‘sztylet’, od niemieckiej nazwy osobowej Dag.

Dagis - od podstawy dag-, od prasłowiańskiego dagneti ‘palic się’, od daga ‘sztylet’, od niemieckiej nazwy osobowej Dag.

Daglis - od podstawy dag-, od prasłowiańskiego dagneti ‘palic się’, od daga ‘sztylet’, od niemieckiej nazwy osobowej Dag.

Dagniewski - od podstawy dag-, od prasłowiańskiego dagneti ‘palic się’, od daga ‘sztylet’, od niemieckiej nazwy osobowej Dag.

Dagobert - od podstawy dag-, od prasłowiańskiego dagneti ‘palic się’, od daga ‘sztylet’, od niemieckiej nazwy osobowej Dag.

Dagon - od podstawy dag-, od prasłowiańskiego dagneti ‘palic się’, od daga ‘sztylet’, od niemieckiej nazwy osobowej Dag.

Dagoń - od podstawy dag-, od prasłowiańskiego dagneti ‘palic się’, od daga ‘sztylet’, od niemieckiej nazwy osobowej Dag.

Dagoński - od podstawy dag-, od prasłowiańskiego dagneti ‘palic się’, od daga ‘sztylet’, od niemieckiej nazwy osobowej Dag.

Dagow - od podstawy dag-, od prasłowiańskiego dagneti ‘palic się’, od daga ‘sztylet’, od niemieckiej nazwy osobowej Dag.

Dagowicz - od podstawy dag-, od prasłowiańskiego dagneti ‘palic się’, od daga ‘sztylet’, od niemieckiej nazwy osobowej Dag.

Dai - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Daicz - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Daiczmanek - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Daika - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Daikow - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Daikowski - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dainczyk - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dainsczyk - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dainszczyk - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Daj - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Daja - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajacz - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajaczek - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajaczuk - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajak - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajaka - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajakaj - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajakis - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajan - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajankiewicz - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajanowicz - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajanowski - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajas - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajaś - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajbor - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajbóg - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajc - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajch - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajches - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajchowski - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajcier - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajcz - od Deutsch ‘Niemiec’.

Dajczak - 1665 od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajczar - od Deutsch ‘Niemiec’.

Dajczek - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajczer - od Deutsch ‘Niemiec’.

Dajczko - 1613 od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajczman - od Deutsch ‘Niemiec’.

Dajczmanek - od Deutsch ‘Niemiec’.

Dajczuk - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajczyk - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajda - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajdel - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajdok - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajdziński - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajdź - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajdż - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajecki - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajeczak - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajek - 1734 od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajema - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajes - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajeski - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajewicz - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajewski - 1783 (KrW) od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajk - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajka - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajke - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajko - 1665 od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajkowski - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajnecki - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajneka - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajneko - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajniak - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajniczuk - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajnowicz - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajnowiec - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajnowski - 1661 od nazwy miejscowej Dajnowa (Wileńszczyzna).

Dajon - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajos - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajosz - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajoś - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajowski - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajuk - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajwa - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajwor - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajworek - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dajwór - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dak - od imion na Da-, typu Dalemir, Dawid.

Daka - od imion na Da-, typu Dalemir, Dawid lub od gwarowego daka ‘mgła, szron’.

Dakaczewski - od imion na Da-, typu Dalemir, Dawid lub od gwarowego daka ‘mgła, szron’.

Dakaluk - od imion na Da-, typu Dalemir, Dawid lub od gwarowego daka ‘mgła, szron’.

Dakało - od imion na Da-, typu Dalemir, Dawid lub od gwarowego daka ‘mgła, szron’.

Dakiel - od imion na Da-, typu Dalemir, Dawid lub od gwarowego daka ‘mgła, szron’.

Dakiewicz - od imion na Da-, typu Dalemir, Dawid.

Dakiniewicz - 1542 od imion na Da-, typu Dalemir, Dawid.

Dakos - od imion na Da-, typu Dalemir, Dawid.

Dakow - od imion na Da-, typu Dalemir, Dawid.

Dakowicz - od imion na Da-, typu Dalemir, Dawid.

Dakowski - 1612 od nazwy miejscowej Dakowy (poznańskie, gmina Buk, Opalenica).

Dakszewicz - od imion na Da-, typu Dalemir, Dawid.

Dakus - od imion na Da-, typu Dalemir, Dawid.

Dal - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dala - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalac - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalach - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalachowicz - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalaciński - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalacki - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalaczyński - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalaga - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalak - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalan - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalanek - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalanowski - 1435 od nazwy miejscowej Dalanowo (ciechanowskie, gmian Płońsk).

Dalas - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalasiński - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalaszak - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalaszczyk - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalaszyński - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Daląg - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalba - od niemieckiej nazwy osobowej Dalbert, ta od germańskiego daga ‘dzień’ + berth ‘sławny, lśniący’.

Dalbek - od niemieckiej nazwy osobowej Dalbert, ta od germańskiego daga ‘dzień’ + berth ‘sławny, lśniący’.

Dalberg - od niemieckiej nazwy osobowej Dalbert, ta od germańskiego daga ‘dzień’ + berth ‘sławny, lśniący’.

Dalbert - 1231 od niemieckiej nazwy osobowej Dalbert, ta od germańskiego daga ‘dzień’ + berth ‘sławny, lśniący’.

Dalbertowic - 1231 od niemieckiej nazwy osobowej Dalbert, ta od germańskiego daga ‘dzień’ + berth ‘sławny, lśniący’.

Dalbiak - od niemieckiej nazwy osobowej Dalbert, ta od germańskiego daga ‘dzień’ + berth ‘sławny, lśniący’.

Dalbik - od niemieckiej nazwy osobowej Dalbert, ta od germańskiego daga ‘dzień’ + berth ‘sławny, lśniący’.

Dalbon - od niemieckiej nazwy osobowej Dalbert, ta od germańskiego daga ‘dzień’ + berth ‘sławny, lśniący’.

Dalbor - 1332 od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalc - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalczak - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalczewski - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalczyk - 1136 od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalczyński - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Daldys - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dale - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalebor - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Daleborowic - 1257 od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Daleborz - 1386 od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Daleborzec - 1266 od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalec - 1269 od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalech - 1429 od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalechna - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalechowic - 1400 od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Daleciński - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalecki - 1664 od nazwy miejscowej Daleka Nowa (KrW).

Daleczka - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Daleczko - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’ (lub od gwarowego daleczko ‘duża odległość w czasie lub przestrzeni’).

Daleczyński - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalej - 1449 od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Daleja - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalejko - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalek - 1449 od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’ (lub od gwarowego dalek ‘duża odległość w czasie lub przestrzeni’).

Daleka - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Daleki - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’ lub od daleki.

Daleko - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalekta - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalenica - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalenik - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalenkiewicz - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalenta - (= ęta) od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalentka - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Daleń - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Daleńkiewicz - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Daleński - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalerowski - od niemieckiej nazwy osobowej Deller, Dahler, ta od imienia Dagabnari.

Daleske - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Daleski - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalesta - 1280 od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalesz - 1280 od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Daleszak - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Daleszczak - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Daleszczyk - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Daleszczyński - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Daleszkiewicz - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Daleszyński - 1464 od nazwy miejscowej Daleszyn (leszczyńskie, gmina Gostyń).

Daleśkiewicz - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Daletzki - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalewicz - 1419 od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalewski - 1396 od nazw miejscowych Dalewice, Dalewo (kilka wsi).

Dalędka - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalętka - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalibog - od da li Bog ‘jeżeli Bóg da’.

Dalibor - 1438 od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalibóg - od da li Bog ‘jeżeli Bóg da’.

Dalibór - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalig - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Daliga - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Daligo - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Daligóra - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalik - 1383 od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalikowic - 1384 od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalikowski - 1467 od nazwy miejscowej Dalków (sieradzkie, gmina Dalików).

Daliniewicz - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalinkiewicz - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalinowicz - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalinowski - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Daliński - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalis - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalisz - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Daliszewski - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Daliwa - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Daliwoda - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Daljasz - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalka - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’ lub od gwarowego dalka ‘oddalenie, odległośc’.

Dalki - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’ lub od dalki ‘daleki’.

Dalkiewicz - 1781 od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalko - 1388 od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalkowski - od nazwy miejscowej Dalkowo (wieś wcielona do Inowrocławia, bydgoskie).

Dalle-Mura - złożenia brak; Dalle- prawdopodobnie od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’ lub od dalki ‘daleki’; Mura od mur.

Dallosta - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalmaczyński - od Dalmata ‘mieszkaniec Dalmacji’.

Dalmat - od Dalmata ‘mieszkaniec Dalmacji’.

Dalmata - od Dalmata ‘mieszkaniec Dalmacji’.

Dalmatow - od Dalmata ‘mieszkaniec Dalmacji’.

Dalna - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’ lub od dalny ‘oddalony’.

Dalnik - XV w. od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalny - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’ lub od dalny ‘oddalony’.

Dalonowski - 1424 od nazwy miejscowej Dalanowo (ciechanowskie, gmian Płońsk).

Dalos - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalot - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalota - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalowic - 1479 od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalowski - od nazw miejscowych Dalewice, Dalewo (kilka wsi).

Dalski - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalszewski - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Daluch - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Daluga - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dalusz - 1349- 60 od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dała - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’; od dał, Bog-dał.

Dałczak - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dałczyński - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dałecki - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dałek - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dałęcki - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dałęgiewicz - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dałęk - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dałgielewicz - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dałgiewicz - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dałgołowicz - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dałka - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dałkarz - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dałkiewicz - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dałkowicz - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dałkowiecki - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dałkowski - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dałmata - od Dalmata ‘mieszkaniec Dalmacji’.

Dałmatow - od Dalmata ‘mieszkaniec Dalmacji’.

Dało - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dałomis - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dałomiś - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dałonis - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dałoń - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dałost - 1136 od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dałow - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dałowicz - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dałowiec - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dałowski - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dałuj - 1204 od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dałyk - od imion złożonych typu Dalebor, Dalemir (notowane od XIII wieku) lub od dal, od gwarowego dala ‘duża odległość, miejsce oddalone’.

Dam - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Dama - 1711 w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damacz - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damaj - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damak - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damalak - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damalewicz - XVII w. w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damalewski - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damalski - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Daman - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Damanga - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Damangas - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Damaniak - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Damaniewicz - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Damanin - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Damanowski - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Damantka - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Damań - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Damańczuk - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Damański - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Damarad - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Damaradzki - od nazw miejscowych typu Domaradzice, Domaradz, Domaradzyn.

Damarath - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Damarczyk - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Damarecki - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Damarek - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Damarow - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Damart - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Damarth - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Damarus - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Damarz - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Damas - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damasat - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damasche - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damaschek - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damaschk - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damaschke - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damaschki - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damasek - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damasiak - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damasiej - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damasiewcz - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damasik - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damaska - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damaske - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damasot - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damast - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama lub od gwarowego damast ‘adamaszek’.

Damasta - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama lub od gwarowego damast ‘adamaszek’.

Damastej - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama lub od gwarowego damast ‘adamaszek’.

Damasty - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama lub od gwarowego damast ‘adamaszek’.

Damasud - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damasz - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damaszczuk - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damaszczyk - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damaszczyński - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damaszek - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damaszewicz - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damaszewski - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damaszius - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damaszk - (Pom) w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damaszka - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama lub od gwarowego damaszka ‘odmiana śliwki’.

Damaszke - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama lub od gwarowego damaszka ‘odmiana śliwki’.

Damaszkiewicz - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama lub od gwarowego damaszka ‘odmiana śliwki’.

Damaszko - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama lub od gwarowego damaszka ‘odmiana śliwki’.

Damaszuk - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damaszun - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damaszyk - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damaś - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damatowicz - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damaz - od imienia Damazy. Imię, w Polsce rzadko używane, pochodzi od greckiego Dámasos, to od damáo ‘ujarzmiam, oswajam’.

Damazer - od imienia Damazy. Imię, w Polsce rzadko używane, pochodzi od greckiego Dámasos, to od damáo ‘ujarzmiam, oswajam’.

Damaziak - od imienia Damazy. Imię, w Polsce rzadko używane, pochodzi od greckiego Dámasos, to od damáo ‘ujarzmiam, oswajam’.

Damazik - od imienia Damazy. Imię, w Polsce rzadko używane, pochodzi od greckiego Dámasos, to od damáo ‘ujarzmiam, oswajam’.

Damaziuk - od imienia Damazy. Imię, w Polsce rzadko używane, pochodzi od greckiego Dámasos, to od damáo ‘ujarzmiam, oswajam’.

Damazy - od imienia Damazy. Imię, w Polsce rzadko używane, pochodzi od greckiego Dámasos, to od damáo ‘ujarzmiam, oswajam’.

Damazych - od imienia Damazy. Imię, w Polsce rzadko używane, pochodzi od greckiego Dámasos, to od damáo ‘ujarzmiam, oswajam’.

Damazyk - od imienia Damazy. Imię, w Polsce rzadko używane, pochodzi od greckiego Dámasos, to od damáo ‘ujarzmiam, oswajam’.

Damazyn - od imienia Damazy. Imię, w Polsce rzadko używane, pochodzi od greckiego Dámasos, to od damáo ‘ujarzmiam, oswajam’.

Damazyniak - od imienia Damazy. Imię, w Polsce rzadko używane, pochodzi od greckiego Dámasos, to od damáo ‘ujarzmiam, oswajam’.

Damaż - od imienia Damazy. Imię, w Polsce rzadko używane, pochodzi od greckiego Dámasos, to od damáo ‘ujarzmiam, oswajam’.

Damażak - od imienia Damazy. Imię, w Polsce rzadko używane, pochodzi od greckiego Dámasos, to od damáo ‘ujarzmiam, oswajam’.

Damażych - od imienia Damazy. Imię, w Polsce rzadko używane, pochodzi od greckiego Dámasos, to od damáo ‘ujarzmiam, oswajam’.

Damażyn - od imienia Damazy. Imię, w Polsce rzadko używane, pochodzi od greckiego Dámasos, to od damáo ‘ujarzmiam, oswajam’.

Dambek - od dąb.

Dambia - od dąb.

Dambic - od dąb.

Dambicki - od dąb.

Dambiec - od dąb.

Dambietz - od dąb.

Dambik - od dąb.

Dambiniec - od dąb.

Dambiński - od dąb.

Dambke - od dąb.

Dambok - od dąb.

Dambon - od dąb.

Damboń - od dąb.

Dambor - od dąb.

Damborz - od dąb.

Dambowa - od dąb.

Dambowy - od dąb.

Dambrot - od dąb.

Dambski - od dąb.

Damczak - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damczuk - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damczur - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damczyk - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damczyński - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damczyszak - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Dame - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damec - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damecki - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damejko - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damek - XII w. w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damel - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damelak - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damelczyk - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damelewicz - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Dameluk - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damenika - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damentka - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damentko - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damer - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Dameradzki - od nazw miejscowych typu Domaradzice, Domaradz, Domaradzyn.

Damerow - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damerowski - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Dames - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Dametka - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Dametko - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damewicz - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damęcki - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damęntka - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damętka - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damętko - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damiak - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damialski - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damian - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Damiancki - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damianicz - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Damianiuk - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Damiano - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Damianow - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Damianski - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Damiańczuk - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Damiańczyk - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Damiański - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Damiasiak - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damiącki - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Damiątka - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damiątko - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damic - 1469 w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damich - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damicki - 1441 od nazwy miejscowej Damice (krakowskie, gmina Iwanowice).

Damico - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damicz - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damid - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damidowicz - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damiec - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damiecki - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damielak - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Damielczak - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Damielczuk - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Damielczyk - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Damielewicz - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Damielewski - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Damielik - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Damielski - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Damieluk - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Damiencki - od nazwy miejscowej Damięty (ciechanowskie, gmina Sońsk).

Damieniak - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Damientko - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damieński - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damieszko - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damięcic - 1411 w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damięcki - 1488 od nazwy miejscowej Damięty (ciechanowskie, gmina Sońsk).

Damiędzki - od nazwy miejscowej Damięty (ciechanowskie, gmina Sońsk).

Damięta - 1434 w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damiętka - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damiętko - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damijan - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Damijaniec - 1468 od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Damijański - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Damikowski - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Damilak - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Damilczak - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Damilczenko - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Damilczuk - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Damilewicz - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Damiluk - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Damiłer - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Damiłkiewicz - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Damiło - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Damiłoś - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Damiłowicz - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Damiłowski - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Damin - 1737 od imienia Dominik. Imię, notowane od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od dominicus ‘należący do Pana’.

Damina - od imienia Dominik. Imię, notowane od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od dominicus ‘należący do Pana’.

Daminiak - od imienia Dominik. Imię, notowane od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od dominicus ‘należący do Pana’.

Daminikowski - od nazw miejscowych Dominikowo, Dominikowice (kilka wsi).

Daminow - od imienia Dominik. Imię, notowane od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od dominicus ‘należący do Pana’.

Daminowski - od imienia Dominik. Imię, notowane od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od dominicus ‘należący do Pana’.

Damińczak - od imienia Dominik. Imię, notowane od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od dominicus ‘należący do Pana’.

Damiński - 1766 od imienia Dominik. Imię, notowane od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od dominicus ‘należący do Pana’.

Damis - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama lub od gwarowego damis ‘rodzaj tkaniny’.

Damisz - 1400 w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damiszek - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damiszewski - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damitz - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damiza - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damjan - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Damjanow - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Damka - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama lub od gwarowego damka ‘figura w grach, gra w warcaby’.

Damke - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damkiewicz - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damko - 1369 w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damkowski - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damlewicz - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damlich - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damlik - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damo - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damon - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damoniak - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damoń - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damos - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damosiewicz - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damoszek - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damowicz - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damowski - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damracki - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Damrad - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Damradt - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Damraht - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Damrał - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Damram - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Damran - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Damrat - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Damrath - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Damratowski - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Damret - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Damrich - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Damrocki - od nazw miejscowych typu Domaradzice, Domaradz, Domaradzyn.

Damroła - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Damrose - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Damrosz - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Damrot - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Damrota - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Damroth - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Damrów - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Damrych - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Damuc - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damuć - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damulewicz - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damuła - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damurad - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Damurat - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Damus - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damych - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damycz - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Damyjan - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Damyliszyn - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Damyluk - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Damyłec - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Damyłków - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Damys - w grupie nazw osobowych pochodzących od imion Damian, Damazy, też Adam; nowsze też od wyrazu dama.

Dan - 1416 od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dana - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danabidowicz - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danaborski - od nazwy miejscowej Danabórz (pilskie, gmina Wągrowiec).

Danaburski - od nazwy miejscowej Danabórz (pilskie, gmina Wągrowiec).

Danach - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danachowski - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danaczek - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danaczyk - 1786 od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danada - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danadej - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danagała - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danai - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danaiłow - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danaj - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danajko - 1482 od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danak - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danakowski - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danal - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danalski - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danas - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danasczyk - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danasiewicz - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danaszak - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danaszczyk - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danaszczyński - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danaszewicz - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danaś - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danat - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danawa - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danawski - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danay - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danaż - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danbek - od dąb.

Danbiec - od dąb.

Dancer - od Danzig, zgermanizowanej formy nazwy miasta Gdańsk.

Dancerz - od Danzig, zgermanizowanej formy nazwy miasta Gdańsk.

Dancewicz - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dancig - od Danzig, zgermanizowanej formy nazwy miasta Gdańsk.

Danciger - od Danzig, zgermanizowanej formy nazwy miasta Gdańsk.

Dancigier - od Danzig, zgermanizowanej formy nazwy miasta Gdańsk.

Danck - 1384 od Danzig, zgermanizowanej formy nazwy miasta Gdańsk.

Dancker - od Danzig, zgermanizowanej formy nazwy miasta Gdańsk.

Danckier - od Danzig, zgermanizowanej formy nazwy miasta Gdańsk.

Danco - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dancyg - od Danzig, zgermanizowanej formy nazwy miasta Gdańsk.

Dancyger - od Danzig, zgermanizowanej formy nazwy miasta Gdańsk.

Dancygier - od Danzig, zgermanizowanej formy nazwy miasta Gdańsk.

Dancyngiel - od Danzig, zgermanizowanej formy nazwy miasta Gdańsk.

