<h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne</h1>Janusz Stankiewicz. Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne<br><p><font size="7"><b>Stankiewicz</b> Genealogia</font>
Genealogia, przodkowie, badania genealogiczne, forum dyskusyjne

Etymologia nazwisk

  • Nazwiska na literę "A"
  • Nazwiska na literę " Ba - Bą "
  • Nazwiska na literę " Ca - Ch "
  • Nazwiska na literę "Ć"
  • Nazwiska na literę " Da - Dę"
  • Nazwiska na literę "E"
  • Nazwiska na literę "Fa - Fę"
  • Nazwiska na literę "Ga - Gą"
  • Nazwiska na literę "Ha - Hą"
  • Nazwiska na literę "I"
  • Nazwiska na literę " Ja - Ją "
  • Nazwiska na literę " Ka " - " Kam "
  • Nazwiska na literę "L"
  • Nazwiska na literę "Ł"
  • Nazwiska na literę " Ma - Mal "
  • Nazwiska na literę "N"
  • Nazwiska na literę "O" , "Ó" , "Q" z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę "Pa"
  • Nazwiska na literę " Ra - Rą "
  • Nazwiska na literę " Sa - Są "
  • Nazwiska na literę "Ś" wraz z uzupełnieniem
  • Nazwiska na literę " Ta - Tę "
  • Nazwiska na literę "U"
  • Nazwiska na literę "V"
  • Nazwiska na literę " Wa " - " Wą "
  • Nazwiska na literę "X" i "Y"
  • Nazwiska na literę "Za - Zą"
  • Nazwiska na literę "Ź"
  • Nazwiska na literę "Ż"
  • -------
  • Nazwiska na literę " Pą - Pi "
  • Nazwiska na literę " Pj - Po "
  • Nazwiska na literę " Pó - Py " wraz z uzupełnieniem literki P
  • Nazwiska na literę " Zb - Zy " wraz z uzupełnieniem literki Z
  • Nazwiska na literę " Di - Dr "
  • Nazwiska na literę " Du - Dż " wraz z uzupełnieniem literki D
  • Nazwiska na literę " Fi - Fy " wraz z uzupełnieniem literki F
  • Nazwiska na literę "Gb" - "Gó"
  • Nazwiska na literę " Gp " - " Gż " wraz z uzupełnieniem literki G
  • Nazwiska na literę " He" - "Hy " wraz z uzupełnieniem literki H
  • Nazwiska na literę " Tf - Ty " wraz z uzupełnieniem literki T
  • Nazwiska na literę " Rd - Ró "
  • Nazwiska na literę " Ru - Rż " wraz z uzupełnieniem literki R
  • Nazwiska na literę " Wc " - " Wi "
  • Nazwiska na literę " Wj " - " Wz " wraz z uzupełnieniem literki W
  • Nazwiska na literę " Bd - Bn "
  • Nazwiska na literę " Bo - Bż " wraz z uzupełnieniem literki B
  • Nazwiska na literę " Je - Ju " wraz z uzupełnieniem literki J
  • Nazwiska na literę " Ci - Cż " wraz z uzupełnieniem literki C
  • Nazwiska na literę " Kan " - " Kię "
  • Nazwiska na literę " Kij " - " Kn "
  • Nazwiska na literę " Ko " - " Kó "
  • Nazwiska na literę " Kr " - " Kt "
  • Nazwiska na literę " Ku " - " Ky " wraz z uzupełnieniem literki K
  • Nazwiska na literę " Mał - Md "
  • Nazwiska na literę " Me - Mi "
  • Nazwiska na literę " Ml - Mż " wraz z uzupełnieniem literki M
  • Nazwiska na literę " Sb - Sj "
  • Nazwiska na literę " Sk - Sm "
  • Nazwiska na literę " Sn - Sr "
  • Nazwiska na literę " St "
  • Nazwiska na literę " Su - Szc "
  • Nazwiska na literę " Szcz - Szo "
  • Nazwiska na literę " Szó - Szy " wraz z uzupełnieniem literki S
  • --------
  • Nazwiska Pomorzan na literę " A - Ł "
  • Nazwiska Pomorzan na literę " M - Ż "
  • ---------
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " A - K "
  • Nazwiska odmiejscowe na literę " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzące od etników
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " A - K "
  • Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego - " L - Ż "
  • Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego
  • ......
  • Odapelatywne nazwy osobowe


  • Nazwiska na literę Pj - Po

    pozostałe w kolejnych rozdziałach na dole listy rozdziałów



    opracowanie etymologii nazwisk - Ewa Szczodruch


    główne źródła:

    a/ Kazimierz Rymut, "Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny", Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1999
    b/ Kazimierz Rymut, 'Nazwiska Polaków. Słownik historyczno - etymologiczny, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 2001
    c/ Zofia Kaleta, „Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odmiejscowe nazwy osobowe”, Instytut Języka Polskiego PAN, Kraków 1997
    d/ Aleksandra Cieślikowa ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Odapelatywne nazwy osobowe’, Wydawnictwo Naukowe DWN, PAN, Instytut Języka Polskiego, Kraków 2000
    e/ Maria Malec ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1995
    f/ Zygmunt Klimek, ‘Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego’, Polska Akademia Nauk, Instytut Języka Polskiego, Kraków 1997



    Pjankowski - od piana, pianka.

    Pkieł - 1375 od piekło, ze staropolskiego pkieł.

    Plaban - od pleban, z gwarowego kleban ‘proboszcz’.

    Plabaniak - od pleban, z gwarowego kleban ‘proboszcz’.

    Plabańczyk - od pleban, z gwarowego kleban ‘proboszcz’.

    Plabański - od pleban, z gwarowego kleban ‘proboszcz’.

    Plac - 1392 od plac ‘duża wolna przestrzeń; miejsce walki’.

    Placak - od plac ‘duża wolna przestrzeń; miejsce walki’.

    Placek - od plac ‘duża wolna przestrzeń; miejsce walki’.

    Placenty - od imienia Placyd. Imię pochodzenia łacińskiego od placidus ‘spokojny, dobrotliwy’.

    Placer - od niemieckich nazw osobowych Platzer, Plätzer.

    Placerowski - od niemieckich nazw osobowych Platzer, Plätzer.

    Placeta - od imienia Placyd. Imię pochodzenia łacińskiego od placidus ‘spokojny, dobrotliwy’.

    Placety - od imienia Placyd. Imię pochodzenia łacińskiego od placidus ‘spokojny, dobrotliwy’.

    Placewicz - od plac ‘duża wolna przestrzeń; miejsce walki’.

    Plach - od plach ‘blacha pancerzowa; wielki placek z mąki żytniej’.

    Placha - od plach ‘blacha pancerzowa; wielki placek z mąki żytniej’.

    Plachal - 1713 od plach ‘blacha pancerzowa; wielki placek z mąki żytniej’.

    Plachcik - od płachta ‘duży kawał tkaniny’; od płachetka ‘mała płachta’.

    Plachciński - od płachta ‘duży kawał tkaniny’; od płachetka ‘mała płachta’.

    Plachecki - od płachta ‘duży kawał tkaniny’; od płachetka ‘mała płachta’.

    Placheta - od płachta ‘duży kawał tkaniny’; od płachetka ‘mała płachta’.

    Plachetka - od płachta ‘duży kawał tkaniny’; od płachetka ‘mała płachta’.

    Plachetko - od płachta ‘duży kawał tkaniny’; od płachetka ‘mała płachta’.

    Plachetta - od płachta ‘duży kawał tkaniny’; od płachetka ‘mała płachta’.

    Plachettka - od płachta ‘duży kawał tkaniny’; od płachetka ‘mała płachta’.

    Plachky - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Plachołka - 1786 od plach ‘blacha pancerzowa; wielki placek z mąki żytniej’.

    Plachotnik - od plach ‘blacha pancerzowa; wielki placek z mąki żytniej’.

    Plachowiak - od plach ‘blacha pancerzowa; wielki placek z mąki żytniej’.

    Plachowitrz - (= owicz; Śl) od plach ‘blacha pancerzowa; wielki placek z mąki żytniej’.

    Plachowski - od plach ‘blacha pancerzowa; wielki placek z mąki żytniej’.

    Plachów - od plach ‘blacha pancerzowa; wielki placek z mąki żytniej’.

    Plachta - od płachta ‘duży kawał tkaniny’; od płachetka ‘mała płachta’.

    Plachy - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Placiak - od plac ‘duża wolna przestrzeń; miejsce walki’.

    Placin - od plac ‘duża wolna przestrzeń; miejsce walki’.

    Placiński - od plac ‘duża wolna przestrzeń; miejsce walki’.

    Plack - (Pom) od plac ‘duża wolna przestrzeń; miejsce walki’.

    Plackiewicz - od plac ‘duża wolna przestrzeń; miejsce walki’.

    Placko - od plac ‘duża wolna przestrzeń; miejsce walki’.

    Plackowiak - od plac ‘duża wolna przestrzeń; miejsce walki’.

    Plackowski - od plac ‘duża wolna przestrzeń; miejsce walki’.

    Placowska - od plac ‘duża wolna przestrzeń; miejsce walki’.

    Placuch - od plac ‘duża wolna przestrzeń; miejsce walki’.

    Placuk - od plac ‘duża wolna przestrzeń; miejsce walki’.

    Placuszek - od plac ‘duża wolna przestrzeń; miejsce walki’.

    Placyd - od imienia Placyd. Imię pochodzenia łacińskiego od placidus ‘spokojny, dobrotliwy’.

    Placyda - od imienia Placyd. Imię pochodzenia łacińskiego od placidus ‘spokojny, dobrotliwy’.

    Placyk - od plac ‘duża wolna przestrzeń; miejsce walki’.

    Placykiewicz - od plac ‘duża wolna przestrzeń; miejsce walki’.

    Placzek - od płakać, płacz’.

    Placzewski - od nazwy miejscowej Płaczewo (gdańskie, gmina Starogard Gdański).

    Placzke - od płakać, płacz’.

    Placzki - od płakać, płacz’.

    Placzko - od płakać, płacz’.

    Placzkowski - od nazwy miejscowej Płaczkowice (tarnobrzeskie, gmina Klimontów), Płaczkowice, dziś Płaczki (poznańskie, gmina Zaniemyśl).

    Placzyński - od płakać, płacz’.

    Pladek - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Pladwich - od niemieckiej nazwy osobowej Pladwig, ta od Blad, por. Blatt ‘liść’.

    Pladwig - od niemieckiej nazwy osobowej Pladwig, ta od Blad, por. Blatt ‘liść’.

    Pladys - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Pladziewicz - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Pladzyk - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Plafke - (Śl) od staropolskiego pławać ‘pływać’, pławić (się) ‘przeprowadzać przez wodę’.

    Plafky - (Śl) od staropolskiego pławać ‘pływać’, pławić (się) ‘przeprowadzać przez wodę’.

    Plag - od plaga ‘uderzenie, chłosta; klęska żywiołowa’.

    Plaga - 1774 od plaga ‘uderzenie, chłosta; klęska żywiołowa’.

    Plage - od plaga ‘uderzenie, chłosta; klęska żywiołowa’.

    Plago - od plaga ‘uderzenie, chłosta; klęska żywiołowa’.

    Plagowski - od plaga ‘uderzenie, chłosta; klęska żywiołowa’.

    Plajer - od niemieckich nazw osobowych Pleier, Bleier, te z wysoko-niemieckiego Blejer ‘wyrabiacz różnych przedmiotów z ołowiu’.

    Plajszer - od plejzer, plajzer ‘rana, szrama’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pleiser, ta od imienia Pleisa.

    Plajzer - od plejzer, plajzer ‘rana, szrama’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pleiser, ta od imienia Pleisa.

    Plak - od płakać, płacz’.

    Plaka - od płakać, płacz’.

    Plakas - od płakać, płacz’.

    Plakiewicz - od płakać, płacz’.

    Plakin - od płakać, płacz’.

    Plakowicz - od płakać, płacz’.

    Plakowski - od płakać, płacz’.

    Plakut - od płakać, płacz’.

    Plakuta - od płakać, płacz’.

    Plakwicz - od płakać, płacz’.

    Plam - od plama ‘znak odmiennej barwy; hańba, skaza’.

    Plama - od plama ‘znak odmiennej barwy; hańba, skaza’.

    Plamieniak - od plama ‘znak odmiennej barwy; hańba, skaza’.

    Plaminiak - od plama ‘znak odmiennej barwy; hańba, skaza’.

    Plamiński - od plama ‘znak odmiennej barwy; hańba, skaza’.

    Plamkowski - od plama ‘znak odmiennej barwy; hańba, skaza’.

    Plamniak - od plama ‘znak odmiennej barwy; hańba, skaza’.

    Plamowski - od plama ‘znak odmiennej barwy; hańba, skaza’.

    Plan - od plan ‘zamiar’.

    Planczak - od plan ‘zamiar’.

    Planda - zapewne od niemieckich nazw osobowych Planer, Bland.

    Planecki - od plan ‘zamiar’.

    Planek - od plan ‘zamiar’.

    Planer - od niemieckiej nazwy osobowej Planer, ta od nazwy miejscowej Plana (Czechy).

    Planert - od niemieckiej nazwy osobowej Planer, ta od nazwy miejscowej Plana (Czechy).

    Planeta - 1786 od planeta, dawniej też płaneta ‘ciało niebieskie’.

    Planetors - (Śl) od planeta, dawniej też płaneta ‘ciało niebieskie’.

    Planetorz - od planeta, dawniej też płaneta ‘ciało niebieskie’.

    Plango - zapewne od niemieckich nazw osobowych Plange, Blange, te od średnio-wysoko-niemieckiego planga ‘równina’.

    Planicki - 1731 od plan ‘zamiar’.

    Planiczka - od plan ‘zamiar’.

    Plank - od niemieckiej nazwy osobowej Plank, ta od nazwy osobowej Blank-, od blanc ‘biały’.

    Planken - od niemieckiej nazwy osobowej Plank, ta od nazwy osobowej Blank-, od blanc ‘biały’.

    Plankowski - od niemieckiej nazwy osobowej Plank, ta od nazwy osobowej Blank-, od blanc ‘biały’.

    Planner - od niemieckiej nazwy osobowej Planer, ta od nazwy miejscowej Plana (Czechy).

    Planta - od planta ‘plan; sadzonka; miejsce wyrównane’.

    Planter - od niemieckiej nazwy osobowej Planter, ta od średnio-wysoko-niemieckiego planter, wysoko-niemieckiego pflanzer ‘plantator’.

