<h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne</h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne<br><p><font size="7"><b>Stankiewicz</b> Genealogia</font>
Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne

Etymologia nazwisk

  • Nazwiska na literę "A"
  • Nazwiska na literę " Ba - Bą "
  • Nazwiska na literę " Ca - Ch "
  • Nazwiska na literę "Ć"
  • Nazwiska na literę " Da - Dę"
  • Nazwiska na literę "E"
  • Nazwiska na literę "Fa - Fę"
  • Nazwiska na literę "Ga - Gą"
  • Nazwiska na literę "Ha - Hą"
  • Nazwiska na literę "I"
  • Nazwiska na literę " Ja - Ją "
  • Nazwiska na literę " Ka " - " Kam "
  • Nazwiska na literę "L"
  • Nazwiska na literę "Ł"
  • Nazwiska na literę " Ma - Mal "
  • Nazwiska na literę "N"
  • Nazwiska na literę "O" , "Ó" , "Q" z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę "Pa"
  • Nazwiska na literę " Ra - Rą "
  • Nazwiska na literę " Sa - Są "
  • Nazwiska na literę "Ś" wraz z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę " Ta - Tę "
  • Nazwiska na literę "U"
  • Nazwiska na literę "V"
  • Nazwiska na literę " Wa " - " Wą "
  • Nazwiska na literę "X" i "Y"
  • Nazwiska na literę "Za - Zą"
  • Nazwiska na literę "Ź"
  • Nazwiska na literę "Ż"
  • -------
  • Nazwiska na literę " Pą - Pi "
  • Nazwiska na literę " Pj - Po "
  • Nazwiska na literę " Pó - Py " wraz z uzupełnieniem literki P
  • Nazwiska na literę " Zb - Zy " wraz z uzupełnieniem literki Z
  • Nazwiska na literę " Di - Dr "
  • Nazwiska na literę " Du - Dż " wraz z uzupełnieniem literki D
  • Nazwiska na literę " Fi - Fy " wraz z uzupełnieniem literki F
  • Nazwiska na literę "Gb" - "Gó"
  • Nazwiska na literę " Gp " - " Gż " wraz z uzupełnieniem literki G
  • Nazwiska na literę " He" - "Hy " wraz z uzupełnieniem literki H
  • Nazwiska na literę " Tf - Ty " wraz z uzupełnieniem literki T
  • Nazwiska na literę " Rd - Ró "
  • Nazwiska na literę " Ru - Rż " wraz z uzupełnieniem literki R
  • Nazwiska na literę " Wc " - " Wi "
  • Nazwiska na literę " Wj " - " Wz " wraz z uzupełnieniem literki W
  • Nazwiska na literę " Bd - Bn "
  • Nazwiska na literę " Bo - Bż " wraz z uzupełnieniem literki B
  • Nazwiska na literę " Je - Ju " wraz z uzupełnieniem literki J
  • Nazwiska na literę " Ci - Cż " wraz z uzupełnieniem literki C
  • Nazwiska na literę " Kan " - " Kię "
  • Nazwiska na literę " Kij " - " Kn "
  • Nazwiska na literę " Ko " - " Kó "
  • Nazwiska na literę " Kr " - " Kt "
  • Nazwiska na literę " Ku " - " Ky " wraz z uzupełnieniem literki K
  • Nazwiska na literę " Mał - Md "
  • Nazwiska na literę " Me - Mi "
  • Nazwiska na literę " Ml - Mż " wraz z uzupełnieniem literki M
  • Nazwiska na literę " Sb - Sj "
  • Nazwiska na literę " Sk - Sm "
  • Nazwiska na literę " Sn - Sr "
  • Nazwiska na literę " St "
  • Nazwiska na literę " Su - Szc "
  • Nazwiska na literę " Szcz - Szo "
  • Nazwiska na literę " Szó - Szy " wraz z uzupełnieniem literki S
  • --------
  • Nazwiska Pomorzan na literę " A - Ł "
  • Nazwiska Pomorzan na literę " M - Ż "
  • ---------
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " A - K "
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzące od etników
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " A - K "
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego
  • ......
  • Odapelatywne nazwy osobowe


  • Nazwiska na literę N
    uzupełnienia na dole strony



    opracowanie etymologii nazwisk - Ewa Szczodruch


    główne źródła:

    a/ Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999
    b/ Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
    c/ Zofia Kaleta, „Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odmiejscowe nazwy osobowe”, Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1997
    d/ Aleksandra Cieślikowa ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odapelatywne nazwy osobowe’, Wydawnictwo Naukowe DWN, PAN, Instytut Języka Polskiego, Kraków 2000
    e/ Maria Malec ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1995
    f/ Zygmunt Klimek, ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1997




    Nabak - od wyrażenia na boku lub od wschodniosłowiańskiego nabokij ‘z krzywym bokiem’.

    Nabakow - od wyrażenia na boku lub od wschodniosłowiańskiego nabokij ‘z krzywym bokiem’.

    Nabakowski - od wyrażenia na boku lub od wschodniosłowiańskiego nabokij ‘z krzywym bokiem’.

    Nabakowski - od wyrażenia na boku lub od wschodniosłowiańskiego nabokij ‘z krzywym bokiem’.

    Nabe - od niemieckiej nazwy osobowej Nabel.

    Nabel - od niemieckiej nazwy osobowej Nabel.

    Nabelek - od niemieckiej nazwy osobowej Nabel.

    Nabelski - od niemieckiej nazwy osobowej Nabel.

    Naberaźna - od nabrzeżny ‘leżący na brzegu’ (pod wpływem ukraińskim).

    Naberezny - od nabrzeżny ‘leżący na brzegu’ (pod wpływem ukraińskim).

    Nabereźna - od nabrzeżny ‘leżący na brzegu’ (pod wpływem ukraińskim).

    Nabereźny - od nabrzeżny ‘leżący na brzegu’ (pod wpływem ukraińskim).

    Nabereżna - od nabrzeżny ‘leżący na brzegu’ (pod wpływem ukraińskim).

    Nabereżny - od nabrzeżny ‘leżący na brzegu’ (pod wpływem ukraińskim).

    Nabereżnyj - od nabrzeżny ‘leżący na brzegu’ (pod wpływem ukraińskim).

    Nabiał - od nabiał ‘mleko, produkty mleczne’ lub od na + biel ‘błoto’; w pochodnych też od nabielić ‘wybielić’.

    Nabiała - 1416 od nabiał ‘mleko, produkty mleczne’ lub od na + biel ‘błoto’; w pochodnych też od nabielić ‘wybielić’.

    Nabiałczyk - od nabiał ‘mleko, produkty mleczne’ lub od na + biel ‘błoto’; w pochodnych też od nabielić ‘wybielić’.

    Nabiałek - 1596 od nabiał ‘mleko, produkty mleczne’ lub od na + biel ‘błoto’; w pochodnych też od nabielić ‘wybielić’.

    Nabiałkowski - od nabiał ‘mleko, produkty mleczne’ lub od na + biel ‘błoto’; w pochodnych też od nabielić ‘wybielić’.

    Nabiałowski - od nabiał ‘mleko, produkty mleczne’ lub od na + biel ‘błoto’; w pochodnych też od nabielić ‘wybielić’.

    Nabiel - od nabiał ‘mleko, produkty mleczne’ lub od na + biel ‘błoto’; w pochodnych też od nabielić ‘wybielić’.

    Nabiela - 1387 od nabiał ‘mleko, produkty mleczne’ lub od na + biel ‘błoto’; w pochodnych też od nabielić ‘wybielić’.

    Nabielak - od nabiał ‘mleko, produkty mleczne’ lub od na + biel ‘błoto’; w pochodnych też od nabielić ‘wybielić’.

    Nabielec - od nabiał ‘mleko, produkty mleczne’ lub od na + biel ‘błoto’; w pochodnych też od nabielić ‘wybielić’.

    Nabielej - 1387 od nabiał ‘mleko, produkty mleczne’ lub od na + biel ‘błoto’; w pochodnych też od nabielić ‘wybielić’.

    Nabielek - od nabiał ‘mleko, produkty mleczne’ lub od na + biel ‘błoto’; w pochodnych też od nabielić ‘wybielić’.

    Nabielny - 1462 od nabiał ‘mleko, produkty mleczne’ lub od na + biel ‘błoto’; w pochodnych też od nabielić ‘wybielić’.

    Nabielski - od nabiał ‘mleko, produkty mleczne’ lub od na + biel ‘błoto’; w pochodnych też od nabielić ‘wybielić’.

    Nabiełek - od nabiał ‘mleko, produkty mleczne’ lub od na + biel ‘błoto’; w pochodnych też od nabielić ‘wybielić’.

    Nabierała - od nabierać ‘naciągnąć; przybrać’.

    Nabierski - od nabierać ‘naciągnąć; przybrać’.

    Nabierzyński - od nabierać ‘naciągnąć; przybrać’.

    Nabij - od nabijać.

    Nabijacz - od nabijać; od nabijacz.

    Nabit - od nabity.

    Nabłonek - prawdopodobnie od błona, błonka.

    Nabojczyk - od nabijać (od nabój).

    Nabokow - od wyrażenia na boku lub od wschodniosłowiańskiego nabokij ‘z krzywym bokiem’.

    Nabokowicz - 1478 (KrW) od wyrażenia na boku lub od wschodniosłowiańskiego nabokij ‘z krzywym bokiem’.

    Nabokowicz - 1478 (KrW) od wyrażenia na boku lub od wschodniosłowiańskiego nabokij ‘z krzywym bokiem’.

    Nabokowski - od wyrażenia na boku lub od wschodniosłowiańskiego nabokij ‘z krzywym bokiem’.

    Naboków - od wyrażenia na boku lub od wschodniosłowiańskiego nabokij ‘z krzywym bokiem’.

    Naboków - od wyrażenia na boku lub od wschodniosłowiańskiego nabokij ‘z krzywym bokiem’.

    Nabor - od na + bór ‘las’, też od imienia złożonego Nabor.

    Naborczyk - od na + bór ‘las’, też od imienia złożonego Nabor.

    Naborna - od na + bór ‘las’, też od imienia złożonego Nabor.

    Nabornik - od na + bór ‘las’, też od imienia złożonego Nabor.

    Naborny - od na + bór ‘las’, też od imienia złożonego Nabor.

    Naborowski - 1524 od na + bór ‘las’, też od imienia złożonego Nabor lub od nazwy miejscowej Naborowo (ciechanowskie, gmina Załuski).

    Naborski - od na + bór ‘las’, też od imienia złożonego Nabor lub od nazwy miejscowej Naborowo (ciechanowskie, gmina Załuski).

    Naborzyc - 1410 od na + bór ‘las’, też od imienia złożonego Nabor.

    Naboźna - od nabożny ‘pobożny’.

    Naboźniak - od nabożny ‘pobożny’.

    Naboźny - od nabożny ‘pobożny’.

    Nabożna - od nabożny ‘pobożny’.

    Nabożniak - od nabożny ‘pobożny’.

    Nabożny - od nabożny ‘pobożny’.

    Nabradalik - od nabrdać ‘napleść’.

    Nabradlik - od nabrdać ‘napleść’.

    Nabrdalak - od nabrdać ‘napleść’.

    Nabrdalik - od nabrdać ‘napleść’.

    Nabrdała - od nabrdać ‘napleść’.

    Nabreżny - od nabrzeżny ‘leżący na brzegu’.

    Nabrocki - 1731 od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nabrodalik - od nabrdać ‘napleść’.

    Nabrożny - od nabrdać ‘napleść’.

    Nabryk - od nabrdać ‘napleść’.

    Nabrzdyk - od nabrdać ‘napleść’.

    Nabrzecki - prawdopodobnie od nabrzeżny ‘leżący na brzegu’.

    Nabrzeski - 1577 od nabrzeżny ‘leżący na brzegu’.

    Nabrzewski - od nabrzeżny ‘leżący na brzegu’.

    Nabrzeźna - od nabrzeżny ‘leżący na brzegu’.

    Nabrzeźny - od nabrzeżny ‘leżący na brzegu’.

    Nabrzeżna - od nabrzeżny ‘leżący na brzegu’.

    Nabrzeżny - od nabrzeżny ‘leżący na brzegu’.

    Nabrzuch - 1420 od na + brzuch, nabrzusznik ‘część zbroi rycerskiej zakrywająca brzuch; trzos’.

    Nabrzuchowic - 1477 od na + brzuch, nabrzusznik ‘część zbroi rycerskiej zakrywająca brzuch; trzos’.

    Nabrzuchowski - od na + brzuch, nabrzusznik ‘część zbroi rycerskiej zakrywająca brzuch; trzos’.

    Nabrzuszek - 1494 od na + brzuch, nabrzusznik ‘część zbroi rycerskiej zakrywająca brzuch; trzos’.

    Nabuda - od nabudzić ‘obudzić kogoś’.

    Nabudek - od nabudzić ‘obudzić kogoś’.

    Nabydowski - zapewne od nabyć, nabytek.

    Nabyt - od nabyć, nabytek.

    Nabytowicz - od nabyć, nabytek.

    Nabywalec - od nabywać ‘zdobywać; być często’.

    Nabywaniec - od nabywać ‘zdobywać; być często’.

    Nabzdyjak - od na + bzdzić ‘pierdzieć; gadać głupstwa’.

    Nabzdyk - od na + bzdzić ‘pierdzieć; gadać głupstwa’.

    Nabzdyl - od na + bzdzić ‘pierdzieć; gadać głupstwa’.

    Nabździtuł - 1427 od na + bzdzić ‘pierdzieć; gadać głupstwa’.

    Nac - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Nacajewski - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Nacan - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Nacech - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Nacel - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Nacewicz - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Nacewski - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Nacfalski - od niemieckiej nazwy osobowej Natzwald.

    Nach - od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nachabe - prawdopodobnie od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nachacz - od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nachaczewski - od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nachaczyniec - od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nachaj - od nahaj, nahajka ‘krótki bicz, kańczug’.

    Nachajczuk - od nahaj, nahajka ‘krótki bicz, kańczug’.

    Nachajewski - od nahaj, nahajka ‘krótki bicz, kańczug’.

    Nachajko - od nahaj, nahajka ‘krótki bicz, kańczug’.

    Nachajło - od nahaj, nahajka ‘krótki bicz, kańczug’.

    Nachajowski - od nahaj, nahajka ‘krótki bicz, kańczug’.

    Nachajski - od nahaj, nahajka ‘krótki bicz, kańczug’.

    Nachalik - od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nachalski - od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nachał - od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nachała - od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nachałowicz - od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nachamczyn - prawdopodobnie od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nachańczyk - od nahaj, nahajka ‘krótki bicz, kańczug’.

    Nachański - od nahaj, nahajka ‘krótki bicz, kańczug’.

    Nachel - 1587 od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nachiło - od nachylić ‘pochylić’.

    Nachim - zapewne od Joachim.

    Nachimowicz - zapewne od Joachim.

    Nachirna - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’ (z fonetyką ukraińską).

    Nachirny - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’ (z fonetyką ukraińską).

    Nachjan - od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nachlicki - od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nachlik - 1594 od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nachlowicz - 1630 od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nachlukowski - prawdopodobnie od nagły ‘szybki, porywczy’.

    Nachła - od nagły ‘szybki, porywczy’.

    Nachły - od nagły ‘szybki, porywczy’.

    Nachman - od niemieckiej nazwy osobowej Nachmann, ta od Nachtmann ‘pasterz pilnujący trzody w nocy’.

    Nachmann - od niemieckiej nazwy osobowej Nachmann, ta od Nachtmann ‘pasterz pilnujący trzody w nocy’.

    Nachmanowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Nachmann, ta od Nachtmann ‘pasterz pilnujący trzody w nocy’.

    Nachodko - od nachodzić ‘pojawić się niespodziewanie; napaść; wtargnąć’.

    Nachodsky - prawdopodobnie od nachodzić ‘pojawić się niespodziewanie; napaść; wtargnąć’.

    Nachojowski - prawdopodobnie od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nachola - od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nacholiński - od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nachołek - od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nachoń - od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nachorczuk - prawdopodobnie od na + góra ‘z czeskiego hora’.

    Nachorecki - prawdopodobnie od na + góra ‘z czeskiego hora’.

    Nachorna - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’ (z fonetyką ukraińską).

    Nachorniak - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’ (z fonetyką ukraińską).

    Nachornik - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’ (z fonetyką ukraińską).

    Nachorny - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’ (z fonetyką ukraińską).

    Nachorski - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’ (z fonetyką ukraińską).

    Nachotko - od nachodzić ‘pojawić się niespodziewanie; napaść; wtargnąć’.

    Nachowiak - od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nachowicz - od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nachowski - od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nachrebecki - prawdopodobnie od nazwy miejscowej Niehrebka, Nehrebka (przemyskie, gmina Medyka).

    Nachtigal - od niemieckiej nazwy osobowej Nachtigal, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nachtegal(e) ‘słowik’.

    Nachtigall - od niemieckiej nazwy osobowej Nachtigal, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nachtegal(e) ‘słowik’.

    Nachtlicht - od niemieckiej nazwy osobowej Nachtigal, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nachtegal(e) ‘słowik’.

    Nachtygal - od niemieckiej nazwy osobowej Nachtigal, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nachtegal(e) ‘słowik’.

    Nachtygel - od niemieckiej nazwy osobowej Nachtigal, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nachtegal(e) ‘słowik’.

    Nachtygiel - od niemieckiej nazwy osobowej Nachtigal, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nachtegal(e) ‘słowik’.

    Nachul - od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nachula - od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nachulak - od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nachulec - od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nachulewicz - od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nachuluk - od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nachura - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’ (z fonetyką ukraińską).

    Nachurna - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’ (z fonetyką ukraińską).

    Nachurny - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’ (z fonetyką ukraińską).

    Nachurski - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’ (z fonetyką ukraińską).

    Nachwat - od nachwatać ‘nachwytać’.

    Nachwatiuk - od nachwatać ‘nachwytać’.

    Nachyła - od nachylić ‘pochylić’.

    Nachyło - od nachylić ‘pochylić’.

    Nachyna - od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Naciak - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Naciakowski - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Naciałek - prawdopodobnie od na + ciało.

    Naciarz - prawdopodobnie od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Naciasta - od naciasta ‘resztki ciasta przywarte do dzieży, służące zamiast drożdży’.

    Naciasto - od naciasta ‘resztki ciasta przywarte do dzieży, służące zamiast drożdży’.

    Naciaszek - prawdopodobnie od naciasta ‘resztki ciasta przywarte do dzieży, służące zamiast drożdży’.

    Naciążek - od naciągać, naciągacz ‘ten, co naciąga, okłamuje, wyłudza’.

    Naciążek-Wieniawski - złożenia brak; Naciążek od naciągać, naciągacz ‘ten, co naciąga, okłamuje, wyłudza’; Wieniawski od nazwy herbu Wieniawa, notowanego od początku XV wieku, później też od nazwy miejscowej Wieniawa (część Lublina; radomskie, gmina Wieniawa).

    Naciejczyk - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Naciejewski - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Nacieszczak - od naciasta ‘resztki ciasta przywarte do dzieży, służące zamiast drożdży’.

    Nacieścik - 1707 od naciasta ‘resztki ciasta przywarte do dzieży, służące zamiast drożdży’.

    Nacięgacz - 1643 od naciągać, naciągacz ‘ten, co naciąga, okłamuje, wyłudza’.

    Naciężek - od naciągać, naciągacz ‘ten, co naciąga, okłamuje, wyłudza’.

    Nacij - (= ej) od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Nacik - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Nacikowski - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Naciński - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Naciocha - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Nacios - od nacios ‘nacięcie’, naciosać.

    Naciossek - od nacios ‘nacięcie’, naciosać.

    Nacioszczyk - od nacios ‘nacięcie’, naciosać.

    Nacis - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Naciskała - od naciskać.

    Naciug - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Naciuk - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Naciulewski - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Nackiewicz - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Nackoski - od nazwy miejscowej Naczkowice, dziś Nacki (sieradzkie, gmina Wróblew).

    Nackowiak - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Nackowicz - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Nackowski - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Nackowski - od nazwy miejscowej Naczkowice, dziś Nacki (sieradzkie, gmina Wróblew).

    Nacław - od imienia złożonego Naczęsław, Nacław, notowanego od XIII wieku.

    Nacławik - od imienia złożonego Naczęsław, Nacław, notowanego od XIII wieku.

    Nacmer - od niemieckiej nazwy osobowej Natzmer, ta od imienia Natz (od Ignatius) + mer (od staro-wysoko-niemieckiego mari ‘sławny’).

    Nacmerowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Natzmer, ta od imienia Natz (od Ignatius) + mer (od staro-wysoko-niemieckiego mari ‘sławny’).

    Nacnar - od niemieckiej nazwy osobowej Natzmer, ta od imienia Natz (od Ignatius) + mer (od staro-wysoko-niemieckiego mari ‘sławny’).

    Nacoń - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Nacoun - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Nacowicz - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Nacuk - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Nacula - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Naculak - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Naculas - prawdopodobnie od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Naculewicz - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Nacuła - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Nacuń - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Nacura - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Nacurz - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Nacwalski - od niemieckiej nazwy osobowej Natzwald.

    Nacwałowas - od niemieckiej nazwy osobowej Natzwald.

    Nacwin - od niemieckiej nazwy osobowej Natzwald.

    Nacwolski - od niemieckiej nazwy osobowej Natzwald.

    Nacy - prawdopodobnie od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Nacyk - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Nacykowski - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Nacynko - od naczynić ‘wytworzyć’, naczyn ‘narzędzie’, naczyna ‘nadzienie’.

    Nacynów - od naczynić ‘wytworzyć’, naczyn ‘narzędzie’, naczyna ‘nadzienie’.

    Nacyński - od naczynić ‘wytworzyć’, naczyn ‘narzędzie’, naczyna ‘nadzienie’.

    Nacz - 1393 od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Naczaj - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Naczas - od na czas ‘w porę’.

    Naczasta - od naciasta ‘resztki ciasta przywarte do dzieży, służące zamiast drożdży’.

    Naczej - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Naczek - 1397 od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Naczelnik - od naczelnik ‘stojący na czele, dowódca’.

    Naczeński - 1716 od naczynić ‘wytworzyć’, naczyn ‘narzędzie’, naczyna ‘nadzienie’.

    Naczińsky - prawdopodobnie od naczynić ‘wytworzyć’, naczyn ‘narzędzie’, naczyna ‘nadzienie’.

    Naczk - (Pom) od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac lub od gwarowego naczk ‘człowiek gościnny’.

    Naczka - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac lub od gwarowego naczk ‘człowiek gościnny’.

    Naczke - (Pom) od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac lub od gwarowego naczk ‘człowiek gościnny’.

    Naczk-Lis - złożenia brak; Naczk (Pom) od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac lub od gwarowego naczk ‘człowiek gościnny’. Lis 1253

    Naczko - 1370 od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac lub od gwarowego naczk ‘człowiek gościnny’.

    Naczkow - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac lub od gwarowego naczk ‘człowiek gościnny’.

    Naczkowiak - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Naczkowic - 1429 od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Naczkowski - 1445 od nazwy miejscowej Naczkowice, dziś Nacki (sieradzkie, gmina Wróblew).

    Naczkowski - – od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Naczmański - od niemieckiej nazwy osobowej Natzman, ta od imienia Natz, od Ignatius.

    Naczmer - 1553 od niemieckiej nazwy osobowej Natzmer, ta od imienia Natz (od Ignatius) + mer (od staro-wysoko-niemieckiego mari ‘sławny’).

    Naczowicz - 1474 od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Naczulski - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Naczycki - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Naczyk - 1325 od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Naczyła - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac.

    Naczyn - od naczynić ‘wytworzyć’, naczyn ‘narzędzie’, naczyna ‘nadzienie’.

    Naczyna, m. - 1478 od naczynić ‘wytworzyć’, naczyn ‘narzędzie’, naczyna ‘nadzienie’.

    Naczyń - od naczynić ‘wytworzyć’, naczyn ‘narzędzie’, naczyna ‘nadzienie’.

    Naczyński - od naczynić ‘wytworzyć’, naczyn ‘narzędzie’, naczyna ‘nadzienie’.

    Naczyńsky - prawdopodobnie od naczynić ‘wytworzyć’, naczyn ‘narzędzie’, naczyna ‘nadzienie’.

    Naczyszyn - prawdopodobnie od naczynić ‘wytworzyć’, naczyn ‘narzędzie’, naczyna ‘nadzienie’.

    Nać - od imion typu Naczęsław, w pochodnych także od Ignac lub od nać.

    Naćkowski - od nazwy miejscowej Naczkowice, dziś Nacki (sieradzkie, gmina Wróblew).

    Nad - od nadać ‘dać coś, obdarować’.

    Nada - od nadać ‘dać coś, obdarować’.

    Nadach - od nadać ‘dać coś, obdarować’.

    Nadachewicz - od nadać ‘dać coś, obdarować’.

    Nadachiewicz - od nadać ‘dać coś, obdarować’.

    Nadachowicz - od nadać ‘dać coś, obdarować’.

    Nadachowski - od nadać ‘dać coś, obdarować’.

    Nadacy - prawdopodobnie od nadać ‘dać coś, obdarować’.

    Nadaczewski - od nadać ‘dać coś, obdarować’.

    Nadaczna - prawdopodobnie od nadać ‘dać coś, obdarować’.

    Nadaczny - prawdopodobnie od nadać ‘dać coś, obdarować’.

    Nadaj - od nadać ‘dać coś, obdarować’ lub od nadajać ‘pysznić się’.

    Nadajczyk - od nadać ‘dać coś, obdarować’ lub od nadajać ‘pysznić się’.

    Nadajewski - od nadać ‘dać coś, obdarować’ lub od nadajać ‘pysznić się’.

    Nadajka - od nadać ‘dać coś, obdarować’ lub od nadajać ‘pysznić się’.

    Nadajski - od nadać ‘dać coś, obdarować’ lub od nadajać ‘pysznić się’.

    Nadaler - od nadać ‘dać coś, obdarować’ lub od nadajać ‘pysznić się’.

    Nadalewicz - od nadać ‘dać coś, obdarować’.

    Nadalewski - od nadać ‘dać coś, obdarować’.

    Nadaliński - od nadać ‘dać coś, obdarować’.

    Nadalny - 1433 od nadać ‘dać coś, obdarować’ lub od nadalny ‘daleki’.

    Nadalski - od nadać ‘dać coś, obdarować’ lub od nadalny ‘daleki’.

    Nadała - 1731 od nadać ‘dać coś, obdarować’.

    Nadan - od nadać ‘dać coś, obdarować’; od nadany ‘udany’.

    Nadana - od nadać ‘dać coś, obdarować’; od nadany ‘udany’.

    Nadanol - od nadać ‘dać coś, obdarować’ lub od nadajać ‘pysznić się’.

    Nadany - od nadać ‘dać coś, obdarować’; od nadany ‘udany’.

    Nadański - od nadać ‘dać coś, obdarować’; od nadany ‘udany’.

    Nadar - 1299 od nadarzyć się ‘zdarzyć się, przytrafić się’.

    Nadara - od nadarzyć się ‘zdarzyć się, przytrafić się’.

    Nadarkiewicz - od nadarzyć się ‘zdarzyć się, przytrafić się’.

    Nadarski - od nadarzyć się ‘zdarzyć się, przytrafić się’.

    Nadaryński - prawdopodobnie od nadarzyć się ‘zdarzyć się, przytrafić się’.

    Nadarza - 1394 od nadarzyć się ‘zdarzyć się, przytrafić się’.

    Nadarzeński - od nazwy miejscowej Nadarzyn (warszawskie, gmina Nadarzyn).

    Nadarzewski - od nazwy miejscowej Nadarzyn (warszawskie, gmina Nadarzyn).

    Nadarzy - od nazwy miejscowej Nadarzyn (warszawskie, gmina Nadarzyn).

    Nadarzyc - 1415 od nadarzyć się ‘zdarzyć się, przytrafić się’ lub od nazwy miejscowej Nadarzyce (poznańskie, gmina Września).

    Nadarzycki - 1412 od nazwy miejscowej Nadarzyce (poznańskie, gmina Września).

    Nadarzyn - od nazwy miejscowej Nadarzyn (warszawskie, gmina Nadarzyn).

    Nadarzyński - 1490 od nazwy miejscowej Nadarzyn (warszawskie, gmina Nadarzyn).

    Nadaszkiewicz - prawdopodobnie od na + dach, daszek.

    Nadaszna - prawdopodobnie od na + dach, daszek.

    Nadaszyński - prawdopodobnie od na + dach, daszek.

    Naday - od nadać ‘dać coś, obdarować’ lub od nadajać ‘pysznić się’.

    Nadazy - prawdopodobnie od nadarzyć się ‘zdarzyć się, przytrafić się’.

    Nadaży - prawdopodobnie od nadarzyć się ‘zdarzyć się, przytrafić się’.

    Nadażyński - od nazwy miejscowej Nadarzyn (warszawskie, gmina Nadarzyn).

    Nadbajkik - od niedbały ‘niestaranny’, nie dbać.

    Nadbarski - od nazwy miejscowej Nadbory (łomżyńskie, gmina Jedwabne).

    Nadbereźna - od nadbrzeżny ‘położony na nadbrzegu’.

    Nadbereźny - od nadbrzeżny ‘położony na nadbrzegu’.

    Nadbereżna - od nadbrzeżny ‘położony na nadbrzegu’.

    Nadbereżny - od nadbrzeżny ‘położony na nadbrzegu’.

    Nadberski - od nazwy miejscowej Nadbory (łomżyńskie, gmina Jedwabne).

    Nadbiałek - od nabiał ‘mleko, produkty mleczne’ lub od na + biel ‘błoto’; w pochodnych też od nabielić ‘wybielić’.

    Nadbor - 1382 od imienia złożonego Nadbor.

    Nadborczyk - od imienia złożonego Nadbor.

    Nadborek - 1391 od imienia złożonego Nadbor.

    Nadborna - od nazwy miejscowej Nadbory (łomżyńskie, gmina Jedwabne).

    Nadborny - od nazwy miejscowej Nadbory (łomżyńskie, gmina Jedwabne) lub od przymiotnika nadborny.

    Nadborowic - 1328 od imienia złożonego Nadbor.

    Nadborowski - 1391 od nazwy miejscowej Nadborowo (bydgoskie, gmina Żnin).

    Nadborski - od nazwy miejscowej Nadbory (łomżyńskie, gmina Jedwabne).

    Nadbreżna - od nadbrzeżny ‘położony na nadbrzegu’.

    Nadbreżny - od nadbrzeżny ‘położony na nadbrzegu’.

    Nadbrzeski - prawdopodobnie od nadbrzeżny ‘położony na nadbrzegu’.

    Nadbrzezny - od nadbrzeżny ‘położony na nadbrzegu’.

    Nadbrzeźna - od nadbrzeżny ‘położony na nadbrzegu’.

    Nadbrzeźny - od nadbrzeżny ‘położony na nadbrzegu’.

    Nadbrzeżna - od nadbrzeżny ‘położony na nadbrzegu’.

    Nadbrzeżny - od nadbrzeżny ‘położony na nadbrzegu’.

    Nadbrzuch - od nad + brzuch, od przymiotnika nadbrzuszny.

    Nadbrzuchowski - od nad + brzuch, od przymiotnika nadbrzuszny.

    Nadbył - od nadbyć ‘być niedługo’.

    Nadczmański - od niemieckiej nazwy osobowej Natzman, ta od imienia Natz, od Ignatius.

    Nadczuk - od nadać ‘dać coś, obdarować’.

    Nadecki - prawdopodobnie od nadać ‘dać coś, obdarować’.

    Nadej - od nadzieja.

    Nadejak - od nadzieja.

    Nadejczyk - od nadzieja.

    Nadejewski - od nadzieja.

    Nadejski - od nadzieja.

    Nadel - od niemieckiej nazwy osobowej Nadel, Nädel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nädel, nädele ‘igła’.

    Nadelewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Nadel, Nädel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nädel, nädele ‘igła’.

    Nadelski - od niemieckiej nazwy osobowej Nadel, Nädel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nädel, nädele ‘igła’.

    Nadelsztern - prawdopodobnie od niemieckiej nazwy osobowej Nadel, Nädel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nädel, nädele ‘igła’.

    Nadel-Turoński - złożenia brak; Nadel od niemieckiej nazwy osobowej Nadel, Nädel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nädel, nädele ‘igła’; Turoński od tur ‘zwierzę w Polsce już wymarłe, podobne do krowy’; też od turać ‘turlać’.

    Nadelwicz - prawdopodobnie od niemieckiej nazwy osobowej Nadel, Nädel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nädel, nädele ‘igła’.

    Nadelwicz-Kremky - złożenia brak; Nadelwicz prawdopodobnie od niemieckiej nazwy osobowej Nadel, Nädel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nädel, nädele ‘igła’; Kremky od krem ‘drzewo przydatne na barć’, kremyj ‘odosobniony’.

    Nadeła - od niemieckiej nazwy osobowej Nadel, Nädel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nädel, nädele ‘igła’.

    Nadełko - od niemieckiej nazwy osobowej Nadel, Nädel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nädel, nädele ‘igła’.

    Nader - od niemieckiej nazwy osobowej Nader, Näder, ta od średnio-wysoko-niemieckiego näter ‘krawiec, kuśnierz’ lub od imienia złożonego Nädheri.

    Nadera - od niemieckiej nazwy osobowej Nader, Näder, ta od średnio-wysoko-niemieckiego näter ‘krawiec, kuśnierz’ lub od imienia złożonego Nädheri.

    Naderkiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Nader, Näder, ta od średnio-wysoko-niemieckiego näter ‘krawiec, kuśnierz’ lub od imienia złożonego Nädheri.

    Naderza - 1393 od nadarzyć się ‘zdarzyć się, przytrafić się’ (Maz, Wlkp).

    Naderzycki - 1396 od nazwy miejscowej Nadarzyce (poznańskie, gmina Września).

    Naderża - od nadarzyć się ‘zdarzyć się, przytrafić się’.

    Nadgłobski - 1770 od nazwy miejscowej Nagłowice (kieleckie, gmina Nagłowice-Oksa).

    Nadgłowski - 1782 od nazwy miejscowej Nagłowice (kieleckie, gmina Nagłowice-Oksa).

    Nadgórny - od przymiotnika nagórny ‘górny’.

    Nadgórski - od przymiotnika nagórny ‘górny’.

    Nadgórzański - od nazwy miejscowej Nagórzany (kilka wsi).

    Nadgradkiewicz - od nagroda, nagrodzić, z gwarowego nagroda lub od na + gród.

    Nadgrobkiewicz - prawdopodobnie od nad + grób.

    Nadgrodkiewicz - od nagroda, nagrodzić, z gwarowego nagroda lub od na + gród.

    Nadgrotkiewicz - od nagroda, nagrodzić, z gwarowego nagroda lub od na + gród.

    Nadgródkiewicz - od nagroda, nagrodzić, z gwarowego nagroda lub od na + gród.

    Nadkali - od natkać ‘napełnić, najeść się’, natkany ‘wypełniony’.

    Nadkaniec - od natkać ‘napełnić, najeść się’, natkany ‘wypełniony’.

    Nadkański - od natkać ‘napełnić, najeść się’, natkany ‘wypełniony’.

    Nadkierniczna - od na + kiernica ‘krynica’.

    Nadkierniczny - od na + kiernica ‘krynica’.

    Nadkierniczy - od na + kiernica ‘krynica’.

    Nadkiernieczny - od na + kiernica ‘krynica’.

    Nadkowski - od natkać ‘napełnić, najeść się’, natkany ‘wypełniony’.

    Nadkreniczny - od na + kiernica ‘krynica’.

    Nadleśna - od nadleśny ‘nadleśniczy’.

    Nadleśny - od nadleśny ‘nadleśniczy’.

    Nadlewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Nadel, Nädel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nädel, nädele ‘igła’.

    Nadlewski - od niemieckiej nazwy osobowej Nadel, Nädel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nädel, nädele ‘igła’.

    Nadlicki - prawdopodobnie od niemieckiej nazwy osobowej Nadel, Nädel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nädel, nädele ‘igła’.

    Nadlonek - od nad + łono.

    Nadłonek - od nad + łono.

    Nadłowski - od nad + łono.

    Nadoba - od nadoba ‘wdzięk’.

    Nadobie - 1413 od nadoba ‘wdzięk’, też ze staropolskiego nadobie ‘naczynia’.

    Nadobna - od dawnego nadobny ‘piękny, przystojny’.

    Nadobniak - od dawnego nadobny ‘piękny, przystojny’.

    Nadobnik - od dawnego nadobny ‘piękny, przystojny’.

    Nadobny - 1428 od dawnego nadobny ‘piękny, przystojny’.

    Nadobski - od nadoba ‘wdzięk’.

    Nadol - od nadół ‘dół, część dolna, spód’.

    Nadola - od nadół ‘dół, część dolna, spód’.

    Nadolan - od nadół ‘dół, część dolna, spód’.

    Nadolana - od nadół ‘dół, część dolna, spód’.

    Nadolany - od nadół ‘dół, część dolna, spód’.

    Nadolas - prawdopodobnie od nadół ‘dół, część dolna, spód’.

    Nadolaski - prawdopodobnie od nadół ‘dół, część dolna, spód’.

    Nadolczak - od nadół ‘dół, część dolna, spód’.

    Nadolecki - od nadół ‘dół, część dolna, spód’.

    Nadolek - od nadół ‘dół, część dolna, spód’.

    Nadolik - od nadół ‘dół, część dolna, spód’.

    Nadoliński - od nadół ‘dół, część dolna, spód’.

    Nadolle - od nadół ‘dół, część dolna, spód’.

    Nadolna - od nadolny ‘znajdujący się na dole’.

    Nadolni - od nadolny ‘znajdujący się na dole’.

    Nadolniak - od nadolny ‘znajdujący się na dole’.

    Nadolnij - prawdopodobnie od nadół ‘dół, część dolna, spód’.

    Nadolnik - od nadolny ‘znajdujący się na dole’.

    Nadolny - 1448 od nadolny ‘znajdujący się na dole’.

    Nadolny-Zawadowicz - złożenia brak; Nadolny 1448 od nadolny ‘znajdujący się na dole’; Zawadowicz od za wodą.

    Nadolski - 1500 od nadolny ‘znajdujący się na dole’.

    Nadołba - prawdopodobnie od nadolny ‘znajdujący się na dole’.

    Nadołny - od nadolny ‘znajdujący się na dole’.

    Nadoń - od nadać ‘dać coś, obdarować’.

    Nadorozna - od nadrożny ‘przydrożny’.

    Nadorozny - od nadrożny ‘przydrożny’.

    Nadoroźna - od nadrożny ‘przydrożny’.

    Nadoroźny - od nadrożny ‘przydrożny’.

    Nadorożna - od nadrożny ‘przydrożny’.

    Nadorożny - od nadrożny ‘przydrożny’.

    Nadowicz - od nadać ‘dać coś, obdarować’.

    Nadowski - od nadać ‘dać coś, obdarować’.

    Nadozierna - od nadziarzyć ‘nabić’.

    Nadozierny - od nadziarzyć ‘nabić’.

    Nadozirna - od nadziarzyć ‘nabić’.

    Nadozirny - od nadziarzyć ‘nabić’.

    Nadólny - od nadolny ‘znajdujący się na dole’.

    Nadólski - od nadolny ‘znajdujący się na dole’.

    Nadra - od nadrzeć ‘podrzeć; nakrzyczeć’.

    Nadradkiewicz - prawdopodobnie od nadrzeć ‘podrzeć; nakrzyczeć’.

    Nadrak - od nadrzeć ‘podrzeć; nakrzyczeć’.

    Nadrakowski - od nadrzeć ‘podrzeć; nakrzyczeć’.

    Nadralski - od nazwy miejscowej Nadróż (włocławskie, gmina Rogowo).

    Nadrał - od nadrzeć ‘podrzeć; nakrzyczeć’.

    Nadrałowski - 1531 od nazwy miejscowej Nadrałowo (ciechanowskie, gmina Żuromin).

    Nadrasik - prawdopodobnie od nadrzeć ‘podrzeć; nakrzyczeć’.

    Nadraski - prawdopodobnie od nadrzeć ‘podrzeć; nakrzyczeć’.

    Nadrecki - prawdopodobnie od nadrzeć ‘podrzeć; nakrzyczeć’.

    Nadrewski - prawdopodobnie od nadrzeć ‘podrzeć; nakrzyczeć’.

    Nadriczna - od nadrzeczny ‘leżący nad rzeką’.

    Nadriczny - od nadrzeczny ‘leżący nad rzeką’.

    Nadroski - 1479 od nazwy miejscowej Nadróż (włocławskie, gmina Rogowo).

    Nadrowski - od nazwy miejscowej Nadróż (włocławskie, gmina Rogowo).

    Nadrożna - od nadrożny ‘przydrożny’.

    Nadrożny - od nadrożny ‘przydrożny’.

    Nadrzański - prawdopodobnie od nadrzeć ‘podrzeć; nakrzyczeć’.

    Nadrzeczny - od nadrzeczny ‘leżący nad rzeką’.

    Nadrzewia - od nadrzewie ‘miejsce na drzewie’.

    Nadrzewski - od nadrzewie ‘miejsce na drzewie’.

    Nadskakalski - od nadskakiwać.

    Nadskakała - od nadskakiwać.

    Nadskakolski - od nadskakiwać.

    Nadskakólski - od nadskakiwać.

    Nadskakulski - od nadskakiwać.

    Nadskakuła - XVIII w. od nadskakiwać.

    Nadstachowski - od imienia Nastazy, to od Anastazy.

    Nadstawa - od nadstawa ‘to, co nadstawione’, w pochodnych też od wyrażenia nad stawem.

    Nadstawek - 1446 od nadstawa ‘to, co nadstawione’, w pochodnych też od wyrażenia nad stawem.

    Nadstawik - od nadstawa ‘to, co nadstawione’, w pochodnych też od wyrażenia nad stawem.

    Nadstawna - od nadstawa ‘to, co nadstawione’, w pochodnych też od wyrażenia nad stawem.

    Nadstawny - od nadstawa ‘to, co nadstawione’, w pochodnych też od wyrażenia nad stawem.

    Nadstawski - od nadstawa ‘to, co nadstawione’, w pochodnych też od wyrażenia nad stawem.

    Nadstazik - zapewne od imienia Nastazy, to od Anastazy.

    Nadstaziuk - zapewne od imienia Nastazy, to od Anastazy.

    Nadstażyk - zapewne od imienia Nastazy, to od Anastazy.

    Nadulicz - od nadolny ‘znajdujący się na dole’.

    Nadulna - od nadolny ‘znajdujący się na dole’.

    Nadulniewicz - od nadolny ‘znajdujący się na dole’.

    Nadulnik - od nadolny ‘znajdujący się na dole’.

    Nadulny - od nadolny ‘znajdujący się na dole’.

    Nadulski - od nadolny ‘znajdujący się na dole’.

    Nadułek - od nadolny ‘znajdujący się na dole’.

    Nadura - od nadurzyć ‘nakpić, nazwodzić’.

    Nadurak - od nadurzyć ‘nakpić, nazwodzić’.

    Nadurski - od nadurzyć ‘nakpić, nazwodzić’.

    Naduta - od naduty ‘nadęty, próżny’.

    Nadutyczna - od naduty ‘nadęty, próżny’.

    Nadutyczny - od naduty ‘nadęty, próżny’.

    Nadwadowski - od nadwodny ‘leżący, żyjący nad rzeką’.

    Nadwidna - od nadwodny ‘leżący, żyjący nad rzeką’ pod wpływem ukraińskim.

    Nadwidny - od nadwodny ‘leżący, żyjący nad rzeką’ pod wpływem ukraińskim.

    Nadwodna - od nadwodny ‘leżący, żyjący nad rzeką’.

    Nadwodnik - od nadwodny ‘leżący, żyjący nad rzeką’.

    Nadwodny - od nadwodny ‘leżący, żyjący nad rzeką’.

    Nadworna - od nadworny ‘należący do dworu; dworski’.

    Nadworniak - od nadworny ‘należący do dworu; dworski’.

    Nadworniański - od nadworny ‘należący do dworu; dworski’.

    Nadworny - od nadworny ‘należący do dworu; dworski’.

    Nadworski - od nadworny ‘należący do dworu; dworski’.

    Nadwórna - od nadworny ‘należący do dworu; dworski’.

    Nadwórny - od nadworny ‘należący do dworu; dworski’.

    Nadybal - od nadybać ‘najść kogoś, spotkać kogoś’.

    Nadybał - 1599 od nadybać ‘najść kogoś, spotkać kogoś’.

    Nadybski - od nadybać ‘najść kogoś, spotkać kogoś’.

    Nadymas - od nadymać się ‘pysznić się’.

    Nadymejko - od nadymać się ‘pysznić się’.

    Nadymus - od nadymać się ‘pysznić się’.

    Nadzak - od nadać ‘dać coś, obdarować’.

    Nadziak - od nadać ‘dać coś, obdarować’.

    Nadziakiewicz - od nadać ‘dać coś, obdarować’.

    Nadziała - od nadziałać ‘narobić, naczynić’

    Nadziałek - od nadziałać ‘narobić, naczynić’

    Nadziałkiewicz - od nadziałać ‘narobić, naczynić’

    Nadziara - od nadziarzyć ‘nabić’.

    Nadziarek - od nadziarzyć ‘nabić’.

    Nadzicz - od nadać ‘dać coś, obdarować’.

    Nadziec - od nadać ‘dać coś, obdarować’.

    Nadziedza - 1441 (KrW) od dawnego naddziad ‘pradziad, przodek’; od nadzieja.

    Nadziedzicz - 1437 (KrW) od dawnego naddziad ‘pradziad, przodek’; od nadzieja.

    Nadziej - 1136 od nadzieja.

    Nadzieja - od nadzieja;

    Nadzieja-Nadija - złożenia brak; Nadziejaod nadzieja; Nadija prawdopodobnie od nadzieja;

    Nadziejewiec - od nadzieja.

    Nadziejewski - od nadzieja.

    Nadziejka - od nadzieja.

    Nadziejko - od nadzieja.

    Nadziejowski - od nadzieja.

    Nadzielny - od nadziałać ‘narobić, naczynić’

    Nadzielski - od nadziałać ‘narobić, naczynić’

    Nadziewicz - od nadać ‘dać coś, obdarować’.

    Nadziewski - od nadać ‘dać coś, obdarować’.

    Nadzież - od dawnego naddziad ‘pradziad, przodek’; od nadzieja.

    Nadzieżda - od dawnego naddziad ‘pradziad, przodek’; od nadzieja.

    Nadzik - od nadać ‘dać coś, obdarować’.

    Nadzikiewicz - od nadać ‘dać coś, obdarować’.

    Nadzikowski - od nadać ‘dać coś, obdarować’.

    Nadzio - od nadać ‘dać coś, obdarować’.

    Nadzion - od nadać ‘dać coś, obdarować’.

    Nadzionek - od nadać ‘dać coś, obdarować’.

    Nadzkakulski - od nadskakiwać.

    Nadztazik - zapewne od imienia Nastazy, to od Anastazy.

    Nafalski - od nachwalić się, por. nafalować się ‘chwalić się, nadymać się’.

    Nafciger - od niemieckiej nazwy osobowej Nafzeger lub Nafzinger, te od średnio-wysoko-niemieckiego nafzen ‘drzemać’ + iger ‘włócznia’.

    Nafcigier - od niemieckiej nazwy osobowej Nafzeger lub Nafzinger, te od średnio-wysoko-niemieckiego nafzen ‘drzemać’ + iger ‘włócznia’.

    Nafcygier - od niemieckiej nazwy osobowej Nafzeger lub Nafzinger, te od średnio-wysoko-niemieckiego nafzen ‘drzemać’ + iger ‘włócznia’.

    Naftalski - od nafta.

    Naftaniuk - od nafta.

    Naftański - od nafta.

    Nafti - od nafta.

    Naftiński - od nafta.

    Naftygal - od nafta.

    Naftyński - od nafta.

    Naga - od nagi.

    Nagaba - od nagabać, nagabnąć ‘zaczepiać, drażnić’, nagaba ‘nagabywanie’.

    Nagabczyński - od nagabać, nagabnąć ‘zaczepiać, drażnić’, nagaba ‘nagabywanie’.

    Nagabło - 1789 od nagabać, nagabnąć ‘zaczepiać, drażnić’, nagaba ‘nagabywanie’.

    Nagac - od nagi.

    Nagacki - od nagi.

    Nagacz - od nagi.

    Nagada - od nagadać ‘pleść, dużo gadać’.

    Nagadalski - od nagadać ‘pleść, dużo gadać’.

    Nagadowski - od nagadać ‘pleść, dużo gadać’.

    Nagadus - od nagadać ‘pleść, dużo gadać’.

    Nagaduś - od nagadać ‘pleść, dużo gadać’.

    Nagadyś - od nagadać ‘pleść, dużo gadać’.

    Nagadzyna - od nagadać ‘pleść, dużo gadać’.

    Nagaj - od na + gaj ‘las, zarośla’ lub od nahaj ‘skórzany bicz z krótką rękojeścią, kanczug’.

    Nagajczyk - od na + gaj ‘las, zarośla’ lub od nahaj ‘skórzany bicz z krótką rękojeścią, kanczug’.

    Nagajek - od na + gaj ‘las, zarośla’ lub od nahaj ‘skórzany bicz z krótką rękojeścią, kanczug’.

    Nagajew - od na + gaj ‘las, zarośla’ lub od nahaj ‘skórzany bicz z krótką rękojeścią, kanczug’.

    Nagajewicz - od na + gaj ‘las, zarośla’ lub od nahaj ‘skórzany bicz z krótką rękojeścią, kanczug’.

    Nagajewski - od na + gaj ‘las, zarośla’ lub od nahaj ‘skórzany bicz z krótką rękojeścią, kanczug’.

    Nagajski - od na + gaj ‘las, zarośla’ lub od nahaj ‘skórzany bicz z krótką rękojeścią, kanczug’.

    Nagal - od niemieckich nazw osobowych Nagel, Nagal, te od średnio-wysoko-niemieckiego nagel, staro-wysoko-niemieckiego nagal ‘gwóźdź’.

    Nagala - od niemieckich nazw osobowych Nagel, Nagal, te od średnio-wysoko-niemieckiego nagel, staro-wysoko-niemieckiego nagal ‘gwóźdź’.

    Nagalewski - od niemieckich nazw osobowych Nagel, Nagal, te od średnio-wysoko-niemieckiego nagel, staro-wysoko-niemieckiego nagal ‘gwóźdź’.

    Nagalski - od niemieckich nazw osobowych Nagel, Nagal, te od średnio-wysoko-niemieckiego nagel, staro-wysoko-niemieckiego nagal ‘gwóźdź’.

    Nagała - od niemieckich nazw osobowych Nagel, Nagal, te od średnio-wysoko-niemieckiego nagel, staro-wysoko-niemieckiego nagal ‘gwóźdź’.

    Nagałko - od niemieckich nazw osobowych Nagel, Nagal, te od średnio-wysoko-niemieckiego nagel, staro-wysoko-niemieckiego nagal ‘gwóźdź’.

    Naganowicz - od naganić ‘zganić’, nagana ‘upomnienie’,

    Naganowski - od naganić ‘zganić’, nagana ‘upomnienie’.

    Nagański - od naganić ‘zganić’, nagana ‘upomnienie’.

    Nagarenko - od niemieckiej nazwy osobowej Nager, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nager ‘krawiec, kuśnierz’.

    Nagarian - prawdopodobnie od niemieckiej nazwy osobowej Nager, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nager ‘krawiec, kuśnierz’.

    Nagarnowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Nager, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nager ‘krawiec, kuśnierz’.

    Nagarowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Nager, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nager ‘krawiec, kuśnierz’.

    Nagaruk - od niemieckiej nazwy osobowej Nager, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nager ‘krawiec, kuśnierz’.

    Nagas - od nagi.

    Nagaś - od nagi.

    Nagat - od na + ze staropolskiego gatać ‘gadać, mówić’.

    Nagatka - od na + ze staropolskiego gatać ‘gadać, mówić’.

    Nagawa - prawdopodobnie

    Nagawczyński - 1763 od nazwy miejscowej Nagawczyna, dawniej Nogawczyna (tarnowskie, gmina Dębica).

    Nagawiecki - od nazwy miejscowej Nagawczyna, dawniej Nogawczyna (tarnowskie, gmina Dębica).

    Nagawski - od nazwy miejscowej Nagawczyna, dawniej Nogawczyna (tarnowskie, gmina Dębica).

    Nagay - od na + gaj ‘las, zarośla’ lub od nahaj ‘skórzany bicz z krótką rękojeścią, kanczug’.

    Nagażyna - prawdopodobnie od na + gaj ‘las, zarośla’ lub od nahaj ‘skórzany bicz z krótką rękojeścią, kanczug’.

    Nagda - od imienia żeńskiego Magdalena. Imię zostało utworzone od biblijnej Marii z Magdali. Nazwa miejscowa Magdala jest pochodzenia aramejskiego. W Polsce imię znane jest od XIII wieku. Notowane było w formach Magdalena, Magdalana, Magdalina, Mandalena, Madlen.

    Nagdziak - od imienia żeńskiego Magdalena. Imię zostało utworzone od biblijnej Marii z Magdali. Nazwa miejscowa Magdala jest pochodzenia aramejskiego. W Polsce imię znane jest od XIII wieku. Notowane było w formach Magdalena, Magdalana, Magdalina, Mandalena, Madlen.

    Nagebauer - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Nagel - 1448 od niemieckich nazw osobowych Nagel, Nagal, te od średnio-wysoko-niemieckiego nagel, staro-wysoko-niemieckiego nagal ‘gwóźdź’.

    Nagelberg - prawdopodobnie od niemieckich nazw osobowych Nagel, Nagal, te od średnio-wysoko-niemieckiego nagel, staro-wysoko-niemieckiego nagal ‘gwóźdź’.

    Nagelholz - prawdopodobnie od niemieckich nazw osobowych Nagel, Nagal, te od średnio-wysoko-niemieckiego nagel, staro-wysoko-niemieckiego nagal ‘gwóźdź’.

    Nagell - od niemieckich nazw osobowych Nagel, Nagal, te od średnio-wysoko-niemieckiego nagel, staro-wysoko-niemieckiego nagal ‘gwóźdź’.

    Nagelo - od niemieckich nazw osobowych Nagel, Nagal, te od średnio-wysoko-niemieckiego nagel, staro-wysoko-niemieckiego nagal ‘gwóźdź’.

    Nagelski - od niemieckich nazw osobowych Nagel, Nagal, te od średnio-wysoko-niemieckiego nagel, staro-wysoko-niemieckiego nagal ‘gwóźdź’.

    Nagelsmeier - prawdopodobnie od niemieckich nazw osobowych Nagel, Nagal, te od średnio-wysoko-niemieckiego nagel, staro-wysoko-niemieckiego nagal ‘gwóźdź’.

    Nager - od niemieckiej nazwy osobowej Nager, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nager ‘krawiec, kuśnierz’.

    Nagerski - od niemieckiej nazwy osobowej Nager, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nager ‘krawiec, kuśnierz’.

    Nagetowicz - od na + ze staropolskiego gatać ‘gadać, mówić’.

    Nagewicz - od nagi.

    Nagi - 1448 od nagi.

    Nagibalski - 1620 od nagibać ‘nagiąć’.

    Nagibowicz - od nagibać ‘nagiąć’.

    Nagibór - od nagi + bór’.

    Nagiec - od nogieć ‘choroba nóg zwierząt’.

    Nagiecki - od nogieć ‘choroba nóg zwierząt’.

    Nagieć - od nogieć ‘choroba nóg zwierząt’.

    Nagiel - od niemieckich nazw osobowych Nagel, Nagal, te od średnio-wysoko-niemieckiego nagel, staro-wysoko-niemieckiego nagal ‘gwóźdź’.

    Nagielowicz - od niemieckich nazw osobowych Nagel, Nagal, te od średnio-wysoko-niemieckiego nagel, staro-wysoko-niemieckiego nagal ‘gwóźdź’.

    Nagielski - od niemieckich nazw osobowych Nagel, Nagal, te od średnio-wysoko-niemieckiego nagel, staro-wysoko-niemieckiego nagal ‘gwóźdź’.

    Nagieł - od niemieckich nazw osobowych Nagel, Nagal, te od średnio-wysoko-niemieckiego nagel, staro-wysoko-niemieckiego nagal ‘gwóźdź’.

    Nagiełło - od niemieckich nazw osobowych Nagel, Nagal, te od średnio-wysoko-niemieckiego nagel, staro-wysoko-niemieckiego nagal ‘gwóźdź’.

    Nagieło - od niemieckich nazw osobowych Nagel, Nagal, te od średnio-wysoko-niemieckiego nagel, staro-wysoko-niemieckiego nagal ‘gwóźdź’.

    Nagier - od niemieckiej nazwy osobowej Nager, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nager ‘krawiec, kuśnierz’.

    Nagiera - od niemieckiej nazwy osobowej Nager, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nager ‘krawiec, kuśnierz’.

    Nagierecki - od niemieckiej nazwy osobowej Nager, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nager ‘krawiec, kuśnierz.

    Nagierowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Nager, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nager ‘krawiec, kuśnierz’.

    Nagierowski - od niemieckiej nazwy osobowej Nager, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nager ‘krawiec, kuśnierz’.

    Nagierski - od niemieckiej nazwy osobowej Nager, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nager ‘krawiec, kuśnierz’.

    Nagiet - od nogieć ‘choroba nóg zwierząt’.

    Nagietkowski - od nogieć ‘choroba nóg zwierząt’.

    Nagietowicz - od nogieć ‘choroba nóg zwierząt’.

    Nagiewicz - od nagi.

    Nagięc - od nogieć ‘choroba nóg zwierząt’.

    Nagięć - od nogieć ‘choroba nóg zwierząt’.

    Nagira - od niemieckiej nazwy osobowej Nager, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nager ‘krawiec, kuśnierz’.

    Nagirny - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’ (z fonetyką ukraińską).

    Naglacki - od nagły ‘szybki, porywczy’.

    Naglak - 1743 od nagły ‘szybki, porywczy’.

    Naglan - od nagły ‘szybki, porywczy’.

    Naglarski - od niemieckiej nazwy osobowej Nagler, ta od górno-niemieckiego nagler ‘gwoździarz, producent gwoździ’.

    Naglarz - 1563 od niemieckiej nazwy osobowej Nagler, ta od górno-niemieckiego nagler ‘gwoździarz, producent gwoździ’.

    Nagler - 1563 od niemieckiej nazwy osobowej Nagler, ta od górno-niemieckiego nagler ‘gwoździarz, producent gwoździ’.

    Naglewicz - od nagły ‘szybki, porywczy’.

    Naglewski - od nagły ‘szybki, porywczy’.

    Naglicki - od nagły ‘szybki, porywczy’.

    Naglik - 1397 od nagły ‘szybki, porywczy’.

    Nagliński - od nagły ‘szybki, porywczy’.

    Naglo - od nagły ‘szybki, porywczy’.

    Naglowicz - od nagły ‘szybki, porywczy’.

    Nagł - od nagły ‘szybki, porywczy’.

    Nagła - od nagły ‘szybki, porywczy’.

    Nagło - od nagły ‘szybki, porywczy’.

    Nagłowicz - 1647 od nagły ‘szybki, porywczy’.

    Nagłowski - 1652 od nazwy miejscowej Nagłowice (kieleckie, gmina Nagłowice-Oksa).

    Nagły - 1498 od nagły ‘szybki, porywczy’.

    Nagocki - od nagodzić ‘ugodzić, nastręczyć’.

    Nagod - 1204 od nagodzić ‘ugodzić, nastręczyć’.

    Nagoda - od nagodzić ‘ugodzić, nastręczyć’.

    Nagodowski - od nagodzić ‘ugodzić, nastręczyć’.

    Nagodziński - od nagodzić ‘ugodzić, nastręczyć’.

    Nagodzki - od nagodzić ‘ugodzić, nastręczyć’.

    Nagoj - od nagi.

    Nagojek - od nagi.

    Nagola - od nagi.

    Nagolewski - od nagi.

    Nagolski - od nagi.

    Nagoluk - od nagi.

    Nagoń - od nagonić ‘dogonić, napędzić’.

    Nagończa - od nagonić ‘dogonić, napędzić’.

    Nagończy - 1397 od nagonić ‘dogonić, napędzić’.

    Nagoński - od nagonić ‘dogonić, napędzić’.

    Nagor - 1428 od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’.

    Nagorański - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’.

    Nagorek - 1350 od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’.

    Nagorka - 1244 od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’.

    Nagorko - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’.

    Nagorna - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’.

    Nagorni - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’.

    Nagorniak - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’.

    Nagorniewicz - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’.

    Nagornik - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’.

    Nagorny - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’.

    Nagorski - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’.

    Nagorsnik - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’.

    Nagorzański - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’.

    Nagorznik - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’.

    Nagorzon - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’.

    Nagorzycki - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’.

    Nagorzyński - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’.

    Nagorzyski - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’.

    Nagosz - 1204 od nagi.

    Nagoszycki - od nagi.

    Nagoś - od nagi.

    Nagot - od nagi.

    Nagota - od nagi.

    Nagotko - od nagi.

    Nagowczyk - od nagi.

    Nagowski - od nagi.

    Nagór - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’.

    Nagórczak - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’.

    Nagórek - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’.

    Nagórewicz - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’.

    Nagórka - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’.

    Nagórko - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’.

    Nagórna - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’.

    Nagórnewicz - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’.

    Nagórniak - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’.

    Nagórniewicz - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’.

    Nagórniewski - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’.

    Nagórnik - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’.

    Nagórnowicz - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’.

    Nagórny - 1445 od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’.

    Nagórski - 1418 od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’.

    Nagórzański - od nazwy miejscowej Nagórzany (kilka wsi).

    Nagórzewski - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’.

    Nagórzycki - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’.

    Nagraba - od nagrabić ‘nagarnąć, narabować’.

    Nagrabecki - od nagrabić ‘nagarnąć, narabować’.

    Nagrabia - od nagrabić ‘nagarnąć, narabować’.

    Nagrabiecki - od nagrabić ‘nagarnąć, narabować’.

    Nagrabow - od nagrabić ‘nagarnąć, narabować’.

    Nagrabski - od nagrabić ‘nagarnąć, narabować’.

    Nagradowski - 1386 od nazwy miejscowej Nagrodowice, dziś Nagradowice (poznańskie, gmina Kleszczewo).

    Nagradzki - od nagroda, nagrodzić, z gwarowego nadgroda lub od na + gród.

    Nagroba - od nagrabić ‘nagarnąć, narabować’.

    Nagrobecki - od nagrabić ‘nagarnąć, narabować’.