Dancyszyn - od Danzig, zgermanizowanej formy nazwy miasta Gdańsk.

Dancz - od Danzig, zgermanizowanej formy nazwy miasta Gdańsk.

Danczak - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danczenko - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan

Danczew - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danczewicz - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danczewski - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danczowski - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danczuk - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danczura - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danczyk - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danczyn - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danczyszyn - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danda - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dandak - 1430 od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dandalski - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dandas - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dandek - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dandel - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dandelski - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dander - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dandera - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danderski - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dandok - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dandra - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danduła - 1498 od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dandura - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danduta - 1434 od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dandy - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dandyk - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dandylak - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dandys - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dandysz - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dandzik - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dandziła - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dandziło - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danecki - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danej - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danejka - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danejko - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danek - 1696 od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Daneka - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Daneke - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Daneker - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Daneko - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danel - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danel - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danelczak - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danelczuk - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danelczyk - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danelewicz - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daneliszyn - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daneliuk - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danelke - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danelkiewicz - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danelko - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danelok - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danelski - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danelski - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Daneluk - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daneł - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danełko - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danes - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danesko - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Daneszko - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan

Danewicz - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dang - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’.

Danga - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’.

Dange - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’.

Dangel - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’.

Dangiel - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’.

Dangielewicz - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’.

Dangieło - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’.

Dangier - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’.

Dangiert - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’.

Dangiewicz - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’.

Dangow - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’.

Dangul - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’.

Dania - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan lub od gwarowego dania ‘opłata, prezent, dar’.

Daniak - 1655 od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan lub od gwarowego dania ‘opłata, prezent, dar’.

Danic - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danich - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danicki - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danicz - XV w. od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Daniczak - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Daniczew - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Daniczewski - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Daniczuk - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danida - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danidiuk - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danidkowski - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danidowicz - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Daniec - 1789 od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Daniecki - 1791 od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Daniek1429 - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Daniel - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daniela - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danielac - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danielak - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danielas - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danielczak - 1743 od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danielczenko - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danielczok - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danielczuk - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danielczyk - 1523– od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danielec - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danielecki - 1596 od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danielek - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danielenko - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danielewicz - 1508 od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danielewski - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danielian - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danieliczek - 1796 od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danielik - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danieliszyn - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danielka - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danielkiewicz - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danielkis - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danielko - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danielkowski - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daniell - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daniellczyk - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danielli - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daniello - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danielowicz - 1608 od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danielów - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daniels - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danielsen - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danielski - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danielsky - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danielsson - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danielś - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danieluk - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danielzik - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danieła - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daniełak - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daniełczyk - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danieło - 1644 od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daniełowicz - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daniełowski - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daniesz - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Daniew - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Daniewicz - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Daniewski - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danieyko - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danięcki - 1494 od nazwy miejscowej Damięty (ciechanowskie, gmina Sońsk).

Daniga - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danik - 1385 od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danika - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danikiewicz - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danikowicz - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danikowski - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danil - 1393 (Wlkp) od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danilak - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danilczak - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danilczenko - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danilczuk - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danilczuk-Danilewicz - złozenia brak; Danilczuk od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o); Danilewicz 1685 (KrW) od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danilczyk - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danilec - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danilecki - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danilejko - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danilenko - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danilewicz - 1685 (KrW) od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danilewski - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danilęc - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danilik - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danilin - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daniliszyn - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daniliuk - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danilkiewicz - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danilkowicz - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danilów - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danilski - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daniludis - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daniludy - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daniluk - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danił - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daniła - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daniław - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daniłkiewicz - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daniłko - 1408 od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daniłkowicz - 1479 od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daniłków - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daniłło - 1724 (Żmudź) od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daniłłowicz - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daniło - 1394 od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daniłosio - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daniłoś - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daniłow - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daniłowicz - 1435 od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daniłowski - 1456 od nazw miejscowych Daniłów, Daniłowo, Daniłowice (kilka wsi na Kresach Wschodnich)/

Daniłów - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daniłuk - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daniłyszyn - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danin - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danio - 1464 od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danioł - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daniołek - 1526 od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Daniów - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danis - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danisch - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danisewicz - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danisiewicz - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danisiuk - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danisowicz - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danisz - 1265 od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Daniszczak - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Daniszczyk - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Daniszenko - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Daniszewicz - 1723 od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Daniszewski - 1398 od nazw miejscowych Daniszewo (ostrołęckie, gmina Rzekuń), Daniszewice (piotrkowskie, gmina Gorzkowice).

Daniszkiewicz - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Daniszko - 1462 od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Daniszkowicz - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Daniszok - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Daniszowski - 1782 od nazw miejscowych Daniszewo (ostrołęckie, gmina Rzekuń), Daniszewice (piotrkowskie, gmina Gorzkowice).

Daniś - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Daniściewicz - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danitowicz - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danitz - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Daniuk - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Daniun - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danius - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Daniuszenko - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Daniuszewski - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Daniuszkowicz - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dank - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danka - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danke - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danker - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dankert - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dankiewicz - 1786 od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danko - 1388 od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dankorz - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dankoski - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dankow - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dankowiak - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dankowiakowski - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dankowicz - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dankowski - od nazw miejscowych Danków, Dańków (kilka wsi).

Danków - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danksz - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danksza - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dankszewicz - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dankszuk - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dankszys - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dankwa - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danlowski - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dann - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danna - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dannat - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danne - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dannek - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dannych - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danoch - 1742 od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danocha - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danocik - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danok - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danolkiewicz - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danon - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danorski - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danowicz - 1516 od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danowski - 1452 od nazwy miejscowej Danowo (łomżyńskie, gmina Kolno).

Danów - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Dantyszek - XVI w. od Danzig, zgermanizowanej formy nazwy miasta Gdańsk ( ze zlatynizowanej postaci Dantiscus).

Danuch - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danuda - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danuel - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danufnik - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danul - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danula - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danulewicz - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danulkiewicz - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan

Danull - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danur - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danus - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danusewicz - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danusiewicz - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danusik - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danusz - 1698 od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danuszewski - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danuś - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danych - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danylak - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danylczak - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danylczenko - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danylczuk - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danylec - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danyleszyn - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danylewycz - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danylik - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danyliszyn - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danyliw - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danylluk - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danylów - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiegodaniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danyluk - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danyła - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danyłec - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danyłeć - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danyłko - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danyłkow - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danyłków - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danyło - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danyłow - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danyłowicz - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danyłów - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danyłuk - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danyłyszyn - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Danys - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danysz - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danyszczuk - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danyś - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan.

Danzer - od Danzig, zgermanizowanej formy nazwy miasta Gdańsk.

Danziger - od Danzig, zgermanizowanej formy nazwy miasta Gdańsk.

Danzigier - od Danzig, zgermanizowanej formy nazwy miasta Gdańsk.

Dań - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan lub od gwarowego dań ‘opłata, dar’.

Dańca - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan lub od gwarowego dań ‘opłata, dar’.

Dańcewicz - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan lub od gwarowego dań ‘opłata, dar’.

Dańcza - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan lub od gwarowego dań ‘opłata, dar’.

Dańczak - 1647 od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan lub od gwarowego dań ‘opłata, dar’.

Dańczek - 1723 od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan lub od gwarowego dań ‘opłata, dar’.

Dańczewicz - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan lub od gwarowego dań ‘opłata, dar’.

Dańczuk - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan lub od gwarowego dań ‘opłata, dar’.

Dańczur - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan lub od gwarowego dań ‘opłata, dar’.

Dańczura - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan lub od gwarowego dań ‘opłata, dar’.

Dańczyk - 1640 od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan lub od gwarowego dań ‘opłata, dar’.

Dańczyn - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan lub od gwarowego dań ‘opłata, dar’.

Dańczyszyn - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan lub od gwarowego dań ‘opłata, dar’.

Dańda - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan lub od gwarowego dań ‘opłata, dar’.

Dańduła - 1498 od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan lub od gwarowego dań ‘opłata, dar’.

Dańka - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan lub od gwarowego dań ‘opłata, dar’.

Dańkiewicz - 1774 od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan lub od gwarowego dań ‘opłata, dar’.

Dańko - 1444 od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan lub od gwarowego dań ‘opłata, dar’.

Dańkow - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan lub od gwarowego dań ‘opłata, dar’.

Dańkowicz - 1404 od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan lub od gwarowego dań ‘opłata, dar’.

Dańków - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan lub od gwarowego dań ‘opłata, dar’.

Dańszczak - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan lub od gwarowego dań ‘opłata, dar’.

Dańszczyk - od podstawy dan-, por. dany, dań, od imion Daniel, Bogdan lub od gwarowego dań ‘opłata, dar’.

Dar - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Dara - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Daraban - od imienia Barabasz, Barabas, notowanego w Polsce od XIII wieku; imię pochodzi od aramejskiego Bar_abba ‘syn ojca’.

Darabarz - od imienia Barabasz, Barabas, notowanego w Polsce od XIII wieku; imię pochodzi od aramejskiego Bar_abba ‘syn ojca’.

Darabas - od imienia Barabasz, Barabas, notowanego w Polsce od XIII wieku; imię pochodzi od aramejskiego Bar_abba ‘syn ojca’.

Darabast - od imienia Barabasz, Barabas, notowanego w Polsce od XIII wieku; imię pochodzi od aramejskiego Bar_abba ‘syn ojca’.

Darabasz - od imienia Barabasz, Barabas, notowanego w Polsce od XIII wieku; imię pochodzi od aramejskiego Bar_abba ‘syn ojca’.

Darabok - od imienia Barabasz, Barabas, notowanego w Polsce od XIII wieku; imię pochodzi od aramejskiego Bar_abba ‘syn ojca’.

Darach - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Daracz - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darafaj - od imion Dorot lub Dorota, te od greckiego Dorótheos, to od doron ‘dar’ + theós ‘Bóg’, w Kościele prawosławnym przejęte jako Dorofiej.

Darafian - od imion Dorot lub Dorota, te od greckiego Dorótheos, to od doron ‘dar’ + theós ‘Bóg’, w Kościele prawosławnym przejęte jako Dorofiej.

Darafiej - od imion Dorot lub Dorota, te od greckiego Dorótheos, to od doron ‘dar’ + theós ‘Bóg’, w Kościele prawosławnym przejęte jako Dorofiej.

Darafiejew - od imion Dorot lub Dorota, te od greckiego Dorótheos, to od doron ‘dar’ + theós ‘Bóg’, w Kościele prawosławnym przejęte jako Dorofiej.

Darak - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darakiewicz - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Daral - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darał - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darała - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Daran - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Daraniewicz - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darankiewicz - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Daras - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darasewicz - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darasiak - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darasiewicz - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darasz - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Daraszewicz - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Daraszewski - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Daraszka - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Daraszkiewicz - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Daraś - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darawski - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darcz - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darczak - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darczewski - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darczuk - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darczyk - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darczyński - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Dard - od darda, dard ‘dawna broń sieczna’, od gwarowego darda ‘darń’.

Darda - 1786 od darda, dard ‘dawna broń sieczna’, od gwarowego darda ‘darń’.

Dardacki - od darda, dard ‘dawna broń sieczna’, od gwarowego darda ‘darń’.

Dardała - od darda, dard ‘dawna broń sieczna’, od gwarowego darda ‘darń’.

Dardas - od darda, dard ‘dawna broń sieczna’, od gwarowego darda ‘darń’.

Dardyla - od darda, dard ‘dawna broń sieczna’, od gwarowego darda ‘darń’.

Dardzikowski - od darda, dard ‘dawna broń sieczna’, od gwarowego darda ‘darń’.

Dardziński - od darda, dard ‘dawna broń sieczna’, od gwarowego darda ‘darń’.

Dardziuk - od darda, dard ‘dawna broń sieczna’, od gwarowego darda ‘darń’.

Dardzyński - od darda, dard ‘dawna broń sieczna’, od gwarowego darda ‘darń’.

Darek - 1391 od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz lub od staropolskiego darek ‘prezent, upominek’.

Daremiak - od darmy ‘daremny’, darmo.

Daremniak - od darmy ‘daremny’, darmo; od daremny.

Daren - od staropolskiego darn ‘darń, murawa’ lub też od darny ‘szczodry’.

Dareń - od staropolskiego darn ‘darń, murawa’ lub też od darny ‘szczodry’.

Dareński - od staropolskiego darn ‘darń, murawa’ lub też od darny ‘szczodry’.

Dares - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Dareszewski - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darewicz - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darewski - od nazwy miejscowej Darew (Wileńszczyzna).

Darga - na Pomorzu od darga ‘droga’, od imion typu Dargorad, też od darga ‘wędka’.

Dargac - na Pomorzu od darga ‘droga’, od imion typu Dargorad, też od darga ‘wędka’.

Dargacz - na Pomorzu od darga ‘droga’, od imion typu Dargorad, też od darga ‘wędka’.

Dargaczewski - na Pomorzu od darga ‘droga’, od imion typu Dargorad, też od darga ‘wędka’.

Dargaj - na Pomorzu od darga ‘droga’, od imion typu Dargorad, też od darga ‘wędka’.

Dargas - na Pomorzu od darga ‘droga’, od imion typu Dargorad, też od darga ‘wędka’.

Dargasz - 1304 (Pom) od drogi, też od imion złożonych typu Drogomir, Drogosław.

Dargasz - na Pomorzu od darga ‘droga’, od imion typu Dargorad, też od darga ‘wędka’.

Darge - na Pomorzu od darga ‘droga’, od imion typu Dargorad, też od darga ‘wędka’.

Dargel - na Pomorzu od darga ‘droga’, od imion typu Dargorad, też od darga ‘wędka’.

Dargelon - na Pomorzu od darga ‘droga’, od imion typu Dargorad, też od darga ‘wędka’.

Dargewicz - na Pomorzu od darga ‘droga’, od imion typu Dargorad, też od darga ‘wędka’.

Dargiel - na Pomorzu od darga ‘droga’, od imion typu Dargorad, też od darga ‘wędka’.

Dargielewicz - na Pomorzu od darga ‘droga’, od imion typu Dargorad, też od darga ‘wędka’.

Dargiewicz - na Pomorzu od darga ‘droga’, od imion typu Dargorad, też od darga ‘wędka’.

Dargis - na Pomorzu od darga ‘droga’, od imion typu Dargorad, też od darga ‘wędka’.

Dargocz - na Pomorzu od darga ‘droga’, od imion typu Dargorad, też od darga ‘wędka’.

Dargol - na Pomorzu od darga ‘droga’, od imion typu Dargorad, też od darga ‘wędka’.

Dargoń - na Pomorzu od darga ‘droga’, od imion typu Dargorad, też od darga ‘wędka’.

Dargusch - na Pomorzu od darga ‘droga’, od imion typu Dargorad, też od darga ‘wędka’.

Dargusz - 1326 (Pom) od drogi, też od imion złożonych typu Drogomir, Drogosław.

Dargys - na Pomorzu od darga ‘droga’, od imion typu Dargorad, też od darga ‘wędka’.

Daria - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Dariak - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darian - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darianicz - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darianycz - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Dariczuk - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Daris - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Dariusz - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darjasz - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darka - XV w. od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darke - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darkiewicz - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darko - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darkowicz - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darkowski - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darkus - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darla - od prasłowiańskiego drgati, drzeć, darty.

Darlak - od prasłowiańskiego drgati, drzeć, darty.

Darlas - od prasłowiańskiego drgati, drzeć, darty.

Darlecki - od prasłowiańskiego drgati, drzeć, darty.

Darlej - od prasłowiańskiego drgati, drzeć, darty.

Darlewicz - od prasłowiańskiego drgati, drzeć, darty.

Darlewski - od prasłowiańskiego drgati, drzeć, darty.

Darlicki - od prasłowiańskiego drgati, drzeć, darty.

Darlik - od prasłowiańskiego drgati, drzeć, darty.

Darliński - od prasłowiańskiego drgati, drzeć, darty.

Darła - od prasłowiańskiego drgati, drzeć, darty.

Darłach - od prasłowiańskiego drgati, drzeć, darty.

Darłak - od prasłowiańskiego drgati, drzeć, darty.

Darło - od prasłowiańskiego drgati, drzeć, darty.

Darłoch - od prasłowiańskiego drgati, drzeć, darty.

Darłok - od prasłowiańskiego drgati, drzeć, darty.

Darłowicz - od prasłowiańskiego drgati, drzeć, darty.

Darłowski - od prasłowiańskiego drgati, drzeć, darty.

Darma - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmach - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmaczek - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darman - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmanek - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmaros - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmas - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmasik - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmaszczak - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmaszczyk - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmaszek - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmat - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmath - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmejko - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmel - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmetko - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmiec - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmiński - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmobit - 1561 od darmy ‘daremny’, darmo; od staropolskiego darmobit ‘nieokrzesaniec, którego darmo bić’.

Darmoch - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmochod - 1551 od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmochód - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmochraj - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmochwal - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmochwalik - 1748 od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmochwał - 1748 od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmochwała - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmochwat - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmochwoł - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmofal - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmofalski - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmofał - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmogłod - 1591 od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmograj - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmohraj - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmoid - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmoliński - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmon - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmonos - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmonuk - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmoń - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmopał - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmopuk - od darmy ‘daremny’, darmo.]

Darmopych - 1405 od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmoras - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmoros - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmorost - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmoroz - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmorós - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmors - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmoruz - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmorys - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmos - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmoski - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmosz - 1405 od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmoszuk - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmotrunek - 1454 od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmotrunk - 1433 od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmotrynk - 1432 od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmowicz - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmowit - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmowski - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmowykł - 1453 od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmpfał - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darmuń - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darn - 1476 od staropolskiego darn ‘darń, murawa’ lub też od darny ‘szczodry’.

Darna - 1265 od staropolskiego darn ‘darń, murawa’ lub też od darny ‘szczodry’.

Darnach - od staropolskiego darn ‘darń, murawa’ lub też od darny ‘szczodry’.

Darnal - od staropolskiego darn ‘darń, murawa’ lub też od darny ‘szczodry’.

Darnaś - od staropolskiego darn ‘darń, murawa’ lub też od darny ‘szczodry’.

Darnawski - od staropolskiego darn ‘darń, murawa’ lub też od darny ‘szczodry’.

Darnecki - od staropolskiego darn ‘darń, murawa’ lub też od darny ‘szczodry’.

Darnia - od staropolskiego darn ‘darń, murawa’ lub też od darny ‘szczodry’.

Darniak - od staropolskiego darn ‘darń, murawa’ lub też od darny ‘szczodry’.

Darnicki - od staropolskiego darn ‘darń, murawa’ lub też od darny ‘szczodry’.

Darnicz - od staropolskiego darn ‘darń, murawa’ lub też od darny ‘szczodry’.

Darnielewicz - od staropolskiego darn ‘darń, murawa’ lub też od darny ‘szczodry’.

Darnielewski - od staropolskiego darn ‘darń, murawa’ lub też od darny ‘szczodry’.

Darniewski - od staropolskiego darn ‘darń, murawa’ lub też od darny ‘szczodry’.

Darnikiewicz - od staropolskiego darn ‘darń, murawa’ lub też od darny ‘szczodry’.

Darnikowski - od staropolskiego darn ‘darń, murawa’ lub też od darny ‘szczodry’.

Darnilewicz - od staropolskiego darn ‘darń, murawa’ lub też od darny ‘szczodry’.

Darniok - od staropolskiego darn ‘darń, murawa’ lub też od darny ‘szczodry’.

Darniszewski - od staropolskiego darn ‘darń, murawa’ lub też od darny ‘szczodry’.

Darnobid - od darmy ‘daremny’, darmo; od staropolskiego darmobit ‘nieokrzesaniec, którego darmo bić’.

Darnobit - od darmy ‘daremny’, darmo; od staropolskiego darmobit ‘nieokrzesaniec, którego darmo bić’.

Darnobyt - od darmy ‘daremny’, darmo; od staropolskiego darmobit ‘nieokrzesaniec, którego darmo bić’.

Darnonos - od darmy ‘daremny’, darmo.

Darnos - od staropolskiego darn ‘darń, murawa’ lub też od darny ‘szczodry’.

Darnosz - od staropolskiego darn ‘darń, murawa’ lub też od darny ‘szczodry’.

Darnowski - 1397 od nazwy miejscowej Darowice (przemyskie, gmina Fredropol).

Daro - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz, od gwarowego daro ‘prezent, upominek’.

Daroch - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz, od gwarowego daro ‘prezent, upominek’.

Darocha - 1743 od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz, od gwarowego daro ‘prezent, upominek’.