    Plantier - od niemieckiej nazwy osobowej Planter, ta od średnio-wysoko-niemieckiego planter, wysoko-niemieckiego pflanzer ‘plantator’.

    Plantikow - od planta ‘plan; sadzonka; miejsce wyrównane’.

    Plantos - od planta ‘plan; sadzonka; miejsce wyrównane’.

    Plantowski - od planta ‘plan; sadzonka; miejsce wyrównane’.

    Planty - od planta ‘plan; sadzonka; miejsce wyrównane’.

    Plantykow - od planta ‘plan; sadzonka; miejsce wyrównane’.

    Plapa - od paplać ‘mówić dużo bez sensu’.

    Plapas - od paplać ‘mówić dużo bez sensu’.

    Plapis - od paplać ‘mówić dużo bez sensu’.

    Plapla - 1397 od paplać ‘mówić dużo bez sensu’.

    Plaprok - 1707 od gwarowego paprać ‘grzebać w wodzie’ (dźwiękonaśladowcze).

    Plar - od plar ‘kurdziel; choroba koni’.

    Plarski - od plar ‘kurdziel; choroba koni’.

    Plas - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plasa - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plasan - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plasań - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plasczyk - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od plaskanka ‘płaski kawałek sera, masła’.

    Plasczymonka - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od plaskanka ‘płaski kawałek sera, masła’.

    Plasecki - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plasek - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plaseta - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plasewicz - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plasiewicz - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plasiowski - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plaska - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od plaskanka ‘płaski kawałek sera, masła’.

    Plaskacewicz - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od plaskanka ‘płaski kawałek sera, masła’.

    Plaskacz - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od plaskanka ‘płaski kawałek sera, masła’.

    Plaskaczewicz - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od plaskanka ‘płaski kawałek sera, masła’.

    Plaskaczewski - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od plaskanka ‘płaski kawałek sera, masła’.

    Plaskaczyński - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od plaskanka ‘płaski kawałek sera, masła’.

    Plaskanka, m. - 1474 od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od plaskanka ‘płaski kawałek sera, masła’.

    Plaskat - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Plaskat - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od plaskanka ‘płaski kawałek sera, masła’.

    Plaskata - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Plaskata - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od plaskanka ‘płaski kawałek sera, masła’.

    Plaskaty - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od plaskanka ‘płaski kawałek sera, masła’.

    Plaskiewicz - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od plaskanka ‘płaski kawałek sera, masła’.

    Plasko - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od plaskanka ‘płaski kawałek sera, masła’.

    Plaskocewicz - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od plaskanka ‘płaski kawałek sera, masła’.

    Plaskociński - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od plaskanka ‘płaski kawałek sera, masła’.

    Plaskocz - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od plaskanka ‘płaski kawałek sera, masła’.

    Plaskoczewska - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od plaskanka ‘płaski kawałek sera, masła’.

    Plaskoczyńska - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od plaskanka ‘płaski kawałek sera, masła’.

    Plaskomąd - 1430 od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Plaskon - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od plaskanka ‘płaski kawałek sera, masła’.

    Plaskonka - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Plaskonos - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Plaskoń - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od plaskanka ‘płaski kawałek sera, masła’.

    Plaskot - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od plaskanka ‘płaski kawałek sera, masła’.

    Plaskota - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od plaskanka ‘płaski kawałek sera, masła’.

    Plaskoty - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od plaskanka ‘płaski kawałek sera, masła’.

    Plaskowicz - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od plaskanka ‘płaski kawałek sera, masła’.

    Plaskowodna - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Plaskowski - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od staropolskiego płaskur ‘pradziadek; orkisz’.

    Plaskuda - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od staropolskiego płaskur ‘pradziadek; orkisz’.

    Plaskum - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od staropolskiego płaskur ‘pradziadek; orkisz’.

    Plaskun - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od staropolskiego płaskur ‘pradziadek; orkisz’.

    Plaskur - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od staropolskiego płaskur ‘pradziadek; orkisz’.

    Plaskura - 1583 od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od staropolskiego płaskur ‘pradziadek; orkisz’.

    Plasło - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plasota - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plastara - od plast, płast, plastr, płastr ‘substancja lecznicza; część gniazda pszczelego’.

    Plaster - od plast, płast, plastr, płastr ‘substancja lecznicza; część gniazda pszczelego’.

    Plastuń - od plast, płast, plastr, płastr ‘substancja lecznicza; część gniazda pszczelego’.

    Plastyn - od plast, płast, plastr, płastr ‘substancja lecznicza; część gniazda pszczelego’.

    Plasuń - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plasura - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plaswich - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plaszczak - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plaszczek - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plaszczok - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plaszczoł - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plaszczur - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plaszczyca - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plaszczyk - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plaszczymąka - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Plaszczymonka - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Plaszczyński - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plaszek - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plaszewski - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plaszka - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plaszke - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plaszkiewicz - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plaszkowski - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plaszowiecki - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plaszowski - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plaszyk - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plaszyński - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plaścik - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Plaśkota - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Plat - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Plata - 1626 od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’; od plata ‘blat’.

    Platan - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’; od platan ‘gatunek drzewa’

    Platania - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Plata-Przechlewski - złożenia brak; Plata 1626 od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’; od plata ‘blat’; Przechlewski brak.

    Platas - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Plate - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Platen - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Platenik - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Plater - 1381 od niemieckiej nazwy osobowej Plater, ta od nazwy miejscowej Plata.

    Plath - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Platis - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Platkiewicz - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Platko - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Platkow - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Platkowski - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Platków - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Platner - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Plato - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Platokos - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Platon - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’; lub od imienia greckiego Platon.

    Platonoff - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’; lub od imienia greckiego Platon.

    Platos - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Platowski - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Platt - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Platta - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Platte - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Platto - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Platych - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Platynowicz - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Platz - od plac ‘duża wolna przestrzeń; miejsce walki’.

    Platzek - od plac ‘duża wolna przestrzeń; miejsce walki’.

    Platzer - od plac ‘duża wolna przestrzeń; miejsce walki’.

    Platzke - od plac ‘duża wolna przestrzeń; miejsce walki’.

    Plauch - od plucha ‘człowiek plugawy; słota’- forma zgermanizowana.

    Plaucha - od plucha ‘człowiek plugawy; słota’ forma zgermanizowana.

    Plauer - od niemieckiej nazwy osobowej Plauer, ta od nazwy miejscowej Plau lub Plauen.

    Plaugo - od niemieckiej nazwy osobowej Plauer, ta od nazwy miejscowej Plau lub Plauen.

    Plaukszto - od niemieckiej nazwy osobowej Plauer, ta od nazwy miejscowej Plau lub Plauen.

    Plaur - od niemieckiej nazwy osobowej Plauer, ta od nazwy miejscowej Plau lub Plauen.

    Plaust - od niemieckiej nazwy osobowej Blaus, ta od średnio-wysoko-niemieckiego blo? ‘niezamożny’.

    Plauszta - od niemieckiej nazwy osobowej Blaus, ta od średnio-wysoko-niemieckiego blo? ‘niezamożny’.

    Plawecki - od staropolskiego pławać ‘pływać’, pławić (się) ‘przeprowadzać przez wodę’.

    Plawgo - od staropolskiego pławać ‘pływać’, pławić (się) ‘przeprowadzać przez wodę’.

    Plawiński - od staropolskiego pławać ‘pływać’, pławić (się) ‘przeprowadzać przez wodę’.

    Plawka - od staropolskiego pławać ‘pływać’, pławić (się) ‘przeprowadzać przez wodę’.

    Plawke - (Śl) od staropolskiego pławać ‘pływać’, pławić (się) ‘przeprowadzać przez wodę’.

    Plawniak - od staropolskiego pławać ‘pływać’, pławić (się) ‘przeprowadzać przez wodę’.

    Plawski - od nazwy miejscowej Pławno (rzeszowskie, gmina Borowa; tarnobrzeskie, gmina Stalowa Wola).

    Plaza - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Plaze - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Plazeński - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Plaziński - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Plaziuk - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Plazór - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Plazura - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’,płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Plazyk - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Plaża - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Plażalski - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Plażeński - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Plażuk - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Plażyk - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’,płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Plażyński - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Pląder - od pluder ‘pogardliwa nazwa Niemca’, pludry, plądry ‘rodzaj spodni’.

    Pląsa - od pląsać, ze staropolskiego pląsać ‘podskakiwać, tańczyć’.

    Pląsak - od pląsać, ze staropolskiego pląsać ‘podskakiwać, tańczyć’.

    Pląsek - od pląsać, ze staropolskiego pląsać ‘podskakiwać, tańczyć’.

    Pląsk - od pląsać, ze staropolskiego pląsać ‘podskakiwać, tańczyć’; lub od pląskać ‘mlaskać’.

    Pląska - 1382 od pląsać, ze staropolskiego pląsać ‘podskakiwać, tańczyć’.

    Pląskawa - od pląsać, ze staropolskiego pląsać ‘podskakiwać, tańczyć’.

    Pląskiewicz - od pląsać, ze staropolskiego pląsać ‘podskakiwać, tańczyć’.

    Pląsko - od pląsać, ze staropolskiego pląsać ‘podskakiwać, tańczyć’.

    Pląskowski - 1391 od nazwy miejscowej Pląskowo (poznańskie, gmina Mieścisko), Pląskowice (piotrkowskie, gmina Fałków).

    Pleban - 1490 od pleban, z gwarowego kleban ‘proboszcz’.

    Plebanek - 1411 od pleban, z gwarowego kleban ‘proboszcz’.

    Plebani - od pleban, z gwarowego kleban ‘proboszcz’.

    Plebania - od pleban, z gwarowego kleban ‘proboszcz’; od plebania.

    Plebaniak - od pleban, z gwarowego kleban ‘proboszcz’.

    Plebanik - od pleban, z gwarowego kleban ‘proboszcz’.

    Plebaniuk - od pleban, z gwarowego kleban ‘proboszcz’.

    Plebankiewicz - od pleban, z gwarowego kleban ‘proboszcz’.

    Plebanowicz - od pleban, z gwarowego kleban ‘proboszcz’.

    Plebańczak - od pleban, z gwarowego kleban ‘proboszcz’.

    Plebańczuk - od pleban, z gwarowego kleban ‘proboszcz’.

    Plebańczyk - 1668 od pleban, z gwarowego kleban ‘proboszcz’.

    Plebański - od pleban, z gwarowego kleban ‘proboszcz’; od przymiotnika plebański.

    Plebuch - od pleban, z gwarowego kleban ‘proboszcz’.

    Plec - od plecy, dawniej plec ‘tylna część tułowia, część ramienia’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Pletz.

    Plecak - od plecy, dawniej plec ‘tylna część tułowia, część ramienia’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Pletz.

    Plecan - od plecy, dawniej plec ‘tylna część tułowia, część ramienia’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Pletz.

    Plecata - od plecy, dawniej plec ‘tylna część tułowia, część ramienia’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Pletz.

    Plecaty - od plecy, dawniej plec ‘tylna część tułowia, część ramienia’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Pletz.

    Plecek - od plecy, dawniej plec ‘tylna część tułowia, część ramienia’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Pletz.

    Plecek - od plecy, dawniej plec ‘tylna część tułowia, część ramienia’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Pletz.

    Plecenta - od imienia Placyd. Imię pochodzenia łacińskiego od placidus ‘spokojny, dobrotliwy’.

    Plecenty - od imienia Placyd. Imię pochodzenia łacińskiego od placidus ‘spokojny, dobrotliwy’.

    Plecenża - od imienia Placyd. Imię pochodzenia łacińskiego od placidus ‘spokojny, dobrotliwy’.

    Pleceta - od imienia Placyd. Imię pochodzenia łacińskiego od placidus ‘spokojny, dobrotliwy’.

    Plecety - od imienia Placyd. Imię pochodzenia łacińskiego od placidus ‘spokojny, dobrotliwy’.

    Plech - 1500 od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’.

    Plecha - od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’; też od plecha ‘łysina’.

    Plechaczek - od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’; też od plecha ‘łysina’.

    Plechan - od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’; też od plecha ‘łysina’.

    Plechanow - od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’; też od plecha ‘łysina’.

    Plechański - od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’; też od plecha ‘łysina’.

    Plechawski - od nazwy miejscowej Plechów (kieleckie, gmina Kazimierza Wielka).

    Plechciński - od staropolskiego plichta ‘troska, obowiązek’, od gwarowego też ‘zła karta w grze’.

    Plechimowicz - od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’; też od plecha ‘łysina’.

    Plechinger - od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’; też od plecha ‘łysina’.

    Plechnik - od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’; też od plecha ‘łysina’.

    Plechocki - od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’; też od plecha ‘łysina’.

    Plechoć - od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’; też od plecha ‘łysina’.

    Plechota - od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’; też od plecha ‘łysina’.

    Plechowiak - od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’; też od plecha ‘łysina’.

    Plechowicz - od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’; też od plecha ‘łysina’.

    Plechowiec - od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’; też od plecha ‘łysina’.

    Plechowski - 1466 od nazwy miejscowej Plechów (kieleckie, gmina Kazimierza Wielka).

    Plechta - od staropolskiego plichta ‘troska, obowiązek’, od gwarowego też ‘zła karta w grze’.

    Plechulek - od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’; też od plecha ‘łysina’.

    Pleciak - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Plecian - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Pleciąg - 1463 od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Plecień - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Plecinoga - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Pleciński - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Plecion - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Plecionka - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Pleciucha - 1385 od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Pleciukiewicz - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Pleciul - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Pleciuń - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Plecke - (Pom) od plecy, dawniej plec ‘tylna część tułowia, część ramienia’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Pletz.

    Plecki - od plecy, dawniej plec ‘tylna część tułowia, część ramienia’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Pletz.

    Pleckowski - od plecy, dawniej plec ‘tylna część tułowia, część ramienia’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Pletz.

    Plecner - od plecy, dawniej plec ‘tylna część tułowia, część ramienia’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Pletz.

    Plecy - od plecy, dawniej plec ‘tylna część tułowia, część ramienia’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Pletz.

    Plecyk - od plecy, dawniej plec ‘tylna część tułowia, część ramienia’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Pletz.

    Plecyng - od plecy, dawniej plec ‘tylna część tułowia, część ramienia’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Pletz.

    Pleczar - od plecy, dawniej plec ‘tylna część tułowia, część ramienia’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Pletz.

    Pleczarski - od plecy, dawniej plec ‘tylna część tułowia, część ramienia’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Pletz.