    Nagrobski - od nagrabić ‘nagarnąć, narabować’.

    Nagrocki - od nagroda, nagrodzić, z gwarowego nadgroda lub od na + gród.

    Nagroda - od nagroda, nagrodzić, z gwarowego nadgroda.

    Nagrodkiewicz - od nagroda, nagrodzić, z gwarowego nadgroda.

    Nagrodowski - 1387 od nazwy miejscowej Nagrodowice, dziś Nagradowice (poznańskie, gmina Kleszczewo).

    Nagrodzki - 1679 od nagroda, nagrodzić, z gwarowego nadgroda lub od na + gród.

    Nagrotkiewicz - od nagroda, nagrodzić, z gwarowego nadgroda lub od na + gród.

    Nagrzajewicz - od nagrzać, nagrzany.

    Nagrzany - 1579 od nagrzać, nagrzany.

    Nagucki - od nagi.

    Naguj - od nagi.

    Nagujewska - od nagi.

    Nagul - od nagi.

    Nagulak - od nagi.

    Nagulewicz - od nagi.

    Nagulin - od nagi.

    Naguluk - od nagi.

    Nagurek - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’.

    Nagurka - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’.

    Nagurna - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’.

    Nagurny - 1494 od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’.

    Nagurski - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’.

    Nagurzewski - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’.

    Nagurzycki - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’.

    Nagusz - od nagi.

    Naguszewski - 1710 od nazwy miejscowej Naguszewo (ciechanowskie, gmina Rybno).

    Nagy - od nagi.

    Nahajczuk - od nahaj, nahajka ‘krótki bicz, kańczug’.

    Nahajewski - od nahaj, nahajka ‘krótki bicz, kańczug’.

    Nahajka - od nahaj, nahajka ‘krótki bicz, kańczug’.

    Nahajko - od nahaj, nahajka ‘krótki bicz, kańczug’.

    Nahajło - od nahaj, nahajka ‘krótki bicz, kańczug’.

    Nahajowski - od nahaj, nahajka ‘krótki bicz, kańczug’.

    Nahajski - od nahaj, nahajka ‘krótki bicz, kańczug’.

    Nahajuk - od nahaj, nahajka ‘krótki bicz, kańczug’.

    Nahalewicz - od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nahalik - od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nahaliński - od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nahaluk - od imion na Na-, typu Naczęsław, Natola.

    Nahanowicz - od naganić ‘zganić’, nagana ‘upomnienie’,

    Nahański - od naganić ‘zganić’, nagana ‘upomnienie’,

    Nahibowicz - od nagibać ‘nagiąć’.

    Nahirna - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’ (z fonetyką ukraińską).

    Nahirny - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’ (z fonetyką ukraińską).

    Nahl - od niemieckiej nazwy osobowej Nagler, ta od górno-niemieckiego nagler ‘gwoździarz, producent gwoździ’.

    Nahle - od niemieckiej nazwy osobowej Nagler, ta od górno-niemieckiego nagler ‘gwoździarz, producent gwoździ’.

    Nahler - od niemieckiej nazwy osobowej Nagler, ta od górno-niemieckiego nagler ‘gwoździarz, producent gwoździ’.

    Nahlik - od nagły ‘szybki, porywczy’ (z fonetyką czeską).

    Nahorayski - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’ (z fonetyką ukraińską).

    Nahorecki - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’ (z fonetyką ukraińską).

    Nahorniak - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’ (z fonetyką ukraińską).

    Nahorniuk - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’ (z fonetyką ukraińską).

    Nahorny - 1476 (KrW) od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’ (z fonetyką ukraińską).

    Nahorny - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’ (z fonetyką ukraińską).

    Nahorny-Martynowski - złożenia brak; Nahorny 1476 (KrW) od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’ (z fonetyką ukraińską); Martynowski od imienia Marcin. Imię pochodzi od łacińskiego Martinus i oznaczało pierwotnie ‘należący do boga wojny Marsa’. W Polsce notowane od XIII wieku.

    Nahorski - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’ (z fonetyką ukraińską).

    Nahotko - od nagi.

    Nahórnik - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’ (z fonetyką ukraińską).

    Nahrebacki - od nazwy miejscowej Niehrebka, Nehrebka (przemyskie, gmina Medyka).

    Nahrebecki - od nazwy miejscowej Niehrebka, Nehrebka (przemyskie, gmina Medyka).

    Nahurna - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’ (z fonetyką ukraińską).

    Nahurniak - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’ (z fonetyką ukraińską).

    Nahurnik - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’ (z fonetyką ukraińską).

    Nahurny - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’ (z fonetyką ukraińską).

    Nahurski - od na + góra lub od nagorzeć ‘napalić’; od nagórny ‘znajdujący się na górze’ (z fonetyką ukraińską).

    Naidek - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Naider - od niemieckiej nazwy osobowej Neider, ta od nazw miejscowych Neida, Neiden.

    Naidera - od niemieckiej nazwy osobowej Neider, ta od nazw miejscowych Neida, Neiden.

    Naiderek - od niemieckiej nazwy osobowej Neider, ta od nazw miejscowych Neida, Neiden.

    Naidrowski - od niemieckiej nazwy osobowej Neider, ta od nazw miejscowych Neida, Neiden.

    Naigebauer - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Naim - od najmać ‘nająć, najmować’; od biblijnej nazwy miejscowej Naim.

    Naima - od najmać ‘nająć, najmować’.

    Naiman - od najmać ‘nająć, najmować’.

    Naimek - od najmać ‘nająć, najmować’.

    Naimowicz - od najmać ‘nająć, najmować’.

    Naims - od najmać ‘nająć, najmować’.

    Naimski - od najmać ‘nająć, najmować’.

    Nain - od niemieckich nazw osobowych Neun, Neuner, te od Neuneler (neu + Neler ‘krawiec, kuśnierz’) i od Neuner ‘członek komisji składającej się z dziewięciu osób’.

    Nainisz - od niemieckich nazw osobowych Neun, Neuner, te od Neuneler (neu + Neler ‘krawiec, kuśnierz’) i od Neuner ‘członek komisji składającej się z dziewięciu osób’.

    Naj - od niemieckich nazw osobowych Neu, Ney-, te od neu ‘nowy’.

    Naja - od niemieckich nazw osobowych Neu, Ney-, te od neu ‘nowy’.

    Naja-Ostromirski - złożenia brak; Naja od niemieckich nazw osobowych Neu, Ney-, te od neu ‘nowy’; Ostromirski od ostry + mir.

    Najar - od nazw osobowych typu Naier, Neyer, te od średnio-wysoko-niemieckiego nähen ‘szyć’, näher ‘krawiec, kuśnierz’.

    Najarian - od nazw osobowych typu Naier, Neyer, te od średnio-wysoko-niemieckiego nähen ‘szyć’, näher ‘krawiec, kuśnierz’.

    Najarowski - od nazw osobowych typu Naier, Neyer, te od średnio-wysoko-niemieckiego nähen ‘szyć’, näher ‘krawiec, kuśnierz’.

    Najbajer - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najbar - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najbarek - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najbarowski - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najbart - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najbauer - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najbaum - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najbebauer - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najber - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najberczak - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najberczyk - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najberek - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najberg - od niemieckich nazw osobowych Neuberg, Neuburg, Neuberger, te od nazwy miejscowej Neuberg.

    Najberger - od niemieckich nazw osobowych Neuberg, Neuburg, Neuberger, te od nazwy miejscowej Neuberg.

    Najberk - od niemieckich nazw osobowych Neuberg, Neuburg, Neuberger, te od nazwy miejscowej Neuberg.

    Najbert - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najbicz - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najbigier - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najbor - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najborczyk - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najborowski - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najborski - 1767 od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najbór - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najbur - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najburg - od niemieckich nazw osobowych Neuberg, Neuburg, Neuberger, te od nazwy miejscowej Neuberg.

    Najburger - od niemieckich nazw osobowych Neuberg, Neuburg, Neuberger, te od nazwy miejscowej Neuberg.

    Najburgier - od niemieckich nazw osobowych Neuberg, Neuburg, Neuberger, te od nazwy miejscowej Neuberg.

    Najcher - od imienia Melchior. Jest to imię pochodzenia hebrajskiego, od melki-or ‘król (Bóg) jest moją światłością’. W Polsce notowane od XIV wieku.

    Najcherski - od imienia Melchior. Jest to imię pochodzenia hebrajskiego, od melki-or ‘król (Bóg) jest moją światłością’. W Polsce notowane od XIV wieku.

    Najchold - od imienia Melchior. Jest to imię pochodzenia hebrajskiego, od melki-or ‘król (Bóg) jest moją światłością’. W Polsce notowane od XIV wieku.

    Najchor - od imienia Melchior. Jest to imię pochodzenia hebrajskiego, od melki-or ‘król (Bóg) jest moją światłością’. W Polsce notowane od XIV wieku.

    Najchow - od imienia Melchior. Jest to imię pochodzenia hebrajskiego, od melki-or ‘król (Bóg) jest moją światłością’. W Polsce notowane od XIV wieku.

    Najchrzak - od imienia Melchior. Jest to imię pochodzenia hebrajskiego, od melki-or ‘król (Bóg) jest moją światłością’. W Polsce notowane od XIV wieku.

    Najchrzyk - od imienia Melchior. Jest to imię pochodzenia hebrajskiego, od melki-or ‘król (Bóg) jest moją światłością’. W Polsce notowane od XIV wieku.

    Najczuk - od niemieckich nazw osobowych Neu, Ney-, te od neu ‘nowy’.

    Najczyk - od niemieckich nazw osobowych Neu, Ney-, te od neu ‘nowy’.

    Najda - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdak - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdała - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdan - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdanis - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdar - od niemieckiej nazwy osobowej Neider, ta od nazw miejscowych Neida, Neiden.

    Najdara - od niemieckiej nazwy osobowej Neider, ta od nazw miejscowych Neida, Neiden.

    Najdarowski - od niemieckiej nazwy osobowej Neider, ta od nazw miejscowych Neida, Neiden.

    Najdas - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdecki - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdek - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdeker - od niemieckiej nazwy osobowej Neudeck, ta od nazwy miejscowej Neudeck.

    Najdekier - 1461 od niemieckiej nazwy osobowej Neudeck, ta od nazwy miejscowej Neudeck.

    Najdel - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najden - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdenow - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdenowa - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdenowicz - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najder - od niemieckiej nazwy osobowej Neider, ta od nazw miejscowych Neida, Neiden.

    Najderek - od niemieckiej nazwy osobowej Neider, ta od nazw miejscowych Neida, Neiden.

    Najderk - od niemieckiej nazwy osobowej Neider, ta od nazw miejscowych Neida, Neiden.

    Najderowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Neider, ta od nazw miejscowych Neida, Neiden.

    Najderski - od niemieckiej nazwy osobowej Neider, ta od nazw miejscowych Neida, Neiden.

    Najdewski - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdicz - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdienow - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdionow - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdiuk - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdkowski - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdnik - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdo - 1589 od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdoch - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdok - (Śl) od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdora - od niemieckiej nazwy osobowej Neider, ta od nazw miejscowych Neida, Neiden.

    Najdorek - od niemieckiej nazwy osobowej Neider, ta od nazw miejscowych Neida, Neiden.

    Najdorf - od niemieckiej nazwy osobowej Neider, ta od nazw miejscowych Neida, Neiden.

    Najdorowski - od niemieckiej nazwy osobowej Neider, ta od nazw miejscowych Neida, Neiden.

    Najdowicz - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdowski - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdrakowski - od niemieckiej nazwy osobowej Neider, ta od nazw miejscowych Neida, Neiden.

    Najdrowski - od niemieckiej nazwy osobowej Neider, ta od nazw miejscowych Neida, Neiden.

    Najduch - 1532 od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najduchowski - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najduk - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdukowicz - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdul - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdula - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najduł - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najduła - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdun - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdus - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najduszek - 1550 od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najduszyński - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdychor - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdycz - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdyhor - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdyk - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdyszak - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdyszek - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdziak - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdzianowicz - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdzicz - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdzien - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdzienow - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdzień - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdzik - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdzimowicz - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdzinek - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdzinowicz - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdziński - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdzion - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdziona - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdzionek - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdziony - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdzioński - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdzioszek - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdzisz - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najdziuk - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Najechalski - od najechać.

    Najemnik - 1598 od najmać ‘nająć, najmować’; od najemnik ‘najmujący się do roboty’.

    Najemrocki - od najmać ‘nająć, najmować’; od najemnik ‘najmujący się do roboty’.

    Najemski - od najmać ‘nająć, najmować’.

    Najer - od niemieckich nazw osobowych Naier, Neyer, te od średnio-wysoko-niemieckiego nähen ‘szyć’, näher ‘krawiec, kuśnierz’.

    Najerkiewicz - od niemieckich nazw osobowych Naier, Neyer, te od średnio-wysoko-niemieckiego nähen ‘szyć’, näher ‘krawiec, kuśnierz’.

    Najerman - od niemieckich nazw osobowych Naier, Neyer, te od średnio-wysoko-niemieckiego nähen ‘szyć’, näher ‘krawiec, kuśnierz’.

    Najerowicz - od niemieckich nazw osobowych Naier, Neyer, te od średnio-wysoko-niemieckiego nähen ‘szyć’, näher ‘krawiec, kuśnierz’.

    Najerzyk - od niemieckich nazw osobowych Naier, Neyer, te od średnio-wysoko-niemieckiego nähen ‘szyć’, näher ‘krawiec, kuśnierz’.

    Najewaj - od nalewać.

    Najewajek - od nalewać.

    Najewajko - od nalewać.

    Najewicz - od niemieckich nazw osobowych Neu, Ney-, te od neu ‘nowy’.

    Najewski - od niemieckich nazw osobowych Neu, Ney-, te od neu ‘nowy’.

    Najfeld - od niemieckiej nazwy osobowej Neufeld, ta od nazwy miejscowej Neufeld.

    Najfeldski - od niemieckiej nazwy osobowej Neufeld, ta od nazwy miejscowej Neufeld.

    Najfeldt - od niemieckiej nazwy osobowej Neufeld, ta od nazwy miejscowej Neufeld.

    Najfert - od niemieckiej nazwy osobowej Neufeld, ta od nazwy miejscowej Neufeld.

    Najgebaer - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najgebaler - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najgebałer - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najgebaor - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najgebauer - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najgebaum - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najgebaur - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najgeber - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najgeburski - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najger - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najgeubauer - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najgibauer - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najgiebauer - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najgiebaur - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najgieburski - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najgier - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Najka - od niemieckich nazw osobowych Neu, Ney-, te od neu ‘nowy’.

    Najkiewicz - od niemieckich nazw osobowych Neu, Ney-, te od neu ‘nowy’.

    Najkirch - od niemieckich nazw osobowych Neu, Ney-, te od neu ‘nowy’.

    Najko - od niemieckich nazw osobowych Neu, Ney-, te od neu ‘nowy’.

    Najkowski - od niemieckich nazw osobowych Neu, Ney-, te od neu ‘nowy’.

    Najlepsza - od najlepszy.

    Najlepszak - od najlepszy.

    Najlepszy - od najlepszy.

    Najlepszyk - od najlepszy.

    Najmajer - od niemieckiej nazwy osobowej Neumeier, ta od neu ‘nowy’ + meier ‘dzierżawca, zarządca’.

    Najmak - od najmać ‘nająć, najmować’.

    Najmał - od najmać ‘nająć, najmować’.

    Najmała - od najmać ‘nająć, najmować’.

    Najmałowski - od najmać ‘nająć, najmować’.

    Najman - 1743 od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Najmanowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Najmar - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Najmark - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Najmec - od najmać ‘nająć, najmować’.

    Najmeg - (= ek) od najmać ‘nająć, najmować’.

    Najmejer - od niemieckiej nazwy osobowej Neumeier, ta od neu ‘nowy’ + meier ‘dzierżawca, zarządca’.

    Najmgrodzki - od najmać ‘nająć, najmować’.

    Najmiec - od najmać ‘nająć, najmować’.

    Najmiler - od najmać ‘nająć, najmować’.

    Najmoła - od najmać ‘nająć, najmować’.

    Najmorek - od najmać ‘nająć, najmować’.

    Najmow - od najmać ‘nająć, najmować’.

    Najmowicz - od najmać ‘nająć, najmować’.

    Najmowski - od najmać ‘nająć, najmować’.

    Najmół - od najmać ‘nająć, najmować’.

    Najmóła - od najmać ‘nająć, najmować’.

    Najmrocki - od najmać ‘nająć, najmować’.

    Najmrodzki - od najmać ‘nająć, najmować’.

    Najmrowski - od najmać ‘nająć, najmować’.

    Najmuk - od najmać ‘nająć, najmować’.

    Najmuł - od najmać ‘nająć, najmować’.

    Najmuła - od najmać ‘nająć, najmować’.

    Najmuszyn - od najmać ‘nająć, najmować’.

    Najner - od niemieckich nazw osobowych Neun, Neuner, te od Neuneler (neu + Neler ‘krawiec, kuśnierz’) i od Neuner ‘członek komisji składającej się z dziewięciu osób’.

    Najnert - od niemieckich nazw osobowych Neun, Neuner, te od Neuneler (neu + Neler ‘krawiec, kuśnierz’) i od Neuner ‘członek komisji składającej się z dziewięciu osób’.

    Najniger - od niemieckich nazw osobowych Neun, Neuner, te od Neuneler (neu + Neler ‘krawiec, kuśnierz’) i od Neuner ‘członek komisji składającej się z dziewięciu osób’.

    Najnigier - od niemieckich nazw osobowych Neun, Neuner, te od Neuneler (neu + Neler ‘krawiec, kuśnierz’) i od Neuner ‘członek komisji składającej się z dziewięciu osób’.

    Najningier - od niemieckich nazw osobowych Neun, Neuner, te od Neuneler (neu + Neler ‘krawiec, kuśnierz’) i od Neuner ‘członek komisji składającej się z dziewięciu osób’.

    Najnowicz - od niemieckich nazw osobowych Neun, Neuner, te od Neuneler (neu + Neler ‘krawiec, kuśnierz’) i od Neuner ‘członek komisji składającej się z dziewięciu osób’.

    Najnusz - od niemieckich nazw osobowych Neun, Neuner, te od Neuneler (neu + Neler ‘krawiec, kuśnierz’) i od Neuner ‘członek komisji składającej się z dziewięciu osób’.

    Najor - od niemieckich nazw osobowych Naier, Neyer, te od średnio-wysoko-niemieckiego nähen ‘szyć’, näher ‘krawiec, kuśnierz’.

    Najorowski - od niemieckich nazw osobowych Naier, Neyer, te od średnio-wysoko-niemieckiego nähen ‘szyć’, näher ‘krawiec, kuśnierz’.

    Najranowski - od niemieckich nazw osobowych Naier, Neyer, te od średnio-wysoko-niemieckiego nähen ‘szyć’, näher ‘krawiec, kuśnierz’.

    Najrowski - od niemieckich nazw osobowych Naier, Neyer, te od średnio-wysoko-niemieckiego nähen ‘szyć’, näher ‘krawiec, kuśnierz’.

    Najrych - od niemieckich nazw osobowych Naier, Neyer, te od średnio-wysoko-niemieckiego nähen ‘szyć’, näher ‘krawiec, kuśnierz’.

    Najrzał - od najrzeć ‘spostrzec, ujrzeć’.

    Najrzałkiewicz - 1764 od najrzeć ‘spostrzec, ujrzeć’.

    Najs - od niemieckiej nazwy osobowej Neis, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nei?en, neisen ‘uciskać, prześladować, nienawidzić’.

    Najsarek - od niemieckiej nazwy osobowej Neiser, ta od średnio-wysoko-niemieckiego neiser, neißer ‘ciemiężca, prześladowca, człowiek nienawistny’.

    Najsbard - od niemieckiej nazwy osobowej Neiser, ta od średnio-wysoko-niemieckiego neiser, neißer ‘ciemiężca, prześladowca, człowiek nienawistny’.

    Najser - od niemieckiej nazwy osobowej Neiser, ta od średnio-wysoko-niemieckiego neiser, neißer ‘ciemiężca, prześladowca, człowiek nienawistny’.

    Najserek - od niemieckiej nazwy osobowej Neiser, ta od średnio-wysoko-niemieckiego neiser, neißer ‘ciemiężca, prześladowca, człowiek nienawistny’.

    Najster - od niemieckiej nazwy osobowej Neiser, ta od średnio-wysoko-niemieckiego neiser, neißer ‘ciemiężca, prześladowca, człowiek nienawistny’.

    Najsz - od niemieckiej nazwy osobowej Neis, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nei?en, neisen ‘uciskać, prześladować, nienawidzić’.

    Najszerski - od niemieckiej nazwy osobowej Neiser, ta od średnio-wysoko-niemieckiego neiser, neißer ‘ciemiężca, prześladowca, człowiek nienawistny’.

    Najszewski - od niemieckiej nazwy osobowej Neis, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nei?en, neisen ‘uciskać, prześladować, nienawidzić’.

    Najszmerski - od niemieckiej nazwy osobowej Neis, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nei?en, neisen ‘uciskać, prześladować, nienawidzić’.

    Najsznerski - od niemieckiej nazwy osobowej Neis, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nei?en, neisen ‘uciskać, prześladować, nienawidzić’.

    Najsztub - od niemieckiej nazwy osobowej Neis, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nei?en, neisen ‘uciskać, prześladować, nienawidzić’.

    Najściuk - od naić ‘najść’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Neite

    Najta - od naić ‘najść’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Neite.

    Najtek - od naić ‘najść’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Neite.

    Najtkiewicz - od naić ‘najść’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Neite.

    Najtkowski - od naić ‘najść’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Neite.

    Najuch - od niemieckich nazw osobowych Neu, Ney-, te od neu ‘nowy’.

    Najuk - od niemieckich nazw osobowych Neu, Ney-, te od neu ‘nowy’.

    Najwald - od niemieckiej nazwy osobowej Neuwald, ta od nazw miejscowych Neuwald, Neuwalde.

    Najwalda - od niemieckiej nazwy osobowej Neuwald, ta od nazw miejscowych Neuwald, Neuwalde.

    Najwalt - od niemieckiej nazwy osobowej Neuwald, ta od nazw miejscowych Neuwald, Neuwalde.

    Najweld - od niemieckiej nazwy osobowej Neuwald, ta od nazw miejscowych Neuwald, Neuwalde.

    Najwer - od niemieckiej nazwy osobowej Neuwirt, ta od neu + Wirt ‘gospodarz’.

    Najwert - od niemieckiej nazwy osobowej Neuwirt, ta od neu + Wirt ‘gospodarz’.

    Najwigier - od niemieckiej nazwy osobowej Neuwirt, ta od neu + Wirt ‘gospodarz’.

    Najworsz - od niemieckiej nazwy osobowej Neuwirt, ta od neu + Wirt ‘gospodarz’.

    Najza - od niemieckiej nazwy osobowej Neis, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nei?en, neisen ‘uciskać, prześladować, nienawidzić’.

    Najzarek - od niemieckiej nazwy osobowej Neiser, ta od średnio-wysoko-niemieckiego neiser, neißer ‘ciemiężca, prześladowca, człowiek nienawistny’.

    Najzer - od niemieckiej nazwy osobowej Neiser, ta od średnio-wysoko-niemieckiego neiser, neißer ‘ciemiężca, prześladowca, człowiek nienawistny’.

    Najzerek - od niemieckiej nazwy osobowej Neiser, ta od średnio-wysoko-niemieckiego neiser, neißer ‘ciemiężca, prześladowca, człowiek nienawistny’.

    Najzgier - od niemieckiej nazwy osobowej Neiser, ta od średnio-wysoko-niemieckiego neiser, neißer ‘ciemiężca, prześladowca, człowiek nienawistny’.

    Najzner - od niemieckiej nazwy osobowej Neiser, ta od średnio-wysoko-niemieckiego neiser, neißer ‘ciemiężca, prześladowca, człowiek nienawistny’.

    Nakadli - od łacińskiego necanda ‘przeznaczona na zabicie, wytrzebienie’.

    Nakanda - 1379 od łacińskiego necanda ‘przeznaczona na zabicie, wytrzebienie’.

    Nakapała - 1570 od nakapać.

    Nakapało - 1382 od nakapać.

    Nakar - od imienia Makary. Imię pochodzenia greckiego Makários, od makár ‘szczęśliwy’; znane w Polsce od XIII wieku, notowane też jako Mękarz, na Kresach Wschodnich Makar.

    Nakaranowicz - od imienia Makary. Imię pochodzenia greckiego Makários, od makár ‘szczęśliwy’; znane w Polsce od XIII wieku, notowane też jako Mękarz, na Kresach Wschodnich Makar.

    Nakarczewski - od imienia Makary. Imię pochodzenia greckiego Makários, od makár ‘szczęśliwy’; znane w Polsce od XIII wieku, notowane też jako Mękarz, na Kresach Wschodnich Makar.

    Nakarski - od imienia Makary. Imię pochodzenia greckiego Makários, od makár ‘szczęśliwy’; znane w Polsce od XIII wieku, notowane też jako Mękarz, na Kresach Wschodnich Makar.

    Nakaruk - od imienia Makary. Imię pochodzenia greckiego Makários, od makár ‘szczęśliwy’; znane w Polsce od XIII wieku, notowane też jako Mękarz, na Kresach Wschodnich Makar.

    Nakas - od nakazać ‘polecić’, nakaz ‘rozkaz’.

    Nakaziuk - od nakazać ‘polecić’, nakaz ‘rozkaz’.

    Nakaznik - od nakazać ‘polecić’, nakaz ‘rozkaz’.

    Nakaźnik - od nakazać ‘polecić’, nakaz ‘rozkaz’.

    Nakażnik - od nakazać ‘polecić’, nakaz ‘rozkaz’.

    Nakel - od niemieckiej nazwy osobowej Nakel, ta od nazwy miejscowej Nackel lub od polskiego nakieł, nakło ‘zakręt rzeczny’.

    Nakelski - od nazwy miasta Nakło nad Notecią (bydgoskie), Nakło (kilka wsi).

    Nakelski - od niemieckiej nazwy osobowej Nakel, ta od nazwy miejscowej Nackel lub od polskiego nakieł, nakło ‘zakręt rzeczny’.

    Naki - od niemieckiej nazwy osobowej Nakel, ta od nazwy miejscowej Nackel lub od polskiego nakieł, nakło ‘zakręt rzeczny’.

    Nakiel - od niemieckiej nazwy osobowej Nakel, ta od nazwy miejscowej Nackel lub od polskiego nakieł, nakło ‘zakręt rzeczny’.

    Nakiela - od niemieckiej nazwy osobowej Nakel, ta od nazwy miejscowej Nackel lub od polskiego nakieł, nakło ‘zakręt rzeczny’.

    Nakielna - od niemieckiej nazwy osobowej Nakel, ta od nazwy miejscowej Nackel lub od polskiego nakieł, nakło ‘zakręt rzeczny’.

    Nakielny - 1645 od niemieckiej nazwy osobowej Nakel, ta od nazwy miejscowej Nackel lub od polskiego nakieł, nakło ‘zakręt rzeczny’.

    Nakielski - 1364 od nazwy miasta Nakło nad Notecią (bydgoskie), Nakło (kilka wsi).

    Nakieła - od niemieckiej nazwy osobowej Nakel, ta od nazwy miejscowej Nackel lub od polskiego nakieł, nakło ‘zakręt rzeczny’.

    Nakles - od niemieckiej nazwy osobowej Nakel, ta od nazwy miejscowej Nackel lub od polskiego nakieł, nakło ‘zakręt rzeczny’.

    Naklicki - od nazwy miejscowej Naklik (zamojskie, gmina Potok Górny).

    Nakluda - od nakładać.

    Nakładał - od nakładać.

    Nakładnik - od nakładać.

    Nakładowicz - od nakładać.

    Nakłaj - od niemieckiej nazwy osobowej Nakel, ta od nazwy miejscowej Nackel lub od polskiego nakieł, nakło ‘zakręt rzeczny’.

    Nakłań - od niemieckiej nazwy osobowej Nakel, ta od nazwy miejscowej Nackel lub od polskiego nakieł, nakło ‘zakręt rzeczny’.

    Nakłowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Nakel, ta od nazwy miejscowej Nackel lub od polskiego nakieł, nakło ‘zakręt rzeczny’.

    Nakoncza - od staropolskiego nakonieczny ‘ostatni, znajdujący się na końcu’.

    Nakonczy - od staropolskiego nakonieczny ‘ostatni, znajdujący się na końcu’.

    Nakonecki - od staropolskiego nakonieczny ‘ostatni, znajdujący się na końcu’.

    Nakonecza - od staropolskiego nakonieczny ‘ostatni, znajdujący się na końcu’.

    Nakoneczka - od staropolskiego nakonieczny ‘ostatni, znajdujący się na końcu’.

    Nakoneczna - od staropolskiego nakonieczny ‘ostatni, znajdujący się na końcu’.

    Nakoneczny - od staropolskiego nakonieczny ‘ostatni, znajdujący się na końcu’.

    Nakonecznyj - od staropolskiego nakonieczny ‘ostatni, znajdujący się na końcu’.

    Nakoneczy - od staropolskiego nakonieczny ‘ostatni, znajdujący się na końcu’.

    Nakoniczewski - od staropolskiego nakonieczny ‘ostatni, znajdujący się na końcu’.

    Nakoniczna - od staropolskiego nakonieczny ‘ostatni, znajdujący się na końcu’.

    Nakonieczewska - od staropolskiego nakonieczny ‘ostatni, znajdujący się na końcu’.

    Nakonieczka - od staropolskiego nakonieczny ‘ostatni, znajdujący się na końcu’.

    Nakonieczko - od staropolskiego nakonieczny ‘ostatni, znajdujący się na końcu’.

    Nakonieczna - od staropolskiego nakonieczny ‘ostatni, znajdujący się na końcu’.

    Nakoniecznik - od staropolskiego nakonieczny ‘ostatni, znajdujący się na końcu’.

    Nakoniecznikoff - od staropolskiego nakonieczny ‘ostatni, znajdujący się na końcu’.

    Nakoniecznikow - od staropolskiego nakonieczny ‘ostatni, znajdujący się na końcu’.

    Nakonieczny - 1388 od staropolskiego nakonieczny ‘ostatni, znajdujący się na końcu’.

    Nakonieczy - od staropolskiego nakonieczny ‘ostatni, znajdujący się na końcu’.

    Nakonowski - od staropolskiego nakonieczny ‘ostatni, znajdujący się na końcu’.

    Nakończa - od staropolskiego nakonieczny ‘ostatni, znajdujący się na końcu’.

    Nakończy - od staropolskiego nakonieczny ‘ostatni, znajdujący się na końcu’.

    Nakończyk - od staropolskiego nakonieczny ‘ostatni, znajdujący się na końcu’.

    Nakorna - od na + korny ‘pokorny’.

    Nakorniak - od na + korny ‘pokorny’.

    Nakorny - od na + korny ‘pokorny’.

    Nakorski - od na + korny ‘pokorny’.

    Nakorzeczny - od na + korny ‘pokorny’.

    Nakręt - od nakręcić, nakręcać.

    Nakrętka - od nakręcić, nakręcać; od nakrętka.

    Nakwacki - od nazwy miejscowej Nakwasin (płockie, gmina Mała Wieś).

    Nakwas - 1412 od staropolskiego nakwasić ‘zakwasić’.

    Nakwasieński - 1403 od nazwy miejscowej Nakwasin (płockie, gmina Mała Wieś).

    Nakwasik - od staropolskiego nakwasić ‘zakwasić’.

    Nakwasiński - od nazwy miejscowej Nakwasin (płockie, gmina Mała Wieś).

    Nakwaski - 1476 od nazwy miejscowej Nakwasin (płockie, gmina Mała Wieś).

    Nakwiński - od staropolskiego nakwasić ‘zakwasić’.

    Nal - 1383 od niemieckiej nazwy osobowej Nahl, ta z średnio-wysoko-niemieckiego nail, nal ‘gwóźdź’.

    Nalasek - od gwarowego nalasek ‘znalezienie, odkrycie’ lub od na + las.

    Nalasiński - od gwarowego nalasek ‘znalezienie, odkrycie’ lub od na + las.

    Nalaskowski - od gwarowego nalasek ‘znalezienie, odkrycie’ lub od na + las.

    Nalasłowski - od gwarowego nalasek ‘znalezienie, odkrycie’ lub od na + las.

    Nalaszek - od gwarowego nalasek ‘znalezienie, odkrycie’ lub od na + las.

    Nalazek - od nalazek, nalaz ‘wynalazek; rzecz znaleziona’.

    Nalazkowski - od nalazek, nalaz ‘wynalazek; rzecz znaleziona’.

    Nalażek - od nalazek, nalaz ‘wynalazek; rzecz znaleziona’.

    Nalberciak - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Nalberciński - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Nalberczak - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Nalberczyk - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Nalberczyński - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Nalberd - od imienia Norbert, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia germańskiego od nord ‘północ’ + bert ’sławny, znakomity’.

    Nalberski - od imienia Norbert, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia germańskiego od nord ‘północ’ + bert ’sławny, znakomity’.

    Nalbert - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Nalbertczak - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Nalbertowicz - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Nalborczyk - od imienia Norbert, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia germańskiego od nord ‘północ’ + bert ’sławny, znakomity’.

    Nalborski - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Nalbrzak - od imienia Norbert, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia germańskiego od nord ‘północ’ + bert ’sławny, znakomity’.

    Nalefka - od nalewać, nalewka ‘naczynie do nalewania; napój alkoholowy’.

    Nalega - od nalegać.

    Nalegacz - od nalegać; od nalegacz ‘ten, co nalega na kogoś’.

    Nalegowicz - od nalegać.

    Nalej - od nalać.

    Nalejewski - od nalać.

    Nalejka - od nalać.

    Nalejko - od nalać.

    Nalejski - od nalać.

    Nalek - od nalać.

    Nalenc - od staropolskiego nałęcz ‘łuk, zakrzywienie, tęcza’ lub od nazy herbu Nałęcz.

    Nalencik - od staropolskiego nałęcz ‘łuk, zakrzywienie, tęcza’ lub od nazy herbu Nałęcz.

    Nalentowicz - od staropolskiego nałęcz ‘łuk, zakrzywienie, tęcza’ lub od nazy herbu Nałęcz.

    Nalepa - 1566 od nalepa ‘okap nad paleniskiem, przypiecek’, nalepić.

    Nalepiec - od nalepa ‘okap nad paleniskiem, przypiecek’, nalepić.

    Nalepiński - od nalepa ‘okap nad paleniskiem, przypiecek’, nalepić.

    Nalepiński - od nalepa ‘okap nad paleniskiem, przypiecek’, nalepić.

    Nalepka - od nalepa ‘okap nad paleniskiem, przypiecek’, nalepić.

    Nalepko - od nalepa ‘okap nad paleniskiem, przypiecek’, nalepić.

    Nalepkowicz - od nalepa ‘okap nad paleniskiem, przypiecek’, nalepić.

    Naleppa - od nalepa ‘okap nad paleniskiem, przypiecek’, nalepić.

    Nalepski - od nalepa ‘okap nad paleniskiem, przypiecek’, nalepić.

    Nalepsza - od nalepa ‘okap nad paleniskiem, przypiecek’, nalepić.

    Nalepszak - od nalepa ‘okap nad paleniskiem, przypiecek’, nalepić.

    Naler - od niemieckiej nazwy osobowej Nahler, ta od Nagler, Nagler ‘producent gwoździ’.

    Nalerowski - od niemieckiej nazwy osobowej Nahler, ta od Nagler, Nagler ‘producent gwoździ’.

    Nalerski - od niemieckiej nazwy osobowej Nahler, ta od Nagler, Nagler ‘producent gwoździ’.

    Nalerziński - od niemieckiej nazwy osobowej Nahler, ta od Nagler, Nagler ‘producent gwoździ’.

    Nalesa - od gwarowego nalasek ‘znalezienie, odkrycie’ lub od na + las.

    Nalesiński - od gwarowego nalasek ‘znalezienie, odkrycie’ lub od na + las.

    Nalesiuk - od gwarowego nalasek ‘znalezienie, odkrycie’ lub od na + las.

    Naleski - od gwarowego nalasek ‘znalezienie, odkrycie’ lub od na + las.

    Nalesza - od gwarowego nalasek ‘znalezienie, odkrycie’ lub od na + las.

    Naleszkiewicz - od gwarowego nalasek ‘znalezienie, odkrycie’ lub od na + las.

    Naleszyński - od gwarowego nalasek ‘znalezienie, odkrycie’ lub od na + las.

    Naleśna - od gwarowego nalasek ‘znalezienie, odkrycie’ lub od na + las.

    Naleśniak - od gwarowego nalasek ‘znalezienie, odkrycie’ lub od na + las.

    Naleśnik - od gwarowego nalasek ‘znalezienie, odkrycie’ lub od na + las lub od naleśnik ‘potrawa mączna’.

    Naleśny - od gwarowego nalasek ‘znalezienie, odkrycie’ lub od na + las.

    Nalewa - od nalewać.

    Nalewacz - 1497 od nalewać, nalewacz ‘ten, co nalewa’.

    Nalewaj - od nalewać.

    Nalewaja - od nalewać.

    Nalewajczyk - od nalewać.

    Nalewajek - 1711 od nalewać.

    Nalewajk - (Pom) od nalewać.

    Nalewajka - 1793 od nalewać, nalewajka ‘naczynie do nalewania’.

    Nalewajko - 1619 od nalewać, nalewajko ‘ten, co nalewa’.

    Nalewajski - od nalewać, nalewajko ‘ten, co nalewa’.

    Nalewalski - od nalewać, nalewajko ‘ten, co nalewa’.

    Nalewana - od nalewać.

    Nalewaniec - od nalewać.

    Nalewany - od nalewać.

    Nalewański - od nalewać.

    Nalewczyński - od nalewać.

    Nalewek - 1570 od nalewać.

    Nalewiński - od nalewać.

    Nalewka - 1533 od nalewać, nalewka ‘naczynie do nalewania; napój alkoholowy’.

    Nalewko - od nalewać, nalewka ‘naczynie do nalewania; napój alkoholowy’.

    Nalewny - od nalewać

    Nalewoj - od nalewać.

    Nalewojek - od nalewać.

    Nalewojk - (Pom) od nalewać.

    Nalewojko - od nalewać.

    Nalewojski - od nalewać.

    Nalewski - od nalewać.

    Naleziński - 1394 od staropolskiego naleziony ‘znaleziony’, naleźć ‘znaleźć’.

    Naleziona - 1394 od staropolskiego naleziony ‘znaleziony’, naleźć ‘znaleźć’.

    Nalezionek - 1395 1394 od staropolskiego naleziony ‘znaleziony’, naleźć ‘znaleźć’; od staropolskiego nalezionek ‘podrzutek’.

    Naleziony - 1394 od staropolskiego naleziony ‘znaleziony’, naleźć ‘znaleźć’.

    Nalezniak - 1394 od staropolskiego naleziony ‘znaleziony’, naleźć ‘znaleźć’.

    Nalezny - 1394 od staropolskiego naleziony ‘znaleziony’, naleźć ‘znaleźć’.

    Naleźna - 1394 od staropolskiego naleziony ‘znaleziony’, naleźć ‘znaleźć’.

    Naleźniak - 1394 od staropolskiego naleziony ‘znaleziony’, naleźć ‘znaleźć’.

    Naleźnik - 1394 od staropolskiego naleziony ‘znaleziony’, naleźć ‘znaleźć’.

    Naleźny - 1394 od staropolskiego naleziony ‘znaleziony’, naleźć ‘znaleźć’.

    Należna - 1394 od staropolskiego naleziony ‘znaleziony’, naleźć ‘znaleźć’.

    Należniak - 1394 od staropolskiego naleziony ‘znaleziony’, naleźć ‘znaleźć’.

    Należnik - 1394 od staropolskiego naleziony ‘znaleziony’, naleźć ‘znaleźć’.

    Należny - 1394 od staropolskiego naleziony ‘znaleziony’, naleźć ‘znaleźć’.

    Należyński - 1394 od staropolskiego naleziony ‘znaleziony’, naleźć ‘znaleźć’.

    Należyta - od należyty ‘dobry, właściwy’.

    Należyty - od należyty ‘dobry, właściwy’.

    Nali - od niemieckiej nazwy osobowej Nahl, ta z średnio-wysoko-niemieckiego nail, nal ‘gwóźdź’.

    Nalic - od niemieckiej nazwy osobowej Nahl, ta z średnio-wysoko-niemieckiego nail, nal ‘gwóźdź’.

    Nalichowski - od niemieckiej nazwy osobowej Nahl, ta z średnio-wysoko-niemieckiego nail, nal ‘gwóźdź’.

    Nalicki - od niemieckiej nazwy osobowej Nahl, ta z średnio-wysoko-niemieckiego nail, nal ‘gwóźdź’.

    Naliczek - od niemieckiej nazwy osobowej Nahl, ta z średnio-wysoko-niemieckiego nail, nal ‘gwóźdź’.

    Nalik - od niemieckiej nazwy osobowej Nahl, ta z średnio-wysoko-niemieckiego nail, nal ‘gwóźdź’.

    Nalikowski - od niemieckiej nazwy osobowej Nahl, ta z średnio-wysoko-niemieckiego nail, nal ‘gwóźdź’.

    Nalipiński - od nalepa ‘okap nad paleniskiem, przypiecek’, nalepić.

    Nalipowicz - od nalepa ‘okap nad paleniskiem, przypiecek’, nalepić.

    Nalisiak - od niemieckiej nazwy osobowej Nahl, ta z średnio-wysoko-niemieckiego nail, nal ‘gwóźdź’.

    Naliszek - od niemieckiej nazwy osobowej Nahl, ta z średnio-wysoko-niemieckiego nail, nal ‘gwóźdź’.

    Naliwajczyk - od nalewać.

    Naliwajek - od nalewać.

    Naliwajka - od nalewać.

    Naliwajko - od nalewać.

    Naliwajski - od nalewać.

    Naliwańczuk - od nalewać.

    Naliwańczyk - od nalewać.

    Naliwański - od nalewać.

    Naliwka - od nalewać.

    Naliwkin - od nalewać.

    Naliwko - od nalewać.

    Naliwocki - od nalewać.

    Nalkiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Nahl, ta z średnio-wysoko-niemieckiego nail, nal ‘gwóźdź’.

    Nalko - od niemieckiej nazwy osobowej Nahl, ta z średnio-wysoko-niemieckiego nail, nal ‘gwóźdź’.

    Nallek - od niemieckiej nazwy osobowej Nahl, ta z średnio-wysoko-niemieckiego nail, nal ‘gwóźdź’.

    Nalocha - od niemieckiej nazwy osobowej Nahl, ta z średnio-wysoko-niemieckiego nail, nal ‘gwóźdź’.

    Nalochna - od niemieckiej nazwy osobowej Nahl, ta z średnio-wysoko-niemieckiego nail, nal ‘gwóźdź’.

    Nalos - od gwarowego nalasek ‘znalezienie, odkrycie’ lub od na + las.

    Nalska - od gwarowego nalasek ‘znalezienie, odkrycie’ lub od na + las.

    Nalskowska - od gwarowego nalasek ‘znalezienie, odkrycie’ lub od na + las.

    Nalus - od niemieckiej nazwy osobowej Nahl, ta z średnio-wysoko-niemieckiego nail, nal ‘gwóźdź’.

    Naluś - od niemieckiej nazwy osobowej Nahl, ta z średnio-wysoko-niemieckiego nail, nal ‘gwóźdź’.

    Nalzak - od gwarowego nalasek ‘znalezienie, odkrycie’ lub od na + las.

    Nałącz - od staropolskiego nałęcz ‘łuk, zakrzywienie, tęcza’ lub od nazy herbu Nałęcz.

    Nałącz - od staropolskiego nałęcz ‘łuk, zakrzywienie, tęcza’ lub od nazy herbu Nałęcz.

    Nałecki - od staropolskiego nałęcz ‘łuk, zakrzywienie, tęcza’ lub od nazy herbu Nałęcz.

    Nałecz - od staropolskiego nałęcz ‘łuk, zakrzywienie, tęcza’ lub od nazy herbu Nałęcz.

    Nałek - od niemieckiej nazwy osobowej Nahl, ta z średnio-wysoko-niemieckiego nail, nal ‘gwóźdź’.

    Nałęc - od staropolskiego nałęcz ‘łuk, zakrzywienie, tęcza’ lub od nazy herbu Nałęcz.

    Nałęcki - od staropolskiego nałęcz ‘łuk, zakrzywienie, tęcza’ lub od nazy herbu Nałęcz.

    Nałęcz - 1406 od staropolskiego nałęcz ‘łuk, zakrzywienie, tęcza’ lub od nazy herbu Nałęcz.

    Nałęcza - od staropolskiego nałęcz ‘łuk, zakrzywienie, tęcza’ lub od nazy herbu Nałęcz.

    Nałęczewic - 1424 od staropolskiego nałęcz ‘łuk, zakrzywienie, tęcza’ lub od nazy herbu Nałęcz.

    Nałęcz-Gembicki - złożenia brak; Nałęcz 1406 od staropolskiego nałęcz ‘łuk, zakrzywienie, tęcza’ lub od nazy herbu Nałęcz; Gembicki od nazwy miejscowej Gębice (kilka wsi).

    Nałęcz-Jawecki - złożenia brak; Nałęcz 1406 od staropolskiego nałęcz ‘łuk, zakrzywienie, tęcza’ lub od nazy herbu Nałęcz; Jawecki od nazwy miejscowej Jawcze (KrW).

    Nałęcz-Kłos - złożenia brak; Nałęcz 1406 od staropolskiego nałęcz ‘łuk, zakrzywienie, tęcza’ lub od nazy herbu Nałęcz; Kłos 1536 od kłos.

    Nałęcz-Koczanowicz - złożenia brak; Nałęcz 1406 od staropolskiego nałęcz ‘łuk, zakrzywienie, tęcza’ lub od nazy herbu Nałęcz; Koczanowicz 1421– od kaczan ‘głąb kapusty’.

    Nałęcz-Mroczkowski - złożenia brak; Nałęcz 1406 od staropolskiego nałęcz ‘łuk, zakrzywienie, tęcza’ lub od nazy herbu Nałęcz; Mroczkowski 1386 od nazw miejscowych Mroczki, Mroczków, Mroczkowice.

    Nałęcz-Nieniewski - złożenia brak; Nałęcz 1406 od staropolskiego nałęcz ‘łuk, zakrzywienie, tęcza’ lub od nazy herbu Nałęcz; Nieniewski brak.

    Nałęczowski - od staropolskiego nałęcz ‘łuk, zakrzywienie, tęcza’ lub od nazy herbu Nałęcz.

    Nałęczów - od staropolskiego nałęcz ‘łuk, zakrzywienie, tęcza’ lub od nazy herbu Nałęcz lub od nazwy miejscowej Nałęczów.

    Nałęcz-Sadowski - złożenia brak; Nałęcz 1406 od staropolskiego nałęcz ‘łuk, zakrzywienie, tęcza’ lub od nazy herbu Nałęcz; Sadowski 1390 od nazw miejscowych typu Sadowo, Sadowie, Sady, Sadów.

    Nałęcz-Skałecki - złożenia brak; Nałęcz 1406 od staropolskiego nałęcz ‘łuk, zakrzywienie, tęcza’ lub od nazy herbu Nałęcz; Skałecki 1475 od nazwy miejscowej Skałka

    Nałęcz-Socha - złożenia brak; Nałęcz 1406 od staropolskiego nałęcz ‘łuk, zakrzywienie, tęcza’ lub od nazy herbu Nałęcz; Socha 1369 od socha ‘rozwidlona gałąź; prymitywne narzędzie orne’.

    Nałęczyński - od staropolskiego nałęcz ‘łuk, zakrzywienie, tęcza’ lub od nazy herbu Nałęcz.

    Nałęski - od staropolskiego nałęcz ‘łuk, zakrzywienie, tęcza’ lub od nazy herbu Nałęcz; lub od nazw miejscowych Nałęcz, Nałęcze (kilka miejscowości).

    Nałkiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Nahl, ta z średnio-wysoko-niemieckiego nail, nal ‘gwóźdź’.

    Nałkowski - od niemieckiej nazwy osobowej Nahl, ta z średnio-wysoko-niemieckiego nail, nal ‘gwóźdź’.

    Nałocha - od niemieckiej nazwy osobowej Nahl, ta z średnio-wysoko-niemieckiego nail, nal ‘gwóźdź’.

    Nałoń - od niemieckiej nazwy osobowej Nahl, ta z średnio-wysoko-niemieckiego nail, nal ‘gwóźdź’.

    Nałódka - od nałudzić ‘nazwodzić, nabałabucić’.

    Nałudka - od nałudzić ‘nazwodzić, nabałabucić’.

    Nałysnik - od gwarowego nalasek ‘znalezienie, odkrycie’ lub od na + las.

    Nałysnyk - od gwarowego nalasek ‘znalezienie, odkrycie’ lub od na + las.

    Nałyśnik - od gwarowego nalasek ‘znalezienie, odkrycie’ lub od na + las.

    Nałyśnyk - od gwarowego nalasek ‘znalezienie, odkrycie’ lub od na + las.

    Naływajko - od nalewać.

    Namacał - 1453 od namacać ‘dotknąć, wyczuć palcami’.

    Namacało - 1484 od namacać ‘dotknąć, wyczuć palcami’.

    Namacałowic - 1495 od namacać ‘dotknąć, wyczuć palcami’.

    Namaczyński - od namacać ‘dotknąć, wyczuć palcami’.

    Namaka - od namacać ‘dotknąć, wyczuć palcami’.

    Namakowski - od namacać ‘dotknąć, wyczuć palcami’.

    Naman - od namanić ‘naoszukiwać; zjawić się’.

    Namankiewicz - od namanić ‘naoszukiwać; zjawić się’.

    Namer - od na + marły, namarty ‘zmarły’.

    Namerała - od na + marły, namarty ‘zmarły’.

    Namerła - od na + marły, namarty ‘zmarły’.

    Namerło - od na + marły, namarty ‘zmarły’.

    Namert - od na + marły, namarty ‘zmarły’.

    Namerta - od na + marły, namarty ‘zmarły’.

    Namieciński - od namiot ‘przenośne pomieszczenie turystyczne lub wojskowe’.

    Namienciński - od staropolskiego namięta ‘gwałtowne uczucie, namiętniść’.

    Namienta - od staropolskiego namięta ‘gwałtowne uczucie, namiętniść’.

    Namienta - od staropolskiego namięta ‘gwałtowne uczucie, namiętniść’.

    Namiesnik - od namiestnik ‘sprawujący władzę w kraju lub na prowincji w imieniu panującego; w kawalerii: dowódca chorągwi’.

    Namiestnik - 1437 od namiestnik ‘sprawujący władzę w kraju lub na prowincji w imieniu panującego; w kawalerii: dowódca chorągwi’.

    Namiestnikowic - 1432 od namiestnik ‘sprawujący władzę w kraju lub na prowincji w imieniu panującego; w kawalerii: dowódca chorągwi’.

    Namieśnik - od namiestnik ‘sprawujący władzę w kraju lub na prowincji w imieniu panującego; w kawalerii: dowódca chorągwi’.

    Namieśnikowicz - 1436 od namiestnik ‘sprawujący władzę w kraju lub na prowincji w imieniu panującego; w kawalerii: dowódca chorągwi’.

    Namieta - od staropolskiego namięta ‘gwałtowne uczucie, namiętniść’.

    Namietkiewicz - od staropolskiego namięta ‘gwałtowne uczucie, namiętniść’.

    Namietko - od staropolskiego namięta ‘gwałtowne uczucie, namiętniść’.

    Namięta - 1435 od staropolskiego namięta ‘gwałtowne uczucie, namiętniść’.

    Namiętka - 1423 od staropolskiego namięta ‘gwałtowne uczucie, namiętniść’.

    Namiętkiewicz - od staropolskiego namięta ‘gwałtowne uczucie, namiętniść’.

    Namiętna - od staropolskiego namięta ‘gwałtowne uczucie, namiętniść’.

    Namiętny - od staropolskiego namięta ‘gwałtowne uczucie, namiętniść’.

    Namiot - od namiot ‘przenośne pomieszczenie turystyczne lub wojskowe’.

    Namiota - od namiot ‘przenośne pomieszczenie turystyczne lub wojskowe’.

    Namiotek - od namiot ‘przenośne pomieszczenie turystyczne lub wojskowe’.

    Namiotkiewicz - od namiot ‘przenośne pomieszczenie turystyczne lub wojskowe’.

    Namiotko - od namiot ‘przenośne pomieszczenie turystyczne lub wojskowe’.

    Namirowski - od nazwy miejscowej Namirowo (elbląskie, gmina Mikołajki Pomorskie).

    Namirski - od nazwy miejscowej Namirowo (elbląskie, gmina Mikołajki Pomorskie).

    Namislo - (Śl) od namysł namyślanie się, rozwaga’, od staropolskiego imiennia Namysław.

    Namistnik - 1437 (KrW) od namiestnik ‘sprawujący władzę w kraju lub na prowincji w imieniu panującego; w kawalerii: dowódca chorągwi’.

    Namiślik - od namysł namyślanie się, rozwaga’, od staropolskiego imiennia Namysław.

    Namiśniak - od namysł namyślanie się, rozwaga’, od staropolskiego imiennia Namysław.

    Namitkiewicz - od namiot ‘przenośne pomieszczenie turystyczne lub wojskowe’.

    Namniestnik - od namiestnik ‘sprawujący władzę w kraju lub na prowincji w imieniu panującego; w kawalerii: dowódca chorągwi’.

    Namola - (Śl) od namolić, namolny ‘natrętny’.

    Namolik - od namolić, namolny ‘natrętny’.

    Namolnik - od namolić, namolny ‘natrętny’.

    Namot - od namotać ‘nawinąć nici, snurek itp.; przenośnie: narobić intryg, zawikłać’.

    Namotkiewicz - od namotać ‘nawinąć nici, snurek itp.; przenośnie: narobić intryg, zawikłać’.

    Namroży - od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrósios, od przymiotnika ambrósios ‘nieśmiertelny’, notowanego w Polsce od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Namura-Ochalski - złożenia brak; Namura brak; Ochalski od ochać ‘wzdychać, mówić och!’.

    Namyslak - od namysł namyślanie się, rozwaga’, od staropolskiego imiennia Namysław.

    Namysler - od namysł namyślanie się, rozwaga’, od staropolskiego imiennia Namysław.

    Namyslik - od namysł namyślanie się, rozwaga’, od staropolskiego imiennia Namysław.

    Namyslo - od namysł namyślanie się, rozwaga’, od staropolskiego imiennia Namysław.

    Namyslok - od namysł namyślanie się, rozwaga’, od staropolskiego imiennia Namysław.

    Namysł - od namysł namyślanie się, rozwaga’, od staropolskiego imiennia Namysław.

    Namysław - od namysł namyślanie się, rozwaga’, od staropolskiego imiennia Namysław.

    Namysławski - od namysł namyślanie się, rozwaga’, od staropolskiego imiennia Namysław.

    Namysło - od namysł namyślanie się, rozwaga’, od staropolskiego imiennia Namysław.

    Namysłow - od namysł namyślanie się, rozwaga’, od staropolskiego imiennia Namysław.

    Namysłowski - 1624 od namysł namyślanie się, rozwaga’, od staropolskiego imiennia Namysław; też od nazwy miasta Namysłów (opolskie).

    Namysłów - od namysł namyślanie się, rozwaga’, od staropolskiego imiennia Namysław.

    Namysowski - od namysł namyślanie się, rozwaga’, od staropolskiego imiennia Namysław.

    Namyst - od namysł namyślanie się, rozwaga’, od staropolskiego imiennia Namysław.

    Namystowski - od namysł namyślanie się, rozwaga’, od staropolskiego imiennia Namysław.

    Namysz - od namysł namyślanie się, rozwaga’, od staropolskiego imiennia Namysław.

    Namyśl - od namysł namyślanie się, rozwaga’, od staropolskiego imiennia Namysław.

    Namyślak - od namysł namyślanie się, rozwaga’, od staropolskiego imiennia Namysław.

    Namyślik - od namysł namyślanie się, rozwaga’, od staropolskiego imiennia Namysław.

    Namyślniak - od namysł namyślanie się, rozwaga’, od staropolskiego imiennia Namysław.

    Namyślnik - od namysł namyślanie się, rozwaga’, od staropolskiego imiennia Namysław.

    Namyślok - (Śl) od namysł namyślanie się, rozwaga’, od staropolskiego imiennia Namysław.

    Nan - 1430 (krW) może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nanadzik - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nanag - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nanajło - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nanajowski - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nanajski - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nanakiewicz - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nanalaniec - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nanalik - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nanarecki - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nanartowicz - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nanas - od ananas.

    Nanasiewicz - od ananas.

    Nanasik - od ananas.

    Nanassy - od ananas.

    Nanaszek - od ananas.

    Nanaszko - od ananas.

    Nanc - od niemieckiej nazwy osobowej Nanz, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nancki - od niemieckiej nazwy osobowej Nanz, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nanckiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Nanz, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nanczko - od niemieckiej nazwy osobowej Nanz, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nandanke - od niemieckiej nazwy osobowej Nanz, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nande - od niemieckiej nazwy osobowej Nanz, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nandik - od niemieckiej nazwy osobowej Nanz, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nandisz - od niemieckiej nazwy osobowej Nanz, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nandryk - od niemieckiej nazwy osobowej Nanz, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nandrysz - od niemieckiej nazwy osobowej Nanz, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nandza - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nandzi - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nandziak - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nandzik - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nandziuk - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nandża - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nanek - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nanes - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nania - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Naniak - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Naniec - 1450 (KrW) może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-; może od Ananija.

    Nanieczkowski - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Naniel - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nanieśniak - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Naniewicz - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Naniewski - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nanik - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nanikowski - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nanio - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nanka - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nankała - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nanke - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nanker - 1203 od niemieckiej nazwy osobowej Nanker, ta od śtaro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego Nandger.

    Nankiewicz - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nankin - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nanko - 1427 może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nankow - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nankowicz - 1463 (KrW) może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nankowski - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nankus - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nanowita - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nanowski - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nans - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nansen - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nant - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nantal - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nanterys - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nantka - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nantyńska - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nanu - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nanugiewicz - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nanus - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nanuszak - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nanuś - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nanys - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nanyś - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nanzka - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nańczyc - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nańczyk - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nańko - może od staropolskiego nan ‘ojciec’, nana ‘matka’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nann, ta od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Napada - od napadać ‘atakować’.

    Napadałek - od napadać ‘atakować’.

    Napadek - od napadać ‘atakować’.

    Napadiewicz - od napadać ‘atakować’.

    Napadiuk - od napadać ‘atakować’.

    Napadłek - od napadać ‘atakować’.

    Napadło - 1512 od napadać ‘atakować’; od napadły ‘napadnięty’.

    Napadłowicz - od napadać ‘atakować’.

    Napadłowski - od napadać ‘atakować’.

    Napadow - od napadać ‘atakować’.

    Napadziuk - od napadać ‘atakować’.

    Napar - od naparzyć ‘zalać wrzątkiem zioła, herbatę, itp.’.

    Napara - od naparzyć ‘zalać wrzątkiem zioła, herbatę, itp.’.

    Naparasz - od naparzyć ‘zalać wrzątkiem zioła, herbatę, itp.’.

    Naparlik - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Naparliński - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Naparła - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Naparło - 1533 od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Naparstek - od naparstek ‘ochraniacz na palec wkładany do szycia’.

    Napart - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Naparta - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napartowicz - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Naparty - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Naparzewski - od naparzyć ‘zalać wrzątkiem zioła, herbatę, itp.’.

    Naparzył - od naparzyć ‘zalać wrzątkiem zioła, herbatę, itp.’.

    Napawa - od napawać ‘poić; odczuwać przyjemność’.

    Napawaniec - od napawać ‘poić; odczuwać przyjemność’.

    Napera - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Naperalski - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Naperała - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napert - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Naperta - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Naperty - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napiątek - od napiętek ‘tylna część obuwia osłaniająca piętę’.

    Napientek - od napiętek ‘tylna część obuwia osłaniająca piętę’.

    Napieracz - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napieraczyk - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napieraj - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napieraja - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napierajczyk - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napierala - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napieralczyk - 1781 od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napieralski - 1770 od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napierała - 1748 od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napierało - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napieraski - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napierdek - 1568 od napierdzieć.

    Napierko - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napierkowic - 1363 od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napierkowski - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napierła - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napierowicz - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napierowski - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napierski - 1572 od nazwy miejscowej Napiórki (ostrołęckie, gmian Rzewnie), Napierki (olsztyńskie, gmina Janowiec Kościelny).

    Napierski - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napierstków - od naparstek ‘ochraniacz na palec wkładany do szycia’.

    Napierzyński - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napiętek - od napiętek ‘tylna część obuwia osłaniająca piętę’.

    Napiętka - od napiętek ‘tylna część obuwia osłaniająca piętę’.

    Napionek - od napiętek ‘tylna część obuwia osłaniająca piętę’.

    Napiontek - od napiętek ‘tylna część obuwia osłaniająca piętę’.

    Napiora - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napiorkowski - od nazwy miejscowej Napiórki (ostrołęckie, gmina Rzewnie).

    Napiorski - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napióra - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napiórek - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napiórka - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napiórkiewicz - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napiórkowski - 1626 od nazwy miejscowej Napiórki (ostrołęckie, gmina Rzewnie).

    Napiórowski - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napiórski - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napiracz - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napiraj - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napiralczyk - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napiralski - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napirała - 1784 od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napirski - od nazwy miejscowej Napiórki (ostrołęckie, gmian Rzewnie), Napierki (olsztyńskie, gmina Janowiec Kościelny).

    Napirzeński - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napirzyński - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napiura - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napiurkowski - od nazwy miejscowej Napiórki (ostrołęckie, gmina Rzewnie).

    Napiwocki - od nazwy miejscowej Napiwoda (olsztyńskie, gmina Nidzica).

    Napiwodzki - od nazwy miejscowej Napiwoda (olsztyńskie, gmina Nidzica).

    Napiwotzki - od nazwy miejscowej Napiwoda (olsztyńskie, gmina Nidzica).

    Naplecha - od na + płoch, ze staropolskiego płochać ‘ploszyć’, napłoszyć ‘nastraszyć’.

    Naplocha - od na + płoch, ze staropolskiego płochać ‘ploszyć’, napłoszyć ‘nastraszyć’.

    Naplocki - od na + płoch, ze staropolskiego płochać ‘ploszyć’, napłoszyć ‘nastraszyć’.

    Naploszczyc - od na + płoch, ze staropolskiego płochać ‘ploszyć’, napłoszyć ‘nastraszyć’.

    Napłaszek - od na + płoch, ze staropolskiego płochać ‘ploszyć’, napłoszyć ‘nastraszyć’.