Darochwiej - od imion Dorot lub Dorota, te od greckiego Dorótheos, to od doron ‘dar’ + theós ‘Bóg’, w Kościele prawosławnym przejęte jako Dorofiej.

Darociak - od imion Dorot lub Dorota, te od greckiego Dorótheos, to od doron ‘dar’ + theós ‘Bóg’, w Kościele prawosławnym przejęte jako Dorofiej.

Darocki - od imion Dorot lub Dorota, te od greckiego Dorótheos, to od doron ‘dar’ + theós ‘Bóg’, w Kościele prawosławnym przejęte jako Dorofiej.

Darofiej - 1466 od imion Dorot lub Dorota, te od greckiego Dorótheos, to od doron ‘dar’ + theós ‘Bóg’, w Kościele prawosławnym przejęte jako Dorofiej.

Darok - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darol - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darolewski - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Daron - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darona - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Daronia - 1399 od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Daroń - 1429 od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Daros - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darosiewicz - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darosiński - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Daross - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darost - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darosz - 1499 od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Daroszek - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Daroszewski - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Daroszkiewicz - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Daroszuk - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Daroszyna - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Daroś - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darow - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darowana - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darowany - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darowicki - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darowicz - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darowiecki - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darowna - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darowny - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz; od darowany.

Darowski - 1469 od nazwy miejscowej Darowice (przemyskie, gmina Fredropol).

Daról - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darski - 1800 od dziarski, ze staropolskiego darski ‘żywotny, silny’.

Darski - 1800 od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darski - 1800 od dziarski, ze staropolskiego darski ‘żywotny, silny’.

Darsnik - od dziarski, ze staropolskiego darski ‘żywotny, silny’.

Darszcz - od dziarski, ze staropolskiego darski ‘żywotny, silny’.

Darszewski - od dziarski, ze staropolskiego darski ‘żywotny, silny’.

Darszkiewicz - od dziarski, ze staropolskiego darski ‘żywotny, silny’.

Darsznik - od dziarski, ze staropolskiego darski ‘żywotny, silny’.

Darszyk - od dziarski, ze staropolskiego darski ‘żywotny, silny’.

Darszyński - od dziarski, ze staropolskiego darski ‘żywotny, silny’.

Dartak - od prasłowiańskiego drgati, drzeć, darty.

Dartczak - od prasłowiańskiego drgati, drzeć, darty.

Dartkowicz - od prasłowiańskiego drgati, drzeć, darty.

Dartosiak - od prasłowiańskiego drgati, drzeć, darty.

Dartosik - od prasłowiańskiego drgati, drzeć, darty.

Dartowski - od prasłowiańskiego drgati, drzeć, darty.

Dartus - od prasłowiańskiego drgati, drzeć, darty.

Daruch - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Daruk - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darul - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darulewicz - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darulewski - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darulski - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darus - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darusiewicz - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darusz - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz (zapewne od imienia Dariusz).

Daruszewski - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Daryna - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darynek - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darys - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darysz - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darzak - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darzecha - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darzecki - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darzenowski - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darzewicz - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darzewski - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darzkiewicz - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darznik - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz; od prasłowiańskiego ‘ofiarodawca’.

Darzonka - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darzowski - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darzycki - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darzydło - 1787 od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darzyk - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darzyluk - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darzyło - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darzynkiewicz - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darzyński - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Darżnik - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz; od prasłowiańskiego ‘ofiarodawca’.

Darżynikewicz - od podstawy dar-, por. dar, darzyć, imiona Bożydar, Dariusz.

Dasewicz - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dasiak - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dasiczyk - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dasiewicz - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dasik - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dasilewicz - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dasiniewicz - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dasiński - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dasiok - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dasios - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dasis - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dasiu - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dasiuk - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dasiukiewicz - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daske - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daskiewicz - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dasko - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daskowicz - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daskowski - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dassui - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dassuj - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dasuj - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dasz - 1204 od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszak - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszczak - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszczakowski - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszczenko - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszczeński - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszczuk - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszczyk - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszczykowski - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszczyński - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszczyszak - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszczyszczak - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszek - 1204 od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszel - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszenda - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszeński - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszewicz - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszewski - 1390 od nazwy miejscowej Daszewice (poznańskie, gmina Mosina), Daszów (leszczyńskie, gmina Jemielno).

Daszka - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszke - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszkiel - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszkielewicz - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszkiewicz - 1405 od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszkiewicz-Bortnowski - złożenia brak; Daszkiewicz 1405 od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid; Bortnowski brak.

Daszkilewicz - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszkin - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszkinel - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszko - 1400 od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszkow - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszkowicz - 1515 od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszkowski - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszkus - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszla - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszna - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszowicz - 1467 od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszowski - 1487 od nazwy miejscowej Daszewice (poznańskie, gmina Mosina), Daszów (leszczyńskie, gmina Jemielno).

Daszuk - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszuta - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszycki - 1500 od nazwy miejscowej Gdaszyce (KrW).

Daszyk - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszykowski - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszyniewicz - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daszyński - od nazwy miejscowej Daszyna (płockie, gmina Daszyna).

Daś - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daścikowski - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daśkiewicz - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Daśko - od imion na Da-, typu Dalebor, Daniel, Dawid.

Dat - od datek ( od prasłowiańskiego dati), od data ( od łacińskiego data).

Data - od datek ( od prasłowiańskiego dati), od data ( od łacińskiego data).

Datański - od datek ( od prasłowiańskiego dati), od data ( od łacińskiego data).

Datczuk - od datek ( od prasłowiańskiego dati), od data ( od łacińskiego data).

Datek - od datek ( od prasłowiańskiego dati), od data ( od łacińskiego data).

Daterok - od datek ( od prasłowiańskiego dati), od data ( od łacińskiego data).

Datka - od datek ( od prasłowiańskiego dati), od data ( od łacińskiego data).

Datkiewicz - od datek ( od prasłowiańskiego dati), od data ( od łacińskiego data).

Datko - 1748 od datek ( od prasłowiańskiego dati), od data ( od łacińskiego data).

Datkowski - od datek ( od prasłowiańskiego dati), od data ( od łacińskiego data).

Datkun - od datek ( od prasłowiańskiego dati), od data ( od łacińskiego data).

Datoła - od datek ( od prasłowiańskiego dati), od data ( od łacińskiego data).

Datomis - od datek ( od prasłowiańskiego dati), od data ( od łacińskiego data).

Daton - od datek ( od prasłowiańskiego dati), od data ( od łacińskiego data).

Datoń - od datek ( od prasłowiańskiego dati), od data ( od łacińskiego data).

Dator - od datek ( od prasłowiańskiego dati), od data ( od łacińskiego data).

Datosz - od datek ( od prasłowiańskiego dati), od data ( od łacińskiego data).

Datt - od datek ( od prasłowiańskiego dati), od data ( od łacińskiego data).

Datta - od datek ( od prasłowiańskiego dati), od data ( od łacińskiego data).

Dattko - od datek ( od prasłowiańskiego dati), od data ( od łacińskiego data).

Datuń - od datek ( od prasłowiańskiego dati), od data ( od łacińskiego data).

Daty - od datek ( od prasłowiańskiego dati), od data ( od łacińskiego data).

Datyński - od datek ( od prasłowiańskiego dati), od data ( od łacińskiego data).

Daukrzewicz - od litewskiej nazwy osobowej Daukša, ta od imion dwuczłonowych na Daug-.

Daukrzys - od litewskiej nazwy osobowej Daukša, ta od imion dwuczłonowych na Daug-.

Dauksiewicz - od litewskiej nazwy osobowej Daukša, ta od imion dwuczłonowych na Daug-.

Daukst - od litewskiej nazwy osobowej Daukša, ta od imion dwuczłonowych na Daug-.

Dauksto - od litewskiej nazwy osobowej Daukša, ta od imion dwuczłonowych na Daug-.

Dauksz - od litewskiej nazwy osobowej Daukša, ta od imion dwuczłonowych na Daug-.

Dauksza - od litewskiej nazwy osobowej Daukša, ta od imion dwuczłonowych na Daug-.

Daukszenicz - od litewskiej nazwy osobowej Daukša, ta od imion dwuczłonowych na Daug-.

Daukszewicz - od litewskiej nazwy osobowej Daukša, ta od imion dwuczłonowych na Daug-.

Daukszo - od litewskiej nazwy osobowej Daukša, ta od imion dwuczłonowych na Daug-.

Daukszt - od litewskiej nazwy osobowej Daukša, ta od imion dwuczłonowych na Daug-.

Daukszta - od litewskiej nazwy osobowej Daukša, ta od imion dwuczłonowych na Daug-.

Daukszto - od litewskiej nazwy osobowej Daukša, ta od imion dwuczłonowych na Daug-.

Daukszyc - od litewskiej nazwy osobowej Daukša, ta od imion dwuczłonowych na Daug-.

Daukszys - od litewskiej nazwy osobowej Daukša, ta od imion dwuczłonowych na Daug-.

Daus - od niemieckich nazw osobowych Daus, Dausch, te od apelatywu Daus, Dausch ‘maciora’.

Dauszewicz - od niemieckich nazw osobowych Daus, Dausch, te od apelatywu Daus, Dausch ‘maciora’.

Dauszkiewicz - od niemieckich nazw osobowych Daus, Dausch, te od apelatywu Daus, Dausch ‘maciora’.

David - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Davidsen - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Davidson - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Davidsson - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawacki - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawad - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawadzki - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawal - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawała - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawans - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawcewicz - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawczak - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawczuk - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawczyk - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawczyński - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawda - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawdanowicz - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawdczyk - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawdo - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawdow - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawdziak - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawdziało - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawdziuk - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawedowski - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawejko - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawejnis - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawelczyk - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawelski - od dawać lub od imienia Dawid.

Daweł - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawgiałło - od litewskiej nazwy osobowej Dawgieło, ta od Daugela, z Dáu(g)ela, od daugis ‘wiele, dużo’ i gélti ‘bardzo cierpieć’.

Dawgiało - od litewskiej nazwy osobowej Dawgieło, ta od Daugela, z Dáu(g)ela, od daugis ‘wiele, dużo’ i gélti ‘bardzo cierpieć’.

Dawgiel - od litewskiej nazwy osobowej Dawgieło, ta od Daugela, z Dáu(g)ela, od daugis ‘wiele, dużo’ i gélti ‘bardzo cierpieć’.

Dawgielewicz - od litewskiej nazwy osobowej Dawgieło, ta od Daugela, z Dáu(g)ela, od daugis ‘wiele, dużo’ i gélti ‘bardzo cierpieć’.

Dawgielowicz - od litewskiej nazwy osobowej Dawgieło, ta od Daugela, z Dáu(g)ela, od daugis ‘wiele, dużo’ i gélti ‘bardzo cierpieć’.

Dawgiełło - od litewskiej nazwy osobowej Dawgieło, ta od Daugela, z Dáu(g)ela, od daugis ‘wiele, dużo’ i gélti ‘bardzo cierpieć’.

Dawgieło - od litewskiej nazwy osobowej Dawgieło, ta od Daugela, z Dáu(g)ela, od daugis ‘wiele, dużo’ i gélti ‘bardzo cierpieć’.

Dawgiełowicz - od litewskiej nazwy osobowej Dawgieło, ta od Daugela, z Dáu(g)ela, od daugis ‘wiele, dużo’ i gélti ‘bardzo cierpieć’.

Dawgier - od litewskiej nazwy osobowej Dawgiert, z Daugirdas, od daugis ‘wiele, dużo’ i grdeti ‘słyszeć’.

Dawgierd - od litewskiej nazwy osobowej Dawgiert, z Daugirdas, od daugis ‘wiele, dużo’ i grdeti ‘słyszeć’.

Dawgiert - od litewskiej nazwy osobowej Dawgiert, z Daugirdas, od daugis ‘wiele, dużo’ i grdeti ‘słyszeć’.

Dawgilewicz - od litewskiej nazwy osobowej Dawgieło, ta od Daugela, z Dáu(g)ela, od daugis ‘wiele, dużo’ i gélti ‘bardzo cierpieć’.

Dawgird - od litewskiej nazwy osobowej Dawgiert, z Daugirdas, od daugis ‘wiele, dużo’ i grdeti ‘słyszeć’.

Dawgirt - od litewskiej nazwy osobowej Dawgiert, z Daugirdas, od daugis ‘wiele, dużo’ i grdeti ‘słyszeć’.

Dawgitowicz - od litewskiej nazwy osobowej Dawgiert, z Daugirdas, od daugis ‘wiele, dużo’ i grdeti ‘słyszeć’.

Dawiak - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawiała - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawic - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawichniuk - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawicienko - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawicki - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawicz - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawiczak - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawiczewski - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawiczyk - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawid - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawida - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidait - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidajtis - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidajtys - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidczak - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidczenko - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidczewski - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidczuk - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidczyk - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidczyński - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidejt - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidek - 1352 od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidenis - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidenko - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawideńko - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidiak - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidian - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidiuk - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidiwicz - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidjak - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidjan - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidkiewicz - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidko - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidkowski - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidło - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidok - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidonis - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidow - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidowicz - 1425 od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidowski - 1412 od nazwy miejscowej Dawidów (KrW).

Dawidów - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidsen - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidson - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidsson - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawiduk - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidurewicz - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidziak - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidzik - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidziński - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidziok - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidzionek - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidzióg - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidziók - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidziuk - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidzki - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidzon - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidzuk - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawidzyński - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawiec - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawiek - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawieka - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawiel - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawielek - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawielewicz - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawielowicz - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawielowski - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawięda - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawik - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawike - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawikowski - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawis - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawisz - od dawać lub od imienia Dawid.

Dawksza - od litewskiej nazwy osobowej Daukša, ta od imion dwuczłonowych na Daug-.

Dawna - od dawny ‘były, stary’.

Dawnan - od dawny ‘były, stary’.

Dawnar - od dawny ‘były, stary’.

Dawnarowicz - od dawny ‘były, stary’.

Dawner - od dawny ‘były, stary’.

Dawnicki - od dawny ‘były, stary’.

Dawnik - od dawny ‘były, stary’.

Dawnis - od dawny ‘były, stary’.

Dawniś - od dawny ‘były, stary’.

Dawnor - od dawny ‘były, stary’.

Dawnorowicz - od dawny ‘były, stary’.

Dawnowicz - 1478 od dawny ‘były, stary’.

Dawny - od dawny ‘były, stary’.

Dawrowski - 1684 od nazwy miejscowej Dawrów (Wileńszczyzna).

Dawsa - od niemieckich nazw osobowych Daus, Dausch, te od apelatywu Daus, Dausch ‘maciora’.

Dawsiewicz - od niemieckich nazw osobowych Daus, Dausch, te od apelatywu Daus, Dausch ‘maciora’.

Dawsina - od niemieckich nazw osobowych Daus, Dausch, te od apelatywu Daus, Dausch ‘maciora’.

Dawsiukiewicz - od niemieckich nazw osobowych Daus, Dausch, te od apelatywu Daus, Dausch ‘maciora’.

Dawyd - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawyda - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawydenko - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawydiuk - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawydko - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawydow - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawydowycz - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawydzik - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dawydziuk - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Day - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Daya - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dayan - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać

Dayczak - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dayka - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dąb - 1366 od dąb.

Dąba - od dąb.

Dąbal - 1556 od dąb.

Dąbala - 1556 od dąb.

Dąbalewski - od dąb.

Dąbalski - od dąb.

Dąbała - 1396 od dąb.

Dąbarski - od dąb.

Dąbczak - od dąb; od dąbczak ‘młody dąb’.

Dąbczewski - od dąb.

Dąbczuk - od dąb.

Dąbczyk - od dąb.

Dąbczyński - od dąb.

Dąbecki - od dąb.

Dąbek - 1206 od dąb; od dąbek.

Dąbel - od dąb.

Dąbela - od dąb.

Dąbelski - od dąb.

Dąber - od dąbr ‘dąb, dąbrowa’.

Dąbera - od dąbr ‘dąb, dąbrowa’.

Dąbiak - od dąb.

Dąbialski - od dąb.

Dąbich - od dąb.

Dąbiczak - od dąb.

Dąbiec - od dąb.

Dąbieński - 1592 od nazw miejscowych typu Dębno, Dębina, Dębiany.

Dąbik - 1427 od dąb.

Dąbiński - od nazw miejscowych typu Dębno, Dębina, Dębiany.

Dąbisz - od dąb.

Dąbk - (Pom) od dąb.

Dąbka - od dąb.

Dąbkiewicz - od dąb.

Dąbko - od dąb.

Dąbkos - od dąb.

Dąbkowicz - 1393 od dąb.

Dąbkowski - 1432 od nazw miejscowych Dąbków, Dabkowice, Dąbki (kilka wsi).

Dąbków - od dąb.

Dąblewski - od dąb.

Dąblowski - od dąb.

Dąbłowski - od dąb.

Dąbniak - od dąb.

Dąbnicki - od dąb.

Dąbnik - od dąb.

Dąborowicz - od dąbrowa ‘las dębowy’.

Dąbosz - 1529 od dąb.

Dąboszek - od dąb.

Dąbowicz - od dąb.

Dąbowski - od nazwy miejscowej Dębowa (częste).

Dąbraś - od dąbr ‘dąb, dąbrowa’.

Dąbrat - od dąbr ‘dąb, dąbrowa’.

Dąbrkowski - od dąbr ‘dąb, dąbrowa’.

Dąbro - od dąbr ‘dąb, dąbrowa’.

Dąbroch - od dąbr ‘dąb, dąbrowa’.

Dąbroczek - od dąbr ‘dąb, dąbrowa’.

Dąbroń - od dąbr ‘dąb, dąbrowa’.

Dąbros - od dąbr ‘dąb, dąbrowa’.

Dąbrosiak - od dąbr ‘dąb, dąbrowa’.

Dąbroski - od nazwy miejscowej Dąbrowa lub Dąbrówka.

Dąbrosna - od dąbr ‘dąb, dąbrowa’.

Dąbrosz - od dąbr ‘dąb, dąbrowa’.

Dąbrosza - 1204 od dąbr ‘dąb, dąbrowa’.

Dąbroszek - od dąbr ‘dąb, dąbrowa’.

Dąbroś - od dąbr ‘dąb, dąbrowa’.

Dąbrot - od dąbr ‘dąb, dąbrowa’.

Dąbroty - od dąbr ‘dąb, dąbrowa’.

Dąbrow - od dąbrowa 'las dębowy'.

Dąbrow - od nazw miejscowych Dąb, Dąbie, Dęby (częste).

Dąbrowa - 1382 od dąbrowa 'las dębowy'.

Dąbrowa - 1392 od dąbrowa ‘las dębowy’.

Dąbrowa-Januszewski - złożenia brak; Dąbrowa 1382 od dąbrowa 'las dębowy'; Januszewski 1394 od nazw miejscowych Januszewo, Januszowice (kilka wsi).

Dąbrowa-Karasiński - złożenia brak; Dąbrowa 1382 od dąbrowa 'las dębowy'; Karasiński od karaś ‘ryba z rodziny karpiowatych’.

Dąbrowa-Kostka - złożenia brak; Dąbrowa 1382 od dąbrowa 'las dębowy'; Kostka 1381 od kostka.

Dąbrowiak - od dąbrowa ‘las dębowy’.

Dąbrowiak - od dąbrowa 'las dębowy'.

Dąbrowianin - 1601 od nazwy miejscowej Dąbrowa lub Dąbrówka.

Dąbrowica - od dąbrowa ‘las dębowy’.

Dąbrowica - od nazwy miejscowej Dąbrowica (kilka wsi).

Dąbrowicki - 1388 od nazwy miejscowej Dąbrowica (kilka wsi).

Dąbrowicki - od dąbrowa ‘las dębowy’.

Dąbrowicz - od dąbrowa ‘las dębowy’.

Dąbrowiecki - od nazwy miejscowej Dąbrowiec (kilka wsi).

Dąbrowiecki - od nazwy miejscowej Dąbrowiec (kilka wsi).

Dąbrowieński - 1491 od nazwy miejscowej Dąbrowno (częstochowskie, gmina Niegowa).

Dąbrowka - od dąbrowa ‘las dębowy’.

Dąbrowko - od dąbrowa ‘las dębowy’.

Dąbrowna - od dąbrowa ‘las dębowy’.

Dąbrowny - od dąbrowa ‘las dębowy’.

Dąbrowo - od dąbrowa ‘las dębowy’

Dąbrowo - od dąbrowa ‘las dębowy’.