    Pleczek - od plecy, dawniej plec ‘tylna część tułowia, część ramienia’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Pletz.

    Pleczeluk - od plecy, dawniej plec ‘tylna część tułowia, część ramienia’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Pletz.

    Pleczeń - od plecy, dawniej plec ‘tylna część tułowia, część ramienia’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Pletz.

    Pleczka - od plecy, dawniej plec ‘tylna część tułowia, część ramienia’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Pletz.

    Pleczke - od plecy, dawniej plec ‘tylna część tułowia, część ramienia’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Pletz.

    Pleczko - od plecy, dawniej plec ‘tylna część tułowia, część ramienia’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Pletz.

    Pleczkowski - od plecy, dawniej plec ‘tylna część tułowia, część ramienia’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Pletz.

    Pleczuk - od plecy, dawniej plec ‘tylna część tułowia, część ramienia’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Pletz.

    Pleczun - od plecy, dawniej plec ‘tylna część tułowia, część ramienia’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Pletz.

    Pleczyk - od plecy, dawniej plec ‘tylna część tułowia, część ramienia’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Pletz.

    Pleczyluk - od plecy, dawniej plec ‘tylna część tułowia, część ramienia’, może też od niemieckiej nazwyosobowej Pletz.

    Pleczyński - od plecy, dawniej plec ‘tylna część tułowia, część ramienia’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Pletz.

    Plećka - od plecy, dawniej plec ‘tylna część tułowia, część ramienia’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Pletz.

    Plećkowski - od plecy, dawniej plec ‘tylna część tułowia, część ramienia’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Pletz.

    Plefka - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Plefko - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Plein - od niemieckiej nazwy osobowej Plein, ta od nazwy miejscowej Plein.

    Pleischer - od plejzer, plajzer ‘rana, szrama’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pleiser, ta od imienia Pleisa.

    Pleiznerowski - od niemieckiej nazwy osobowej Pleizner, ta od nazwy miejscowej Pleisa.

    Plejer - od niemieckich nazw osobowych Pleier, Bleier, te z wysoko-niemieckiego Blejer ‘wyrabiacz różnych przedmiotów z ołowiu’.

    Plejewski - od niemieckiej nazwy osobowej Plein, ta od nazwy miejscowej Plein.

    Plejn - od niemieckiej nazwy osobowej Plein, ta od nazwy miejscowej Plein.

    Plejnert - od niemieckiej nazwy osobowej Plein, ta od nazwy miejscowej Plein.

    Plejniczak - od niemieckiej nazwy osobowej Plein, ta od nazwy miejscowej Plein.

    Plejnik - od niemieckiej nazwy osobowej Plein, ta od nazwy miejscowej Plein.

    Plejnis - od niemieckiej nazwy osobowej Plein, ta od nazwy miejscowej Plein.

    Plejowski - od niemieckiej nazwy osobowej Plein, ta od nazwy miejscowej Plein.

    Plejsner - od niemieckiej nazwy osobowej Plein, ta od nazwy miejscowej Plein.

    Plejtuch - od niemieckiej nazwy osobowej Plein, ta od nazwy miejscowej Plein.

    Plejzer - od plejzer, plajzer ‘rana, szrama’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pleiser, ta od imienia Pleisa.

    Plejzner - od niemieckiej nazwy osobowej Pleizner, ta od nazwy miejscowej Pleisa.

    Plejznerowski - od niemieckiej nazwy osobowej Pleizner, ta od nazwy miejscowej Pleisa.

    Plekan - od plekać ‘dawać ssać, karmić’.

    Plekaniec - od plekać ‘dawać ssać, karmić’.

    Plekiewicz - od plekać ‘dawać ssać, karmić’.

    Plemieniak - od plemić ‘rozpleniać, rodzić, płodzić’; od plemiennik ‘członek tego samego plemienia’.

    Plemięcki - 1565 od nazwy miejscowej Plemięta (toruńskie, gmina Gruta).

    Pleminiak - od plemić ‘rozpleniać, rodzić, płodzić’.

    Plemko - od plemić ‘rozpleniać, rodzić, płodzić’.

    Plemniak - od plemić ‘rozpleniać, rodzić, płodzić’.

    Plen - od plenić się ‘rodzić, dawać plon’.

    Plena - od plenić się ‘rodzić, dawać plon’.

    Plencer - od niemieckich nazw osobowych Plentz, Plentzer, te od Plenzer ‘mały gruby człowieczek’

    Plencler - od niemieckich nazw osobowych Plentz, Plentzer, te od Plenzer ‘mały gruby człowieczek’

    Plencner - od niemieckich nazw osobowych Plentz, Plentzer, te od Plenzer ‘mały gruby człowieczek’.

    Plenczyński - od plenić się ‘rodzić, dawać plon’.

    Plener - od niemieckiej nazwy osobowej Plener(t), ta od nazwy miejscowej Plohn.

    Plenert - od niemieckiej nazwy osobowej Plener(t), ta od nazwy miejscowej Plohn.

    Pleniak - od plenić się ‘rodzić, dawać plon’.

    Pleniarz - od plenić się ‘rodzić, dawać plon’.

    Plenias - od plenić się ‘rodzić, dawać plon’.

    Pleniewicz - od plenić się ‘rodzić, dawać plon’.

    Plenik - od plenić się ‘rodzić, dawać plon’.

    Plenikowski - od plenić się ‘rodzić, dawać plon’.

    Plenis - od plenić się ‘rodzić, dawać plon’.

    Pleniuk - od plenić się ‘rodzić, dawać plon’.

    Plenka - od plenić się ‘rodzić, dawać plon’.

    Plenkiewicz - od plenić się ‘rodzić, dawać plon’.

    Plenko - od plenić się ‘rodzić, dawać plon’.

    Plenkowski - od plenić się ‘rodzić, dawać plon’.

    Plenler - od plenić się ‘rodzić, dawać plon’.

    Plenna - od plenić się ‘rodzić, dawać plon’.

    Plennia - od plenić się ‘rodzić, dawać plon’.

    Plenny - od plenić się ‘rodzić, dawać plon’.

    Plenzer - od niemieckich nazw osobowych Plentz, Plentzer, te od Plenzer ‘mały gruby człowieczek’

    Plenzler - od niemieckich nazw osobowych Plentz, Plentzer, te od Plenzer ‘mały gruby człowieczek’

    Plenzner - od niemieckich nazw osobowych Plentz, Plentzer, te od Plenzer ‘mały gruby człowieczek’

    Pleń - od plenić się ‘rodzić, dawać plon’.

    Pleńkos - od plenić się ‘rodzić, dawać plon’.

    Pleńkowski - od plenić się ‘rodzić, dawać plon’.

    Pleński - od plenić się ‘rodzić, dawać plon’.

    Pleńskowski - od plenić się ‘rodzić, dawać plon’.

    Plepla - od paplać ‘mówić dużo bez sensu’.

    Ples - od staropolskiego plesz ‘tonsura na głowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Ples - od paplać ‘mówić dużo bez sensu’.

    Plesak - od staropolskiego plesz ‘tonsura na głowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Plesan - od staropolskiego plesz ‘tonsura na głowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Plesar - od staropolskiego plesz ‘tonsura na głowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Plesiak - od staropolskiego plesz ‘tonsura na głowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Plesian - od staropolskiego plesz ‘tonsura na głowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Plesiński - od nazwy miejscowej Pleszna, dziś Pleśna (tarnowskie, gmina Pleśna), Plesno (bydgoskie, gmina Jeżewo).

    Plesiuk - od staropolskiego plesz ‘tonsura na głowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Plesiur - od staropolskiego plesz ‘tonsura na głowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Pleska - 1730 od staropolskiego pleskać ‘klaskać, klekotać’.

    Pleskacewicz - od staropolskiego pleskać ‘klaskać, klekotać’.

    Pleskacz - od staropolskiego pleskać ‘klaskać, klekotać’.

    Pleskaczew - od staropolskiego pleskać ‘klaskać, klekotać’.

    Pleskaczewicz - od staropolskiego pleskać ‘klaskać, klekotać’.

    Pleskaczewski - od staropolskiego pleskać ‘klaskać, klekotać’.

    Pleskaczuk - od staropolskiego pleskać ‘klaskać, klekotać’.

    Pleskaczyński - od staropolskiego pleskać ‘klaskać, klekotać’.

    Pleskar - od staropolskiego pleskać ‘klaskać, klekotać’.

    Pleskarz - od staropolskiego pleskać ‘klaskać, klekotać’.

    Pleskaszyński - od staropolskiego pleskać ‘klaskać, klekotać’.

    Pleskat - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Pleskatewicz - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Pleskaty - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Pleskiewicz - od staropolskiego pleskać ‘klaskać, klekotać’.

    Plesko - od staropolskiego pleskać ‘klaskać, klekotać’.

    Pleskocz - od staropolskiego pleskać ‘klaskać, klekotać’.

    Pleskoczyński - od staropolskiego pleskać ‘klaskać, klekotać’.

    Pleskoł - od staropolskiego pleskać ‘klaskać, klekotać’.

    Pleskonka - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Pleskonos - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Pleskot - 1402 od pleskot ‘człowiek, który plecie, łgarz’.

    Pleskota - od pleskot ‘człowiek, który plecie, łgarz’.

    Pleskowicz - od staropolskiego pleskać ‘klaskać, klekotać’.

    Pleskun - od staropolskiego pleskać ‘klaskać, klekotać’.

    Plesnar - od pleśniak ‘stary miód; rodzaj grzyba’, pleśń.

    Plesnarowicz - od pleśniak ‘stary miód; rodzaj grzyba’, pleśń.

    Plesner - od pleśniak ‘stary miód; rodzaj grzyba’, pleśń.

    Plesnerowicz - od pleśniak ‘stary miód; rodzaj grzyba’, pleśń.

    Plesniak - od pleśniak ‘stary miód; rodzaj grzyba’, pleśń.

    Plesniar - od pleśniak ‘stary miód; rodzaj grzyba’, pleśń.

    Plesniarski - od pleśniak ‘stary miód; rodzaj grzyba’, pleśń.

    Plesnierowicz - od pleśniak ‘stary miód; rodzaj grzyba’, pleśń.

    Pleson - od staropolskiego plesz ‘tonsura na głowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Plesoń - od staropolskiego plesz ‘tonsura na głowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Plesowicz - od staropolskiego plesz ‘tonsura na głowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Pless - od nazw miejscowych Pless (= Pszczyna), Plesse, Plesseu.

    Plessar - od nazw miejscowych Pless (= Pszczyna), Plesse, Plesseu.

    Plesser - od nazw miejscowych Pless (= Pszczyna), Plesse, Plesseu.

    Plessner - od pleśniak ‘stary miód; rodzaj grzyba’, pleśń; od niemieckiej nazwy osobowej Plessner, ta od nazwy miejscowej Pless = Pszczyna.

    Plesta - od plast, płast, plastr, płastr ‘substancja lecznicza; część gniazda pszczelego’.

    Plestrak - od plast, płast, plastr, płastr ‘substancja lecznicza; część gniazda pszczelego’.

    Plesun - od staropolskiego plesz ‘tonsura na głowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Plesz - 1376 od staropolskiego plesz ‘tonsura na Glowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Pleszacz - od staropolskiego plesz ‘tonsura na Glowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Pleszak - od staropolskiego plesz ‘tonsura na Glowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Pleszczak - od staropolskiego pleskać ‘klaskać, klekotać’.

    Pleszczuk - od staropolskiego pleskać ‘klaskać, klekotać’.

    Pleszczyk - od staropolskiego pleskać ‘klaskać, klekotać’.

    Pleszczyński - od staropolskiego pleskać ‘klaskać, klekotać’.

    Pleszek - 1418 od staropolskiego plesz ‘tonsura na Glowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Pleszel - 1302 od staropolskiego plesz ‘tonsura na Glowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Pleszewa - od staropolskiego plesz ‘tonsura na Glowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Pleszewicz - od staropolskiego plesz ‘tonsura na Glowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Pleszewski - 1400 od nazwy miasta Pleszew (kaliskie), Pleszów (część Krakowa, dzielnica Nowa Huta).

    Pleszka - od staropolskiego plesz ‘tonsura na Glowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Pleszkan - od staropolskiego plesz ‘tonsura na Glowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Pleszke - od staropolskiego plesz ‘tonsura na Glowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Pleszkiewicz - od staropolskiego plesz ‘tonsura na Glowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Pleszko - od staropolskiego plesz ‘tonsura na Glowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Pleszkow - od staropolskiego plesz ‘tonsura na Glowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Pleszkun - od staropolskiego plesz ‘tonsura na Glowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Pleszniak - od pleśniak ‘stary miód; rodzaj grzyba’, pleśń.

    Plesznow - od pleśniak ‘stary miód; rodzaj grzyba’, pleśń.

    Pleszowicz - od staropolskiego plesz ‘tonsura na Glowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Pleszowita - 1390 od nazwy miasta Pleszew (kaliskie), Pleszów (część Krakowa, dzielnica Nowa Huta).

    Pleszowski - 1393 od nazwy miasta Pleszew (kaliskie), Pleszów (część Krakowa, dzielnica Nowa Huta).

    Pleszuk - od staropolskiego plesz ‘tonsura na Glowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Pleszwa - od staropolskiego plesz ‘tonsura na Glowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Pleszyk - 1587 od staropolskiego plesz ‘tonsura na Glowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Pleszykowicz - 1619 od staropolskiego plesz ‘tonsura na Glowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Pleszyl - 1306 od staropolskiego plesz ‘tonsura na Glowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Pleszyniak - od staropolskiego plesz ‘tonsura na Glowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Pleszynowicz - od staropolskiego plesz ‘tonsura na Glowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Pleszyński - 1674 od nazwy miejscowej Pleszna, dziś Pleśna (tarnowskie, gmina Pleśna), Plesno (bydgoskie, gmina Jeżewo).

    Pleś - od staropolskiego plesz ‘tonsura na głowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Pleśkiewicz - od staropolskiego plesz ‘tonsura na głowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Pleśkowicz - od staropolskiego plesz ‘tonsura na głowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Pleślak - od staropolskiego plesz ‘tonsura na głowie duchownego; miejsce gołe, nieporośnięte’.

    Pleśmarski - od pleśniak ‘stary miód; rodzaj grzyba’, pleśń.

    Pleśmierowicz - od pleśniak ‘stary miód; rodzaj grzyba’, pleśń.

    Pleśnar - od pleśniak ‘stary miód; rodzaj grzyba’, pleśń.