    Napłoch - 1400 od na + płoch, ze staropolskiego płochać ‘ploszyć’, napłoszyć ‘nastraszyć’.

    Napłocha - od na + płoch, ze staropolskiego płochać ‘ploszyć’, napłoszyć ‘nastraszyć’.

    Napłoszczyk - od na + płoch, ze staropolskiego płochać ‘ploszyć’, napłoszyć ‘nastraszyć’.

    Napłoszek - od na + płoch, ze staropolskiego płochać ‘ploszyć’, napłoszyć ‘nastraszyć’.

    Napłuszek - od na + płoch, ze staropolskiego płochać ‘ploszyć’, napłoszyć ‘nastraszyć’.

    Napolny - od nazwy miejscowej Napole (kilka wsi); od napolny ‘polny, polowy’.

    Napolski - 1526 od nazwy miejscowej Napole (kilka wsi).

    Napolszyc - od nazwy miejscowej Napole (kilka wsi).

    Napor - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napora - 1435 od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napora-Rutkowski - złożenia brak; Napora 1435 od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie; Rutkowski 1462 od nazwy miejscowej Rutki (częste), Rutkowice (kilka wsi).

    Naporczuk - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Naporek - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Naporka - 1473 od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Naporkowski - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Naporowski - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Naporski - od nazwy miejscowej Napiórki (ostrołęckie, gmian Rzewnie), Napierki (olsztyńskie, gmina Janowiec Kościelny).

    Naporta - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Naporty - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napórka - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napórkowski - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napórowski - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napórski - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Naprał - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Naprawa - od naprawiać, naprawa.

    Naprawca - od naprawiać, naprawa; naprawca ‘ten, co naprawia’.

    Naprawka - od naprawiać, naprawa; od naprawka.

    Naprawski - 1636 od nazwy miejscowej Naprawa (nowosądeckie, gmina Jordanów)

    Napromski - 1747 od nazwy miejscowej Naprom (olsztyńskie, gmina Ostróda).

    Naproszewski - 1400 od nazwy miejscowej Napruszewo (konińskie, gmina Ostrowite).

    Naprowski - od nazwy miejscowej Naprawa (nowosądeckie, gmina Jordanów).

    Naprószewski - od nazwy miejscowej Napruszewo (konińskie, gmina Ostrowite).

    Napruszewski - 1399 od nazwy miejscowej Napruszewo (konińskie, gmina Ostrowite).

    Naprzał - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Naprzenko - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napurka - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napurko - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Napurski - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Naradowski - od naradzić się, naradzać się.

    Naradzaj - od naradzić się, naradzać się.

    Naradzonek - od naradzić się, naradzać się.

    Naradzynkowski - od naradzić się, naradzać się.

    Narajczyk - od staropolskiego narajać, naraić ‘stręczyć, polecić’.

    Narajek - od staropolskiego narajać, naraić ‘stręczyć, polecić’.

    Narajewski - 1479 od nazwy miejscowej Narajów (KrW).

    Narajko - 1382 od staropolskiego narajać, naraić ‘stręczyć, polecić’.

    Narajowski - 1438 od nazwy miejscowej Narajów (KrW).

    Narajszczyk - od staropolskiego narajać, naraić ‘stręczyć, polecić’.

    Narambski - 1481 od nazwy miejscowej Narama (krakowskie, gmina Iwanowice), Naramice (sieradzkie, gmina Biała).

    Naramowski - 1403 od nazwy miejscowej Narama (krakowskie, gmina Iwanowice), Naramice (sieradzkie, gmina Biała).

    Naramski - 1419 od nazwy miejscowej Narama (krakowskie, gmina Iwanowice), Naramice (sieradzkie, gmina Biała).

    Naras - od narazić, narażać ‘uderzyc, urazić’.

    Narasch - od narazić, narażać ‘uderzyc, urazić’.

    Naraska - od narazić, narażać ‘uderzyc, urazić’.

    Narasow - od narazić, narażać ‘uderzyc, urazić’.

    Narasz - od narazić, narażać ‘uderzyc, urazić’.

    Naratowski - od nazwy miejscowej Naratów (leszczyńskie, gmian Niechlów).

    Naraz - od narazić, narażać ‘uderzyc, urazić’.

    Naraziński - od narazić, narażać ‘uderzyc, urazić’.

    Naraźny - 1465 od narazić, narażać ‘uderzyc, urazić’; od naraźmy ‘dogodny’.

    Naraż - od narazić, narażać ‘uderzyc, urazić’.

    Narberciak - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Narberczyk - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Narbot - 1469 od litewskiej nazwy osobowej Nárbutas, ta od imienia złożonego Nárbotas.

    Narbotowicz - 1475 od litewskiej nazwy osobowej Nárbutas, ta od imienia złożonego Nárbotas.

    Narbudowicz - od litewskiej nazwy osobowej Nárbutas, ta od imienia złożonego Nárbotas.

    Narbuntowicz - od litewskiej nazwy osobowej Nárbutas, ta od imienia złożonego Nárbotas.

    Narbut - 1475 od litewskiej nazwy osobowej Nárbutas, ta od imienia złożonego Nárbotas.

    Narbutowicz - 1471 od litewskiej nazwy osobowej Nárbutas, ta od imienia złożonego Nárbotas.

    Narbutt - od litewskiej nazwy osobowej Nárbutas, ta od imienia złożonego Nárbotas.

    Narbuttowicz - od litewskiej nazwy osobowej Nárbutas, ta od imienia złożonego Nárbotas.

    Narciniak - od imienia Marcin. Imię pochodzi od łacińskiego Martinus i oznaczało pierwotnie ‘należący do boga wojny Marsa’. W Polsce notowane od XIII wieku też w formach Mercin, Morcin, Martyn.

    Narciniuk - od imienia Marcin. Imię pochodzi od łacińskiego Martinus i oznaczało pierwotnie ‘należący do boga wojny Marsa’. W Polsce notowane od XIII wieku też w formach Mercin, Morcin, Martyn.

    Narciński - od imienia Marcin. Imię pochodzi od łacińskiego Martinus i oznaczało pierwotnie ‘należący do boga wojny Marsa’. W Polsce notowane od XIII wieku też w formach Mercin, Morcin, Martyn.

    Narciszewski - od imienia Narcyz, to od greckiego nárke ‘senność, głęboki sen’. Imię notowane w Polsce od XV wieku.

    Narciszko - od imienia Narcyz, to od greckiego Nike ‘senność, głęboki sen’. Imię notowane w Polsce od XV wieku.

    Narciś - od imienia Narcyz, to od greckiego nárke ‘senność, głęboki sen’. Imię notowane w Polsce od XV wieku.

    Narcyszyn - od imienia Narcyz, to od greckiego nárke ‘senność, głęboki sen’. Imię notowane w Polsce od XV wieku.

    Narcyz - od imienia Narcyz, to od greckiego nárke ‘senność, głęboki sen’. Imię notowane w Polsce od XV wieku.

    Narcyzak - od imienia Narcyz, to od greckiego nárke ‘senność, głęboki sen’. Imię notowane w Polsce od XV wieku.

    Narczak - od imienia Narcyz, to od greckiego nárke ‘senność, głęboki sen’. Imię notowane w Polsce od XV wieku.

    Narczewski - od imienia Narcyz, to od greckiego nárke ‘senność, głęboki sen’. Imię notowane w Polsce od XV wieku.

    Narczok - od imienia Narcyz, to od greckiego nárke ‘senność, głęboki sen’. Imię notowane w Polsce od XV wieku.

    Narczyk - od imienia Narcyz, to od greckiego nárke ‘senność, głęboki sen’. Imię notowane w Polsce od XV wieku.

    Narczykiewicz - od imienia Narcyz, to od greckiego nárke ‘senność, głęboki sen’. Imię notowane w Polsce od XV wieku.

    Narczykowski - od imienia Narcyz, to od greckiego nárke ‘senność, głęboki sen’. Imię notowane w Polsce od XV wieku.

    Narczyło - od imienia Narcyz, to od greckiego nárke ‘senność, głęboki sen’. Imię notowane w Polsce od XV wieku.

    Narczyński - od imienia Narcyz, to od greckiego nárke ‘senność, głęboki sen’. Imię notowane w Polsce od XV wieku.

    Narda - od narda, nard ‘roślina kozłek indyjski, pachnidło z tej rośliny’.

    Nardak - od narda, nard ‘roślina kozłek indyjski, pachnidło z tej rośliny’.

    Nardejewic - od narda, nard ‘roślina kozłek indyjski, pachnidło z tej rośliny’.

    Nardelli - od narda, nard ‘roślina kozłek indyjski, pachnidło z tej rośliny’.

    Nardi - od narda, nard ‘roślina kozłek indyjski, pachnidło z tej rośliny’.

    Nardini - od narda, nard ‘roślina kozłek indyjski, pachnidło z tej rośliny’.

    Nardoni - od narda, nard ‘roślina kozłek indyjski, pachnidło z tej rośliny’.

    Nardos - od narda, nard ‘roślina kozłek indyjski, pachnidło z tej rośliny’.

    Nardowiec - od narda, nard ‘roślina kozłek indyjski, pachnidło z tej rośliny’.

    Nardowski - od narda, nard ‘roślina kozłek indyjski, pachnidło z tej rośliny’.

    Nardów - od narda, nard ‘roślina kozłek indyjski, pachnidło z tej rośliny’.

    Nardulli - od narda, nard ‘roślina kozłek indyjski, pachnidło z tej rośliny’.

    Narduła - od narda, nard ‘roślina kozłek indyjski, pachnidło z tej rośliny’.

    Nardy - od narda, nard ‘roślina kozłek indyjski, pachnidło z tej rośliny’.

    Nardzewski - od narda, nard ‘roślina kozłek indyjski, pachnidło z tej rośliny’.

    Nardziński - od narda, nard ‘roślina kozłek indyjski, pachnidło z tej rośliny’.

    Nardzonek - od narda, nard ‘roślina kozłek indyjski, pachnidło z tej rośliny’.

    Narecki - od imienia Narcyz, to od greckiego nárke ‘senność, głęboki sen’. Imię notowane w Polsce od XV wieku.

    Nareika - od staropolskiego narajać, naraić ‘stręczyć, polecić’.

    Narej - od staropolskiego narajać, naraić ‘stręczyć, polecić’.

    Narejczyk - od staropolskiego narajać, naraić ‘stręczyć, polecić’.

    Narejka - od staropolskiego narajać, naraić ‘stręczyć, polecić’.

    Narejke - od staropolskiego narajać, naraić ‘stręczyć, polecić’.

    Narejkiewicz - od staropolskiego narajać, naraić ‘stręczyć, polecić’.

    Narejko - od staropolskiego narajać, naraić ‘stręczyć, polecić’.

    Narejowski - od nazwy miejscowej Narajów (KrW).

    Narek - od imienia Narcyz, to od greckiego nárke ‘senność, głęboki sen’. Imię notowane w Polsce od XV wieku.

    Naremski - 1497 od nazwy miejscowej Narama (krakowskie, gmina Iwanowice), Naramice (sieradzkie, gmina Biała).

    Narewicz - od imienia Narcyz, to od greckiego nárke ‘senność, głęboki sen’. Imię notowane w Polsce od XV wieku.

    Narewski - 1770 od nazwy miejscowej Narew (białostockie, gmina Narew).

    Nargel - od litewskiej nazwy osobowej Nórgelas, Nárgelas.

    Nargełło - od litewskiej nazwy osobowej Nórgelas, Nárgelas.

    Nargeło - od litewskiej nazwy osobowej Nórgelas, Nárgelas.

    Nargiel - od litewskiej nazwy osobowej Nórgelas, Nárgelas.

    Nargiełła - od litewskiej nazwy osobowej Nórgelas, Nárgelas.

    Nargiełło - od litewskiej nazwy osobowej Nórgelas, Nárgelas.

    Nargiewicz - od litewskiej nazwy osobowej Nórgelas, Nárgelas.

    Nargot - od litewskiej nazwy osobowej Nórgelas, Nárgelas.

    Nargundkar - od litewskiej nazwy osobowej Nórgelas, Nárgelas.

    Narkevicius - od litewskiej nazwy osobowej Nórgelas, Nárgelas.

    Narkiel - od litewskiej nazwy osobowej Nórgelas, Nárgelas.

    Narkielon - od litewskiej nazwy osobowej Nórgelas, Nárgelas.

    Narkielun - od litewskiej nazwy osobowej Nórgelas, Nárgelas.

    Narkiewicz - od imienia Narcyz, to od greckiego nárke ‘senność, głęboki sen’. Imię notowane w Polsce od XV wieku.

    Narkiewicz-Jodko - złożenia brak; Narkiewicz od imienia Narcyz, to od greckiego nárke ‘senność, głęboki sen’. Imię notowane w Polsce od XV wieku; Jodko od imion Jodok, Judok, pochodzenia celtyckiego, znanego w Polsce od XIV wieku, od bretońskiego jud ‘walka’ lub od litewskich nazw osobowych typu Júodis, od júodas ‘czarny’.

    Narko - 1494 od imienia Narcyz, to od greckiego nárke ‘senność, głęboki sen’. Imię notowane w Polsce od XV wieku.

    Narkowicz - od imienia Narcyz, to od greckiego nárke ‘senność, głęboki sen’. Imię notowane w Polsce od XV wieku.

    Narkowski - od imienia Narcyz, to od greckiego nárke ‘senność, głęboki sen’. Imię notowane w Polsce od XV wieku.

    Narkun - od litewskiej nazwy osobowej Narkúnas.

    Narkunas - od litewskiej nazwy osobowej Narkúnas.

    Narkunowicz - od litewskiej nazwy osobowej Narkúnas.

    Narkuń - od litewskiej nazwy osobowej Narkúnas.

    Narkuński - od litewskiej nazwy osobowej Narkúnas.

    Narocki - od staropolskiego narok ‘służebność; przykazanie boskie’, też ‘oszczerstwo’.

    Narocz - od staropolskiego narok ‘służebność; przykazanie boskie’, też ‘oszczerstwo’.

    Naroczny - 1428 od staropolskiego narok ‘służebność; przykazanie boskie’, też ‘oszczerstwo’; od naroczny ‘przeznaczony dla nar oczników, tj. ludzi wykonujących narok’.

    Narodni - od narodzić się, naród.

    Narodosławski - od narodzić się, naród.

    Narodowic - (Śl) od narodzić się, naród.

    Narodowicz - od narodzić się, naród.

    Narodowiec - (Śl) od narodzić się, naród.

    Narodowitz - (Śl) od narodzić się, naród.

    Narodowski - od narodzić się, naród.

    Narodzanek - od narodzić się, naród.

    Narodzik - od narodzić się, naród.

    Narodziński - od narodzić się, naród.

    Narodzonek - od narodzić się, naród.

    Narodzynkowski - od narodzić się, naród.

    Narog - od naróg ‘słup graniczny; ostrze pługa’.

    Naroga - 1500 od naróg ‘słup graniczny; ostrze pługa’.

    Narogowicz - od naróg ‘słup graniczny; ostrze pługa’.

    Narojczuk - od staropolskiego narajać, naraić ‘stręczyć, polecić’.

    Narojczyk - od staropolskiego narajać, naraić ‘stręczyć, polecić’.

    Narojek - od staropolskiego narajać, naraić ‘stręczyć, polecić’.

    Narojek - od staropolskiego narajać, naraić ‘stręczyć, polecić’.

    Narojowski - 1471 od nazwy miejscowej Narajów (KrW).

    Narok - od staropolskiego narok ‘służebność; przykazanie boskie’, też ‘oszczerstwo’.

    Narolewski - od nazwy miejscowej Narol (przemyskie, gmina Narol).

    Narolski - od nazwy miejscowej Narol (przemyskie, gmina Narol).

    Naromowski - 1405 od nazwy miejscowej Narama (krakowskie, gmina Iwanowice), Naramice (sieradzkie, gmina Biała).

    Naron - od litewskiej nazwy osobowej Narúnas.

    Naronowicz - od litewskiej nazwy osobowej Narúnas.

    Naronuk - od litewskiej nazwy osobowej Narúnas.

    Naroń - od litewskiej nazwy osobowej Narúnas.

    Naroński - od litewskiej nazwy osobowej Narúnas.

    Naropiński - 1302 od nazwy miejscowej Naropna (piotrkowskie, gmina Żelechlinek).

    Naros - od imienia Narcyz, to od greckiego nárke ‘senność, głęboki sen’. Imię notowane w Polsce od XV wieku.

    Narosek - od imienia Narcyz, to od greckiego nárke ‘senność, głęboki sen’. Imię notowane w Polsce od XV wieku.

    Naroski - od nazwy miejscowej Narew (białostockie, gmina Narew).

    Narostek - od narostek ‘narośl, to, co narosło’.

    Narostka - od narostek ‘narośl, to, co narosło’.

    Narosz - od imienia Narcyz, to od greckiego nárke ‘senność, głęboki sen’. Imię notowane w Polsce od XV wieku.

    Naroszek - od imienia Narcyz, to od greckiego nárke ‘senność, głęboki sen’. Imię notowane w Polsce od XV wieku.

    Naroś - od imienia Narcyz, to od greckiego nárke ‘senność, głęboki sen’. Imię notowane w Polsce od XV wieku.

    Narowski - od nazwy miejscowej Narew (białostockie, gmina Narew).

    Naroziński - od naróg ‘słup graniczny; ostrze pługa’.

    Narozniak - od naróg ‘słup graniczny; ostrze pługa’.

    Naroznik - od naróg ‘słup graniczny; ostrze pługa’.

    Naroźna - od naróg ‘słup graniczny; ostrze pługa’.

    Naroźniak - od naróg ‘słup graniczny; ostrze pługa’.

    Naroźnicki - od naróg ‘słup graniczny; ostrze pługa’.

    Naroźniecki - od naróg ‘słup graniczny; ostrze pługa’.

    Naroźnik - od naróg ‘słup graniczny; ostrze pługa’.

    Naroźny - od naróg ‘słup graniczny; ostrze pługa’.

    Narożański - od naróg ‘słup graniczny; ostrze pługa’; od narożny ‘na rogu się znajdujący’.

    Narożka - od naróg ‘słup graniczny; ostrze pługa’; od narożny ‘na rogu się znajdujący’.

    Narożna - od naróg ‘słup graniczny; ostrze pługa’; od narożny ‘na rogu się znajdujący’.

    Narożniak - od naróg ‘słup graniczny; ostrze pługa’.

    Narożnicki - od naróg ‘słup graniczny; ostrze pługa’.

    Narożnik - od naróg ‘słup graniczny; ostrze pługa’.

    Narożnowski - od naróg ‘słup graniczny; ostrze pługa’.

    Narożny - 1416 od naróg ‘słup graniczny; ostrze pługa’; od narożny ‘na rogu się znajdujący’.

    Narożyn - od naróg ‘słup graniczny; ostrze pługa’.

    Narożyński - od naróg ‘słup graniczny; ostrze pługa’.

    Naróć - od litewskiej nazwy osobowej Narutis, Nâruta.

    Naróg - od naróg ‘słup graniczny; ostrze pługa’.

    Narólski - od nazwy miejscowej Narol (przemyskie, gmina Narol).

    Naróżniak - od naróg ‘słup graniczny; ostrze pługa’.

    Nartanowicz - od narta, nart ‘łyżwa’, dawniej też ‘las’.

    Nartczak - od narta, nart ‘łyżwa’, dawniej też ‘las’.

    Nartek - od narta, nart ‘łyżwa’, dawniej też ‘las’.

    Nartkiewicz - od narta, nart ‘łyżwa’, dawniej też ‘las’.

    Nartkowiak - od narta, nart ‘łyżwa’, dawniej też ‘las’.

    Nartnik - od narta, nart ‘łyżwa’, dawniej też ‘las’; od nartnik ‘owad drapieżny’.

    Nartonowicz - od narta, nart ‘łyżwa’, dawniej też ‘las’.

    Nartosik - od narta, nart ‘łyżwa’, dawniej też ‘las’.

    Nartoszczyk - od narta, nart ‘łyżwa’, dawniej też ‘las’.

    Nartoszewski - od narta, nart ‘łyżwa’, dawniej też ‘las’.

    Nartoś - od narta, nart ‘łyżwa’, dawniej też ‘las’.

    Nartowicz - od narta, nart ‘łyżwa’, dawniej też ‘las’.

    Nartowski - 1543 od nazw miejscowych Narty, Nart (kilka wsi).

    Nartyn - od narta, nart ‘łyżwa’, dawniej też ‘las’.

    Nartynowicz - od narta, nart ‘łyżwa’, dawniej też ‘las’.

    Naruc - od litewskiej nazwy osobowej Narutis, Nâruta.

    Narucki - od litewskiej nazwy osobowej Narutis, Nâruta.

    Naruć - od litewskiej nazwy osobowej Narutis, Nâruta.

    Narug - od naróg ‘słup graniczny; ostrze pługa’.

    Naruk - od staropolskiego narok ‘służebność; przykazanie boskie’, też ‘oszczerstwo’.

    Narukiewicz - od staropolskiego narok ‘służebność; przykazanie boskie’, też ‘oszczerstwo’.

    Naruniec - od litewskiej nazwy osobowej Narúnas.

    Naruniewicz - od litewskiej nazwy osobowej Narúnas.

    Narusek - od litewskiej nazwy osobowej Narúšas, Narúš; niektóre formy może też od polskiego naruszyć.

    Narusevicius - (Suwalskie) od litewskiej nazwy osobowej Narúšas, Narúš; niektóre formy może też od polskiego naruszyć.

    Narusiewicz - od litewskiej nazwy osobowej Narúšas, Narúš; niektóre formy może też od polskiego naruszyć.

    Naruska - od litewskiej nazwy osobowej Narúšas, Narúš; niektóre formy może też od polskiego naruszyć.

    Narusz - od litewskiej nazwy osobowej Narúšas, Narúš; niektóre formy może też od polskiego naruszyć.

    Naruszczka - od litewskiej nazwy osobowej Narúšas, Narúš; niektóre formy może też od polskiego naruszyć.

    Naruszek - od litewskiej nazwy osobowej Narúšas, Narúš; niektóre formy może też od polskiego naruszyć.

    Naruszewicz - 1474 od litewskiej nazwy osobowej Narúšas, Narúš; niektóre formy może też od polskiego naruszyć.

    Naruszewski - od litewskiej nazwy osobowej Narúšas, Narúš; niektóre formy może też od polskiego naruszyć.

    Naruszkiewicz - od litewskiej nazwy osobowej Narúšas, Narúš; niektóre formy może też od polskiego naruszyć.

    Naruszko - od litewskiej nazwy osobowej Narúšas, Narúš; niektóre formy może też od polskiego naruszyć.

    Naruszowicz - 1486 od litewskiej nazwy osobowej Narúšas, Narúš; niektóre formy może też od polskiego naruszyć.

    Naruszyński - od litewskiej nazwy osobowej Narúšas, Narúš; niektóre formy może też od polskiego naruszyć.

    Narut - od litewskiej nazwy osobowej Narutis, Nâruta.

    Naruta - od litewskiej nazwy osobowej Narutis, Nâruta.

    Narutil - od litewskiej nazwy osobowej Narutis, Nâruta.

    Naruto - od litewskiej nazwy osobowej Narutis, Nâruta.

    Narutowicz - od litewskiej nazwy osobowej Narutis, Nâruta.

    Narwa - od narwać ‘porwać, nagromadzić, nazbierać’.

    Narwajsz - od litewskiej nazwy osobowej Nórvaišas, Narvaišas.

    Narwała - od narwać ‘porwać, nagromadzić, nazbierać’.

    Narwański - od narwać ‘porwać, nagromadzić, nazbierać’.

    Narwara - od narwać ‘porwać, nagromadzić, nazbierać’.

    Narwas - od narwać ‘porwać, nagromadzić, nazbierać’.

    Narwat - od narwać ‘porwać, nagromadzić, nazbierać’.

    Narweski - od narwać ‘porwać, nagromadzić, nazbierać’.

    Narwicz - od narwać ‘porwać, nagromadzić, nazbierać’.

    Narwid - od litewskiej nazwy osobowej Norvydas, Nárvidas.

    Narwisz - od litewskiej nazwy osobowej Nórvaišas, Narvaišas.

    Narwit - od litewskiej nazwy osobowej Norvydas, Nárvidas.

    Narwoisz - od litewskiej nazwy osobowej Nórvaišas, Narvaišas.

    Narwojsz - od litewskiej nazwy osobowej Nórvaišas, Narvaišas.

    Narwojszy - od litewskiej nazwy osobowej Nórvaišas, Narvaišas.

    Narwojt - od litewskiej nazwy osobowej Nórvaišas, Narvaišas.

    Narwoyń - od litewskiej nazwy osobowej Nórvaišas, Narvaišas.

    Narwoysz - od litewskiej nazwy osobowej Nórvaišas, Narvaišas.

    Narwusz - od narwać ‘porwać, nagromadzić, nazbierać’.

    Narybut - 1469 od litewskiej nazwy osobowej Nárbutas, ta od imienia złożonego Nárbotas.

    Narzekala - od narzekać.

    Narzekalak - od narzekać.

    Narzekalski - od narzekać.

    Narzekaluk - od narzekać.

    Narzekała - od narzekać.

    Narzymski - 1414 od nazwy miejscowej Narzym (ciechanowskie, gmina Iłowo-Osada).

    Narzyński - 1662 od nazwy miejscowej Narzym (ciechanowskie, gmina Iłowo-Osada).

    Nas - od niemieckich nazw osobowych Nas, Nase, te od średnio-wysoko-niemieckiego nase ‘nos’.

    Nasacki - od nasada ‘miejsce osadzenia; podstawa’; nasadzić.

    Nasada - od nasada ‘miejsce osadzenia; podstawa’; nasadzić.

    Nasadiuk - od nasada ‘miejsce osadzenia; podstawa’; nasadzić.

    Nasadnik - od nasada ‘miejsce osadzenia; podstawa’; nasadzić.

    Nasadniuk - od nasada ‘miejsce osadzenia; podstawa’; nasadzić.

    Nasadowski - od nasada ‘miejsce osadzenia; podstawa’; nasadzić.

    Nasadzki - od nasada ‘miejsce osadzenia; podstawa’; nasadzić.

    Nasal - od nos; od białoruskiego nasal ‘nosal’.

    Nasalczyk - od nos.

    Nasalewski - od nos.

    Nasalik - od nos.

    Nasalski - od nos.

    Nasaniuk - od nos.

    Nasar - od niemieckiej nazwy osobowej Nasser, ta od nazwy miejscowej Nassen.

    Nasarczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Nasser, ta od nazwy miejscowej Nassen.

    Nasarek - od niemieckiej nazwy osobowej Nasser, ta od nazwy miejscowej Nassen.

    Nasarowski - od niemieckiej nazwy osobowej Nasser, ta od nazwy miejscowej Nassen.

    Nasarzewski - od niemieckiej nazwy osobowej Nasser, ta od nazwy miejscowej Nassen.

    Nase - 1382 od niemieckich nazw osobowych Nas, Nase, te od średnio-wysoko-niemieckiego nase ‘nos’.

    Nasek - od niemieckich nazw osobowych Nas, Nase, te od średnio-wysoko-niemieckiego nase ‘nos’.

    Nasel - od niemieckich nazw osobowych Nas, Nase, te od średnio-wysoko-niemieckiego nase ‘nos’.

    Naselik - od niemieckich nazw osobowych Nas, Nase, te od średnio-wysoko-niemieckiego nase ‘nos’.

    Nasen - od na + sen.

    Naseniuk - od na + sen.

    Nasenok - od na + sen.

    Naser - od niemieckiej nazwy osobowej Nasser, ta od nazwy miejscowej Nassen.

    Naseri - od niemieckiej nazwy osobowej Nasser, ta od nazwy miejscowej Nassen.

    Nasewicz - od niemieckich nazw osobowych Nas, Nase, te od średnio-wysoko-niemieckiego nase ‘nos’.

    Nasiada - od nasiadać.

    Nasiadek - od nasiadać.

    Nasiadka - od nasiadać; nasiadły ‘osiadły’.

    Nasiadko - od nasiadać; nasiadły ‘osiadły’.

    Nasiadło - od nasiadać; nasiadły ‘osiadły’.

    Nasiadłowski - od nasiadać; nasiadły ‘osiadły’.

    Nasiado - od nasiadać; nasiadły ‘osiadły’.

    Nasiatka - od nasiadać; nasiadły ‘osiadły’.

    Nasiatko - od nasiadać; nasiadły ‘osiadły’.

    Nasidek - od nasiadać; nasiadły ‘osiadły’.

    Nasidis - od nasiadać; nasiadły ‘osiadły’.

    Nasidko - od nasiadać; nasiadły ‘osiadły’.

    Nasidlak - od nasiadać; nasiadły ‘osiadły’.

    Nasidłowski - od nasiadać; nasiadły ‘osiadły’.

    Nasiedko - od nasiadać; nasiadły ‘osiadły’.

    Nasiedłowski - od nasiadać; nasiadły ‘osiadły’.

    Nasielenko - od na + siła, od staropolskiego nasilić ‘nacierać, atakować’, od nasilny ‘gwałtowny’.

    Nasielewski - od na + siła, od staropolskiego nasilić ‘nacierać, atakować’, od nasilny ‘gwałtowny’.

    Nasielski - od nazwy miasta Nasielsk (ciechanowskie).

    Nasieł - 1408 od na + siła, od staropolskiego nasilić ‘nacierać, atakować’, od nasilny ‘gwałtowny’.

    Nasiełowski - od na + siła, od staropolskiego nasilić ‘nacierać, atakować’, od nasilny ‘gwałtowny’.

    Nasieniak - od nasiono, nasienie.

    Nasieniec - 1425 od nasiono, nasienie lub od nasieniec.

    Nasieniewski - od nasiono, nasienie.

    Nasieniowski - od nasiono, nasienie.

    Nasienniak - od nasiono, nasienie.

    Nasiennik - 1475 od nasiono, nasienie.

    Nasienny - od nasiono, nasienie.

    Nasień - od nasiono, nasienie.

    Nasieńczuk - od nasiono, nasienie.

    Nasier - od niemieckiej nazwy osobowej Nasser, ta od nazwy miejscowej Nassen.

    Nasierowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Nasser, ta od nazwy miejscowej Nassen.

    Nasierowski - 1499 od nazwy miejscowej Nasirowo, dziś Nasierowo (ciechanowskie, gmina Gołymin).

    Nasierski - od nazwy miasta Nasielsk (ciechanowskie); (ze zmianą l w r).

    Nasiewicz - od niemieckich nazw osobowych Nas, Nase, te od średnio-wysoko-niemieckiego nase ‘nos’.

    Nasikowski - od na + siła, od staropolskiego nasilić ‘nacierać, atakować’, od nasilny ‘gwałtowny’.

    Nasilenko - od na + siła, od staropolskiego nasilić ‘nacierać, atakować’, od nasilny ‘gwałtowny’.

    Nasilewski - od na + siła, od staropolskiego nasilić ‘nacierać, atakować’, od nasilny ‘gwałtowny’.

    Nasilowski - od na + siła, od staropolskiego nasilić ‘nacierać, atakować’, od nasilny ‘gwałtowny’.

    Nasił - 1259 od na + siła, od staropolskiego nasilić ‘nacierać, atakować’, od nasilny ‘gwałtowny’.

    Nasiławski - od na + siła, od staropolskiego nasilić ‘nacierać, atakować’, od nasilny ‘gwałtowny’.

    Nasiłek - 1411 od na + siła, od staropolskiego nasilić ‘nacierać, atakować’, od nasilny ‘gwałtowny’.

    Nasiłkowski - od na + siła, od staropolskiego nasilić ‘nacierać, atakować’, od nasilny ‘gwałtowny’.

    Nasiło - 1400 od na + siła, od staropolskiego nasilić ‘nacierać, atakować’, od nasilny ‘gwałtowny’.

    Nasiłowski - 1707 od nazwy miejscowej Nasiłowo (włocławskie, gmina Piotrków Kujawski), Nasiłów (lubelskie, gmina Janowiec).

    Nasinnik - od nasiono, nasienie.

    Nasinnyk - od nasiono, nasienie.

    Nasińczuk - od nasiono, nasienie.

    Nasiński - od nasiono, nasienie.

    Nasionek - od nasiono, nasienie.

    Nasionkowski - od nasiono, nasienie.

    Nasior - od niemieckiej nazwy osobowej Nasser, ta od nazwy miejscowej Nassen.

    Nasiorowski - od nazwy miejscowej Nasirowo, dziś Nasierowo (ciechanowskie, gmina Gołymin).

    Nasir - od niemieckiej nazwy osobowej Nasser, ta od nazwy miejscowej Nassen.

    Nasirow - od niemieckiej nazwy osobowej Nasser, ta od nazwy miejscowej Nassen.

    Nasirowski - 1469 od nazwy miejscowej Nasirowo, dziś Nasierowo (ciechanowskie, gmina Gołymin).

    Nasiura - od niemieckiej nazwy osobowej Nasser, ta od nazwy miejscowej Nassen.

    Naskrącki - od naskręcać, naskrętny ‘szybki, prędki’.

    Naskrąt - od naskręcać, naskrętny ‘szybki, prędki’.

    Naskrecki - od naskręcać, naskrętny ‘szybki, prędki’.

    Naskrenski - od naskręcać, naskrętny ‘szybki, prędki’.

    Naskrent - od naskręcać, naskrętny ‘szybki, prędki’.

    Naskrentzki - od naskręcać, naskrętny ‘szybki, prędki’.

    Naskret - od naskręcać, naskrętny ‘szybki, prędki’.

    Naskręciak - od naskręcać, naskrętny ‘szybki, prędki’.

    Naskręcki - od naskręcać, naskrętny ‘szybki, prędki’.

    Naskręnt - od naskręcać, naskrętny ‘szybki, prędki’.

    Naskręski - od naskręcać, naskrętny ‘szybki, prędki’.

    Naskręt - od naskręcać, naskrętny ‘szybki, prędki’.

    Naskrętski - od naskręcać, naskrętny ‘szybki, prędki’.

    Naslaj - od nasłać.

    Nasłachowski - od nasłać.

    Nasłaj - od nasłać.

    Nasłaniec - od nasłać (od nasłaniec ‘człowiek nasłany’).

    Nasłaski - od nasłać.

    Nasławski - od nazwy miejscowej Nasławice (tarnobrzeskie, gmina Klimontów).

    Nasłek - od nasłać.

    Nasoczowski - 1560 od nazwy miejscowej Nosaczowice, dziś Naszczowice (nowosądeckie, gmina Podegrodzie).

    Nasoń - od niemieckich nazw osobowych Nas, Nase, te od średnio-wysoko-niemieckiego nase ‘nos’.

    Nasr - od nasrać.

    Nasranus - 1773 od nasrać.

    Nasri - od nasrać.

    Nass - od niemieckich nazw osobowych Nas, Nase, te od średnio-wysoko-niemieckiego nase ‘nos’.

    Nassada - od nasada ‘miejsce osadzenia; podstawa’; nasadzić.

    Nassal - od nos.

    Nassalski - od nos.

    Nassan - od niemieckiej nazwy osobowej Nasser, ta od nazwy miejscowej Nassen.

    Nassar - od niemieckiej nazwy osobowej Nasser, ta od nazwy miejscowej Nassen.

    Nasser - od niemieckiej nazwy osobowej Nasser, ta od nazwy miejscowej Nassen.

    Nast - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nasta - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastaborski - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastachowski - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastaga - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastainczyk - (Śl) od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastaj - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastaj - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastajko - 1388 od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastak - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastal - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastala - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastalczyk - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastalek - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastalie - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastalik - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastalla - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastalski - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastaly - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastał - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastała - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastałczyk - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastałek - 1552 od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastały - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastaniak - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastaniuk - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastanowicz - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastany - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastańczyk - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastański - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastarczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Naster, ta od Ast ‘guż, narośl; konar, gałąź’.

    Nastarek - od niemieckiej nazwy osobowej Naster, ta od Ast ‘guż, narośl; konar, gałąź’.

    Nastarenko - od niemieckiej nazwy osobowej Naster, ta od Ast ‘guż, narośl; konar, gałąź’.

    Nastarewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Naster, ta od Ast ‘guż, narośl; konar, gałąź’.

    Nastarowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Naster, ta od Ast ‘guż, narośl; konar, gałąź’.

    Nastarowski - od niemieckiej nazwy osobowej Naster, ta od Ast ‘guż, narośl; konar, gałąź’.

    Nastary - od niemieckiej nazwy osobowej Naster, ta od Ast ‘guż, narośl; konar, gałąź’.

    Nastarzewski - od niemieckiej nazwy osobowej Naster, ta od Ast ‘guż, narośl; konar, gałąź’.

    Nastasienko - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastasowski - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastaszewski - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastaszyc - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastawacz - 1410 od staropolskiego nastawiać ‘nadchodzić; zagrażać’, nastawny ‘nastawiony, nastrojony’.

    Nastawek - 1459 od staropolskiego nastawiać ‘nadchodzić; zagrażać’, nastawny ‘nastawiony, nastrojony’.

    Nastawna - od staropolskiego nastawiać ‘nadchodzić; zagrażać’, nastawny ‘nastawiony, nastrojony’.

    Nastawny - od staropolskiego nastawiać ‘nadchodzić; zagrażać’, nastawny ‘nastawiony, nastrojony’.

    Nastawski - od staropolskiego nastawiać ‘nadchodzić; zagrażać’, nastawny ‘nastawiony, nastrojony’.

    Nastaziak - od imienia Anastazy.

    Nastazjak - od imienia Anastazy.

    Nastczak - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastek - 1537 od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastela - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastelski - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Naster - od niemieckiej nazwy osobowej Naster, ta od Ast ‘guż, narośl; konar, gałąź’.

    Nasterak - od niemieckiej nazwy osobowej Naster, ta od Ast ‘guż, narośl; konar, gałąź’.

    Nasterek - od niemieckiej nazwy osobowej Naster, ta od Ast ‘guż, narośl; konar, gałąź’.

    Nasterenko - od niemieckiej nazwy osobowej Naster, ta od Ast ‘guż, narośl; konar, gałąź’.

    Nasternak - od niemieckiej nazwy osobowej Naster, ta od Ast ‘guż, narośl; konar, gałąź’.

    Nasterniak - od niemieckiej nazwy osobowej Naster, ta od Ast ‘guż, narośl; konar, gałąź’.

    Nasterowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Naster, ta od Ast ‘guż, narośl; konar, gałąź’.

    Nasterowski - od niemieckiej nazwy osobowej Naster, ta od Ast ‘guż, narośl; konar, gałąź’.

    Nasterski - od niemieckiej nazwy osobowej Naster, ta od Ast ‘guż, narośl; konar, gałąź’.

    Nasteruk - od niemieckiej nazwy osobowej Naster, ta od Ast ‘guż, narośl; konar, gałąź’.

    Nasti - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastitz - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastiuk - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastiuszonek - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastka, m. - 1470-80 od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastkiewicz - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastoj - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastolczyk - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastolski - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastoniak - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastorek - od niemieckiej nazwy osobowej Naster, ta od Ast ‘guż, narośl; konar, gałąź’.

    Nastorowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Naster, ta od Ast ‘guż, narośl; konar, gałąź’.

    Nastorowski - od niemieckiej nazwy osobowej Naster, ta od Ast ‘guż, narośl; konar, gałąź’.

    Nastoruk - od niemieckiej nazwy osobowej Naster, ta od Ast ‘guż, narośl; konar, gałąź’.

    Nastosz - 1660 od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastoszyc - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastowski - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastrabas - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastrabasz - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastrabes - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastrabusz - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastreżna - od nastrożyć ‘najeżyć, podnieść’.

    Nastrowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Naster, ta od Ast ‘guż, narośl; konar, gałąź’.

    Nastroźna - od nastrożyć ‘najeżyć, podnieść’.

    Nastrożna - od nastrożyć ‘najeżyć, podnieść’.

    Nastrożny - od nastrożyć ‘najeżyć, podnieść’.

    Nastróżna - od nastrożyć ‘najeżyć, podnieść’.

    Nastróżny - od nastrożyć ‘najeżyć, podnieść’.

    Nastrzak - od niemieckiej nazwy osobowej Naster, ta od Ast ‘guż, narośl; konar, gałąź’.

    Nastula - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastulak - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastulczyk - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastulik - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastulla - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastulski - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastuła - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastuniak - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastusewicz - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastusiak - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastusiewicz - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastusik - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastyczenko - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastyn - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nastyń - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nasul - od niemieckich nazw osobowych Nas, Nase, te od średnio-wysoko-niemieckiego nase ‘nos’.

    Nasulewicz - od niemieckich nazw osobowych Nas, Nase, te od średnio-wysoko-niemieckiego nase ‘nos’.

    Nasulicz - od niemieckich nazw osobowych Nas, Nase, te od średnio-wysoko-niemieckiego nase ‘nos’.

    Nasuta - od staropolskiego nasuty, to od nasuć ‘nasypać’.

    Nasutewicz - od staropolskiego nasuty, to od nasuć ‘nasypać’.

    Nasuto - od staropolskiego nasuty, to od nasuć ‘nasypać’.

    Nasutowicz - od staropolskiego nasuty, to od nasuć ‘nasypać’.

    Nasutto - od staropolskiego nasuty, to od nasuć ‘nasypać’.

    Nasypana - od nasypać, nasypany.

    Nasypany - od nasypać, nasypany.

    Nasypiński - od nasypać, nasypany.

    Nasz - od imion na Na-, typu Nasław, Nasięgniew.

    Naszan - 1260 od imion na Na-, typu Nasław, Nasięgniew.

    Naszczak - od imion na Na-, typu Nasław, Nasięgniew.

    Naszczeniec - od imion na Na-, typu Nasław, Nasięgniew.

    Naszczenko - od imion na Na-, typu Nasław, Nasięgniew.

    Naszczuk - od imion na Na-, typu Nasław, Nasięgniew.

    Naszczyk - od imion na Na-, typu Nasław, Nasięgniew.

    Naszczyniec - od imion na Na-, typu Nasław, Nasięgniew.

    Naszczyński - od imion na Na-, typu Nasław, Nasięgniew.

    Naszerowski - od nazwy miejscowej Nasirowo, dziś Nasierowo (ciechanowskie, gmina Gołymin).

    Naszewski - od imion na Na-, typu Nasław, Nasięgniew.

    Naszka - od imion na Na-, typu Nasław, Nasięgniew.

    Naszke - (Pom) od imion na Na-, typu Nasław, Nasięgniew.

    Naszkiewicz - od imion na Na-, typu Nasław, Nasięgniew.

    Naszkiewski - od imion na Na-, typu Nasław, Nasięgniew.

    Naszko - 1388 od imion na Na-, typu Nasław, Nasięgniew.

    Naszkowicz - 1440 od imion na Na-, typu Nasław, Nasięgniew.

    Naszkowski - od imion na Na-, typu Nasław, Nasięgniew.

    Naszon - 1414 od imion na Na-, typu Nasław, Nasięgniew.

    Naszora - od niemieckiej nazwy osobowej Nasser, ta od nazwy miejscowej Nassen.

    Naszota - od imion na Na-, typu Nasław, Nasięgniew.

    Naszowic - 1447 od imion na Na-, typu Nasław, Nasięgniew.

    Naszta - od imion na Na-, typu Nasław, Nasięgniew.

    Nasztal - od imion na Na-, typu Nasław, Nasięgniew.

    Naściak - 1787 od nastać lub od imienia Anastazy.

    Naścierowicz - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Naścięcic - 1443 od nastać lub od imienia Anastazy.

    Naściński - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Naścior - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Naściszewski - od nazwy miejscowej Naściszowa (nowosądeckie, gmian Chełmiec).

    Naściuk - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Naśkiewicz - od imion na Na-, typu Nasław, Nasięgniew.

    Nat - 1497 od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’; też od Donat.

    Natacz - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natalczuk - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natalczuk - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natalczyk - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natalczyk - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natale - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natali - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natalia - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natalicz - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Nataliński - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natalli - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natalski - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Nataluk - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natałko - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natan - od imienia biblijnego Natan, to z hebrajskiego Natan’ on ‘on (Bóg) dał’.

    Natanek - od imienia biblijnego Natan, to z hebrajskiego Natan’ on ‘on (Bóg) dał’.

    Natanowicz - od imienia biblijnego Natan, to z hebrajskiego Natan’ on ‘on (Bóg) dał’.

    Natanson - od imienia biblijnego Natan, to z hebrajskiego Natan’ on ‘on (Bóg) dał’.

    Natańczyk - od imienia biblijnego Natan, to z hebrajskiego Natan’ on ‘on (Bóg) dał’.

    Natański - od imienia biblijnego Natan, to z hebrajskiego Natan’ on ‘on (Bóg) dał’.

    Natara - od niemieckiej nazwy osobowej Näter, ta od średnio-wysoko-niemieckiego näter ‘krawiec, kuśnierz’

    Natarewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Näter, ta od średnio-wysoko-niemieckiego näter ‘krawiec, kuśnierz’

    Natarkowski - od niemieckiej nazwy osobowej Näter, ta od średnio-wysoko-niemieckiego näter ‘krawiec, kuśnierz’

    Natarowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Näter, ta od średnio-wysoko-niemieckiego näter ‘krawiec, kuśnierz’

    Natas - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natasza - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Nataszek - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Nataszyc - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Nataszyn - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natcyn - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natczak - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Nater - od niemieckiej nazwy osobowej Näter, ta od średnio-wysoko-niemieckiego näter ‘krawiec, kuśnierz’.

    Naterna - od niemieckiej nazwy osobowej Näter, ta od średnio-wysoko-niemieckiego näter ‘krawiec, kuśnierz’

    Naternak - od niemieckiej nazwy osobowej Näter, ta od średnio-wysoko-niemieckiego näter ‘krawiec, kuśnierz’

    Naterowski - od niemieckiej nazwy osobowej Näter, ta od średnio-wysoko-niemieckiego näter ‘krawiec, kuśnierz’

    Naterski - od niemieckiej nazwy osobowej Näter, ta od średnio-wysoko-niemieckiego näter ‘krawiec, kuśnierz’

    Nath - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Nathali - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Nathan - od imienia biblijnego Natan, to z hebrajskiego Natan’ on ‘on (Bóg) dał’.

    Nather - od niemieckiej nazwy osobowej Näter, ta od średnio-wysoko-niemieckiego näter ‘krawiec, kuśnierz’

    Nathera - od niemieckiej nazwy osobowej Näter, ta od średnio-wysoko-niemieckiego näter ‘krawiec, kuśnierz’

    Natiaszek - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’ lub od natka ‘nać’.

    Natil - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’ lub od natka ‘nać’.

    Natis - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’ lub od natka ‘nać’.

    Natka - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’ lub od natka ‘nać’.

    Natkalski - od natkać ‘napełnić, najeść się’, natkany ‘wypełniony’.

    Natkaniec - od natkać ‘napełnić, najeść się’, natkany ‘wypełniony’.

    Natkaniecki - od natkać ‘napełnić, najeść się’, natkany ‘wypełniony’.

    Natkańczyk - od natkać ‘napełnić, najeść się’, natkany ‘wypełniony’.

    Natkański - od natkać ‘napełnić, najeść się’, natkany ‘wypełniony’.

    Natkiewicz - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natko - 1452 od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natkoniec - od natkać ‘napełnić, najeść się’, natkany ‘wypełniony’.

    Natkoński - od natkać ‘napełnić, najeść się’, natkany ‘wypełniony’.

    Natkowski - 1446 od nazwy miejscowej Natkowice, dziś Ignaców (przemyskie, gmina Orły).

    Natkus - od natkać ‘napełnić, najeść się’, natkany ‘wypełniony’.

    Natłoczny - od natłoczyć ‘napchać’, natłok ‘ciżba, ścisk’; od natłoczny ‘pakowny’.

    Natłoka - od natłoczyć ‘napchać’, natłok ‘ciżba, ścisk’.

    Natola - od imienia Anatol. Imię, późno notowane w Polsce, pochodzi od greckiego anatoliós ‘wschodzi’.

    Natoli - od imienia Anatol. Imię, późno notowane w Polsce, pochodzi od greckiego anatoliós ‘wschodzi’.

    Natolicz - od imienia Anatol. Imię, późno notowane w Polsce, pochodzi od greckiego anatoliós ‘wschodzi’.

    Natoliński - od imienia Anatol. Imię, późno notowane w Polsce, pochodzi od greckiego anatoliós ‘wschodzi’.

    Natolski - od imienia Anatol. Imię, późno notowane w Polsce, pochodzi od greckiego anatoliós ‘wschodzi’.

    Natołoczna - od natłoczyć ‘napchać’, natłok ‘ciżba, ścisk’; od natłoczny ‘pakowny’.

    Natołoczny - od natłoczyć ‘napchać’, natłok ‘ciżba, ścisk’; od natłoczny ‘pakowny’.

    Naton - 1425 od imienia biblijnego Natan, to z hebrajskiego Natan’ on ‘on (Bóg) dał’.

    Natonak - od imienia biblijnego Natan, to z hebrajskiego Natan’ on ‘on (Bóg) dał’.

    Natonek - od imienia biblijnego Natan, to z hebrajskiego Natan’ on ‘on (Bóg) dał’.

    Natoniewski - od imienia biblijnego Natan, to z hebrajskiego Natan’ on ‘on (Bóg) dał’.

    Natonik - od imienia biblijnego Natan, to z hebrajskiego Natan’ on ‘on (Bóg) dał’.

    Natoń - od imienia biblijnego Natan, to z hebrajskiego Natan’ on ‘on (Bóg) dał’.

    Natoński - od imienia biblijnego Natan, to z hebrajskiego Natan’ on ‘on (Bóg) dał’.

    Natopolski - od imienia biblijnego Natan, to z hebrajskiego Natan’ on ‘on (Bóg) dał’.

    Nator - od niemieckiej nazwy osobowej Näter, ta od średnio-wysoko-niemieckiego näter ‘krawiec, kuśnierz’

    Natora - od niemieckiej nazwy osobowej Näter, ta od średnio-wysoko-niemieckiego näter ‘krawiec, kuśnierz’

    Natorf - od niemieckiej nazwy osobowej Näter, ta od średnio-wysoko-niemieckiego näter ‘krawiec, kuśnierz’

    Natorff - od niemieckiej nazwy osobowej Näter, ta od średnio-wysoko-niemieckiego näter ‘krawiec, kuśnierz’

    Natorin - od niemieckiej nazwy osobowej Näter, ta od średnio-wysoko-niemieckiego näter ‘krawiec, kuśnierz’

    Natorski - od niemieckiej nazwy osobowej Näter, ta od średnio-wysoko-niemieckiego näter ‘krawiec, kuśnierz’

    Natoryn - od niemieckiej nazwy osobowej Näter, ta od średnio-wysoko-niemieckiego näter ‘krawiec, kuśnierz’

    Natosjan - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natoska - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natoszko - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natow - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natowek - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natowicz - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natowski - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natter - od niemieckiej nazwy osobowej Näter, ta od średnio-wysoko-niemieckiego näter ‘krawiec, kuśnierz’

    Nattes - od niemieckiej nazwy osobowej Näter, ta od średnio-wysoko-niemieckiego näter ‘krawiec, kuśnierz’

    Nattich - od niemieckiej nazwy osobowej Näter, ta od średnio-wysoko-niemieckiego näter ‘krawiec, kuśnierz’

    Natula - od imienia Anatol. Imię, późno notowane w Polsce, pochodzi od greckiego anatoliós ‘wschodzi’.

    Natulczyk - od imienia Anatol. Imię, późno notowane w Polsce, pochodzi od greckiego anatoliós ‘wschodzi’.

    Natulis - forma zlatynizowana od imienia Anatol. Imię, późno notowane w Polsce, pochodzi od greckiego anatoliós ‘wschodzi’.

    Natulka - od imienia Anatol. Imię, późno notowane w Polsce, pochodzi od greckiego anatoliós ‘wschodzi’.

    Natulski - od imienia Anatol. Imię, późno notowane w Polsce, pochodzi od greckiego anatoliós ‘wschodzi’.

    Natuła - od imienia Anatol. Imię, późno notowane w Polsce, pochodzi od greckiego anatoliós ‘wschodzi’.

    Natunewicz - od imienia biblijnego Natan, to z hebrajskiego Natan’ on ‘on (Bóg) dał’.

    Natuniewicz - od imienia biblijnego Natan, to z hebrajskiego Natan’ on ‘on (Bóg) dał’.

    Natur - od natura.

    Natura - 1339 od natura.

    Naturalista - od natura; od naturalista ‘zwolennik natury’.

    Naturalna - od natura; od przymiotnika naturalny.

    Naturalny - od natura; od przymiotnika naturalny.

    Naturalski - od natura.

    Naturski - od natura.

    Naturyna - od natura.

    Natusch - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natusiak - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natusiewicz - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natusik - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natusz - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natuszak - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natuszek - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natuszewicz - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natuszewski - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natuszkiewicz - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natuszyk - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natwiejczuk - od imienia Maciej, pochodzenia hebrajskiego ‘dar Jahwe’, przejęte do greckiego jako Matthias, Matthauos, Mathaios, a do łacińskiego jako Matthias, Mattheus. Z form łacińskich w języku polskim powstały trzy imiona Maciej, Matyjasz i Mateusz. W Kościele prawosławnym z form greckich utworzone zostało imię Matwiej, wtórnie Matfiej.

    Natwiejczyk - od imienia Maciej, pochodzenia hebrajskiego ‘dar Jahwe’, przejęte do greckiego jako Matthias, Matthauos, Mathaios, a do łacińskiego jako Matthias, Mattheus. Z form łacińskich w języku polskim powstały trzy imiona Maciej, Matyjasz i Mateusz. W Kościele prawosławnym z form greckich utworzone zostało imię Matwiej, wtórnie Matfiej.

    Natwinko - od imienia Maciej, pochodzenia hebrajskiego ‘dar Jahwe’, przejęte do greckiego jako Matthias, Matthauos, Mathaios, a do łacińskiego jako Matthias, Mattheus. Z form łacińskich w języku polskim powstały trzy imiona Maciej, Matyjasz i Mateusz. W Kościele prawosławnym z form greckich utworzone zostało imię Matwiej, wtórnie Matfiej.

    Natwor - od natworzyć.

    Natwora - od natworzyć.

    Natys - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natysiak - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natyszewski - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Natyszyn - od imienia Natalia. Imię męskie, starsza była forma żeńska Natalia, notowana już w średniowieczu. Imię pochodzenia łacińskiego, od dies natalis ‘dzień urodzenia dla nieba’.

    Nau - od niemieckich nazw osobowych Neu, Ney-, te od neu ‘nowy’.

    Naubauer - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Nauc - od nauka.

    Nauczyciel - od nauczyciel.

    Nauczyk - od nauka.

    Nauczyński - od nauka.

    Naugebaner - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Naugebauer - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Naugebaur - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Nauka - od nauka.

    Naukiewicz - od nauka.

    Naukowicz - od nauka.

    Naukowy - od nauka; od przymiotnika naukowy.

    Nauksz - od nauka; od przymiotnika naukowy.

    Naulewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Naul.

    Nauliczna - od niemieckiej nazwy osobowej Naul.

    Nauluk - od niemieckiej nazwy osobowej Naul.

    Nauła - od niemieckiej nazwy osobowej Naul.

    Naum - 1662 od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Nauman - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Naumann - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Naumayer - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Naumczak - od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Naumczuk - od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Naumczyk - od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Naumek - od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Naumenko - od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Naumiak - od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Naumiec - od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Naumienia - od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Naumienko - od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Naumik - 1662 od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Naumionek - od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Naumiuk - od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Naumko - od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Naumnik - od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Naumniuk - od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Naumo - od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Naumorowicz - od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Naumoski - od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Naumow - 1578 od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Naumowicz - 1545 od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Naumowiec - od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Naumowski - od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Naumów - od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Naumski - od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Naumuk - od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Naumyk - od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Nauwald - od niemieckiej nazwy osobowej Neuwald, ta od nazw miejscowych Neuwald, Neuwalde.

    Nauwaldt - od niemieckiej nazwy osobowej Neuwald, ta od nazw miejscowych Neuwald, Neuwalde.

    Navara - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Navarra - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Navarro - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Navos - od nowy.

    Navratil - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’; (pod wpływem czeskim)

    Navratilik - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’; (pod wpływem czeskim)

    Navus-Wysocki - złożenia brak; Navus Wysocki 1399 od nazwy miejscowej Wysoka

    Nawacki - od nowy.

    Nawaczyk - od nowy.

    Nawaj - od imienia Nawoj, to od na + woj ‘wojownik’ lub też od nawoj ‘wał w warsztacie tkackim’.

    Nawajczyk - od imienia Nawoj, to od na + woj ‘wojownik’ lub też od nawoj ‘wał w warsztacie tkackim’.

    Nawajko - 1518 od imienia Nawoj, to od na + woj ‘wojownik’ lub też od nawoj ‘wał w warsztacie tkackim’.

    Nawajło - od imienia Nawoj, to od na + woj ‘wojownik’ lub też od nawoj ‘wał w warsztacie tkackim’.

    Nawajski - od imienia Nawoj, to od na + woj ‘wojownik’ lub też od nawoj ‘wał w warsztacie tkackim’.

    Nawak - od nowy.

    Nawakowski - od nowy.

    Nawalana - od nawalić ‘narzucać, nabić’, nawała ‘atak, najazd; silna fala, burza’.

    Nawalaniec - od nawalić ‘narzucać, nabić’, nawała ‘atak, najazd; silna fala, burza’.

    Nawalanka - od nawalić ‘narzucać, nabić’, nawała ‘atak, najazd; silna fala, burza’.

    Nawalanty - od nawalić ‘narzucać, nabić’, nawała ‘atak, najazd; silna fala, burza’.

    Nawalany - od nawalić ‘narzucać, nabić’, nawała ‘atak, najazd; silna fala, burza’.

    Nawaleniec - od nawalić ‘narzucać, nabić’, nawała ‘atak, najazd; silna fala, burza’.

    Nawalewski - od nawalić ‘narzucać, nabić’, nawała ‘atak, najazd; silna fala, burza’.

    Nawalicki - od nawalić ‘narzucać, nabić’, nawała ‘atak, najazd; silna fala, burza’.

    Nawaliński - od nawalić ‘narzucać, nabić’, nawała ‘atak, najazd; silna fala, burza’.

    Nawalkowski - od nawalić ‘narzucać, nabić’, nawała ‘atak, najazd; silna fala, burza’.

    Nawalna - od nawalić ‘narzucać, nabić’, nawała ‘atak, najazd; silna fala, burza’.

    Nawalnicki - od nawalić ‘narzucać, nabić’, nawała ‘atak, najazd; silna fala, burza’.

    Nawalny - od nawalić ‘narzucać, nabić’, nawała ‘atak, najazd; silna fala, burza’.

    Nawalona - od nawalić ‘narzucać, nabić’, nawała ‘atak, najazd; silna fala, burza’.

    Nawaloniec - od nawalić ‘narzucać, nabić’, nawała ‘atak, najazd; silna fala, burza’.

    Nawalony - od nawalić ‘narzucać, nabić’, nawała ‘atak, najazd; silna fala, burza’.

    Nawalski - 1686 od nawalić ‘narzucać, nabić’, nawała ‘atak, najazd; silna fala, burza’.

    Nawała - 1595 od nawalić ‘narzucać, nabić’, nawała ‘atak, najazd; silna fala, burza’.

    Nawałka - od nawalić ‘narzucać, nabić’, nawała ‘atak, najazd; silna fala, burza’.

    Nawankiewicz - od nowy.

    Nawar - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nawara - 1401 od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nawarak - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nawaratne - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nawarczyk - 1797 od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nawarecki - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nawarenko - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nawarka - 1560 od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nawarkiewicz - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nawarko - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nawaro - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nawarol - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nawarowski - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nawarra - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nawarro - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nawarski - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nawarycki - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nawarycz - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nawaryński - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nawat - od nowy.

    Nawatka - od nowy.

    Nawatkowski - od nowy.

    Nawer - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nawera - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nawerski - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nawiesniak - od nawieś ‘śnieg wiszący na gałęziach’.

    Nawieś - od nawieś ‘śnieg wiszący na gałęziach’.

    Nawieśniak - od nawieś ‘śnieg wiszący na gałęziach’.

    Nawisielski - od nowy.

    Nawłocki - od nawłoka ‘powróz gruby w sieci’.

    Nawłok - od nawłoka ‘powróz gruby w sieci’.

    Nawłoka - 1628 od nawłoka ‘powróz gruby w sieci’.

    Nawłoka-Bielecki - złożenia brak; Nawłoka 1628 od nawłoka ‘powróz gruby w sieci’; Bielecki 1407– od nazw miejscowych typu Białka, Biełka, Biełcza, Biele.

    Nawobyło - od nowy.

    Nawociński - od nowy.

    Nawocki - od nowy.

    Nawoczny - od nowy.

    Nawoczyk - od nowy.

    Nawodciński - od nawodzić ‘naprowadzać’, nawód ‘namowa’.

    Nawodczyński - od nawodzić ‘naprowadzać’, nawód ‘namowa’.

    Nawodka - od nawodzić ‘naprowadzać’, nawód ‘namowa’.

    Nawodny - od nawodzić ‘naprowadzać’, nawód ‘namowa’; od nawodny ‘leżący na wodzie’.

    Nawodycz - od nawodzić ‘naprowadzać’, nawód ‘namowa’.

    Nawodyło - od nawodzić ‘naprowadzać’, nawód ‘namowa’.

    Nawodziński - od nawodzić ‘naprowadzać’, nawód ‘namowa’.

    Nawodzisz - od nawodzić ‘naprowadzać’, nawód ‘namowa’.

    Nawoik - od imienia Nawoj, to od na + woj ‘wojownik’ lub też od nawoj ‘wał w warsztacie tkackim’.

    Nawoj - 1369 od imienia Nawoj, to od na + woj ‘wojownik’ lub też od nawoj ‘wał w warsztacie tkackim’.

    Nawojciak - od imienia Nawoj, to od na + woj ‘wojownik’ lub też od nawoj ‘wał w warsztacie tkackim’.

    Nawojczak - od imienia Nawoj, to od na + woj ‘wojownik’ lub też od nawoj ‘wał w warsztacie tkackim’.

    Nawojczuk - od imienia Nawoj, to od na + woj ‘wojownik’ lub też od nawoj ‘wał w warsztacie tkackim’.

    Nawojczyk - od imienia Nawoj, to od na + woj ‘wojownik’ lub też od nawoj ‘wał w warsztacie tkackim’.

    Nawojek - 1427 od imienia Nawoj, to od na + woj ‘wojownik’ lub też od nawoj ‘wał w warsztacie tkackim’.

    Nawojewic - 1436 od imienia Nawoj, to od na + woj ‘wojownik’ lub też od nawoj ‘wał w warsztacie tkackim’.