Dąbrowolski - od dąbrowa ‘las dębowy’.

Dąbrowski - 1386 od nazwy miejscowej Dąbrowa lub Dąbrówka.

Dąbrowszczak - 1763 od nazwy miejscowej Dąbrowa lub Dąbrówka.

Dąbrówczak - 1670 od nazwy miejscowej Dąbrowa lub Dąbrówka.

Dąbrówczyk - 1566 od nazwy miejscowej Dąbrowa lub Dąbrówka.

Dąbrówka - 1392 od dąbrowa ‘las dębowy’, od dąbrówka ‘mała dąbrowa’.

Dąbrówko - od dąbrowa ‘las dębowy’

Dąbrówna - od dąbrowa ‘las dębowy’

Dąbrówny - od dąbrowa ‘las dębowy’

Dąbrus - od dąbr ‘dąb, dąbrowa’.

Dąbruś - od dąbr ‘dąb, dąbrowa’.

Dąbrych - od dąbr ‘dąb, dąbrowa’.

Dąbrycz - od dąbr ‘dąb, dąbrowa’.

Dąbrzak - od dąbr ‘dąb, dąbrowa’.

Dąbrzalski - od dąbr ‘dąb, dąbrowa’.

Dąbrzał - od dąbr ‘dąb, dąbrowa’.

Dąbrzałowski - od dąbr ‘dąb, dąbrowa’.

Dąbski - 1358 od nazw miejscowych Dąb, Dąbie, Dęby (częste).

Dąbski - od nazw miejscowych Dąb, Dąbie, Dęby (częste).

Dąda - od dunda ‘gruba, ociężała dziewczyna’.

Dądaj - od dunda ‘gruba, ociężała dziewczyna’.

Dądajewski - od dunda ‘gruba, ociężała dziewczyna’.

Dądalski - od dunda ‘gruba, ociężała dziewczyna’.

Dądarski - od dunda ‘gruba, ociężała dziewczyna’.

Dądek - od dunda ‘gruba, ociężała dziewczyna’.

Dądel - od dunda ‘gruba, ociężała dziewczyna’.

Dądela - od dunda ‘gruba, ociężała dziewczyna’.

Dądelewski - od dunda ‘gruba, ociężała dziewczyna’.

Dądelski - od dunda ‘gruba, ociężała dziewczyna’.

Dądełło - od dunda ‘gruba, ociężała dziewczyna’.

Dąder - od staropolskiego dunder, donder ‘diabeł’.

Dądera - od staropolskiego dunder, donder ‘diabeł’.

Dąderewicz - od staropolskiego dunder, donder ‘diabeł’.

Dąderowicz - od staropolskiego dunder, donder ‘diabeł’.

Dąderski - od staropolskiego dunder, donder ‘diabeł’.

Dądol - od dunda ‘gruba, ociężała dziewczyna’.

Dądolski - od dunda ‘gruba, ociężała dziewczyna’.

Dądołowski - od dunda ‘gruba, ociężała dziewczyna’.

Dądrowski - od dunda ‘gruba, ociężała dziewczyna’.

Dądziak - od dunda ‘gruba, ociężała dziewczyna’.

Dądzik - od dunda ‘gruba, ociężała dziewczyna’.

Dądził - od dunda ‘gruba, ociężała dziewczyna’.

Dądziło - od dunda ‘gruba, ociężała dziewczyna’.

Dąga - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’.

Dągiel - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’.

Dągielewski - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’.

Dągielski - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’.

Dągierska - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’.

Dągowski - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’.

Dąmbek - od dąb.

Dąmbrowski - od nazwy miejscowej Dąbrowa lub Dąbrówka.

Dąmbrówka - od dąbrowa ‘las dębowy’

Dąmbrówny - od dąbrowa ‘las dębowy’

Dąmbski - od nazw miejscowych Dąb, Dąbie, Dęby (częste).

Dąndalski - od dunda ‘gruba, ociężała dziewczyna’.

Dąndera - od dunda ‘gruba, ociężała dziewczyna’.

Dąndera - od staropolskiego dunder, donder ‘diabeł’.

Dąpka - od dąb.

Dąsal - od dąsać się, od gwarowego dąs ‘dym’.

Dąsel - od dąsać się, od gwarowego dąs ‘dym’.

Dąsiel - od dąsać się, od gwarowego dąs ‘dym’.

Dąsiewski - od dąsać się, od gwarowego dąs ‘dym’.

Dbaj - od dbać ‘troszczyć się’.

Dbajtek - od dbać ‘troszczyć się’.

Dbal - od dbać ‘troszczyć się’.

Dbała - od dbać ‘troszczyć się’.

Dbara - od dbać ‘troszczyć się’.

Deba - od dybać, dawniej też debać ‘czatować, skradać się’.

Debacki - od dybać, dawniej też debać ‘czatować, skradać się’.

Debacz - 1564 od dybać, dawniej też debać ‘czatować, skradać się’.

Debaczewski - od dybać, dawniej też debać ‘czatować, skradać się’.

Debajło - od dybać, dawniej też debać ‘czatować, skradać się’.

Debak - od dybać, dawniej też debać ‘czatować, skradać się’.

Debakowski - od dybać, dawniej też debać ‘czatować, skradać się’.

Debała - od dybać, dawniej też debać ‘czatować, skradać się’.

Debański - od dybać, dawniej też debać ‘czatować, skradać się’.

Debczak - od dybać, dawniej też debać ‘czatować, skradać się’.

Debczuk - od dybać, dawniej też debać ‘czatować, skradać się’.

Debecki - od dybać, dawniej też debać ‘czatować, skradać się’.

Debek - od dybać, dawniej też debać ‘czatować, skradać się’.

Debel - 1217 od dybać, dawniej też debać ‘czatować, skradać się’.

Debelski - od dybać, dawniej też debać ‘czatować, skradać się’.

Debełło - od dybać, dawniej też debać ‘czatować, skradać się’.

Debeło - od dybać, dawniej też debać ‘czatować, skradać się’.

Debenko - od dybać, dawniej też debać ‘czatować, skradać się’.

Debeńko - od dybać, dawniej też debać ‘czatować, skradać się’.

Deber - od debra, debrza ‘wąwóz z zaroślami’.

Debera - od debra, debrza ‘wąwóz z zaroślami’.

Debernik - od debra, debrza ‘wąwóz z zaroślami’.

Deberny - od debra, debrza ‘wąwóz z zaroślami’.

Debernyś - od debra, debrza ‘wąwóz z zaroślami’.

Deberski - od debra, debrza ‘wąwóz z zaroślami’.

Debert - od niemieckich nazw osobowych Debert, Dewerth, Dibbert, te od germańskiego Theudoberth, Theudoward, od Theud ‘lud’ + berth ‘sławny i wert ‘ten, co ochrania’.

Debes - od dybać, dawniej też debać ‘czatować, skradać się’.

Debesz - od dybać, dawniej też debać ‘czatować, skradać się’.

Debiak - od dybać, dawniej też debać ‘czatować, skradać się’.

Debich - od dybać, dawniej też debać ‘czatować, skradać się’.

Debicki - od dybać, dawniej też debać ‘czatować, skradać się’.

Debiec - od dybać, dawniej też debać ‘czatować, skradać się’.

Debiek - od dybać, dawniej też debać ‘czatować, skradać się’.

Debies - od dybać, dawniej też debać ‘czatować, skradać się’.

Debiesz - od dybać, dawniej też debać ‘czatować, skradać się’.

Debieś - od dybać, dawniej też debać ‘czatować, skradać się’.

Debik - od dybać, dawniej też debać ‘czatować, skradać się’.

Debiński - od debra, debrza ‘wąwóz z zaroślami’.

Debisz - od dybać, dawniej też debać ‘czatować, skradać się’.

Debiszewski - od debra, debrza ‘wąwóz z zaroślami’.

Debkiewicz - od dybać, dawniej też debać ‘czatować, skradać się’.

Deboli - od nazwiska Henryka de Beaulieu (1662).

Debolski - od nazwiska Henryka de Beaulieu (1662).

Deborski - od dąb.

Debosz - od dąb.

Debowa - od dąb.

Debowczyk - od dąb.

Debowiak - od dąb.

Debowicz - od dąb.

Debowiecki - od dąb.

Debowski - od dąb.

Debra - od debra, debrza ‘wąwóz z zaroślami’.

Debrej - od debra, debrza ‘wąwóz z zaroślami’.

Debreńko - od debra, debrza ‘wąwóz z zaroślami’.

Debros - od debra, debrza ‘wąwóz z zaroślami’.

Debrow - od debra, debrza ‘wąwóz z zaroślami’.

Debry - od debra, debrza ‘wąwóz z zaroślami’.

Debrzak - od debra, debrza ‘wąwóz z zaroślami’.

Debrzański - od nazwy miejscowej Debrzno (kilka wsi).

Debrzeński - 1498 od nazwy miejscowej Debrzno (kilka wsi).

Debrzyniuk - od debra, debrza ‘wąwóz z zaroślami’.

Debrzyński - od nazwy miejscowej Debrzno (kilka wsi).

Debski - od nazw miejscowych Dąb, Dąbie, Dęby (częste).

Debuli - 1761 od nazwiska Henryka de Beaulieu (1662).

Debus - od dybać, dawniej też debać ‘czatować, skradać się’.

Dec - od nazwy etnicznej Deutsch ‘Niemiec’ lub od Detsch (od Diettrich) lub od łacińskiego cognomen Decianus lub od Denis na KrW.

Deca - od nazwy etnicznej Deutsch ‘Niemiec’ lub od Detsch (od Diettrich) lub od łacińskiego cognomen Decianus.

Decak - od nazwy etnicznej Deutsch ‘Niemiec’ lub od Detsch (od Diettrich) lub od łacińskiego cognomen Decianus.

Deceszyn - od nazwy etnicznej Deutsch ‘Niemiec’ lub od Detsch (od Diettrich) lub od łacińskiego cognomen Decianus.

Decewicz - od nazwy etnicznej Deutsch ‘Niemiec’ lub od Detsch (od Diettrich) lub od łacińskiego cognomen Decianus.

Dech - od dech.

Decha - od dech.

Dechla - 1525 od dech.

Dechowicz - od dech.

Dechów - od dech.

Dechtar - od niemieckiej nazwy osobowej Dichter, ta od apelatywu Dichter ‘poeta’, lub od średnio-wysoko-niemieckiego diehter, tichter ‘wnuk’.

Dechter - od niemieckiej nazwy osobowej Dichter, ta od apelatywu Dichter ‘poeta’, lub od średnio-wysoko-niemieckiego diehter, tichter ‘wnuk’.

Dechterenko - od niemieckiej nazwy osobowej Dichter, ta od apelatywu Dichter ‘poeta’, lub od średnio-wysoko-niemieckiego diehter, tichter ‘wnuk’.

Dechterewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Dichter, ta od apelatywu Dichter ‘poeta’, lub od średnio-wysoko-niemieckiego diehter, tichter ‘wnuk’.

Dechtiar - od niemieckiej nazwy osobowej Dichter, ta od apelatywu Dichter ‘poeta’, lub od średnio-wysoko-niemieckiego diehter, tichter ‘wnuk’.

Dechtierewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Dichter, ta od apelatywu Dichter ‘poeta’, lub od średnio-wysoko-niemieckiego diehter, tichter ‘wnuk’.

Deciak - od nazwy etnicznej Deutsch ‘Niemiec’ lub od Detsch (od Diettrich) lub od łacińskiego cognomen Decianus.

Deciek - od nazwy etnicznej Deutsch ‘Niemiec’ lub od Detsch (od Diettrich) lub od łacińskiego cognomen Decianus.

Deciuk - od nazwy etnicznej Deutsch ‘Niemiec’ lub od Detsch (od Diettrich) lub od łacińskiego cognomen Decianus.

Decius - 1570 forma zlatynizowana od niemieckiej nazwy osobowej Dietsch, Deutsch, z adideacją do łacińskiego decius ‘kostka do gry’.

Deciusz - XVI w. forma zlatynizowana od niemieckiej nazwy osobowej Dietsch, Deutsch, z adideacją do łacińskiego decius ‘kostka do gry’.

Decker - od niemieckiej nazwy osobowej Decker, ta od apelatywu Decker ‘dekarz’.

Deckert - od niemieckiej nazwy osobowej Decker, ta od apelatywu Decker ‘dekarz’.

Deckier - od niemieckiej nazwy osobowej Decker, ta od apelatywu Decker ‘dekarz’.

Deckiert - od niemieckiej nazwy osobowej Decker, ta od apelatywu Decker ‘dekarz’.

Decko - od nazwy etnicznej Deutsch ‘Niemiec’ lub od Detsch (od Diettrich) lub od łacińskiego cognomen Decianus.

Deckowski - od nazwy etnicznej Deutsch ‘Niemiec’ lub od Detsch (od Diettrich) lub od łacińskiego cognomen Decianus.

Decków - od nazwy etnicznej Deutsch ‘Niemiec’ lub od Detsch (od Diettrich) lub od łacińskiego cognomen Decianus.

Decyk - od nazwy etnicznej Deutsch ‘Niemiec’ lub od Detsch (od Diettrich) lub od łacińskiego cognomen Decianus lub od gwarowego decyk ‘miara objętości alkoholu’.

Decyna - od nazwy etnicznej Deutsch ‘Niemiec’ lub od Detsch (od Diettrich) lub od łacińskiego cognomen Decianus lub od gwarowego decyna ‘torba’.

Decyszyn - od nazwy etnicznej Deutsch ‘Niemiec’ lub od Detsch (od Diettrich) lub od łacińskiego cognomen Decianus.

Decyusz - forma zlatynizowana od niemieckiej nazwy osobowej Dietsch, Deutsch, z adideacją do łacińskiego decius ‘kostka do gry’.

Decz - 1471 od nazwy etnicznej Deutsch ‘Niemiec’ lub od Detsch (od Diettrich) lub od łacińskiego cognomen Decianus.

Deczak - od nazwy etnicznej Deutsch ‘Niemiec’ lub od Detsch (od Diettrich) lub od łacińskiego cognomen Decianus.

Deczek - od nazwy etnicznej Deutsch ‘Niemiec’ lub od Detsch (od Diettrich) lub od łacińskiego cognomen Decianus.

Deczew - od nazwy etnicznej Deutsch ‘Niemiec’ lub od Detsch (od Diettrich) lub od łacińskiego cognomen Decianus.

Deczewski - od nazwy etnicznej Deutsch ‘Niemiec’ lub od Detsch (od Diettrich) lub od łacińskiego cognomen Decianus.

Deczka - 1484 od nazwy etnicznej Deutsch ‘Niemiec’ lub od Detsch (od Diettrich) lub od łacińskiego cognomen Decianus lub od staroposlkiego deczka ‘puginał’, też od gwarowego ‘małe przykrycie, kocyk, serwetka’.

Deczkal - od nazwy etnicznej Deutsch ‘Niemiec’ lub od Detsch (od Diettrich) lub od łacińskiego cognomen Decianus.

Deczkiewicz - od nazwy etnicznej Deutsch ‘Niemiec’ lub od Detsch (od Diettrich) lub od łacińskiego cognomen Decianus.

Deczko - od nazwy etnicznej Deutsch ‘Niemiec’ lub od Detsch (od Diettrich) lub od łacińskiego cognomen Decianus lub od gwarowego deczko ‘trochę, odrobinę’.

Deczkowski - od nazwy etnicznej Deutsch ‘Niemiec’ lub od Detsch (od Diettrich) lub od łacińskiego cognomen Decianus lub od gwarowego deczko ‘trochę, odrobinę’.

Deczyk - od nazwy etnicznej Deutsch ‘Niemiec’ lub od Detsch (od Diettrich) lub od łacińskiego cognomen Decianus lub od gwarowego deczko ‘trochę, odrobinę’.

Deczyński - od nazwy etnicznej Deutsch ‘Niemiec’ lub od Detsch (od Diettrich) lub od łacińskiego cognomen Decianus lub od gwarowego deczko ‘trochę, odrobinę’.

Deczys - od nazwy etnicznej Deutsch ‘Niemiec’ lub od Detsch (od Diettrich) lub od łacińskiego cognomen Decianus lub od gwarowego deczko ‘trochę, odrobinę’.

Deć - od nazwy etnicznej Deutsch ‘Niemiec’ lub od Detsch (od Diettrich) lub od łacińskiego cognomen Decianus.

Dećko - od nazwy etnicznej Deutsch ‘Niemiec’ lub od Detsch (od Diettrich) lub od łacińskiego cognomen Decianus.

Dećkowski - od nazwy etnicznej Deutsch ‘Niemiec’ lub od Detsch (od Diettrich) lub od łacińskiego cognomen Decianus.

Deda - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedak - 1442 od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedatycki - 1439 od nazwy miejscowej Dydatycze (KrW).

Dedecius - od niemieckiej nazwy osobowej Deditius.

Dedeciusz - od niemieckiej nazwy osobowej Deditius.

Dedecjus - od niemieckiej nazwy osobowej Deditius.

Dedecjusz - od niemieckiej nazwy osobowej Deditius.

Dedejczuk - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedejczyk - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedejczyk-Macieliński - złożenia brak; Dedejczyk od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’; Macieliński brak.

Dedejko - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedek - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedeko - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedel - 1479 od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedeluk - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedełło - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedeński - 1435 od nazwy miejscowej Dydnia, dawniej Dednia (krośnieńskie, gmina Dydnia).

Dedes - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedeszko - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedeszko-Wierciński - złożenia brak; Dedeszko od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’; Wierciński od nazwy miejscowej Wierciny (elbląskie, gmina Nowy Dwór Gdański), Wiercień (białostockie, gmina Siemiatycze).

Dedewicz - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedich - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedić - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedik - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedina - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dediński - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedio - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Deditius - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dediuch - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dediuk - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedjo - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedka - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedke - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedkiewicz - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedko - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedkow - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedkowski - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedliński - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedła - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedło - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedner - od staropolskiego dunder, donder ‘diabeł’.

Dedo - 1381 od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedok - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedolik - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedoł - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedoński - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedowicz - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Deduchowski - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedudaj - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedudej - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedul - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Deduński - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Deduszko - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedycki - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedyk - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedyło - 1484 (KrW) od różnych podstaw na dyd-, por. gwarowe dydać ‘dyndać, ssać z piersi’, od ukraińskiego did, didko ‘dziad’.

Dedyński - 1491 od nazwy miejscowej Dydnia, dawniej Dednia (krośnieńskie, gmina Dydnia).

Dedys - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedyszyn - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedyś - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedza - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedzik - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedziński - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedziuch - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Dedzyk - od podstawy Ded-, ta od niemieckiej nazwy osobowej Dedo, na Kresach Wschodnich też Detko, niekiedy też od prasłowiańskiego ded’ ‘dziadek’.

Def - od def ‘złodziej’.

Defa - od def ‘złodziej’.

Defaciński - od def ‘złodziej’.

Defański - od def ‘złodziej’.

Defas - od def ‘złodziej’.

Defec - od def ‘złodziej’.

Defeciński - od def ‘złodziej’.

Defee - od def ‘złodziej’.

Defert - od def ‘złodziej’.

Defet - od def ‘złodziej’.

Deffert - od def ‘złodziej’.

Deffes - od def ‘złodziej’.

Deffke - od def ‘złodziej’.

Deficiński - od def ‘złodziej’.

Defik - od def ‘złodziej’.

Defin - od def ‘złodziej’.

Defiński - od def ‘złodziej’.

Defit - od def ‘złodziej’.

Defitowski - od def ‘złodziej’.

Defratek - od def ‘złodziej’.

Defratyk - od def ‘złodziej’.

Defratyka - od def ‘złodziej’.

Defrys - od def ‘złodziej’.

Defus - od def ‘złodziej’.

Defut - od def ‘złodziej’.

Deg - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Deg.

Dega - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Deg.

Degal - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Deg.

Degan - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Deg.

Degani - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Deg.

Degar - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Deg.

Degda - od dygać ‘kłaniać się niepewnie’.

Dege - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Deg.

Degen - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Deg.

Degeń - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Deg.

Degien - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Deg.

Degień - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Deg.

Degies - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Deg.

Degieś - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Deg.

Dego - 1499 od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Deg.

Degoda - od dygać ‘kłaniać się niepewnie’.

Degoń - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Deg.

Degorski - od wyrażenia de Gora ‘z Góry’.

Degow - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Deg.

Degowski - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Deg.