    Pleśnerowicz - od pleśniak ‘stary miód; rodzaj grzyba’, pleśń.

    Pleśniak - od pleśniak ‘stary miód; rodzaj grzyba’, pleśń.

    Pleśniała - 1743 od pleśniak ‘stary miód; rodzaj grzyba’, pleśń.

    Pleśniar - od pleśniak ‘stary miód; rodzaj grzyba’, pleśń; od pleśniara ‘rodzaj porośla’.

    Pleśniarowicz - od pleśniak ‘stary miód; rodzaj grzyba’, pleśń.

    Pleśniarski - od pleśniak ‘stary miód; rodzaj grzyba’, pleśń.

    Pleśniarz - od pleśniak ‘stary miód; rodzaj grzyba’, pleśń.

    Pleśniawski - 1738 od pleśniak ‘stary miód; rodzaj grzyba’, pleśń; lub od nazwy miejscowej Pleśna.

    Pleśnier - od pleśniak ‘stary miód; rodzaj grzyba’, pleśń.

    Pleśnierewicz - od pleśniak ‘stary miód; rodzaj grzyba’, pleśń.

    Pleśnierowicz - od pleśniak ‘stary miód; rodzaj grzyba’, pleśń.

    Pleśnierowski - od pleśniak ‘stary miód; rodzaj grzyba’, pleśń.

    Pleśnierski - od pleśniak ‘stary miód; rodzaj grzyba’, pleśń.

    Pleśniewicz - od pleśniak ‘stary miód; rodzaj grzyba’, pleśń.

    Pleśniewski - od pleśniak ‘stary miód; rodzaj grzyba’, pleśń.

    Pleśnik - od pleśniak ‘stary miód; rodzaj grzyba’, pleśń.

    Plet - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Pleta - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Pletelnicki - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Pletenczuk - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Pletenik - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Pleth - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Pletha - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Pleti - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Pletiak - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Pletka - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Pletkiewicz - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Pletko - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Pletkus - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Pletnia - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Pletnicki - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Pletniewski - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Pletnik - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Pletniow - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Pletniów - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Pletorak - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Pletowski - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Pletras - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Pletrowski - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Pletrów - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Pletryka - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Pletty - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Plety - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Pletz - od plecy, dawniej plec ‘tylna część tułowia, część ramienia’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Pletz.

    Pletzing - od plecy, dawniej plec ‘tylna część tułowia, część ramienia’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Pletz.

    Pletzke - (Pom) od plecy, dawniej plec ‘tylna część tułowia, część ramienia’, może też od niemieckiej nazwy osobowej Pletz.

    Pleva - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Plew - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Plewa - 1498 od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Plewacki - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Plewak - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Plewako - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Plewakow - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Plewaniuk - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Plewcler - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Plewczuk - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Plewczyński - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Plewiak - 1725 od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Plewicki - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Plewieński - 1411 od nazwy miejscowej Plewnia (kaliskie, gmina Ceków-Kolonia).

    Plewik - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Plewina - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Plewinia - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Plewiński - 1790 od nazwy miejscowej Plewnia (kaliskie, gmina Ceków-Kolonia).

    Plewiora - 1737 od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Plewiszko - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Plewka - 1427 od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’; lub od plewka.

    Plewkiewicz - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Plewko - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Plewnia - 1210 od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Plewniak - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Plewnicki - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Plewnik - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Plewniok - (Śl) od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Plewoski - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Plewowski - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Plewski - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Plewuch - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Plezer - od nazw miejscowych Pless (= Pszczyna), Plesse, Plesseu.

    Plezia - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Plezler - od nazw miejscowych Pless (= Pszczyna), Plesse, Plesseu.

    Plezner - od nazw miejscowych Pless (= Pszczyna), Plesse, Plesseu.

    Pleża - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Plęs - od pląsać, ze staropolskiego pląsać ‘podskakiwać, tańczyć’.

    Plęsalski - od pląsać, ze staropolskiego pląsać ‘podskakiwać, tańczyć’.

    Plęskiewicz - od pląsać, ze staropolskiego pląsać ‘podskakiwać, tańczyć’.

    Plęskowski - od nazwy miejscowej Pląskowo (poznańskie, gmina Mieścisko), Pląskowice (piotrkowskie, gmina Fałków).

    Plęś - od pląsać, ze staropolskiego pląsać ‘podskakiwać, tańczyć’.

    Plich - od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’; też od plecha ‘łysina’; od plich ‘plech, ciemię, krosta’.

    Plicha - od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’; też od plecha ‘łysina’.

    Plichal - od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’; też od plecha ‘łysina’.

    Plichciak - od staropolskiego plichta ‘troska, obowiązek’, od gwarowego też ‘zła karta w grze’.

    Plichcik - 1416 od staropolskiego plichta ‘troska, obowiązek’, od gwarowego też ‘zła karta w grze’.

    Plichciński - od staropolskiego plichta ‘troska, obowiązek’, od gwarowego też ‘zła karta w grze’.

    Plichczewski - od staropolskiego plichta ‘troska, obowiązek’, od gwarowego też ‘zła karta w grze’.

    Plichewicz - od staropols od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’; też od plecha ‘łysina’. kiego plech ‘blachazbroi’; też od plecha ‘łysina’.

    Plichiewicz - od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’; też od plecha ‘łysina’.

    Plichla - od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’; też od plecha ‘łysina’.

    Plichła - od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’; też od plecha ‘łysina’.

    Plichota - od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’; też od plecha ‘łysina’.

    Plichowicz - od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’; też od plecha ‘łysina’.

    Plichowiec - od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’; też od plecha ‘łysina’.

    Plichowna - od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’; też od plecha ‘łysina’.

    Plichowny - od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’; też od plecha ‘łysina’.

    Plichowski - od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’; też od plecha ‘łysina’.

    Plicht - od staropolskiego plichta ‘troska, obowiązek’, od gwarowego też ‘zła karta w grze’.

    Plichta - 1382 od staropolskiego plichta ‘troska, obowiązek’, od gwarowego też ‘zła karta w grze’.

    Plichtka - 1608 od staropolskiego plichta ‘troska, obowiązek’, od gwarowego też ‘zła karta w grze’.

    Plichtowicz - od staropolskiego plichta ‘troska, obowiązek’, od gwarowego też ‘zła karta w grze’.

    Plichtowski - od staropolskiego plichta ‘troska, obowiązek’, od gwarowego też ‘zła karta w grze’.

    Plichulak - 1748 od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’; też od plecha ‘łysina’.

    Plick - od niemieckich nazw osobowych Plitz, Plitzk, te od imion złożonych na Blid-.

    Plicke - (Śl) od niemieckich nazw osobowych Plitz, Plitzk, te od imion złożonych na Blid-.

    Plicki - od niemieckich nazw osobowych Plitz, Plitzk, te od imion złożonych na Blid-.

    Plicko - od niemieckich nazw osobowych Plitz, Plitzk, te od imion złożonych na Blid-.

    Plicner - od niemieckich nazw osobowych Plitz, Plitzk, te od imion złożonych na Blid-.

    Pliczewski - od niemieckich nazw osobowych Plitz, Plitzk, te od imion złożonych na Blid-.

    Pliczka - od niemieckich nazw osobowych Plitz, Plitzk, te od imion złożonych na Blid-.

    Pliczko - (Śl) od niemieckich nazw osobowych Plitz, Plitzk, te od imion złożonych na Blid-.

    Pliecka - od niemieckich nazw osobowych Plitz, Plitzk, te od imion złożonych na Blid-.

    Pliefka - (Śl) od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Pliefke - (Śl) od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Plik - od plik ‘pęk, zwój’, plika ‘choroba włosów’.

    Plikiewicz - od plik ‘pęk, zwój’, plika ‘choroba włosów’.

    Plikuć - od plik ‘pęk, zwój’, plika ‘choroba włosów’.

    Plikus - od plik ‘pęk, zwój’, plika ‘choroba włosów’.

    Plina - od gwarowego plinka ‘cieniutka błonka na gojącej się ranie’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Plien, z Blien-.

    Plinia - od gwarowego plinka ‘cieniutka błonka na gojącej się ranie’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Plien, z Blien-.

    Pliniewicz - od gwarowego plinka ‘cieniutka błonka na gojącej się ranie’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Plien, z Blien-.

    Plinik - od gwarowego plinka ‘cieniutka błonka na gojącej się ranie’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Plien, z Blien-.

    Plinikowski - od gwarowego plinka ‘cieniutka błonka na gojącej się ranie’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Plien, z Blien-.

    Plinka - od gwarowego plinka ‘cieniutka błonka na gojącej się ranie’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Plien, z Blien-.

    Plinkiewicz - od gwarowego plinka ‘cieniutka błonka na gojącej się ranie’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Plien, z Blien-.

    Plinkowski - od gwarowego plinka ‘cieniutka błonka na gojącej się ranie’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Plien, z Blien-.

    Plińczyński - od gwarowego plinka ‘cieniutka błonka na gojącej się ranie’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Plien, z Blien-.

    Pliński - od gwarowego plinka ‘cieniutka błonka na gojącej się ranie’; może też od niemieckiej nazwy osobowej Plien, z Blien-.

    Plis - od plis, plisz ‘rodzaj miękkiej tkaniny, plusz’.

    Plisaczuk - od plis, plisz ‘rodzaj miękkiej tkaniny, plusz’.

    Plisak - od plis, plisz ‘rodzaj miękkiej tkaniny, plusz’.

    Plisarski - od plis, plisz ‘rodzaj miękkiej tkaniny, plusz’.

    Plisenko - od plis, plisz ‘rodzaj miękkiej tkaniny, plusz’.

    Plisiak - od plis, plisz ‘rodzaj miękkiej tkaniny, plusz’.

    Plisiecki - od plis, plisz ‘rodzaj miękkiej tkaniny, plusz’.

    Plisiewicz - od plis, plisz ‘rodzaj miękkiej tkaniny, plusz’.

    Plisikiewicz - od plis, plisz ‘rodzaj miękkiej tkaniny, plusz’.

    Plisikowski - od plis, plisz ‘rodzaj miękkiej tkaniny, plusz’.

    Plisiński - od plis, plisz ‘rodzaj miękkiej tkaniny, plusz’.

    Plisiuk - od plis, plisz ‘rodzaj miękkiej tkaniny, plusz’.

    Plisk - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pliskacz - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pliskaczuk - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pliski - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pliskiewicz - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pliskin - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Plisko - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pliskowski - od nazwy miejscowej Pliszków (Wołyń).

    Pliskowski - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Plisnik - od plis, plisz ‘rodzaj miękkiej tkaniny, plusz’.

    Plisow - od plis, plisz ‘rodzaj miękkiej tkaniny, plusz’.

    Plisowski - od plis, plisz ‘rodzaj miękkiej tkaniny, plusz’.

    Pliss - od plis, plisz ‘rodzaj miękkiej tkaniny, plusz’.

    Plissak - od plis, plisz ‘rodzaj miękkiej tkaniny, plusz’.

    Pliszak - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pliszaków - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pliszcza - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pliszczak - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pliszczecki - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pliszczek - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pliszczuk - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pliszczuk-Błaszczuk - złożenia brak; Pliszczuk od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’. Błaszczuk od imion na Bła-, typu Błażej.

    Pliszczyński - 1485 od nazwy miejscowej Pliszczyn (lubelskie, gmina Wólka).

    Pliszek - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pliszer - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pliszewski - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pliszk - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pliszka - 1411 od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pliszke - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pliszki - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pliszkie - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pliszkiewicz - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pliszko - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pliszkowski - od nazwy miejscowej Pliszków (Wołyń).

    Pliszniarski - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pliszowski - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pliszuk - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pliszyło - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pliszyński - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pliś - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pliściński - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’; od plita ‘płyta’.

    Pliśkiewicz - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pliśniak - od plis, plisz ‘rodzaj miękkiej tkaniny, plusz’.

    Pliśnierowicz - od plis, plisz ‘rodzaj miękkiej tkaniny, plusz’.

    Pliśnik - od plis, plisz ‘rodzaj miękkiej tkaniny, plusz’.

    Plit - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’; od plita ‘płyta’.

    Plita - 1414 od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’; od plita ‘płyta’.

    Plith - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’; od plita ‘płyta’.

    Plitiuk - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’; od plita ‘płyta’.

    Plitnik - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’; od plita ‘płyta’.

    Plitowski - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’; od plita ‘płyta’.

    Plitt - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’; od plita ‘płyta’.

    Plitta - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’; od plita ‘płyta’.

    Plitz - (Pom) od niemieckich nazw osobowych Plitz, Plitzk, te od imion złożonych na Blid-.

    Plitzko - od niemieckich nazw osobowych Plitz, Plitzk, te od imion złożonych na Blid-.

    Pliwa - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Pliwecki - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Pliwiński - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Pliwka - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Pliwko - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’.

    Pliz - od plużyć ‘tryskać, wylewać się’, od gwarowego pluża ‘poduszka’.

    Plizak - od plużyć ‘tryskać, wylewać się’, od gwarowego pluża ‘poduszka’.

    Plizga - od plizga ‘najmniejszy z trzech kijów używanych przez chłopców w grze zwanej pliszka’.

    Plizge - od plizga ‘najmniejszy z trzech kijów używanych przez chłopców w grze zwanej pliszka’.

    Plizgo - od plizga ‘najmniejszy z trzech kijów używanych przez chłopców w grze zwanej pliszka’.

    Pliziuk - od plużyć ‘tryskać, wylewać się’, od gwarowego pluża ‘poduszka’.

    Pliźga - od plizga ‘najmniejszy z trzech kijów używanych przez chłopców w grze zwanej pliszka’.

    Pliżga - od plizga ‘najmniejszy z trzech kijów używanych przez chłopców w grze zwanej pliszka’.

    Ploc - od niemieckiej nazwy osobowej Plotz.

    Ploca - 1707 od niemieckiej nazwy osobowej Plotz.

    Plocek - od niemieckiej nazwy osobowej Plotz.

    Plocenik - od niemieckiej nazwy osobowej Plotz.

    Ploch - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Plochal - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Plochalski - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Plocharz - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Plochowicz - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Plociak - od niemieckiej nazwy osobowej Plotz.

    Plocica - od niemieckiej nazwy osobowej Plotz.

    Plocika - od niemieckiej nazwy osobowej Plotz.

    Plocikas - od niemieckiej nazwy osobowej Plotz.

    Plocinczak - od niemieckiej nazwy osobowej Plotz.