    Nawojewski - od imienia Nawoj, to od na + woj ‘wojownik’ lub też od nawoj ‘wał w warsztacie tkackim’.

    Nawojka, ż. - 1441 od imienia Nawoj, to od na + woj ‘wojownik’ lub też od nawoj ‘wał w warsztacie tkackim’.

    Nawojko - 1366 od imienia Nawoj, to od na + woj ‘wojownik’ lub też od nawoj ‘wał w warsztacie tkackim’.

    Nawojowic - 1369 od imienia Nawoj, to od na + woj ‘wojownik’ lub też od nawoj ‘wał w warsztacie tkackim’.

    Nawojowski - od imienia Nawoj, to od na + woj ‘wojownik’ lub też od nawoj ‘wał w warsztacie tkackim’.

    Nawojski - od imienia Nawoj, to od na + woj ‘wojownik’ lub też od nawoj ‘wał w warsztacie tkackim’.

    Nawojszczyk - od imienia Nawoj, to od na + woj ‘wojownik’ lub też od nawoj ‘wał w warsztacie tkackim’.

    Nawos-Wysocki - złożenia brak; Nawos od nowy; Wysocki 1399 od nazwy miejscowej Wysoka

    Nawosza - od nowy.

    Nawot - od nowy.

    Nawotczeński - od nowy.

    Nawotczyński - od nowy.

    Nawotka - od nowy.

    Nawotko - od nowy.

    Nawotna - od nowy.

    Nawotniak - od nowy.

    Nawotnik - od nowy.

    Nawotny - od nowy.

    Nawój - od imienia Nawoj, to od na + woj ‘wojownik’ lub też od nawoj ‘wał w warsztacie tkackim’.

    Nawójczyk - od imienia Nawoj, to od na + woj ‘wojownik’ lub też od nawoj ‘wał w warsztacie tkackim’.

    Nawra - od nawrzeć ‘nasiągnąć, naciągnąć’.

    Nawracaj - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nawracał - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nawracała - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nawracki - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nawracył - 1776 od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’ (pod wpływem czeskim).

    Nawrał - od nawrzeć ‘nasiągnąć, naciągnąć’.

    Nawrałek - od nawrzeć ‘nasiągnąć, naciągnąć’.

    Nawrat - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nawratek - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nawratel - (Śl) od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’ (pod wpływem czeskim).

    Nawrath - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’ (pod wpływem czeskim).

    Nawratil - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’ (pod wpływem czeskim).

    Nawratilik - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’ (pod wpływem czeskim).

    Nawratowicz - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nawratowski - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nawratyl - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’ (pod wpływem czeskim).

    Nawratył - 1777 od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’ (pod wpływem czeskim).

    Nawrociak - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nawrocic - 1728 od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nawrocik - 1687 od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nawrociński - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nawrocki - 1721 od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nawroczyk - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nawroczyński - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nawrodzki - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nawrol - od nawrzeć ‘nasiągnąć, naciągnąć’.

    Nawrolski - od nawrzeć ‘nasiągnąć, naciągnąć’.

    Nawroł - od nawrzeć ‘nasiągnąć, naciągnąć’.

    Nawrołkiewicz - od nawrzeć ‘nasiągnąć, naciągnąć’.

    Nawroski - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nawroś - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nawrot - 1584 od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’ (od nawrócić się, nawrot ‘człowiek nawrócony’).

    Nawrota - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’ (od nawrócić się, nawrot ‘człowiek nawrócony’).

    Nawrotczyński - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nawrotek - 1603 od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nawroth - (Śl) od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nawrotil - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’ (pod wpływem czeskim).

    Nawrotka - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nawrotkiewicz - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nawrotna - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nawrotny - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nawrotowicz - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nawrotowski - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nawrott - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nawrotzki - (Pom) od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nawrót - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nawrusz - od nawrzeć ‘nasiągnąć, naciągnąć’.

    Nawruszczak - od nawrzeć ‘nasiągnąć, naciągnąć’.

    Nawrut - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nawrył - od nawrzeć ‘nasiągnąć, naciągnąć’.

    Nayda - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Naydek - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Nayder - od niemieckiej nazwy osobowej Neider, ta od nazw miejscowych Neida, Neiden.

    Naydowski - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Nazar - 1470 od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazara - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazarański - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazarczenko - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazarczuk - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazarczyk - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazarec - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazarek - 1494 od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazarenko - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazarewicz - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazarewski - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazarewycz - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazarian - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazariew - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazariewicz - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazarjew - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazarkiewicz - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazarko - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazarow - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazarowec - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazaroweć - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazarowicz - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazarowiec - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazarowski - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazarów - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazarski - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazaruk - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazaruk-Panasiuk - złożenia brak; Nazaruk od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’; Panasiuk od imienia Atanazy, to z łacińskiego Athanasius, do łaciny z języka greckiego Athanasios, od rzeczownika athanasia ‘niesmiertelność’. W językach słowiańskich przejęte jako Afanasij, Apanas.

    Nazaruń - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazary - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazaryszyn - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazdarczyk - od nozdrze ‘otwór nosowy’.

    Nazderka - od nozdrze ‘otwór nosowy’.

    Nazderko - od nozdrze ‘otwór nosowy’.

    Nazderski - od nozdrze ‘otwór nosowy’.

    Nazdraczew - od nozdrze ‘otwór nosowy’.

    Nazdraczyk - od nozdrze ‘otwór nosowy’.

    Nazdroń - od nozdrze ‘otwór nosowy’.

    Nazdrowicz - od nozdrze ‘otwór nosowy’.

    Nazer - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazera - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazerewicz - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazeruk - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Naziarczuk - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Naziarz - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Naziebło - od dawnego naziębić ‘przeziębić’, naziębły.

    Naziem - 1470 od nazima ‘’późna jesień’.

    Naziembła - od dawnego naziębić ‘przeziębić’, naziębły.

    Naziembło - od dawnego naziębić ‘przeziębić’, naziębły.

    Naziemiec - od nazima ‘’późna jesień’.

    Naziemkowski - od nazima ‘’późna jesień’.

    Naziemski - od nazima ‘’późna jesień’.

    Nazieniec - od nazima ‘’późna jesień’.

    Naziębła - od dawnego naziębić ‘przeziębić’, naziębły.

    Naziębłło - od dawnego naziębić ‘przeziębić’, naziębły.

    Naziębło - 1391 od dawnego naziębić ‘przeziębić’, naziębły’.

    Naziębły - od dawnego naziębić ‘przeziębić’, naziębły.

    Nazim - od nazima ‘’późna jesień’.

    Nazima - 1715 od nazima ‘’późna jesień’.

    Nazimak - od nazima ‘’późna jesień’.

    Nazimek - od nazima ‘’późna jesień’; od nazimek ‘początek wiosny’.

    Nazimiec - 1500 od nazima ‘’późna jesień’ lub od nazimiec ‘urodzony na zimę’.

    Nazimiek - od nazima ‘’późna jesień’.

    Nazimkowski - od nazima ‘’późna jesień’.

    Nazimna - od nazima ‘’późna jesień’.

    Nazimny - 1456 od nazima ‘’późna jesień’.

    Nazimow - od nazima ‘’późna jesień’.

    Nazimowicz - od nazima ‘’późna jesień’.

    Nazimowski - od nazima ‘’późna jesień’.

    Nazin - od nazima ‘’późna jesień’.

    Naziniek - od nazima ‘’późna jesień’.

    Naziński - od nazima ‘’późna jesień’.

    Naziomek - od nazima ‘’późna jesień’.

    Nazor - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’; od nazor, nazierać ‘naczekać się’.

    Nazorek - 1446 od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazorko - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazur - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazurak - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazurczak - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazurczuk - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazurczyk - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazurek - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazurkiewicz - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazurowski - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazuruk - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nazymec - od nazima ‘’późna jesień’.

    Nazymek - od nazima ‘’późna jesień’.

    Nąc - od nękać ‘męczyć, napastować, popędzać’.

    Nąckiewicz - od nękać ‘męczyć, napastować, popędzać’.

    Nącz - od nękać ‘męczyć, napastować, popędzać’.

    Nąć - od nękać ‘męczyć, napastować, popędzać’.

    Nądza - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nądzyk - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Neba - od niemieckiej nazwy osobowej Nebe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nebe ‘bratanek, siostrzeniec’.

    Nebak - od niemieckiej nazwy osobowej Nebe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nebe ‘bratanek, siostrzeniec’.

    Nebakowski - od niemieckiej nazwy osobowej Nebe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nebe ‘bratanek, siostrzeniec’.

    Nebauer - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Nebe - od niemieckiej nazwy osobowej Nebe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nebe ‘bratanek, siostrzeniec’.

    Nebel - 1433 od niemieckiej nazwy osobowej Nebel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nëbel ‘mgła, kurzawa, ciemność’.

    Nebelczuk - od niemieckiej nazwy osobowej Nebel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nëbel ‘mgła, kurzawa,

    Nebelczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Nebel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nëbel ‘mgła, kurzawa,

    Nebelski - od niemieckiej nazwy osobowej Nebel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nëbel ‘mgła, kurzawa,

    Nebeluk - od niemieckiej nazwy osobowej Nebel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nëbel ‘mgła, kurzawa,

    Nebesarz - od niebo.

    Nebesio - od niebo.

    Nebeski - od niebo.

    Nebesna - od niebo.

    Nebesni - od niebo.

    Nebesniak - od niebo.

    Nebesny - od niebo.

    Nebeś - od niebo.

    Nebeśniak - od niebo.

    Nebor - od imienia złożonego Niebor, w pochodnych też od nieborak.

    Nebora - od imienia złożonego Niebor, w pochodnych też od nieborak.

    Neboras - od imienia złożonego Niebor, w pochodnych też od nieborak.

    Neborowski - od nazwy miejscowej Nieborów (skierniewickie, gmina Nieborów).

    Neborowsky - od nazwy miejscowej Nieborów (skierniewickie, gmina Nieborów).

    Nebrat - od nie + brat, też nieb rat ‘rodzaj kleszczy rymarskich’.

    Nebratenko - od nie + brat, też nieb rat ‘rodzaj kleszczy rymarskich’.

    Nebroj - od nie broić.

    Nebus - od niemieckiej nazwy osobowej Nebe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nebe ‘bratanek, siostrzeniec’.

    Nec - od niemieckiej nazwy osobowej Netz, ta od germańskich imion złożonych na Nad-.

    Neca - od niemieckiej nazwy osobowej Netz, ta od germańskich imion złożonych na Nad-.

    Necek - od niemieckiej nazwy osobowej Netz, ta od germańskich imion złożonych na Nad-.

    Necel - od niemieckiej nazwy osobowej Netz, ta od germańskich imion złożonych na Nad-.

    Necelewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Netz, ta od germańskich imion złożonych na Nad-.

    Necelman - od niemieckiej nazwy osobowej Netz, ta od germańskich imion złożonych na Nad-.

    Necelski - od niemieckiej nazwy osobowej Netz, ta od germańskich imion złożonych na Nad-.

    Nech - od niechać ‘dopuszczać, pozwalać’.

    Necha - od niechać ‘dopuszczać, pozwalać’.

    Nechaj - od niechać ‘dopuszczać, pozwalać’.

    Nechajewicz - od niechać ‘dopuszczać, pozwalać’.

    Nechay - od niechać ‘dopuszczać, pozwalać’.

    Nechrebecki - od nazwy miejscowej Niehrebka, Nehrebka (przemyskie, gmina Medyka).

    Nechring - od niemieckiej nazwy osobowej Nehring, ta od średnio-wysoko-niemieckiego neri(n)ge, naringe ‘pokarm; zarobek’.

    Necio - od niemieckiej nazwy osobowej Netz, ta od germańskich imion złożonych na Nad-.

    Neciuk - od niemieckiej nazwy osobowej Netz, ta od germańskich imion złożonych na Nad-.

    Neck - od niecka ‘płaskie naczynie drewniane’.

    Necka, m. - od niecka ‘płaskie naczynie drewniane’.

    Neckar - od niecka ‘płaskie naczynie drewniane’.

    Neckarski - od niecka ‘płaskie naczynie drewniane’.

    Neckarz - od niecka ‘płaskie naczynie drewniane’.

    Necki - od niecka ‘płaskie naczynie drewniane’.

    Neckiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Netz, ta od germańskich imion złożonych na Nad-.

    Neckowicz - od niecka ‘płaskie naczynie drewniane’.

    Neckowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Netz, ta od germańskich imion złożonych na Nad-.

    Neckowski - od niemieckiej nazwy osobowej Netz, ta od germańskich imion złożonych na Nad-.

    Neclaf - od imienia złozonego Niecław, to od Miecisław.

    Neclaff - od imienia złozonego Niecław, to od Miecisław.

    Neclaw - od imienia złozonego Niecław, to od Miecisław.

    Necław - od imienia złozonego Niecław, to od Miecisław.

    Necławski - od imienia złozonego Niecław, to od Miecisław.

    Necon - od niemieckiej nazwy osobowej Netz, ta od germańskich imion złożonych na Nad-.

    Necpoń - od nicpoń ‘człowiek mało wartościowy’.

    Necz - od niemieckiej nazwy osobowej Netz, ta od germańskich imion złożonych na Nad-.

    Neczaj - od nie czaić się, nieczaj ‘roślina ozdobna, nawłoć pospolita’.

    Neczajewski - od nie czaić się, nieczaj ‘roślina ozdobna, nawłoć pospolita’.

    Neczaj-Hruzewicz - złożenia brak; Neczaj od nie czaić się, nieczaj ‘roślina ozdobna, nawłoć pospolita’; Hruzewicz od huzar ‘żołnierz lekkiej jazdy typu węgierskiego’, a gwarowego też ‘duży człowiek’.

    Neczak - od niemieckiej nazwy osobowej Netz, ta od germańskich imion złożonych na Nad-.

    Neczas - od nie czas ‘brak czasu’.

    Neczaś - od nie czas ‘brak czasu’.

    Neczek - od niemieckiej nazwy osobowej Netz, ta od germańskich imion złożonych na Nad-.

    Neczesny - od nie czas ‘brak czasu’.

    Neczoj - od nie czaić się, nieczaj ‘roślina ozdobna, nawłoć pospolita’.

    Neczyperowicz - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Neczypor - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Neczyporenko - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Neczyporuk - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Neć - od niemieckiej nazwy osobowej Netz, ta od germańskich imion złożonych na Nad-.

    Nećko - od niemieckiej nazwy osobowej Netz, ta od germańskich imion złożonych na Nad-.

    Nedbal - od niedbały ‘niestaranny’, nie dbać.

    Nedbalek - od niedbały ‘niestaranny’, nie dbać.

    Nedbalski - od niedbały ‘niestaranny’, nie dbać.

    Nedbaluk - od niedbały ‘niestaranny’, nie dbać.

    Nedbał - od niedbały ‘niestaranny’, nie dbać.

    Nedbała - od niedbały ‘niestaranny’, nie dbać.

    Nedela - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Nedelczew - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Nedelko - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Nedelkow - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Nedełczew - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Nedełko - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Nedełkow - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Nedialkow - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Nediałkow - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Nedilczak - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Nedilski - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Nedilskyj - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Nediłeńko - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Nedochoda - od niedochód ‘brak, deficyt’, nie dochodzić.

    Nedoma - od nie doma ‘bez domu’.

    Nedved - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Nedvidek - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Nedwed - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Nedwid - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Nedwidek - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Nedza - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nedzewicz - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nedzewski - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nedzi - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Nedzielski - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Nedzka - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nedzyk - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nedzyński - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nedźwiedź - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Nef - od niemieckiej nazwy osobowej Neffe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nëve ‘bratanek, siostrzeniec, kuzyn’,

    Nefczyński - od niemieckiej nazwy osobowej Neffe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nëve ‘bratanek, siostrzeniec, kuzyn’,

    Nefej - od niemieckiej nazwy osobowej Neffe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nëve ‘bratanek, siostrzeniec, kuzyn’,

    Nefel - od niemieckiej nazwy osobowej Neffe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nëve ‘bratanek, siostrzeniec, kuzyn’,

    Neferman - od niemieckiej nazwy osobowej Neffe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nëve ‘bratanek, siostrzeniec, kuzyn’.

    Nefermann - od niemieckiej nazwy osobowej Neffe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nëve ‘bratanek, siostrzeniec, kuzyn’.

    Neff - od niemieckiej nazwy osobowej Neffe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nëve ‘bratanek, siostrzeniec, kuzyn’.

    Neffe - od niemieckiej nazwy osobowej Neffe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nëve ‘bratanek, siostrzeniec, kuzyn’.

    Neffo - od niemieckiej nazwy osobowej Neffe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nëve ‘bratanek, siostrzeniec, kuzyn’.

    Neft - od niemieckiej nazwy osobowej Neffe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nëve ‘bratanek, siostrzeniec, kuzyn’.

    Neftalin - od niemieckiej nazwy osobowej Neffe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nëve ‘bratanek, siostrzeniec, kuzyn’.

    Nega - od imion złożonych typu Niegosław lub od staropolskiego niega ‘rozkosz’.

    Negacz - od imion złożonych typu Niegosław lub od staropolskiego niega ‘rozkosz’.

    Negan - od imion złożonych typu Niegosław lub od staropolskiego niega ‘rozkosz’.

    Negas - od imion złożonych typu Niegosław lub od staropolskiego niega ‘rozkosz’.

    Negel - 1469 od niemieckich nazw osobowych Nagel, Nagal, te od średnio-wysoko-niemieckiego nagel, staro-wysoko-niemieckiego nagal ‘gwóźdź’.

    Neger - od niemieckiej nazwy osobowej Neger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego naejen, naegen ‘szyć’; w wielu formach od bazy Negr ‘Murzyn’.

    Negger - od niemieckiej nazwy osobowej Neger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego naejen, naegen ‘szyć’; w wielu formach od bazy Negr ‘Murzyn’.

    Negier - od niemieckiej nazwy osobowej Neger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego naejen, naegen ‘szyć’; w wielu formach od bazy Negr ‘Murzyn’.

    Negowski - od nazwy miejscowej Niegowa (częstochowskie, gmina Niegowa), Niegów (ostrołęckie, gmina Zabrodzie).

    Negrea - od niemieckiej nazwy osobowej Neger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego naejen, naegen ‘szyć’; w wielu formach od bazy Negr ‘Murzyn’.

    Negrej - od niemieckiej nazwy osobowej Neger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego naejen, naegen ‘szyć’; w wielu formach od bazy Negr ‘Murzyn’.

    Negrey - od niemieckiej nazwy osobowej Neger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego naejen, naegen ‘szyć’; w wielu formach od bazy Negr ‘Murzyn’.

    Negri - od niemieckiej nazwy osobowej Neger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego naejen, naegen ‘szyć’; w wielu formach od bazy Negr ‘Murzyn’.

    Negricz - od niemieckiej nazwy osobowej Neger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego naejen, naegen ‘szyć’; w wielu formach od bazy Negr ‘Murzyn’.

    Negro - od niemieckiej nazwy osobowej Neger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego naejen, naegen ‘szyć’; w wielu formach od bazy Negr ‘Murzyn’.

    Negrusz - od niemieckiej nazwy osobowej Neger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego naejen, naegen ‘szyć’; w wielu formach od bazy Negr ‘Murzyn’.

    Negrycz - od niemieckiej nazwy osobowej Neger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego naejen, naegen ‘szyć’; w wielu formach od bazy Negr ‘Murzyn’.

    Negrycz-Berezowski - złożenia brak; Negrycz od niemieckiej nazwy osobowej Neger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego naejen, naegen ‘szyć’; w wielu formach od bazy Negr ‘Murzyn’; Berezowski od brzoza (w postaci wschodniosłowiańskiej wyrazu).

    Negus - od imion złożonych typu Niegosław lub od staropolskiego niega ‘rozkosz’.

    Nehrebecki - 1418 od nazwy miejscowej Niehrebka, Nehrebka (przemyskie, gmina Medyka).

    Nehring - od niemieckiej nazwy osobowej Nehring, ta od średnio-wysoko-niemieckiego neri(n)ge, naringe ‘pokarm; zarobek’.

    Nehry - od niemieckiej nazwy osobowej Neger, ta od średnio-wysoko-niemieckiego naejen, naegen ‘szyć’; w wielu formach od bazy Negr ‘Murzyn’.

    Nehrybecki - od nazwy miejscowej Niehrebka, Nehrebka (przemyskie, gmina Medyka).

    Nehryng - od niemieckiej nazwy osobowej Nehring, ta od średnio-wysoko-niemieckiego neri(n)ge, naringe ‘pokarm; zarobek’.

    Nei - od niemieckich nazw osobowych Neu, Ney-, te od neu ‘nowy’.

    Neibauer - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Neidek - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Neidel - od niemieckiej nazwy osobowej Nadel, Nädel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nädel, nädele ‘igła’.

    Neider - od niemieckiej nazwy osobowej Neider, ta od nazw miejscowych Neida, Neiden.

    Neidera - od niemieckiej nazwy osobowej Neider, ta od nazw miejscowych Neida, Neiden.

    Neidowski - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Neiman - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Neimann - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Neimanowski - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Neina - od niemieckich nazw osobowych Neun, Neuner, te od Neuneler (neu + Neler ‘krawiec, kuśnierz’) i od Neuner ‘członek komisji składającej się z dziewięciu osób’.

    Neis - od niemieckiej nazwy osobowej Neis, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nei?en, neisen ‘uciskać, prześladować, nienawidzić’.

    Neisch - od niemieckiej nazwy osobowej Neis, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nei?en, neisen ‘uciskać, prześladować, nienawidzić’.

    Neiser - od niemieckiej nazwy osobowej Neiser, ta od średnio-wysoko-niemieckiego neiser, neißer ‘ciemiężca, prześladowca, człowiek nienawistny’.

    Neiss - od niemieckiej nazwy osobowej Neis, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nei?en, neisen ‘uciskać, prześladować, nienawidzić’.

    Neisser - od niemieckiej nazwy osobowej Neiser, ta od średnio-wysoko-niemieckiego neiser, neißer ‘ciemiężca, prześladowca, człowiek nienawistny’.

    Neitko - od naić ‘najść’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Neite.

    Nej - od niemieckich nazw osobowych Neu, Ney-, te od neu ‘nowy’.

    Neja - od niemieckich nazw osobowych Neu, Ney-, te od neu ‘nowy’.

    Nejberg - od niemieckich nazw osobowych Neuberg, Neuburg, Neuberger, te od nazwy miejscowej Neuberg.

    Nejbert - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Nejburg - od niemieckich nazw osobowych Neuberg, Neuburg, Neuberger, te od nazwy miejscowej Neuberg.

    Nejc - od niemieckich nazw osobowych Neitz, Neutz, te od nazwy miejscowej Neutz.

    Nejcicz - od niemieckich nazw osobowych Neitz, Neutz, te od nazwy miejscowej Neutz.

    Nejcz - od niemieckich nazw osobowych Neitz, Neutz, te od nazwy miejscowej Neutz.

    Nejczew - od niemieckich nazw osobowych Neitz, Neutz, te od nazwy miejscowej Neutz.

    Nejczyk - od niemieckich nazw osobowych Neitz, Neutz, te od nazwy miejscowej Neutz.

    Nejda - 1265 od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Nejdek - 1404 od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.]

    Nejdek - 1404 od niemieckiej nazwy osobowej Neudeck, ta od nazwy miejscowej Neudeck.

    Nejdekier - 1461 od niemieckiej nazwy osobowej Neudeck, ta od nazwy miejscowej Neudeck.

    Nejder - od niemieckiej nazwy osobowej Neider, ta od nazw miejscowych Neida, Neiden.

    Nejdera - od niemieckiej nazwy osobowej Neider, ta od nazw miejscowych Neida, Neiden.

    Nejdora - od niemieckiej nazwy osobowej Neider, ta od nazw miejscowych Neida, Neiden.

    Nejdrowski - od niemieckiej nazwy osobowej Neider, ta od nazw miejscowych Neida, Neiden.

    Nejer - od niemieckich nazw osobowych Naier, Neyer, te od średnio-wysoko-niemieckiego nähen ‘szyć’, näher ‘krawiec, kuśnierz’.

    Nejfeld - od niemieckiej nazwy osobowej Neufeld, ta od nazwy miejscowej Neufeld.

    Nejfeldt - od niemieckiej nazwy osobowej Neufeld, ta od nazwy miejscowej Neufeld.

    Nejfelt - od niemieckiej nazwy osobowej Neufeld, ta od nazwy miejscowej Neufeld.

    Nejgebaor - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Nejgebauer - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Nejgebaur - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Nejmajer - od niemieckiej nazwy osobowej Neumeier, ta od neu ‘nowy’ + meier ‘dzierżawca, zarządca’.

    Nejman - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Nejmaniec - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Nejmanienok - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Nejmann - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Nejmanowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Nejmanowski - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Nejmant - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Nejmantowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Nejmański - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Nejmark - od niemieckiej nazwy osobowej Neumark, ta od nazwy miejscowej Neumark lub od wschodniej części Marchii Brandenburskiej zwanej Nowa Marchia.

    Nejmasz - (Śl) od najmać ‘nająć, najmować’.

    Nejmic - (Śl) od najmać ‘nająć, najmować’.

    Nejmitz - (Śl) od najmać ‘nająć, najmować’.

    Nejmo - (Śl) od najmać ‘nająć, najmować’.

    Nejne - od niemieckich nazw osobowych Neun, Neuner, te od Neuneler (neu + Neler ‘krawiec, kuśnierz’) i od Neuner ‘członek komisji składającej się z dziewięciu osób’.

    Nejno - od niemieckich nazw osobowych Neun, Neuner, te od Neuneler (neu + Neler ‘krawiec, kuśnierz’) i od Neuner ‘członek komisji składającej się z dziewięciu osób’.

    Nejs - od niemieckiej nazwy osobowej Neis, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nei?en, neisen ‘uciskać, prześladować, nienawidzić’.

    Nejser - 1503 od niemieckiej nazwy osobowej Neiser, ta od średnio-wysoko-niemieckiego neiser, neißer ‘ciemiężca, prześladowca, człowiek nienawistny’.

    Nejtek - od naić ‘najść’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Neite.

    Nejtko - od naić ‘najść’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Neite.

    Nejwer - od niemieckiej nazwy osobowej Neuwirt, ta od neu + Wirt ‘gospodarz’.

    Nekanda - 1366 od łacińskiego necanda ‘przeznaczona na zabicie, wytrzebienie’.

    Nekanda-Trepka - złożenia brak; Nekanda 1366 od łacińskiego necanda ‘przeznaczona na zabicie, wytrzebienie’; Trepka 1414 od staropolskiego trepka ‘chodak’.

    Nekrasz - od nie krasić ‘nie zdobić; nie maścić’, też od gwarowego ‘kastrować’.

    Nekraszuk - od nie krasić ‘nie zdobić; nie maścić’, też od gwarowego ‘kastrować’.

    Nekresz - od nie krasić ‘nie zdobić; nie maścić’, też od gwarowego ‘kastrować’.

    Nekreszuk - od nie krasić ‘nie zdobić; nie maścić’, też od gwarowego ‘kastrować’.

    Nekreś - od nie krasić ‘nie zdobić; nie maścić’, też od gwarowego ‘kastrować’.

    Nel - od imienia Kornel, od niemieckich nazw osobowych Nell, Nelle, te od średnio-wysoko-niemieckiego nëlle ‘głowa’.

    Nela, m. - 1497 od imienia Kornel, od niemieckich nazw osobowych Nell, Nelle, te od średnio-wysoko-niemieckiego nëlle ‘głowa’.

    Nelberczak - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Nelbertowicz - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Nelc - od imienia Kornel, od niemieckich nazw osobowych Nell, Nelle, te od średnio-wysoko-niemieckiego nëlle ‘głowa’.

    Nelcarski - od imienia Kornel, od niemieckich nazw osobowych Nell, Nelle, te od średnio-wysoko-niemieckiegonëlle ‘głowa’; lub od Mielcarz.

    Nelcarz - od imienia Kornel, od niemieckich nazw osobowych Nell, Nelle, te od średnio-wysoko-niemieckiego nëlle ‘głowa’.

    Nelczarski - od imienia Kornel, od niemieckich nazw osobowych Nell, Nelle, te od średnio-wysoko-niemieckiego nëlle ‘głowa’.

    Nelczowski - od imienia Kornel, od niemieckich nazw osobowych Nell, Nelle, te od średnio-wysoko-niemieckiego nëlle ‘głowa’.

    Neldner - od niemieckiej nazwy osobowej Neldner, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nalde ‘igła, szpilka’.

    Nele - od imienia Kornel, od niemieckich nazw osobowych Nell, Nelle, te od średnio-wysoko-niemieckiego nëlle ‘głowa’.

    Nelec - od imienia Kornel, od niemieckich nazw osobowych Nell, Nelle, te od średnio-wysoko-niemieckiego nëlle ‘głowa’.

    Nelepka - od nie lepić.

    Nelewajko - od nalewać.

    Nelip - od nie lepić.

    Nelipczuk - od nie lepić.

    Nelipowicz - od nie lepić.

    Nelipowitz - od nie lepić.

    Nelka - 1497 od imienia Kornel, od niemieckich nazw osobowych Nell, Nelle, te od średnio-wysoko-niemieckiego nëlle ‘głowa’ lub od niemieckiego Nelke ‘goździk’.

    Nelke - od imienia Kornel, od niemieckich nazw osobowych Nell, Nelle, te od średnio-wysoko-niemieckiego nëlle ‘głowa’.

    Nelken - od imienia Kornel, od niemieckich nazw osobowych Nell, Nelle, te od średnio-wysoko-niemieckiego nëlle ‘głowa’.

    Nelkenbaum - od imienia Kornel, od niemieckich nazw osobowych Nell, Nelle, te od średnio-wysoko-niemieckiego nëlle ‘głowa’.

    Nelken-Żbik - złożenia brak; Nelken od imienia Kornel, od niemieckich nazw osobowych Nell, Nelle, te od średnio-wysoko-niemieckiego nëlle ‘głowa’; Żbik 1412 od żbik ‘dziki kot’.

    Nelkin - od imienia Kornel, od niemieckich nazw osobowych Nell, Nelle, te od średnio-wysoko-niemieckiego nëlle ‘głowa’.

    Nelkner - od imienia Kornel, od niemieckich nazw osobowych Nell, Nelle, te od średnio-wysoko-niemieckiego nëlle ‘głowa’.

    Nelkowski - od imienia Kornel, od niemieckich nazw osobowych Nell, Nelle, te od średnio-wysoko-niemieckiego nëlle ‘głowa’.

    Nell - od imienia Kornel, od niemieckich nazw osobowych Nell, Nelle, te od średnio-wysoko-niemieckiego nëlle ‘głowa’.

    Nella - od imienia Kornel, od niemieckich nazw osobowych Nell, Nelle, te od średnio-wysoko-niemieckiego nëlle ‘głowa’.

    Nelle - od imienia Kornel, od niemieckich nazw osobowych Nell, Nelle, te od średnio-wysoko-niemieckiego nëlle ‘głowa’.

    Nelles - od imienia Kornel, od niemieckich nazw osobowych Nell, Nelle, te od średnio-wysoko-niemieckiego nëlle ‘głowa’.

    Nelner - od niemieckiej nazwy osobowej Neldner, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nalde ‘igła, szpilka’.

    Nelnerowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Neldner, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nalde ‘igła, szpilka’.

    Nelus - od imienia Kornel, od niemieckich nazw osobowych Nell, Nelle, te od średnio-wysoko-niemieckiego nëlle ‘głowa’.

    Nelz - od imienia Kornel, od niemieckich nazw osobowych Nell, Nelle, te od średnio-wysoko-niemieckiego nëlle ‘głowa’.

    Nelza - od imienia Kornel, od niemieckich nazw osobowych Nell, Nelle, te od średnio-wysoko-niemieckiego nëlle ‘głowa’.

    Nełka - od imienia Kornel, od niemieckich nazw osobowych Nell, Nelle, te od średnio-wysoko-niemieckiego nëlle ‘głowa’.

    Nełke - od imienia Kornel, od niemieckich nazw osobowych Nell, Nelle, te od średnio-wysoko-niemieckiego nëlle ‘głowa’.

    Nełkowski - od imienia Kornel, od niemieckich nazw osobowych Nell, Nelle, te od średnio-wysoko-niemieckiego nëlle ‘głowa’.

    Nem - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Nema - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Neman - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Nemann - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Nemasz - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Nemberg - 1400 od nazwy miasta Norymberga, dawne niemieckie Norenberg, dziś Nurnberg lub od nazwy miasta Nörenberg, dziś Ińsko (szczecińskie).

    Nemczak - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nemczek - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nemec - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nemecek - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nemecki - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nemecz - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nemeczek - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nemeth - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nemetz - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nemic - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nemiec - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nemitz - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nems - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nemsz - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nemś - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nen - od niemieckich nazw osobowych Nenn, Nenne, te od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nenart - od niemieckiej nazwy osobowje Nandhart, ta od średnio-wysoko-niemieckiego Nandhart.

    Nenartowicz - od niemieckiej nazwy osobowje Nandhart, ta od średnio-wysoko-niemieckiego Nandhart.

    Nenca - od niemieckich nazw osobowych Nenn, Nenne, te od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nenckiewicz - od niemieckich nazw osobowych Nenn, Nenne, te od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nenckowski - od niemieckich nazw osobowych Nenn, Nenne, te od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nenczak - od nękać ‘męczyć, napastować, popędzać’.

    Nenczak - od niemieckich nazw osobowych Nenn, Nenne, te od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nenczuk - od niemieckich nazw osobowych Nenn, Nenne, te od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nenczyn - od niemieckich nazw osobowych Nenn, Nenne, te od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nendza - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nendzik - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nendzkiewicz - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nendzyk - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nendzyński - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Neniuk - od niemieckich nazw osobowych Nenn, Nenne, te od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Nenk - od nękać ‘męczyć, napastować, popędzać’.

    Nenkal - od nękać ‘męczyć, napastować, popędzać’.

    Nenkała - od nękać ‘męczyć, napastować, popędzać’.

    Nenker - 1201 od niemieckiej nazwy osobowej Nanker, ta od śtaro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego Nandger.

    Nenko - od nękać ‘męczyć, napastować, popędzać’.

    Nenkow - od nękać ‘męczyć, napastować, popędzać’.

    Nenta - od gwarowego nęta ‘ponęta, przynęta’.

    Nentarz - od gwarowego nęta ‘ponęta, przynęta’.

    Nentkowski - od gwarowego nęta ‘ponęta, przynęta’.

    Nentwich - od niemieckiej nazwy osobowej Nentwich, ta od staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego Nandwig.

    Nentwig - od niemieckiej nazwy osobowej Nentwich, ta od staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego Nandwig.

    Nentwik - od niemieckiej nazwy osobowej Nentwich, ta od staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego Nandwig.

    Nenycz - od niemieckich nazw osobowych Nenn, Nenne, te od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Neńca - od niemieckich nazw osobowych Nenn, Nenne, te od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Neńkin - od niemieckich nazw osobowych Nenn, Nenne, te od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Neńko - od niemieckich nazw osobowych Nenn, Nenne, te od germańskich imion złożonych na Nand-.

    Neofita - od neofita ‘człowiek nowonawrócony, przechrzta’.

    Neofitna - od neofita ‘człowiek nowonawrócony, przechrzta’.

    Neofitny - od neofita ‘człowiek nowonawrócony, przechrzta’.

    Nep - od św. Jana Nepomucena. Imię późne, określa Jana pochodzącego z Nepomuku.

    Nepacz - od św. Jana Nepomucena. Imię późne, określa Jana pochodzącego z Nepomuku.

    Nepan - od nicpoń ‘człowiek mało wartościowy’.

    Nepek - od św. Jana Nepomucena. Imię późne, określa Jana pochodzącego z Nepomuku.

    Nepel - od niemieckiej nazwy osobowej Näpel, ta od staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego Nadbald.

    Nepela - od niemieckiej nazwy osobowej Näpel, ta od staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego Nadbald.

    Nepelski - od niemieckiej nazwy osobowej Näpel, ta od staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego Nadbald.

    Nepomucen - od św. Jana Nepomucena. Imię późne, określa Jana pochodzącego z Nepomuku.

    Nepomucki - od św. Jana Nepomucena. Imię późne, określa Jana pochodzącego z Nepomuku.

    Nepp - od św. Jana Nepomucena. Imię późne, określa Jana pochodzącego z Nepomuku.

    Neppel - od niemieckiej nazwy osobowej Näpel, ta od staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego Nadbald.

    Nepsuj - od nie psuć, psuj ‘psotnik’.

    Ner - od nerka, ze staropolskiego nyrka ‘narząd w organizmie człowieka’.

    Nera - od nerka, ze staropolskiego nyrka ‘narząd w organizmie człowieka’.

    Nerad - od nie radzić, od staropolskiego nierad ‘nieżyczliwy’ lub od imienia złożonego Nierad.

    Nerart - od nie radzić, od staropolskiego nierad ‘nieżyczliwy’ lub od imienia złożonego Nierad.

    Nerath - od nie radzić, od staropolskiego nierad ‘nieżyczliwy’ lub od imienia złożonego Nierad.

    Nerc - od nerka, ze staropolskiego nyrka ‘narząd w organizmie człowieka’.

    Nercz - od nerka, ze staropolskiego nyrka ‘narząd w organizmie człowieka’.

    Nerczuk - od nerka, ze staropolskiego nyrka ‘narząd w organizmie człowieka’.

    Nerczyński - od nerka, ze staropolskiego nyrka ‘narząd w organizmie człowieka’.

    Nerć - od nerka, ze staropolskiego nyrka ‘narząd w organizmie człowieka’.

    Nereczko - 1375 od nerka, ze staropolskiego nyrka ‘narząd w organizmie człowieka’.

    Nerek - 1455 od nerka, ze staropolskiego nyrka ‘narząd w organizmie człowieka’.

    Nerenberg - od nazwy miasta Norymberga, dawne niemieckie Norenberg, dziś Nurnberg lub od nazwy miasta Nörenberg, dziś Ińsko (szczecińskie).

    Nerga - od niemieckiej nazwy osobowej Nerge, ta zapewne od średnio-wysoko-niemieckiego nern, neren, nergen ‘uzdrawiać, ratować’, dolnoniemieckiego nerger ‘czynszownik, najemca’.

    Nerger - od niemieckiej nazwy osobowej Nerge, ta zapewne od średnio-wysoko-niemieckiego nern, neren, nergen ‘uzdrawiać, ratować’, dolnoniemieckiego nerger ‘czynszownik, najemca’.

    Nergier - od niemieckiej nazwy osobowej Nerge, ta zapewne od średnio-wysoko-niemieckiego nern, neren, nergen ‘uzdrawiać, ratować’, dolnoniemieckiego nerger ‘czynszownik, najemca’.

    Nering - od niemieckiej nazwy osobowej Nehring, ta od średnio-wysoko-niemieckiego neri(n)ge, naringe ‘pokarm; zarobek’.

    Neringowski - od niemieckiej nazwy osobowej Nehring, ta od średnio-wysoko-niemieckiego neri(n)ge, naringe ‘pokarm; zarobek’.

    Nerka - 1437 od nerka, ze staropolskiego nyrka ‘narząd w organizmie człowieka’.

    Nerke - od nerka, ze staropolskiego nyrka ‘narząd w organizmie człowieka’.

    Nerko - od nerka, ze staropolskiego nyrka ‘narząd w organizmie człowieka’.

    Nerkowicz - 1586 od nerka, ze staropolskiego nyrka ‘narząd w organizmie człowieka’.

    Nerkowski - od nerka, ze staropolskiego nyrka ‘narząd w organizmie człowieka’.

    Nerla - od niemieckiej nazwy osobowej Nerle, z Nehrlein, w której Nehr od staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego na Ner.

    Nerlewski - od niemieckiej nazwy osobowej Nerle, z Nehrlein, w której Nehr od staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego na Ner.

    Nerli - od niemieckiej nazwy osobowej Nerle, z Nehrlein, w której Nehr od staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego na Ner.

    Nerlich - od niemieckiej nazwy osobowej Nerle, z Nehrlein, w której Nehr od staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego na Ner.

    Nerlicki - od niemieckiej nazwy osobowej Nerle, z Nehrlein, w której Nehr od staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego na Ner.

    Nerlo - od niemieckiej nazwy osobowej Nerle, z Nehrlein, w której Nehr od staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego na Ner.

    Nerło - od niemieckiej nazwy osobowej Nerle, z Nehrlein, w której Nehr od staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego na Ner.

    Nero - 1423 (KrW) od imienia Nerona, cesarza rzymskiego lub od wschodniosłowiańskiego przekształcenia imienia greckiego Miron.

    Nerod - od nie rodzić, od staropolskiego nierod ‘rodzaj drobnej rybki’, nieroda ‘roślina’.

    Neroda - od nie rodzić, od staropolskiego nierod ‘rodzaj drobnej rybki’, nieroda ‘roślina’.

    Neroj - od nie + roić.

    Neron - 1448 (KrW) od imienia Nerona, cesarza rzymskiego lub od wschodniosłowiańskiego przekształcenia imienia greckiego Miron.

    Nerowicz - od nerka, ze staropolskiego nyrka ‘narząd w organizmie człowieka’.

    Nerowski - od nerka, ze staropolskiego nyrka ‘narząd w organizmie człowieka’.

    Neród - od nie rodzić, od staropolskiego nierod ‘rodzaj drobnej rybki’, nieroda ‘roślina’.

    Ners - od niemieckiej nazwy osobowej Ners, ta zapewne od imion złożonych na Ner-.

    Nersewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Ners, ta zapewne od imion złożonych na Ner-.

    Nersiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Ners, ta zapewne od imion złożonych na Ner-.

    Nerszewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Ners, ta zapewne od imion złożonych na Ner-.

    Nert - od narta, nart ‘łyżwa’, dawniej też ‘las’.

    Nerto - od narta, nart ‘łyżwa’, dawniej też ‘las’.

    Neruk - od nerka, ze staropolskiego nyrka ‘narząd w organizmie człowieka’.

    Nerwicki - od nerw.

    Nerwiński - od nerw.

    Nerwowski - od nerw.

    Nerwuca - od nerw.

    Neryng - od niemieckiej nazwy osobowej Nehring, ta od średnio-wysoko-niemieckiego neri(n)ge, naringe ‘pokarm; zarobek’.

    Neryngowski - od niemieckiej nazwy osobowej Nehring, ta od średnio-wysoko-niemieckiego neri(n)ge, naringe ‘pokarm; zarobek’.

    Nerynk - od niemieckiej nazwy osobowej Nehring, ta od średnio-wysoko-niemieckiego neri(n)ge, naringe ‘pokarm; zarobek’.

    Nescieruk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nescior - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nescioruk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nest - 1456 (KrW) od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nestarenko - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nestarowicz - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nestarowski - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nestaruk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nestczuk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nester - 1417 od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nesterak - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nesterakowski - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nesterczuk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nesterczyk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nesterek - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nesterenki - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nesterenko - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nesterewicz - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nesteriak - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nesterok - (Śl) od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nesterow - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nesterowicz - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nesterowski - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nesterów - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nesterski - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nesteruk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nesteruk-Chwesiuk - złożenia brak; Nesteruk od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor; Chwesiuk brak.

    Nesterzek - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nestieruk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nestioruk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nestiruk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nestiur - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nestor - 1386 od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nestora - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nestorak - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nestorek - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nestoriuk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nestorko - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nestorow - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nestorowicz - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nestorowski - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nestoruk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nestoryk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nestrow - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nestrowicz - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nestruk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nestur - 1583 od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nesturek - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nesturowicz - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nesvadba - od nie + swadźbić ‘swatać; spółkować’.

    Neswadba - od nie + swadźbić ‘swatać; spółkować’.

    Nesyn - od nie + syn.

    Nesyt - od niesyty ‘nie najedzony’.

    Neszew - od nazw osobowych na Nie-, typu Niegosław, Niesław.

    Neszka - od nazw osobowych na Nie-, typu Niegosław, Niesław.

    Neszkiewicz - od nazw osobowych na Nie-, typu Niegosław, Niesław.

    Neszkowicz - od nazw osobowych na Nie-, typu Niegosław, Niesław.

    Neszow - od nazw osobowych na Nie-, typu Niegosław, Niesław.

    Neszper - od nieszpor, nieszpór, nieszpory ‘nabożeństwo’ lub też od niespory ‘nieduży; biedny, powolny’

    Neszporek - od nieszpor, nieszpór, nieszpory ‘nabożeństwo’ lub też od niespory ‘nieduży; biedny, powolny’

    Neś - od nazw osobowych na Nie-, typu Niegosław, Niesław.

    Neścak - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Neścieruk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Neścior - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Neścioruk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Net - od niemieckiej nazwy osobowej Nett, ta od nett ‘czysty’.

    Netal - od niemieckiej nazwy osobowej Nett, ta od nett ‘czysty’.

    Netczuk - od niemieckiej nazwy osobowej Nett, ta od nett ‘czysty’.

    Neter - od niemieckiej nazwy osobowej Näter, ta od średnio-wysoko-niemieckiego näter ‘krawiec, kuśnierz’

    Neterowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Näter, ta od średnio-wysoko-niemieckiego näter ‘krawiec, kuśnierz’

    Nether - od niemieckiej nazwy osobowej Näter, ta od średnio-wysoko-niemieckiego näter ‘krawiec, kuśnierz’

    Netik - od niemieckiej nazwy osobowej Nett, ta od nett ‘czysty’.

    Netka - od niemieckiej nazwy osobowej Nett, ta od nett ‘czysty’.

    Netke - od niemieckiej nazwy osobowej Nett, ta od nett ‘czysty’.

    Netko - od niemieckiej nazwy osobowej Nett, ta od nett ‘czysty’.

    Netkowski - od niemieckiej nazwy osobowej Nett, ta od nett ‘czysty’.

    Netreba - od nie + trzebić ‘kastrować’.

    Netrebenko - od nie + trzebić ‘kastrować’.

    Netrebiak - od nie + trzebić ‘kastrować’.

    Netrebko - od nie + trzebić ‘kastrować’.

    Netta - od niemieckiej nazwy osobowej Nett, ta od nett ‘czysty’.

    Netterowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Näter, ta od średnio-wysoko-niemieckiego näter ‘krawiec, kuśnierz’

    Nettik - od niemieckiej nazwy osobowej Nett, ta od nett ‘czysty’.

    Netto - od niemieckiej nazwy osobowej Nett, ta od nett ‘czysty’.

    Nettyn - od niemieckiej nazwy osobowej Nett, ta od nett ‘czysty’.

    Netubyć - od wyrażenia nie tu być.

    Netyks - od litewskiej nazwy osobowej Netikša.

    Netyksza - od litewskiej nazwy osobowej Netikša.

    Netz - od niemieckiej nazwy osobowej Netz, ta od germańskich imion złożonych na Nad-.

    Netza - od niemieckiej nazwy osobowej Netz, ta od germańskich imion złożonych na Nad-.

    Netzel - od niemieckiej nazwy osobowej Netz, ta od germańskich imion złożonych na Nad-.

    Netzelmann - od niemieckiej nazwy osobowej Netz, ta od germańskich imion złożonych na Nad-.

    Netzke - od niemieckiej nazwy osobowej Netz, ta od germańskich imion złożonych na Nad-.

    Netzlaf - od imienia złozonego Niecław, to od Miecisław.

    Netzlaff - od imienia złozonego Niecław, to od Miecisław.

    Netzlaw - od imienia złozonego Niecław, to od Miecisław.

    Neu - od niemieckich nazw osobowych Neu, Ney-, te od neu ‘nowy’.

    Neubaer - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Neubałer - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Neubart - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Neubarth - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Neubauer - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Neubaur - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Neuber - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Neuberg - od niemieckich nazw osobowych Neuberg, Neuburg, Neuberger, te od nazwy miejscowej Neuberg.

    Neuberger - od niemieckich nazw osobowych Neuberg, Neuburg, Neuberger, te od nazwy miejscowej Neuberg.

    Neubert - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Neuberth - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Neubeuer - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Neuburger - od niemieckich nazw osobowych Neuberg, Neuburg, Neuberger, te od nazwy miejscowej Neuberg.

    Neudecker - 1461 od niemieckiej nazwy osobowej Neudeck, ta od nazwy miejscowej Neudeck.

    Neudek - od niemieckiej nazwy osobowej Neudeck, ta od nazwy miejscowej Neudeck.

    Neudeker - od niemieckiej nazwy osobowej Neudeck, ta od nazwy miejscowej Neudeck.

    Neudenberger - od niemieckich nazw osobowych Neuberg, Neuburg, Neuberger, te od nazwy miejscowej Neuberg.

    Neuenfeldt - od niemieckiej nazwy osobowej Neufeld, ta od nazwy miejscowej Neufeld.

    Neufeld - od niemieckiej nazwy osobowej Neufeld, ta od nazwy miejscowej Neufeld.

    Neufeldt - od niemieckiej nazwy osobowej Neufeld, ta od nazwy miejscowej Neufeld.

    Neugaeertner - od niemieckiej nazwy osobowej Neugarten, ta od nazwy miejscowej Neugarten.

    Neugart - od niemieckiej nazwy osobowej Neugarten, ta od nazwy miejscowej Neugarten.

    Neugarten - od niemieckiej nazwy osobowej Neugarten, ta od nazwy miejscowej Neugarten.

    Neugartner - od niemieckiej nazwy osobowej Neugarten, ta od nazwy miejscowej Neugarten.

    Neugärtner - od niemieckiej nazwy osobowej Neugarten, ta od nazwy miejscowej Neugarten.

    Neugebauer - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Neugebaur - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Neugebeuer - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Neugebeuer - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Neugebuer - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Neugertner - od niemieckiej nazwy osobowej Neugarten, ta od nazwy miejscowej Neugarten.

    Neukampf - od niemieckiej nazwy osobowej Neukampf, ta od nazwy miejscowej Neukamp.

    Neumaier - od niemieckiej nazwy osobowej Neumeier, ta od neu ‘nowy’ + meier ‘dzierżawca, zarządca’.

    Neumaister - od niemieckiej nazwy osobowej Neumeister, ta od neu ‘nowy’ + meister ‘mistrz, majster’.

    Neumajster - od niemieckiej nazwy osobowej Neumeister, ta od neu ‘nowy’ + meister ‘mistrz, majster’.

    Neuman - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Neumann - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Neumanna - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Neumark - od niemieckiej nazwy osobowej Neumark, ta od nazwy miejscowej Neumark lub od wschodniej części Marchii Brandenburskiej zwanej Nowa Marchia.

    Neumayer - od niemieckiej nazwy osobowej Neumeier, ta od neu ‘nowy’ + meier ‘dzierżawca, zarządca’.

    Neumczyk - od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Neumeister - od niemieckiej nazwy osobowej Neumeister, ta od neu ‘nowy’ + meister ‘mistrz, majster’.

    Neumen - od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Neumenko - od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Neumienko - od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Neumiler - od niemieckiej nazwy osobowej Neumüller, ta od neu ‘nowy’ + Müller ‘młynarz’.

    Neumiller - od niemieckiej nazwy osobowej Neumüller, ta od neu ‘nowy’ + Müller ‘młynarz’.

    Neumiuk - od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Neumow - od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Neumowicz - od imienia Naum, używanego w Kościele prawosławnym, to od hebrajskiego Nahüm ‘uciszający’.

    Neumueler - od niemieckiej nazwy osobowej Neumüller, ta od neu ‘nowy’ + Müller ‘młynarz’.

    Neumueller - od niemieckiej nazwy osobowej Neumüller, ta od neu ‘nowy’ + Müller ‘młynarz’.

    Neumüeller - od niemieckiej nazwy osobowej Neumüller, ta od neu ‘nowy’ + Müller ‘młynarz’.

    Neumüler - od niemieckiej nazwy osobowej Neumüller, ta od neu ‘nowy’ + Müller ‘młynarz’.

    Neumuller - od niemieckiej nazwy osobowej Neumüller, ta od neu ‘nowy’ + Müller ‘młynarz’.

    Neumüller - od niemieckiej nazwy osobowej Neumüller, ta od neu ‘nowy’ + Müller ‘młynarz’.

    Neumyler - od niemieckiej nazwy osobowej Neumüller, ta od neu ‘nowy’ + Müller ‘młynarz’.

    Neuno - od niemieckich nazw osobowych Neun, Neuner, te od Neuneler (neu + Neler ‘krawiec, kuśnierz’ od Neuner ‘członek komisji składającej się z dziewięciu osób’.

    Neuser - od niemieckiej nazwy osobowej Neiser, ta od średnio-wysoko-niemieckiego neiser, neißer ‘ciemiężca, prześladowca, człowiek nienawistny’; od niemieckich nazw osobowych Neuser, Neußer, te od nazwy miejscowej Neuss.

    Neusser - od niemieckiej nazwy osobowej Neiser, ta od średnio-wysoko-niemieckiego neiser, neißer ‘ciemiężca, prześladowca, człowiek nienawistny’.

    Neuwald - od niemieckiej nazwy osobowej Neuwald, ta od nazw miejscowych Neuwald, Neuwalde.

    Neuwert - od niemieckiej nazwy osobowej Neuwirt, ta od neu + Wirt ‘gospodarz’.

    Neuwertch - od niemieckiej nazwy osobowej Neuwirt, ta od neu + Wirt ‘gospodarz’.

    Neuwerth - od niemieckiej nazwy osobowej Neuwirt, ta od neu + Wirt ‘gospodarz’.

    Neuwirt - od niemieckiej nazwy osobowej Neuwirt, ta od neu + Wirt ‘gospodarz’.

    Neuwirth - od niemieckiej nazwy osobowej Neuwirt, ta od neu + Wirt ‘gospodarz’.

    New - od niemieckich nazw osobowych Neu, Ney-, te od neu ‘nowy’.

    Newada - od nie wadzić ‘nie przeszkadzać; nie kłócić się’.

    Newald - od niemieckiej nazwy osobowej Neuwald, ta od nazw miejscowych Neuwald, Neuwalde.

    Newe - od niemieckich nazw osobowych Neu, Ney-, te od neu ‘nowy’.

    Neweczerzal - od nie + wieczerzać ‘jeść wieczerzę’.

    Newed - od niewiada ‘wyrodek, odmieniec’, od nie wiedzieć.

    Newel - od niemieckiej nazwy osobowej Nevel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nevel, neffel ‘chmura’.

    Newelicz - od niemieckiej nazwy osobowej Nevel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nevel, neffel ‘chmura’.

    Newell - od niemieckiej nazwy osobowej Nevel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nevel, neffel ‘chmura’.

    Newelski - od niemieckiej nazwy osobowej Nevel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nevel, neffel ‘chmura’.

    Neweluk - od niemieckiej nazwy osobowej Nevel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nevel, neffel ‘chmura’.

    Neweła - od niemieckiej nazwy osobowej Nevel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nevel, neffel ‘chmura’.

    Newes - od nie + wieś.

    Newestiuk - od niewieściuch ‘człowiek zniewieściały’.

    Neweś - od nie + wieś.

    Newman - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Newmann - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Newrzela - od gwarowego niewrzały ‘krzykacz, osoba wywołująca wrzawę’, od wrzeć.

    Newrzella - od gwarowego niewrzały ‘krzykacz, osoba wywołująca wrzawę’, od wrzeć.

    Newrzeła - od gwarowego niewrzały ‘krzykacz, osoba wywołująca wrzawę’, od wrzeć.

    Newy - (Śl) od niemieckich nazw osobowych Neu, Ney-, te od neu ‘nowy’.

    Ney - 1729 od niemieckich nazw osobowych Neu, Ney-, te od neu ‘nowy’.

    Neybar - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Neybauer - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Neyda - od najdować ‘znajdować’, najda ‘znajda’.

    Neydak - od niemieckiej nazwy osobowej Neudeck, ta od nazwy miejscowej Neudeck.

    Neydek - od niemieckiej nazwy osobowej Neudeck, ta od nazwy miejscowej Neudeck

    Neyder - od niemieckiej nazwy osobowej Neider, ta od nazw miejscowych Neida, Neiden.

    Neyderek - od niemieckiej nazwy osobowej Neider, ta od nazw miejscowych Neida, Neiden.

    Neydkowski - od niemieckiej nazwy osobowej Neudeck, ta od nazwy miejscowej Neudeck.

    Neydor - od niemieckiej nazwy osobowej Neider, ta od nazw miejscowych Neida, Neiden.

    Neyfeld - od niemieckiej nazwy osobowej Neufeld, ta od nazwy miejscowej Neufeld.

    Neyman - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Neymann - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Neymark - od niemieckiej nazwy osobowej Neumark, ta od nazwy miejscowej Neumark lub od wschodniej części Marchii Brandenburskiej zwanej Nowa Marchia.

    Nezgoda - od niezgoda ‘brak jedności’.

    Nezlaff - od imienia złozonego Niecław, to od Miecisław.

    Neznal - od nie znać.

    Nęcak - od nękać ‘męczyć, napastować, popędzać’.

    Nęcek - od nękać ‘męczyć, napastować, popędzać’.

    Nęciak - od nękać ‘męczyć, napastować, popędzać’.

    Nęciński - od nękać ‘męczyć, napastować, popędzać’.

    Nęcka - 1800 od nękać ‘męczyć, napastować, popędzać’.

    Nęckarski - od nękać ‘męczyć, napastować, popędzać’.

    Nęcki - od nękać ‘męczyć, napastować, popędzać’.

    Nęckiewicz - od nękać ‘męczyć, napastować, popędzać’.

    Nęckowski - od nękać ‘męczyć, napastować, popędzać’.

    Nęczkowski - od nękać ‘męczyć, napastować, popędzać’.

    Nęczyński - od nękać ‘męczyć, napastować, popędzać’.

    Nędz - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nędza - 1557 od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nędza-Chotarski - złożenia brak; Nędza 1557 od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić; Chotarski od słowackiego hotar, węgierskiego hotár ‘granica’.

    Nędzak - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nędza-Kubiniec - złożenia brak; Nędza 1557 od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić; Kubiniec od imienia Jakub, notowanego w Polsce od XII wieku, pochodzenia hebrajskiego Jaaqob ‘niech Bóg strzeże’.

    Nędzarek - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nędzarski - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nędza-Sikoniowski - złożenia brak; Nędza 1557 od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić; Sikoniowski od sikać ‘lać cienkim strumieniem; oddawać mocz’.

    Nędzewicz - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nędzewski - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nędzi - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nędzia - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nędziak - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nędzicha - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nędziewicz - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nędzik - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nędziński - 1620 od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nędziołek - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nędziora - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nędziusiak - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nędzka - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nędzki - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nędzkiewicz - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nędzkowski - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nędzna - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nędzny - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nędzołek - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nędzołowski - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nędzowicz - 1577 od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nędzowski - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nędzuła - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nędzusiak - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nędzyk - 1621 od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nędzyński - 1621 od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nędzysiak - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nędźca - 1392 od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nęk - od nękać ‘męczyć, napastować, popędzać’.

    Nękal - od nękać ‘męczyć, napastować, popędzać’.

    Nękała - od nękać ‘męczyć, napastować, popędzać’.

    Nękanowicz - od nękać ‘męczyć, napastować, popędzać’.

    Nękawski - od nękać ‘męczyć, napastować, popędzać’.

    Nękowicz - 1463 od nękać ‘męczyć, napastować, popędzać’.

    Nęndza - od nędza ‘bieda, ubóstwo’, od staropolskiego nędzić.

    Nęta - od gwarowego nęta ‘ponęta, przynęta’.

    Nętarz - od gwarowego nęta ‘ponęta, przynęta’.

    Niadziałkowski - od nazwy miejscowej Niedziałki (ciechanowskie, gmina Kuczbork-Osada).

    Niałczak - od miałki ‘sypki, drobny’, od staropolskiego miały ‘płytki, niegłęboki’.

    Niałek - 1397 od miałki ‘sypki, drobny’, od staropolskiego miały ‘płytki, niegłęboki’.

    Nianko - od niańka ‘opiekunka do dzieci’.

    Niańka - 1442 od niańka ‘opiekunka do dzieci’.

    Niańko - od niańka ‘opiekunka do dzieci’.

    Niańkowski - od niańka ‘opiekunka do dzieci’.

    Niarychła - od nierychły ‘nieprędki, spóźniony’.

    Niasiłowski - od nazwy miejscowej Niesiołowice (gdańskie, gmina Stężyca).

    Nibudek - od nie budzić.

    Niburski - od nazwy miejscowej Nieborzyn (kilka wsi), Nieborów (skierniewickie, gmina Nieborów).

    Nic - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nica - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nicak - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nical - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, dołaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nicał - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).; lub od niecały.

    Nicałak - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203); lub od niecały.

    Nicałek - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203); lub od niecały.

    Nicałkiewicz - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203); lub od niecały.

    Nice - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nicefer - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nicefer - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nicefor - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nicek - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nicel - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nicer - od niemieckiej nazwy osobowej Nitzer.

    Nicerski - od niemieckiej nazwy osobowej Nitzer.

    Nicewicz - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nicgorski - od nazwy miejscowej Nidzgora (ciechanowskie, gmina Kuczbork-Osada).

    Nicgórski - od nazwy miejscowej Nidzgora (ciechanowskie, gmina Kuczbork-Osada).

    Nich - 1394 od imion na Ni-, typu Nikołaj, Nikodem.

    Nicha - od imion na Ni-, typu Nikołaj, Nikodem.

    Nichajczuk - od niechać ‘dopuszczać, pozwalać’.

    Nichajczyk - od niechać ‘dopuszczać, pozwalać’.

    Nichajewicz - od niechać ‘dopuszczać, pozwalać’.

    Nichajonek - od niechać ‘dopuszczać, pozwalać’.

    Nichal - od imienia Michał. Imię biblijne, od hebrajskiego mika’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Nichalak - od imienia Michał. Imię biblijne, od hebrajskiego mika’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Nichalczyk - od imienia Michał. Imię biblijne, od hebrajskiego mika’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Nichalik - od imienia Michał. Imię biblijne, od hebrajskiego mika’el ‘któż jest jak Bóg’, w Polsce notowane od XII wieku. Obok postaci spolonizowanej Michał występują formy łacińskie Michael, Michachel, na Kresach Wschodnich Michaił.

    Nichciał - od nie chcieć.

    Nichczyński - od nie chcieć.

    Nichel - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, dołaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nichno - 1490 od imion na Ni-, typu Nikołaj, Nikodem.

    Nichura - od imion na Ni-, typu Nikołaj, Nikodem.

    Nichwiej - od nie chwiać, dawniej też chwiejać.

    Nichwiejczyk - od nie chwiać, dawniej też chwiejać.

    Nicia - od nić.

    Niciak - od nić.