Degórski - 1782 od wyrażenia de Gora ‘z Góry’.

Degusz - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Deg.

Dehtar - od niemieckiej nazwy osobowej Dichter, ta od apelatywu Dichter ‘poeta’, lub od średnio-wysoko-niemieckiego diehter, tichter ‘wnuk’.

Dehtiar - od niemieckiej nazwy osobowej Dichter, ta od apelatywu Dichter ‘poeta’, lub od średnio-wysoko-niemieckiego diehter, tichter ‘wnuk’.

Dei - od deja ‘człowiek ociężały’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Dei.

Deicz - od Deutsch ‘Niemiec’.

Deina - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Deindl - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Deinek - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Deinert - od niemieckiej nazwy osobowej Deinert, ta od imienia Degenhart.

Deines - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Deinhard - od niemieckiej nazwy osobowej Deinert, ta od imienia Degenhart.

Deinhardt - od niemieckiej nazwy osobowej Deinert, ta od imienia Degenhart.

Deinkart - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Deinnych - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Deinowski - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Dej - 1748 od deja ‘człowiek ociężały’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Dei.

Deja - od deja ‘człowiek ociężały’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Dei.

Dejak - 1378 od diak, ze staropolskiego dyjak ‘kleryk w Kościele wschodnim, śpiewak cerkiewny’.

Dejanka - od deja ‘człowiek ociężały’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Dei.

Dejankiewicz - od deja ‘człowiek ociężały’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Dei.

Dejanowski - od deja ‘człowiek ociężały’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Dei.

Dejas - od deja ‘człowiek ociężały’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Dei.

Dejawski - od deja ‘człowiek ociężały’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Dei.

Dejciński - od deja ‘człowiek ociężały’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Dei.

Dejcki - od deja ‘człowiek ociężały’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Dei.

Dejcz - od Deutsch ‘Niemiec’.

Dejczak - 1789 od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dejczakowicz - 1366 od diak, ze staropolskiego dyjak ‘kleryk w Kościele wschodnim, śpiewak cerkiewny’.

Dejczan - od Deutsch ‘Niemiec’.

Dejczer - od Deutsch ‘Niemiec’.

Dejczko - od Deutsch ‘Niemiec’.

Dejczman - od Deutsch ‘Niemiec’.

Dejda - od deja ‘człowiek ociężały’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Dei.

Dejde - od deja ‘człowiek ociężały’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Dei.

Dejdej - od deja ‘człowiek ociężały’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Dei.

Dejdo - od deja ‘człowiek ociężały’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Dei.

Dejek - 1616 od deja ‘człowiek ociężały’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Dei.

Dejenka - od deja ‘człowiek ociężały’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Dei.

Dejenko - od deja ‘człowiek ociężały’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Dei.

Dejer - od deja ‘człowiek ociężały’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Dei.

Dejewski - od deja ‘człowiek ociężały’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Dei.

Dejewski - od deja ‘człowiek ociężały’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Dei.

Dejk - (Pom) od deja ‘człowiek ociężały’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Dei.

Dejka - 1659 od deja ‘człowiek ociężały’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Dei.

Dejkało - od deja ‘człowiek ociężały’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Dei.

Dejke - od deja ‘człowiek ociężały’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Dei.

Dejko - od deja ‘człowiek ociężały’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Dei.

Dejmak - od dym; w formach pochodnych też od imienia Dymitr.

Dejman - od dym; w formach pochodnych też od imienia Dymitr.

Dejmanowski - od dym; w formach pochodnych też od imienia Dymitr.

Dejmek - od dym; w formach pochodnych też od imienia Dymitr.

Dejmer - od dym; w formach pochodnych też od imienia Dymitr.

Dejmicz - od dym; w formach pochodnych też od imienia Dymitr.

Dejmik - od dym; w formach pochodnych też od imienia Dymitr.

Dejmkowski - od dym; w formach pochodnych też od imienia Dymitr.

Dejmowski - od dym; w formach pochodnych też od imienia Dymitr.

Dejn - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Dejna - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Dejnacki - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Dejnak - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Dejnaka - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Dejnakowski - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Dejnarowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Deiner, ta od imienia Dagenher.

Dejnas - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Dejnecki - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Dejnek - 1492 od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Dejneka - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Dejneko - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Dejneła - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Dejner - od niemieckiej nazwy osobowej Deiner, ta od imienia Dagenher.

Dejnera - od niemieckiej nazwy osobowej Deiner, ta od imienia Dagenher.

Dejnerowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Deiner, ta od imienia Dagenher.

Dejnert - od niemieckiej nazwy osobowej Deinert, ta od imienia Degenhart.

Dejniak - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Dejniart - od niemieckiej nazwy osobowej Deinert, ta od imienia Degenhart.

Dejnich - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Dejnicki - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Dejniczuk - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Dejnik - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Dejnko - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Dejno - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Dejnog - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Dejnoga - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Dejnorowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Dejnowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Dejnowiec - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Dejnowski - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Dejnyk - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Dejnykiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Dejo - od deja ‘człowiek ociężały’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Dei.

Dejon - od deja ‘człowiek ociężały’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Dei.

Dejunowicz - od deja ‘człowiek ociężały’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Dei.

Dejwor - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dejworak - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dejworek - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dejwór - od daj, dać, od prasłowiańskiego dajati, od staropolskiego dajać.

Dek - od deka, dek ‘nakrycie’, też ‘puginał’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Decke.

Deka - 1419-20 od deka, dek ‘nakrycie’, też ‘puginał’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Decke.

Dekacz - od deka, dek ‘nakrycie’, też ‘puginał’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Decke.

Dekalski - od deka, dek ‘nakrycie’, też ‘puginał’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Decke.

Dekało - od deka, dek ‘nakrycie’, też ‘puginał’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Decke.

Dekałowicz - od deka, dek ‘nakrycie’, też ‘puginał’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Decke.

Dekan - od dziekan ‘dostojnik w hierarchii kościelnej’.

Dekanek - od dziekan ‘dostojnik w hierarchii kościelnej’.

Dekanowski - od dziekan ‘dostojnik w hierarchii kościelnej’.

Dekany - od dziekan ‘dostojnik w hierarchii kościelnej’.

Dekański - od dziekan ‘dostojnik w hierarchii kościelnej’.

Dekar - od niemieckiej nazwy osobowej Decker, ta od apelatywu Decker ‘dekarz’; od dekarz ‘dacharz’.

Dekarczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Decker, ta od apelatywu Decker ‘dekarz’; od dekarz ‘dacharz’.

Dekarski - od niemieckiej nazwy osobowej Decker, ta od apelatywu Decker ‘dekarz’; od dekarz ‘dacharz’.

Dekarz - od niemieckiej nazwy osobowej Decker, ta od apelatywu Decker ‘dekarz’; od dekarz ‘dacharz’.

Dekarzewski - od niemieckiej nazwy osobowej Decker, ta od apelatywu Decker ‘dekarz’; od dekarz ‘dacharz’.

Dekas - od deka, dek ‘nakrycie’, też ‘puginał’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Decke.

Dekasiński - od deka, dek ‘nakrycie’, też ‘puginał’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Decke.

Dekasz - od deka, dek ‘nakrycie’, też ‘puginał’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Decke; lub od dekarz.

Dekel - od dekiel ‘przykrywka’.

Deker - od niemieckiej nazwy osobowej Decker, ta od apelatywu Decker ‘dekarz’.

Dekert - od niemieckiej nazwy osobowej Decker, ta od apelatywu Decker ‘dekarz’.

Dekiel - od dekiel ‘przykrywka’.

Dekiela - od dekiel ‘przykrywka’.

Dekieliński - od dekiel ‘przykrywka’.

Dekier - od niemieckiej nazwy osobowej Decker, ta od apelatywu Decker ‘dekarz’.

Dekiert - od niemieckiej nazwy osobowej Decker, ta od apelatywu Decker ‘dekarz’.

Dekiertowski - od niemieckiej nazwy osobowej Decker, ta od apelatywu Decker ‘dekarz’.

Dekil - od dekiel ‘przykrywka’.

Dekker - od niemieckiej nazwy osobowej Decker, ta od apelatywu Decker ‘dekarz’.

Deko - od deka, dek ‘nakrycie’, też ‘puginał’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Decke; od deko dekagram; część pługa’.

Dekon - od deka, dek ‘nakrycie’, też ‘puginał’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Decke; od deko dekagram; część pługa’.

Dekow - od deka, dek ‘nakrycie’, też ‘puginał’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Decke; od deko dekagram; część pługa’.

Dekowic - od deka, dek ‘nakrycie’, też ‘puginał’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Decke; od deko dekagram; część pługa’.

Dekowski - od deka, dek ‘nakrycie’, też ‘puginał’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Decke; od deko dekagram; część pługa’.

Dekudowski - od nazwy miejscowej Dokudów (białostockie, gmina Biała Podlaska).

Dekula - 1572 od deka, dek ‘nakrycie’, też ‘puginał’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Decke; od deko dekagram; część pługa’.

Del - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Dela - 1406 od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delach - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delak - 1386 od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delaki - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delakiewicz - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delakowicz - 1748 od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delakowitz - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delakowski - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delar - od niemieckiej nazwy osobowej Deller, Dahler, ta od imienia Dagabnari.

Delawski - od nazwy miejscowej Delewo (gdańskie, gmina Stężyca).

Deląg - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Deląk - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delążek - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delczak - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delczek - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delczuk - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delczyk - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delega - od delegować ‘wysyłać’.

Delegacz - od delegować ‘wysyłać’.

Delegan - od delegować ‘wysyłać’.

Delegiewicz - od delegować ‘wysyłać’.

Delegos - od delegować ‘wysyłać’.

Delej - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delek - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delekt - od delektować ‘rozkoszować się’.

Delekta - od delektować ‘rozkoszować się’.

Delektowski - od delektować ‘rozkoszować się’.

Deler - od niemieckiej nazwy osobowej Deller, Dahler, ta od imienia Dagabnari.

Delerczuk - od niemieckiej nazwy osobowej Deller, Dahler, ta od imienia Dagabnari.

Delerka - od niemieckiej nazwy osobowej Deller, Dahler, ta od imienia Dagabnari.

Delerowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Deller, Dahler, ta od imienia Dagabnari.

Deles - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delesiewicz - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Deleski - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Deleskiewicz - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delest - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delestowicz - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delesz - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Deleszek - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Deleszewski - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Deleszkiewicz - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Deleszko - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Deleś - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Deleśkiewicz - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delewicz - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delewski - 1790 od nazwy miejscowej Delewo (gdańskie, gmina Stężyca).

Delfin - 1598 od delfin ‘ssak morski’, przenośnie ‘syn pierworodny’.

Delfinowski - 1663 od delfin ‘ssak morski’, przenośnie ‘syn pierworodny’.

Delic - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delich - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delig - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Deliga - 1592 od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Deligalski - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delik - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delikat - od delikat ‘pieszczoch’.

Delikatna - od delikat ‘pieszczoch’; od przymiotnika delikatna’.

Delikatny - od delikat ‘pieszczoch’; od przymiotnika delikatny’.

Delikator - od delikat ‘pieszczoch’.

Delikatow - ; od przymiotnika delikatny’.

Delikot - od delikat ‘pieszczoch’.

Delikowski - od delikat ‘pieszczoch’.

Deliksa - od delikat ‘pieszczoch’.

Delikta - od delikat ‘pieszczoch’.

Deliński - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delis - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delisiewicz - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delisz - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Deliszkiewicz - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Deliś - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delkiewicz - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delko - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delkos - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delmaczyński - od Dalmata ‘mieszkaniec Dalmacji’.

Delmat - od Dalmata ‘mieszkaniec Dalmacji’.

Delmata - od Dalmata ‘mieszkaniec Dalmacji’.

Delong - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delos - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delost - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delowicz - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delowski - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delski - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delug - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Deluga - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delura - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delurski - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Delus - od dyl, ze staropolskiego del ‘gruba deska, bal’, był też słowiański rdzeń dyl- oznaczający ‘coś długiego’.

Dem - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demach - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demaczewski - 1394 od nazwy miejscowej Dymaczewo (poznańskie, gmina Mosina).

Demaczyk - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demaj - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demajczyk - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demal - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Deman - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demanczuk - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demaniuk - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demankiewicz - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demanus - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demańczuk - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demańczyk - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demański - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demar - od dym; w formach pochodnych też od imienia Dymitr.

Demara - od dym; w formach pochodnych też od imienia Dymitr.

Demarczyk - od dym; w formach pochodnych też od imienia Dymitr.

Demarka - od dym; w formach pochodnych też od imienia Dymitr.

Demarko - od dym; w formach pochodnych też od imienia Dymitr.

Demarski - od dym; w formach pochodnych też od imienia Dymitr.

Demb - od dąb.

Demba - od dąb.

Dembacz - od dąb.

Dembal - od dąb.

Dembała - od dąb.

Dembczak - od dąb.

Dembczuk - od dąb.

Dembczyk - od dąb.

Dembczyński - od dąb.

Dembe - od dąb.

Dembeck - od dąb.

Dembecki - od dąb.

Dembek - od dąb.

Dembel - od dąb.

Dembela - od dąb.

Dember - od dąb.

Dembia - od dąb.

Dembiak - od dąb.

Dembiana - od dąb; lub od dębiany.

Dembiani - od dąb.

Dembiany - od dąb; lub od dębiany.

Dembic - od dąb.

Dembicki - od nazw miejscowych Dębica, Dębice, Dębicze (kilka miejscowości).

Dembicz - od dąb.

Dembiczak - od dąb.

Dembiec - od dąb.

Dembiecha - od dąb.

Dembieński - 1572 od nazw miejscowych typu Dębno, Dębina, Dębiany.

Dembik - od dąb.

Dembina - od dąb.

Dembiniak - od dąb.

Dembiniec - od dąb.

Dembiniok - od dąb.

Dembinna - od dąb.

Dembinny - od dąb.

Dembinski - od nazw miejscowych typu Dębno, Dębina, Dębiany.

Dembiński - od nazw miejscowych typu Dębno, Dębina, Dębiany.

Dembkiewicz - od dąb.

Dembkin - od dąb.

Dembko - od dąb.

Dembkowicz - od dąb.

Dembkowski - od nazw miejscowych Dąbków, Dabkowice, Dąbki (kilka wsi).

Dembliński - od nazwy miasta Dęblin (lubelskie).

Dembniak - od dąb.

Dembnicki - od nazw miejscowych Dębnica, Dębnik (kilka wsi).

Dembnik - od dąb.

Dembno - od dąb.

Dembnowicz - od dąb.

Dembny - od dąb.

Demboń - od dąb.

Dembończyk - od dąb.

Dembosz - od dąb.

Dembowa - od dąb.

Dembowczyk - od dąb.

Dembowiak - od dąb.

Dembowicz - od dąb.

Dembowiczak - od dąb.

Dembowiec - od dąb.

Dembowski - od nazwy miejscowej Dębowa (częste).

Dembowy - od dąb.

Dembrowski - od nazwy miejscowej Dąbrowa lub Dąbrówka.

Dembski - od nazw miejscowych Dąb, Dąbie, Dęby (częste).

Dembuń - od dąb.

Demby - od dąb.

Demcewicz - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demcio - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demciuch - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demcyszyn - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demczak - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demczenko - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demczewski - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demczuk - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demczur - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demczyk - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demczyło - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demczyn - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demczyna - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demczyński - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demczysiak - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demczyszak - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demczyszyn - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demecki - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demeczek - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demeda - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demedas - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demeder - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demediak - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demediuk - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demedziak - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demedziuk - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demek - 1482 od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demel - 1677 od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demeluk - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demen - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demenczenok - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demenczuk - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demendecki - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demeniuk - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demenko - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Dement - od imienia Dement, w cerkwi prawosławnej Dementij, Dometij, te z greckiego Dométios.

Dementieff - od imienia Dement, w cerkwi prawosławnej Dementij, Dometij, te z greckiego Dométios.

Dementiew - od imienia Dement, w cerkwi prawosławnej Dementij, Dometij, te z greckiego Dométios.

Dementiuk - od imienia Dement, w cerkwi prawosławnej Dementij, Dometij, te z greckiego Dométios.

Dementjew - od imienia Dement, w cerkwi prawosławnej Dementij, Dometij, te z greckiego Dométios.

Dementka - od imienia Dement, w cerkwi prawosławnej Dementij, Dometij, te z greckiego Dométios.

Demento - od imienia Dement, w cerkwi prawosławnej Dementij, Dometij, te z greckiego Dométios.

Dementow - od imienia Dement, w cerkwi prawosławnej Dementij, Dometij, te z greckiego Dométios.

Demeńczuk - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demeński - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demet - od imienia Dymitr, notowanego w Polsce od XIII wieku jako Demetr 1264, Demitr 1419, Dmetr 1439, Dmitr 1446, Dymetr 1357, Dometr 1491, Domitr 1490. Imię pochodzi od greckiego Demétrios ‘należący do bogini płodów rolnych Demeter’.

Demeter - od imienia Dymitr, notowanego w Polsce od XIII wieku jako Demetr 1264, Demitr 1419, Dmetr 1439, Dmitr 1446, Dymetr 1357, Dometr 1491, Domitr 1490. Imię pochodzi od greckiego Demétrios ‘należący do bogini płodów rolnych Demeter’.

Demetr - od imienia Dymitr, notowanego w Polsce od XIII wieku jako Demetr 1264, Demitr 1419, Dmetr 1439, Dmitr 1446, Dymetr 1357, Dometr 1491, Domitr 1490. Imię pochodzi od greckiego Demétrios ‘należący do bogini płodów rolnych Demeter’.

Demetrok - od imienia Dymitr, notowanego w Polsce od XIII wieku jako Demetr 1264, Demitr 1419, Dmetr 1439, Dmitr 1446, Dymetr 1357, Dometr 1491, Domitr 1490. Imię pochodzi od greckiego Demétrios ‘należący do bogini płodów rolnych Demeter’.

Demetruk - od imienia Dymitr, notowanego w Polsce od XIII wieku jako Demetr 1264, Demitr 1419, Dmetr 1439, Dmitr 1446, Dymetr 1357, Dometr 1491, Domitr 1490. Imię pochodzi od greckiego Demétrios ‘należący do bogini płodów rolnych Demeter’.

Demetryk - od imienia Dymitr, notowanego w Polsce od XIII wieku jako Demetr 1264, Demitr 1419, Dmetr 1439, Dmitr 1446, Dymetr 1357, Dometr 1491, Domitr 1490. Imię pochodzi od greckiego Demétrios ‘należący do bogini płodów rolnych Demeter’.

Demia - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demian - 1575 od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demianczuk - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demianczyk - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demianek - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demianiak - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demianicz - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demianiec - 1472 od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demianiek - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demianienko - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demianik - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demianiuk - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demianko - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demiankowicz - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demiankowski - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demianok - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demianow - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demianowicz - 1573 od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demianowski - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demianów - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demianycz - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demianyk - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demiańczuk - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demiańczyk - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demiański - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demiaszczuk - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demiaszkiewicz - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demich - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demichowicz - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demid - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demid - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demida - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demida - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demidas - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demidaś - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demidczuk - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demidczyk - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demidecki - od nazwy miejscowej Dymidecz (KrW).

Demidek - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demidenko - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demides - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demidiuk - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demido - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demidoff - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demidok - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demidon - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demidow - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demidowicz - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demidowski - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demidów - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demiduk - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demidziak - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demidzik - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demidziuk - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demiediuk - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demiedziuk - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demienczuk - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demieniuk - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demienkiewicz - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demieńczuk - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demieńkiewicz - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demin - od imienia Dominik. Imię, notowane od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od dominicus ‘należący do Pana’.

Demina - od imienia Dominik. Imię, notowane od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od dominicus ‘należący do Pana’.

Deminek - od imienia Dominik. Imię, notowane od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od dominicus ‘należący do Pana’.

Deminiak - od imienia Dominik. Imię, notowane od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od dominicus ‘należący do Pana’.

Deminiuk - od imienia Dominik. Imię, notowane od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od dominicus ‘należący do Pana’.

Deminowicz - od imienia Dominik. Imię, notowane od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od dominicus ‘należący do Pana’.

Demińczuk - od imienia Dominik. Imię, notowane od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od dominicus ‘należący do Pana’.

Demiński - od imienia Dominik. Imię, notowane od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od dominicus ‘należący do Pana’.

Demionowski - od imienia Dominik. Imię, notowane od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od dominicus ‘należący do Pana’.