    Plociniak - od niemieckiej nazwy osobowej Plotz.

    Plociniczak - od niemieckiej nazwy osobowej Plotz.

    Plociński - od niemieckiej nazwy osobowej Plotz.

    Plock - od niemieckiej nazwy osobowej Plotzke, ta od górno-niemieckiego Bloch, Block, z średnio- niemieckiego Block ‘masywny, dobrze wyrośnięty’.

    Plocka - od niemieckiej nazwy osobowej Plotzke, ta od górno-niemieckiego Bloch, Block, z średnio- niemieckiego Block ‘masywny, dobrze wyrośnięty’.

    Plocke - od niemieckiej nazwy osobowej Plotzke, ta od górno-niemieckiego Bloch, Block, z średnio- niemieckiego Block ‘masywny, dobrze wyrośnięty’.

    Plocker - od niemieckiej nazwy osobowej Plotzke, ta od górno-niemieckiego Bloch, Block, z średnio- niemieckiego Block ‘masywny, dobrze wyrośnięty’.

    Plockowski - od niemieckiej nazwy osobowej Plotzke, ta od górno-niemieckiego Bloch, Block, z średnio- niemieckiego Block ‘masywny, dobrze wyrośnięty’.

    Plocy - od niemieckiej nazwy osobowej Plotz.

    Ploczek - od niemieckiej nazwy osobowej Plotz.

    Plodek - od płód ‘zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Plodowski - od płód ‘zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Ploma - od płomień lub od niemieckiej nazwy osobowej Plome, ta od nazwy osobowej Blume.

    Plomba - 1680 od plomba.

    Plombaum - od niemieckiej nazwy osobowej Plaubaum, ta od dolno-niemieckiego plombom, wysolo-niemieckiego Pflaumenbaum ‘śliwa (drzewo)’.

    Plombon - od niemieckiej nazwy osobowej Plaubaum, ta od dolno-niemieckiego plombom, wysolo-niemieckiego Pflaumenbaum ‘śliwa (drzewo)’.

    Plombosz - od plomba.

    Plomecki - od płomień lub od niemieckiej nazwy osobowej Plome, ta od nazwy osobowej Blume.

    Plomin - od płomień.

    Plomkowski - od płomień.

    Plomp - od plomba.

    Plon - od plon dawniej ‘zdobycz, dobytek; niewola’.

    Plona - od plon dawniej ‘zdobycz, dobytek; niewola’.

    Plonc - od plon dawniej ‘zdobycz, dobytek; niewola’.

    Plonczak - od plon dawniej ‘zdobycz, dobytek; niewola’.

    Plonczek - od plon dawniej ‘zdobycz, dobytek; niewola’.

    Plonczyk - od plon dawniej ‘zdobycz, dobytek; niewola’.

    Plonczyński - od plon dawniej ‘zdobycz, dobytek; niewola’.

    Plonder - od pluder ‘pogardliwa nazwa Niemca’, pludry, plądry ‘rodzaj spodni’.

    Plondrych - od pluder ‘pogardliwa nazwa Niemca’, pludry, plądry ‘rodzaj spodni’.

    Plonka - od plon dawniej ‘zdobycz, dobytek; niewola’.

    Plonkiewicz - od plon dawniej ‘zdobycz, dobytek; niewola’.

    Plonkowski - od plon dawniej ‘zdobycz, dobytek; niewola’.

    Plonowski - od plon dawniej ‘zdobycz, dobytek; niewola’.

    Plonsek - od pląsać, ze staropolskiego pląsać ‘podskakiwać, tańczyć’.

    Plonske - od pląsać, ze staropolskiego pląsać ‘podskakiwać, tańczyć’.

    Plonskowski - od nazwy miejscowej Pląskowo (poznańskie, gmina Mieścisko), Pląskowice (piotrkowskie, gmina Fałków).

    Plonus - od plon dawniej ‘zdobycz, dobytek; niewola’.

    Plońka - od plon dawniej ‘zdobycz, dobytek; niewola’.

    Plońsk - od nazwy miasta Płońsk (ciechanowskie).

    Plos - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Ploska - od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Ploske - (Pom) od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Plosko - od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Ploskonek - od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Ploskonka - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Ploskoński - od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Ploskorz - od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Ploskot - od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Ploskowicz - od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Ploskowski - od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Ploszaj - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Ploszajski - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Ploszczonka - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Ploszczonka - od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’; od płoszczyć ‘robić coś płaskim’.

    Ploszczyca - od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’; od płoszczyć ‘robić coś płaskim’.

    Ploszczyk - od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’; od płoszczyć ‘robić coś płaskim’.

    Ploszek - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Ploszka - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Ploszke - (Śl) od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Ploszko - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’

    Ploszyc - 1345 od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Ploszyca - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Plota - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Plotała - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Plotan - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Plotcke - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Plotecki - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Plotek - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Plotetzki - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Plotka - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Plotke - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Plotkiewicz - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Plotkin - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Plotkowski - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Plotkuns - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Plotnik - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Plotniok - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Plotniok - (Śl) od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Plotta - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Plottek - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Plottka - (Pom) od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Plottke - (Pom) od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Plottko - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Plottnik - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Plotuch - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Plotzke - (Pom) od niemieckiej nazwy osobowej Plotzke, ta od górno-niemieckiego Bloch, Block, z średnio- niemieckiego Block ‘masywny, dobrze wyrośnięty’.

    Plotzki - (Pom) od niemieckiej nazwy osobowej Plotzke, ta od górno-niemieckiego Bloch, Block, z średnio- niemieckiego Block ‘masywny, dobrze wyrośnięty’.

    Ploucha - od plucha ‘człowiek plugawy; słota’.

    Plowa - 1535 od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’; od gwarowego plowa, ‘plewa’.

    Plowak - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’; od gwarowego plowa ‘plewa’.

    Plowalla - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’; od gwarowego plowa ‘plewa’.

    Plowiak - 1666 od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’; od gwarowego plowa ‘plewa’.

    Plowiec - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’; od gwarowego plowa ‘plewa’.

    Plowik - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’; od gwarowego plowa ‘plewa’.

    Plowka - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’; od gwarowego plowa ‘plewa’.

    Ploza - od płoza ‘część podwozia pojazdu’, płozić (się) ‘czołgać się; rosnąć przy ziemi’.

    Plócienniczak - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Plóciennik - 1395 od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Plócinniczak - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Plóciński - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Pluch - od plucha ‘człowiek plugawy; słota’.

    Plucha - od plucha ‘człowiek plugawy; słota’.

    Pluchacz - od plucha ‘człowiek plugawy; słota’.

    Plucharat - od niemieckiej nazwy osobowej Plücker.

    Plucharczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Plücker.

    Pluchart - od niemieckiej nazwy osobowej Plücker.

    Pluchater - od płuchatyr ‘ten, co chodzi za pługiem; oracz’.

    Pluchciński - od staropolskiego plichta ‘troska, obowiązek’, od gwarowego też ‘zła karta w grze’.

    Pluchin - od plucha ‘człowiek plugawy; słota’.

    Pluchna - od plucha ‘człowiek plugawy; słota’.

    Pluchniewicz - od plucha ‘człowiek plugawy; słota’.

    Pluchocki - od plucha ‘człowiek plugawy; słota’.

    Pluchowicz - od plucha ‘człowiek plugawy; słota’.

    Pluchowski - od plucha ‘człowiek plugawy; słota’.

    Pluchrat - od niemieckiej nazwy osobowej Plücker.

    Pluchta - od staropolskiego plichta ‘troska, obowiązek’, od gwarowego też ‘zła karta w grze’.

    Pluciak - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’.

    Plucicki - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’.

    Pluciemiczak - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Plucienek - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Plucienik - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Plucienniczak - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Pluciennik - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Plucik - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’.

    Pluciniok - (Śl) od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’.

    Plucinski - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’.

    Pluciński - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’.

    Plucnik - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’.

    Plucuński - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’.

    Plucz - od płokać ‘myć, płukać’, płoka ‘materiał wypłukany przez wodę’.

    Pluczak - od płokać ‘myć, płukać’, płoka ‘materiał wypłukany przez wodę’.

    Pluczek - od płokać ‘myć, płukać’, płoka ‘materiał wypłukany przez wodę’.

    Pluczyk - od płokać ‘myć, płukać’, płoka ‘materiał wypłukany przez wodę’.

    Pluczyński - od płokać ‘myć, płukać’, płoka ‘materiał wypłukany przez wodę’.

    Pluda - od pluder ‘pogardliwa nazwa Niemca’, pludry, plądry ‘rodzaj spodni’.

    Pluder - od pluder ‘pogardliwa nazwa Niemca’, pludry, plądry ‘rodzaj spodni’.

    Pludowski - od pluder ‘pogardliwa nazwa Niemca’, pludry, plądry ‘rodzaj spodni’.

    Pludra - od pluder ‘pogardliwa nazwa Niemca’, pludry, plądry ‘rodzaj spodni’.

    Pludrak - od pluder ‘pogardliwa nazwa Niemca’, pludry, plądry ‘rodzaj spodni’.

    Pludrakowski - od pluder ‘pogardliwa nazwa Niemca’, pludry, plądry ‘rodzaj spodni’.

    Pludro - od pluder ‘pogardliwa nazwa Niemca’, pludry, plądry ‘rodzaj spodni’.

    Pludrowski - 1726 od pluder ‘pogardliwa nazwa Niemca’, pludry, plądry ‘rodzaj spodni’.

    Pludrzyński - od pluder ‘pogardliwa nazwa Niemca’, pludry, plądry ‘rodzaj spodni’.

    Plugasik - od plugawy ‘obrzydliwy’, plugawić ‘kalać, plamić’, plug ‘plugastwo’.

    Plugiel - 1572 od plugawy ‘obrzydliwy’, plugawić ‘kalać, plamić’, plug ‘plugastwo’.

    Plugow - od plugawy ‘obrzydliwy’, plugawić ‘kalać, plamić’, plug ‘plugastwo’.

    Pluja - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’; od plita ‘płyta’.

    Pluka - od płokać ‘myć, płukać’, płoka ‘materiał wypłukany przez wodę’.

    Plukarski - od płokać ‘myć, płukać’, płoka ‘materiał wypłukany przez wodę’.

    Plukier - od płokać ‘myć, płukać’, płoka ‘materiał wypłukany przez wodę’.

    Pluksit - od płokać ‘myć, płukać’, płoka ‘materiał wypłukany przez wodę’.

    Pluła - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’; od plita ‘płyta’.

    Plumbaum - od niemieckiej nazwy osobowej Plaubaum, ta od dolno-niemieckiego plombom, wysolo-niemieckiego Pflaumenbaum ‘śliwa (drzewo)’.

    Plumbom - od niemieckiej nazwy osobowej Plaubaum, ta od dolno-niemieckiego plombom, wysolo-niemieckiego Pflaumenbaum ‘śliwa (drzewo)’.

    Plumbon - od niemieckiej nazwy osobowej Plaubaum, ta od dolno-niemieckiego plombom, wysolo-niemieckiego Pflaumenbaum ‘śliwa (drzewo)’.

    Plune - (Pom) od plon dawniej ‘zdobycz, dobytek; niewola’; lub od gwarowego pluna ‘plwociny’.

    Plunowski - od plon dawniej ‘zdobycz, dobytek; niewola’; lub od gwarowego pluna ‘plwociny’.

    Plus - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Plusa - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Plusakowski - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Plusan - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Plusiewicz - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Plusin - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Plusiński - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Plusiuk - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Plusk - od pluskać ‘uderzać o powierzchnię cieczy’, plusk w języku łowieckim ‘ogon’.

    Pluska - od pluskać ‘uderzać o powierzchnię cieczy’, plusk w języku łowieckim ‘ogon’.

    Pluskała - od pluskać ‘uderzać o powierzchnię cieczy’, plusk w języku łowieckim ‘ogon’.

    Pluskat - od pluskać ‘uderzać o powierzchnię cieczy’, plusk w języku łowieckim ‘ogon’.

    Pluskata - od pluskać ‘uderzać o powierzchnię cieczy’, plusk w języku łowieckim ‘ogon’.

    Pluskawa - od pluskać ‘uderzać o powierzchnię cieczy’, plusk w języku łowieckim ‘ogon’.

    Pluskiewicz - od pluskać ‘uderzać o powierzchnię cieczy’, plusk w języku łowieckim ‘ogon’.

    Pluskiwik - od pluskać ‘uderzać o powierzchnię cieczy’, plusk w języku łowieckim ‘ogon’.

    Pluskociński - od pluskać ‘uderzać o powierzchnię cieczy’, plusk w języku łowieckim ‘ogon’.

    Pluskot - od pluskać ‘uderzać o powierzchnię cieczy’, plusk w języku łowieckim ‘ogon’.

    Pluskota - od pluskać ‘uderzać o powierzchnię cieczy’, plusk w języku łowieckim ‘ogon’; od pluskota ‘słota’.

    Pluskowicz - 1631 od pluskać ‘uderzać o powierzchnię cieczy’, plusk w języku łowieckim ‘ogon’.

    Pluskowski - od pluskać ‘uderzać o powierzchnię cieczy’, plusk w języku łowieckim ‘ogon’.

    Pluskwa - 1452 od pluskwa ‘owad pasożytniczy’.

    Pluskwik - od pluskwa ‘owad pasożytniczy’.

    Pluskwin - od pluskwa ‘owad pasożytniczy’.

    Plusqua - (Śl) od pluskwa ‘owad pasożytniczy’.

    Plust - od gwarowego plustwa ‘drozd’.

    Plusza - od plusz ‘rodzaj puszystej tkaniny’.

    Pluszak - od plusz ‘rodzaj puszystej tkaniny’.

    Pluszcz - od pluskać ‘uderzać o powierzchnię cieczy’, plusk w języku łowieckim ‘ogon’.

    Pluszczak - od pluskać ‘uderzać o powierzchnię cieczy’, plusk w języku łowieckim ‘ogon’.

    Pluszczenia - od pluskać ‘uderzać o powierzchnię cieczy’, plusk w języku łowieckim ‘ogon’.

    Pluszczew - od pluskać ‘uderzać o powierzchnię cieczy’, plusk w języku łowieckim ‘ogon’.

    Pluszczewicz - od pluskać ‘uderzać o powierzchnię cieczy’, plusk w języku łowieckim ‘ogon’.

    Pluszczewski - od pluskać ‘uderzać o powierzchnię cieczy’, plusk w języku łowieckim ‘ogon’.