    Niciarz - od nić.

    Niciecki - od nazwy miejscowej Nieciecz, Nieciecza (kilka wsi).

    Niciej - od staropolskiego nieć ‘bratanek, siostrzeniec’ lub od niecić ‘rozpalać’.

    Nicieja - od staropolskiego nieć ‘bratanek, siostrzeniec’ lub od niecić ‘rozpalać’.

    Niciejewski - od staropolskiego nieć ‘bratanek, siostrzeniec’ lub od niecić ‘rozpalać’.

    Niciejski - od staropolskiego nieć ‘bratanek, siostrzeniec’ lub od niecić ‘rozpalać’.

    Nicielnik - od nić.

    Niciewicz - od nić.

    Niciewicz - od nić.

    Niciewski - od nić.

    Niciforug - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Niciforuk - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nicifur - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nicijewski - od staropolskiego nieć ‘bratanek, siostrzeniec’ lub od niecić ‘rozpalać’.

    Nicikowski - od nić.

    Niciński - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niciok - od nić.

    Nicioł - od nić.

    Niciołek - od nić.

    Niciowski - od nić.

    Niciperowicz - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nicipior - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Niciporowicz - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Niciporski - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Niciporuk - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Niciporzewski - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Niciszewski - od nazwy miejscowej Nieciszewo (bydgoskie, gmina Pruszcz).

    Nick - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nickarz - od niecka ‘płaskie naczynie drewniane’.

    Nicke - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nickel - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nickelmann - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nicki - 1320 od nazwy miejscowej Nick (ciechanowskie, gmina Lidzbark).

    Nicki - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nickie - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nickiel - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nickiewicz - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nickl - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nicklas - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nicklisch - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nicko - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nickowski - od nazwy miejscowej Nick (ciechanowskie, gmina Lidzbark).

    Nickus - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nickusch - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nicman - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nicodeme - od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Nicol - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nicola - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nicolai - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nicolaos - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nicolaou - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nicolas - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nicolaus - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nicoll - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nicolo - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nicoła - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nicołek - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nicoń - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nicor - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nicora - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nicorek - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nicos - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nicoś - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nicota - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nicotius - 1678 od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj

    Nicowicz - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nicowski - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niców - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nicpan - od nicpoń ‘człowiek mało wartościowy’.

    Nicpań - od nicpoń ‘człowiek mało wartościowy’.

    Nicpon - od nicpoń ‘człowiek mało wartościowy’.

    Nicponi - 1641 od nicpoń ‘człowiek mało wartościowy’.

    Nicponia, ż. - 1669 od nicpoń ‘człowiek mało wartościowy’.

    Nicponim - 1612 od nicpoń ‘człowiek mało wartościowy’; = nic po nim.

    Nicponka, ż. - 1651 od nicpoń ‘człowiek mało wartościowy’.

    Nicpoń - 1615 od nicpoń ‘człowiek mało wartościowy’.

    Nicpoński - od nicpoń ‘człowiek mało wartościowy’.

    Nicyfer - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nicyfor - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nicyporuk - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nicz - 1372 od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niczaj - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niczajew - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niczajew-Dąbrowski - złożenia brak; Niczajew od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203). Dąbrowski 1386 od nazwy miejscowej Dąbrowa lub Dabrówka.

    Niczajewski - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niczak - 1421 od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nicze - 1366 od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niczejewski - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niczek - 1374 od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niczel - 1308 od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niczeporuk - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Niczewicz - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niczewski - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niczgórski - 1552 od nazwy miejscowej Nidzgora (ciechanowskie, gmina Kuczbork-Osada).

    Nicziporowicz - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nicziporuk - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Niczka - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niczke - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niczkie - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niczkiewicz - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niczko - 1330 od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niczkowiak - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niczkowic - 1494 od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niczkowski - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niczman - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niczmann - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niczo - 1411 od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niczowicz - 1493 od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niczowski - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niczpan - od nicpoń ‘człowiek mało wartościowy’.

    Niczpor - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Niczporenko - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Niczporuk - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Niczporzyński - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Niczuk - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niczuporuk - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Niczy - od niczyj ‘do nikogo nie należący’’.

    Niczyj - od niczyj ‘do nikogo nie należący’’.

    Niczyk - 1325-30 od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niczyński - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niczyperowicz - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Niczypor - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Niczyporak - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Niczyporczyk - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Niczyporek - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Niczyporenko - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Niczyporny - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Niczyporowicz - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Niczyporowski - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Niczyporski - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Niczyporuk - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Niczyporuk-Szyło - złożenia brak; Niczyporuk od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich; Szyło od szyć, szyło na Kresach Wschodnich ‘szydło’.

    Niczypór - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Niczypurowicz - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nić - od nić.

    Nićgórski - od nazwy miejscowej Nidzgora (ciechanowskie, gmina Kuczbork-Osada).

    Nićka - od nić.

    Nid - od gwarowego nida, nid ‘nawoływanie świń’, może też od nazwy rzeki Nida lub od niemieckich nazw osobowych na Nied-.

    Nida - od gwarowego nida, nid ‘nawoływanie świń’, może też od nazwy rzeki Nida lub od niemieckich nazw osobowych na Nied-.

    Nidecki - 1563 od nazwy miejscowej Nidek (bielskie, gmina Wieprz).

    Nidegorski - od nazwy miejscowej Nidzgora (ciechanowskie, gmina Kuczbork-Osada).

    Nidek - od gwarowego nida, nid ‘nawoływanie świń’, może też od nazwy rzeki Nida lub od niemieckich nazw osobowych na Nied-.

    Nidenka - od gwarowego nida, nid ‘nawoływanie świń’, może też od nazwy rzeki Nida lub od niemieckich nazw osobowych na Nied-.

    Nidenko - od gwarowego nida, nid ‘nawoływanie świń’, może też od nazwy rzeki Nida lub od niemieckich nazw osobowych na Nied-.

    Nider - od niemieckiej nazwy osobowej Nider, ta od nazwy miejscowej Nied.

    Niderek - od niemieckiej nazwy osobowej Nider, ta od nazwy miejscowej Nied.

    Niderla - od niemieckiej nazwy osobowej Niederle, ta od wysokoniemieckiego Ni(e)derlein, a to od imienia złożonego Nitheri.

    Niderle - od niemieckiej nazwy osobowej Niederle, ta od wysokoniemieckiego Ni(e)derlein, a to od imienia złożonego Nitheri.

    Niderlino - 1435 od niemieckiej nazwy osobowej Niederle, ta od wysokoniemieckiego Ni(e)derlein, a to od imienia złożonego Nitheri.

    Niderlinowicz - 1435 od niemieckiej– od niemieckiej nazwy osobowej Niederle, ta od wysokoniemieckiego Ni(e)derlein, a to od imienia złożonego Nitheri. nazwy osobowej Nider, ta od nazwy miejscowej Nied.

    Niderliński - od niemieckiej– od niemieckiej nazwy osobowej Niederle, ta od wysokoniemieckiego Ni(e)derlein, a to od imienia złożonego Nitheri. nazwy osobowej Nider, ta od nazwy miejscowej Nied.

    Nidopytalski - od nie dopytać; od niedopytalski ‘człowiek, o którego nazwisko pytają, a nie chcemy je podać’.

    Nidrich - od niemieckich nazw osobowych Niedrich, Niedrih, te od imienia złożonego Nitrihhi.

    Nidrych - od niemieckich nazw osobowych Niedrich, Niedrih, te od imienia złożonego Nitrihhi.

    Nidryk - od niemieckich nazw osobowych Niedrich, Niedrih, te od imienia złożonego Nitrihhi.

    Nidz - od gwarowego nida, nid ‘nawoływanie świń’, może też od nazwy rzeki Nida lub od niemieckich nazw osobowych na Nied-.

    Nidzgorski - od nazwy miejscowej Nidzgora (ciechanowskie, gmina Kuczbork-Osada).

    Nidzgórski - od nazwy miejscowej Nidzgora (ciechanowskie, gmina Kuczbork-Osada).

    Nidziałkowski - od nazwy miejscowej Niedziałki (ciechanowskie, gmina Kuczbork-Osada).

    Nidzicki - od nazwy miasta Nidzica (olsztyńskie).

    Nidziejko - od nie dziejąc, dziać ‘robić, czynić’.

    Nidziuk - od gwarowego nida, nid ‘nawoływanie świń’, może też od nazwy rzeki Nida lub od niemieckich nazw osobowych na Nied-.

    Nidzki - od nazwy miejscowej Nick (ciechanowskie, gmina Lidzbark).

    Nidzwiecki - od nazw miejscowych typu Niedźwiada, Niedźwiedź (kilka wsi).

    Nidzwiecki - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Nidzworski - prawdopodobnie od nie + dworak ‘dworzanin’.

    Nidźwiecki - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Nidźwiedzki - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niebala - (Śl) od nie + bać, bał (się).

    Niebalski - od nie + bać, bał (się).

    Niebał - od nie + bać, bał (się).

    Niebała - od nie + bać, bał (się).

    Niebałko - od nie + bać, bał (się).

    Niebendek - 1638 od imion złożonych typu Będzieciech, Będzimir, też od apelatywu na będ-, np. będę.

    Niebert - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Niebeszczuk - od przymiotnika niebieski.

    Niebeś - od niebo.

    Niebeśniak - od niebo.

    Niebiański - od niebo.

    Niebielski - od niemieckiej nazwy osobowej Nebel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nëbel ‘mgła, kurzawa,

    Niebies - od niebo.

    Niebieski - od niebo; od przymiotnika niebieski.

    Niebiesniak - od przymiotnika niebieski.

    Niebiesny - od niebo; od przymiotnika niebiesny ‘niebieski’.

    Niebieszczański - 1500 od nazwy miejscowej Niebieszczany (krośnieńskie, gmina Sanok).

    Niebieszczyński - od nazwy miejscowej Niebieszczany (krośnieńskie, gmina Sanok).

    Niebieśniak - od przymiotnika niebieski.

    Niebisch - od niebo.

    Niebisz - od niebo.

    Niebiszczański - 1448 od nazwy miejscowej Niebieszczany (krośnieńskie, gmina Sanok).

    Niebiszczeński - 1493 od nazwy miejscowej Niebieszczany (krośnieńskie, gmina Sanok).

    Niebius - od niebo.

    Niebo - od niebo.

    Niebodajew - od niebo.

    Niebodajow - od niebo.

    Nieboga - od nieboga, niebogi ‘biedny, nieszczęśliwy’.

    Nieboj - 1684 od nie + bojeć ‘bać się’; niebój ‘śmiałek’.

    Niebojad - od niebo.

    Niebojewski - od nie + bojeć ‘bać się’; niebój ‘śmiałek’.

    Niebopiel - od niebo.

    Niebor - 1402 od imienia złożonego Niebor, w pochodnych też od nieborak.

    Niebora - 1238 od imienia złożonego Niebor, w pochodnych też od nieborak.

    Nieboraczek - od imienia złożonego Niebor, w pochodnych też od nieborak.

    Nieborak - od imienia złożonego Niebor, w pochodnych też od nieborak.

    Nieboras - od imienia złożonego Niebor, w pochodnych też od nieborak.

    Nieborek - od imienia złożonego Niebor, w pochodnych też od nieborak.

    Nieborowicz - od imienia złożonego Niebor, w pochodnych też od nieborak.

    Nieborowski - 1399 od nazwy miejscowej Nieborów (skierniewickie, gmina Nieborów).

    Nieborski - 1473 od nazwy miejscowej Nieborzyn (kilka wsi), Nieborów (skierniewickie, gmina Nieborów).

    Nieborza - 1388 od imienia złożonego Niebor, w pochodnych też od nieborak.

    Niebowski - od niebo.

    Niebożenko - od nieboga, niebogi ‘biedny, nieszczęśliwy’.

    Niebożyński - od nieboga, niebogi ‘biedny, nieszczęśliwy’.

    Niebój - od nie + bojeć ‘bać się’; niebój ‘śmiałek’.

    Niebrat - od nie + brat, też niebrat ‘rodzaj kleszczy rymarskich’.

    Niebroj - od nie broić.

    Niebroń - (= oj) od nie broić.

    Niebrój - od nie broić.

    Niebrzegowski - 1447 od nazwy miejscowej Niebrzegów (lubelskie, gmina Puławy).

    Niebrzydowski - 1633 od nazwy miejscowej Niebrzydy (łomżyńskie, gmina Wąsocz).

    Niebud - 1645 od nie budzić.

    Niebuda - od nie budzić.

    Niebudek - od nie budzić.

    Niebudkowski - od nie budzić.

    Niebudziński - od nie budzić.

    Niebuhr - od imienia złożonego Niebor, w pochodnych też od nieborak.

    Nieburski - od nazwy miejscowej Nieborzyn (kilka wsi), Nieborów (skierniewickie, gmina Nieborów).

    Niebus - od niemieckiej nazwy osobowej Nebe, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nebe ‘bratanek, siostrzeniec’.

    Niebutkowski - od nie budzić.

    Niebylecki - od nazwy miejscowej Niebylec (rzeszowskie, gmina Niebylec).

    Niebylicki - od nazwy miejscowej Niebylec (rzeszowskie, gmina Niebylec).

    Niebylski - 1601 od niebyły ‘ten, który nie był’.

    Niebyła - od niebyły ‘ten, który nie był’.

    Niebyłowicz - od niebyły ‘ten, który nie był’.

    Niebyłowiec - od niebyły ‘ten, który nie był’.

    Niebyłowski - od niebyły ‘ten, który nie był’.

    Niebyt - od niebyty ‘ten, który nie był’.

    Niebzdział - od nie + bzdzieć ‘pierdzieć’.

    Niec - od staropolskiego nieć ‘bratanek, siostrzeniec’ lub od niecić ‘rozpalać’.

    Niecak - od staropolskiego nieć ‘bratanek, siostrzeniec’ lub od niecić ‘rozpalać’.

    Niecał - od niecały.

    Niecała - od niecały.

    Niecałek - 1252 od niecały.

    Niecefor - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Niecewicz - od staropolskiego nieć ‘bratanek, siostrzeniec’ lub od niecić ‘rozpalać’.

    Niecgorski - od nazwy miejscowej Nidzgora (ciechanowskie, gmina Kuczbork-Osada).

    Niecha - od niechać ‘dopuszczać, pozwalać’.

    Niechacz - od niechać ‘dopuszczać, pozwalać’.

    Niechaj - od niechać ‘dopuszczać, pozwalać’.

    Niechajczuk - od niechać ‘dopuszczać, pozwalać’.

    Niechajczyk - od niechać ‘dopuszczać, pozwalać’.

    Niechajew - od niechać ‘dopuszczać, pozwalać’.

    Niechajewicz - od niechać ‘dopuszczać, pozwalać’.

    Niechajewski - od niechać ‘dopuszczać, pozwalać’.

    Niechajowicz - od niechać ‘dopuszczać, pozwalać’.

    Niechan - od niechać ‘dopuszczać, pozwalać’.

    Niechanowski - 1451 od nazwy miejscowej Niechanowo (poznańskie, gmina Niechanowo).

    Niechay - od niechać ‘dopuszczać, pozwalać’.

    Niechcaj - od nie chcieć.

    Niechcał - od nie chcieć.

    Niechciaj - od nie chcieć.

    Niechciak - od nie chcieć.

    Niechcialik - 1617 od nie chcieć.

    Niechciał - 1610 od nie chcieć.

    Niechciała - od nie chcieć.

    Niechciałkowski - od nie chcieć.

    Niechciałowska - od nie chcieć.

    Niechciej - od nie chcieć.

    Niechcielski - od nie chcieć.

    Niechciol - od nie chcieć.

    Niechcioł - (Śl) od nie chcieć.

    Niechczyński - od nie chcieć.

    Niechociński - od nie + chot-, ochota lub od Niechoda.

    Niechocki - od nie chodzić.

    Niechoćko - od nie + chot-, ochota lub od Niechoda.

    Niechoda - od nie chodzić.

    Niechodza - 1322 od nie chodzić; od niechoda ‘niedołęga’.

    Niechodź - od nie chodzić.

    Niechotka - 1632 od nie + chot-, ochota lub od Niechoda.

    Niechrebecki - od nazwy miejscowej Niehrebka, Nehrebka (przemyskie, gmina Medyka).

    Niechwa - od nie chwiać, dawniej też chwiejać.

    Niechwaj - od nie chwiać, dawniej też chwiejać.

    Niechwedowicz - od imienia Metody, z greckiego Methódios, ze wschodniosłowiańskiego Nefed, to od Mefodij, z polskiego Metody.

    Niechwiadowicz - od imienia Metody, z greckiego Methódios, ze wschodniosłowiańskiego Nefed, to od Mefodij, z polskiego Metody.

    Niechwiadowski - od imienia Metody, z greckiego Methódios, ze wschodniosłowiańskiego Nefed, to od Mefodij, z polskiego Metody.

    Niechwiandowicz - od imienia Metody, z greckiego Methódios, ze wschodniosłowiańskiego Nefed, to od Mefodij, z polskiego Metody.

    Niechwidowicz - od imienia Metody, z greckiego Methódios, ze wschodniosłowiańskiego Nefed, to od Mefodij, z polskiego Metody.

    Niechwiecki - od imienia Metody, z greckiego Methódios, ze wschodniosłowiańskiego Nefed, to od Mefodij, z polskiego Metody.

    Niechwied - 1413 od imienia Metody, z greckiego Methódios, ze wschodniosłowiańskiego Nefed, to od Mefodij, z polskiego Metody.

    Niechwiedowicz - od imienia Metody, z greckiego Methódios, ze wschodniosłowiańskiego Nefed, to od Mefodij, z polskiego Metody.

    Niechwiedziewicz - od imienia Metody, z greckiego Methódios, ze wschodniosłowiańskiego Nefed, to od Mefodij, z polskiego Metody.

    Niechwiej - od nie chwiać, dawniej też chwiejać.

    Niechwiejczyk - od nie chwiać, dawniej też chwiejać.

    Niechwij - od nie chwiać, dawniej też chwiejać.

    Nieciak - od staropolskiego nieć ‘bratanek, siostrzeniec’ lub od niecić ‘rozpalać’.

    Nieciakowski - od staropolskiego nieć ‘bratanek, siostrzeniec’ lub od niecić ‘rozpalać’.

    Nieciąg - od nie ciągać, od nieciągły ‘luźny, przerywany’, nieciąg ‘roslina ozdobna, nawłoć’.

    Niecicki - od nazwy miejscowej Nieciecz, Nieciecza (kilka wsi).

    Niecicz - 1405 od staropolskiego nieć ‘bratanek, siostrzeniec’ lub od niecić ‘rozpalać’.

    Nieciecki - 1437 od nazwy miejscowej Nieciecz, Nieciecza (kilka wsi).

    Niecieja - od staropolskiego nieć ‘bratanek, siostrzeniec’ lub od niecić ‘rozpalać’.

    Nieciejewski - od staropolskiego nieć ‘bratanek, siostrzeniec’ lub od niecić ‘rozpalać’.

    Nieciejowski - od staropolskiego nieć ‘bratanek, siostrzeniec’ lub od niecić ‘rozpalać’.

    Nieciengiewicz - od nie ciągać, od nieciągły ‘luźny, przerywany’, nieciąg ‘roslina ozdobna, nawłoć’.

    Niecieński - od staropolskiego nieć ‘bratanek, siostrzeniec’ lub od niecić ‘rozpalać’.

    Niecierewicz - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieciór - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieciporowicz - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nieciporski - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nieciporuk - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Niecipurczyk - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nieciszewski - 1497 od nazwy miejscowej Nieciszewo (bydgoskie, gmina Pruszcz).

    Niecitaj - od nie czytać.

    Nieciuk - od staropolskiego nieć ‘bratanek, siostrzeniec’ lub od niecić ‘rozpalać’.

    Niecka - od niecka ‘płaskie naczynie drewniane’.

    Nieckara - od niecka ‘płaskie naczynie drewniane’.

    Nieckarski - od niecka ‘płaskie naczynie drewniane’.

    Nieckarz - 1410 od niecka ‘płaskie naczynie drewniane’; od staropolskiego nieckarz ‘rzemieslnik wyrabiający niecki’.

    Nieckasz - od niecka ‘płaskie naczynie drewniane’.

    Nieckaś - od niecka ‘płaskie naczynie drewniane’.

    Nieckerz - od niecka ‘płaskie naczynie drewniane’.

    Niecko - od niecka ‘płaskie naczynie drewniane’.

    Nieckosiński - od niecka ‘płaskie naczynie drewniane’.

    Nieckoś - 1626 od niecka ‘płaskie naczynie drewniane’.

    Nieckowski - od niecka ‘płaskie naczynie drewniane’.

    Nieckula - od niecka ‘płaskie naczynie drewniane’.

    Nieckuła - od niecka ‘płaskie naczynie drewniane’.

    Nieclaw - od imienia złozonego Niecław, to od Miecisław.

    Niecław - od imienia złozonego Niecław, to od Miecisław.

    Niecławski - od imienia złozonego Niecław, to od Miecisław.

    Niecman - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niecowicz - od staropolskiego nieć ‘bratanek, siostrzeniec’ lub od niecić ‘rozpalać’.

    Niecpoń - od nicpoń ‘człowiek mało wartościowy’.

    Niecwieja - od gwarowego niećwieja ‘niedołęga’.

    Niecz - od niemieckich nazw osobowych Nietsche, Nitsche, te od imienia Nicolaus.

    Nieczaj - od nie czaić się, nieczaj ‘roślina ozdobna, nawłoć pospolita’.

    Nieczaja - od nie czaić się, nieczaj ‘roślina ozdobna, nawłoć pospolita’.

    Nieczajew - od nie czaić się, nieczaj ‘roślina ozdobna, nawłoć pospolita’.

    Nieczajewicz - 1565 od nie czaić się, nieczaj ‘roślina ozdobna, nawłoć pospolita’.

    Nieczajewski - od nie czaić się, nieczaj ‘roślina ozdobna, nawłoć pospolita’.

    Nieczajnicki - od nie czaić się, nieczaj ‘roślina ozdobna, nawłoć pospolita’.

    Nieczak - od niemieckich nazw osobowych Nietsche, Nitsche, te od imienia Nicolaus.

    Nieczas - od nie czas ‘brak czasu’.

    Nieczay - od nie czaić się, nieczaj ‘roślina ozdobna, nawłoć pospolita’.

    Nieczej - od nie czaić się, nieczaj ‘roślina ozdobna, nawłoć pospolita’.

    Nieczejewski - od nie czaić się, nieczaj ‘roślina ozdobna, nawłoć pospolita’.

    Nieczepa - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nieczeparowicz - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nieczeperowicz - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nieczeporenko - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nieczeporowski - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nieczeporuk - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nieczepurowski - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nieczesna - od nie czas ‘brak czasu’.

    Nieczesny - od nie czas ‘brak czasu’; od nieczesny ‘przedwczesny’.

    Nieczewski - od niemieckich nazw osobowych Nietsche, Nitsche, te od imienia Nicolaus.

    Nieczit - od nie czytać.

    Nieczkowski - 1596 od nazwy miejscowej Nieczkowo dziś Nieckowo (łomżyńskie, gmina Szczuczyn).

    Nieczman - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nieczporak - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nieczporek - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nieczporowski - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nieczporuk - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nieczpór - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nieczuic - 1394 od nie czuć, nieczujnie.

    Nieczuj - 1391 od nie czuć, nieczujnie.

    Nieczuja - 1394 od nie czuć, nieczujnie.

    Nieczuja-Chłopicki - złożenia brak; Nieczuja 1394 od nie czuć, nieczujnie; Chłopicki 1468 od nazwy miejscowej Chłopice (przemyskie, gmina Chłopice).

    Nieczuja-Urbański - złożenia brak; Nieczuja 1394 od nie czuć, nieczujnie; Urbański 1634 od nazwy miejscowej Urbanice (sieradzkie, gmina Wieluń).

    Nieczuk - od niemieckich nazw osobowych Nietsche, Nitsche, te od imienia Nicolaus.

    Nieczuła - 1447 od nie czuć, nieczujnie; nieczuły.

    Nieczyk - od niemieckich nazw osobowych Nietsche, Nitsche, te od imienia Nicolaus.

    Nieczykowski - od niemieckich nazw osobowych Nietsche, Nitsche, te od imienia Nicolaus.

    Nieczyper - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nieczyperowicz - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nieczypior - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nieczyponik - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nieczypor - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nieczyporczuk - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nieczyporczyk - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nieczyporek - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nieczyporenko - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nieczyporowicz - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nieczyporowski - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nieczyporski - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nieczyport - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nieczyporuk - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nieczypowicz - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nieczypowski - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nieczypór - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nieczypurenko - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nieczysta - od nieczysty ‘brudny; bezwstydny; diabeł’.

    Nieczysty - od nieczysty ‘brudny; bezwstydny; diabeł’.

    Nieczyszczak - od nieczysty ‘brudny; bezwstydny; diabeł’.

    Nieczyszczeniec - od nieczysty ‘brudny; bezwstydny; diabeł’.

    Nieczyściak - od nieczysty ‘brudny; bezwstydny; diabeł’.

    Nieczyt - od nie czytać.

    Nieczytaiłow - od nie czytać.

    Nieczytaiłów - od nie czytać.

    Nieczytaj - od nie czytać.

    Nieczytajło - od nie czytać.

    Nieczytajłow - od nie czytać.

    Nieczytajów - od nie czytać.

    Nieczytaluk - od nie czytać.

    Nieć - 1396 od staropolskiego nieć ‘bratanek, siostrzeniec’ lub od niecić ‘rozpalać’.

    Niećka - od staropolskiego nieć ‘bratanek, siostrzeniec’ lub od niecić ‘rozpalać’.

    Niećko - 1265 od staropolskiego nieć ‘bratanek, siostrzeniec’ lub od niecić ‘rozpalać’.

    Niećkowiak - od staropolskiego nieć ‘bratanek, siostrzeniec’ lub od niecić ‘rozpalać’.

    Niećkowicz - 1485 od staropolskiego nieć ‘bratanek, siostrzeniec’ lub od niecić ‘rozpalać’.

    Niećkowski - od staropolskiego nieć ‘bratanek, siostrzeniec’ lub od niecić ‘rozpalać’.

    Niećwieja - od gwarowego niećwieja ‘niedołęga’.

    Niedajadło - od nie dojadać, niedojad ‘niedogryzek’.

    Niedajchleb - od wyrażenia nie daj chleba.

    Niedamowski - 1526 od nazwy miejscowej Niedamowo (gdańskie, gmina Kościerzyna).

    Niedbaj - od niedbały ‘niestaranny’, nie dbać.

    Niedbajlik - od niedbały ‘niestaranny’, nie dbać.

    Niedbajluk - od niedbały ‘niestaranny’, nie dbać.

    Niedbajło - od niedbały ‘niestaranny’, nie dbać.

    Niedbak - od niedbały ‘niestaranny’, nie dbać.

    Niedbal - od niedbały ‘niestaranny’, nie dbać.

    Niedbala - od niedbały ‘niestaranny’, nie dbać.

    Niedbalec - od niedbały ‘niestaranny’, nie dbać lub od niedbalec.

    Niedbalik - od niedbały ‘niestaranny’, nie dbać.

    Niedbalka - od niedbały ‘niestaranny’, nie dbać.

    Niedballa - od niedbały ‘niestaranny’, nie dbać.

    Niedbalski - 1766 od niedbały ‘niestaranny’, nie dbać.

    Niedbaluk - od niedbały ‘niestaranny’, nie dbać.

    Niedbał - 1534 od niedbały ‘niestaranny’, nie dbać.

    Niedbała - 1488 od niedbały ‘niestaranny’, nie dbać.

    Niedbałek - 1562 od niedbały ‘niestaranny’, nie dbać.

    Niedbałka - 1694 od niedbały ‘niestaranny’, nie dbać.

    Niedbałko - od niedbały ‘niestaranny’, nie dbać.

    Niedbało - 1534 od niedbały ‘niestaranny’, nie dbać.

    Niedbałowicz - 1651 od niedbały ‘niestaranny’, nie dbać.

    Niedbałowski - od niedbały ‘niestaranny’, nie dbać.

    Niedbały - 1459 od niedbały ‘niestaranny’, nie dbać.

    Niedban - od niedbały ‘niestaranny’, nie dbać.

    Nieder - od niemieckiej nazwy osobowej Nider, ta od nazwy miejscowej Nied.

    Niederek - od niemieckiej nazwy osobowej Nider, ta od nazwy miejscowej Nied.

    Niederle - od niemieckiej– od niemieckiej nazwy osobowej Niederle, ta od wysokoniemieckiego Ni(e)derlein, a to od imienia złożonego Nitheri. nazwy osobowej Nider, ta od nazwy miejscowej Nied.

    Niederliński - od niemieckiej– od niemieckiej nazwy osobowej Niederle, ta od wysokoniemieckiego Ni(e)derlein, a to od imienia złożonego Nitheri. nazwy osobowej Nider, ta od nazwy miejscowej Nied.

    Niederzec - (Śl) od niemieckiej nazwy osobowej Nider, ta od nazwy miejscowej Nied.

    Niederzetz - (Śl) od niemieckiej nazwy osobowej Nider, ta od nazwy miejscowej Nied.

    Niediejko - od nie dziejąc, dziać ‘robić, czynić’.

    Niediela - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedobieżało - 1480 od nie dobieżeć, bieżeć.

    Niedobijczuk - od niedobity ‘zraniony, niedorżnięty’.

    Niedobit - od niedobity ‘zraniony, niedorżnięty’.

    Niedobitek - od niedobity ‘zraniony, niedorżnięty’; od niedobitek.

    Niedobka - 1265 od niedoba ‘niedola, niedojrzałość’.

    Niedoborek - od niedobór ‘wygłodzenie; brak’.

    Niedoborski - od niedobór ‘wygłodzenie; brak’.

    Niedobra - od niedobór ‘wygłodzenie; brak’.

    Niedobyt - od niedobity ‘zraniony, niedorżnięty’ lub od niedobyty ‘niezdobyty’.

    Niedochoda - od niedochód ‘brak, deficyt’, nie dochodzić.

    Niedochodowicz - od niedochód ‘brak, deficyt’, nie dochodzić.

    Niedochowicz - od niedochód ‘brak, deficyt’, nie dochodzić.

    Niedochód - od niedochód ‘brak, deficyt’, nie dochodzić.

    Niedogoda - od niedogoda ‘niewygoda; niedomaganie’, nie dogodzić.

    Niedojad - od nie dojadać, niedojad ‘niedogryzek’.

    Niedojadko - od nie dojadać, niedojad ‘niedogryzek’.

    Niedojadlik - 1655 od nie dojadać, niedojad ‘niedogryzek’.

    Niedojadł - 1608 od nie dojadać, niedojad ‘niedogryzek’.

    Niedojadło - od nie dojadać, niedojad ‘niedogryzek’.

    Niedola - od niedola ‘nieszczęście, zły los’.

    Niedolak - od niedola ‘nieszczęście, zły los’.

    Niedolewski - od niedola ‘nieszczęście, zły los’.

    Niedoleżało - 1480 od nie doleżeć.

    Niedołęga - od niedołęga ‘człowiek niesprawny, kaleka’.

    Niedoma - 1265 od niedochód ‘brak, deficyt’, nie dochodzić.

    Niedomagała - od nie domagać ‘chorować’.

    Niedomysł - od nie domyślić (się), niedomyślny.

    Niedopad - od niedopad ‘człowiek ruchliwy a niezręczny, latawiec, czart’.

    Niedopieł - 1569 od nie dopić.

    Niedopil - od nie dopić.

    Niedopił - 1471 od nie dopić.

    Niedopytalski - od nie dopytać; od niedopytalski ‘człowiek, o którego nazwisko pytają, a nie chcemy je podać’.

    Niedopytała - od nie dopytać.

    Niedopytałka - od nie dopytać.

    Niedopytany - od nie dopytać.

    Niedorost - 1396 od nie dorosnąć, niedorosły.

    Niedorostaj - 1496 od nie dorosnąć, niedorosły.

    Niedorostły - 1413 od nie dorosnąć, niedorosły.

    Niedorys - zapewne od starszego Niedożyr, to od żyr ‘pokarm’, od żreć ‘jeść’.

    Niedoryś - zapewne od starszego Niedożyr, to od żyr ‘pokarm’, od żreć ‘jeść’.

    Niedoryz - zapewne od starszego Niedożyr, to od żyr ‘pokarm’, od żreć ‘jeść’.

    Niedospał - od nie dospać, niedośpiał ‘roślina’, niedośpiały ‘niedojrzały’.

    Niedospała - od nie dospać, niedośpiał ‘roślina’, niedośpiały ‘niedojrzały’.

    Niedospiał - od nie dospać, niedośpiał ‘roślina’, niedośpiały ‘niedojrzały’.

    Niedospioł - od nie dospać, niedośpiał ‘roślina’, niedośpiały ‘niedojrzały’.

    Niedostakiewicz - od niedostatek ‘ubóstwo, bieda, brak czegoś’.

    Niedostało - 1679 od niedostały ‘niedojrzały’.

    Niedostatek - od niedostatek ‘ubóstwo, bieda, brak czegoś’.

    Niedostatkiewicz - od niedostatek ‘ubóstwo, bieda, brak czegoś’.

    Niedoszczuk - od niedostatek ‘ubóstwo, bieda, brak czegoś’.

    Niedośmiał - od nie dośmiać się ‘nie odważyć się’, od nieśmiałek.

    Niedośmiałek - od nie dośmiać się ‘nie odważyć się’, od nieśmiałek.

    Niedośpał - od nie dospać, niedośpiał ‘roślina’, niedośpiały ‘niedojrzały’.

    Niedośpiak - od nie dospać, niedośpiał ‘roślina’, niedośpiały ‘niedojrzały’.

    Niedośpialak - 1661 od nie dospać, niedośpiał ‘roślina’, niedośpiały ‘niedojrzały’.

    Niedośpialik - 1620 od nie dospać, niedośpiał ‘roślina’, niedośpiały ‘niedojrzały’.

    Niedośpiał - 1643 od nie dospać, niedośpiał ‘roślina’, niedośpiały ‘niedojrzały’.

    Niedośpiałek - 1438 od nie dospać, niedośpiał ‘roślina’, niedośpiały ‘niedojrzały’.

    Niedośpielak - od nie dospać, niedośpiał ‘roślina’, niedośpiały ‘niedojrzały’.

    Niedośpielski - 1472 od nazwy miejscowej Niedospielin (piotrkowskie, gmina Wielgomłyny).

    Niedośpieł - od nie dospać, niedośpiał ‘roślina’, niedośpiały ‘niedojrzały’.

    Niedośpioł - (Śl) od nie dospać, niedośpiał ‘roślina’, niedośpiały ‘niedojrzały’.

    Niedowierciał - od nie dowiercieć, dowierca ‘wierzyciel’.

    Niedowrzał - 1535 od niedowrzały ‘niedowarzony’.

    Niedum - od nieduma ‘brak dumy’.

    Niedumny - od nieduma ‘brak dumy’, od niedumny.

    Niedumow - od nieduma ‘brak dumy’.

    Niedurna - od nie + durny.

    Niedurny - od nie + durny.

    Niedurzak - od nie + durny.

    Nieduzak - od nieduży ‘mały’.

    Nieduziak - od nieduży ‘mały’.

    Nieduzy - od nieduży ‘mały’.

    Nieduża - od nieduży ‘mały’.

    Niedużak - od nieduży ‘mały’.

    Niedużok - od nieduży ‘mały’.

    Nieduży - od nieduży ‘mały’.

    Niedwidek - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedworak - od nie + dworak ‘dworzanin’.

    Niedworek - od nie + dworak ‘dworzanin’.

    Niedworok - (Śl) od nie + dworak ‘dworzanin’.

    Niedworuk - od nie + dworak ‘dworzanin’.

    Niedworzok - od nie + dworak ‘dworzanin’.

    Niedzałek - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedzałka - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedzałkowski - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedzela - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedzelski - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedzgorski - od nazwy miejscowej Nidzgora (ciechanowskie, gmina Kuczbork-Osada).

    Niedziala - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedzialek - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedzialkowski - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedział - 1430 od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedziałarz - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedziałek - 1273 od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedziałka, m. - 1386 od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić lub od niedział ‘gospodarstwo drobnoszlacheckie niepodzielone pomiędzy ojca a synów’.

    Niedziałko - 1376 od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić lub od niedział ‘gospodarstwo drobnoszlacheckie niepodzielone pomiędzy ojca a synów’.

    Niedziałkowicz - 1437 od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić lub od niedział ‘gospodarstwo drobnoszlacheckie niepodzielone pomiędzy ojca a synów’.

    Niedziałkowski - 1522 od nazwy miejscowej Niedziałki (ciechanowskie, gmina Kuczbork-Osada).

    Niedziałkowski - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić lub od niedział ‘gospodarstwo drobnoszlacheckie niepodzielone pomiędzy ojca a synów’.

    Niedziałowski - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić lub od niedział ‘gospodarstwo drobnoszlacheckie niepodzielone pomiędzy ojca a synów’.

    Niedzicki - od nazwy miejscowej Niedzica (nowosądeckie, gmian Łapsze Niżne).

    Niedzieca - 1554 od nazwy miejscowej Niedzica (nowosądeckie, gmian Łapsze Niżne).

    Niedziecki - 1627 od nazwy miejscowej Niedzica (nowosądeckie, gmian Łapsze Niżne).

    Niedziejewski - od nie dziejąc, dziać ‘robić, czynić’.

    Niedziejko - od nie dziejąc, dziać ‘robić, czynić’.

    Niedziejo - od nie dziejąc, dziać ‘robić, czynić’.

    Niedziejski - od nie dziejąc, dziać ‘robić, czynić’.

    Niedziel - 1321 od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedziela - 1453 od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić; od niedziela.

    Niedzielak - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedzielak-Niedzielski - złożenia brak; Niedzielak od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić; Niedzielski 1470 od nazwy miejscowej Niedzieliska (tarnowskie, gmina Szczurowa).

    Niedzielan - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedzielarz - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedzielczyk - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedzielec - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedzielenko - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedzielewski - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedzielic - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedzielin - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedzielina - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedzielisz - 1207 od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedzieliszewic - 1424 od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedzielka - 1570 od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedzielko - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedziella - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedzielna - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedzielnicki - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedzielny - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedzielon - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedzielski - 1470 od nazwy miejscowej Niedzieliska (tarnowskie, gmina Szczurowa).

    Niedzieluk - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedzieła - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedziełka - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedziełkowski - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedziełowski - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedzień - od nie + dzień.

    Niedzila - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedzilak - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedziłko - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedziłkowski - od nazwy miejscowej Niedziałki (ciechanowskie, gmina Kuczbork-Osada).

    Niedzioł - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedziołek - 1655 od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedziołka - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedziołko - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedziółek - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedziółka - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedziółka-Gałązka - złożenia brak; Niedziółka od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić; Gałązka 1392 od gałązka.

    Niedziółko - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedziółkowski - od nazwy miejscowej Niedziałki (ciechanowskie, gmina Kuczbork-Osada).

    Niedziółkowski - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedzióło - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedziułka - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedziułko - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedziwiadek - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedziwiecki - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedziwiedzki - od nazw miejscowych typu Niedźwiada, Niedźwiedź (kilka wsi).

    Niedziwiedzki - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedziwiedź - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedzolka - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedzółka - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedzółko - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedzułka - od nie działać ‘nie robić, nie czynić’ lub od nie dzielić.

    Niedzwedz - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedzwetzka - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedzwiada - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedzwiadek - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedzwicki - od nazw miejscowych typu Niedźwiada, Niedźwiedź (kilka wsi).

    Niedzwicki - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedzwiec - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedzwiecki - od nazw miejscowych typu Niedźwiada, Niedźwiedź (kilka wsi).

    Niedzwiecki - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedzwiediew - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedzwiedowicz - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedzwiedski - od nazw miejscowych typu Niedźwiada, Niedźwiedź (kilka wsi).

    Niedzwiedski - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedzwiedz - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedzwiedzicki - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedzwiedziew - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedzwiedzik - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedzwiedziński - od nazwy miejscowej Niedźwiedziny (poznańskie, gmina Skoki).

    Niedzwiedziński - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedzwiedziuk - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedzwiedzki - od nazw miejscowych typu Niedźwiada, Niedźwiedź (kilka wsi).

    Niedzwiedzki - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedzwiedź - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedźwiadek - 1491 od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź; od niedźwiadek.

    Niedźwiadek-Sanecki - złożenia brak; Niedźwiadek 1491 od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź; od niedźwiade; Sanecki od nazwy miejscowej Sanka (krakowskie, gmina Krzeszowice), Sanki

    Niedźwiałowski - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedźwicki - od nazw miejscowych typu Niedźwiada, Niedźwiedź (kilka wsi).

    Niedźwicki - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedźwiec - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedźwiecki - 1565 od nazw miejscowych typu Niedźwiada, Niedźwiedź (kilka wsi).

    Niedźwiecki - od nazw miejscowych typu Niedźwiada, Niedźwiedź (kilka wsi).

    Niedźwiecki - od nazw miejscowych typu Niedźwiada, Niedźwiedź (kilka wsi).

    Niedźwiecki - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedźwieć - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedźwiedski - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedźwiedz - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedźwiedziak - 1674 od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedźwiedzic - 1571 od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedźwiedziew - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedźwiedzik - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedźwiedziński - od nazwy miejscowej Niedźwiedziny (poznańskie, gmina Skoki).

    Niedźwiedziński - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedźwiedziowicz - 1560 od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedźwiedziuk - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedźwiedzki - od nazw miejscowych typu Niedźwiada, Niedźwiedź (kilka wsi).

    Niedźwiedzki - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedźwiedź - 1397 od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedźwiedźki - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedźwieński - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niedźwieruk - od niedźwiedź, ze staropolskiego miedźwiedź.

    Niefied - 1445 od imienia Metody, z greckiego Methódios, ze wschodniosłowiańskiego Nefed, to od Mefodij, z polskiego Metody.

    Niefiedor - od imienia Metody, z greckiego Methódios, ze wschodniosłowiańskiego Nefed, to od Mefodij, z polskiego Metody.

    Niefiedow - od imienia Metody, z greckiego Methódios, ze wschodniosłowiańskiego Nefed, to od Mefodij, z polskiego Metody.

    Niefiedowicz - od imienia Metody, z greckiego Methódios, ze wschodniosłowiańskiego Nefed, to od Mefodij, z polskiego Metody.

    Niefiedowski - od imienia Metody, z greckiego Methódios, ze wschodniosłowiańskiego Nefed, to od Mefodij, z polskiego Metody.

    Niefiej - od imienia Metody, z greckiego Methódios, ze wschodniosłowiańskiego Nefed, to od Mefodij, z polskiego Metody.

    Niega - 1475 od imion złożonych typu Niegosław lub od staropolskiego niega ‘rozkosz’.

    Niegan - 1125 od imion złożonych typu Niegosław lub od staropolskiego niega ‘rozkosz’.

    Niegardowski - od nazwy miejscowej Niegardów (krakowskie, gmina Koniusza).

    Niegel - od niemieckich nazw osobowych Niegel, Nieggel, te od imienia Nicolaus.

    Nieger - od niemieckiej nazwy osobowej Nie(d)ger, ta od staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego Nitgar lub Nitger.

    Niegiba - 1485 od nie gibać ‘nie ruszać się’.

    Niegibalski - 1494 od nazwy miejscowej Niegibalice (włocławskie, gmina Radziejów).

    Niegibała - 1394 od nie gibać ‘nie ruszać się’.

    Niegiel - od niemieckich nazw osobowych Niegel, Nieggel, te od imienia Nicolaus.

    Niegieł - od niemieckich nazw osobowych Niegel, Nieggel, te od imienia Nicolaus.

    Niegierewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Nie(d)ger, ta od staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego Nitgar lub Nitger.

    Niegierowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Nie(d)ger, ta od staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego Nitgar lub Nitger.

    Niegierysz - od niemieckiej nazwy osobowej Nie(d)ger, ta od staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego Nitgar lub Nitger.

    Niegirysz - od niemieckiej nazwy osobowej Nie(d)ger, ta od staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego Nitgar lub Nitger.

    Niegłos - 1617 od nie głosić.

    Niego - 1265 od imion złożonych typu Niegosław lub od staropolskiego niega ‘rozkosz’.

    Niegocki - 1572 od nazwy miejscowej Niegocin (ciechanowskie, gmina Lipowiec Kościelny).

    Niegoć - od imion złożonych typu Niegosław lub od staropolskiego niega ‘rozkosz’.

    Niegoda - od nie godzić, niegodny, godny, godziwy.

    Niegodajew - od nie godzić, niegodny, godny, godziwy.

    Niegodziński - od nie godzić, niegodny, godny, godziwy.

    Niegodzisz - od nie godzić, niegodny, godny, godziwy.

    Niegodziuk - od nie godzić, niegodny, godny, godziwy.

    Niegos - od imion złożonych typu Niegosław lub od staropolskiego niega ‘rozkosz’.

    Niegosch - od imion złożonych typu Niegosław lub od staropolskiego niega ‘rozkosz’.

    Niegost - 1430 od imion złożonych typu Niegosław lub od staropolskiego niega ‘rozkosz’.

    Niegosz - 1426 od imion złożonych typu Niegosław lub od staropolskiego niega ‘rozkosz’.

    Niegoszowski - 1470 od nazwy miejscowej Niegoszowice (krakowskie, gmina Zabierzów).

    Niegowski - od nazwy miejscowej Niegowa (częstochowskie, gmina Niegowa), Niegów (ostrołęckie, gmina Zabrodzie).

    Niegód - od nie godzić, niegodny, godny, godziwy.

    Niegódka - od nie godzić, niegodny, godny, godziwy.

    Niegrebecki - od nazwy miejscowej Niehrebka, Nehrebka (przemyskie, gmina Medyka).

    Niegud - od nie godzić, niegodny, godny, godziwy.

    Niegusiak - od imion złożonych typu Niegosław lub od staropolskiego niega ‘rozkosz’.

    Niegusz - 1125 od imion złożonych typu Niegosław lub od staropolskiego niega ‘rozkosz’.

    Niegut - od nie godzić, niegodny, godny, godziwy.

    Nieguta - 1265 od imion złożonych typu Niegosław lub od staropolskiego niega ‘rozkosz’.

    Niehoda - od nie godzić, niegodny, godny, godziwy.

    Niehrebecki - od nazwy miejscowej Niehrebka, Nehrebka (przemyskie, gmina Medyka).

    Niehring - od niemieckiej nazwy osobowej Nehring, ta od średnio-wysoko-niemieckiego neri(n)ge, naringe ‘pokarm; zarobek’.

    Niejacki - od niejaki ‘pewien, jeden’.

    Niejadek - od nie jeść, niejadek.

    Niejadlik - od nie jeść, niejadek.

    Niejadła - od nie jeść, niejadek; jadły ‘żarłoczny’.

    Niejadło - od nie jeść, niejadek; jadły ‘żarłoczny’.

    Niejadły - od nie jeść, niejadek; jadły ‘żarłoczny’.

    Niejak - od niejaki ‘pewien, jeden’.

    Niejaka - od niejaki ‘pewien, jeden’.

    Niejedli - od nie jeść, niejadek.

    Niejodek - (Śl) od nie jeść, niejadek.

    Niekcioł - od nie chcieć.

    Nieke - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niekie - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niekieroj - od nie kierować.

    Niekieruj - od nie kierować.

    Niekiewicz - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niekisch - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niekisiał - od nie + kisiały ‘nieskwaszony’.

    Niekisiało - 1428 od nie + kisiały ‘nieskwaszony’.

    Niekłan - od nie kłaniać, nie kłonić.

    Niekłań - od nie kłaniać, nie kłonić.

    Niekłoń - od nie kłaniać, nie kłonić.

    Nieko - 1370 od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niekodem - od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Niekodemski - od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Niekoraniec - do nie + korzyć ‘upokorzyć, kruszyć’, pokorny.

    Niekorek - do nie + korzyć ‘upokorzyć, kruszyć’, pokorny.

    Niekorowicz - do nie + korzyć ‘upokorzyć, kruszyć’, pokorny.

    Niekorza - 1402 do nie + korzyć ‘upokorzyć, kruszyć’, pokorny.

    Niekórzak - do nie + korzyć ‘upokorzyć, kruszyć’, pokorny.

    Niekras - od nie krasić ‘nie zdobić; nie maścić’, też od gwarowego ‘kastrować’.

    Niekrasa - od nie krasić ‘nie zdobić; nie maścić’, też od gwarowego ‘kastrować’.

    Niekrasiewicz - od nie krasić ‘nie zdobić; nie maścić’, też od gwarowego ‘kastrować’.

    Niekrasow - od nie krasić ‘nie zdobić; nie maścić’, też od gwarowego ‘kastrować’.

    Niekrasów - od nie krasić ‘nie zdobić; nie maścić’, też od gwarowego ‘kastrować’.

    Niekrasz - od nie krasić ‘nie zdobić; nie maścić’, też od gwarowego ‘kastrować’.

    Niekraszewicz - od nie krasić ‘nie zdobić; nie maścić’, też od gwarowego ‘kastrować’.

    Niekraszuk - od nie krasić ‘nie zdobić; nie maścić’, też od gwarowego ‘kastrować’.

    Niekraś - od nie krasić ‘nie zdobić; nie maścić’, też od gwarowego ‘kastrować’.

    Niekurzak - od nie + kurzyć ‘prószyć, dymić’.

    Niekurzek - od nie + kurzyć ‘prószyć, dymić’.

    Niekurzy - od nie + kurzyć ‘prószyć, dymić’.

    Nielaba - od nie + labać ‘pić dużo’.

    Nielacny - od niełacny ‘trudny, sprawiający trudności’.

    Nielada - od nie + lada, leda ‘bez wyboru, pierwszy lepszy’; nieladaki ‘bardzo dobry’.

    Nielebiński - od nie + labać ‘pić dużo’.

    Nieleda - od nie + lada, leda ‘bez wyboru, pierwszy lepszy’; nieladaki ‘bardzo dobry’.

    Nielega - 1645 od nie + legać ‘leżeć, kaść się’.

    Nieleń - od nie + leń, nie lenić się.

    Nieleńczuk - od nie + leń, nie lenić się.

    Nielep - 1446 od nie lepić.

    Nielepa - 1398 od nie lepić.

    Nielepczyk - 1633 od nie lepić.

    Nielepic - 1397 od nie lepić.

    Nielepiec - 1443 od nie lepić.

    Nielepienko - od nie lepić.

    Nielepiński - od nie lepić.

    Nielepiuk - od nie lepić.

    Nielepka - 1343 od nie lepić.

    Nielepkiewicz - od nie lepić.

    Nielepko - 1447 od nie lepić.

    Nielepkowicz - 1443 od nie lepić.

    Nielepowicz - od nie lepić.

    Nielepszy - od nie + lepszy.

    Nieleszczuk - od nie + legać ‘leżeć, kaść się’.

    Nieleszkiewicz - od nie + legać ‘leżeć, kaść się’.

    Nieleszko - od nie + legać ‘leżeć, kaść się’.

    Nielipczuk - od nie lepić.

    Nielipiński - od nie lepić.

    Nielipiuk - od nie lepić.

    Nielipowicz - od nie lepić.

    Nielub - od nie lubić, ze staropolskiego nieubny ‘niemiły’.

    Nieluba - 1413 od nie lubić, ze staropolskiego nieubny ‘niemiły’.

    Nielubczyc - od nie lubić, ze staropolskiego nieubny ‘niemiły’.

    Nielubczyk - od nie lubić, ze staropolskiego nieubny ‘niemiły’.

    Nielubiak - od nie lubić, ze staropolskiego nieubny ‘niemiły’.

    Nielubiec - 1483 od nie lubić, ze staropolskiego nieubny ‘niemiły’.

    Nielubiński - od nie lubić, ze staropolskiego nieubny ‘niemiły’.

    Nielubowicz - od nie lubić, ze staropolskiego nieubny ‘niemiły’.

    Nielubszyc - od nie lubić, ze staropolskiego nieubny ‘niemiły’.

    Niełacna - od niełacny ‘trudny, sprawiający trudności’.

    Niełacny - od niełacny ‘trudny, sprawiający trudności’.

    Niełacy - od niełacny ‘trudny, sprawiający trudności’.

    Niełacy - od niełacny ‘trudny, sprawiający trudności’.

    Niełaczna - od niełacny ‘trudny, sprawiający trudności’.

    Niełaczny - od niełacny ‘trudny, sprawiający trudności’; niełaczny ‘szyty’.

    Niełaćny - od niełacny ‘trudny, sprawiający trudności’.

    Niełaskarz - 1405 od imienia Łaskarz, to zaś jest adaptacją imienia łacińskiego Lascarius, z greckiego Laskarios (etymologia niejasna). Imię Lascarius notowane jest Polsce od XIII wieku, forma Łaskarz od XIV wieku.

    Niema - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Niemaczek - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Niemajer - od niemieckiej nazwy osobowej Neumeier, ta od neu ‘nowy’ + meier ‘dzierżawca, zarządca’.

    Niemak - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Niemakowski - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Nieman - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Niemann - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Niemański - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Niemas - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Niemasek - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Niemasik - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Niemasz - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Niemaszczuk - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Niemaszek - 1701 od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Niemaszew - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Niemaszewski - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Niemaszyk - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Niemc - (Pom) od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemcan - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemce - 1371 od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemcewicz - 1432 od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemciura - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemcow - 1414 od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemcowicz - 1407 od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemców - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemcułowski - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemcunowicz - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemcy - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemcynowicz - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemcyński - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczak - 1794 od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczakiewicz - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczakowski - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczal - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczan - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczar - 1399 od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczej - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczek - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczenia - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczenko - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczeński - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczewicz - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczewski - od nazwy miejscowej Niemczewo (płockie, gmina Drobin).

    Niemczewski - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczik - (Pom) od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczok - (Śl) od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczowski - 1497 od nazwy miejscowej Niemczewo (płockie, gmina Drobin).

    Niemczuk - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczuk - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczur - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczura - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczy - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczyc - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczych - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczycha - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczycki - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczyk - 1376 od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczykiewicz - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczykowicz - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczykowski - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczyła - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczyn - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczynek - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczynow - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczynowicz - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczynowski - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczynów - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemczyński - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemeczek - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemeczko - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemen - od nazwy rzeki Niemen.

    Niemencewicz - od nazwy rzeki Niemen.

    Niemenczyński - od nazwy rzeki Niemen.

    Niemeński - od nazwy rzeki Niemen.

    Niemer - od niemieckiej nazwy osobowej Niemer, ta od nazwy miejscowej Niehmen, dziś Niemil (wrocławskie, gmina Oława) albo zniemczone Niemir.

    Niemerski - od niemieckiej nazwy osobowej Niemer, ta od nazwy miejscowej Niehmen, dziś Niemil (wrocławskie, gmina Oława) albo zniemczone Niemir.

    Niemerzycki - od niemieckiej nazwy osobowej Niemer, ta od nazwy miejscowej Niehmen, dziś Niemil (wrocławskie, gmina Oława) albo zniemczone Niemir.

    Niemesz - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Niemetz - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemiał - 1621 od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Niemiałkowski - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Niemiałowski - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Niemiałowski - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Niemiara - od niemiara, co niemiara ‘dużo, bez liku’.

    Niemiarka - od niemiara, co niemiara ‘dużo, bez liku’.

    Niemiarowski - od niemiara, co niemiara ‘dużo, bez liku’.

    Niemic - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Niemicz - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Niemiec - 1390 od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemiecki - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemieczek - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemieć - prawdopodobnie od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemiejski - od nie + miejski.

    Niemiela - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Niemielewski - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Niemielka - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Niemielorz - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Niemielski - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Niemiełowicz - 1470 od niemiły ‘nieprzyjemny, nieznośny’.

    Niemienionek - od niemieniony ‘nieunikniony’.

    Niemier - 1410 od imienia złożonego Niemir.

    Niemiera - od imienia złożonego Niemir.

    Niemieriuk - od imienia złożonego Niemir.

    Niemierka - 1485 od imienia złożonego Niemir.

    Niemierkiewicz - od imienia złożonego Niemir.

    Niemierko - od imienia złożonego Niemir.

    Niemiero - od imienia złożonego Niemir.

    Niemierowczenko - od imienia złożonego Niemir.

    Niemierowicz - 1436– od imienia złożonego Niemir.

    Niemierowski - 1549 od nazwy miejscowej Niemirowice (skierniewickie, gmina Biała Rawska).

    Niemierówka - od imienia złożonego Niemir.

    Niemierówko - od imienia złożonego Niemir.

    Niemierski - od nazwy miejscowej Niemiry (łomżyńskie, gmina Zaręby Kościelne; ostrołęckie, gmina Brańszczyk).

    Niemierz - 1388 od imienia złożonego Niemir.

    Niemierza - 1244 od imienia złożonego Niemir lub od nie mierzyć.

    Niemierzański - od imienia złożonego Niemir.

    Niemierzyc - 1400 od imienia złożonego Niemir.

    Niemierzycki - od imienia złożonego Niemir.

    Niemierzyński - od imienia złożonego Niemir.

    Niemietz - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemiła - od niemiły ‘nieprzyjemny, nieznośny’.

    Niemiłowicz - od niemiły ‘nieprzyjemny, nieznośny’.

    Niemiłowski - od niemiły ‘nieprzyjemny, nieznośny’.

    Nieminionek - od nieminiony ‘nieunikniony’.

    Nieminuszczy - od nieminiony ‘nieunikniony’.

    Niemiołek - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Niemir - 1136 od imienia złożonego Niemir.

    Niemira - 1398 od imienia złożonego Niemir.

    Niemira-Adamczyk - złożenia brak; Niemira 1398 od imienia złożonego Niemir; Adamczyk 1583 od imienia Adam, częstego w Polsce od XII wieku. Geneza imienia biblijnego Adam niepewna, określało praojca rodu ludzkiego, może z sumeryjskiego ada-mu ‘mój ojciec’.

    Niemirka - 1456 od imienia złożonego Niemir.

    Niemirko - od imienia złożonego Niemir.

    Niemiro - od imienia złożonego Niemir.

    Niemirow - od imienia złożonego Niemir.

    Niemirowczenko - od imienia złożonego Niemir.

    Niemirowicz - 1414 od imienia złożonego Niemir.

    Niemirowicz-Szczytt - złożenia brak; Niemirowicz 1414 od imienia złożonego Niemir; Szczytt od szczyt dawniej ‘tarcza herbowa’, ‘najwyższy punkt, wierzchołek’.

    Niemirowski - od imienia złożonego Niemir; od nazwy miejscowej Niemirowice (skierniewickie, gmina Biała Rawska).

    Niemirów - od imienia złożonego Niemir.

    Niemirówko - od imienia złożonego Niemir.

    Niemirski - od imienia złożonego Niemir; od nazwy miejscowej Niemiry (łomżyńskie, gmina Zaręby Kościelne; ostrołęckie, gmina Brańszczyk).

    Niemirycz - od imienia złożonego Niemir.

    Niemirycza - od imienia złożonego Niemir.

    Niemirza - 1339 od imienia złożonego Niemir.

    Niemirzański - od imienia złożonego Niemir.

    Niemirzysz - 1136 od imienia złożonego Niemir.

    Niemit - od nie myć, myty.

    Niemkiewicz - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Niemko - 1453 od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Niemkowicz - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Niemkowski - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Niemkuć - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Niemociński - od niemota ‘niemowa; brak mowy’.

    Niemoczyński - od niemota ‘niemowa; brak mowy’.

    Niemoj - 1136 od nie + mój.

    Niemojewski - 1400 od nazwy miejscowej Niemojewo (kilka wsi).

    Niemojowski - od nazwy miejscowej Niemojewo (kilka wsi).

    Niemoń1460 - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Niemoński - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Niemot - od niemota ‘niemowa; brak mowy’.

    Niemoth - od niemota ‘niemowa; brak mowy’.

    Niemotk - (Pom) od niemota ‘niemowa; brak mowy’.

    Niemotka - 1471 od niemota ‘niemowa; brak mowy’.

    Niemotko - od niemota ‘niemowa; brak mowy’.

    Niemow - od niemowa ‘niemy’.

    Niemowa - od niemowa ‘niemy’.

    Niemowna - od niemowa ‘niemy’; od niemowny.

    Niemowny - od niemowa ‘niemy’; od niemowny.

    Niemój - od nie + mój.

    Niemów - od niemowa ‘niemy’.

    Niems - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemsowicz - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemst - 1410 od imienia złożonego Niemsta lub od nie mścić.

    Niemsta - XII wiek od imienia złożonego Niemsta lub od nie mścić.

    Niemstak - od imienia złożonego Niemsta lub od nie mścić.

    Niemstek - od imienia złożonego Niemsta lub od nie mścić.

    Niemstok - od imienia złożonego Niemsta lub od nie mścić.

    Niemszczon - 1391 od imienia złożonego Niemsta lub od nie mścić.

    Niemszewski - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemś - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemścic - 1219 od imienia złożonego Niemsta lub od nie mścić.

    Niemtz - (Pom) od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Niemy - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Niemycki - od nie myć, myty.

    Niemycko - od nie myć, myty.

    Niemyćko - od nie myć, myty.

    Niemyjski - od nazwy miejscowej Niemyje (białostockie, gmina Brańsk).

    Niemył - od nie myć, myty.

    Niemyński - od nazwy miejscowej Niemyje (białostockie, gmina Brańsk).

    Niemyski - 1581 od nazwy miejscowej Niemyje (białostockie, gmina Brańsk).

    Niemyt - od nie myć, myty.

    Niemywski - od nie myć, myty.

    Nienadkiewicz - od nazwy osobowej Nienad(a), używanego na Kresach Wschodnich, ta od wschodniosłowiańskiego nie nada ‘nie trzeba’.

    Nienadko - od nazwy osobowej Nienad(a), używanego na Kresach Wschodnich, ta od wschodniosłowiańskiego nie nada ‘nie trzeba’.

    Nienadowski - od nazwy miejscowej Nienadowa (przemyskie, gmina Dubiecko).

    Nienajadła - od nie + najadły ‘najedzony, syty’.

    Nienajadło - od nie + najadły ‘najedzony, syty’.

    Nienajadły - od nie + najadły ‘najedzony, syty’.

    Nienajedło - od nie + najadły ‘najedzony, syty’.

    Nienałkowski - 1564 od nazwy miejscowej Nienałty (łomżyńskie, gmina Zaręby Kościelne).

    Nienart - może od dolnoniemieckiej nazwy osobowej Nienard, ta od imienia złożonego Neu(en)hart.

    Nienarto - może od dolnoniemieckiej nazwy osobowej Nienard, ta od imienia złożonego Neu(en)hart.

    Nienartowicz - może od dolnoniemieckiej nazwy osobowej Nienard, ta od imienia złożonego Neu(en)hart.