Demionów - od imienia Dominik. Imię, notowane od XIII wieku, pochodzenia łacińskiego, od dominicus ‘należący do Pana’.

Demiro-Saulski - złożenia brak; Demiro- brak; Saulski od imienia Szawel, to od hebrajskiego sa’ul ‘uproszony, pożądany’, notowanego w Polsce od XII wieku (forma spolszczona Szaweł spotykana w źródłach od XIII wieku).

Demis - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Demisiewicz - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Demisiuk - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Demisz - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Demiszkiewicz - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demiszko - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demiszko - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Demiter - od imienia Dymitr, notowanego w Polsce od XIII wieku jako Demetr 1264, Demitr 1419, Dmetr 1439, Dmitr 1446, Dymetr 1357, Dometr 1491, Domitr 1490. Imię pochodzi od greckiego Demétrios ‘należący do bogini płodów rolnych Demeter’.

Demitka - od imienia Dymitr, notowanego w Polsce od XIII wieku jako Demetr 1264, Demitr 1419, Dmetr 1439, Dmitr 1446, Dymetr 1357, Dometr 1491, Domitr 1490. Imię pochodzi od greckiego Demétrios ‘należący do bogini płodów rolnych Demeter’; lub od imienia Diomid.

Demitkiewicz - od imienia Dymitr, notowanego w Polsce od XIII wieku jako Demetr 1264, Demitr 1419, Dmetr 1439, Dmitr 1446, Dymetr 1357, Dometr 1491, Domitr 1490. Imię pochodzi od greckiego Demétrios ‘należący do bogini płodów rolnych Demeter’.

Demitko - od imienia Dymitr, notowanego w Polsce od XIII wieku jako Demetr 1264, Demitr 1419, Dmetr 1439, Dmitr 1446, Dymetr 1357, Dometr 1491, Domitr 1490. Imię pochodzi od greckiego Demétrios ‘należący do bogini płodów rolnych Demeter’.

Demitr - od imienia Dymitr, notowanego w Polsce od XIII wieku jako Demetr 1264, Demitr 1419, Dmetr 1439, Dmitr 1446, Dymetr 1357, Dometr 1491, Domitr 1490. Imię pochodzi od greckiego Demétrios ‘należący do bogini płodów rolnych Demeter’.

Demitrasiewicz - od imienia Dymitr, notowanego w Polsce od XIII wieku jako Demetr 1264, Demitr 1419, Dmetr 1439, Dmitr 1446, Dymetr 1357, Dometr 1491, Domitr 1490. Imię pochodzi od greckiego Demétrios ‘należący do bogini płodów rolnych Demeter’.

Demitraszek - od imienia Dymitr, notowanego w Polsce od XIII wieku jako Demetr 1264, Demitr 1419, Dmetr 1439, Dmitr 1446, Dymetr 1357, Dometr 1491, Domitr 1490. Imię pochodzi od greckiego Demétrios ‘należący do bogini płodów rolnych Demeter’.

Demitraszkiewicz - od imienia Dymitr, notowanego w Polsce od XIII wieku jako Demetr 1264, Demitr 1419, Dmetr 1439, Dmitr 1446, Dymetr 1357, Dometr 1491, Domitr 1490. Imię pochodzi od greckiego Demétrios ‘należący do bogini płodów rolnych Demeter’.

Demitrejko - od imienia Dymitr, notowanego w Polsce od XIII wieku jako Demetr 1264, Demitr 1419, Dmetr 1439, Dmitr 1446, Dymetr 1357, Dometr 1491, Domitr 1490. Imię pochodzi od greckiego Demétrios ‘należący do bogini płodów rolnych Demeter’.

Demitrenka - od imienia Dymitr, notowanego w Polsce od XIII wieku jako Demetr 1264, Demitr 1419, Dmetr 1439, Dmitr 1446, Dymetr 1357, Dometr 1491, Domitr 1490. Imię pochodzi od greckiego Demétrios ‘należący do bogini płodów rolnych Demeter’.

Demitrewicz - od imienia Dymitr, notowanego w Polsce od XIII wieku jako Demetr 1264, Demitr 1419, Dmetr 1439, Dmitr 1446, Dymetr 1357, Dometr 1491, Domitr 1490. Imię pochodzi od greckiego Demétrios ‘należący do bogini płodów rolnych Demeter’.

Demitrow - od imienia Dymitr, notowanego w Polsce od XIII wieku jako Demetr 1264, Demitr 1419, Dmetr 1439, Dmitr 1446, Dymetr 1357, Dometr 1491, Domitr 1490. Imię pochodzi od greckiego Demétrios ‘należący do bogini płodów rolnych Demeter’.

Demitrowicz - od imienia Dymitr, notowanego w Polsce od XIII wieku jako Demetr 1264, Demitr 1419, Dmetr 1439, Dmitr 1446, Dymetr 1357, Dometr 1491, Domitr 1490. Imię pochodzi od greckiego Demétrios ‘należący do bogini płodów rolnych Demeter’.

Demitrów - od imienia Dymitr, notowanego w Polsce od XIII wieku jako Demetr 1264, Demitr 1419, Dmetr 1439, Dmitr 1446, Dymetr 1357, Dometr 1491, Domitr 1490. Imię pochodzi od greckiego Demétrios ‘należący do bogini płodów rolnych Demeter’.

Demitruk - od imienia Dymitr, notowanego w Polsce od XIII wieku jako Demetr 1264, Demitr 1419, Dmetr 1439, Dmitr 1446, Dymetr 1357, Dometr 1491, Domitr 1490. Imię pochodzi od greckiego Demétrios ‘należący do bogini płodów rolnych Demeter’.

Demitruszkiewicz - od imienia Dymitr, notowanego w Polsce od XIII wieku jako Demetr 1264, Demitr 1419, Dmetr 1439, Dmitr 1446, Dymetr 1357, Dometr 1491, Domitr 1490. Imię pochodzi od greckiego Demétrios ‘należący do bogini płodów rolnych Demeter’.

Demitrz - od imienia Dymitr, notowanego w Polsce od XIII wieku jako Demetr 1264, Demitr 1419, Dmetr 1439, Dmitr 1446, Dymetr 1357, Dometr 1491, Domitr 1490. Imię pochodzi od greckiego Demétrios ‘należący do bogini płodów rolnych Demeter’.

Demjak - od dym; w formach pochodnych też od imienia Dymitr.

Demjan - od dym; w formach pochodnych też od imienia Dymitr.

Demjan - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demjaniuk - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demjankowski - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demjanowicz - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demjanowski - od dym; w formach pochodnych też od imienia Dymitr.

Demjańczyk - od imienia Damian, znanego w Polsce od XII wieku, w staropolszczyźnie Damijan 1178, Demijan 1405, Doman 1250. Imię pochodzi od łacińskiego przydomka Damianus. Do łaciny przyszło z języka greckiego, a tam od egipskiej bogini Damia.

Demka - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demke - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demkiewicz - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demkin - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demkiński - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demkiw - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demko - 1424 od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demkow - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demkowiak - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demkowicz - 1460 od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demkowicz-Dobrzański - złożenia brak; Demkowicz 1460 od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’; Dobrzański 1437 od nazwy miejscowej Dobrzany (KrW).

Demkowski - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demkowycz - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demków - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demniak - od dym; w formach pochodnych też od imienia Dymitr.

Demnianczuk - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demniańczuk - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demnicki - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demnig - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demnik - od dym; w formach pochodnych też od imienia Dymitr.

Demnków - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demny - od dym; w formach pochodnych też od imienia Dymitr.

Demnyk - od dym; w formach pochodnych też od imienia Dymitr.

Demon - 1395 od demon ‘szatan, istota niematerialna’.

Demoracki - od nazw miejscowych typu Domaradzice, Domaradz, Domaradzyn.

Demp - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Dempc - (Pom) od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Dempczuk - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Dempich - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Dempko - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Dempniak - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Demps - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Dempski - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Demrath - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Demuch - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demucha - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demuć - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demun - od demon ‘szatan, istota niematerialna’.

Demurad - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Demurat - od imienia złożonego Domarad. Imię notowane w Polsce od XIII wieku.

Demus - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demusiak - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demusz - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demuś - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demut - XV w. od niemieckiej nazwy osobowej Demuth, ta od apelatywu Demut ‘pokora’.

Demuth - od niemieckiej nazwy osobowej Demuth, ta od apelatywu Demut ‘pokora’.

Demyda - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demydczuk - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demydenko - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demydiuk - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Demys - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demysów - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demyszyn - od imienia Deymitr (= Dymitr), Demian (= Damian), też od gwarowego dem ‘dym’.

Demytczuk - od imienia Dymitr, notowanego w Polsce od XIII wieku jako Demetr 1264, Demitr 1419, Dmetr 1439, Dmitr 1446, Dymetr 1357, Dometr 1491, Domitr 1490. Imię pochodzi od greckiego Demétrios ‘należący do bogini płodów rolnych Demeter’.

Demyter - od imienia Dymitr, notowanego w Polsce od XIII wieku jako Demetr 1264, Demitr 1419, Dmetr 1439, Dmitr 1446, Dymetr 1357, Dometr 1491, Domitr 1490. Imię pochodzi od greckiego Demétrios ‘należący do bogini płodów rolnych Demeter’.

Demytruk - od imienia Dymitr, notowanego w Polsce od XIII wieku jako Demetr 1264, Demitr 1419, Dmetr 1439, Dmitr 1446, Dymetr 1357, Dometr 1491, Domitr 1490. Imię pochodzi od greckiego Demétrios ‘należący do bogini płodów rolnych Demeter’.

Den - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Dena - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denar - 1433 od niemieckiej nazwy osobowej Dehner, Diener, ta od średnioniemieckiego dener, średnio wysoko-mieckiego diener ‘sługa’.

Denarczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Dehner, Diener, ta od średnioniemieckiego dener, średnio wysoko-mieckiego diener ‘sługa’.

Denarek - od niemieckiej nazwy osobowej Dehner, Diener, ta od średnioniemieckiego dener, średnio wysoko-mieckiego diener ‘sługa’.

Denarowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Dehner, Diener, ta od średnioniemieckiego dener, średnio wysoko-mieckiego diener ‘sługa’.

Denarowski - od niemieckiej nazwy osobowej Dehner, Diener, ta od średnioniemieckiego dener, średnio wysoko-mieckiego diener ‘sługa’.

Denarski - od niemieckiej nazwy osobowej Dehner, Diener, ta od średnioniemieckiego dener, średnio wysoko-mieckiego diener ‘sługa’.

Denas - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denasiewicz - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denbczuk - od dąb.

Denbek - od dąb.

Denbel - od dąb.

Denbny - od dąb.

Denc - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denca - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Dencer - od Danzig, zgermanizowanej formy nazwy miasta Gdańsk.

Dencewicz - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denczak - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denczala - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denczek - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denczew - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denczik - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denczuk - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denczycz - 1499 od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denczyk - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Dend - 1786 od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Denda - od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Dendał - od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Dendara - od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Dende - od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Dendek - od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Dender - od staropolskiego dunder, donder ‘diabeł’.

Dendera - od staropolskiego dunder, donder ‘diabeł’.

Denderes - od staropolskiego dunder, donder ‘diabeł’.

Denderewicz - od staropolskiego dunder, donder ‘diabeł’.

Denderowicz - od staropolskiego dunder, donder ‘diabeł’.

Denderski - od staropolskiego dunder, donder ‘diabeł’.

Denderys - od staropolskiego dunder, donder ‘diabeł’.

Denderz - od staropolskiego dunder, donder ‘diabeł’.

Dendesz - od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Dendewicz - od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Dendiak - od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Dendiuk - od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Dendo - od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Dendor - od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Dendra - od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Dendura - od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Dendurak - od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Dendys - od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Dendysiak - od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Dendyś - od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Dendzeluk - od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Dendzik - od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Denega - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denejka - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denejko - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denek - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deneka - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deneko - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denel - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denel - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denell - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Dener - 1403 od niemieckiej nazwy osobowej Dehner, Diener, ta od średnioniemieckiego dener, średnio wysoko-mieckiego diener ‘sługa’.

Denerowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Dehner, Diener, ta od średnioniemieckiego dener, średnio wysoko-mieckiego diener ‘sługa’.

Denerowski - od niemieckiej nazwy osobowej Dehner, Diener, ta od średnioniemieckiego dener, średnio wysoko-mieckiego diener ‘sługa’.

Denerski - od niemieckiej nazwy osobowej Dehner, Diener, ta od średnioniemieckiego dener, średnio wysoko-mieckiego diener ‘sługa’.

Denert - od niemieckiej nazwy osobowej Dehner, Diener, ta od średnioniemieckiego dener, średnio wysoko-mieckiego diener ‘sługa’.

Denes - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denesenko - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deneseńko - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denesewicz - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denesiak - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denesiewicz - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denesiuk - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denesko - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denesowski - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deneszczuk - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deneszewski - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deneś - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deneściok - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denew - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deng - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’.

Denga - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’.

Dengel - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’.

Dengiel - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’.

Dengo - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’.

Dengus - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’.

Dengusiak - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’.

Denia - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deniak - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denich - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denicke - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denicki - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deniczuk - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deniczyk - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deniczyna - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denidiuk - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Denidowski - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Denidów - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Denidziuk - od imienia Demid, Dymid, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Diomedes, od Dios ‘Dzeus’ + medos ‘myśl’.

Deniek - 1656 od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deniesewicz - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deniesiewicz - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deniesiuk - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denieusz - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deniew - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deniewicz - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denik - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denike - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denikiewicz - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denilewicz - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Denilkiewicz - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Deniluk - od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Deniło - 1469 od imienia Daniel, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia biblijnego, od hebrajskiego daniel oznaczało pierwotnie ‘Bóg jest siędzią’. Na Rusi przejęte jako Danił(o).

Denis - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denisch - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denisenko - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denisewicz - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denisiak - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denisienko - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denisiewicz - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denisik - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denisiok - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denisiuk - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deniska - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deniskiewicz - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denisko - 1430 od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deniskowicz - 1466 od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denisoff - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denisow - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denisowicz - 1473 od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denisów - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denisso - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denissow - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denisuk - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denisyjew - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denisz - 1367 od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deniszczuk - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deniszczyc - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deniszczyk - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deniszewicz - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deniszewski - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deniszkiewicz - 1488 od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deniszowski - 1764 od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deniś - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deniuk - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deniuk - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deniusiewicz - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deniusiuk - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deniusz - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deniz - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denizak - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denizała - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deniziak - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deniziuk - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denk - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denka - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denkacz - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denkewicz - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denkiewicz - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denko - 1367 od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denkoff - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denkow - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denkowicz - 1498 od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deno - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denoch - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denoł - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denowski - 1463 od nazwy miasta Dynów, dawniej Denow (przemyskie).

Dentka - od dętka ‘bąbel; piłka dęta; zawieja’.

Dentkiewicz - od dętka ‘bąbel; piłka dęta; zawieja’.

Dentko - od dętka ‘bąbel; piłka dęta; zawieja’.

Dentkos - od dętka ‘bąbel; piłka dęta; zawieja’.

Dentkowski - od dętka ‘bąbel; piłka dęta; zawieja’.

Denus - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denusiak - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denusik - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denusz - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denuszek - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denys - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denys - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denysenko - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denysewicz - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denysiak - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denysiewicz - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denysiuk - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denysowski - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denysów - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denysz - 1768 od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denyszak - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denyszczuk - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denyszenko - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denyszewski - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denyszyn - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Denyś - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deń - 1450 (KrW) od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deńca - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deńczuk - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deńczyk - 1625 od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deńkiewicz - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deńko - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deński - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deobyszowicz - od nazwy osobowej Drohobysz, występującej w języku ukraińskim.

Deonisiuk - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deoniz - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deonizek - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deoniziak - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deoniziuk - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Deonizy - od imienia Dionizy, notowanego w Polsce od XII wieku, od łacińskiego Dionysius, z greckiego Diónysios ‘poświęcony bogu Dionizosowi’; w Kościele prawosławnym imię przejęte w formach Denis, Denisz, Dynisz.

Depa - 1461 od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Depak - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’ lub od gwarowego depaki ‘pedały w warsztacie tkackim’.

Depc - od deptać, od gwarowego depta ‘guzdrała’.

Depc(z)yglina - 1405 od deptać, od gwarowego depta ‘guzdrała’.

Depcik - 1607 od deptać, od gwarowego depta ‘guzdrała’.

Depciuch - od deptać, od gwarowego depta ‘guzdrała’.

Depciuk - od deptać, od gwarowego depta ‘guzdrała’.

Depczak - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Depczeński - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Depczyk - 1441 od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Depczyński - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Depeński - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Depesz - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Depiak - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Depiński - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Depka - 1636 od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’; od depka ‘podkładka w bucie’, od gwarowego ‘pedał w kołowrotku’.

Depka-Prądziński - złożenia brak; Depka 1636 od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’; od depka ‘podkładka w bucie’, od gwarowego ‘pedał w kołowrotku’; Prądziński od nazwy miejscowej Prądno (gorzowskie, gmina Barlinek), Prądzona (słupskie, gmina Lipnica).

Depka-Prądzyński - złożenia brak; Depka 1636 od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’; od depka ‘podkładka w bucie’, od gwarowego ‘pedał w kołowrotku’; Prądzyński 1742 od nazwy miejscowej Prądno (gorzowskie, gmina Barlinek), Prądzona (słupskie, gmina Lipnica).

Depka-Prondziński - złożenia brak; Depka 1636 od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’; od depka ‘podkładka w bucie’, od gwarowego ‘pedał w kołowrotku’; Prondziński od nazwy miejscowej Prądno (gorzowskie, gmina Barlinek), Prądzona (słupskie, gmina Lipnica).

Depka-Prondzyński - złożenia brak; Depka 1636 od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’; od depka ‘podkładka w bucie’, od gwarowego ‘pedał w kołowrotku’; Prondzyński od nazwy miejscowej Prądno (gorzowskie, gmina Barlinek), Prądzona (słupskie, gmina Lipnica).

Depke - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Depkiewicz - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Depko - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Depkowski - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Depkun - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Depla - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Deplewski - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Depliński - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Depła - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Depło - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Depłowski - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Depłuch - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Depłuła - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Depo - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Depołowicz - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Depowski - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Depta - 1419 od deptać, od gwarowego depta ‘guzdrała’.

Deptak - od deptać, od gwarowego depta ‘guzdrała’.

Deptala - od deptać, od gwarowego depta ‘guzdrała’.

Deptalla - od deptać, od gwarowego depta ‘guzdrała’.

Deptalski - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Deptał - od deptać, od gwarowego depta ‘guzdrała’.

Deptała - od deptać, od gwarowego depta ‘guzdrała’.

Deptało - od deptać, od gwarowego depta ‘guzdrała’.

Deptła - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Depto - od deptać, od gwarowego depta ‘guzdrała’.

Deptolla - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Deptowicz - 1677 od deptać, od gwarowego depta ‘guzdrała’.

Deptowski - od deptać, od gwarowego depta ‘guzdrała’.

Deptuch - od deptać, od gwarowego depta ‘guzdrała’.

Deptuka - od deptać, od gwarowego depta ‘guzdrała’.

Deptula - od deptać, od gwarowego depta ‘guzdrała’.

Deptulski - od deptać, od gwarowego depta ‘guzdrała’.

Deptuła - 1730 od deptać, od gwarowego depta ‘guzdrała’.

Deptuło - od deptać, od gwarowego depta ‘guzdrała’.

Deptus - od deptać, od gwarowego depta ‘guzdrała’.

Deptusiński - od deptać, od gwarowego depta ‘guzdrała’.

Deptuszewski - od deptać, od gwarowego depta ‘guzdrała’.

Deptuszyński - od deptać, od gwarowego depta ‘guzdrała’.

Deptuś - od deptać, od gwarowego depta ‘guzdrała’.

Deptuś - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Deptuza - od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Depty - od deptać, od gwarowego depta ‘guzdrała’.

Deptyła - od deptać, od gwarowego depta ‘guzdrała’.

Depuciak - od deputować ‘wysyłać, wyprawiać’.

Depucich - od deputować ‘wysyłać, wyprawiać’.

Depukat - od deputować ‘wysyłać, wyprawiać’; od gwarowego depukat ‘deputat’.

Deput - od deputować ‘wysyłać, wyprawiać’.

Deputa - od deputować ‘wysyłać, wyprawiać’.