    Pluszczkiewicz - od pluskać ‘uderzać o powierzchnię cieczy’, plusk w języku łowieckim ‘ogon’.

    Pluszczok - (Śl) od pluskać ‘uderzać o powierzchnię cieczy’, plusk w języku łowieckim ‘ogon’.

    Pluszczowicz - od pluskać ‘uderzać o powierzchnię cieczy’, plusk w języku łowieckim ‘ogon’.

    Pluszczukiewicz - od pluskać ‘uderzać o powierzchnię cieczy’, plusk w języku łowieckim ‘ogon’.

    Pluszczyk - od pluskać ‘uderzać o powierzchnię cieczy’, plusk w języku łowieckim ‘ogon’.

    Pluszczyński - od pluskać ‘uderzać o powierzchnię cieczy’, plusk w języku łowieckim ‘ogon’.

    Pluszczyszyn - od pluskać ‘uderzać o powierzchnię cieczy’, plusk w języku łowieckim ‘ogon’.

    Pluszenko - od plusz ‘rodzaj puszystej tkaniny’.

    Pluszewicz - od plusz ‘rodzaj puszystej tkaniny’.

    Pluszewski - od plusz ‘rodzaj puszystej tkaniny’.

    Pluszka - 1449 od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pluszke - (Śl) od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pluszkiewicz - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pluszkis - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pluszko - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pluszkowski - od pliszka, ze staropolskiego pliska ‘gatunek ptaka’.

    Pluszowski - 1764 od plusz ‘rodzaj puszystej tkaniny’.

    Pluszyński - od plusz ‘rodzaj puszystej tkaniny’.

    Pluściński - od gwarowego plustwa ‘drozd’.

    Plut - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’.

    Pluta - 1434 od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’.

    Plutacki - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’.

    Plutarski - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’.

    Plutecki - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’.

    Plutek - 1451 od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’.

    Pluterski - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’.

    Plutka - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’.

    Plutkiewicz - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’.

    Plutkowski - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’.

    Plutniak - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’.

    Plutniok - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’.

    Pluto - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’.

    Plutonowicz - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’.

    Plutowicz - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’.

    Plutowski - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’.

    Plutta - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’.

    Plutwiński - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’; od plita ‘płyta’.

    Plutyński - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’.

    Pluwacz - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’; od plita ‘płyta’.

    Pluwak - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’; od plita ‘płyta’.

    Pluwin - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’; od plita ‘płyta’.

    Pluzdra - od gwarowego puzdra ‘ryba krąp; mała rybka gorszego gatunku; człowiek gadatliwy; śnieg z deszczem’.

    Pluzdrak - od gwarowego puzdra ‘ryba krąp; mała rybka gorszego gatunku; człowiek gadatliwy; śnieg z deszczem’.

    Pluzik - od plużyć ‘tryskać, wylewać się’, od gwarowego pluża ‘poduszka’.

    Plużecki - od plużyć ‘tryskać, wylewać się’, od gwarowego pluża ‘poduszka’.

    Plużek - od plużyć ‘tryskać, wylewać się’, od gwarowego pluża ‘poduszka’.

    Plużka - od plużyć ‘tryskać, wylewać się’, od gwarowego pluża ‘poduszka’.

    Plużyczka - od plużyć ‘tryskać, wylewać się’, od gwarowego pluża ‘poduszka’.

    Plużyński - od plużyć ‘tryskać, wylewać się’, od gwarowego pluża ‘poduszka’.

    Plużyski - od plużyć ‘tryskać, wylewać się’, od gwarowego pluża ‘poduszka’.

    Plwacz - 1202 od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’; od plita ‘płyta’.

    Plwak - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’; od plita ‘płyta’.

    Plys - od plis, plisz ‘rodzaj miękkiej tkaniny, plusz’.

    Plyszczyński - od plis, plisz ‘rodzaj miękkiej tkaniny, plusz’.

    Plyszka - od plis, plisz ‘rodzaj miękkiej tkaniny, plusz’.

    Plytka - od płytki, płyta, od staropolskiego płyt ‘trawa’.

    Plyttakowski - od płytki, płyta, od staropolskiego płyt ‘trawa’.

    Płaca - 1394 od staropolskiego płaca ‘opłata, danina’.

    Płacek - od staropolskiego płaca ‘opłata, danina’ lub od płaczek ‘człowiek płaczkiwy’.

    Płacewicz - od staropolskiego płaca ‘opłata, danina’.

    Płach - od płacha pierwotnie zapewne ‘polano, suchy kawałek drzewa’, od gwarowego płacha ‘duże polano sągowe; gruba niecosana deska u sochy’.

    Płacha - od płacha pierwotnie zapewne ‘polano, suchy kawałek drzewa’, od gwarowego płacha ‘duże polano sągowe; gruba niecosana deska u sochy’.

    Płachaciak - od płachta ‘duży kawał tkaniny’; od płachetka ‘mała płachta’.

    Płachaciński - od płachta ‘duży kawał tkaniny’; od płachetka ‘mała płachta’.

    Płacharczyk - od płacha pierwotnie zapewne ‘polano, suchy kawałek drzewa’, od gwarowego płacha ‘duże polano sągowe; gruba niecosana deska u sochy’.

    Płacharz - od płacha pierwotnie zapewne ‘polano, suchy kawałek drzewa’, od gwarowego płacha ‘duże polano sągowe; gruba niecosana deska u sochy’.

    Płachata - od płachta ‘duży kawał tkaniny’; od płachetka ‘mała płachta’.

    Płachatka - od płachta ‘duży kawał tkaniny’; od płachetka ‘mała płachta’.

    Płachciak - od płachta ‘duży kawał tkaniny’.

    Płachciar - od płachta ‘duży kawał tkaniny’.

    Płachcik - 1754 od płachta ‘duży kawał tkaniny’.

    Płachciński - od płachta ‘duży kawał tkaniny’.

    Płachciok - (Śl) od płachta ‘duży kawał tkaniny’.

    Płachczewski - od płachta ‘duży kawał tkaniny’.

    Płachczyński - od płachta ‘duży kawał tkaniny’.

    Płacheciński - od nazwy miejscowej Płachty (gdańskie, gmina Nowa Karczma, Liniewo).

    Płachecki - 1616 od nazwy miejscowej Płachty (gdańskie, gmina Nowa Karczma, Liniewo).

    Płacheński - od płacha pierwotnie zapewne ‘polano, suchy kawałek drzewa’, od gwarowego płacha ‘duże polano sągowe; gruba niecosana deska u sochy’.

    Płacheta - od płachta ‘duży kawał tkaniny’.

    Płachetka - 1489 od płachta ‘duży kawał tkaniny’; od płachetka ‘mała płachta’.

    Płachetko - od płachta ‘duży kawał tkaniny’; od płachetka ‘mała płachta’.

    Płachi - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płachky - (Śl) od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płachły - (Śl) od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płachnia - od płacha pierwotnie zapewne ‘polano, suchy kawałek drzewa’, od gwarowego płacha ‘duże polano sągowe; gruba niecosana deska u sochy’.

    Płachnik - od płacha pierwotnie zapewne ‘polano, suchy kawałek drzewa’, od gwarowego płacha ‘duże polano sągowe; gruba niecosana deska u sochy’.

    Płachnio - od płacha pierwotnie zapewne ‘polano, suchy kawałek drzewa’, od gwarowego płacha ‘duże polano sągowe; gruba niecosana deska u sochy’.

    Płachno - od płacha pierwotnie zapewne ‘polano, suchy kawałek drzewa’, od gwarowego płacha ‘duże polano sągowe; gruba niecosana deska u sochy’.

    Płacho - od płacha pierwotnie zapewne ‘polano, suchy kawałek drzewa’, od gwarowego płacha ‘duże polano sągowe; gruba niecosana deska u sochy’.

    Płachociński - od płachta ‘duży kawał tkaniny’; od płachetka ‘mała płachta’.

    Płachocki - od płachta ‘duży kawał tkaniny’; od płachetka ‘mała płachta’.

    Płachotka - od płachta ‘duży kawał tkaniny’; od płachetka ‘mała płachta’.

    Płachotna - od płachta ‘duży kawał tkaniny’; od płachetka ‘mała płachta’.

    Płachotny - od płachta ‘duży kawał tkaniny’; od płachetka ‘mała płachta’.

    Płachow - od płacha pierwotnie zapewne ‘polano, suchy kawałek drzewa’, od gwarowego płacha ‘duże polano sągowe; gruba niecosana deska u sochy’.

    Płachowicz - od płachta ‘duży kawał tkaniny’; od płachetka ‘mała płachta’.

    Płachowski - od płacha pierwotnie zapewne ‘polano, suchy kawałek drzewa’, od gwarowego płacha ‘duże polano sągowe; gruba niecosana deska u sochy’.

    Płachtij - od płachta ‘duży kawał tkaniny’.

    Płachtin - od płachta ‘duży kawał tkaniny’.

    Płachtka - od płachta ‘duży kawał tkaniny’.

    Płachtowski - od płachta ‘duży kawał tkaniny’.

    Płachtyka - od płachta ‘duży kawał tkaniny’.

    Płachtyna - od płachta ‘duży kawał tkaniny’.

    Płachunowicz - od płacha pierwotnie zapewne ‘polano, suchy kawałek drzewa’, od gwarowego płacha ‘duże polano sągowe; gruba niecosana deska u sochy’.

    Płachy - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płachyński - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płachytka - od płachta ‘duży kawał tkaniny’; od płachetka ‘mała płachta’.

    Płachytko - od płachta ‘duży kawał tkaniny’; od płachetka ‘mała płachta’.

    Płaciak - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płaciennik - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płacikowski - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płaciński - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płacisz - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płaciszewski - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płacki - od staropolskiego płaca ‘opłata, danina’.

    Płacko - od staropolskiego płaca ‘opłata, danina’.

    Płackowski - od staropolskiego płaca ‘opłata, danina’.

    Płacuta - od staropolskiego płaca ‘opłata, danina’.

    Płacyna - od staropolskiego płaca ‘opłata, danina’.

    Płaczak - od płakać, płacz’.

    Płaczaszek - od płakać, płacz’; od płaczek ‘ten, co płacze’.

    Płaczek - 1440 od płakać, płacz’.

    Płaczewski - od nazwy miejscowej Płaczewo (gdańskie, gmina Starogard Gdański).

    Płaczkiewicz - od płakać, płacz’.

    Płaczko - 1387 od płakać, płacz’.

    Płaczkowic - 1310 od płakać, płacz’.

    Płaczkowiec - od płakać, płacz’.

    Płaczkowski - 1390 od nazwy miejscowej Płaczkowice (tarnobrzeskie, gmina Klimontów), Płaczkowice, dziś Płaczki (poznańskie, gmina Zaniemyśl).

    Płacznik - 1391 od płakać, płacz’; od płaczny ‘płaczliwy’.

    Płaczych - 1469 od płakać, płacz’.

    Płaczyk - 1623 od płakać, płacz’.

    Płaczyński - od płakać, płacz’.

    Pładkowski - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Pładzyk - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Płak - od płakać, płacz’.

    Płakiewicz - od płakać, płacz’.

    Płakowic - 1437 od płakać, płacz’.

    Płaksa - od płakać, płacz’; od płaksa.

    Płaksej - od płakać, płacz’; od płaksa.

    Płaksiak - od płakać, płacz’; od płaksa.

    Płaksij - od płakać, płacz’; od płaksa.

    Płaksiuk - od płakać, płacz’; od płaksa.

    Płaksiwa - od płakać, płacz’; od płaksa.

    Płaksiwy - od płakać, płacz’; od płaksa.

    Płaksywa - od płakać, płacz’; od płaksa.

    Płaksywy - od płakać, płacz’; od płaksa.

    Płakuch - 1664 od płakać, płacz’.

    Płakut - 1669 od płakać, płacz’; od płakut ‘rzemieślnik niezrzeszony w cechu’.

    Płakutowicz - 1654 od płakać, płacz’; od płakut ‘rzemieślnik niezrzeszony w cechu’.

    Płanda - zapewne od niemieckich nazw osobowych Planer, Bland.

    Płandowski - zapewne od niemieckich nazw osobowych Planer, Bland.

    Płanecki - od planeta, dawniej też płaneta ‘ciało niebieskie’.

    Płaneja - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płaneta - od planeta, dawniej też płaneta ‘ciało niebieskie’.

    Płaniak - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płanica - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płaniewski - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płanik - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płanka - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płankiewicz - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płankowiec - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płankowski - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płanów - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płanuszewski - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płasa - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Płasaj - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Płasajkiewicz - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Płasarek - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Płasczyk - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płasiewicz - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Płasik - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Płasiński - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Płaska - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskacewicz - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskacz - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskaczyński - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskał - 1789 od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskała - 1757 od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskaty - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskaty - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaski - 1428 od nazwy miejscowej Płaza (katowickie, gmina Chrzanów).

    Płaski - 1476 od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaski - 1566 od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskiewicz - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płasko - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskocewicz - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskociński - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskocz - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskoczewski - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskoczyński - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskodziński - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskojc - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskojec - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskon - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskona - 1787 od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskonek - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskonka - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskonos - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskoń - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskońka - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskoński - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskot - 1297 od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskota - 1461 od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskowicki - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskowicz - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskowiecki - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskownicki - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskowodna - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskowski - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskuda - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskun - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaskura - 1583 od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od staropolskiego płaskur ‘pradziadek; orkisz’.

    Płasociński - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Płasota - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Płasowski - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Płassowski - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Płasza - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Płaszaj - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Płaszajczak - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Płaszajski - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Płaszak - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Płaszański - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Płaszcymąka - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Płaszcz - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’ lub od płaszcz.

    Płaszczak - 1632 od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaszczański - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaszczek - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaszczewski - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaszczko - 1394 od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaszczok - (Śl) od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaszczoł - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaszczuk - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaszczur - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaszczyca - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaszczycki - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaszczyk - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaszczykiewicz - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaszczykowski - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaszczymąka - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaszczymonka - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaszczyniak - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaszczyniec - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaszczyński - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaszczyzna - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaszecki - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Płaszej - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Płaszek - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Płaszenko - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Płaszewski - od nazwy miejscowej Płaszów (część Krakowa, dziś Podgórze), Płaszczewo (słupskie, gmina Kobylnica).

    Płaszewski - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Płaszka - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaszke - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaszkiewicz - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaszko - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaszkowicz - 1570 od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaszkowski - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaszna - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płasznik - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaszoska - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Płaszowiecki - od nazwy miejscowej Płaszów (część Krakowa, dziś Podgórze), Płaszczewo (słupskie, gmina Kobylnica).