    Nienasik - od nie nasz.

    Nienaszew - od nie nasz.

    Nienaszyński - od nie nasz.

    Nienawidził - od nienawidzić ‘nie znosić, nie cierpieć’.

    Nienierkiewicz - od imienia złożonego Niemir.

    Nienierza - od imienia złożonego Niemir.

    Nieoczym - od nie oczynić ‘oczarować’.

    Nieoczyn - od nie oczynić ‘oczarować’.

    Nieofita - od neofita ‘człowiek nowonawrócony, przechrzta’.

    Nieora - od nie orzyć, z prasłowiańskiego ‘burzyc, niszczyć’ lub nie orać.

    Nieorski - od nie orzyć, z prasłowiańskiego ‘burzyc, niszczyć’ lub nie orać.

    Nieorz - 1367 od nie orzyć, z prasłowiańskiego ‘burzyc, niszczyć’ lub nie orać.

    Nieorza - 1402 od nie orzyć, z prasłowiańskiego ‘burzyc, niszczyć’ lub nie orać.

    Niepań - od nicpoń ‘człowiek mało wartościowy’.

    Niepart - 1400 od nie przeć ‘pchać, cisnąć’; od party.

    Niepel - od niemieckiej nazwy osobowej Näpel, ta od staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego Nadbald.

    Niepelski - 1477 od nazwy miejscowej Niepla (krośnieńskie, gmina Jasło).

    Niepelt - od niemieckiej nazwy osobowej Näpel, ta od staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego Nadbald.

    Niepełko - od niemieckiej nazwy osobowej Näpel, ta od staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego Nadbald.

    Niepiekła - od nie + piekły ‘pieczony’.

    Niepiekło - 1446 od nie + piekły ‘pieczony’.

    Niepiekły - od nie + piekły ‘pieczony’.

    Niepielski - od nazwy miejscowej Niepla (krośnieńskie, gmina Jasło).

    Niepijwoda - od wyrażenia nie pij wody.

    Niepiliński - od nie pić lub też od staropolskiego niepili ‘cudzy, obcy’.

    Niepiła - od nie pić lub też od staropolskiego niepili ‘cudzy, obcy’.

    Niepiło - 1410 od nie pić lub też od staropolskiego niepili ‘cudzy, obcy’.

    Niepla - od niemieckiej nazwy osobowej Näpel, ta od staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego Nadbald.

    Niepliński - od niemieckiej nazwy osobowej Näpel, ta od staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego Nadbald.

    Nieplowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Näpel, ta od staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego Nadbald.

    Niepłoch - od niepłochy ‘oswojony, stateczny’.

    Niepłocha - od niepłochy ‘oswojony, stateczny’.

    Niepłoszczuk - od niepłochy ‘oswojony, stateczny’.

    Niepogoda - od niepogoda ‘brzydka pogoda; niepomyślność, kłopot’.

    Niepogodin - od niepogoda ‘brzydka pogoda; niepomyślność, kłopot’.

    Niepogodzin - od niepogoda ‘brzydka pogoda; niepomyślność, kłopot’.

    Niepogodziński - od niepogoda ‘brzydka pogoda; niepomyślność, kłopot’.

    Niepokoj - 1624 od niepokoj, niepokój ‘brak spokoju, troska’.

    Niepokojczycki - od niepokoj, niepokój ‘brak spokoju, troska’.

    Niepokojczyk - od niepokoj, niepokój ‘brak spokoju, troska’.

    Niepokojow - od niepokoj, niepokój ‘brak spokoju, troska’.

    Niepokój - od niepokoj, niepokój ‘brak spokoju, troska’.

    Niepołomicki - od nazwy miasta Niepołomice (krakowskie).

    Niepołomski - od nazwy miasta Niepołomice (krakowskie).

    Niepołoński - od nazwy miasta Niepołomice (krakowskie).

    Niepon - od nicpoń ‘człowiek mało wartościowy’.

    Niepoń - od nicpoń ‘człowiek mało wartościowy’.

    Niepoński - od nicpoń ‘człowiek mało wartościowy’.

    Nieprz - 1387 od nie przeć ‘pchać, cisnąć’.

    Nieprzecki - 1546 od nazwy miejscowej Nieprzec (KrW).

    Nieprzedki - 1494 od nazwy miejscowej Nieprzec (KrW).

    Nieprzycki - od nazwy miejscowej Nieprzec (KrW).

    Nieprzyj - od nie przeć ‘pchać, cisnąć’.

    Niepsój - od nie psuć, psuj ‘psotnik’.

    Niepsuj - 1607 od nie psuć, psuj ‘psotnik’.

    Niepsujewicz - od nie psuć, psuj ‘psotnik’.

    Niepsujewski - od nie psuć, psuj ‘psotnik’.

    Niepsuń - od nie psuć, psuj ‘psotnik’.

    Niepytalski - od nie pytać.

    Nier - od nerka, ze staropolskiego nyrka ‘narząd w organizmie człowieka’.

    Nierad - 1204 od nie radzić, od staropolskiego nierad ‘nieżyczliwy’ lub od imienia złożonego Nierad.

    Nierada - od nie radzić, od staropolskiego nierad ‘nieżyczliwy’ lub od imienia złożonego Nierad.

    Nieradek - od nie radzić, od staropolskiego nierad ‘nieżyczliwy’ lub od imienia złożonego Nierad.

    Nieradka, m. - od nie radzić, od staropolskiego nierad ‘nieżyczliwy’ lub od imienia złożonego Nierad.

    Nieradkiewicz - od nie radzić, od staropolskiego nierad ‘nieżyczliwy’ lub od imienia złożonego Nierad.

    Nieradko - od nie radzić, od staropolskiego nierad ‘nieżyczliwy’ lub od imienia złożonego Nierad.

    Nieradowski - od nie radzić, od staropolskiego nierad ‘nieżyczliwy’ lub od imienia złożonego Nierad.

    Nieradtka - (Pom) od nie radzić, od staropolskiego nierad ‘nieżyczliwy’ lub od imienia złożonego Nierad.

    Nieradzi - od nie radzić, od staropolskiego nierad ‘nieżyczliwy’ lub od imienia złożonego Nierad.

    Nieradzik - od nie radzić, od staropolskiego nierad ‘nieżyczliwy’ lub od imienia złożonego Nierad.

    Nieradziński - od nie radzić, od staropolskiego nierad ‘nieżyczliwy’ lub od imienia złożonego Nierad.

    Nieradzki - od nie radzić, od staropolskiego nierad ‘nieżyczliwy’ lub od imienia złożonego Nierad.

    Nieratka - od nie radzić, od staropolskiego nierad ‘nieżyczliwy’ lub od imienia złożonego Nierad.

    Nieratko - od nie radzić, od staropolskiego nierad ‘nieżyczliwy’ lub od imienia złożonego Nierad.

    Nieremberg - od nazwy miasta Norymberga, dawne niemieckie Norenberg, dziś Nurnberg lub od nazwy miasta Nörenberg, dziś Ińsko (szczecińskie).

    Nierenberg - od nazwy miasta Norymberga, dawne niemieckie Norenberg, dziś Nurnberg lub od nazwy miasta Nörenberg, dziś Ińsko (szczecińskie).

    Nierga - od niemieckiej nazwy osobowej Nerge, ta zapewne od średnio-wysoko-niemieckiego nern, neren, nergen ‘uzdrawiać, ratować’, dolnoniemieckiego nerger ‘czynszownik, najemca’.

    Niering - od niemieckiej nazwy osobowej Nehring, ta od średnio-wysoko-niemieckiego neri(n)ge, naringe ‘pokarm; zarobek’.

    Nierka - od nerka, ze staropolskiego nyrka ‘narząd w organizmie człowieka’.

    Nierkiewicz - od nerka, ze staropolskiego nyrka ‘narząd w organizmie człowieka’.

    Nierla - od niemieckiej nazwy osobowej Nerle, z Nehrlein, w której Nehr od staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego na Ner.

    Nierle - od niemieckiej nazwy osobowej Nerle, z Nehrlein, w której Nehr od staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego na Ner.

    Nierlich - od niemieckiej nazwy osobowej Nerle, z Nehrlein, w której Nehr od staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego na Ner.

    Nieroba - od nieroba ‘leniuch, włóczęga’.

    Nierobca - od nieroba ‘leniuch, włóczęga’.

    Nierobich - od nieroba ‘leniuch, włóczęga’.

    Nierobin - od nieroba ‘leniuch, włóczęga’.

    Nierobiński - od nieroba ‘leniuch, włóczęga’.

    Nierobis - od nieroba ‘leniuch, włóczęga’.

    Nierobisch - od nieroba ‘leniuch, włóczęga’.

    Nierobisz - od nieroba ‘leniuch, włóczęga’.

    Nierobiś - od nieroba ‘leniuch, włóczęga’.

    Nierobot - od nieroba ‘leniuch, włóczęga’; od nierobotnik ‘leniuch’.

    Nierobski - od nieroba ‘leniuch, włóczęga’.

    Nierod - od nie rodzić, od staropolskiego nierod ‘rodzaj drobnej rybki’, nieroda ‘roślina’.

    Nieroda - 1125 od nie rodzić, od staropolskiego nierod ‘rodzaj drobnej rybki’, nieroda ‘roślina’.

    Nierodka - od nie rodzić, od staropolskiego nierod ‘rodzaj drobnej rybki’, nieroda ‘roślina’.

    Nierodkiewicz - od nie rodzić, od staropolskiego nierod ‘rodzaj drobnej rybki’, nieroda ‘roślina’.

    Nierodko - od nie rodzić, od staropolskiego nierod ‘rodzaj drobnej rybki’, nieroda ‘roślina’.

    Nierodo - od nie rodzić, od staropolskiego nierod ‘rodzaj drobnej rybki’, nieroda ‘roślina’.

    Nieroduk - od nie rodzić, od staropolskiego nierod ‘rodzaj drobnej rybki’, nieroda ‘roślina’.

    Nierodz - od nie rodzić, od staropolskiego nierod ‘rodzaj drobnej rybki’, nieroda ‘roślina’.

    Nierodzik - od nie rodzić, od staropolskiego nierod ‘rodzaj drobnej rybki’, nieroda ‘roślina’.

    Nierodzin - od nie rodzić, od staropolskiego nierod ‘rodzaj drobnej rybki’, nieroda ‘roślina’.

    Nierodziński - od nie rodzić, od staropolskiego nierod ‘rodzaj drobnej rybki’, nieroda ‘roślina’.

    Nieroj - od nie + roić.

    Nierojczuk - od nie + roić.

    Nierojewski - od nie + roić.

    Nieronow - od imienia Nerona, cesarza rzymskiego lub od wschodniosłowiańskiego przekształcenia imienia greckiego Miron.

    Nieronów - od imienia Nerona, cesarza rzymskiego lub od wschodniosłowiańskiego przekształcenia imienia greckiego Miron.

    Nieroński - od imienia Nerona, cesarza rzymskiego lub od wschodniosłowiańskiego przekształcenia imienia greckiego Miron.

    Nierostek - od nie + rostek ‘odrostek, wyrostek’.

    Nieroszczuk - od nie + rostek ‘odrostek, wyrostek’.

    Nierotka - od nie rodzić, od staropolskiego nierod ‘rodzaj drobnej rybki’, nieroda ‘roślina’.

    Nierotkiewicz - od nie rodzić, od staropolskiego nierod ‘rodzaj drobnej rybki’, nieroda ‘roślina’.

    Nierowski - od nerka, ze staropolskiego nyrka ‘narząd w organizmie człowieka’.

    Nieróba - od nieroba ‘leniuch, włóczęga’.

    Nieróbca - od nieroba ‘leniuch, włóczęga’.

    Nieród - od nie rodzić, od staropolskiego nierod ‘rodzaj drobnej rybki’, nieroda ‘roślina’.

    Nieródka - od nie rodzić, od staropolskiego nierod ‘rodzaj drobnej rybki’, nieroda ‘roślina’.

    Nieródkiewicz - od nie rodzić, od staropolskiego nierod ‘rodzaj drobnej rybki’, nieroda ‘roślina’.

    Nieródzkiewicz - od nie rodzić, od staropolskiego nierod ‘rodzaj drobnej rybki’, nieroda ‘roślina’.

    Nierubca - od nieroba ‘leniuch, włóczęga’.

    Nierubiec - od nieroba ‘leniuch, włóczęga’.

    Nieruchaj - od nieruchaj, nieruchała ‘człowiek nieruchawy, niedołęga’.

    Nieruchalski - od nieruchaj, nieruchała ‘człowiek nieruchawy, niedołęga’.

    Nieruchlok - od nieruchaj, nieruchała ‘człowiek nieruchawy, niedołęga’.

    Nierudkiewicz - od nie rodzić, od staropolskiego nierod ‘rodzaj drobnej rybki’, nieroda ‘roślina’.

    Nierudko - od nie rodzić, od staropolskiego nierod ‘rodzaj drobnej rybki’, nieroda ‘roślina’.

    Nierwicki - od nerw.

    Nierwieński - od nerw.

    Nierwiński - od nerw.

    Nierychlak - od nierychły ‘nieprędki, spóźniony’.

    Nierychlewski - od nierychły ‘nieprędki, spóźniony’.

    Nierychlo - (Śl) od nierychły ‘nieprędki, spóźniony’.

    Nierychlok - (Śl) od nierychły ‘nieprędki, spóźniony’.

    Nierychła - od nierychły ‘nieprędki, spóźniony’.

    Nierychło - 1628 od nierychły ‘nieprędki, spóźniony’.

    Nierychłowski - od nierychły ‘nieprędki, spóźniony’.

    Nierychły - od nierychły ‘nieprędki, spóźniony’.

    Nierząd - od nierząd ‘nieład, rozpusta’.

    Nierzędski - od nierząd ‘nieład, rozpusta’.

    Nierzporek - od nieszpor, nieszpór, nieszpory ‘nabożeństwo’ lub też od niespory ‘nieduży; biedny, powolny’

    Nierzwa - od mierzwa ‘pognieciona słoma; zwierzęce odchody’.

    Nierzwicki - od mierzwa ‘pognieciona słoma; zwierzęce odchody’.

    Nierzwiecki - od mierzwa ‘pognieciona słoma; zwierzęce odchody’.

    Nierzwiński - od mierzwa ‘pognieciona słoma; zwierzęce odchody’.

    Nierzwitzki - od mierzwa ‘pognieciona słoma; zwierzęce odchody’.

    Niesborek - od nieszpor, nieszpór, nieszpory ‘nabożeństwo’ lub też od niespory ‘nieduży; biedny, powolny’

    Niescier - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niescierewicz - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niescierewski - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niescieronek - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niescierowicz - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niescieruk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niescior - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niesciorowicz - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niescioruk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niesciór - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niesciur - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niescyry - od nieszczery ‘obłudny, kłamliwy’.

    Niesiebędzki - od nazwy miejscowej Niesiobędy (ciechanowskie, gmina Krasne).

    Niesiek - od nieść.

    Niesiel - od nieść.

    Niesielski - od nieść.

    Niesieł - od nieść.

    Niesiełowski - od nazwy miejscowej Niesiołowice (gdańskie, gmina Stężyca).

    Niesiewicz - od nieść.

    Niesięgło - 1450 od niesięgły ‘nieosiągalny, niedostępny’.

    Niesig - od nieść.

    Niesik - od nieść.

    Niesio - od nieść.

    Niesiobecki - od nazwy miejscowej Niesiobędy (ciechanowskie, gmina Krasne).

    Niesiobedzki - od nazwy miejscowej Niesiobędy (ciechanowskie, gmina Krasne).

    Niesiobęcki - od nazwy miejscowej Niesiobędy (ciechanowskie, gmina Krasne).

    Niesiobędzki - od nazwy miejscowej Niesiobędy (ciechanowskie, gmina Krasne).

    Niesiolowski - od nazwy miejscowej Niesiołowice (gdańskie, gmina Stężyca).

    Niesioł - od nieść.

    Niesiołkowski - od nazwy miejscowej Niesiołowice (gdańskie, gmina Stężyca).

    Niesiołowski - 1564 od nazwy miejscowej Niesiołowice (gdańskie, gmina Stężyca).

    Niesiowicz - 1564 od nieść.

    Nieskorski - od nieskory ‘nieprędki, powolny, niechętny’.

    Nieskórka - od nieskory ‘nieprędki, powolny, niechętny’.

    Nieskórski - od nieskory ‘nieprędki, powolny, niechętny’.

    Nieskurski - od nieskory ‘nieprędki, powolny, niechętny’.

    Nieskurzak - od nieskory ‘nieprędki, powolny, niechętny’.

    Nieslona - od niesłony ‘pozbawiony soli; niedojrzały, nieporadny’.

    Nieslony - od niesłony ‘pozbawiony soli; niedojrzały, nieporadny’.

    Niesloń - od niesłony ‘pozbawiony soli; niedojrzały, nieporadny’.

    Niesłanczyk - od niesłony ‘pozbawiony soli; niedojrzały, nieporadny’.

    Niesłanik - od nie + słany, słaniec ‘posłaniec, poseł’.

    Niesłańczyk - od nie + słany, słaniec ‘posłaniec, poseł’.

    Niesławny - od niesławny ‘niegłośny; niecny’.

    Niesławski - od niesławny ‘niegłośny; niecny’.

    Niesłochowski - od nazwy miejscowej Niesłuchów (KrW).

    Niesłon - od niesłony ‘pozbawiony soli; niedojrzały, nieporadny’.

    Niesłona - od niesłony ‘pozbawiony soli; niedojrzały, nieporadny’.

    Niesłony - od niesłony ‘pozbawiony soli; niedojrzały, nieporadny’.

    Niesłoń - od niesłony ‘pozbawiony soli; niedojrzały, nieporadny’.

    Niesłuchawski - od nazwy miejscowej Niesłuchów (KrW).

    Niesłuchowski - 1440 od nazwy miejscowej Niesłuchów (KrW).

    Niesmaczna - od niesmak ‘zły smak; niechętny’.

    Niesmaczny - 1522 od niesmak ‘zły smak; niechętny’.

    Niesmak - od niesmak ‘zły smak; niechętny’.

    Niesmiałek - od nieśmiały.

    Niesobędzki - 1529 od nazwy miejscowej Niesiobędy (ciechanowskie, gmina Krasne).

    Niespał - do niespały ‘nieśpiący, czujny’, spać, śpiać ‘podążać, pośpieszać’.

    Niespała - do niespały ‘nieśpiący, czujny’, spać, śpiać ‘podążać, pośpieszać’.

    Niespiał - do niespały ‘nieśpiący, czujny’, spać, śpiać ‘podążać, pośpieszać’.

    Niespiałowski - do niespały ‘nieśpiący, czujny’, spać, śpiać ‘podążać, pośpieszać’.

    Niespielak - do niespały ‘nieśpiący, czujny’, spać, śpiać ‘podążać, pośpieszać’.

    Niespielok - do niespały ‘nieśpiący, czujny’, spać, śpiać ‘podążać, pośpieszać’.

    Niespielski - do niespały ‘nieśpiący, czujny’, spać, śpiać ‘podążać, pośpieszać’.

    Niespodziana - od niespodziany ‘nieoczekiwany, nagły’.

    Niespodziany - od niespodziany ‘nieoczekiwany, nagły’.

    Niespodziański - od niespodziany ‘nieoczekiwany, nagły’.

    Niespodziewana - od niespodziany ‘nieoczekiwany, nagły’.

    Niespodziewany - od niespodziany ‘nieoczekiwany, nagły’.

    Niespodziewański - od niespodziany ‘nieoczekiwany, nagły’.

    Niespodziński - od niespodziany ‘nieoczekiwany, nagły’.

    Niespor - od nieszpor, nieszpór, nieszpory ‘nabożeństwo’ lub też od niespory ‘nieduży; biedny, powolny’

    Niesporek - od nieszpor, nieszpór, nieszpory ‘nabożeństwo’ lub też od niespory ‘nieduży; biedny, powolny’

    Niespoździński - od niespodziany ‘nieoczekiwany, nagły’.

    Niespożdziński - od niespodziany ‘nieoczekiwany, nagły’.

    Niespór - od nieszpor, nieszpór, nieszpory ‘nabożeństwo’ lub też od niespory ‘nieduży; biedny, powolny’

    Niesta - 1442 (KrW) od nie stać, na KrW też od Nestor, Niestor.

    Niestach - 1448 (KrW) od nie stać, na KrW też od Nestor, Niestor.

    Niestaczy - 1515 od nie stać, na KrW też od Nestor, Niestor.

    Niestak - 1460 (KrW) od nie stać, na KrW też od Nestor, Niestor.

    Niestarek - od niestary ‘dość młody’.

    Niestarowicz - od nie stać, na KrW też od Nestor, Niestor lub od Niestoj.

    Niestarzenko - od nie stać, na KrW też od Nestor, Niestor lub od Niestoj.

    Niestatek - od niestatek ‘niestateczność’.

    Niestek - 1380 od nie stać, na KrW też od Nestor, Niestor.

    Niester - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niesterak - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niesterczuk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niesterczyk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niesterewicz - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niesterewski - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niesterkowski - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niesterof - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niesterok - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niesterow - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niesterowicz - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niesterowski - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niesterów - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niesteruch - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niesterug - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niesteruk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niestier - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niestierczuk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niestierenko - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niestierewski - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niestieriuk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niestierowicz - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niestieruk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niestioruk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niestka - 1380 od nie stać, na KrW też od Nestor, Niestor.

    Niestoj - 1224 od nie stać, na KrW też od Nestor, Niestor lub od Niestoj.

    Niestojek - od nie stać, na KrW też od Nestor, Niestor lub od Niestoj.

    Niestolik - od nie stać, na KrW też od Nestor, Niestor lub od Niestoj.

    Niestor - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niestorow - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niestorowicz - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niestorowski - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niestoruk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niestoryk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niestowicz - 1469 (KrW) od nie stać, na KrW też od Nestor, Niestor lub od Niestoj.

    Niestój - od nie stać, na KrW też od Nestor, Niestor lub od Niestoj.

    Niestroj - 1671 od nie stroić (się).

    Niestrojewski - od nie stroić (się).

    Niestroy - od nie stroić (się).

    Niestrój - od nie stroić (się).

    Niestruj - od nie stroić (się).

    Niestschyry - od nieszczery ‘obłudny, kłamliwy’.

    Niestuj - od nie stać, na KrW też od Nestor, Niestor lub od Niestoj.

    Niestwatowski - 1497 od nazwy miejscowej Nieswiatowice (poznańskie, gmina Mieścisko).

    Niesułkowski - 1490 od nazwy miejscowej Niesułków (łódzkie, gmina Stryków), Niesułkowice (katowickie, gmina Olkusz).

    Niesułowski - 1577 od nazwy miejscowej Niesułków (łódzkie, gmina Stryków), Niesułkowice (katowickie, gmina Olkusz).

    Nieswadba - od nie + swadźbić ‘swatać; spółkować’.

    Nieswald - od niemieckiej nazwy osobowej Neuwald, ta od nazw miejscowych Neuwald, Neuwalde.

    Nieswic - od nie + świeć ‘siostra żony, szwagierka’.

    Nieswiec - od nie + świeć ‘siostra żony, szwagierka’.

    Nieswieć - od nie + świeć ‘siostra żony, szwagierka’.

    Nieswietz - od nie + świeć ‘siostra żony, szwagierka’.

    Niesyn - od nie + syn.

    Niesyniewicz - od nie + syn.

    Niesyń - od nie + syn.

    Niesyt - od niesyty ‘nie najedzony’.

    Niesyta - od niesyty ‘nie najedzony’.

    Niesytko - od niesyty ‘nie najedzony’.

    Niesyto - od niesyty ‘nie najedzony’.

    Niesytto - od niesyty ‘nie najedzony’.

    Niesyty - od niesyty ‘nie najedzony’.

    Niesz - 1442 od nazw osobowych na Nie-, typu Niegosław, Niesław.

    Nieszala - (Śl) od nazw osobowych na Nie-, typu Niegosław, Niesław.

    Nieszała - od nazw osobowych na Nie-, typu Niegosław, Niesław.

    Nieszałka - od nazw osobowych na Nie-, typu Niegosław, Niesław.

    Nieszałkowski - od nazw osobowych na Nie-, typu Niegosław, Niesław.

    Nieszało - od nazw osobowych na Nie-, typu Niegosław, Niesław.

    Nieszałowski - od nazw osobowych na Nie-, typu Niegosław, Niesław.

    Nieszawski - 1461 od nazwy miejscowej Nieszawa, dawniej Nieszowa (lubelskie, gmina Józefów).

    Nieszczer - od nieszczery ‘obłudny, kłamliwy’.

    Nieszczera - od nieszczery ‘obłudny, kłamliwy’.

    Nieszczerowicz - od nieszczery ‘obłudny, kłamliwy’.

    Nieszczery - od nieszczery ‘obłudny, kłamliwy’.

    Nieszczerzewicz - od nieszczery ‘obłudny, kłamliwy’.

    Nieszczerzewski - od nieszczery ‘obłudny, kłamliwy’.

    Nieszczesna - od nieszczęsny ‘nieszczęśliwy, przynoszący nieszczęście’.

    Nieszczesny - od nieszczęsny ‘nieszczęśliwy, przynoszący nieszczęście’.

    Nieszczęsna - od nieszczęsny ‘nieszczęśliwy, przynoszący nieszczęście’.

    Nieszczęsny - od nieszczęsny ‘nieszczęśliwy, przynoszący nieszczęście’.

    Nieszczor - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieszczora - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieszczorek - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieszczurowicz - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieszew - od nazw osobowych na Nie-, typu Niegosław, Niesław.

    Nieszewicz - 1442 od nazw osobowych na Nie-, typu Niegosław, Niesław.

    Nieszewiec - od nazw osobowych na Nie-, typu Niegosław, Niesław.

    Nieszka - 1399 od nazw osobowych na Nie-, typu Niegosław, Niesław.

    Nieszko - 1470 od nazw osobowych na Nie-, typu Niegosław, Niesław.

    Nieszkowicz - 1432 od nazw osobowych na Nie-, typu Niegosław, Niesław.

    Nieszkowiecki - od nazwy miejscowej Nieszkowa, dawniej Niskowa (nowosadeckie, gmina Chełmiec), Nieszkowice (tarnowskie, gmina Bochnia).

    Nieszkowski - 1494 od nazwy miejscowej Nieszkowa, dawniej Niskowa (nowosadeckie, gmina Chełmiec), Nieszkowice (tarnowskie, gmina Bochnia).

    Nieszparek - od nieszpor, nieszpór, nieszpory ‘nabożeństwo’ lub też od niespory ‘nieduży; biedny, powolny’

    Nieszpaur - od nieszpor, nieszpór, nieszpory ‘nabożeństwo’ lub też od niespory ‘nieduży; biedny, powolny’

    Nieszpelski - do niespały ‘nieśpiący, czujny’, spać, śpiać ‘podążać, pośpieszać’.

    Nieszpielak - do niespały ‘nieśpiący, czujny’, spać, śpiać ‘podążać, pośpieszać’.

    Nieszpielski - do niespały ‘nieśpiący, czujny’, spać, śpiać ‘podążać, pośpieszać’.

    Nieszpor - od nieszpor, nieszpór, nieszpory ‘nabożeństwo’ lub też od niespory ‘nieduży; biedny, powolny’

    Nieszporek - od nieszpor, nieszpór, nieszpory ‘nabożeństwo’ lub też od niespory ‘nieduży; biedny, powolny’

    Nieszporowski - od nieszpor, nieszpór, nieszpory ‘nabożeństwo’ lub też od niespory ‘nieduży; biedny, powolny’

    Nieszporski - od nieszpor, nieszpór, nieszpory ‘nabożeństwo’ lub też od niespory ‘nieduży; biedny, powolny’

    Nieszpór - od nieszpor, nieszpór, nieszpory ‘nabożeństwo’ lub też od niespory ‘nieduży; biedny, powolny’

    Nieszpórz - od nieszpor, nieszpór, nieszpory ‘nabożeństwo’ lub też od niespory ‘nieduży; biedny, powolny’

    Nieszpur - od nieszpor, nieszpór, nieszpory ‘nabożeństwo’ lub też od niespory ‘nieduży; biedny, powolny’

    Nieszwic - od nie + świeć ‘siostra żony, szwagierka’.

    Nieszwiec - od nie + świeć ‘siostra żony, szwagierka’.

    Nieszwitz - od nie + świeć ‘siostra żony, szwagierka’.

    Nieszyn - od nie + syn; od nazw osobowych na Nie-, typu Niegosław, Niesław.

    Nieścer - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieścieluk - od nie stać, na KrW też od Nestor, Niestor lub od Niestoj.

    Nieścier - 1467 (KrW) od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieścierak - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieścieranek - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieścierczuk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieścierenko - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieścierewicz - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieścierewski - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieściernko - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieścieronek - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieścierow - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieścierowa - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieścierowicz - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieścieróg - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieścieruk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieścioł - od nie stać, na KrW też od Nestor, Niestor lub od Niestoj.

    Nieścior - 1439 (Kr) od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieściora - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieściorak - 1544– od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieściorczyk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieściorek - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieściorkowicz - 1452 od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieściorowicz - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieściorski - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieścioruk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieścioszek - od nie stać, na KrW też od Nestor, Niestor lub od Niestoj.

    Nieściów - 1482 ) KrW) od nie stać, na KrW też od Nestor, Niestor lub od Niestoj.

    Nieścir - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieścirenko - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieściruk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieściur - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nieściuszko - od nie stać, na KrW też od Nestor, Niestor lub od Niestoj.

    Nieściuszko-Bujnicki - złożenia brak; Nieściuszko od nie stać, na KrW też od Nestor, Niestor lub od Niestoj; Bujnicki brak.

    Nieśkiewicz - od nie stać, na KrW też od Nestor, Niestor lub od Niestoj.

    Nieśko - od nie stać, na KrW też od Nestor, Niestor lub od Niestoj.

    Nieśmiała - od nieśmiały.

    Nieśmiałek - od nieśmiały.

    Nieśmiałowski - od nieśmiały.

    Nieśmiały - od nieśmiały.

    Nieśmiertelna - od nieśmiertelny ‘wieczny’.

    Nieśmiertelny - od nieśmiertelny ‘wieczny’.

    Nieśpelski - do niespały ‘nieśpiący, czujny’, spać, śpiać ‘podążać, pośpieszać’.

    Nieśpiak - do niespały ‘nieśpiący, czujny’, spać, śpiać ‘podążać, pośpieszać’.

    Nieśpiał - do niespały ‘nieśpiący, czujny’, spać, śpiać ‘podążać, pośpieszać’.

    Nieśpiałowski - do niespały ‘nieśpiący, czujny’, spać, śpiać ‘podążać, pośpieszać’.

    Nieśpielak - do niespały ‘nieśpiący, czujny’, spać, śpiać ‘podążać, pośpieszać’.

    Nieśpielski - do niespały ‘nieśpiący, czujny’, spać, śpiać ‘podążać, pośpieszać’.

    Nieśpiol - do niespały ‘nieśpiący, czujny’, spać, śpiać ‘podążać, pośpieszać’.

    Nieśpioł - do niespały ‘nieśpiący, czujny’, spać, śpiać ‘podążać, pośpieszać’.

    Nieśpiół - do niespały ‘nieśpiący, czujny’, spać, śpiać ‘podążać, pośpieszać’.

    Nieśporek - od nieszpor, nieszpór, nieszpory ‘nabożeństwo’ lub też od niespory ‘nieduży; biedny, powolny’

    Nieświastowski - 1391 od nazwy miejscowej Nieswiatowice (poznańskie, gmina Mieścisko).

    Nieświatowski - od nazwy miejscowej Nieswiatowice (poznańskie, gmina Mieścisko).

    Nieświc - od nie + świeć ‘siostra żony, szwagierka’.

    Nieświec - od nie + świeć ‘siostra żony, szwagierka’.

    Nieświecki - 1447 od nazwy miejscowej Nieśwież (KrW).

    Nieświeć - od nie + świeć ‘siostra żony, szwagierka’.

    Niet - 1471 od niemieckiej nazwy osobowej Nett, ta od nett ‘czysty’.

    Nietart - 1498 od niemieckiej nazwy osobowej Nithart, ta os staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego Nithart.

    Nietążek - 1463 od nietęgi ‘mierny, słaby’.

    Nieter - od niemieckiej nazwy osobowej Näter, ta od średnio-wysoko-niemieckiego näter ‘krawiec, kuśnierz’.

    Nietęg - 1253 od nietęgi ‘mierny, słaby’.

    Nietęgi - 1596 od nietęgi ‘mierny, słaby’.

    Nietkiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Nett, ta od nett ‘czysty’.

    Nietkowiec - od niemieckiej nazwy osobowej Nett, ta od nett ‘czysty’.

    Nietla - od nie + tlić ‘palić się wolno, żarzyć’.

    Nietlewski - od nie + tlić ‘palić się wolno, żarzyć’.

    Nieto - od niemieckiej nazwy osobowej Nett, ta od nett ‘czysty’.

    Nietoperz - 1265 od nietoperz, ze staropolskiego nietoperz ‘ssak latający’.

    Nietoperzowicz - 1570 od nietoperz, ze staropolskiego nietoperz ‘ssak latający’.

    Nietopiel - od nie + topiel ‘toń, głębia’.

    Nietopilek - od nie + topiel ‘toń, głębia’.

    Nietopyrz - 1204 od nietoperz, ze staropolskiego nietoperz ‘ssak latający’.

    Nietopyrzowicz - 1522 od nietoperz, ze staropolskiego nietoperz ‘ssak latający’.

    Nietraf - 1597 od nie trafić, nietrafiony ‘chybiony, niezręczny’.

    Nietreba - od nie + trzebić ‘kastrować’.

    Nietrebiak - od nie + trzebić ‘kastrować’.

    Nietrebski - od nie + trzebić ‘kastrować’.

    Nietrepczuk - od nie + trzebić ‘kastrować’.

    Nietrepka - od nie + trzebić ‘kastrować’.

    Nietresta - od nie trestać ‘karać, dręczyć, truć’.

    Nietrzeba - 1572 od nie + trzebić ‘kastrować’.

    Nietrzebek - od nie + trzebić ‘kastrować’.

    Nietrzebka - od nie + trzebić ‘kastrować’.

    Nietrzebko - od nie + trzebić ‘kastrować’.

    Nietrzebski - od nie + trzebić ‘kastrować’.

    Nietrzepiel - od nie trzepać, trzpielarz ‘gaduła, plotkarz’.

    Nietrzepiela - od nie trzepać, trzpielarz ‘gaduła, plotkarz’.

    Nietrzepka - od nie + trzebić ‘kastrować’.

    Nietrzepko - od nie + trzebić ‘kastrować’.

    Nietrzpiel - od nie trzepać, trzpielarz ‘gaduła, plotkarz’.

    Nietrzpiela - od nie trzepać, trzpielarz ‘gaduła, plotkarz’.

    Nietrzpielski - 1631 od nie trzepać, trzpielarz ‘gaduła, plotkarz’.

    Nietrzpila - od nie trzepać, trzpielarz ‘gaduła, plotkarz’.

    Nietsch - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nietsche - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nietschka - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nietschke - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nietschmann - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nietsz - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nietubicz - od wyrażenia nie tu być.

    Nietubski - od wyrażenia nie tu być.

    Nietubyc - od wyrażenia nie tu być.

    Nietubycz - od wyrażenia nie tu być.

    Nietubyć - od wyrażenia nie tu być.

    Nietubył - 1486 od wyrażenia nie tu być.

    Nietulski - od nie tulić.

    Nietuła - od nie tulić.

    Nietupowski - od nazwy miejscowej Nietupa (białostockie, gmina Krynki).

    Nietupski - 1697 od nazwy miejscowej Nietupa (białostockie, gmina Krynki).

    Nietybyć - od wyrażenia nie tu być.

    Nietyks - od litewskiej nazwy osobowej Netikša.

    Nietyksza - 1473 od litewskiej nazwy osobowej Netikša.

    Nietyxa - od litewskiej nazwy osobowej Netikša.

    Nietz - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nietzeński - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, dołaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nietzsche - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nieuda - od nie udać się ‘nie utrafić, zalecić’.

    Nieudał - 1204 od nie udać się ‘nie utrafić, zalecić’; od nieudały ‘nieudany’.

    Nieudana - od nie udać się ‘nie utrafić, zalecić’; od nieudały ‘nieudany’.

    Nieumann - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Nieumerzycki - od nazwy miejscowej Niewmierzyce (KrW).

    Nieumierzycki - od nazwy miejscowej Niewmierzyce (KrW).

    Nieumirzycki - od nazwy miejscowej Niewmierzyce (KrW).

    Nieurzyła - od nie użyć ‘nie wyżyć, nie wykorzystać’.

    Nieuważna - od nieuważny ‘nierozważny, niebaczny’.

    Nieuważny - od nieuważny ‘nierozważny, niebaczny’.

    Nieuzylla - (Śl) od nie użyć ‘nie wyżyć, nie wykorzystać’.

    Nieuzyła - od nie użyć ‘nie wyżyć, nie wykorzystać’.

    Nieużyla - od nie użyć ‘nie wyżyć, nie wykorzystać’.

    Nieużylla - (Śl) od nie użyć ‘nie wyżyć, nie wykorzystać’.

    Nieużyła - od nie użyć ‘nie wyżyć, nie wykorzystać’.

    Nieużyło - od nie użyć ‘nie wyżyć, nie wykorzystać’.

    Nieużyta - od nie użyć ‘nie wyżyć, nie wykorzystać’.

    Nieużytek - od nie użyć ‘nie wyżyć, nie wykorzystać’; od nieużytek ‘człowiek nieużyty’.

    Niewachlowski - 1627 od nazwy miejscowej Niewachlów (kieleckie, gmina Miedziana Góra).

    Niewacki - od nie wadzić ‘nie przeszkadzać; nie kłócić się’.

    Niewada - od nie wadzić ‘nie przeszkadzać, nie kłócić się’.

    Niewadz - od nie wadzić ‘nie przeszkadzać, nie kłócić się’.

    Niewadza - od nie wadzić ‘nie przeszkadzać; nie kłócić się’.

    Niewadzi - od nie wadzić ‘nie przeszkadzać; nie kłócić się’.

    Niewadzia - od nie wadzić ‘nie przeszkadzać; nie kłócić się’.

    Niewadzik - od nie wadzić ‘nie przeszkadzać; nie kłócić się’.

    Niewadził - od nie wadzić ‘nie przeszkadzać; nie kłócić się’.

    Niewadzin - od nie wadzić ‘nie przeszkadzać; nie kłócić się’.

    Niewadzioł - od nie wadzić ‘nie przeszkadzać; nie kłócić się’.

    Niewadzisz - od nie wadzić ‘nie przeszkadzać; nie kłócić się’.

    Niewadzki - od nie wadzić ‘nie przeszkadzać; nie kłócić się’.

    Niewalak - od nie walać ‘nie kulać, nie poniewierać’.

    Niewalczyn - od nie walać ‘nie kulać, nie poniewierać’.

    Niewald - od niemieckiej nazwy osobowej Neuwald, ta od nazw miejscowych Neuwald, Neuwalde.

    Niewalda - od niemieckiej nazwy osobowej Neuwald, ta od nazw miejscowych Neuwald, Neuwalde.

    Niewalik - od nie walać ‘nie kulać, nie poniewierać’.

    Niewalski - od nie walać ‘nie kulać, nie poniewierać’.

    Niewar - od nie warzyć ‘nie gotować’, por. war ‘wrzątek, wrzawa’.

    Niewara - od nie warzyć ‘nie gotować’, por. war ‘wrzątek, wrzawa’.

    Niewazi - od nie wadzić ‘nie przeszkadzać; nie kłócić się’.

    Niewągłowski - od nazwy miejscowej Niewęgłosz (białostockie, gmina Czemierniki).

    Niewczas - 1407 od staropolskiego niewczas ‘niewygoda’.

    Niewczasiński - od staropolskiego niewczas ‘niewygoda’.

    Niewczaszyński - od staropolskiego niewczas ‘niewygoda’.

    Niewczes - 1369 od staropolskiego niewczas ‘niewygoda’.

    Niewdach - od nie wdać (się) ‘nie wciągnąć się; nie udać się’; por. wdały ‘udany, dorodny; dzielny’.

    Niewdan - od nie wdać (się) ‘nie wciągnąć się; nie udać się’; por. wdały ‘udany, dorodny; dzielny’.

    Niewdana, m. - od nie wdać (się) ‘nie wciągnąć się; nie udać się’; por. wdały ‘udany, dorodny; dzielny’.

    Niewdany - od nie wdać (się) ‘nie wciągnąć się; nie udać się’; por. wdały ‘udany, dorodny; dzielny’.

    Niewegłowski - od nazwy miejscowej Niewęgłosz (białostockie, gmina Czemierniki).

    Niewelski - od niemieckiej nazwy osobowej Nevel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nevel, neffel ‘chmura’.

    Niewelt - od niemieckiej nazwy osobowej Nevel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nevel, neffel ‘chmura’.

    Niewengłowski - od nazwy miejscowej Niewęgłosz (białostockie, gmina Czemierniki).

    Niewes - od nie + wieś.

    Nieweś - od nie + wieś.

    Niewęglowski - od nazwy miejscowej Niewęgłosz (białostockie, gmina Czemierniki).

    Niewęgłowski - 1629 od nazwy miejscowej Niewęgłosz (białostockie, gmina Czemierniki).

    Niewęgowska - od nazwy miejscowej Niewęgłosz (białostockie, gmina Czemierniki).

    Niewiada - od niewiada ‘wyrodek, odmieniec’, od nie wiedzieć.

    Niewiadoma - od niewiada ‘wyrodek, odmieniec’, od nie wiedzieć; od niewiadomy.

    Niewiadomski - od nazwy miejscowej Niewiadom (katowickie, gmian Rybnik).

    Niewiadomski - od niewiada ‘wyrodek, odmieniec’, od nie wiedzieć.

    Niewiadomy - od niewiada ‘wyrodek, odmieniec’, od nie wiedzieć; od niewiadomy.

    Niewiadoński - od niewiada ‘wyrodek, odmieniec’, od nie wiedzieć.

    Niewiadoski - od niewiada ‘wyrodek, odmieniec’, od nie wiedzieć.

    Niewiadowicz - od niewiada ‘wyrodek, odmieniec’, od nie wiedzieć.

    Niewiadowski - 1389 od nazwy miejscowej Niewiadów (piotrkowskie, gmina Ujazd).

    Niewiaduk - od niewiada ‘wyrodek, odmieniec’, od nie wiedzieć.

    Niewiara - od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niewiarczuk - od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niewiarek - 1498 od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niewiarkiewicz - od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niewiarkowski - od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niewiaro - od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niewiarowicz - od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niewiarowski - 1430 od nazwy miejscowej Niewiarów (krakowskie, gmian Gdów).

    Niewiarski - od nazwy miejscowej Niewierz (poznańskie, gmina Duszniki).

    Niewiczera - od nie + wieczerzać ‘jeść wieczerzę’.

    Niewidalski - od niewidzący, por. widzieć’.

    Niewidek - od niewidzący, por. widzieć’.

    Niewidnicza - od niewidzący, por. widzieć’.

    Niewidniczy - od niewidzący, por. widzieć’.

    Niewidoczny - od niewidzący, por. widzieć’.

    Niewidok - (Śl) od niewidzący, por. widzieć’.

    Niewidoma - od niewidzący, por. widzieć’.

    Niewidomski - od niewidzący, por. widzieć’.

    Niewidomy - od niewidzący, por. widzieć’.

    Niewidowski - od niewidzący, por. widzieć’.

    Niewidzała - od niewidzący, por. widzieć’.

    Niewidzący - 1494 od niewidzący, por. widzieć’.

    Niewidziajko - od niewidzący, por. widzieć’.

    Niewidziajło - od niewidzący, por. widzieć’.

    Niewidziala - od niewidzący, por. widzieć’.

    Niewidział - od niewidzący, por. widzieć’.

    Niewidziała - od niewidzący, por. widzieć’.

    Niewidzielski - od niewidzący, por. widzieć’.

    Niewidziol - (Śl) od niewidzący, por. widzieć’.

    Niewiecerzał - od nie + wieczerzać ‘jeść wieczerzę’.

    Niewiecierzały - od nie + wieczerzać ‘jeść wieczerzę’.

    Niewieczerzak - od nie + wieczerzać ‘jeść wieczerzę’.

    Niewieczerzał - od nie + wieczerzać ‘jeść wieczerzę’.

    Niewieczerzała - od nie + wieczerzać ‘jeść wieczerzę’.

    Niewieczeżał - od nie + wieczeraeć ‘jeść wieczerzę’.

    Niewiedomski - od niewiada ‘wyrodek, odmieniec’, od nie wiedzieć.

    Niewiedowicz - od niewiada ‘wyrodek, odmieniec’, od nie wiedzieć.

    Niewiedział - od niewiada ‘wyrodek, odmieniec’, od nie wiedzieć; od niewidzący, por. widzieć’.

    Niewiedziała - od niewiada ‘wyrodek, odmieniec’, od nie wiedzieć; od niewidzący, por. widzieć’.

    Niewiedzielski - od niewiada ‘wyrodek, odmieniec’, od nie wiedzieć; od niewidzący, por. widzieć’.

    Niewiedziński - 1714 od niewiada ‘wyrodek, odmieniec’, od nie wiedzieć.

    Niewiedziol - od niewiada ‘wyrodek, odmieniec’, od nie wiedzieć.

    Niewiedzioł - (Śl) od niewiada ‘wyrodek, odmieniec’, od nie wiedzieć.

    Niewiejski - od nie + wiejski ‘wioskowy, chłopski’.

    Niewiem - (Śl) od nie wiem, por. wiedzieć.

    Niewiemski - od nie wiem, por. wiedzieć.

    Niewiera - od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niewierczyk - od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niewierka - od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niewierkiewicz - od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niewierko - 1487 od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niewierkowicz - od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niewierkowiec - od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niewiero - od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niewierowicz - od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niewierowski - 1461 od nazwy miejscowej Niewiarów (krakowskie, gmian Gdów).

    Niewierski - 1397 od nazwy miejscowej Niewierz (poznańskie, gmina Duszniki).

    Niewiersz - (Śl) od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niewierz - (Śl) od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niewierzgał - od nie wierzgać ‘kopać, buntować się’.

    Niewierzgała - od nie wierzgać ‘kopać, buntować się’.

    Niewierzoł - (Śl) od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niewierzycki - od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niewierzyński - od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niewiesiewicz - od nie + wieś.

    Niewiesz - od nie wieszać.

    Niewieszczerzał - od nie + wieczerzeć ‘jeść wieczerzę’.

    Niewieszoł - od nie wieszać.

    Niewieś - od nie + wieś.

    Niewieściński - 1546 od nazwy miejscowej Niewieścin (bydgoskie, gmina Pruszcz).

    Niewieściuch - od niewieściuch ‘człowiek zniewieściały’.

    Niewieściuk - od niewieściuch ‘człowiek zniewieściały’.

    Niewieśniak - od nie + wieś.

    Niewieśniuk - od nie + wieś.

    Niewięglowski - od nazwy miejscowej Niewęgłosz (białostockie, gmina Czemierniki).

    Niewięgłowski - od nazwy miejscowej Niewęgłosz (białostockie, gmina Czemierniki).

    Niewinnik - od niewinny ‘bez zarzutu, skromny’.

    Niewinny - od niewinny ‘bez zarzutu, skromny’.

    Niewinowski - od niewinny ‘bez zarzutu, skromny’.

    Niewinski - od niewinny ‘bez zarzutu, skromny’.

    Niewiński - od niewinny ‘bez zarzutu, skromny’.

    Niewiora - (Śl) od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niewiorowski - od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niewiórowski - od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niewirek - 1489 od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niewirer - 1444 od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niewirkiewicz - od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niewirko - 1442 od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niewiro - od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niewirowicz - od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niewirowski - od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niewisiewicz - od nie + wieś.

    Niewitała - od nie witać.

    Niewitecki - od nie witać.

    Niewitowski - od nie witać.

    Niewiura - od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niewlazło - 1634 od nie wleźć ‘nie wejść, nie dostać się’.

    Niewlaźnik - 1620 od nie wleźć ‘nie wejść, nie dostać się’.

    Niewmierzycki - 1727 od nazwy miejscowej Niewmierzyce (KrW).

    Niewoda - od nie wodzić ‘nie kierować’ lub od nie + woda.

    Niewodnicza - od nie wodzić ‘nie kierować’ lub od nie + woda.

    Niewodniczański - od nie wodzić ‘nie kierować’ lub od nie + woda.

    Niewodniczy - od nie wodzić ‘nie kierować’ lub od nie + woda.

    Niewodniczyk - od nie wodzić ‘nie kierować’ lub od nie + woda.

    Niewodnik - 1451 od niewodnik ‘niewodniczy’.

    Niewodowski - 1497 od nazwy miejscowej Niewodowo (łomżyńskie, gmina Piątnica).

    Niewodski - od nazwy miejscowej Niewodowo (łomżyńskie, gmina Piątnica).

    Niewodzicz - 1411 od nie wodzić ‘nie kierować’ lub od nie + woda.

    Niewodził - od nie wodzić ‘nie kierować’ lub od nie + woda.

    Niewodzki - od nazwy miejscowej Niewodowo (łomżyńskie, gmina Piątnica).

    Niewojno - od nie + wojny ‘wojenny, wojskowy’ lub od wojna, wujna ‘żona wuja’.

    Niewojski - od nie + wojny ‘wojenny, wojskowy’ lub od wojna, wujna ‘żona wuja’; od nie + wojski.

    Niewojt - od nie + wójt.

    Niewola - 1490 od niewola.

    Niewolak - od niewola.

    Niewolański - od niewola.

    Niewolewski - od niewola.

    Niewolik - od niewola.

    Niewolin - od niewola.

    Niewoliński - od niewola.

    Niewolka - od niewola.

    Niewolkiewicz - od niewola.

    Niewolna - od niewola; od przymiotnika niewolny.

    Niewolnicki - od niewola.

    Niewolnik - od niewola; niewolnik.

    Niewolny - od niewola; od przymiotnika niewolny.

    Niewolski - od niewola.

    Niewójt - od nie + wójt.

    Niewrol - (Śl) od gwarowego niewrzały ‘krzykacz, osoba wywołująca wrzawę’, od wrzeć.

    Niewroł - (Śl) od gwarowego niewrzały ‘krzykacz, osoba wywołująca wrzawę’, od wrzeć.

    Niewrołow - od gwarowego niewrzały ‘krzykacz, osoba wywołująca wrzawę’, od wrzeć.

    Niewrzał - od gwarowego niewrzały ‘krzykacz, osoba wywołująca wrzawę’, od wrzeć.

    Niewrzała - 1567 od gwarowego niewrzały ‘krzykacz, osoba wywołująca wrzawę’, od wrzeć.

    Niewrzałek - od gwarowego niewrzały ‘krzykacz, osoba wywołująca wrzawę’, od wrzeć.

    Niewrzałkiewicz - od gwarowego niewrzały ‘krzykacz, osoba wywołująca wrzawę’, od wrzeć.

    Niewrzało - 1399 od gwarowego niewrzały ‘krzykacz, osoba wywołująca wrzawę’, od wrzeć.

    Niewrzela - od gwarowego niewrzały ‘krzykacz, osoba wywołująca wrzawę’, od wrzeć.

    Niewrzella - od gwarowego niewrzały ‘krzykacz, osoba wywołująca wrzawę’, od wrzeć.

    Niewrzenda - od niewrzęda ‘nadużycie’.

    Niewrzendowski - od niewrzęda ‘nadużycie’.

    Niewrzęda - od niewrzęda ‘nadużycie’.

    Niewrzędowski - od niewrzęda ‘nadużycie’.

    Niewrzol - (Śl) od gwarowego niewrzały ‘krzykacz, osoba wywołująca wrzawę’, od wrzeć.

    Niewrzoll - (Śl) od gwarowego niewrzały ‘krzykacz, osoba wywołująca wrzawę’, od wrzeć.

    Niewrzoł - (Śl) od gwarowego niewrzały ‘krzykacz, osoba wywołująca wrzawę’, od wrzeć.

    Niewstało - 1534 od nie + wstały ‘powstały, który powstał’.

    Niewujt - od nie + wójt.

    Niewygoda - od niewygoda ‘niedogodność, uciążliwość’.

    Niezabitkowski - od nazwy miejscowej Niezabitów (lubelskie, gmina Poniatowa).

    Niezabitowski - 1507 od nazwy miejscowej Niezabitów (lubelskie, gmina Poniatowa).

    Niezabytkowski - od nazwy miejscowej Niezabitów (lubelskie, gmina Poniatowa).

    Niezabytowski - od nazwy miejscowej Niezabitów (lubelskie, gmina Poniatowa).

    Niezagrała - 1576 od nie zagrać.

    Niezbora - od nie + zborzyć ‘zwalczyć, pokonać’.

    Niezborała - od nie + zborzyć ‘zwalczyć, pokonać’.

    Niezborało - od nie + zborzyć ‘zwalczyć, pokonać’.

    Niezborski - od nie + zborzyć ‘zwalczyć, pokonać’.

    Niezgocki - od niezgoda ‘brak jedności’.

    Niezgoda - 1472 od niezgoda ‘brak jedności’.

    Niezgodcki - od niezgoda ‘brak jedności’.

    Niezgodka - 1582 od niezgoda ‘brak jedności’.

    Niezgodna - od niezgoda ‘brak jedności’; od niezgodny.

    Niezgodowski - od niezgoda ‘brak jedności’.

    Niezgodzik - od niezgoda ‘brak jedności’.

    Niezgodziński - od niezgoda ‘brak jedności’.

    Niezgodzki - od niezgoda ‘brak jedności’.

    Niezgócki - od niezgoda ‘brak jedności’.

    Niezgódka - od niezgoda ‘brak jedności’.

    Niezgódtka - od niezgoda ‘brak jedności’.

    Niezgódzki - od niezgoda ‘brak jedności’.

    Niezgucki - od niezgoda ‘brak jedności’.

    Niezgudka - od niezgoda ‘brak jedności’.

    Niezgudzki - od niezgoda ‘brak jedności’.

    Niezgutka - od niezgoda ‘brak jedności’.

    Nieziałek - od staropolskiego nizioł, niziołek ‘karzełek, krasnoludek’.

    Niezieliński - od staropolskiego nizioł, niziołek ‘karzełek, krasnoludek’.

    Niezielski - od staropolskiego nizioł, niziołek ‘karzełek, krasnoludek’.

    Nieziołek - od staropolskiego nizioł, niziołek ‘karzełek, krasnoludek’.

    Nieziółek - od staropolskiego nizioł, niziołek ‘karzełek, krasnoludek’.

    Nieziółka - od staropolskiego nizioł, niziołek ‘karzełek, krasnoludek’.

    Nieznach - od nie znać.

    Nieznaj - od nie znać.

    Nieznajek - od nie znać.

    Nieznajemski - od nie znać.

    Nieznajko - od nie znać.

    Nieznajomski - od nie znać.

    Nieznalski - od nie znać.

    Nieznana - od nie znać.

    Nieznanow - od nie znać.

    Nieznanowa - od nie znać.

    Nieznanowski - od nie znać.

    Nieznanów - od nie znać.

    Nieznanski - od nazwy miejscowej Nieznanice (częstochowskie, gmina Kłomnice).

    Nieznany - od nie znać.

    Nieznański - 1669 od nazwy miejscowej Nieznanice (częstochowskie, gmina Kłomnice).

    Nieznój - od nie + znój ‘trud, skwar’, znoić ‘trudzić, dopiekać żarem’.

    Niezwiesna - od nie + zwieścić ‘oznajmiać, donieść’, por. zwiestnik ‘zwiastun’.

    Niezwiesny - od nie + zwieścić ‘oznajmiać, donieść’, por. zwiestnik ‘zwiastun’.

    Niezwiestna - od nie + zwieścić ‘oznajmiać, donieść’, por. zwiestnik ‘zwiastun’.

    Niezwiestny - od nie + zwieścić ‘oznajmiać, donieść’, por. zwiestnik ‘zwiastun’.

    Nieźrzało - 1418 od nieźrzały ‘niewidzialny’ lub też od nieźrały, nieźrzały ‘niedojrzały’.

    Nieżeniec - od nieżenny ‘nieżonaty’ lub od nie + żeniec ‘żniwiarz’.

    Nieżnik - od nieżenny ‘nieżonaty’ lub od nie + żeniec ‘żniwiarz’.

    Nieżuchowski - 1615 od nazwy miejscowej Nieżychowice (bydgoskie, gmina Chojnice).

    Nieżychowski - 1656 od nazwy miejscowej Nieżychowice (bydgoskie, gmina Chojnice).

    Nieżyła - od nie + żyć.

    Nieżyniec - od nieżenny ‘nieżonaty’ lub od nie + żeniec ‘żniwiarz’.

    Nieżyniecki - od nieżenny ‘nieżonaty’ lub od nie + żeniec ‘żniwiarz’.

    Nieżynkowski - od nieżenny ‘nieżonaty’ lub od nie + żeniec ‘żniwiarz’.

    Nieżyński - od nieżenny ‘nieżonaty’ lub od nie + żeniec ‘żniwiarz’.

    Nieżyta - od nie + żyć.

    Niękina - od miękki, ze staropolskiego mięki.

    Nifka - od niwa ‘rola, pole’.

    Nifke - od niwa ‘rola, pole’.

    Niga - od nyga ‘niedojda’.

    Nigaj - od nyga ‘niedojda’.

    Nigała - od nyga ‘niedojda’.

    Nigbar - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Nigber - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Nigbor - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Nigborowicz - 1659 od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’.

    Nigbór - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Nigbur - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Nigel - od niemieckiej nazwy osobowej Niegel, ta od imienia Nicolaus.

    Nigelski - od niemieckiej nazwy osobowej Niegel, ta od imienia Nicolaus.

    Niger - od łacińskiego niger ‘czarny, smutny; Murzyn’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nieger.

    Nigerewicz - od łacińskiego niger ‘czarny, smutny; Murzyn’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nieger.

    Niggel - od niemieckiej nazwy osobowej Niegel, ta od imienia Nicolaus.

    Nigiel - od niemieckiej nazwy osobowej Niegel, ta od imienia Nicolaus.

    Nigielski - od niemieckiej nazwy osobowej Niegel, ta od imienia Nicolaus.

    Nigierewicz - od łacińskiego niger ‘czarny, smutny; Murzyn’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nieger.

    Niglus - od niemieckiej nazwy osobowej Niegel, ta od imienia Nicolaus.

    Nigolewski - od niemieckiej nazwy osobowej Niegel, ta od imienia Nicolaus.

    Nigorski - od łacińskiego niger ‘czarny, smutny; Murzyn’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nieger.

    Nigos - od nyga ‘niedojda’.

    Nigowski - od nazwy miejscowej Niegowa (częstochowskie, gmina Niegowa), Niegów (ostrołęckie, gmina Zabrodzie).

    Nigrin - od łacińskiego niger ‘czarny, smutny; Murzyn’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nieger.

    Nigro - od łacińskiego niger ‘czarny, smutny; Murzyn’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Nieger.

    Nijak - od nijaki ‘nieokreślony, nie wyróżniający się’.

    Nijaka - od nijaki ‘nieokreślony, nie wyróżniający się’.

    Nijaki - od nijaki ‘nieokreślony, nie wyróżniający się’.

    Nijakiewicz - od nijaki ‘nieokreślony, nie wyróżniający się’.

    Nijakowski - od nijaki ‘nieokreślony, nie wyróżniający się’.

    Nik - 1418 od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nika - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikadan - od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Nikadem - od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Nikadom - od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Nikadon - od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Nikal - 1800 od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikander - od imienia Nikander, używanego w Kościele prawosławnym, to z greckiego Nikandros.

    Nikandrow - od imienia Nikander, używanego w Kościele prawosławnym, to z greckiego Nikandros.

    Nikandrowa - od imienia Nikander, używanego w Kościele prawosławnym, to z greckiego Nikandros.

    Nikanorow - od imienia Nikanor, używanego w Kościele prawosławnym, to z greckiego Nikánor, to od nike ‘zwycięstwo’ + oro ‘widzieć’.

    Nikanorów - od imienia Nikanor, używanego w Kościele prawosławnym, to z greckiego Nikánor, to od nike ‘zwycięstwo’ + oro ‘widzieć’.

    Nikanow - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikanowicz - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikanów - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikas - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikasa - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niketa - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Niketta - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikicicz - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikicin - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikiciński - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikicionek - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikiciuk - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikicki - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikić - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikiec - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikier - od gwarowego nikiery ‘niektóry’.

    Nikiera - od gwarowego nikiery ‘niektóry’.

    Nikieroj - od gwarowego nikiery ‘niektóry’.

    Nikierój - od gwarowego nikiery ‘niektóry’.

    Nikieruj - od gwarowego nikiery ‘niektóry’.

    Nikieta - 1644 od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikietyński - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikiewicz - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikifaruk - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nikifirowicz - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nikifor - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nikiforenko - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nikiforiuk - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nikiforos - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nikiforow - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nikiforowicz - 1662 od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nikiforów - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nikiforuk - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nikifur - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nikilec - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikin - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikipańczuk - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nikiperowicz - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nikipierowicz - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nikipirowicz - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nikiporczyk - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nikiporow - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nikiporowicz - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nikirowski - od gwarowego nikiery ‘niektóry’.

    Nikis - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikisch - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikisz - 1435 od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikisza - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikiszyn - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikiszyński - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikiś - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikita - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikitczuk - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikitenko - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikiteńko - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikiterowicz - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikitienko - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikitik - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikitin - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikitina - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikitiniec - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikitinkow - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikitiński - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikitiuk - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikitiukow - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikitjuk - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikitni - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikitnik - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikito - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikitorowicz - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikitoruk - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikitowicz - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikituk - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikitycz - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikityn - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikityński - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikityszyn - od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nikła, m. - 1587 od nikły ‘mały, nędzny’.

    Niko - 1372 od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikoc - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikocin - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikoczuk - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikoda - od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Nikodaj - od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Nikodan - od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Nikodasz - od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Nikodem - od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Nikodemczuk - od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Nikodemczyk - od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Nikodemiak - od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Nikodemiuk - od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Nikodemowicz - od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Nikodemski - od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Nikodenowicz - od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Nikodeńczuk - od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Nikodimuk - od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Nikodomski - od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Nikodon - od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Nikodoń - od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Nikody - od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Nikodym - od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Nikodymczuk - od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Nikodymczyk - od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Nikodymiak - 1632 od imienia Nikodem. Imię pochodzenia greckiego, od Nikodémos, to od greckiego nike ‘zwycięstwo’ + demos ‘lud’. W Polsce notowane od XV wieku.