Deputat - od deputować ‘wysyłać, wyprawiać’; od deputat ‘delegat deputowany’, też ‘wynagrodzenie w naturze za pracę’.

Deputowski - od deputować ‘wysyłać, wyprawiać’.

Der - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Dera - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Derach - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Derak - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr; od gwarowego derak ‘płachta do noszenia siana’.

Deras - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Derasewicz - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Deraszewicz - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Deraszkiewicz - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Deraś - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Derba - od dyrbać ‘dyrdać’.

Derbac - od dyrbać ‘dyrdać’.

Derbacz - od dyrbać ‘dyrdać’.

Derbał - od dyrbać ‘dyrdać’.

Derbanowicz - od dyrbać ‘dyrdać’.

Derbek - od dyrbać ‘dyrdać’.

Derbeniuk - od dyrbać ‘dyrdać’.

Derbia - od dyrbać ‘dyrdać’.

Derbich - od dyrbać ‘dyrdać’.

Derbicz - od dyrbać ‘dyrdać’.

Derbień - od dyrbać ‘dyrdać’.

Derbin - od dyrbać ‘dyrdać’.

Derbis - od dyrbać ‘dyrdać’.

Derbisz - od dyrbać ‘dyrdać’.

Derbiszewski - od dyrbać ‘dyrdać’.

Derbiś - od dyrbać ‘dyrdać’.

Derbusz - od dyrbać ‘dyrdać’.

Derbut - od dyrbać ‘dyrdać’.

Derc - od derkać, dyrkać ‘wydawać głos charakterystyczny dla derkacza’ lub od gwarowego derka ‘kawałek grubej tkaniny, koc, płachta’.

Dercik - od derkać, dyrkać ‘wydawać głos charakterystyczny dla derkacza’ lub od gwarowego derka ‘kawałek grubej tkaniny, koc, płachta’.

Dercin - od derkać, dyrkać ‘wydawać głos charakterystyczny dla derkacza’ lub od gwarowego derka ‘kawałek grubej tkaniny, koc, płachta’.

Dercina - od derkać, dyrkać ‘wydawać głos charakterystyczny dla derkacza’ lub od gwarowego derka ‘kawałek grubej tkaniny, koc, płachta’.

Dercisz - od derkać, dyrkać ‘wydawać głos charakterystyczny dla derkacza’ lub od gwarowego derka ‘kawałek grubej tkaniny, koc, płachta’.

Dercz - od derkać, dyrkać ‘wydawać głos charakterystyczny dla derkacza’ lub od gwarowego derka ‘kawałek grubej tkaniny, koc, płachta’.

Derczacz - od derkać, dyrkać ‘wydawać głos charakterystyczny dla derkacza’ lub od gwarowego derka ‘kawałek grubej tkaniny, koc, płachta’.

Derczak - od derkać, dyrkać ‘wydawać głos charakterystyczny dla derkacza’ lub od gwarowego derka ‘kawałek grubej tkaniny, koc, płachta’.

Derczałowicz - od derkać, dyrkać ‘wydawać głos charakterystyczny dla derkacza’ lub od gwarowego derka ‘kawałek grubej tkaniny, koc, płachta’.

Derczewski - od derkać, dyrkać ‘wydawać głos charakterystyczny dla derkacza’ lub od gwarowego derka ‘kawałek grubej tkaniny, koc, płachta’.

Derczuk - od derkać, dyrkać ‘wydawać głos charakterystyczny dla derkacza’ lub od gwarowego derka ‘kawałek grubej tkaniny, koc, płachta’.

Derczulka - od derkać, dyrkać ‘wydawać głos charakterystyczny dla derkacza’ lub od gwarowego derka ‘kawałek grubej tkaniny, koc, płachta’.

Derczyk - od derkać, dyrkać ‘wydawać głos charakterystyczny dla derkacza’ lub od gwarowego derka ‘kawałek grubej tkaniny, koc, płachta’.

Derczyński - od derkać, dyrkać ‘wydawać głos charakterystyczny dla derkacza’ lub od gwarowego derka ‘kawałek grubej tkaniny, koc, płachta’.

Derda - 1698 od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’; od gwarowego derda ‘gęś’.

Derdacki - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdaczew - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdaj - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdak - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdan - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdas - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdaś - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdek - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdelewicz - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdeniak - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdeń - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdiuk - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdka - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdko - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdo - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdol - 1572 od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdoł - 1605 od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdon - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdoń - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdończyk - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdoński - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdoski - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdoś - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdowicz - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdowski - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdół - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdula - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdulski - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derduł - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derduła - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdun - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derduń - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdyn - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdzia - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdziak - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdział - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdzik - 1687-88 od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdzikowski - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdziński - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Derdziuk - od gwarowego dyrdać, derdać ‘iść szybko, lecieć, trząść się’.

Deregowski - od nazwy miejscowej Doręgowice, dawniej też Deręgowice (bydgoskie, gmina Chojnice).

Derej - 1619 od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Dereja - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Derek - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Deren - od dereń, z prasłowiańskiego dern’, z ukraińskiego deren ‘gatunek rośliny’.

Derend - od drynda ‘lichy wóz’.

Derenda - od drynda ‘lichy wóz’.

Derendacz - od drynda ‘lichy wóz’.

Derendal - od drynda ‘lichy wóz’.

Derendarz - od drynda ‘lichy wóz’.

Derendas - od drynda ‘lichy wóz’.

Derendasz - od drynda ‘lichy wóz’.

Derendel - od drynda ‘lichy wóz’.

Derenderz - od drynda ‘lichy wóz’.

Derendowski - od drynda ‘lichy wóz’.

Dereng - od staropolskiego dzierzęga ‘roślina polna; człowiek wątły’.

Derengiewicz - od staropolskiego dzierzęga ‘roślina polna; człowiek wątły’.

Derengowski - od nazwy miejscowej Doręgowice, dawniej też Deręgowice (bydgoskie, gmina Chojnice).

Dereniak - od dereń, z prasłowiańskiego dern’, z ukraińskiego deren ‘gatunek rośliny’.

Dereniański - od dereń, z prasłowiańskiego dern’, z ukraińskiego deren ‘gatunek rośliny’.

Derenicz - od dereń, z prasłowiańskiego dern’, z ukraińskiego deren ‘gatunek rośliny’.

Dereniewicz - od dereń, z prasłowiańskiego dern’, z ukraińskiego deren ‘gatunek rośliny’.

Dereniewski - od dereń, z prasłowiańskiego dern’, z ukraińskiego deren ‘gatunek rośliny’.

Dereniowski - od dereń, z prasłowiańskiego dern’, z ukraińskiego deren ‘gatunek rośliny’.

Dereniuk - od dereń, z prasłowiańskiego dern’, z ukraińskiego deren ‘gatunek rośliny’.

Derenko - od dereń, z prasłowiańskiego dern’, z ukraińskiego deren ‘gatunek rośliny’.

Derenkowski - od dereń, z prasłowiańskiego dern’, z ukraińskiego deren ‘gatunek rośliny’.

Derenowicz - od dereń, z prasłowiańskiego dern’, z ukraińskiego deren ‘gatunek rośliny’.

Derenowski - od dereń, z prasłowiańskiego dern’, z ukraińskiego deren ‘gatunek rośliny’.

Dereń - od dereń, z prasłowiańskiego dern’, z ukraińskiego deren ‘gatunek rośliny’.

Dereńcz - od dereń, z prasłowiańskiego dern’, z ukraińskiego deren ‘gatunek rośliny’.

Dereńczuk - od dereń, z prasłowiańskiego dern’, z ukraińskiego deren ‘gatunek rośliny’.

Dereńko - od dereń, z prasłowiańskiego dern’, z ukraińskiego deren ‘gatunek rośliny’.

Dereńkowski - od dereń, z prasłowiańskiego dern’, z ukraińskiego deren ‘gatunek rośliny’.

Dereński - od dereń, z prasłowiańskiego dern’, z ukraińskiego deren ‘gatunek rośliny’.

Deres - od deresz ‘koń maści siwej’, też ‘człowiek siwawy’.

Deresch - od deresz ‘koń maści siwej’, też ‘człowiek siwawy’.

Deresewicz - od deresz ‘koń maści siwej’, też ‘człowiek siwawy’.

Deresiewicz - 1768 od deresz ‘koń maści siwej’, też ‘człowiek siwawy’.

Deresiński - od deresz ‘koń maści siwej’, też ‘człowiek siwawy’.

Deresiuk - od deresz ‘koń maści siwej’, też ‘człowiek siwawy’.

Dereskewicz - od deresz ‘koń maści siwej’, też ‘człowiek siwawy’.

Dereskiewicz - od deresz ‘koń maści siwej’, też ‘człowiek siwawy’.

Dereskowski - od deresz ‘koń maści siwej’, też ‘człowiek siwawy’.

Deresz - od deresz ‘koń maści siwej’, też ‘człowiek siwawy’.

Dereszak - od deresz ‘koń maści siwej’, też ‘człowiek siwawy’.

Dereszczuk - od deresz ‘koń maści siwej’, też ‘człowiek siwawy’.

Dereszczyk - od deresz ‘koń maści siwej’, też ‘człowiek siwawy’.

Dereszczyński - od deresz ‘koń maści siwej’, też ‘człowiek siwawy’.

Dereszeń - od deresz ‘koń maści siwej’, też ‘człowiek siwawy’.

Dereszewicz - od deresz ‘koń maści siwej’, też ‘człowiek siwawy’.

Dereszewski - od deresz ‘koń maści siwej’, też ‘człowiek siwawy’.

Dereszkiewicz - od deresz ‘koń maści siwej’, też ‘człowiek siwawy’.

Dereszko - od deresz ‘koń maści siwej’, też ‘człowiek siwawy’.

Dereszniak - od deresz ‘koń maści siwej’, też ‘człowiek siwawy’.

Dereszowski - od deresz ‘koń maści siwej’, też ‘człowiek siwawy’.

Dereszyński - od deresz ‘koń maści siwej’, też ‘człowiek siwawy’.

Dereś - od deresz ‘koń maści siwej’, też ‘człowiek siwawy’.

Derewan - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewecki - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewenda - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewendarz - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewenko - od drzewo, drzewić, drwa.

Dereweńczuk - od drzewo, drzewić, drwa.

Dereweńczyk - od drzewo, drzewić, drwa.

Dereweńko - od drzewo, drzewić, drwa.

Dereweński - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewęda - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewiak - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewiaka - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewiana - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewianik - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewianka - 1430 (KrW) od drzewo, drzewić, drwa.

Derewianko - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewianyk - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewiański - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewicki - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewicz - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewiecki - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewienczuk - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewieniec - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewienko - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewieńczuk - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewiński - od nazwy miejscowej Drzewina (KrW).

Derewko - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewlak - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewlana - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewlaniuk - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewlanka - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewlanko - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewlanna - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewlanny - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewlanuk - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewlany - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewlenna - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewlenny - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewnicki - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewnisz - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewniuk - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewojed - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewonka - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewonko - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewońka - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewońko - od drzewo, drzewić, drwa.

Derewoński - od drzewo, drzewić, drwa.

Deręda - od drynda ‘lichy wóz’.

Derędowski - od drynda ‘lichy wóz’.

Deręg - od staropolskiego dzierzęga ‘roślina polna; człowiek wątły’.

Deręga - od staropolskiego dzierzęga ‘roślina polna; człowiek wątły’.

Deręgiewicz - od staropolskiego dzierzęga ‘roślina polna; człowiek wątły’.

Deręgowicz - od staropolskiego dzierzęga ‘roślina polna; człowiek wątły’.

Deręgowski - 1626 od nazwy miejscowej Doręgowice, dawniej też Deręgowice (bydgoskie, gmina Chojnice).

Derga - od gwarowego dyrgać ‘dyrdać’.

Dergacz - od gwarowego dyrgać ‘dyrdać’.

Dergon - od gwarowego dyrgać ‘dyrdać’.

Dergun - od gwarowego dyrgać ‘dyrdać’.

Dergusiak - od gwarowego dyrgać ‘dyrdać’.

Derk - od derkać, dyrkać ‘wydawać głos charakterystyczny dla derkacza’ lub od gwarowego derka ‘kawałek grubej tkaniny, koc, płachta’.

Derka - 1621 od derkać, dyrkać ‘wydawać głos charakterystyczny dla derkacza’ lub od gwarowego derka ‘kawałek grubej tkaniny, koc, płachta’.

Derkacz - od derkacz, dyrkacz ‘ptak chruściel’.

Derkaczew - od derkacz, dyrkacz ‘ptak chruściel’.

Derkaczewski - od derkacz, dyrkacz ‘ptak chruściel’.

Derkaczow - od derkacz, dyrkacz ‘ptak chruściel’.

Derkaczuk - od derkacz, dyrkacz ‘ptak chruściel’.

Derkan - od derkać, dyrkać ‘wydawać głos charakterystyczny dla derkacza’ lub od gwarowego derka ‘kawałek grubej tkaniny, koc, płachta’.

Derkas - od derkać, dyrkać ‘wydawać głos charakterystyczny dla derkacza’ lub od gwarowego derka ‘kawałek grubej tkaniny, koc, płachta’ lub od derkas ‘ptak derkacz’.

Derkawski - od derkać, dyrkać ‘wydawać głos charakterystyczny dla derkacza’ lub od gwarowego derka ‘kawałek grubej tkaniny, koc, płachta’ lub od derkas ‘ptak derkacz’.

Derkies - od derkać, dyrkać ‘wydawać głos charakterystyczny dla derkacza’ lub od gwarowego derka ‘kawałek grubej tkaniny, koc, płachta’.

Derkiewicz - od derkać, dyrkać ‘wydawać głos charakterystyczny dla derkacza’ lub od gwarowego derka ‘kawałek grubej tkaniny, koc, płachta’.

Derko - od derkać, dyrkać ‘wydawać głos charakterystyczny dla derkacza’ lub od gwarowego derka ‘kawałek grubej tkaniny, koc, płachta’.

Derkow - od derkać, dyrkać ‘wydawać głos charakterystyczny dla derkacza’ lub od gwarowego derka ‘kawałek grubej tkaniny, koc, płachta’.

Derkowski - od derkać, dyrkać ‘wydawać głos charakterystyczny dla derkacza’ lub od gwarowego derka ‘kawałek grubej tkaniny, koc, płachta’.

Derków - od derkać, dyrkać ‘wydawać głos charakterystyczny dla derkacza’ lub od gwarowego derka ‘kawałek grubej tkaniny, koc, płachta’.

Derkus - od derkać, dyrkać ‘wydawać głos charakterystyczny dla derkacza’ lub od gwarowego derka ‘kawałek grubej tkaniny, koc, płachta’.

Derkuś - od derkać, dyrkać ‘wydawać głos charakterystyczny dla derkacza’ lub od gwarowego derka ‘kawałek grubej tkaniny, koc, płachta’.

Derla - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derlach - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derlaciński - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derlacki - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derlacz - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derlaczyński - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derlada - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derlaga - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derlak - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derlaka - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derlakiewicz - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derlat - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derlata - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derlatka - od gwarowego dyrlać ‘gderać’; od dzierlatka, derlatka ‘rodzaj ptaka’.

Derlatko - od gwarowego dyrlać ‘gderać’; od dzierlatka, derlatka ‘rodzaj ptaka’.

Derląg - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derląga - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derle - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derlecki - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derlet - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derleta - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derletka - od gwarowego dyrlać ‘gderać’; od dzierlatka, derlatka ‘rodzaj ptaka’.

Derletko - od gwarowego dyrlać ‘gderać’; od dzierlatka, derlatka ‘rodzaj ptaka’.

Derletta - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derlewicz - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derlęga - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derlica - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derlich - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derlicha - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derlichowski - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derlicki - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derlig - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derliga - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derlik - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derlikiewicz - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derlikowski - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derliński - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derlis - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derlukiewicz - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derlyk - od gwarowego dyrlać ‘gderać’.

Derło - 1438 (KrW) od prasłowiańskiego drgati, drzeć, darty.

Derłowska - od prasłowiańskiego drgati, drzeć, darty.

Derm - od darmy ‘daremny’, darmo.

Derma - 1767 od darmy ‘daremny’, darmo.

Dermach - od darmy ‘daremny’, darmo.

Dermacki - od darmy ‘daremny’, darmo.

Dermaczyński - od darmy ‘daremny’, darmo.

Dermak - od darmy ‘daremny’, darmo.

Dermczuk - od darmy ‘daremny’, darmo.

Dermek - 1492 (KrW) od darmy ‘daremny’, darmo.

Dermiacha - od darmy ‘daremny’, darmo.

Dermiaga - od darmy ‘daremny’, darmo.

Dermiak - 1720 od darmy ‘daremny’, darmo.

Dermiecha - od darmy ‘daremny’, darmo.

Dermo - od darmy ‘daremny’, darmo.

Dermocki - od darmy ‘daremny’, darmo.

Dermofalski - od darmy ‘daremny’, darmo.

Dermofał - od darmy ‘daremny’, darmo.

Derna - od staropolskiego darn ‘darń, murawa’ lub też od darny ‘szczodry’.

Dernak - od staropolskiego darn ‘darń, murawa’ lub też od darny ‘szczodry’.

Dernakowicz - od staropolskiego darn ‘darń, murawa’ lub też od darny ‘szczodry’.

Dernałowicz - od staropolskiego darn ‘darń, murawa’ lub też od darny ‘szczodry’.

Dernicki - od darmy ‘daremny’, darmo.

Dernołowicz - od staropolskiego darn ‘darń, murawa’ lub też od darny ‘szczodry’.

Dernowicz - od staropolskiego darn ‘darń, murawa’ lub też od darny ‘szczodry’.

Dero - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Derol - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Deron - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Deroń - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Derow - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Derowicz - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Derowski - 1471– od nazwy miejscowej Darowice (przemyskie, gmina Fredropol).

Derpa - od terpać, tyrpać ‘szarpać, potrząsać’.

Derpachowski - od terpać, tyrpać ‘szarpać, potrząsać’.

Derpacz - od terpać, tyrpać ‘szarpać, potrząsać’.

Derpak - od terpać, tyrpać ‘szarpać, potrząsać’.

Derpeński - od terpać, tyrpać ‘szarpać, potrząsać’.

Derperek - od terpać, tyrpać ‘szarpać, potrząsać’.

Derpieński - od terpać, tyrpać ‘szarpać, potrząsać’.

Derpiński - od terpać, tyrpać ‘szarpać, potrząsać’.

Derpkens - od terpać, tyrpać ‘szarpać, potrząsać’.

Derpla - od terpać, tyrpać ‘szarpać, potrząsać’.

Derpoluk - od terpać, tyrpać ‘szarpać, potrząsać’.

Derpołow - od terpać, tyrpać ‘szarpać, potrząsać’.

Derski - od dziarski, ze staropolskiego darski ‘żywotny, silny’.

Dersz - 1711 od staropolskiego dzierżeć, dziś dzierżyć ‘trzymać’ lub od imion złożonych typu Dzierżykraj.

Derszen - od staropolskiego dzierżeć, dziś dzierżyć ‘trzymać’ lub od imion złożonych typu Dzierżykraj.

Derszeń - od staropolskiego dzierżeć, dziś dzierżyć ‘trzymać’ lub od imion złożonych typu Dzierżykraj.

Derszka - od staropolskiego dzierżeć, dziś dzierżyć ‘trzymać’ lub od imion złożonych typu Dzierżykraj.

Derszkiewicz - od staropolskiego dzierżeć, dziś dzierżyć ‘trzymać’ lub od imion złożonych typu Dzierżykraj.

Derszko - od staropolskiego dzierżeć, dziś dzierżyć ‘trzymać’ lub od imion złożonych typu Dzierżykraj.

Derszniak - 1436 (KrW) od staropolskiego dzierżeć, dziś dzierżyć ‘trzymać’ lub od imion złożonych typu Dzierżykraj.

Derszniakiewicz - od staropolskiego dzierżeć, dziś dzierżyć ‘trzymać’ lub od imion złożonych typu Dzierżykraj.

Derszniakowicz - 1424 (KrW) od staropolskiego dzierżeć, dziś dzierżyć ‘trzymać’ lub od imion złożonych typu Dzierżykraj.

Derszyński - od staropolskiego dzierżeć, dziś dzierżyć ‘trzymać’ lub od imion złożonych typu Dzierżykraj.