    Płaszowiecki - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Płaszowski - od nazwy miejscowej Płaszów (część Krakowa, dziś Podgórze), Płaszczewo (słupskie, gmina Kobylnica).

    Płaszowski - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Płaszyk - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Płaszyński - od podstaw plas-, płas-, np. plaskaty, płaski, od niemieckiej nazwy osobowej Plas.

    Płaścik - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płaśnik - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płat - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płata - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatacz - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatak - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatakis - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatała - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatanienko - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatanienkow - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatanow - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatanowicz - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatas - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatczyk - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatczyński - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatek - 1417 od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’; od płatek.

    Płatenicki - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatka - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatkiewicz - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatko - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatkow - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatkowski - od nazwy miejscowej Płatków (ostrołęckie, gmina Zabrodzie).

    Płatków - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatnerowicz - 1559 od staropolskiego płatnerz ‘rzemieslnik wyrabiający pancerze’.

    Płatnerz - 1405 od staropolskiego płatnerz ‘rzemieslnik wyrabiający pancerze’.

    Płatneż - od staropolskiego płatnerz ‘rzemieslnik wyrabiający pancerze’.

    Płatnicki - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatniewicz - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatnik - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’; od płatnik.

    Płatników - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatonienko - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatonienkow - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatonikow - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatonow - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’; lub od imienia greckiego Pláton.

    Płatonowicz - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatos - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatosz - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatoś - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatow - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatowicz - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatowski - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatun - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatuński - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatuski - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatusz - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatwa - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatycz - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płatyński - od plat, płat, dawniej ‘opłata, czynsz’; też ‘płaski kawał czegoś’.

    Płauszewski - od nazwy miejscowej Pławuszowice, dawniej Płauszowice (lubelskie, gmina Jastków).

    Pławacki - od nazwy miejscowej Pławce (poznańskie, gmina Środa Wielkopolska).

    Pławacz - 1580 od staropolskiego pławać ‘pływać’, pławić (się) ‘przeprowadzać przez wodę’.

    Pławaczyk - od staropolskiego pławać ‘pływać’, pławić (się) ‘przeprowadzać przez wodę’.

    Pławak - od staropolskiego pławać ‘pływać’, pławić (się) ‘przeprowadzać przez wodę’.

    Pławaś - od staropolskiego pławać ‘pływać’, pławić (się) ‘przeprowadzać przez wodę’.

    Pławczyk - od staropolskiego pławać ‘pływać’, pławić (się) ‘przeprowadzać przez wodę’.

    Pławecki - 1491 od nazwy miejscowej Pławce (poznańskie, gmina Środa Wielkopolska).

    Pławek - od staropolskiego pławać ‘pływać’, pławić (się) ‘przeprowadzać przez wodę’.

    Pławeta - od staropolskiego pławać ‘pływać’, pławić (się) ‘przeprowadzać przez wodę’.

    Pławiak - od staropolskiego pławać ‘pływać’, pławić (się) ‘przeprowadzać przez wodę’.

    Pławicki - od staropolskiego pławać ‘pływać’, pławić (się) ‘przeprowadzać przez wodę’.

    Pławiec - 1474 od nazwy miejscowej Pławce (poznańskie, gmina Środa Wielkopolska).

    Pławiecki - 1471 od nazwy miejscowej Pławce (poznańskie, gmina Środa Wielkopolska).

    Pławieński - 1413 od nazw miejscowych typu Pławin, Pławna, Pławno.

    Pławik - od staropolskiego pławać ‘pływać’, pławić (się) ‘przeprowadzać przez wodę’.

    Pławiński - od nazw miejscowych typu Pławin, Pławna, Pławno.

    Pławko - 1227 od staropolskiego pławać ‘pływać’, pławić (się) ‘przeprowadzać przez wodę’.

    Pławna - od staropolskiego pławać ‘pływać’, pławić (się) ‘przeprowadzać przez wodę’; od pławny ‘służący do pływania’, spławny.

    Pławner - od staropolskiego pławać ‘pływać’, pławić (się) ‘przeprowadzać przez wodę’.

    Pławnicki - od staropolskiego pławać ‘pływać’, pławić (się) ‘przeprowadzać przez wodę’ lub od nazwy miejscowej Pławnik (poznańskie, gmina Gniezno).

    Pławny - od staropolskiego pławać ‘pływać’, pławić (się) ‘przeprowadzać przez wodę’; od pławny ‘służący do pływania’, spławny.

    Pławski - 1731 od nazwy miejscowej Pławno (rzeszowskie, gmina Borowa; tarnobrzeskie, gmina Stalowa Wola).

    Pławszczyk - 1771 od nazwy miejscowej Pławno (rzeszowskie, gmina Borowa; tarnobrzeskie, gmina Stalowa Wola).

    Pławszewski - od nazwy miejscowej Pławuszowice, dawniej Płauszowice (lubelskie, gmina Jastków).

    Pławucha - od staropolskiego pławać ‘pływać’, pławić (się) ‘przeprowadzać przez wodę’.

    Pławucki - od staropolskiego pławać ‘pływać’, pławić (się) ‘przeprowadzać przez wodę’.

    Pławuszewski - 1645 od nazwy miejscowej Pławuszowice, dawniej Płauszowice (lubelskie, gmina Jastków).

    Płaz - 1387 od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Płaza - 1358 od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Płazak - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Płazalski - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Płazek - 1480 od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Płazewski - od nazwy miejscowej Płazowo (bydgoskie, gmina Lubiewo), Płazów (przemyskie, gmina Narol).

    Płaziak - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Płazic - 1388 od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Płaziec - 1382 od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Płazieński - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Płazik - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Płaziński - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Płazio - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Płaziuk - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’,płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Płazowski - 1782 od nazwy miejscowej Płazowo (bydgoskie, gmina Lubiewo), Płazów (przemyskie, gmina Narol).

    Płazuk - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Płaźniak - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Płaźnik - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Płaża - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Płażalski - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Płażek - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Płażelski - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Płażewski - od nazwy miejscowej Płazowo (bydgoskie, gmina Lubiewo), Płazów (przemyskie, gmina Narol).

    Płażnik - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Płażowski - od nazwy miejscowej Płazowo (bydgoskie, gmina Lubiewo), Płazów (przemyskie, gmina Narol).

    Płażyczka - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Płażyński - od płaz ‘przedstawiciel gromady kręgowców; przenośnie podły człowiek’, płaza ‘płaska powierzchnia’, płazić ‘czołgać się, pełzać’.

    Płącarz - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płącheciński - od nazwy miejscowej Plochocin (warszawskie, gmina Ożarów Mazowiecki).

    Płąchocki - od nazwy miejscowej Plochocin (warszawskie, gmina Ożarów Mazowiecki).

    Płączek - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płączkiewicz - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płączyński - XVIII wiek od nazwy miejscowej Plonczyn (włocławskie, gmina Wielgie).

    Płech - od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’; też od plecha ‘łysina’.

    Płecha - od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’; też od plecha ‘łysina’; też od płecha ‘pchła’.

    Płechowiec - od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’; też od plecha ‘łysina’.

    Płechta - od staropolskiego plech ‘blacha zbroi’; też od plecha ‘łysina’.

    Płecki - od nazwy miasta Plock lub od Płoki (katowickie, gmina Trzebinia).

    Płeczek - od płakać, płacz’.

    Płeczkan - od płakać, płacz’.

    Płeczkiewicz - od płakać, płacz’.

    Płeczkowski - od płakać, płacz’.

    Płeska - od płeszka ‘pchełka’.

    Płeska, m. - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’ lub od płeszka ‘pchełka’.

    Płeszczyk - od płeszka ‘pchełka’.

    Płeszczyński - od płeszka ‘pchełka’.

    Płeszka - 1523 od płeszka ‘pchełka’.

    Płeszko - od płeszka ‘pchełka’.

    Płetenicki - od pleść ‘łączyć pasma czegoś; mówić bez sensu’, plotę, plotka ‘niesprawdzona pogłoska’.

    Płewiński - od nazwy miejscowej Plewnia (kaliskie, gmina Ceków-Kolonia).

    Płewka - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’; od gwarowego plowa ‘plewa’.

    Płewko - od plewa, z gwarowego pliwa ‘łuska pozostała po wymłóceniu zboża’; od gwarowego plowa ‘plewa’.

    Płocek - od niemieckiej nazwy osobowej Plotz.

    Płocek - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płoch - 1473 od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płocha - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płochacki - od nazwy miejscowej Plochocin (warszawskie, gmina Ożarów Mazowiecki).

    Płochacz - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płochaja - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płochan - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płocharczyk - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płocharski - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płocharz - 1455 od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’; od płochacz ‘ten, co wyrabia płochy’.

    Płochasz - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płochawczyk - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płochec - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płochecki - od nazwy miejscowej Plochocin (warszawskie, gmina Ożarów Mazowiecki).

    Płochetka - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płochiński - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płochliński - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płochniewski - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płochno - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płochocki - 1408 od nazwy miejscowej Plochocin (warszawskie, gmina Ożarów Mazowiecki).

    Płochocki - 1408 od nazwy miejscowej Plochocin (warszawskie, gmina Ożarów Mazowiecki).

    Płochoć - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płochorski - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płochorz - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płochotniczenko - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płochotnik - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płochotniuk - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płochow - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płochowicz - 1489 od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płochowski - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płochów - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płochta - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płochy - 1454 od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płocia - od płoć ‘gatunek ryby’.

    Płociak - od płoć ‘gatunek ryby’.

    Płocic - od płoć ‘gatunek ryby’.

    Płocica - 1429 od płoć ‘gatunek ryby’; od płocica ‘płoć’.

    Płocicki - od płoć ‘gatunek ryby’.

    Płocicko - od płoć ‘gatunek ryby’.

    Płociczka - od płoć ‘gatunek ryby’.

    Płociczko - od płoć ‘gatunek ryby’.

    Płocidem - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Płocidym - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Płociec - od płoć ‘gatunek ryby’; od płociec ‘płoć’.

    Płocieniak - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’; od gwarowego płocina ‘lichy, stary płot’.

    Płocienicki - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’; od gwarowego płocina ‘lichy, stary płot’.

    Płocieniczak - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’; od gwarowego płocina ‘lichy, stary płot’.

    Płocieniczek - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’; od gwarowego płocina ‘lichy, stary płot’.

    Płocieniok - (Śl) od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’; od gwarowego płocina ‘lichy, stary płot’.

    Płocieniowski - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’; od gwarowego płocina ‘lichy, stary płot’.

    Płocienniaczak - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płocienniak - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płocienniczak - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płociennik - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płociennikowski - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płocień - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’; od gwarowego płocina ‘lichy, stary płot’.

    Płocieńczak - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’; od gwarowego płocina ‘lichy, stary płot’.

    Płocieńczuk - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’; od gwarowego płocina ‘lichy, stary płot’.

    Płocik - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płocikienia - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płocikiewicz - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płocin - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’; od gwarowego płocina ‘lichy, stary płot’.

    Płociniak - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’; od gwarowego płocina ‘lichy, stary płot’.

    Płociniczak - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’; od gwarowego płocina ‘lichy, stary płot’.

    Płociniczek - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’; od gwarowego płocina ‘lichy, stary płot’.

    Płocinik - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’; od gwarowego płocina ‘lichy, stary płot’.

    Płocinniczak - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’; od gwarowego płocina ‘lichy, stary płot’.

    Płocinnik - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’; od gwarowego płocina ‘lichy, stary płot’.

    Płocińczak - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’; od gwarowego płocina ‘lichy, stary płot’.

    Płociński - od nazwy miejscowej Plonczyn (włocławskie, gmina Wielgie).

    Płociszko - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płock - 1338 od nazwy miasta Plock lub od Płoki (katowickie, gmina Trzebinia).

    Płockarz - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płocke - (Pom) od nazwy miasta Plock lub od Płoki (katowickie, gmina Trzebinia).

    Płocki - 1466 od nazwy miasta Plock lub od Płoki (katowickie, gmina Trzebinia).

    Płockier - od niemieckiej nazwy osobowej Plotzke, ta od górno-niemieckiego Bloch, Block, z średnio- niemieckiego Block ‘masywny, dobrze wyrośnięty’.

    Płockowski - od nazwy miasta Plock lub od Płoki (katowickie, gmina Trzebinia).

    Płoczarczyk - od płokać ‘myć, płukać’, płoka ‘materiał wypłukany przez wodę’.

    Płoczyniak - (Śl) od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’; od gwarowego płocina ‘lichy, stary płot’.

    Płoczyński - od nazwy miejscowej Plonczyn (włocławskie, gmina Wielgie).

    Płoć - od płoć ‘gatunek ryby’.

    Płodczyk - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Płodek - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Płodich - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Płodkowiak - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Płodna - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Płodny - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’ lub od płodny.

    Płodowski - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Płodzeń - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Płodzian - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Płodzich - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Płodzicki - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Płodzidem - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Płodzidym - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Płodzidyn - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Płodzien - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Płodzień - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’; płodzień ‘roślina; jeżanka’.

    Płodzik - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Płodziński - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Płodzion - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Płodziszewski - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Płodzyński - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Płok - od płokać ‘myć, płukać’, płoka ‘materiał wypłukany przez wodę’.

    Płokarski - od płokać ‘myć, płukać’, płoka ‘materiał wypłukany przez wodę’; od staropolskiego płokarz, płukarz ‘robotnik zajmujący się przepłukiwaniem urządzeń’.

    Płokarz - 1427 od płokać ‘myć, płukać’, płoka ‘materiał wypłukany przez wodę’; od staropolskiego płokarz, płukarz ‘robotnik zajmujący się przepłukiwaniem urządzeń’.

    Płokita - od płokać ‘myć, płukać’, płoka ‘materiał wypłukany przez wodę’.

    Płokosz - od płokać ‘myć, płukać’, płoka ‘materiał wypłukany przez wodę’.

    Płomecki - od płomień.

    Płomień - 1465 od płomień.

    Płomieński - od nazwy miejscowej Plomiany (włocławskie, gmina Dobrzyń nad Wisłą).

    Płomin - od płomień.

    Płomiński - od nazwy miejscowej Plomiany (włocławskie, gmina Dobrzyń nad Wisłą).

    Płomka - od płomień.

    Płomski - od płomień.

    Płomyk - 1402 od płomień, plomyk.