    Nikofor - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nikoforow - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nikoforuk - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nikon - 1446 od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikona - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikonczuk - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikonczyk - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikoniec - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikonienko - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikoniszyn - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikoniuk - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikonor - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikonorow - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikonorów - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikonow - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikonowicz - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikonów - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikoń - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikończuk - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikończyk - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikoński - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikoporowicz - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nikoprowicz - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nikorenda - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikoron - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikorowicz - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikorowski - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikorz - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikorzewski - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikorzyc - 1494 od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikos - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikosiewicz - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikosowski - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikosz - 1318 od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikoszek - 1336 od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikoszewicz - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikoszowic - 1500 od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikoś - 1568 od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikow - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikowicz - 1436 od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikowski - 1688 od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikrand - od niemieckiej nazwy osobowej Niekrantz, ta od nazwy miejscowej Niekrentz.

    Nikrandt - od niemieckiej nazwy osobowej Niekrantz, ta od nazwy miejscowej Niekrentz.

    Nikrant - od niemieckiej nazwy osobowej Niekrantz, ta od nazwy miejscowej Niekrentz.

    Nikrasiewicz - od nie krasić ‘nie zdobić; nie maścić’, też od gwarowego ‘kastrować’.

    Nikrasow - od nie krasić ‘nie zdobić; nie maścić’, też od gwarowego ‘kastrować’.

    Nikraszewicz - od nie krasić ‘nie zdobić; nie maścić’, też od gwarowego ‘kastrować’.

    Nikrewicz - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikrosz - 1405 od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikrut - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikruta - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niks - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niksa - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikscin - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niksiński - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niksz - 1412 od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niksza - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikszto - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikścin - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikścio - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niktor - 1592 od łacińskiego nictor ‘mrugający oczami’.

    Niktorowski - od łacińskiego nictor ‘mrugający oczami’.

    Niktorski - od łacińskiego nictor ‘mrugający oczami’.

    Nikuciński - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikucki - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikuć - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikuda - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikunia - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikunowicz - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikurczak - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikurowski - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikus - 1580 od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikuskiewicz - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikusz - 1328 od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikuszak - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikuszko - 1349 od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikuś - 1500 od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikut - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikuta - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikutta - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikutyn - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nikytyn - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203); też od imienia Mikita, Nikita, używanego w Kościele prawosławnym. W Polsce notowane na Kresach Wschodnich od XV wieku. Imię pochodzenia greckiego, od nike ‘zwycięstwo’, w Polsce, zwłaszcza w formach pochodnych, mieszane z Mikołaj.

    Nil - od niemieckich nazw osobowych Nill, Niel, te z Nülle, a te od średnio-wysoko-niemieckiego nol ‘pagórek’.

    Nilaniewicz - od niemieckich nazw osobowych Nill, Niel, te z Nülle, a te od średnio-wysoko-niemieckiego nol ‘pagórek’.

    Nilanowicz - od niemieckich nazw osobowych Nill, Niel, te z Nülle, a te od średnio-wysoko-niemieckiego nol ‘pagórek’.

    Nilecki - od niemieckich nazw osobowych Nill, Niel, te z Nülle, a te od średnio-wysoko-niemieckiego nol ‘pagórek’.

    Nilek - od niemieckich nazw osobowych Nill, Niel, te z Nülle, a te od średnio-wysoko-niemieckiego nol ‘pagórek’.

    Nilepiuk - od nie lepić.

    Nilewicz - od niemieckich nazw osobowych Nill, Niel, te z Nülle, a te od średnio-wysoko-niemieckiego nol ‘pagórek’.

    Nilewski - od niemieckich nazw osobowych Nill, Niel, te z Nülle, a te od średnio-wysoko-niemieckiego nol ‘pagórek’.

    Nilipiuk - od nie lepić.

    Nilkowski - od niemieckich nazw osobowych Nill, Niel, te z Nülle, a te od średnio-wysoko-niemieckiego nol ‘pagórek’.

    Nill - od niemieckich nazw osobowych Nill, Niel, te z Nülle, a te od średnio-wysoko-niemieckiego nol ‘pagórek’.

    Nillek - od niemieckich nazw osobowych Nill, Niel, te z Nülle, a te od średnio-wysoko-niemieckiego nol ‘pagórek’.

    Nilles - od niemieckich nazw osobowych Nill, Niel, te z Nülle, a te od średnio-wysoko-niemieckiego nol ‘pagórek’.

    Nilon - od niemieckich nazw osobowych Nill, Niel, te z Nülle, a te od średnio-wysoko-niemieckiego nol ‘pagórek’.

    Niloś - od niemieckich nazw osobowych Nill, Niel, te z Nülle, a te od średnio-wysoko-niemieckiego nol ‘pagórek’.

    Nilus - od niemieckich nazw osobowych Nill, Niel, te z Nülle, a te od średnio-wysoko-niemieckiego nol ‘pagórek’.

    Niła - od niemieckich nazw osobowych Nill, Niel, te z Nülle, a te od średnio-wysoko-niemieckiego nol ‘pagórek’.

    Niłaszewicz - od niemieckich nazw osobowych Nill, Niel, te z Nülle, a te od średnio-wysoko-niemieckiego nol ‘pagórek’.

    Niłek - od niemieckich nazw osobowych Nill, Niel, te z Nülle, a te od średnio-wysoko-niemieckiego nol ‘pagórek’.

    Niłosz - od niemieckich nazw osobowych Nill, Niel, te z Nülle, a te od średnio-wysoko-niemieckiego nol ‘pagórek’.

    Niłów - od niemieckich nazw osobowych Nill, Niel, te z Nülle, a te od średnio-wysoko-niemieckiego nol ‘pagórek’.

    Niłuń - od niemieckich nazw osobowych Nill, Niel, te z Nülle, a te od średnio-wysoko-niemieckiego nol ‘pagórek’.

    Niłus - od niemieckich nazw osobowych Nill, Niel, te z Nülle, a te od średnio-wysoko-niemieckiego nol ‘pagórek’.

    Nima - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Nimas - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Nimasik - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Nimasz - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Nimaszewski - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Nimaszyk - od nie mam lub od niemy lub od niemić ‘oniemieć’.

    Nimc - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nimcewicz - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nimcz - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nimczak - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nimczewski - od nazwy miejscowej Niemczewo (płockie, gmina Drobin).

    Nimczuk - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nimczyk - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nimec - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nimer - od imienia złożonego Niemir.

    Nimiec - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nimier - od imienia złożonego Niemir.

    Nimierka - od imienia złożonego Niemir.

    Nimierowicz - od imienia złożonego Niemir.

    Nimierski - od imienia złożonego Niemir.

    Nimierza - od imienia złożonego Niemir.

    Nimietz - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nimiłowicz - od niemiły ‘nieprzyjemny, nieznośny’.

    Nimir - od imienia złożonego Niemir.

    Nimira - od imienia złożonego Niemir.

    Nimiro - od imienia złożonego Niemir.

    Nimirowski - od imienia złożonego Niemir.

    Nimirski - od imienia złożonego Niemir.

    Nimpcz - (Śl) od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nimpczke - (Śl) od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nimpsch - (Śl) od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nimpsz - (Śl) od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nimptsch - (Śl) od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nimptschke - (Śl) od Niemiec, ze staropolskiego Miemie

    Nimptsz - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nimptszke - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nimsch - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nimsz - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nimszewski - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nimszke - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nimtsch - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nimtz - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nimz - od Niemiec, ze staropolskiego Miemiec.

    Nina - od imion złożonych typu Ninogniew, Ninomysł. Podstawa Nino- pochodzi od prasłowiańskiego ‘nowy, młody’.

    Ninard - może od dolnoniemieckiej nazwy osobowej Nienard, ta od imienia złożonego Neu(en)hart.

    Ninc - od staropolskiego ninca, nynca ‘moneta’.

    Ninca - od staropolskiego ninca, nynca ‘moneta’.

    Nincer - od staropolskiego mincarz ‘bijący pieniądze, wymieniający pieniądze’.

    Ninciarz - od staropolskiego mincarz ‘bijący pieniądze, wymieniający pieniądze’.

    Ninczka - od staropolskiego ninca, nynca ‘moneta’.

    Ninczka - od staropolskiego ninca, nynca ‘moneta’.

    Ninczuk - od imion złożonych typu Ninogniew, Ninomysł. Podstawa Nino- pochodzi od prasłowiańskiego ‘nowy, młody’.

    Ninek - 1275 od imion złożonych typu Ninogniew, Ninomysł. Podstawa Nino- pochodzi od prasłowiańskiego ‘nowy, młody’.

    Niniczka - od imion złożonych typu Ninogniew, Ninomysł. Podstawa Nino- pochodzi od prasłowiańskiego ‘nowy, młody’.

    Niniczuk - od imion złożonych typu Ninogniew, Ninomysł. Podstawa Nino- pochodzi od prasłowiańskiego ‘nowy, młody’.

    Niniec - 1445 od imion złożonych typu Ninogniew, Ninomysł. Podstawa Nino- pochodzi od prasłowiańskiego ‘nowy, młody’.

    Ninięda - od imion złożonych typu Ninogniew, Ninomysł. Podstawa Nino- pochodzi od prasłowiańskiego ‘nowy, młody’.

    Ninik - od imion złożonych typu Ninogniew, Ninomysł. Podstawa Nino- pochodzi od prasłowiańskiego ‘nowy, młody’.

    Ninio - od imion złożonych typu Ninogniew, Ninomysł. Podstawa Nino- pochodzi od prasłowiańskiego ‘nowy, młody’.

    Ninisz - od imion złożonych typu Ninogniew, Ninomysł. Podstawa Nino- pochodzi od prasłowiańskiego ‘nowy, młody’.

    Ninke - od imion złożonych typu Ninogniew, Ninomysł. Podstawa Nino- pochodzi od prasłowiańskiego ‘nowy, młody’; też od niemieckiej nazwy osobowej Nink.

    Ninkiewicz - od imion złożonych typu Ninogniew, Ninomysł. Podstawa Nino- pochodzi od prasłowiańskiego ‘nowy, młody’.

    Ninkina - od imion złożonych typu Ninogniew, Ninomysł. Podstawa Nino- pochodzi od prasłowiańskiego ‘nowy, młody’.

    Ninko - od imion złożonych typu Ninogniew, Ninomysł. Podstawa Nino- pochodzi od prasłowiańskiego ‘nowy, młody’.

    Ninkowski - od imion złożonych typu Ninogniew, Ninomysł. Podstawa Nino- pochodzi od prasłowiańskiego ‘nowy, młody’.

    Ninning-Tatarek - złożenia brak; Ninning- brak; Tatarek od nazwy etnicznej Tatar.

    Nino - od imion złożonych typu Ninogniew, Ninomysł. Podstawa Nino- pochodzi od prasłowiańskiego ‘nowy, młody’.

    Ninoski - 1471 od nazwy miejscowej Minoga, dawniej też Mininoga (krakowskie, gmina Skała).

    Ninosz - 1311 od imion złożonych typu Ninogniew, Ninomysł. Podstawa Nino- pochodzi od prasłowiańskiego ‘nowy, młody’.

    Ninoszek - 1388 od imion złożonych typu Ninogniew, Ninomysł. Podstawa Nino- pochodzi od prasłowiańskiego ‘nowy, młody’.

    Ninoszewic - 1311 od imion złożonych typu Ninogniew, Ninomysł. Podstawa Nino- pochodzi od prasłowiańskiego ‘nowy, młody’.

    Ninot XII wiek - od imion złożonych typu Ninogniew, Ninomysł. Podstawa Nino- pochodzi od prasłowiańskiego ‘nowy, młody’.

    Ninota - 1391 od imion złożonych typu Ninogniew, Ninomysł. Podstawa Nino- pochodzi od prasłowiańskiego ‘nowy, młody’.

    Ninotek - 1376 od imion złożonych typu Ninogniew, Ninomysł. Podstawa Nino- pochodzi od prasłowiańskiego ‘nowy, młody’.

    Ninotka - 1478 od imion złożonych typu Ninogniew, Ninomysł. Podstawa Nino- pochodzi od prasłowiańskiego ‘nowy, młody’.

    Ninowski - 1486 od nazwy miejscowej Minoga, dawniej też Mininoga (krakowskie, gmina Skała).

    Nintza - od staropolskiego ninca, nynca ‘moneta’.

    Ninza - od staropolskiego ninca, nynca ‘moneta’.

    Niokorek - 1500 od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nipanicz - od nicpoń ‘człowiek mało wartościowy’.

    Nipiekło - (Pom) od nie + piekły ‘pieczony’.

    Nippa - od niemieckiej nazwy osobowej Nipp.

    Nippe - od niemieckiej nazwy osobowej Nipp.

    Nippert - od niemieckiej nazwy osobowej Nipert.

    Nir - od niemieckiej nazwy osobowej Nier, ta od Nierbauer, Niermann; może też od ner(ka).

    Nirada - od nie radzić, od staropolskiego nierad ‘nieżyczliwy’ lub od imienia złożonego Nierad.

    Niradka - od nie radzić, od staropolskiego nierad ‘nieżyczliwy’ lub od imienia złożonego Nierad.

    Niradko - od nie radzić, od staropolskiego nierad ‘nieżyczliwy’ lub od imienia złożonego Nierad.

    Nirek - od niemieckiej nazwy osobowej Nier, ta od Nierbauer, Niermann; może też od ner(ka).

    Niremberg - od nazwy miasta Norymberga, dawne niemieckie Norenberg, dziś Nurnberg lub od nazwy miasta Nörenberg, dziś Ińsko (szczecińskie).

    Nirenberg - od nazwy miasta Norymberga, dawne niemieckie Norenberg, dziś Nurnberg lub od nazwy miasta Nörenberg, dziś Ińsko (szczecińskie).

    Nirenberger - od nazwy miasta Norymberga, dawne niemieckie Norenberg, dziś Nurnberg lub od nazwy miasta Nörenberg, dziś Ińsko (szczecińskie).

    Nirenberski - od nazwy miasta Norymberga, dawne niemieckie Norenberg, dziś Nurnberg lub od nazwy miasta Nörenberg, dziś Ińsko (szczecińskie).

    Nirkowski - od niemieckiej nazwy osobowej Nier, ta od Nierbauer, Niermann; może też od ner(ka).

    Nirnberg - od nazwy miasta Norymberga, dawne niemieckie Norenberg, dziś Nurnberg lub od nazwy miasta Nörenberg, dziś Ińsko (szczecińskie).

    Nirodka - od nie rodzić, od staropolskiego nierod ‘rodzaj drobnej rybki’, nieroda ‘roślina’.

    Nirodzik - od nie rodzić, od staropolskiego nierod ‘rodzaj drobnej rybki’, nieroda ‘roślina’.

    Niroś - od niemieckiej nazwy osobowej Nier, ta od Nierbauer, Niermann; może też od ner(ka).

    Nis - od imion na Ni-, typu Nikołaj, Ninogniew.

    Nisak - od imion na Ni-, typu Nikołaj, Ninogniew.

    Nisch - od imion na Ni-, typu Nikołaj, Ninogniew.

    Nische - od imion na Ni-, typu Nikołaj, Ninogniew.

    Niser - od niemieckiej nazwy osobowej Nießer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nie?en, nie??en ‘spożytkować, używać’.

    Nisgorski - od nazwy miejscowej Nidzgora (ciechanowskie, gmina Kuczbork-Osada).

    Nisiarz - od niemieckiej nazwy osobowej Nießer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nie?en, nie??en ‘spożytkować, używać’.

    Nisiewicz - od imion na Ni-, typu Nikołaj, Ninogniew.

    Nisik - od imion na Ni-, typu Nikołaj, Ninogniew.

    Nisio - od imion na Ni-, typu Nikołaj, Ninogniew.

    Nisiobecki - od nazwy miejscowej Niesiobędy (ciechanowskie, gmina Krasne).

    Nisiobęcki - od nazwy miejscowej Niesiobędy (ciechanowskie, gmina Krasne).

    Nisiobędzki - od nazwy miejscowej Niesiobędy (ciechanowskie, gmina Krasne).

    Nisioł - od imion na Ni-, typu Nikołaj, Ninogniew.

    Nisior - od niemieckiej nazwy osobowej Nießer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nie?en, nie??en ‘spożytkować, używać’.

    Nisiowicz - 1576 od imion na Ni-, typu Nikołaj, Ninogniew.

    Niski - 1439 od niski.

    Niskiewicz - od niski.

    Nisko - od niski.

    Niskowiec - od niski.

    Nisków - od niski.

    Nisor - od niemieckiej nazwy osobowej Nießer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nie?en, nie??en ‘spożytkować, używać’.

    Nispoń - od nicpoń ‘człowiek mało wartościowy’.

    Nisterak - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor

    Nisterczuk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nisterenko - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nisterewicz - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nisterka - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nisterkiewicz - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nisterowski - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nisterski - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nisteruch - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nisteruk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nistor - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nistrak - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nistrowski - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nisz - 1472 od imion na Ni-, typu Nikołaj, Ninogniew.

    Nisza - 1424 od imion na Ni-, typu Nikołaj, Ninogniew.

    Niszak - od imion na Ni-, typu Nikołaj, Ninogniew.

    Niszała - 1787 od imion na Ni-, typu Nikołaj, Ninogniew.

    Niszan - od imion na Ni-, typu Nikołaj, Ninogniew.

    Niszcz - od niszczyć, może też od niski.

    Niszcza - od niszczyć, może też od niski.

    Niszczak - od niszczyć, może też od niski.

    Niszczerewicz - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niszczeruk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niszczerzewicz - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niszczerzewski - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niszczeżewski - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niszczk - (Maz) od niszczyć, może też od niski.

    Niszczorek - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niszczoruk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niszczot - od niszczyć, może też od niski.

    Niszczota - od niszczyć, może też od niski.

    Niszczuk - od niszczyć, może też od niski.

    Niszczy - od niszczyć, może też od niski.

    Niszczyk - od niszczyć, może też od niski.

    Niszczyrowicz - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niszczyszyn - od niszczyć, może też od niski.

    Niszek - od imion na Ni-, typu Nikołaj, Ninogniew.

    Niszewic - 1398 od imion na Ni-, typu Nikołaj, Ninogniew.

    Niszta - od niemieckiej nazwy osobowej Mist, ta od średnio-wysoko-niemieckiego mist ‘błoto, gnój, nawóz, brud’.

    Nisztal - od niemieckich nazw osobowych Mistal, Mistel, te od średnio-wysoko-niemieckiego mistel ‘jemioła’.

    Nisztor - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Nisztuk - od niemieckiej nazwy osobowej Mist, ta od średnio-wysoko-niemieckiego mist ‘błoto, gnój, nawóz, brud’.

    Niszuk - od imion na Ni-, typu Nikołaj, Ninogniew.

    Niszyk - od imion na Ni-, typu Nikołaj, Ninogniew.

    Niś - 1568 od imion na Ni-, typu Nikołaj, Ninogniew.

    Niścior - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niściorek - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niścioruk - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niściór - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niściur - od nestor ‘najstarszy z rodu’, też od imienia Nestor, z greckiego Néstor.

    Niśkiewicz - od niski; od imion na Ni-, typu Nikołaj, Ninogniew.

    Niśnik - od imion na Ni-, typu Nikołaj, Ninogniew.

    Nit - od nić lub od niemieckiej nazwy osobowej Nitt.

    Nita - od nić lub od niemieckiej nazwy osobowej Nitt.

    Nitak - od nić lub od niemieckiej nazwy osobowej Nitt.

    Nital - od nić lub od niemieckiej nazwy osobowej Nitt.

    Nitala - od nić lub od niemieckiej nazwy osobowej Nitt.

    Nitarski - od nić lub od niemieckiej nazwy osobowej Nitt.

    Nitart - 1402 od niemieckiej nazwy osobowej Nithart, ta os staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego Nithart.

    Nitaszek - od nić lub od niemieckiej nazwy osobowej Nitt.

    Nitczak - od nić lub od niemieckiej nazwy osobowej Nitt.

    Nitczyński - od nić lub od niemieckiej nazwy osobowej Nitt.

    Nitecki - od nić lub od niemieckiej nazwy osobowej Nitt.

    Nitefor - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nitek - od nić lub od niemieckiej nazwy osobowej Nitt.

    Nitel - od niemieckiej nazwy osobowej Nitel.

    Nitert - 1402 od niemieckiej nazwy osobowej Nithart, ta os staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego Nithart.

    Nith - od nić lub od niemieckiej nazwy osobowej Nitt.

    Nitichoruk - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nitiforuk - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nitka - 1490– od nić lub od niemieckiej nazwy osobowej Nitt; od nitka.

    Nitkiewicz - od nić lub od niemieckiej nazwy osobowej Nitt.

    Nitko - od nić lub od niemieckiej nazwy osobowej Nitt.

    Nitkowski - od nić lub od niemieckiej nazwy osobowej Nitt.

    Nitków - od nić lub od niemieckiej nazwy osobowej Nitt.

    Nitlewski - od niemieckiej nazwy osobowej Nitel.

    Niton - od nić lub od niemieckiej nazwy osobowej Nitt.

    Nitoń - od nić lub od niemieckiej nazwy osobowej Nitt.

    Nitowicz - 1453 od nić lub od niemieckiej nazwy osobowej Nitt.

    Nitowicz - 1453 od nić lub od niemieckiej nazwy osobowej Nitt.

    Nitowski - od nić lub od niemieckiej nazwy osobowej Nitt.

    Nitsch - 1707 od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nitsche - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nitschiński - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nitschka - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nitschke - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nitschkowski - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nitschmann - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nitsek - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nitshke - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nitsz - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nitsze - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nitszka - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nitszke - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nitta - od nić lub od niemieckiej nazwy osobowej Nitt.

    Nittel - od niemieckiej nazwy osobowej Nitel.

    Nitubydz - (Pom) od wyrażenia nie tu być.

    Nitubydź - (Pom) od wyrażenia nie tu być.

    Nitulski - od nie tulić.

    Nituła - od nie tulić.

    Nitupski - od nazwy miejscowej Nietupa (białostockie, gmina Krynki).

    Nitychoruk - od imienia Nikifor. Imię pochodzenia greckiego niképhóros ‘przynoszący zwycięstwo, zwycięski’. W Polsce notowane późno, głównie na Kresach Wschodnich.

    Nityski - od nazwy miasta Nitycz, dziś Nowy Staw (elbląskie).

    Nitz - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nitza - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nitze - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nitzer - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nitzka - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nitzke - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nitzki - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nitzpon - od nicpoń ‘człowiek mało wartościowy’.

    Nitzpoń - od nicpoń ‘człowiek mało wartościowy’.

    Nitzschke - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Niuchaj - od niuchać ‘wąchać, wdychać’.

    Niuk - od niuchać ‘wąchać, wdychać’.

    Niukiewicz - od niuchać ‘wąchać, wdychać’.

    Niuniak - od niunia ‘munia, człowik leniwy’.

    Niuńka - od niunia ‘munia, człowik leniwy’.

    Niuńko - od niunia ‘munia, człowik leniwy’.

    Niwa - 1629 od niwa ‘rola, pole’.

    Niwak - od niwa ‘rola, pole’.

    Niwald - od niemieckich nazw osobowych Niwelt, Neuwald, te od średnio-wysoko-niemieckiego Nie-, Ni- ‘nowa, nowy’ + walt ‘moc, siła’, lub walt ‘las’.

    Niwar - od nie warzyć ‘nie gotować’, por. war ‘wrzątek, wrzawa’.

    Niwczas - od staropolskiego niewczas ‘niewygoda’.

    Niwczyk - od niwa ‘rola, pole’.

    Niwecki - od niwa ‘rola, pole’.

    Niwek - od niwa ‘rola, pole’.

    Niweliński - od niwa ‘rola, pole’.

    Niwelski - od niwa ‘rola, pole’.

    Niwelt - od niemieckich nazw osobowych Niwelt, Neuwald, te od średnio-wysoko-niemieckiego Nie-, Ni- ‘nowa, nowy’ + walt ‘moc, siła’, lub walt ‘las’.

    Niwęgłowski - od nazwy miejscowej Niewęgłosz (białostockie, gmina Czemierniki).

    Niwiada - od niewiada ‘wyrodek, odmieniec’, od nie wiedzieć.

    Niwiadomski - od niewiada ‘wyrodek, odmieniec’, od nie wiedzieć.

    Niwiak - 1636 od niwa ‘rola, pole’.

    Niwiański - 1762 od nazwy miejscowej Niwa (częste) lub od niwa.

    Niwiara - od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niwiarowski - od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niwicki - od nazwy miejscowej Niwa (częste) lub od niwa; też od nazwy miejscowej Niwica (gorzowskie, gmina Deszczno; zielonogórskie, gmina Trzebiel).

    Niwicz - od niwa ‘rola, pole’.

    Niwiejski - od nie + wiejski ‘wioskowy, chłopski’.

    Niwiński - od nazwy miejscowej Niwa (częste) lub od niwa.

    Niwiro - od niewiara ‘niewierność; bezbożność’; por. nie wierzyć’.

    Niwirski - od nazwy miejscowej Niewierz (poznańskie, gmina Duszniki).

    Niwka - 1649 od niwa ‘rola, pole’.

    Niwnik - od niwa ‘rola, pole’.

    Niwski - 1668 od nazwy miejscowej Niwa (częste) lub od niwa.

    Nizak - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Nizborski - od nie + zborzyć ‘zwalczyć, pokonać’.

    Nizer - od niemieckiej nazwy osobowej Nießer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nie?en, nie??en ‘spożytkować, używać’.

    Nizera - od niemieckiej nazwy osobowej Nießer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nie?en, nie??en ‘spożytkować, używać’.

    Nizerski - od niemieckiej nazwy osobowej Nießer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nie?en, nie??en ‘spożytkować, używać’.

    Nizia - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Niziak - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Nizialik - 1752 od staropolskiego nizioł, niziołek ‘karzełek, krasnoludek’.

    Niział - od staropolskiego nizioł, niziołek ‘karzełek, krasnoludek’.

    Niziałek - od staropolskiego nizioł, niziołek ‘karzełek, krasnoludek’.

    Niziałkowicz - 1657 od staropolskiego nizioł, niziołek ‘karzełek, krasnoludek’.

    Niziałkowski - od staropolskiego nizioł, niziołek ‘karzełek, krasnoludek’.

    Niziałowski - od staropolskiego nizioł, niziołek ‘karzełek, krasnoludek’.

    Nizianta - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Nizianty - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Niziat - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Niziatek - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Niziaty - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Nizic - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Nizich - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Niziel - od staropolskiego nizioł, niziołek ‘karzełek, krasnoludek’.

    Nizielenko - od staropolskiego nizioł, niziołek ‘karzełek, krasnoludek’.

    Nizieliński - od staropolskiego nizioł, niziołek ‘karzełek, krasnoludek’.

    Nizielski - od staropolskiego nizioł, niziołek ‘karzełek, krasnoludek’.

    Nizieński - od nizina ‘teren leżący poniżej 300 m n. p. m.

    Nizier - od niemieckiej nazwy osobowej Nießer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nie?en, nie??en ‘spożytkować, używać’.

    Nizierski - od niemieckiej nazwy osobowej Nießer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nie?en, nie??en ‘spożytkować, używać’.

    Niziewicz - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Nizik - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Nizikowski - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Niził - 1785 od staropolskiego nizioł, niziołek ‘karzełek, krasnoludek’.

    Nizin - od nizina ‘teren leżący poniżej 300 m n. p. m.

    Nizina - 1494 od nizina ‘teren leżący poniżej 300 m n. p. m.

    Niziniak - od nizina ‘teren leżący poniżej 300 m n. p. m.

    Niziniec - od nizina ‘teren leżący poniżej 300 m n. p. m.

    Niziniecki - od nizina ‘teren leżący poniżej 300 m n. p. m.

    Nizinik - od nizina ‘teren leżący poniżej 300 m n. p. m.

    Nizinka - od nizina ‘teren leżący poniżej 300 m n. p. m.

    Nizinkiewicz - od nizina ‘teren leżący poniżej 300 m n. p. m.

    Nizino - od nizina ‘teren leżący poniżej 300 m n. p. m.

    Nizinski - od nizina ‘teren leżący poniżej 300 m n. p. m.

    Niziński - 1728 od nizina ‘teren leżący poniżej 300 m n. p. m. lub od nazwy miejscowej Niziny (kilka wsi).

    Nizio - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Niziok - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Niziol - od staropolskiego nizioł, niziołek ‘karzełek, krasnoludek’.

    Nizioł - 1455 od staropolskiego nizioł, niziołek ‘karzełek, krasnoludek’.

    Nizioła - od staropolskiego nizioł, niziołek ‘karzełek, krasnoludek’.

    Niziołek - 1397 od staropolskiego nizioł, niziołek ‘karzełek, krasnoludek’.

    Niziołka - 1401 od staropolskiego nizioł, niziołek ‘karzełek, krasnoludek’.

    Niziołkiewicz - 1698 od staropolskiego nizioł, niziołek ‘karzełek, krasnoludek’.

    Niziołkowicz - 1514 od staropolskiego nizioł, niziołek ‘karzełek, krasnoludek’.

    Niziołkowski - od staropolskiego nizioł, niziołek ‘karzełek, krasnoludek’.

    Niziołowski - od staropolskiego nizioł, niziołek ‘karzełek, krasnoludek’.

    Niziołyk - od staropolskiego nizioł, niziołek ‘karzełek, krasnoludek’.

    Niziom - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Nizior - od gwarowego nizior ‘inżynier’.

    Niziorek - od gwarowego nizior ‘inżynier’.

    Niziorski - od gwarowego nizior ‘inżynier’.

    Niziół - od staropolskiego nizioł, niziołek ‘karzełek, krasnoludek’.

    Niziółek - od staropolskiego nizioł, niziołek ‘karzełek, krasnoludek’.

    Niziółkiewicz - od staropolskiego nizioł, niziołek ‘karzełek, krasnoludek’.

    Niziórski - od gwarowego nizior ‘inżynier’.

    Niziuk - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Niziukiewicz - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Niziuł - od staropolskiego nizioł, niziołek ‘karzełek, krasnoludek’.

    Niziułek - od staropolskiego nizioł, niziołek ‘karzełek, krasnoludek’.

    Niziur - od gwarowego nizior ‘inżynier’.

    Niziura - od gwarowego nizior ‘inżynier’.

    Niziurski - od gwarowego nizior ‘inżynier’.

    Nizka - od niski.

    Nizki - od niski.

    Nizkiewicz - od niski.

    Nizniak - od niżny, z gwarowego niżni ‘dolny, nisko leżący’.

    Niznik - od niżny, z gwarowego niżni ‘dolny, nisko leżący’.

    Niznikiewicz - od niżny, z gwarowego niżni ‘dolny, nisko leżący’.

    Niznikowski - od niżny, z gwarowego niżni ‘dolny, nisko leżący’.

    Nizniowski - od niżny, z gwarowego niżni ‘dolny, nisko leżący’.

    Nizo - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Nizol - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Nizoł - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Nizołek - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Nizon - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Nizoń - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Nizor - od gwarowego nizior ‘inżynier’.

    Nizych - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Nizyński - od nizina ‘teren leżący poniżej 300 m n. p. m.

    Niźniak - od niżny, z gwarowego niżni ‘dolny, nisko leżący’.

    Niźnicki - od niżny, z gwarowego niżni ‘dolny, nisko leżący’.

    Niźnik - od niżny, z gwarowego niżni ‘dolny, nisko leżący’.

    Niźnikiewicz - od niżny, z gwarowego niżni ‘dolny, nisko leżący’.

    Niźnikowski - od niżny, z gwarowego niżni ‘dolny, nisko leżący’.

    Niźniowski - od niżny, z gwarowego niżni ‘dolny, nisko leżący’.

    Niżak - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Niżankiewicz - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Niżankowicz - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Niżankowski - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Niżanowski - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Niżański - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Niżeniec - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Niżewicz - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Niżewienko - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Niżewski - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Niżna - od niżny, z gwarowego niżni ‘dolny, nisko leżący’.

    Niżni - 1695 od niżny, z gwarowego niżni ‘dolny, nisko leżący’.

    Niżniak - od niżny, z gwarowego niżni ‘dolny, nisko leżący’.

    Niżniakowski - od niżny, z gwarowego niżni ‘dolny, nisko leżący’.

    Niżnicki - od niżny, z gwarowego niżni ‘dolny, nisko leżący’.

    Niżniewski - od niżny, z gwarowego niżni ‘dolny, nisko leżący’.

    Niżnik - 1563 od niżny, z gwarowego niżni ‘dolny, nisko leżący’.

    Niżnikiewicz - od niżny, z gwarowego niżni ‘dolny, nisko leżący’.

    Niżnikowic - 1679 od niżny, z gwarowego niżni ‘dolny, nisko leżący’.

    Niżnikowski - od niżny, z gwarowego niżni ‘dolny, nisko leżący’.

    Niżniowski - od niżny, z gwarowego niżni ‘dolny, nisko leżący’.

    Niżnowski - od niżny, z gwarowego niżni ‘dolny, nisko leżący’.

    Niżny - od niżny, z gwarowego niżni ‘dolny, nisko leżący’.

    Niżowicz - 1618 od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Niżowski - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Niżycki - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Niżyk - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Niżyniec - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Niżynkiewicz - od podstawy niż-, niż-, porównaj niski, niżej; może też od imienia Dionizy.

    Niżyński - od nizina ‘teren leżący poniżej 300 m n. p. m.

    Noak - od nowy.

    Noakowski - od nowy.

    Nobel - 1409 od niemieckiej nazwy osobowej Nobel.

    Nobels - od niemieckiej nazwy osobowej Nobel.

    Nobelski - od niemieckiej nazwy osobowej Nobel.

    Nobert - od niemieckich nazw osobowych Nobert, Nubert, te od staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego Notbert.

    Nobialek - prawdopodobnie od nabiał ‘mleko, produkty mleczne’ lub od na + biel ‘błoto’; w pochodnych też od nabielić ‘wybielić’.

    Nobiałek - od nabiał ‘mleko, produkty mleczne’ lub od na + biel ‘błoto’; w pochodnych też od nabielić ‘wybielić’.

    Nobielek - od nabiał ‘mleko, produkty mleczne’ lub od na + biel ‘błoto’; w pochodnych też od nabielić ‘wybielić’.

    Nobielski - od nabiał ‘mleko, produkty mleczne’ lub od na + biel ‘błoto’; w pochodnych też od nabielić ‘wybielić’.

    Nobik - od łacińskiego nobis, z wyrażenia w modlitwie pro nobis.

    Nobis - od łacińskiego nobis, z wyrażenia w modlitwie pro nobis.

    Nobisiewicz - od łacińskiego nobis, z wyrażenia w modlitwie pro nobis.

    Nobiś - od łacińskiego nobis, z wyrażenia w modlitwie pro nobis.

    Nobożny - od nabożny ‘pobożny’.

    Noc - 1426 od noc.

    Nocej - 1456 od noc.

    Nocek - 1490 od noc lub od Innocenty.

    Nocel - od noc.

    Nocen - od noc.

    Noceń - od noc.

    Noch - 1471 od niemieckich nazw osobowych na No-, typu Nowosiadł lub od noch ‘nos’.

    Nocha - od niemieckich nazw osobowych na No-, typu Nowosiadł lub od noch ‘nos’.

    Nochaczewski - od niemieckich nazw osobowych na No-, typu Nowosiadł lub od noch ‘nos’.

    Nochalski - od niemieckich nazw osobowych na No-, typu Nowosiadł lub od noch ‘nos’.

    Nochanowicz - od niemieckich nazw osobowych na No-, typu Nowosiadł lub od noch ‘nos’.

    Nochawica - od noga, od nogawka ‘część spodni’.

    Nochciński - od niemieckich nazw osobowych na No-, typu Nowosiadł lub od noch ‘nos’.

    Nochelski - od niemieckich nazw osobowych na No-, typu Nowosiadł lub od noch ‘nos’.

    Nocheń - od niemieckich nazw osobowych na No-, typu Nowosiadł lub od noch ‘nos’.

    Nochocka - od niemieckich nazw osobowych na No-, typu Nowosiadł lub od noch ‘nos’.

    Nochowicz - 1730 od niemieckich nazw osobowych na No-, typu Nowosiadł lub od noch ‘nos’.

    Nochowski - od niemieckich nazw osobowych na No-, typu Nowosiadł lub od noch ‘nos’.

    Nociński - od noc.

    Nock - od noc.

    Nocka - 1707 od noc, nocka.

    Nockiewicz - od noc.

    Nocko - od noc.

    Nockowicz - od noc.

    Nockowski - od nazwy miejscowej Nockowa (rzeszowskie, gmina Iwierzyce) lub od noc.

    Nocleg - od noc, nocleg.

    Nocna - od noc, od przymiotnika nocny.

    Nocniewicz - 1489 od noc.

    Nocnik - od noc.

    Nocniowic - 1459 od noc.

    Nocny - od noc, od przymiotnika nocny.

    Nocon - od noc.

    Noconiewski - od noc.

    Nocoń - od noc.

    Nocoński - od noc.

    Nocóń - od noc.

    Nocula - od noc.

    Noculak - od noc.

    Noculek - od noc.

    Noculka - 1741 od noc.

    Nocun - od noc.

    Nocuń - od noc.

    Nocyk - od noc.

    Nocyński - od noc.

    Noczeń - od noc.

    Noczeński - od noc.

    Noczk - (Pom) od noc.

    Noczko - od noc.

    Noczkowski - od nazwy miejscowej Nockowa (rzeszowskie, gmina Iwierzyce) lub od noc.

    Nocznicki - od noc.

    Nocznicki - od noc.

    Nocznik - od noc, nocnik.

    Nocznik - od noc, nocnik.

    Noczon - od noc.

    Noczoń - od noc.

    Noczulak - od noc.

    Noczulewicz - od noc.

    Noczulski - od noc.

    Noczuń - od noc.

    Noczurad - od noc.

    Noczygemba - od moczyć.

    Noczyń - od noc.

    Noczyński - od noc.

    Noćko - od noc.

    Nodak - od niemieckiej nazwy osobowej Nod.

    Nodarczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Nod.

    Nodarz - od niemieckiej nazwy osobowej Nod.

    Nodecki - od niemieckiej nazwy osobowej Nod.

    Nodel - od niemieckiej nazwy osobowej Nadel, Nädel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nädel, nädele ‘igła’.

    Noder - od niemieckiej nazwy osobowej Nod, Noder.

    Nodka - od niemieckiej nazwy osobowej Nod.

    Nodolski - od nadolny ‘znajdujący się na dole’.

    Nodstawa - od nadstawa ‘to, co nadstawione’, w pochodnych też od wyrażenia nad stawem.

    Nodstawek - od nadstawa ‘to, co nadstawione’, w pochodnych też od wyrażenia nad stawem.

    Nodusz - od niemieckiej nazwy osobowej Nod.

    Nodworski - od nadworny ‘należący do dworu; dworski’.

    Nody - od niemieckiej nazwy osobowej Nod.

    Nodzak - od noga.

    Nodzel - od noga.

    Nodzelewski - od noga.

    Nodzeński - od noga.

    Nodzewski - od noga.

    Nodzio - od noga.

    Nodzykowski - od noga.

    Nodzyński - od noga.

    Nodżak - od noga.

    Noering - od niemieckiej nazwy osobowej Nehring, ta od średnio-wysoko-niemieckiego neri(n)ge, naringe ‘pokarm; zarobek’.

    Noetcel - od noc lub od niemieckiej nazwy osobowej Notz.

    Noetza - od noc lub od niemieckiej nazwy osobowej Notz.

    Noetzel - od noc lub od niemieckiej nazwy osobowej Notz.

    Noetzelman - od noc lub od niemieckiej nazwy osobowej Notz.

    Noetzelmann - od noc lub od niemieckiej nazwy osobowej Notz.

    Noetzemann - od noc lub od niemieckiej nazwy osobowej Notz.

    Noetzon - od noc lub od niemieckiej nazwy osobowej Notz.

    Noetzoń - od noc lub od niemieckiej nazwy osobowej Notz.

    Nofal - od nachwalić się, por. nafalować się ‘chwalić się, nadymać się’.

    Nofalski - od nachwalić się, por. nafalować się ‘chwalić się, nadymać się’.

    Noga - 1392 od noga.

    Nogacki - 1647 (Pom) od nazwy miejscowej Nogat (toruńskie, gmina Łasin).

    Nogacz - od noga.

    Nogaczewski - od noga.

    Nogaj - 1370 od nogaj ‘długonogi’.

    Nogajcik - od nogaj ‘długonogi’.

    Nogajczak - od nogaj ‘długonogi’.

    Nogajczyk - 1623 od nogaj ‘długonogi’.

    Nogajek - 1566 od nogaj ‘długonogi’.

    Nogajewski - od nogaj ‘długonogi’.

    Nogajny - od na + gaj ‘las, zarośla’ lub od nahaj ‘skórzany bicz z krótką rękojeścią, kanczug’.

    Nogajski - 1675 od nogaj ‘długonogi’.

    Nogal - 1789 od nogal ‘człowiek mający długie nogi’.

    Nogala - od nogal ‘człowiek mający długie nogi’.

    Nogalczyk XVI w. - od nogal ‘człowiek mający długie nogi’.

    Nogalewski - od nogal ‘człowiek mający długie nogi’.

    Nogalik - od nogal ‘człowiek mający długie nogi’.

    Nogalski - od nogal ‘człowiek mający długie nogi’.

    Nogał - od noga.

    Nogała - od noga.

    Noganowicz - od noga.

    Noganowski - od noga.

    Nogański - od noga.

    Nogas - od noga.

    Nogaś - od noga.

    Nogat - od noga.

    Nogawczyk - od noga, od nogawka ‘część spodni’.

    Nogawczyński - od nazwy miejscowej Nagawczyna, dawniej Nogawczyna (tarnowskie, gmina Dębica).

    Nogawka - od noga, od nogawka ‘część spodni’.

    Nogawski - od noga, od nogawka ‘część spodni’.

    Nogay - od nogaj ‘długonogi’.

    Nogeć - od nogieć ‘choroba nóg zwierząt’.

    Nogel - od noga.

    Nogelski - od noga.

    Nogga - od noga.

    Nogiec - od nogieć ‘choroba nóg zwierząt’.

    Nogieć - 1389 od nogieć ‘choroba nóg zwierząt’.

    Nogiel - od noga.

    Nogielski - od noga.

    Nogiet - 1470-80 od nogieć ‘choroba nóg zwierząt’; od nogiet ‘gatunek rośliny’.

    Nogiński - od noga.

    Nogler - od niemieckiej nazwy osobowej Nagler, ta od górno-niemieckiego nagler ‘gwoździarz, producent gwoździ’.

    Noglik - od nagły ‘szybki, porywczy’.

    Nogliński - od nagły ‘szybki, porywczy’.

    Nogła - od nagły ‘szybki, porywczy’.

    Nogły - od nagły ‘szybki, porywczy’.

    Nogoń - od nagonić ‘dogonić, napędzić’; od noga.

    Nogos - od noga.

    Nogosek - od noga.

    Nogossek - od noga.

    Nogowczyk - od noga, od nogawka ‘część spodni’.

    Nogowicz - od noga.

    Nogowski - od noga.

    Nogrodzki - od nagroda, nagrodzić, z gwarowego nagroda lub od na + gród.

    Nohawica - od noga, od nogawka ‘część spodni’.

    Nohawicki - od noga, od nogawka ‘część spodni’.

    Nohring - od niemieckiej nazwy osobowej Nehring, ta od średnio-wysoko-niemieckiego neri(n)ge, naringe ‘pokarm; zarobek’.

    Nojek - 1399 od niemieckich nazw osobowych Neu, Ney-, te od neu ‘nowy’; lub od imienia Noe.

    Nojfeld - od niemieckiej nazwy osobowej Neufeld, ta od nazwy miejscowej Neufeld.

    Nojgebaor - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Nojgebauer - od niemieckich nazw osobowych Neubauer, Neuber, Neubur, te od neu ‘nowy’ + Bauer, Gebauer ‘chłop, gospodarz, rolnik’

    Nojkamf - od niemieckiej nazwy osobowej Neukampf, ta od nazwy miejscowej Neukamp.

    Nojkampf - od niemieckiej nazwy osobowej Neukampf, ta od nazwy miejscowej Neukamp.

    Nojmajer - od niemieckiej nazwy osobowej Neumeier, ta od neu ‘nowy’ + meier ‘dzierżawca, zarządca’.

    Nojmała - od najmać ‘nająć, najmować’.

    Nojman - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Nojmann - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Nojmanowski - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Nojmański - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Nojmiler - od niemieckiej nazwy osobowej Neumüller, ta od neu ‘nowy’ + Müller ‘młynarz’.

    Nojmiller - od niemieckiej nazwy osobowej Neumüller, ta od neu ‘nowy’ + Müller ‘młynarz’.

    Nojmon - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Nojmowicz - od najmać ‘nająć, najmować’.

    Nojmyler - od niemieckiej nazwy osobowej Neumüller, ta od neu ‘nowy’ + Müller ‘młynarz’.

    Nojsa - od niemieckiej nazwy osobowej Neis, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nei?en, neisen ‘uciskać, prześladować, nienawidzić’.

    Nojsiewski - od niemieckiej nazwy osobowej Neis, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nei?en, neisen ‘uciskać, prześladować, nienawidzić’.

    Nojszewski - od niemieckiej nazwy osobowej Neis, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nei?en, neisen ‘uciskać, prześladować, nienawidzić’.

    Nojszowski - 1584 od nazwy miejscowej Nojszew (siedleckie, gmina Korytnica).

    Nojtacha - od naić ‘najść’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Neite.

    Nojtal - od naić ‘najść’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Neite.

    Nojtan - od naić ‘najść’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Neite.

    Nojtka - od naić ‘najść’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Neite.

    Nojtkiewicz - od naić ‘najść’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Neite.

    Nojtoń - od naić ‘najść’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Neite.

    Nojtyra - od naić ‘najść’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Neite.

    Nojwald - od niemieckiej nazwy osobowej Neuwald, ta od nazw miejscowych Neuwald, Neuwalde.

    Nokel - od niemieckiej nazwy osobowej Nakel, ta od nazwy miejscowej Nackel lub od polskiego nakieł, nakło ‘zakręt rzeczny’.

    Nokelski - od nazwy miasta Nakło nad Notecią (bydgoskie), Nakło (kilka wsi).

    Nokiel - od niemieckiej nazwy osobowej Nakel, ta od nazwy miejscowej Nackel lub od polskiego nakieł, nakło ‘zakręt rzeczny’.

    Nokielski - od nazwy miasta Nakło nad Notecią (bydgoskie), Nakło (kilka wsi).

    Nol - od niemieckich nazw osobowych Noll, Nohl, te od średnio-wysoko-niemieckiego nël, nëll ‘wierzchołek, szczyt, ostry koniec’.

    Nola - od niemieckich nazw osobowych Noll, Nohl, te od średnio-wysoko-niemieckiego nël, nëll ‘wierzchołek, szczyt, ostry koniec’.

    Nolak - od niemieckich nazw osobowych Noll, Nohl, te od średnio-wysoko-niemieckiego nël, nëll ‘wierzchołek, szczyt, ostry koniec’.

    Nolakowski - od niemieckich nazw osobowych Noll, Nohl, te od średnio-wysoko-niemieckiego nël, nëll ‘wierzchołek, szczyt, ostry koniec’.

    Nolan - od niemieckich nazw osobowych Noll, Nohl, te od średnio-wysoko-niemieckiego nël, nëll ‘wierzchołek, szczyt, ostry koniec’.

    Nolas - od niemieckich nazw osobowych Noll, Nohl, te od średnio-wysoko-niemieckiego nël, nëll ‘wierzchołek, szczyt, ostry koniec’.

    Nolberczak - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Nolberczyk - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Nolberczyński - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Nolberek - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Nolberski - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’.

    Nolbert - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’ lub od imienia złożonego Norbert.

    Nolbertczak - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’ lub od imienia złożonego Norbert.

    Nolbertowicz - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’ lub od imienia złożonego Norbert.

    Nolborczak - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’ lub od imienia złożonego Norbert.

    Nolbort - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’ lub od imienia złożonego Norbert.

    Nolbrzak - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’ lub od imienia złożonego Norbert.

    Nolbrzyk - od imienia Albert, notowanego od XII wieku, z germańskiego Adalbert, pochodzącego od adal ‘szlachetny’ + berht ‘jasny, sławny’ lub od imienia złożonego Norbert.

    Nold - od niemieckich nazw osobowych Nolde, Nuld, te od średnio-wysoko-niemieckiego nölde ‘igła’ lub od imienia Arnold.

    Nolda - od niemieckich nazw osobowych Nolde, Nuld, te od średnio-wysoko-niemieckiego nölde ‘igła’ lub od imienia Arnold.

    Nolde - od niemieckich nazw osobowych Nolde, Nuld, te od średnio-wysoko-niemieckiego nölde ‘igła’ lub od imienia Arnold.

    Nolek - od niemieckich nazw osobowych Noll, Nohl, te od średnio-wysoko-niemieckiego nël, nëll ‘wierzchołek, szczyt, ostry koniec’.

    Nolenda - od łacińskiego molendiator ‘młynarz’ lub od molić ‘molestować’.

    Nolepa - od nalepa ‘okap nad paleniskiem, przypiecek’, nalepić.

    Noleppa - od nalepa ‘okap nad paleniskiem, przypiecek’, nalepić.

    Nolewajka - od nalewać.

    Nolewajko - od nalewać.

    Nolka - od niemieckich nazw osobowych Noll, Nohl, te od średnio-wysoko-niemieckiego nël, nëll ‘wierzchołek, szczyt, ostry koniec’.

    Nolke - od niemieckich nazw osobowych Noll, Nohl, te od średnio-wysoko-niemieckiego nël, nëll ‘wierzchołek, szczyt, ostry koniec’.

    Nolko - od niemieckich nazw osobowych Noll, Nohl, te od średnio-wysoko-niemieckiego nël, nëll ‘wierzchołek, szczyt, ostry koniec’.

    Noll - od niemieckich nazw osobowych Noll, Nohl, te od średnio-wysoko-niemieckiego nël, nëll ‘wierzchołek, szczyt, ostry koniec’.

    Nolle - od niemieckich nazw osobowych Noll, Nohl, te od średnio-wysoko-niemieckiego nël, nëll ‘wierzchołek, szczyt, ostry koniec’.

    Nollek - od niemieckich nazw osobowych Noll, Nohl, te od średnio-wysoko-niemieckiego nël, nëll ‘wierzchołek, szczyt, ostry koniec’.

    Nolnik - od niemieckich nazw osobowych Noll, Nohl, te od średnio-wysoko-niemieckiego nël, nëll ‘wierzchołek, szczyt, ostry koniec’.

    Noloń - od niemieckich nazw osobowych Noll, Nohl, te od średnio-wysoko-niemieckiego nël, nëll ‘wierzchołek, szczyt, ostry koniec’.

    Nolski - od niemieckich nazw osobowych Noll, Nohl, te od średnio-wysoko-niemieckiego nël, nëll ‘wierzchołek, szczyt, ostry koniec’.

    Nolte - od niemieckich nazw osobowych Nolde, Nuld, te od średnio-wysoko-niemieckiego nölde ‘igła’ lub od imienia Arnold.

    Nolywajka - od nalewać.

    Noły - od niemieckich nazw osobowych Noll, Nohl, te od średnio-wysoko-niemieckiego nël, nëll ‘wierzchołek, szczyt, ostry koniec’.

    Nołysz - od niemieckich nazw osobowych Noll, Nohl, te od średnio-wysoko-niemieckiego nël, nëll ‘wierzchołek, szczyt, ostry koniec’.

    Noma - od noma ‘szałas, namiot; choroba, zgorzeń’.

    Nomachowski - od noma ‘szałas, namiot; choroba, zgorzeń’.

    Noman - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Nomańczuk - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Nomański - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Nomczyk - od noma ‘szałas, namiot; choroba, zgorzeń’.

    Nomek - od noma ‘szałas, namiot; choroba, zgorzeń’.

    Nomirski - od nazwy miejscowej Namirowo (elbląskie, gmina Mikołajki Pomorskie).

    Nomysło - od namysł namyślanie się, rozwaga’, od staropolskiego imiennia Namysław.

    Nona - od nona ‘śpiączka’ lub od niemieckich nazw osobowych None, Nonni, te od imion złożonych na Nand-.

    Nonas - od ananas.

    Nonast - od ananas.

    Noncia - od nona ‘śpiączka’ lub od niemieckich nazw osobowych None, Nonni, te od imion złożonych na Nand-.

    Nonckiewicz - od nona ‘śpiączka’ lub od niemieckich nazw osobowych None, Nonni, te od imion złożonych na Nand-.

    Nonczak - od nona ‘śpiączka’ lub od niemieckich nazw osobowych None, Nonni, te od imion złożonych na Nand.

    Nonczkiewicz - od nona ‘śpiączka’ lub od niemieckich nazw osobowych None, Nonni, te od imion złożonych na Nand-.

    Nonek - od nona ‘śpiączka’ lub od niemieckich nazw osobowych None, Nonni, te od imion złożonych na Nand-.

    Noniewicz - od nona ‘śpiączka’ lub od niemieckich nazw osobowych None, Nonni, te od imion złożonych na Nand-.

    Nonik - od nona ‘śpiączka’ lub od niemieckich nazw osobowych None, Nonni, te od imion złożonych na Nand-.

    Nonisz - od nona ‘śpiączka’ lub od niemieckich nazw osobowych None, Nonni, te od imion złożonych na Nand-.

    Nonn - od nona ‘śpiączka’ lub od niemieckich nazw osobowych None, Nonni, te od imion złożonych na Nand-.

    Nonna - od nona ‘śpiączka’ lub od niemieckich nazw osobowych None, Nonni, te od imion złożonych na Nand-.

    Nopal - od nopal ‘roślina, czerwiec amerykański’.

    Nopalik - od nopal ‘roślina, czerwiec amerykański’.

    Nopałła - od nopal ‘roślina, czerwiec amerykański’.

    Nopiórkowski - od nazwy miejscowej Napiórki (ostrołęckie, gmina Rzewnie).

    Nopora - od napierać ‘pchać, naciskać’, naprzeć, napór ‘parcie, napieranie.

    Nor - od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Nora - od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Norach - od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Norajewski - 1419 od nazwy miejscowej Narajów (KrW).

    Norak - 1373 od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Noranowicz - od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Noras - od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Noraś - od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Norbacz - od imienia Norbert, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia germańskiego od nord ‘północ’ + bert ’sławny, znakomity’.

    Norbanowicz - od imienia Norbert, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia germańskiego od nord ‘północ’ + bert ’sławny, znakomity’.

    Norbarciak - od imienia Norbert, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia germańskiego od nord ‘północ’ + bert ’sławny, znakomity’.

    Norbarcik - od imienia Norbert, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia germańskiego od nord ‘północ’ + bert ’sławny, znakomity’.

    Norbeciak - od imienia Norbert, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia germańskiego od nord ‘północ’ + bert ’sławny, znakomity’.

    Norbecki - od imienia Norbert, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia germańskiego od nord ‘północ’ + bert ’sławny, znakomity’.

    Norbelczyk - od imienia Norbert, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia germańskiego od nord ‘północ’ + bert ’sławny, znakomity’.

    Norberciak - od imienia Norbert, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia germańskiego od nord ‘północ’ + bert ’sławny, znakomity’.

    Norbercik - od imienia Norbert, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia germańskiego od nord ‘północ’ + bert ’sławny, znakomity’.

    Norberczak - od imienia Norbert, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia germańskiego od nord ‘północ’ + bert ’sławny, znakomity’.

    Norberczuk - od imienia Norbert, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia germańskiego od nord ‘północ’ + bert ’sławny, znakomity’.

    Norberczyk - od imienia Norbert, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia germańskiego od nord ‘północ’ + bert ’sławny, znakomity’.

    Norbert - od imienia Norbert, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia germańskiego od nord ‘północ’ + bert ’sławny, znakomity’.

    Norbertczak - od imienia Norbert, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia germańskiego od nord ‘północ’ + bert ’sławny, znakomity’.

    Norbertowicz - od imienia Norbert, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia germańskiego od nord ‘północ’ + bert ’sławny, znakomity’.

    Norbierciak - od imienia Norbert, notowanego w Polsce od XIII wieku. Imię pochodzenia germańskiego od nord ‘północ’ + bert ’sławny, znakomity’.

    Norbut - od litewskiej nazwy osobowej Nárbutas, ta od imienia złożonego Nárbotas.

    Norbutt - od litewskiej nazwy osobowej Nárbutas, ta od imienia złożonego Nárbotas.

    Norczyc - 1484 od nur, nurek, ze staropolskiego norek ‘ptak wodny’.

    Norczyk - od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Norczyński - od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Nord - od niemieckich nazw osobowych Nord, Nort, te od Nord ‘północ’ lub od imion złożonych typu Nordbert.

    Norda - od niemieckich nazw osobowych Nord, Nort, te od Nord ‘północ’ lub od imion złożonych typu Nordbert.

    Nordman - od niemieckich nazw osobowych Nord, Nort, te od Nord ‘północ’ lub od imion złożonych typu Nordbert.

    Nordmann - od niemieckich nazw osobowych Nord, Nort, te od Nord ‘północ’ lub od imion złożonych typu Nordbert.

    Nordon - od niemieckich nazw osobowych Nord, Nort, te od Nord ‘północ’ lub od imion złożonych typu Nordbert.

    Nordt - od niemieckich nazw osobowych Nord, Nort, te od Nord ‘północ’ lub od imion złożonych typu Nordbert.

    Nordwig - od niemieckiej nazwy osobowej Nordwind, ta od Nord ‘północ’ + Wind ‘kraniec’.

    Nordwind - od niemieckiej nazwy osobowej Nordwind, ta od Nord ‘północ’ + Wind ‘kraniec’.

    Nordwing - od niemieckiej nazwy osobowej Nordwind, ta od Nord ‘północ’ + Wind ‘kraniec’.

    Nordyn - od niemieckich nazw osobowych Nord, Nort, te od Nord ‘północ’ lub od imion złożonych typu Nordbert.

    Nordyński - od niemieckich nazw osobowych Nord, Nort, te od Nord ‘północ’ lub od imion złożonych typu Nordbert.

    Nordzak - od niemieckich nazw osobowych Nord, Nort, te od Nord ‘północ’ lub od imion złożonych typu Nordbert.

    Noreiks - od litewskiej nazwy osobowej Noréika.

    Norejko - 1764 od litewskiej nazwy osobowej Noréika.

    Norejkowicz - od litewskiej nazwy osobowej Noréika.

    Norek - 1390 od norek ‘gatunek ptaka’.

    Norek - 1390 od nur, nurek, ze staropolskiego norek ‘ptak wodny’.

    Norember - od nazwy miasta Norymberga, dawne niemieckie Norenberg, dziś Nurnberg lub od nazwy miasta Nörenberg, dziś Ińsko (szczecińskie).

    Noremberczyk - od nazwy miasta Norymberga, dawne niemieckie Norenberg, dziś Nurnberg lub od nazwy miasta Nörenberg, dziś Ińsko (szczecińskie).

    Noremberg - od nazwy miasta Norymberga, dawne niemieckie Norenberg, dziś Nurnberg lub od nazwy miasta Nörenberg, dziś Ińsko (szczecińskie).

    Noren - od nazwy miasta Norymberga, dawne niemieckie Norenberg, dziś Nurnberg lub od nazwy miasta Nörenberg, dziś Ińsko (szczecińskie).

    Norenberg - od nazwy miasta Norymberga, dawne niemieckie Norenberg, dziś Nurnberg lub od nazwy miasta Nörenberg, dziś Ińsko (szczecińskie).

    Noreń - od nazwy miasta Norymberga, dawne niemieckie Norenberg, dziś Nurnberg lub od nazwy miasta Nörenberg, dziś Ińsko (szczecińskie).

    Norewicz - od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Noręberg - od nazwy miasta Norymberga, dawne niemieckie Norenberg, dziś Nurnberg lub od nazwy miasta Nörenberg, dziś Ińsko (szczecińskie).

    Norgaś - od litewskiej nazwy osobowej Nórgelas, Nárgelas.

    Norgiel - od litewskiej nazwy osobowej Nórgelas, Nárgelas.

    Norgielewicz - od litewskiej nazwy osobowej Nórgelas, Nárgelas.

    Norkiewicz - od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Norko - 1396 od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Norkowicz - od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Norkowiczuk - od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Norkowski - od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Norkus - od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Norkuś - od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Norman - od niemieckiej nazwy osobowej Nordmann, ta od Nordmann ‘przybysz z północy’.

    Normand - od imion złożonych Nordmund, Nordmand.

    Normandt - od imion złożonych Nordmund, Nordmand.

    Normann - od niemieckiej nazwy osobowej Nordmann, ta od Nordmann ‘przybysz z północy’.

    Normanowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Nordmann, ta od Nordmann ‘przybysz z północy’.

    Normant - od imion złożonych Nordmund, Nordmand.

    Normantowicz - od imion złożonych Nordmund, Nordmand.

    Normatowicz - od imion złożonych Nordmund, Nordmand.

    Normatowski - od imion złożonych Nordmund, Nordmand.

    Normont - od imion złożonych Nordmund, Nordmand.

    Normontowicz - od imion złożonych Nordmund, Nordmand.

    Normunt - od imion złożonych Nordmund, Nordmand.

    Norodowiec - od narodzić się, naród.

    Norolewski - od nazwy miejscowej Narol (przemyskie, gmina Narol).

    Norolski - od nazwy miejscowej Narol (przemyskie, gmina Narol).

    Noroński - od litewskiej nazwy osobowej Narúnas.

    Norowiak - od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Norowicz - od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Norowiczuk - od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Norowski - od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Noroz - od naróg ‘słup graniczny; ostrze pługa’.

    Noroźny - od naróg ‘słup graniczny; ostrze pługa’.

    Norożniak - od naróg ‘słup graniczny; ostrze pługa’.

    Norożnik - od naróg ‘słup graniczny; ostrze pługa’.

    Norożyński - od naróg ‘słup graniczny; ostrze pługa’.

    Norr - od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Norra - od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Norrman - od niemieckiej nazwy osobowej Nordmann, ta od Nordmann ‘przybysz z północy’.

    Norrmann - od niemieckiej nazwy osobowej Nordmann, ta od Nordmann ‘przybysz z północy’.