Deruch - 1494 (KrW) od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Derucha - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Deruchowski - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Deruga - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Derugo - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Deruj - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Derul - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Derula - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Derulski - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Deruń - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Derus - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr lub od gwarowego derus ‘zdzierca’.

Deruszewski - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Deruś - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Deruta - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Derwacz - od drzewo, drzewić, drwa.

Derwal - od drzewo, drzewić, drwa.

Derwalis - od drzewo, drzewić, drwa.

Derwalski - od drzewo, drzewić, drwa.

Derwan - od drzewo, drzewić, drwa.

Derwatka - od drzewo, drzewić, drwa.

Derwecki - od drzewo, drzewić, drwa.

Derweczyński - od drzewo, drzewić, drwa.

Derweńko - od drzewo, drzewić, drwa.

Derwiański - od drzewo, drzewić, drwa.

Derwicki - od drzewo, drzewić, drwa.

Derwicz - od drzewo, drzewić, drwa.

Derwieczyński - od drzewo, drzewić, drwa.

Derwiek - od drzewo, drzewić, drwa.

Derwieszyński - od drzewo, drzewić, drwa.

Derwisz - od derwisz ‘asceta mahometański’ lub od gwarowego derwić ‘gnębić, martwić’.

Derwiszak - od derwisz ‘asceta mahometański’ lub od gwarowego derwić ‘gnębić, martwić’.

Derwiszek - od derwisz ‘asceta mahometański’ lub od gwarowego derwić ‘gnębić, martwić’.

Derwiszis - od derwisz ‘asceta mahometański’ lub od gwarowego derwić ‘gnębić, martwić’.

Derwiszyński - od derwisz ‘asceta mahometański’ lub od gwarowego derwić ‘gnębić, martwić’.

Derwiś - od derwisz ‘asceta mahometański’ lub od gwarowego derwić ‘gnębić, martwić’; od gwarowego derwiś ‘chłopiec sprytny, zuchwały, psotnik, komediant; włóczęga’.

Derwojad - od drzewo, drzewić, drwa.

Derwojed - od drzewo, drzewić, drwa.

Derwojet - od drzewo, drzewić, drwa.

Derwońka - od drzewo, drzewić, drwa.

Derwońko - od drzewo, drzewić, drwa.

Deryk - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Derykacz - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Deryko - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Derylak - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Derylski - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Deryła - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Deryło - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Deryna - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Deryno - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Deryń - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr lub od staropolskiego dereń ‘krzew’.

Deryński - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr lub od staropolskiego dereń ‘krzew’.

Derysz - od dera ‘grube okrycie’, od niemieckich nazw osobowych Dähre, Därr.

Derz - od staropolskiego dzierżeć, dziś dzierżyć ‘trzymać’ lub od imion złożonych typu Dzierżykraj.

Derza - od staropolskiego dzierżeć, dziś dzierżyć ‘trzymać’ lub od imion złożonych typu Dzierżykraj.

Derzan - od staropolskiego dzierżeć, dziś dzierżyć ‘trzymać’ lub od imion złożonych typu Dzierżykraj.

Derzelak - od staropolskiego dzierżeć, dziś dzierżyć ‘trzymać’ lub od imion złożonych typu Dzierżykraj.

Derziuk - od staropolskiego dzierżeć, dziś dzierżyć ‘trzymać’ lub od imion złożonych typu Dzierżykraj.

Derzko - od staropolskiego dzierżeć, dziś dzierżyć ‘trzymać’ lub od imion złożonych typu Dzierżykraj.

Derzukiewicz - od staropolskiego dzierżeć, dziś dzierżyć ‘trzymać’ lub od imion złożonych typu Dzierżykraj.

Derzyło - od staropolskiego dzierżeć, dziś dzierżyć ‘trzymać’ lub od imion złożonych typu Dzierżykraj.

Derzyński - od staropolskiego dzierżeć, dziś dzierżyć ‘trzymać’ lub od imion złożonych typu Dzierżykraj.

Derża - od staropolskiego dzierżeć, dziś dzierżyć ‘trzymać’ lub od imion złożonych typu Dzierżykraj.

Derżko - od staropolskiego dzierżeć, dziś dzierżyć ‘trzymać’ lub od imion złożonych typu Dzierżykraj.

Derżon - od staropolskiego dzierżeć, dziś dzierżyć ‘trzymać’ lub od imion złożonych typu Dzierżykraj.

Derżyło - od staropolskiego dzierżeć, dziś dzierżyć ‘trzymać’ lub od imion złożonych typu Dzierżykraj.

Derżynkiewicz - od staropolskiego dzierżeć, dziś dzierżyć ‘trzymać’ lub od imion złożonych typu Dzierżykraj.

Deschczyk - od deszcz.

Deschka - od deska, ze staropolskiego deszczka.

Descyk - od deszcz.

Desczyk - od deszcz.

Desecki - od deska, ze staropolskiego deszczka.

Desk - (Pom) od deska, ze staropolskiego deszczka.

Deska - od deska, ze staropolskiego deszczka.

Deske - od deska, ze staropolskiego deszczka.

Deskie - od deska, ze staropolskiego deszczka.

Deskiewicz - od deska, ze staropolskiego deszczka.

Desko - od deska, ze staropolskiego deszczka.

Deskowski - od deska, ze staropolskiego deszczka.

Despera - od gwarowego desperak ‘desperat, człowiek zrozpaczony’.

Desperak - 1760 od gwarowego desperak ‘desperat, człowiek zrozpaczony’.

Desperat - od gwarowego desperak ‘desperat, człowiek zrozpaczony’.

Desperek - od gwarowego desperak ‘desperat, człowiek zrozpaczony’.

Desperk - od gwarowego desperak ‘desperat, człowiek zrozpaczony’.

Desporek - od gwarowego desperak ‘desperat, człowiek zrozpaczony’.

Despyrak - od gwarowego desperak ‘desperat, człowiek zrozpaczony’.

Desz - od imion na De-, typu Denis, Demid.

Desza - od imion na De-, typu Denis, Demid.

Deszcz - od deszcz.

Deszczak - od deszcz.

Deszczeczko - od deszcz.

Deszczek - od deszcz.

Deszczeński - 1394 od nazwy miejscowej Deszno, dawniej Deszczno (kieleckie, gmina Nagłowice-Oksa; konińskie, gmina Malanów).

Deszczk - (Pom) od deszcz.

Deszczka - 1388 od deska, ze staropolskiego deszczka.

Deszczkowski - od deska, ze staropolskiego deszczka.

Deszczółka - od deska, ze staropolskiego deszczka.

Deszczuk - od deska, ze staropolskiego deszczka.

Deszczuła - od deska, ze staropolskiego deszczka.

Deszczułka - od deska, ze staropolskiego deszczka.

Deszczyk - od deszcz; od deszczyk.

Deszczyka - od deszcz; od deszczyk.

Deszczykiewicz - od deszcz; od deszczyk.

Deszczyków - od deszcz; od deszczyk.

Deszczyna - od deszcz lub od gwarowego deszczyna ‘drobny deszcz, ‘licha, stara deska’.

Deszczyński - 1414 od nazwy miejscowej Deszno, dawniej Deszczno (kieleckie, gmina Nagłowice-Oksa; konińskie, gmina Malanów).

Deszek - od imion na De-, typu Denis, Demid.

Deszert-Kłosowski - złożenia brak; Deszert- brak; Kłosowski 1400 od nazw miejscowych Kłosowice, Kłosowo, Kłosów (kilka wsi).

Deszka - od imion na De-, typu Denis, Demid.

Deszkiewicz - od imion na De-, typu Denis, Demid.

Deszko - od imion na De-, typu Denis, Demid.

Deszkowski - 1628 od nazwy miejscowej Deszkowce (KrW).

Deszuk - od imion na De-, typu Denis, Demid.

Deszyc - od imion na De-, typu Denis, Demid.

Deszyk - od imion na De-, typu Denis, Demid.

Deszyński - od imion na De-, typu Denis, Demid.

Deś - od imion na De-, typu Denis, Demid.

Deśkiewicz - od imion na De-, typu Denis, Demid.

Deśko - od imion na De-, typu Denis, Demid.

Detka - 1636 od Demetrius, por. Demetrius alias Detko 1341 lub od niemieckich nazw osobowych Dettke, Diet- (przeważnie od Dietrich), lub od gwarowego dytko, detko ‘diabeł, strach’.

Detki - od Demetrius, por. Demetrius alias Detko 1341 lub od niemieckich nazw osobowych Dettke, Diet- (przeważnie od Dietrich), lub od gwarowego dytko, detko ‘diabeł, strach’.

Detkiewicz - od Demetrius, por. Demetrius alias Detko 1341 lub od niemieckich nazw osobowych Dettke, Diet- (przeważnie od Dietrich), lub od gwarowego dytko, detko ‘diabeł, strach’.

Detko - 1341 od Demetrius, por. Demetrius alias Detko 1341 lub od niemieckich nazw osobowych Dettke, Diet- (przeważnie od Dietrich), lub od gwarowego dytko, detko ‘diabeł, strach’.

Detkoś - od Demetrius, por. Demetrius alias Detko 1341 lub od niemieckich nazw osobowych Dettke, Diet- (przeważnie od Dietrich), lub od gwarowego dytko, detko ‘diabeł, strach’.

Detkowicz - od Demetrius, por. Demetrius alias Detko 1341 lub od niemieckich nazw osobowych Dettke, Diet- (przeważnie od Dietrich), lub od gwarowego dytko, detko ‘diabeł, strach’.

Detkowski - od Demetrius, por. Demetrius alias Detko 1341 lub od niemieckich nazw osobowych Dettke, Diet- (przeważnie od Dietrich), lub od gwarowego dytko, detko ‘diabeł, strach’.

Detków - od Demetrius, por. Demetrius alias Detko 1341 lub od niemieckich nazw osobowych Dettke, Diet- (przeważnie od Dietrich), lub od gwarowego dytko, detko ‘diabeł, strach’.

Detman - od niemieckiej nazwy osobowej Dittmann.

Detmar - 1224 od niemieckiej nazwy osobowej Dittmar, ta od imienia Theudo ‘lud’ + mari ‘sławny’.

Detmarski - od niemieckiej nazwy osobowej Dittmar, ta od imienia Theudo ‘lud’ + mari ‘sławny’.

Detmer - od niemieckiej nazwy osobowej Dittmar, ta od imienia Theudo ‘lud’ + mari ‘sławny’.

Detmerowski - od niemieckiej nazwy osobowej Dittmar, ta od imienia Theudo ‘lud’ + mari ‘sławny’.

Detner - od niemieckiej nazwy osobowej Dittmar, ta od imienia Theudo ‘lud’ + mari ‘sławny’.

Detnerski - od niemieckiej nazwy osobowej Dittmar, ta od imienia Theudo ‘lud’ + mari ‘sławny’.

Detrich - od niemieckiego imienia Dietrich, to od Theodoricus, z germańskiego Theudo ‘lud’ + rihhi ‘potężny’.

Detry - od niemieckiego imienia Dietrich, to od Theodoricus, z germańskiego Theudo ‘lud’ + rihhi ‘potężny’.

Detrych - od niemieckiego imienia Dietrich, to od Theodoricus, z germańskiego Theudo ‘lud’ + rihhi ‘potężny’.

Detryk - od niemieckiego imienia Dietrich, to od Theodoricus, z germańskiego Theudo ‘lud’ + rihhi ‘potężny’.

Dettmer - od niemieckiej nazwy osobowej Dittmar, ta od imienia Theudo ‘lud’ + mari ‘sławny’.

Detyna - od dziecię, dziecko (pod wpływem ukraińskim).

Detyniecki - od dziecię, dziecko (pod wpływem ukraińskim).

Detyniszyn - od dziecię, dziecko (pod wpływem ukraińskim).

Deucz - 1427 od Deutsch ‘Niemiec’.

Deuczmanek - od Deutsch ‘Niemiec’.

Deus - od niemieckiej nazwy osobowej Deus (od Theodosio) lub od łacińskiego Deus ‘bóg’.

Deusch - od Deutsch ‘Niemiec’.

Deuschman - od Deutsch ‘Niemiec’.

Deuschmanek - od Deutsch ‘Niemiec’.

Deuschmann - od Deutsch ‘Niemiec’.

Deuszewski - od niemieckiej nazwy osobowej Deus (od Theodosio) lub od łacińskiego Deus ‘bóg’.

Deuszkiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Deus (od Theodosio) lub od łacińskiego Deus ‘bóg’.

Deutch - od Deutsch ‘Niemiec’.

Deutsch - od Deutsch ‘Niemiec’.

Deutscher - od Deutsch ‘Niemiec’.

Deutsz - od Deutsch ‘Niemiec’.

Deutszer - od Deutsch ‘Niemiec’.

Deutszmanek - od Deutsch ‘Niemiec’.

Deutszmann - od Deutsch ‘Niemiec’.

Deutz - od Deutsch ‘Niemiec’.

Deutzcher - od Deutsch ‘Niemiec’.

Deuz - od niemieckiej nazwy osobowej Deus (od Theodosio) lub od łacińskiego Deus ‘bóg’.

Deuza - od niemieckiej nazwy osobowej Deus (od Theodosio) lub od łacińskiego Deus ‘bóg’.

Dewert - od niemieckich nazw osobowych Debert, Dewerth, Dibbert, te od germańskiego Theudoberth, Theudoward, od Theud ‘lud’ + berth ‘sławny i wert ‘ten, co ochrania’.

Dewidczyk - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dewidenko - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dewidowski - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dewidz - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dewidziuk - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dewidzki - od imienia Dawid, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię, pochodzenia biblijnego, z hebrajskiego david ‘ukochany, złączony’.

Dewior - od staropolskiego dziewierz ‘brat męża’.

Dewis - od dziwy ‘dziki, dziwny’.

Dewisiuk - od dziwy ‘dziki, dziwny’.

Dewiszek - od dziwy ‘dziki, dziwny’.

Dewniak - od dawny ‘były, stary’.

Dewno - od dawny ‘były, stary’.

Dey - od deja ‘człowiek ociężały’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Dei.

Deya - od deja ‘człowiek ociężały’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Dei.

Deyk - od deja ‘człowiek ociężały’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Dei.

Deyna - od niemieckiej nazwy osobowej Dein, ta od imienia Dagenhart.

Dęba - od dąb.

Dębacz - od dąb.

Dębak - od dąb.

Dębakowski - od dąb.

Dębal - od dąb.

Dębala - od dąb.

Dębała - od dąb.

Dębas - od dąb.

Dębc - (Pom) od dąb.

Dębciuch - od dąb.

Dębczak - 1685 od dąb.

Dębczak-Dębski - złożenia brak; Dębczak 1685 od dąb; Dębski od nazw miejscowych Dąb, Dąbie, Dęby (częste).

Dębczuk - od dąb.

Dębczyk - 1635 od dąb.

Dębczyński - od dąb.

Dębe - od dąb.

Dębecki - od dąb.

Dębek - 1711 od dąb.

Dębel - od dąb.

Dęben - od dąb.

Dęberski - od dąb.

Dębia - od dąb.

Dębiak - od dąb lub od gwarowego dębiak ‘młody dąb, kij dębowy’, gatunek grzyba’.

Dębial - od dąb.

Dębiałka - od dąb lub od gwarowego dębiałka ‘narośl na liściach i gałązkach dębu’.

Dębianka, m. - 1386 od dąb lub od gwarowego dębianka ‘owoc dębu, żołądź’.

Dębiarz - 1700 od dąb, od staropolskiego dębiarz ‘grabarz’.

Dębica - od nazw miejscowych Dębica, Dębice, Dębicze (kilka miejscowości).

Dębicki - 1377 od nazw miejscowych Dębica, Dębice, Dębicze (kilka miejscowości).

Dębicz - 1397 od dąb.

Dębiczak - od dąb.

Dębiec - 1408 od dąb; od dębiec ‘mlody dąb’.

Dębieński - 1392 od nazw miejscowych typu Dębno, Dębina, Dębiany.

Dębik - od dąb.

Dębin - od dąb.

Dębina - od dąb lub od gwarowego dębina ‘drewni dębowe’.

Dębiniak - od dąb.

Dębinny - od dąb.

Dębinski - od nazw miejscowych typu Dębno, Dębina, Dębiany.

Dębiński - 1406 od nazw miejscowych typu Dębno, Dębina, Dębiany.

Dębisz - od dąb.

Dębita - od dąb.

Dębiuch - od dąb.

Dębka - 1696 od dąb.

Dębkow - od dąb.

Dębków - od dąb.

Dębliński - 1447 od nazwy miasta Dęblin (lubelskie).

Dębnek - 1447 od dąb.

Dębniak - od dąb.

Dębnicki - 1418 od nazw miejscowych Dębnica, Dębnik (kilka wsi).

Dębniczyc - 1328 od dąb.

Dębnik - 1513 od dąb; od gwarowego dębnik ‘gaj dębowy’.

Dębno-Artwiński - złożenia brak; Dębno od dąb; od dębny ‘dębowy’; Artwiński od niemieckiego imienia Hartwig, to od staro-wysoko-niemieckiego hart ‘silny, mocny’ + wig ‘walczyć’.

Dębny - 1487 od dąb; od dębny ‘dębowy’.

Dębogórski - od nazwy miejscowej Dębogóra (kilka wsi).

Dębołek - od dąb.

Dębołęcki - 1599 od nazw miejscowych Dębołęka, Dębowa Łąka (kilka wsi).

Dębonos - 1408 od dąb.

Dęboń - od dąb.

Dębończyk - od dąb.

Dębor - od dąb.

Dęborczyk - od dąb.

Dęboróg - od dąb.

Dęboróg - od dąb.

Dęborski - od dąb.

Dęborz - od dąb.

Dęboski - od dąb.

Dębosz - 1423 od dąb.

Dęboś - od dąb.

Dębowa - od dąb.

Dębowczyk - od dąb.

Dębowiak - od dąb.

Dębowicz - 1423 od dąb.

Dębowiec - 1381 od dąb; od gwarowego dębowiec ‘las dębowy; dębowy kij’.

Dębowiecki - od dąb.

Dębownik - od dąb.

Dębowska - od nazwy miejscowej Dębowa (częste).

Dębowski - 1394 od nazwy miejscowej Dębowa (częste).

Dębowszczyk - od dąb.

Dębowy - 1438 od dąb; od dębowy.

Dębówka - od dąb.

Dębra - 1403 od debra, debrza ‘wąwóz z zaroślami’.

Dębrosz - od dąbr ‘dąb, dąbrowa’.

Dębroś - od dąbr ‘dąb, dąbrowa’.

Dębrowicz - od dąbr ‘dąb, dąbrowa’.

Dębrowo - od dąbr ‘dąb, dąbrowa’.

Dębski - od nazw miejscowych Dąb, Dąbie, Dęby (częste).

Dębuła - od dąb.

Dęby - od dąb.

Dębylas - 1469 od dąb.

Dęda - od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Dędalski - od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Dędek - od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Dędka - od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Dędkowski - od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Dędo - od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Dędoński - od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Dędor - od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Dędowski - od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Dędura - od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Dędys - od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Dędyś - od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Dędza - od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Dędzik - od dyndać ‘kołysać się’, od gwarowego dynda ‘rzecz kołysząca się’.

Dęga - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’.

Dęgiel - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’.

Dęgielski - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’.

Dęgo - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’.

Dęgosz - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’.

Dęgoszewski - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’.

Dęgus - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’.

Dęgusiak - od dęga ‘pręga, szrama; tęcza’ lub od dąg ‘siła, zdrowie’.

Dęmbe - od dąb.

Dęmbek - od dąb.

Dęmbiec - od dąb.

Dęmbniak - od dąb.

Dęmbny - od dąb.

Dęmby - od dąb.

Dępa - (z wtórnyą nosowością) od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Dępczyk - (z wtórnyą nosowością) od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Dępczyński - (z wtórnyą nosowością) od prasłowiańskiego depati ‘uderzać, bić’.

Dętka - od dętka ‘bąbel; piłka dęta; zawieja’.

Dętkiewicz - od dętka ‘bąbel; piłka dęta; zawieja’.

Dętko - od dętka ‘bąbel; piłka dęta; zawieja’.

Dętkos - od dętka ‘bąbel; piłka dęta; zawieja’.

Dętkoś - od dętka ‘bąbel; piłka dęta; zawieja’.

Dętkowski - od dętka ‘bąbel; piłka dęta; zawieja’.

---

---

Nazwiska występujące w Polsce na początku lat dziewięćdziesiątych XX w.