    Nort - od niemieckich nazw osobowych Nord, Nort, te od Nord ‘północ’ lub od imion złożonych typu Nordbert.

    Norta - od niemieckich nazw osobowych Nord, Nort, te od Nord ‘północ’ lub od imion złożonych typu Nordbert.

    North - od niemieckich nazw osobowych Nord, Nort, te od Nord ‘północ’ lub od imion złożonych typu Nordbert.

    Nortinow - od niemieckich nazw osobowych Nord, Nort, te od Nord ‘północ’ lub od imion złożonych typu Nordbert.

    Nortman - od niemieckich nazw osobowych Nord, Nort, te od Nord ‘północ’ lub od imion złożonych typu Nordbert.

    Norton - od niemieckich nazw osobowych Nord, Nort, te od Nord ‘północ’ lub od imion złożonych typu Nordbert.

    Nortowicz - od niemieckich nazw osobowych Nord, Nort, te od Nord ‘północ’ lub od imion złożonych typu Nordbert.

    Nortowski - od niemieckich nazw osobowych Nord, Nort, te od Nord ‘północ’ lub od imion złożonych typu Nordbert.

    Nortuk - od niemieckich nazw osobowych Nord, Nort, te od Nord ‘północ’ lub od imion złożonych typu Nordbert.

    Nortynowicz - od niemieckich nazw osobowych Nord, Nort, te od Nord ‘północ’ lub od imion złożonych typu Nordbert.

    Noruk - od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Norusz - 1446 od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Norwa - od narwać ‘porwać, nagromadzić, nazbierać’.

    Norwaisz - od litewskiej nazwy osobowej Nórvaišas, Narvaišas.

    Norwajszas - od litewskiej nazwy osobowej Nórvaišas, Narvaišas.

    Norwicz - od narwać ‘porwać, nagromadzić, nazbierać’.

    Norwid - od litewskiej nazwy osobowej Norvydas, Nárvidas.

    Norwind - od niemieckiej nazwy osobowej Nordwind, ta od Nord ‘północ’ + Wind ‘kraniec’.

    Norwint - od niemieckiej nazwy osobowej Nordwind, ta od Nord ‘północ’ + Wind ‘kraniec’.

    Norwisz - od litewskiej nazwy osobowej Nórvaišas, Narvaišas.

    Norwoisz - od litewskiej nazwy osobowej Nórvaišas, Narvaišas.

    Norwojsz - od litewskiej nazwy osobowej Nórvaišas, Narvaišas.

    Noryc - od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Noryca - od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Noryczka - od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Noryk - od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Norymberczyk - od nazwy miasta Norymberga, dawne niemieckie Norenberg, dziś Nurnberg lub od nazwy miasta Nörenberg, dziś Ińsko (szczecińskie).

    Norymberg - 1400 od nazwy miasta Norymberga, dawne niemieckie Norenberg, dziś Nurnberg lub od nazwy miasta Nörenberg, dziś Ińsko (szczecińskie).

    Noryna - od nazwy miasta Norymberga, dawne niemieckie Norenberg, dziś Nurnberg lub od nazwy miasta Nörenberg, dziś Ińsko (szczecińskie).

    Norynberg - 1399 od nazwy miasta Norymberga, dawne niemieckie Norenberg, dziś Nurnberg lub od nazwy miasta Nörenberg, dziś Ińsko (szczecińskie).

    Norynia - od nazwy miasta Norymberga, dawne niemieckie Norenberg, dziś Nurnberg lub od nazwy miasta Nörenberg, dziś Ińsko (szczecińskie).

    Noryń - od nazwy miasta Norymberga, dawne niemieckie Norenberg, dziś Nurnberg lub od nazwy miasta Nörenberg, dziś Ińsko (szczecińskie).

    Noryński - od nazwy miasta Norymberga, dawne niemieckie Norenberg, dziś Nurnberg lub od nazwy miasta Nörenberg, dziś Ińsko (szczecińskie).

    Norys - od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Norysenko - od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Noryskiewicz - od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Norysz - 1442 od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Noryśkiewicz - od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Norzak - 1494 od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Norzec - 1331 od imienia żeńskiego Nora, to od Eleonora, Norbert; też od nora ‘kryjówka; złe pomieszczenie’.

    Nos - 1389 od nos.

    Nosacki - od nos.

    Nosacz - od nos.

    Nosaczenko - od nos.

    Nosaczewski - od nos.

    Nosaczowski - 1346 od nazwy miejscowej Nosaczowice, dziś Naszczowice (nowosądeckie, gmina Podegrodzie).

    Nosadowski - od nasada ‘miejsce osadzenia; podstawa’; nasadzić.

    Nosadrzewski - od nasada ‘miejsce osadzenia; podstawa’; nasadzić.

    Nosadzewski - od nasada ‘miejsce osadzenia; podstawa’; nasadzić.

    Nosak - 1343 od nos.

    Nosakowicz - od nos.

    Nosakowski - od nos.

    Nosal - 1327 od nosal ‘człowie z dużym nosem’.

    Nosala - 1279 od nosal ‘człowie z dużym nosem’.

    Nosalek - 1563 od nosal ‘człowie z dużym nosem’.

    Nosalewicz - od nosal ‘człowie z dużym nosem’.

    Nosalewski - od nosal ‘człowie z dużym nosem’.

    Nosalik - 1660 od nosal ‘człowie z dużym nosem’.

    Nosall - od nosal ‘człowie z dużym nosem’.

    Nosalowicz - 1628 od nosal ‘człowie z dużym nosem’.

    Nosalski - 1620 od nosal ‘człowie z dużym nosem’.

    Nosaluk - od nosal ‘człowie z dużym nosem’.

    Nosalyk - od nos.

    Nosanowicz - od nos.

    Nosańczuk - od nos.

    Nosar - od nos.

    Nosarczuk - od nos.

    Nosarowski - od nos.

    Nosaruk - od nos.

    Nosarzewski - od nos.

    Nosatka - 1371 od nos lub od nosaty.

    Nosatko - 1374 od nos lub od nosaty.

    Nosawin - 1398 od nos.

    Nosażewski - od nos.

    Noschilla - od nosić.

    Noschka - (Śl) od nóż, nóżka.

    Noschylla - od nosić.

    Nosczyk - od nos.

    Nosecki - od nos.

    Nosek - 1231 od nos.

    Nosel - od nosal ‘człowie z dużym nosem’.

    Nosewicz - od nos.

    Nosiadek - (Śl) od nasiadać; nasiadły ‘osiadły’.

    Nosiadlak - od nasiadać; nasiadły ‘osiadły’.

    Nosiadło - od nasiadać; nasiadły ‘osiadły’.

    Nosidlak - od nasiadać; nasiadły ‘osiadły’.

    Nosiewicz - od nos.

    Nosik - od nos.

    Nosilla - od nosić.

    Nosił - 1384 od nosić.

    Nosiła - od nosić.

    Nosiłek - od nosić.

    Nosiński - od nos.

    Nosiołek - od nosić.

    Noska - 1703 od nos.

    Noske - od nos.

    Noski - od nos.

    Noskiewicz - od nos.

    Nosko - 1397 od nos.

    Noskow - od nos.

    Noskowiak - od nos.

    Noskowicz - 1411 od nos.

    Noskowski - od nos.

    Nosol - od nosal ‘człowiek z dużym nosem’.

    Nosolenko - od nosal ‘człowiek z dużym nosem’.

    Nosolewicz - od nosal ‘człowiek z dużym nosem’.

    Nosolik - od nosal ‘człowiek z dużym nosem’.

    Nosoll - od nosal ‘człowiek z dużym nosem’.

    Nosonow - od nos.

    Nosow - od nos.

    Nosowicz - 1444 od nos.

    Nosowiec - od nos.

    Nosowski - 1580 od nazwy miejscowej Nosy (warszawskie, gmina Tarczyn).

    Nosów - od nos.

    Noss - od nos.

    Nossakowski - od nos.

    Nossal - od nos.

    Nossalski - od nos.

    Nossarzewski - od nos.

    Nossek - od nos.

    Nossel - od nos.

    Nossig - (Śl) od nos.

    Nossiński - od nos.

    Nossol - (Śl) od nosal ‘człowie z dużym nosem’.

    Nossow - od nos.

    Nossowicz - od nos.

    Nossowski - od nazwy miejscowej Nosy (warszawskie, gmina Tarczyn).

    Nost - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nostadt - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nostal - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nostalczyk - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Noste - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nostek - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nosteniec - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Noster - od niemieckiej nazwy osobowej Naster, ta od Ast ‘guż, narośl; konar, gałąź’.

    Nosterowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Naster, ta od Ast ‘guż, narośl; konar, gałąź’.

    Nostkiewicz - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nostorek - od niemieckiej nazwy osobowej Naster, ta od Ast ‘guż, narośl; konar, gałąź’.

    Nostoruk - od niemieckiej nazwy osobowej Naster, ta od Ast ‘guż, narośl; konar, gałąź’.

    Nostowski - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nostula - od nastać lub od imienia Anastazy.

    Nosul - od nos.

    Nosula - 1527 od nos.

    Nosyl - od nos.

    Noszak - od nosić, też od imion na No-, typu Nowosiodł.

    Noszczak - od nosić, też od imion na No-, typu Nowosiodł.

    Noszczek - od nosić, też od imion na No-, typu Nowosiodł.

    Noszczenko - od nosić, też od imion na No-, typu Nowosiodł.

    Noszczuk - od nosić, też od imion na No-, typu Nowosiodł.

    Noszczyk - od nosić, też od imion na No-, typu Nowosiodł.

    Noszczyński - od nosić, też od imion na No-, typu Nowosiodł.

    Noszka - od nosić, też od imion na No-, typu Nowosiodł.

    Noszke - od nosić, też od imion na No-, typu Nowosiodł.

    Noszkiewicz - od nosić, też od imion na No-, typu Nowosiodł.

    Noszkin - od nosić, też od imion na No-, typu Nowosiodł.

    Noszko - od nosić, też od imion na No-, typu Nowosiodł.

    Noszkowicz - od nosić, też od imion na No-, typu Nowosiodł.

    Noszkowski - od nosić, też od imion na No-, typu Nowosiodł.

    Noszowski - od nosić, też od imion na No-, typu Nowosiodł.

    Noszycki - od nosić, też od imion na No-, typu Nowosiodł.

    Noszyla - od nosić, też od imion na No-, typu Nowosiodł.

    Noszyła - od nosić, też od imion na No-, typu Nowosiodł.

    Noszyński - od nosić, też od imion na No-, typu Nowosiodł.

    Noś - od nosić, też od imion na No-, typu Nowosiodł.

    Nośkiewicz - od nosić, też od imion na No-, typu Nowosiodł.

    Nośko - od nosić, też od imion na No-, typu Nowosiodł.

    Nośkowiak - od nosić, też od imion na No-, typu Nowosiodł.

    Nośny - od nosić.

    Not - od nota ‘znak zapiska’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Not.

    Nota - od nota ‘znak zapiska’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Not.

    Notała - od nota ‘znak zapiska’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Not.

    Notan - od imienia biblijnego Natan, to z hebrajskiego Natan’ on ‘on (Bóg) dał’.

    Notański - od imienia biblijnego Natan, to z hebrajskiego Natan’ on ‘on (Bóg) dał’.

    Notari - od łacińskiego notarius ‘pisarz prowadzący spisy’.

    Notariusz - 1490 od łacińskiego notarius ‘pisarz prowadzący spisy’.

    Notczak - od nota ‘znak zapiska’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Not.

    Notecki - od nazwy miejscowej Noteś, dziś Noć (konińskie, gmina Wierzbinek).

    Notel - od nota ‘znak zapiska’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Not.

    Notela - od nota ‘znak zapiska’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Not.

    Noteski - 1489 od nazwy miejscowej Noteś, dziś Noć (konińskie, gmina Wierzbinek).

    Noth - od nota ‘znak zapiska’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Not.

    Notka - od nota ‘znak zapiska’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Not.

    Notke - od nota ‘znak zapiska’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Not.

    Notkowski - od nota ‘znak zapiska’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Not.

    Noto - od nota ‘znak zapiska’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Not.

    Notoniewski - od imienia biblijnego Natan, to z hebrajskiego Natan’ on ‘on (Bóg) dał’.

    Notoń - od imienia biblijnego Natan, to z hebrajskiego Natan’ on ‘on (Bóg) dał’.

    Notoński - od imienia biblijnego Natan, to z hebrajskiego Natan’ on ‘on (Bóg) dał’.

    Notowicz - od nota ‘znak zapiska’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Not.

    Notowski - od nota ‘znak zapiska’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Not.

    Nottke - od nota ‘znak zapiska’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Not.

    Notulla - od nota ‘znak zapiska’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Not.

    Notz - od noc lub od niemieckiej nazwy osobowej Notz.

    Notzel - od noc lub od niemieckiej nazwy osobowej Notz.

    Notzol - od noc lub od niemieckiej nazwy osobowej Notz.

    Notzon - od noc lub od niemieckiej nazwy osobowej Notz.

    Notzoń - od noc lub od niemieckiej nazwy osobowej Notz.

    Nova - od nowy.

    Novak - od nowy.

    Novak-Zempliński - złożenia brak; Novak od nowy; Zempliński brak.

    Novotna - od nowy.

    Novotni - od nowy.

    Novotny - od nowy.

    Novottny - od nowy.

    Novy - od nowy.

    Nowa - od nowy.

    Nowach - od nowy.

    Nowachowicz - od nowy.

    Nowacień - od nowy.

    Nowacik - od nowy.

    Nowacin - od nowy.

    Nowaciński - od nowy.

    Nowack - od nowy.

    Nowacki - 1733 od nowy.

    Nowacy - od nowy.

    Nowacyk - od nowy.

    Nowacz - od nowy.

    Nowaczak - od nowy.

    Nowaczek - 1526 od nowy.

    Nowaczenko - od nowy.

    Nowaczewski - od nowy.

    Nowaczka - od nowy.

    Nowaczkiewicz - od nowy.

    Nowaczkow - od nowy.

    Nowaczkowski - od nowy.

    Nowaczuk - od nowy.

    Nowaczy - od nowy.

    Nowaczyk - 1514 od nowy.

    Nowaczyński - od nowy.

    Nować - od nowy.

    Nowadczyk - od nowy.

    Nowadzki - od nowy.

    Nowagórski - od nazw miejscowych Nowa Góra (kilka miejscowości).

    Nowajczyk - od nowy.

    Nowajski - od nowy.

    Nowak - 1335 od nowy; od nowak ‘człowiek nowy, przybysz’.

    Nowak-Beskidzki - złożenia brak; Nowak 1335 od nowy; od nowak ‘człowiek nowy, przybysz’; Beskidzki od nazwy gór Beskid.

    Nowak-Chałas - złożenia brak; Nowak 1335 od nowy; od nowak ‘człowiek nowy, przybysz’; Chałas od hałas ‘wrzawa, krzyk’.

    Nowak-Gadzina - złożenia brak; Nowak 1335 od nowy; od nowak ‘człowiek nowy, przybysz’; Gadzina od gad, gadzina.

    Nowak-Hałas - złożenia brak; Nowak 1335 od nowy; od nowak ‘człowiek nowy, przybysz’; Hałas od hałas ‘wrzawa, krzyk’.

    Nowakiewicz - od nowy.

    Nowakiewitz - od nowy.

    Nowakińska - od nowy.

    Nowakis - od nowy.

    Nowak-Juraszek - złożenia brak; Nowak 1335 od nowy; od nowak ‘człowiek nowy, przybysz’; Juraszek 1447– od imienia Jerzy. Greckie imię Georgios, to od georgós ‘rolnik’ przejmowane było przez języki słowiańskie w kilku postaciach. W staropolszczyźnie znane były formy Jerzy, Jura, Jurg, na Kresach Wschodnich Jurij.

    Nowak-Lewicki - złożenia brak; Nowak 1335 od nowy; od nowak ‘człowiek nowy, przybysz’; Lewicki 1659 od lewy, w pochodnych też od imienia Leon i od hebrajskiego Levi.

    Nowak-Lipiński - złożenia brak; Nowak 1335 od nowy; od nowak ‘człowiek nowy, przybysz’; Lipiński 1400 od nazw miejscowych typu Lipno, Lipiny.

    Nowak-Mazur - złożenia brak; Nowak 1335 od nowy; od nowak ‘człowiek nowy, przybysz’; Mazur 1425 od Mazur ‘człowiek pochodzący z północnego Mazowsza’.

    Nowak-Nowakowski - złożenia brak; Nowak 1335 od nowy; od nowak ‘człowiek nowy, przybysz’; Nowakowski 1642 od nowy.

    Nowakoński - od nowy.

    Nowakoski - od nowy.

    Nowakow - 1416 od nowy.

    Nowakowicz - 1403 od nowy.

    Nowakowiec - od nowy.

    Nowakowska - od nowy.

    Nowakowski - 1642 od nowy.

    Nowaków - od nowy.

    Nowak-Przygodzki - złożenia brak; Nowak 1335 od nowy; od nowak ‘człowiek nowy, przybysz’; Przygodzki

    Nowak-Szymański - złożenia brak; Nowak 1335 od nowy; od nowak ‘człowiek nowy, przybysz’; Szymański

    Nowak-Walentynowicz - złożenia brak; Nowak 1335 od nowy; od nowak ‘człowiek nowy, przybysz’; Walentynowicz od imienia Walenty, znanego w Polsce od XV wieku. Imię pochodzi od łacińskiego Walens (-tis) ‘mocny, potężny’ lub od niemieckij nazwy etnicznej Valens. W języku łacińskim znane też było imię Valentinus, od którego pochodzi polskie Walentyn. Formy Walentyn i Walenty używane były wymiennie.

    Nowak-Wójcik - złożenia brak; Nowak 1335 od nowy; od nowak ‘człowiek nowy, przybysz’; Wójcik 1660 od imienia Wojciech, także od wójt.

    Nowak-Zając - złożenia brak; Nowak 1335 od nowy; od nowak ‘człowiek nowy, przybysz’; Zając 1313 od zając.

    Nowak-Ziółkowski - złożenia brak; Nowak 1335 od nowy; od nowak ‘człowiek nowy, przybysz’; Ziółkowski 1630 od nazw miejscowych Ziółków, Ziółkowo (kilka wsi).

    Nowal - od nowy.

    Nowalaniec - od nowy.

    Nowalany - od nowy.

    Nowalczyk - od nowy.

    Nowald - od nowy.

    Nowalewski - od nowy.

    Nowalik - od nowy.

    Nowaliński - od nowy.

    Nowalis - od nowy.

    Nowalk - od nowy.

    Nowalkowski - od nowy.

    Nowalnicki - od nowy.

    Nowalony - od nowy.

    Nowalski - od nowy.

    Nowaluk - od nowy.

    Nowalz - od nowy.

    Nowała - od nawalić ‘narzucać, nabić’, nawała ‘atak, najazd; silna fala, burza’; od nowy.

    Nowałka - od nawalić ‘narzucać, nabić’, nawała ‘atak, najazd; silna fala, burza’; od nowy.

    Nowański - od nowy.

    Nowar - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nowara - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nowarczuk - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nowarczyk - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nowarka - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nowarkiewicz - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nowarko - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nowarowicz - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nowarowski - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nowarra - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nowarski - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nowaryc - od nowo + ryt ‘obrządek’, też ‘skrawek’.

    Nowaryński - od nawarzyć ‘nagotować’, nawar ‘wywar’, nawara ‘karma warzona dla bydła’.

    Nowaryt - od nowo + ryt ‘obrządek’, też ‘skrawek’.

    Nowarz - od nowy.

    Nowas - od nowy.

    Nowasad - 1545 od nowo + sadzać (= nowoosiadły).

    Nowasadzki - od nowo + sadzać (= nowoosiadły).

    Nowasielski - od nazw miejscowych Nowe Sioło, Nowosielce (kilka wsi).

    Nowaski - od nowy.

    Nowastowski - od nazw miejscowych Nowy Staw, Nowostawy (kilka miejscowości).

    Nowasz - od nowy.

    Nowasza - od nowy.

    Nowaszczuk - od nowy.

    Nowaszelski - od nowy.

    Nowaszewski - od nowy.

    Nowaszuk - od nowy.

    Nowaszyński - od nowy.

    Nowaś - od nowy.

    Nowatciński - od nowy.

    Nowatczyk - od nowy.

    Nowatczyński - od nowy.

    Nowatis - (Śl) od nowy.

    Nowatius - (Śl) od nowy.

    Nowatka - od nowy.

    Nowatkiewicz - od nowy.

    Nowatkis - od nowy.

    Nowatko - od nowy.

    Nowatkowski - od nowy.

    Nowatorski - od nowy.

    Nowatowski - od nowy.

    Nowatyński - od nowy.

    Nowatzki - od nowy.

    Nowatzky - od nowy.

    Nowawczyk - od nowy.

    Nowawko - od nowy.

    Nowawsiak - od nowy.

    Nowc - (Pom) od nowy.

    Nowca - (Pom) od nowy.

    Nowciński - od nowy.

    Nowcki - (Pom) od nowy.

    Nowcow - od nowy.

    Nowcz - od nowy.

    Nowczak - od nowy.

    Nowczan - od nowy.

    Nowczeniuk - od nowy.

    Nowczuk - od nowy.

    Nowczyk - od nowy.

    Nowczyn - od nowy.

    Nowczyński - od nowy.

    Nowe - od nowy.

    Nowecki - od nowy.

    Nowejko - od nowy.

    Nowek - 1400 od nowy.

    Nowel - od nowy.

    Noweli - od nowy.

    Nowelli - od nowy.

    Nowelski - od nowy.

    Nowemberski - od niemieckich nazw osobowych Neuberg, Neuburg, Neuberger, te od nazwy miejscowej Neuberg.

    Nower - od niemieckiej nazwy osobowej Növer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nover ‘brzeg’.

    Noweracki - od niemieckiej nazwy osobowej Növer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nover ‘brzeg’.

    Nowerek - od niemieckiej nazwy osobowej Növer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nover ‘brzeg’.

    Nowerman - od niemieckiej nazwy osobowej Növer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nover ‘brzeg’.

    Nowerski - od niemieckiej nazwy osobowej Növer, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nover ‘brzeg’.

    Noweta - od nowy.

    Nowi - od nowy.

    Nowiacki - od nowy.

    Nowiak - 1541 od nowy.

    Nowialis - od nowy.

    Nowiasz - od nowy.

    Nowiaszak - od nowy.

    Nowiaszek - od nowy.

    Nowic - od nowy.

    Nowich - od nowy.

    Nowicki - 1445 od nazwy miejscowej Nowica (KrW).

    Nowicki - 1757 od nowy.

    Nowicz - od nowy.

    Nowiczenko - od nowy.

    Nowiczeńko - od nowy.

    Nowiczewski - od nowy.

    Nowiczka - od nowy.

    Nowiczki - od nowy.

    Nowiczkow - od nowy.

    Nowiczków - od nowy.

    Nowiczonek - od nowy.

    Nowiczuk - od nowy.

    Nowiec - 1423 od nazwy miejscowej Nowiec (poznańskie, gmina Dolsk).

    Nowiec - od nowy.

    Nowiecki - 1416 od nazwy miejscowej Nowiec (poznańskie, gmina Dolsk).

    Nowieński - od nowy.

    Nowierski - od nowy.

    Nowieśniak - od nawieś ‘śnieg wiszący na gałęziach’.

    Nowijalis - od nowy.

    Nowijasz - od nowy.

    Nowik XIV wiek - od nowy.

    Nowik-Bołdyk - złożenia brak; Nowik XIV wiek od nowy; Bołdyk

    Nowik-Bołtyk - złożenia brak; Nowik XIV wiek od nowy; Bołtyk

    Nowikiewicz - od nowy.

    Nowik-Nowicki - złożenia brak; Nowik XIV wiek od nowy; Nowicki 1757 od nowy.

    Nowikow - od nowy.

    Nowikow - od nowy.

    Nowikowski - od nowy.

    Nowików - od nowy.

    Nowina - 1402 od nowy; nowina ‘nowość, wiadomość’.

    Nowina-Konopka - złożenia brak; Nowina 1402 od nowy; nowina ‘nowość, wiadomość’; Konopka 1393 od konopie, konopka.

    Nowina-Kwiatkowski - złożenia brak; Nowina 1402 od nowy; nowina ‘nowość, wiadomość’; Kwiatkowski 1386 od nazw miejscowych Kwiatkowice, Kwiatków, Kwiatki.

    Nowina-Sroczyński - złożenia brak; Nowina 1402 od nowy; nowina ‘nowość, wiadomość’; Sroczyński 1397 od nazwy miejscowej Sroczyn (poznańskie, gmina Kiszkowo).

    Nowina-Witkowski - złożenia brak; Nowina 1402 od nowy; nowina ‘nowość, wiadomość’; Witkowski 1387 od nazw miejscowych Witkowice, Witków (kilka wsi).

    Nowinka - 1265 od nowy.

    Nowinkowski - od nowy.

    Nowinkowski - od nowy.

    Nowinowski - od nowy.

    Nowiński - 1700 od nowy.

    Nowiński - od nazw miejscowych Nowina, Nowiny (kilka wsi) lub od nowina.

    Nowis - od nowy.

    Nowisiński - od nowy.

    Nowiski - od nowy.

    Nowisz - od nowy.

    Nowiszewski - od nowy.

    Nowiś - od nowy.

    Nowitkiewicz - od nowy.

    Nowitkowicz - od nowy.

    Nowitzki - od nowy.

    Nowius - od nowy.

    Nowjalis - od nowy.

    Nowka - od nowy.

    Nowko - 1383 od nowy.

    Nowkowicz - od nowy.

    Nowlak - od nowy.

    Nowlik - od nowy.

    Nowobielski - 1635 od nazwy miejscowej Nowa Biała (nowosądeckie, gmina Nowy Targ).

    Nowobilski - 1661 od nazwy miejscowej Nowa Biała (nowosądeckie, gmina Nowy Targ).

    Nowobraniec - od nowy.

    Nowoc - od nowy.

    Nowociej - od nowy.

    Nowociel - od nowy.

    Nowocien - od nowy.

    Nowocień - od nowy.

    Nowocieński - od nowy.

    Nowocik - od nowy.

    Nowocin - od nowy.

    Nowociń - od nowy.

    Nowociński - od nowy.

    Nowocki - od nowy.

    Nowocyn - od nowy.

    Nowocz - od nowy.

    Nowoczek - od nowy.

    Nowoczen - od nowy.

    Nowoczin - od nowy.

    Nowoczyk - od nowy.

    Nowoczyn - od nowy.

    Nowoczyński - od nowy.

    Nowoć - od nowy.

    Nowodczyński - od nawodzić ‘naprowadzać’, nawód ‘namowa’.

    Nowodka - od nawodzić ‘naprowadzać’, nawód ‘namowa’.

    Nowodło - od nawodzić ‘naprowadzać’, nawód ‘namowa’.

    Nowodworny - od nazwy miejscowej Nowy Dwór (kilka miejscowości).

    Nowodworski - 1418 od nazwy miejscowej Nowy Dwór (kilka miejscowości).

    Nowodycz - od nawodzić ‘naprowadzać’, nawód ‘namowa’.

    Nowodyło - od nawodzić ‘naprowadzać’, nawód ‘namowa’.

    Nowodzielski - od nawodzić ‘naprowadzać’, nawód ‘namowa’.

    Nowodziński - od nawodzić ‘naprowadzać’, nawód ‘namowa’.

    Nowogorski - od nazw miejscowych Nowa Góra (kilka miejscowości).

    Nowogórski - 1471 od nazw miejscowych Nowa Góra (kilka miejscowości).

    Nowogroder - od nazw miejscowych Nowogród, Nowy Gródek (kilka miejscowości).

    Nowogrodzki - od nazw miejscowych Nowogród, Nowy Gródek (kilka miejscowości).

    Nowogródzki - od nazw miejscowych Nowogród, Nowy Gródek (kilka miejscowości).

    Nowoik - od imienia Nawoj, to od na + woj ‘wojownik’ lub też od nawoj ‘wał w warsztacie tkackim’.

    Nowojciak - od imienia Nawoj, to od na + woj ‘wojownik’ lub też od nawoj ‘wał w warsztacie tkackim’; od nowy.

    Nowojczyk - od imienia Nawoj, to od na + woj ‘wojownik’ lub też od nawoj ‘wał w warsztacie tkackim’; od nowy.

    Nowojewski - od imienia Nawoj, to od na + woj ‘wojownik’ lub też od nawoj ‘wał w warsztacie tkackim’.

    Nowojka - od imienia Nawoj, to od na + woj ‘wojownik’ lub też od nawoj ‘wał w warsztacie tkackim’.

    Nowojowski - 1431 od nazwy miejscowej Nawojowa (nowosądeckie, gmina Nawojowa).

    Nowojski - od nowy.

    Nowok - (Śl) od nowy.

    Nowokowski - od nowy.

    Nowokszczona - od nowy + chrzczony.

    Nowokszczonów - od nowy + chrzczony.

    Nowokszczony - od nowy + chrzczony.

    Nowomberski - od niemieckich nazw osobowych Neuberg, Neuburg, Neuberger, te od nazwy miejscowej Neuberg.

    Nowomiejski - 1591 od nazwy miejscowej Nowe Miasto (kilka miejscowości).

    Nowomieski - 1397 od nazwy miejscowej Nowe Miasto (kilka miejscowości).

    Nowomłyński - 1598 od nazwy miejscowej Nowy Młyn (kilka wsi).

    Nowopolski - 1558 od nazwy miejscowej Nowe Pole (kilka wsi).

    Noworacki - od nowo + rodzić, noworodek, noworodny.

    Noworad - od nowo + rodzić, noworodek, noworodny.

    Noworadzki - od nowo + rodzić, noworodek, noworodny.

    Noworod - od nowo + rodzić, noworodek, noworodny.

    Noworodnik - od nowo + rodzić, noworodek, noworodny.

    Noworodzki - od nowo + rodzić, noworodek, noworodny.

    Noworol - od noworola ‘nowy grunt uprawny’.

    Noworolnik - 1673 od nowy + rolnik.

    Noworolski - od noworola ‘nowy grunt uprawny’.

    Noworól - od noworola ‘nowy grunt uprawny’.

    Noworul - od noworola ‘nowy grunt uprawny’.

    Noworycki - od nowo + ryt ‘obrządek’, też ‘skrawek’.

    Noworyła - od nowo + ryt ‘obrządek’, też ‘skrawek’.

    Noworyń - od nowo + ryt ‘obrządek’, też ‘skrawek’.

    Noworyt - od nowo + ryt ‘obrządek’, też ‘skrawek’.

    Noworyta - 1723 od nowo + ryt ‘obrządek’, też ‘skrawek’.

    Noworytko - od nowo + ryt ‘obrządek’, też ‘skrawek’.

    Noworytowski - od nowo + ryt ‘obrządek’, też ‘skrawek’.

    Noworytta - od nowo + ryt ‘obrządek’, też ‘skrawek’.

    Noworytto - od nowo + ryt ‘obrządek’, też ‘skrawek’.

    Noworzył - od nowo + ryt ‘obrządek’, też ‘skrawek’.

    Noworzyłów - od nowo + ryt ‘obrządek’, też ‘skrawek’.

    Noworzyn - od nowo + ryt ‘obrządek’, też ‘skrawek’.

    Noworzyń - od nowo + ryt ‘obrządek’, też ‘skrawek’.

    Nowos - od nowy.

    Nowosacki - od nowo + sadzać (= nowoosiadły).

    Nowosada - od nowo + sadzać (= nowoosiadły).

    Nowosadiuk - od nowo + sadzać (= nowoosiadły).

    Nowosadko - od nowo + sadzać (= nowoosiadły).

    Nowosadkowicz - 1565 od nowo + sadzać (= nowoosiadły).

    Nowosado - od nowo + sadzać (= nowoosiadły).

    Nowosadowicz - 1558 od nowo + sadzać (= nowoosiadły).

    Nowosadowicz - 1558 od nowo + sadzać (= nowoosiadły).

    Nowosadowski - od nowo + sadzać (= nowoosiadły).

    Nowosadski - od nowo + sadzać (= nowoosiadły).

    Nowosadzki - od nowo + sadzać (= nowoosiadły).

    Nowoseda - od nowo + sadzać (= nowoosiadły); od nowo + siad, siadły ‘osiadły’.

    Nowosełow - od nowo + sadzać (= nowoosiadły); od nowo + siad, siadły ‘osiadły’.

    Nowosiad - od nowo + sadzać (= nowoosiadły); od nowo + siad, siadły ‘osiadły’.

    Nowosiadła - od nowo + sadzać (= nowoosiadły); od nowo + siad, siadły ‘osiadły’.

    Nowosiadło - od nowo + sadzać (= nowoosiadły); od nowo + siad, siadły ‘osiadły’.

    Nowosiadłuk - od nowo + sadzać (= nowoosiadły); od nowo + siad, siadły ‘osiadły’.

    Nowosiadły - od nowo + sadzać (= nowoosiadły); od nowo + siad, siadły ‘osiadły’.

    Nowosiadłyk - od nowo + sadzać (= nowoosiadły); od nowo + siad, siadły ‘osiadły’.

    Nowosiak - od nowo + sadzać (= nowoosiadły); od nowo + siad, siadły ‘osiadły’.

    Nowosiedlski - 1498 od nazw miejscowych Nowe Sioło, Nowosielce (kilka wsi).

    Nowosielak - od nowo + sadzać (= nowoosiadły); od nowo + siad, siadły ‘osiadły’.

    Nowosielec - od nowo + sadzać (= nowoosiadły); od nowo + siad, siadły ‘osiadły’.

    Nowosielecki - od nowo + sadzać (= nowoosiadły); od nowo + siad, siadły ‘osiadły’.

    Nowosielenko - od nowo + sadzać (= nowoosiadły); od nowo + siad, siadły ‘osiadły’.

    Nowosielski - 1497 od nazw miejscowych Nowe Sioło, Nowosielce (kilak wsi).

    Nowosiełow - od nowo + sadzać (= nowoosiadły); od nowo + siad, siadły ‘osiadły’.

    Nowosilec - od nowo + sadzać (= nowoosiadły); od nowo + siad, siadły ‘osiadły’.

    Nowosilecki - od nowo + sadzać (= nowoosiadły); od nowo + siad, siadły ‘osiadły’.

    Nowosilski - od nowo + sadzać (= nowoosiadły); od nowo + siad, siadły ‘osiadły’.

    Nowosiłec - od nowo + sadzać (= nowoosiadły); od nowo + siad, siadły ‘osiadły’.

    Nowosiodł - 1206 od nowo + sadzać (= nowoosiadły); od nowo + siad, siadły ‘osiadły’

    Nowosiodła - od nowo + sadzać (= nowoosiadły); od nowo + siad, siadły ‘osiadły’.

    Nowosiołow - od nowo + sadzać (= nowoosiadły); od nowo + siad, siadły ‘osiadły’.

    Nowosołow - od nowo + sadzać (= nowoosiadły); od nowo + siad, siadły ‘osiadły’.

    Nowosołów - od nowo + sadzać (= nowoosiadły); od nowo + siad, siadły ‘osiadły’.

    Nowostawski - od nazw miejscowych Nowy Staw, Nowostawy (kilka miejscowości).

    Nowostowski - od nazw miejscowych Nowy Staw, Nowostawy (kilka miejscowości).

    Nowosz - 1204 od nowy.

    Nowosza - od nowy.

    Nowoszak - od nowy.

    Nowoszek - od nowy.

    Nowoszewski - od nowy.

    Nowoszycki - od nowy.

    Nowoszyn - od nowy.

    Nowoszyński - od nowy.

    Nowościadłyk - od nowo + sadzać (= nowoosiadły); od nowo + siad, siadły ‘osiadły’.

    Nowotarski - 1529 od nazwy miasta Nowy Targ (nowosądeckie).

    Nowotczyński - od nowy.

    Nowotek - od nowy.

    Nowotka - od nowy.

    Nowotko - od nowy.

    Nowotkowski - od nowy.

    Nowotna - od nowy.

    Nowotniak - od nowy.

    Nowotnik - od nowy.

    Nowotniok - od nowy.

    Nowotnok - od nowy.

    Nowotnow - od nowy.

    Nowotny - 1426 od nowy; nowotny ‘ człowiek nowy; człowiek przyjmujący nową wiarę.

    Nowotorski - od nazwy miasta Nowy Targ (nowosądeckie).

    Nowotowski - od nowy.

    Nowotsch - od nowy.

    Nowottna - od nowy.

    Nowottnik - od nowy.

    Nowottny - od nowy.

    Nowotyński - od nowy.

    Nowotzek - od nowy.

    Nowotzin - od nowy.

    Nowowiejski - 1621 od nazwy miejscowej Nowa Wieś (liczne).

    Nowowieski - 1387 od nazwy miejscowej Nowa Wieś (liczne).

    Nowowsiak - od nazwy miejscowej Nowa Wieś (liczne).

    Nowozin - od staropolskiego nowożenia ‘świeżo ożeniony, pan młody’.

    Nowoziński - od staropolskiego nowożenia ‘świeżo ożeniony, pan młody’.

    Nowożen - od staropolskiego nowożenia ‘świeżo ożeniony, pan młody’.

    Nowożeniuk - od staropolskiego nowożenia ‘świeżo ożeniony, pan młody’.

    Nowożenna - od staropolskiego nowożenia ‘świeżo ożeniony, pan młody’.

    Nowożenny - od staropolskiego nowożenia ‘świeżo ożeniony, pan młody’.

    Nowożeński - od staropolskiego nowożenia ‘świeżo ożeniony, pan młody’.

    Nowożna - od staropolskiego nowożenia ‘świeżo ożeniony, pan młody’.

    Nowożycki - od staropolskiego nowożenia ‘świeżo ożeniony, pan młody’.

    Nowożyn - od staropolskiego nowożenia ‘świeżo ożeniony, pan młody’.

    Nowożyński - od staropolskiego nowożenia ‘świeżo ożeniony, pan młody’.

    Nowój - od imienia Nawoj, to od na + woj ‘wojownik’ lub też od nawoj ‘wał w warsztacie tkackim’.

    Nowólski - od nowy.

    Nowra - od nawrzeć ‘nasiągnąć, naciągnąć’.

    Nowrat - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nowro - od nawrzeć ‘nasiągnąć, naciągnąć’.

    Nowrocik - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nowrocin - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nowrocki - (Śl) od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nowroczik - (Śl) od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nowrot - (Śl) od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nowrota - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nowrotek - (Śl) od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nowroth - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nowrotkiewicz - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nowrotny - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nowrotok - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nowrotowicz - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nowrottek - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nowrót - od nawracać ‘zawracać’, nawracać się ‘przyjąć inną religię’.

    Nows - od nowy.

    Nowski - 1392 od nazwy miejscowej Nowe (kilka miejscowości).

    Nowula - od nowy.

    Nowy - 1642 od nowy.

    Nowycz - od nowy.

    Nowyczyk - od nowy.

    Nowyczyński - od nowy.

    Nowyj - od nowy.

    Nowyk - od nowy.

    Nowysz - od nowy.

    Noyszewski - od nazwy miejscowej Nojszew (siedleckie, gmina Korytnica).

    Nozarczyk - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nozary - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nozdera - od nozdrze ‘otwór nosowy’.

    Nozderka - 1389 od nozdrze ‘otwór nosowy’.

    Nozderko - od nozdrze ‘otwór nosowy’.

    Nozderski - od nozdrze ‘otwór nosowy’.

    Nozdraczew - od nozdrze ‘otwór nosowy’.

    Nozdraczyk - od nozdrze ‘otwór nosowy’.

    Nozdrak - 1314 od nozdrze ‘otwór nosowy’.

    Nozdrew - od nozdrze ‘otwór nosowy’.

    Nozdrowicz - od nozdrze ‘otwór nosowy’.

    Nozdruk - od nozdrze ‘otwór nosowy’.

    Nozdryn - od nozdrze ‘otwór nosowy’.

    Nozdryno - od nozdrze ‘otwór nosowy’.

    Nozdryn-Płotnicki - złożenia brak; Nozdryn od nozdrze ‘otwór nosowy’; Płotnicki 1618 od nazwy miejscowej Plotnica

    Nozdryń - od nozdrze ‘otwór nosowy’.

    Nozdryń-Płotnicki - złożenia brak; Nozdryń od nozdrze ‘otwór nosowy’; Płotnicki 1618 od nazwy miejscowej Plotnica

    Nozdrzec - od nozdrze ‘otwór nosowy’.

    Nozdrzykowski - od nozdrze ‘otwór nosowy’.

    Nozdrzyń - od nozdrze ‘otwór nosowy’.

    Nozdżykowski - od nóż, nóżka.

    Nozel - od nóż, nóżka.

    Nozewski - od nóż, nóżka.

    Nozicki - od nóż, nóżka.

    Noziemek - od nazima ‘’późna jesień’.

    Nozik - od nóż, nóżka.

    Nozimek - od nazima ‘’późna jesień’.

    Noziński - od nóż, nóżka.

    Nozio - od nóż, nóżka.

    Nozon - od nóż, nóżka.

    Nozoń - od nóż, nóżka.

    Nozorek - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nozorko - od imienia Nazar, to od greckiego Nasários ‘Nazareńczyk’.

    Nozulak - od nóż, nóżka.

    Nozuł - od nóż, nóżka.

    Noż - od nóż, nóżka.

    Nożak - od nóż, nóżka.

    Nożewicz - od nóż, nóżka.

    Nożewnik - 1471 od nóż, nóżka; od staropolskiego nożownik ‘rzemieślnik wyrabiający noże’.

    Nożewski - od nóż, nóżka.

    Nożka - od nóż, nóżka.

    Nożkiewicz - od nóż, nóżka.

    Nożkin - od nóż, nóżka.

    Nożko - od nóż, nóżka.

    Nożnin - od nóż, nóżka.

    Nożny - od nóż, nóżka.

    Nożownik - od nóż, nóżka; od staropolskiego nożownik ‘rzemieślnik wyrabiający noże’.

    Nożowski - od nóż, nóżka.

    Nożyc - od nóż, nóżka.

    Nożyczkowski - od nóż, nóżka.

    Nożyk - od nóż, nóżka.

    Nożykiewicz - od nóż, nóżka.

    Nożykowski - od nóż, nóżka.

    Nożyniec - od nóż, nóżka.

    Nożynko - od nóż, nóżka.

    Nożyński - od nóż, nóżka.

    Nór - od nur, nurek, ze staropolskiego norek ‘ptak wodny’.

    Nórczyk - od nur, nurek, ze staropolskiego norek ‘ptak wodny’.

    Nórek - od nur, nurek, ze staropolskiego norek ‘ptak wodny’.

    Nówek - od nowy.

    Nówiński - od nazw miejscowych Nowina, Nowiny (kilka wsi) lub od nowina.

    Nówka - od nowy.

    Nózka - od nóż, nóżka.

    Nóźka - od nóż, nóżka.

    Nóżka - 1390 od nóżka.

    Nóżkiewicz - od nóż, nóżka.

    Nóżko - od nóż, nóżka.

    Nóżkowski - od nóż, nóżka.

    Nóżnikiewicz - od nóż, nóżka.

    Nóżyński - od nóż, nóżka.

    Nubert - od niemieckich nazw osobowych Nobert, Nubert, te od staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego Notbert.

    Nuborczyk - od niemieckich nazw osobowych Nobert, Nubert, te od staro-wysoko-niemieckiego imienia złożonego Notbert.

    Nuc - od niemieckiej nazwy osobowej Nutz lub od gwarowego nucać, nuczać, nucić ‘wszędzie popatrzeć’, od gwarowego nuczyć ‘uciekać, umykać’.

    Nucek - od niemieckiej nazwy osobowej Nutz lub od gwarowego nucać, nuczać, nucić ‘wszędzie popatrzeć’, od gwarowego nuczyć ‘uciekać, umykać’.

    Nuch - od nukać, nuchać ‘nękać, ponaglać’.

    Nuchalski - od nukać, nuchać ‘nękać, ponaglać’.

    Nucher - od nukać, nuchać ‘nękać, ponaglać’.

    Nuchimowicz - od nukać, nuchać ‘nękać, ponaglać’.

    Nuchlewicz - od nukać, nuchać ‘nękać, ponaglać’.

    Nuchner - od nukać, nuchać ‘nękać, ponaglać’.

    Nuchniadowicz - od nukać, nuchać ‘nękać, ponaglać’.

    Nuchok - (Śl) od nukać, nuchać ‘nękać, ponaglać’.

    Nuchowski - od nukać, nuchać ‘nękać, ponaglać’.

    Nucia - od niemieckiej nazwy osobowej Nutz lub od gwarowego nucać, nuczać, nucić ‘wszędzie popatrzeć’, od gwarowego nuczyć ‘uciekać, umykać’.

    Nuciak - od niemieckiej nazwy osobowej Nutz lub od gwarowego nucać, nuczać, nucić ‘wszędzie popatrzeć’, od gwarowego nuczyć ‘uciekać, umykać’.

    Nuciński - od niemieckiej nazwy osobowej Nutz lub od gwarowego nucać, nuczać, nucić ‘wszędzie popatrzeć’, od gwarowego nuczyć ‘uciekać, umykać’.

    Nuckiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Nutz lub od gwarowego nucać, nuczać, nucić ‘wszędzie popatrzeć’, od gwarowego nuczyć ‘uciekać, umykać’.

    Nuckowski - od niemieckiej nazwy osobowej Nutz lub od gwarowego nucać, nuczać, nucić ‘wszędzie popatrzeć’, od gwarowego nuczyć ‘uciekać, umykać’.

    Nucoń - od niemieckiej nazwy osobowej Nutz lub od gwarowego nucać, nuczać, nucić ‘wszędzie popatrzeć’, od gwarowego nuczyć ‘uciekać, umykać’.

    Nucos - od niemieckiej nazwy osobowej Nutz lub od gwarowego nucać, nuczać, nucić ‘wszędzie popatrzeć’, od gwarowego nuczyć ‘uciekać, umykać’.

    Nucyna - od niemieckiej nazwy osobowej Nutz lub od gwarowego nucać, nuczać, nucić ‘wszędzie popatrzeć’, od gwarowego nuczyć ‘uciekać, umykać’.

    Nucz - od niemieckiej nazwy osobowej Nutz lub od gwarowego nucać, nuczać, nucić ‘wszędzie popatrzeć’, od gwarowego nuczyć ‘uciekać, umykać’.

    Nuczak - od niemieckiej nazwy osobowej Nutz lub od gwarowego nucać, nuczać, nucić ‘wszędzie popatrzeć’, od gwarowego nuczyć ‘uciekać, umykać’.

    Nuczek - 1480 od niemieckiej nazwy osobowej Nutz lub od gwarowego nucać, nuczać, nucić ‘wszędzie popatrzeć’, od gwarowego nuczyć ‘uciekać, umykać’.

    Nuczyński - od niemieckiej nazwy osobowej Nutz lub od gwarowego nucać, nuczać, nucić ‘wszędzie popatrzeć’, od gwarowego nuczyć ‘uciekać, umykać’.

    Nuć - od niemieckiej nazwy osobowej Nutz lub od gwarowego nucać, nuczać, nucić ‘wszędzie popatrzeć’, od gwarowego nuczyć ‘uciekać, umykać’.

    Nućko - od niemieckiej nazwy osobowej Nutz lub od gwarowego nucać, nuczać, nucić ‘wszędzie popatrzeć’, od gwarowego nuczyć ‘uciekać, umykać’.

    Nućkowski - od niemieckiej nazwy osobowej Nutz lub od gwarowego nucać, nuczać, nucić ‘wszędzie popatrzeć’, od gwarowego nuczyć ‘uciekać, umykać’.

    Nud - od nudzić ‘marudzić, zrzędzić, tęsknić’.

    Nuda - od nudzić ‘marudzić, zrzędzić, tęsknić’.

    Nudarski - od niemieckiej nazwy osobowej Nuder.

    Nudel - od niemieckiej nazwy osobowej Nudel.

    Nudelfuden - od niemieckiej nazwy osobowej Nudel.

    Nudelman - od niemieckiej nazwy osobowej Nudel.

    Nudelszlok - od niemieckiej nazwy osobowej Nudel.

    Nudelsztok - od niemieckiej nazwy osobowej Nudel.

    Nuder - od niemieckiej nazwy osobowej Nuder.

    Nudol - od nudzić ‘marudzić, zrzędzić, tęsknić’.

    Nudowicz - od nudzić ‘marudzić, zrzędzić, tęsknić’.

    Nudrak - od niemieckiej nazwy osobowej Nuder.

    Nudrzewski - od niemieckiej nazwy osobowej Nuder.

    Nudyk - od nudzić ‘marudzić, zrzędzić, tęsknić’.

    Nudyn - od nudzić ‘marudzić, zrzędzić, tęsknić’.

    Nudyna - od nudzić ‘marudzić, zrzędzić, tęsknić’.

    Nudza - od nudzić ‘marudzić, zrzędzić, tęsknić’.

    Nudzbach - od nudzić ‘marudzić, zrzędzić, tęsknić’.

    Nudzidło - od nudzić ‘marudzić, zrzędzić, tęsknić’.

    Nudziółka - od nudzić ‘marudzić, zrzędzić, tęsknić’.

    Nudzyński - od nudzić ‘marudzić, zrzędzić, tęsknić’.

    Nuk - od nukać, nuchać ‘nękać, ponaglać’.

    Nukiel - od nukać, nuchać ‘nękać, ponaglać’.

    Nukliński - od nukać, nuchać ‘nękać, ponaglać’.

    Nulas - od niemieckiej nazwy osobowej Null.

    Nulawa - od niemieckiej nazwy osobowej Null.

    Nulczyński - od niemieckiej nazwy osobowej Null.

    Nulik - od niemieckiej nazwy osobowej Null.

    Nulman - od niemieckiej nazwy osobowej Null.

    Nułkiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Null.

    Numan - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Numann - od niemieckiej nazwy osobowej Neuman, ta od Neuman ‘człowiek młody, przybysz, nowoosiadły’.

    Numberger - od niemieckich nazw osobowych Neuberg, Neuburg, Neuberger, te od nazwy miejscowej Neuberg.

    Numbergier - od niemieckich nazw osobowych Neuberg, Neuburg, Neuberger, te od nazwy miejscowej Neuberg.

    Nun - od niemieckiej nazwy osobowej Nunn, ta może od Nunner ‘kastrator’; niektóre formy może też od nunia ‘niewiniątko’.

    Nunberg - od niemieckich nazw osobowych Neuberg, Neuburg, Neuberger, te od nazwy miejscowej Neuberg.

    Nunbergier - od niemieckich nazw osobowych Neuberg, Neuburg, Neuberger, te od nazwy miejscowej Neuberg.

    Nuncek - od niemieckiej nazwy osobowej Nunn, ta może od Nunner ‘kastrator’; niektóre formy może też od nunia ‘niewiniątko’.

    Nunio - od niemieckiej nazwy osobowej Nunn, ta może od Nunner ‘kastrator’; niektóre formy może też od nunia ‘niewiniątko’.

    Nunosz - 1421 od niemieckiej nazwy osobowej Nunn, ta może od Nunner ‘kastrator’; niektóre formy może też od nunia ‘niewiniątko’.

    Nunzek - od niemieckiej nazwy osobowej Nunn, ta może od Nunner ‘kastrator’; niektóre formy może też od nunia ‘niewiniątko’.

    Nuńć - od niemieckiej nazwy osobowej Nunn, ta może od Nunner ‘kastrator’; niektóre formy może też od nunia ‘niewiniątko’.

    Nuńka - od niemieckiej nazwy osobowej Nunn, ta może od Nunner ‘kastrator’; niektóre formy może też od nunia ‘niewiniątko’.

    Nupre - od imienia Onufry. Imię greckie Onoufrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Nuprejczuk - od imienia Onufry. Imię greckie Onoufrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Nuprejczyk - od imienia Onufry. Imię greckie Onoufrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Nupryjonek - od imienia Onufry. Imię greckie Onoufrios pochodzi od egipskiego Onnophris.

    Nur - od nur, nurek, ze staropolskiego norek ‘ptak wodny’.

    Nurak - od nur, nurek, ze staropolskiego norek ‘ptak wodny’.

    Nuran - od nur, nurek, ze staropolskiego norek ‘ptak wodny’.

    Nuraszewski - od nur, nurek, ze staropolskiego norek ‘ptak wodny’.

    Nurawski - od nur, nurek, ze staropolskiego norek ‘ptak wodny’.

    Nurcek - od nur, nurek, ze staropolskiego norek ‘ptak wodny’.

    Nurczak - od nur, nurek, ze staropolskiego norek ‘ptak wodny’.

    Nurczewski - od nur, nurek, ze staropolskiego norek ‘ptak wodny’.

    Nurczowicz - 1560 od nur, nurek, ze staropolskiego norek ‘ptak wodny’.

    Nurczyk - od nur, nurek, ze staropolskiego norek ‘ptak wodny’.

    Nurczyński - od nur, nurek, ze staropolskiego norek ‘ptak wodny’.

    Nurek - 1397 od nur, nurek, ze staropolskiego norek ‘ptak wodny’.

    Nurkiewicz - od nur, nurek, ze staropolskiego norek ‘ptak wodny’.

    Nurko - od nur, nurek, ze staropolskiego norek ‘ptak wodny’.

    Nurkowicz - od nur, nurek, ze staropolskiego norek ‘ptak wodny’.

    Nurkowski - od nur, nurek, ze staropolskiego norek ‘ptak wodny’.

    Nurkus - od nur, nurek, ze staropolskiego norek ‘ptak wodny’.

    Nurnberg - od nazwy miasta Norymberga, dawne niemieckie Norenberg, dziś Nurnberg lub od nazwy miasta Nörenberg, dziś Ińsko (szczecińskie).

    Nürnberg - od nazwy miasta Norymberga, dawne niemieckie Norenberg, dziś Nurnberg lub od nazwy miasta Nörenberg, dziś Ińsko (szczecińskie).

    Nürnberger - od nazwy miasta Norymberga, dawne niemieckie Norenberg, dziś Nurnberg lub od nazwy miasta Nörenberg, dziś Ińsko (szczecińskie).

    Nurneberg - od nazwy miasta Norymberga, dawne niemieckie Norenberg, dziś Nurnberg lub od nazwy miasta Nörenberg, dziś Ińsko (szczecińskie).

    Nurowski - od nur, nurek, ze staropolskiego norek ‘ptak wodny’.

    Nurr - od nur, nurek, ze staropolskiego norek ‘ptak wodny’.

    Nurreck - od nur, nurek, ze staropolskiego norek ‘ptak wodny’.

    Nurski - 1442 od nazwy miejscowej Nur (łomżyńskie, gmina Nur).

    Nurynberg - od nazwy miasta Norymberga, dawne niemieckie Norenberg, dziś Nurnberg lub od nazwy miasta Nörenberg, dziś Ińsko (szczecińskie).

    Nurzaj - od nur, nurek, ze staropolskiego norek ‘ptak wodny’.

    Nurzak - od nur, nurek, ze staropolskiego norek ‘ptak wodny’.

    Nurzeński - od nur, nurek, ze staropolskiego norek ‘ptak wodny’.

    Nurzkiewicz - od nur, nurek, ze staropolskiego norek ‘ptak wodny’.

    Nurzyński - 1591 od nazwy miejscowej Nurzyna (siedleckie, gmina Trzebieszów).

    Nus - od niemieckich nazw osobowych Nuß, Nusche, te od imienia Dyonysius lub średnio-wysoko-niemieckiego nusche ‘klamra sprzączka’.

    Nusiej - od niemieckich nazw osobowych Nuß, Nusche, te od imienia Dyonysius lub średnio-wysoko-niemieckiego nusche ‘klamra sprzączka’.

    Nusio - od niemieckich nazw osobowych Nuß, Nusche, te od imienia Dyonysius lub średnio-wysoko-niemieckiego nusche ‘klamra sprzączka’.

    Nuska - od niemieckich nazw osobowych Nuß, Nusche, te od imienia Dyonysius lub średnio-wysoko-niemieckiego nusche ‘klamra sprzączka’.

    Nuskosz - od niemieckich nazw osobowych Nuß, Nusche, te od imienia Dyonysius lub średnio-wysoko-niemieckiego nusche ‘klamra sprzączka’.

    Nuskowski - od niemieckich nazw osobowych Nuß, Nusche, te od imienia Dyonysius lub średnio-wysoko-niemieckiego nusche ‘klamra sprzączka’.

    Nusman - od niemieckich nazw osobowych Nuß, Nusche, te od imienia Dyonysius lub średnio-wysoko-niemieckiego nusche ‘klamra sprzączka’.

    Nusowicz - od niemieckich nazw osobowych Nuß, Nusche, te od imienia Dyonysius lub średnio-wysoko- niemieckiego nusche ‘klamra sprzączka’.

    Nuss - od niemieckich nazw osobowych Nuß, Nusche, te od imienia Dyonysius lub średnio-wysoko-niemieckiego nusche ‘klamra sprzączka’.

    Nussel - od niemieckich nazw osobowych Nuß, Nusche, te od imienia Dyonysius lub średnio-wysoko-niemieckiego nusche ‘klamra sprzączka’; od niemieckiego Nuschel.

    Nussle - od niemieckich nazw osobowych Nuß, Nusche, te od imienia Dyonysius lub średnio-wysoko-niemieckiego nusche ‘klamra sprzączka’; od niemieckiego Nuschel.

    Nusz - od niemieckich nazw osobowych Nuß, Nusche, te od imienia Dyonysius lub średnio-wysoko-niemieckiego nusche ‘klamra sprzączka’.

    Nuszczyk - od niemieckich nazw osobowych Nuß, Nusche, te od imienia Dyonysius lub średnio-wysoko-niemieckiego nusche ‘klamra sprzączka’.

    Nuszczyński - od niemieckich nazw osobowych Nuß, Nusche, te od imienia Dyonysius lub średnio-wysoko-niemieckiego nusche ‘klamra sprzączka’.

    Nuszel - od niemieckich nazw osobowych Nuß, Nusche, te od imienia Dyonysius lub średnio-wysoko-niemieckiego nusche ‘klamra sprzączka’; od niemieckiego Nuschel.

    Nuszkaluk - od niemieckich nazw osobowych Nuß, Nusche, te od imienia Dyonysius lub średnio-wysoko-niemieckiego nusche ‘klamra sprzączka’; od niemieckiego Nuschel.

    Nuszkiewicz - od niemieckich nazw osobowych Nuß, Nusche, te od imienia Dyonysius lub średnio-wysoko-niemieckiego nusche ‘klamra sprzączka’.

    Nuszkowski - od niemieckich nazw osobowych Nuß, Nusche, te od imienia Dyonysius lub średnio-wysoko-niemieckiego nusche ‘klamra sprzączka’.

    Nuszy - od niemieckich nazw osobowych Nuß, Nusche, te od imienia Dyonysius lub średnio-wysoko-niemieckiego nusche ‘klamra sprzączka’.

    Nuszyński - od niemieckich nazw osobowych Nuß, Nusche, te od imienia Dyonysius lub średnio-wysoko-niemieckiego nusche ‘klamra sprzączka’.

    Nuś - od niemieckich nazw osobowych Nuß, Nusche, te od imienia Dyonysius lub średnio-wysoko-niemieckiego nusche ‘klamra sprzączka’.

    Nuśkowiec - od niemieckich nazw osobowych Nuß, Nusche, te od imienia Dyonysius lub średnio-wysoko-niemieckiego nusche ‘klamra sprzączka’.

    Nut - od nuta ‘znak graficzny dźwięku’.

    Nuta - od nuta ‘znak graficzny dźwięku’.

    Nutkiewicz - od nuta ‘znak graficzny dźwięku’.

    Nutowicz - od nuta ‘znak graficzny dźwięku’.

    Nutowski - od nuta ‘znak graficzny dźwięku’.

    Nutt - od nuta ‘znak graficzny dźwięku’.

    Nutta - od nuta ‘znak graficzny dźwięku’.

    Nuwel - od niemieckiej nazwy osobowej Nevel, ta od średnio-wysoko-niemieckiego nevel, neffel ‘chmura’.

    Nuza - od nużyć ‘męczyć, osłabiać, mordować’.

    Nuzaj - od nużyć ‘męczyć, osłabiać, mordować’.

    Nuzdic - od nużyć ‘męczyć, osłabiać, mordować’.

    Nuzia - od nużyć ‘męczyć, osłabiać, mordować’.

    Nuzikowski - od nużyć ‘męczyć, osłabiać, mordować’.

    Nuzio - od nużyć ‘męczyć, osłabiać, mordować’.

    Nuź - od nużyć ‘męczyć, osłabiać, mordować’.

    Nuż - od nużyć ‘męczyć, osłabiać, mordować’.

    Nuża - od nużyć ‘męczyć, osłabiać, mordować’.

    Nużacz - od nużyć ‘męczyć, osłabiać, mordować’.

    Nużaj - od nużyć ‘męczyć, osłabiać, mordować’.

    Nużak - od nużyć ‘męczyć, osłabiać, mordować’.

    Nużczyński - od nużyć ‘męczyć, osłabiać, mordować’.

    Nużdić - od nużyć ‘męczyć, osłabiać, mordować’.

    Nużej - od nużyć ‘męczyć, osłabiać, mordować’.

    Nużewski - od nużyć ‘męczyć, osłabiać, mordować’.

    Nużka - od nużyć ‘męczyć, osłabiać, mordować’ lub od nóżka.

    Nużkiewicz - od nużyć ‘męczyć, osłabiać, mordować’.

    Nużna - od nużyć ‘męczyć, osłabiać, mordować’, też od nużny ‘nużący’.

    Nużno - od nużyć ‘męczyć, osłabiać, mordować’.

    Nużyński - od nazwy miejscowej Nurzyna (siedleckie, gmina Trzebieszów).

    Nyber - od niemieckich nazw osobowych Neuberg, Neuburg, Neuberger, te od nazwy miejscowej Neuberg.

    Nyberg - od niemieckich nazw osobowych Neuberg, Neuburg, Neuberger, te od nazwy miejscowej Neuberg.

    Nyborg - od niemieckich nazw osobowych Neuberg, Neuburg, Neuberger, te od nazwy miejscowej Neuberg.

    Nyc - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nyca - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nycek - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nycel - od imienia Mikołaj. Imię pochodzenia greckiego, od Nikólaos, to od nike ‘zwycięstwo’ + laos ‘lud’, do łaciny przejęte jako Nicolaus. Znane w Polsce od XII wieku, adaptowane do języka polskiego jako Mikołaj (1369), Mikułaj (1399), Nikołaj (1203).

    Nych - od imion na Ni-, typu Nikołaj, Nikodem.

    Nychała - od imion na Ni-, typu Nikołaj, Nikodem.

    Nychnerewicz - od imion na Ni-, typu Nikołaj, Nikodem.