    Płona - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płonaj - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płonajczak - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płoncarz - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płonczak - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płonczyk - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płonczyński - 1451 od nazwy miejscowej Plonczyn (włocławskie, gmina Wielgie).

    Płonecki - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płoneczka - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płonek - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płonia - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płoniak - 1636 od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płoniec - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płonieczka - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płonik - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płoniński - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płonisz - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płoniuk - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płoniusz - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płonk - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płonka - 1452 od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’; od staropolskiego płonka ‘dzika, nieszczepiona jabłoń’.

    Płonke - (Śl) od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płonkiewicz - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płonko - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płonkowski - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płonowski - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płonów - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płońca - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płończak - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płończeński - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płończyk - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płończyński - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płońka - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płońsk - od nazwy miasta Płońsk (ciechanowskie).

    Płoński - 1443 od nazwy miasta Płońsk (ciechanowskie).

    Płopskowka - od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Płosa - 1604 od płosa ‘pole uprawne, pas ziemi’, od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Płosaj - od płosa ‘pole uprawne, pas ziemi’, od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Płosajczyk - od płosa ‘pole uprawne, pas ziemi’, od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Płosajkiewicz - od płosa ‘pole uprawne, pas ziemi’, od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Płosak - od płosa ‘pole uprawne, pas ziemi’, od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Płosarek - od płosa ‘pole uprawne, pas ziemi’, od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Płosej - od płosa ‘pole uprawne, pas ziemi’, od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Płosejczyk - od płosa ‘pole uprawne, pas ziemi’, od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Płosiaj - od płosa ‘pole uprawne, pas ziemi’, od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Płosik - od płosa ‘pole uprawne, pas ziemi’, od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Płosiński - od płosa ‘pole uprawne, pas ziemi’, od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Płosk - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płoska, m. - 1633 od płosa ‘pole uprawne, pas ziemi’, od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’; od płoska, płóska ‘mała płosa, pole orne w lesie’.

    Płoskański - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płoskański - od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Płoske - od płosa ‘pole uprawne, pas ziemi’, od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’; od płoska, płóska ‘mała płosa, pole orne w lesie’.

    Płoske - (Pom) od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Płoske - (Pom) od nazwy miejscowej Płoski, dziś Krajewo (łomżyńskie, gmina Zambrów), Płoskie (KrW).

    Płoski - 1442 od nazwy miejscowej Płoski, dziś Krajewo (łomżyńskie, gmina Zambrów), Płoskie (KrW).

    Płoski - od płosa ‘pole uprawne, pas ziemi’, od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’; od płoska, płóska ‘mała płosa, pole orne w lesie’.

    Płoski - od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Płoski - od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Płoskiewicz - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płoskiewicz - od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Płoskociński - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płoskociński - od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Płoskon - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płoskon - od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Płoskonek - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płoskonka - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’ lub od płoskonka ‘konopie’.

    Płoskonke - (Śl) od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płoskonko - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płoskoń - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płoskoń - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płoskoń - od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Płoskoński - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płoskoński - od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Płoskowicz - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płoskowicz - od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Płoskowka - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płoskowski - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płoskowski - od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Płosków - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płosków - od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Płoskunka - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płossa - od płosa ‘pole uprawne, pas ziemi’, od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Płosso - od płosa ‘pole uprawne, pas ziemi’, od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’.

    Płosz - 1445 od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Płosza - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Płoszaj - 1542 od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’ lub od płoszaj ‘człowiek porywczy, lekkomyślny’.

    Płoszajczak - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’ lub od płoszaj ‘człowiek porywczy, lekkomyślny’.

    Płoszajczyk - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’ lub od płoszaj ‘człowiek porywczy, lekkomyślny’.

    Płoszajski - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’ lub od płoszaj ‘człowiek porywczy, lekkomyślny’.

    Płoszak - 1494 od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’ lub od płoszaj ‘człowiek porywczy, lekkomyślny’.

    Płoszański - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’ lub od płoszaj ‘człowiek porywczy, lekkomyślny’.

    Płoszarek - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’ lub od płoszaj ‘człowiek porywczy, lekkomyślny’.

    Płoszczak - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płoszczan - 1498 od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’; od płoszczyć ‘robić coś płaskim’.

    Płoszczaniowicz - 1531 od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’; od płoszczyć ‘robić coś płaskim’.

    Płoszczanowicz - 1541 od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’; od płoszczyć ‘robić coś płaskim’.

    Płoszczań - 1498 od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’; od płoszczyć ‘robić coś płaskim’.

    Płoszczański - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płoszczonka - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płoszczuk - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płoszczyca - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płoszczyca - od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’; od płoszczyć ‘robić coś płaskim’.

    Płoszczyk - 1673 od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płoszczyk - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płoszczyna - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płoszczyniec - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płoszczyński - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płoszej - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Płoszejewski - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Płoszejowski - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Płoszek - 1498 od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Płoszewski - od nazwy miejscowej Płoszów (piotrkowskie, gmina Radomsko).

    Płoszka - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Płoszkiewicz - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Płoszko - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Płoszkowski - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Płoszniak - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Płosznic - 1707 od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Płoszoj - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Płoszowski - 1374 od nazwy miejscowej Płoszów (piotrkowskie, gmina Radomsko).

    Płoszyca - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Płoszyn - 1415 od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Płoszyński - 1578 od nazwy miejscowej Płoszyna, dziś Plosina (krośnieńskie, gmina Jasienica Rosielna).

    Płoszyński - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Płościński - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płośka - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płota - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płotaj - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płotaka - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płotalski - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płotała - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płotarski - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płotas - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płotast - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płotczak - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płotczyk - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płotczyński - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płotecki - 1554 od nazwy miejscowej Płotki (część Piły).

    Płotek - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’; od płotek ‘mały płot’.

    Płotelski - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płotica - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płotka - 1767 od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płotkarz - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płotke - (Pom) od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płotko - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płotkowiak - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płotkowski - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płotna - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płotniak - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płotnicki - 1554 od nazwy miejscowej Płotnica (KrW).

    Płotnik - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płotnikiewicz - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płotnikow - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płotnikowski - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płotników - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płotniok - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płotniuk - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płotny - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płotosz - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płotowski - 1666 od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płottka - (Pom) od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płottke - (Pom) od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płottnik - (Śl) od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płotycia - od płoć ‘gatunek ryby’.

    Płotyczka - od płoć ‘gatunek ryby’.

    Płoucha - od plucha ‘człowiek plugawy; słota’.

    Płoucha - od płowy ‘żółtawy’ (o maści zwierzęcia).

    Płouczyński - od nazwy miejscowej Pławuszowice, dawniej Płauszowice (lubelskie, gmina Jastków).

    Płowa - od płowy ‘żółtawy’ (o maści zwierzęcia).

    Płowas - od płowy ‘żółtawy’ (o maści zwierzęcia).

    Płowaś - od płowy ‘żółtawy’ (o maści zwierzęcia).

    Płowczyk - 1588 od płowy ‘żółtawy’ (o maści zwierzęcia).

    Płowczyński - od nazwy miejscowej Pławuszowice, dawniej Płauszowice (lubelskie, gmina Jastków).

    Płowecki - od nazwy miejscowej Pławce (poznańskie, gmina Środa Wielkopolska).

    Płowek - 1548 od płowy ‘żółtawy’ (o maści zwierzęcia).

    Płowiak - od płowy ‘żółtawy’ (o maści zwierzęcia).

    Płowicz - od płowy ‘żółtawy’ (o maści zwierzęcia).

    Płowiec - od płowy ‘żółtawy’ (o maści zwierzęcia).

    Płowiecki - od płowy ‘żółtawy’ (o maści zwierzęcia).

    Płowieć - od płowy ‘żółtawy’ (o maści zwierzęcia).

    Płowik - od płowy ‘żółtawy’ (o maści zwierzęcia).

    Płowikowski - od płowy ‘żółtawy’ (o maści zwierzęcia).

    Płowiński - od nazw miejscowych typu Pławin, Pławna, Pławno.

    Płowka - od płowy ‘żółtawy’ (o maści zwierzęcia).

    Płowkowicz - 1569 od płowy ‘żółtawy’ (o maści zwierzęcia).

    Płowna - od płowy ‘żółtawy’ (o maści zwierzęcia).

    Płownia - od płowy ‘żółtawy’ (o maści zwierzęcia).

    Płowoucha - od płowy ‘żółtawy’ (o maści zwierzęcia).

    Płowsiuk - od płowy ‘żółtawy’ (o maści zwierzęcia).

    Płowski - od nazwy miejscowej Pławno (rzeszowskie, gmina Borowa; tarnobrzeskie, gmina Stalowa Wola).

    Płowucha - od płowy ‘żółtawy’ (o maści zwierzęcia).

    Płowuszyński - od nazwy miejscowej Pławuszowice, dawniej Płauszowice (lubelskie, gmina Jastków).

    Płowy - 1452 od płowy ‘żółtawy’ (o maści zwierzęcia).

    Płoza - od płoza ‘część podwozia pojazdu’, płozić (się) ‘czołgać się; rosnąć przy ziemi’.

    Płozic - 1510 od płoza ‘część podwozia pojazdu’, płozić (się) ‘czołgać się; rosnąć przy ziemi’.

    Płozik - od płoza ‘część podwozia pojazdu’, płozić (się) ‘czołgać się; rosnąć przy ziemi’.

    Płoziniczak - od płoza ‘część podwozia pojazdu’, płozić (się) ‘czołgać się; rosnąć przy ziemi’.

    Płoziński - od płoza ‘część podwozia pojazdu’, płozić (się) ‘czołgać się; rosnąć przy ziemi’.

    Płożalski - od płoza ‘część podwozia pojazdu’, płozić (się) ‘czołgać się; rosnąć przy ziemi’.

    Płożański - od płoza ‘część podwozia pojazdu’, płozić (się) ‘czołgać się; rosnąć przy ziemi’.

    Płożka - od płoza ‘część podwozia pojazdu’, płozić (się) ‘czołgać się; rosnąć przy ziemi’.

    Płożniewski - od płoza ‘część podwozia pojazdu’, płozić (się) ‘czołgać się; rosnąć przy ziemi’.

    Płócennik - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płócha - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płóchan - od płochy ‘swawolny, lekkomyślny’, płocha ‘grzebień tkacki’.

    Płóciak - od płoć ‘gatunek ryby’.

    Płócieniak - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płócienicki - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płócieniczak - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płócienik - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płócienikowski - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płócienna - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płócienniaczak - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płócienniak - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płócienniak - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płóciennicki - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płóciennicki - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płócienniczak - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płócienniczek - 1620 od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płócienniczek - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płócienniczek - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płóciennik - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płóciennik - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płóciennikowski - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płóciennikowski - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płócienny - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płócieńczak - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płóciniak - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płóciniak - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płóciniczak - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płócinik - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płócinik - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płócinniczak - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płócinnik - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płóciński - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płódowski - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Płókarz - od płokać ‘myć, płukać’, płoka ‘materiał wypłukany przez wodę’.

    Płókorz - (Śl) od płokać ‘myć, płukać’, płoka ‘materiał wypłukany przez wodę’.

    Płónka - od płonia ‘drzewo nierodzące’, płonny ‘nieurodzajny’.

    Płóska - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płótka - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płótkowiak - od płot ‘ogrodzenie’, płotka ‘gatunek ryby’.

    Płótniak - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płótnicki - od nazwy miejscowej Płutniki (olsztyńskie, gmina Korsze).

    Płótnicki - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płówka - od płowy ‘żółtawy’ (o maści zwierzęcia).

    Płózka - od płoza ‘część podwozia pojazdu’, płozić (się) ‘czołgać się; rosnąć przy ziemi’.

    Płóżka - od płoza ‘część podwozia pojazdu’, płozić (się) ‘czołgać się; rosnąć przy ziemi’.

    Płuc - od płuco, płuca.

    Płuca - od płuco, płuca.

    Płucek - od płuco, płuca.

    Płuceniuk - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płucenniczak - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płucennik - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płuch - od plucha ‘człowiek plugawy; słota’.

    Płuchator - od płuchatyr ‘ten, co chodzi za pługiem; oracz’.

    Płuchciński - od plucha ‘człowiek plugawy; słota’.

    Płuchowski - od plucha ‘człowiek plugawy; słota’.
    Nie pochodzi od plucha tylko od małej miejscowości Płuhów (po ukrainsku Pluhiv) w rejonie złoczowskim obwodu lwowskiego. Nazwisko było do okresu międzywojennego pisane prze „twarde” h to znaczy Płuhowski.
    inf. S. Płuchowski 16.11.2011  

    Płucieniak - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płucienicki - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płucieniczak - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płucieniczek - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płucienik - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płucienniaczek - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płucienniak - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płucienniak - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płuciennicki - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płuciennicki - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płucienniczak - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płucienniczek - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płucienniczek - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płuciennik - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płuciennikowski - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płuciennikowski - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płucieńczak - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płucieńczak - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płucieńczyk - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płucieńczyk - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płuciniak - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płuciniczak - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płucinik - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płucinnicki - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płucinniczak - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płucinnik - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płucinnikow - od płóciennik ‘zajmujący się płótnem, tkacz’, płótno, płócienny.

    Płuciński - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’; od plita ‘płyta’.

    Płucis - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’; od plita ‘płyta’.

    Płucisz - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’; od plita ‘płyta’.

    Płucisz - od płuco, płuca.

    Płuciś - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’; od plita ‘płyta’.

    Płucuś - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’; od plita ‘płyta’.

    Płucyński - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’; od plita ‘płyta’.

    Płucyś - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’; od plita ‘płyta’.

    Płucz - od płokać ‘myć, płukać’, płoka ‘materiał wypłukany przez wodę’.

    Płuczak - od płokać ‘myć, płukać’, płoka ‘materiał wypłukany przez wodę’.

    Płuczek - 1645 od płokać ‘myć, płukać’, płoka ‘materiał wypłukany przez wodę’.

    Płuczkiewicz - od płokać ‘myć, płukać’, płoka ‘materiał wypłukany przez wodę’.

    Płuczkowski - od płokać ‘myć, płukać’, płoka ‘materiał wypłukany przez wodę’.

    Płuczyński - od płokać ‘myć, płukać’, płoka ‘materiał wypłukany przez wodę’.

    Płuć - od płokać ‘myć, płukać’, płoka ‘materiał wypłukany przez wodę’.

    Płudawski - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Płudłowski - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Płudnikiewicz - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Płudowski - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Pług - od pług.

    Pługaj - od pług.

    Pługawski - od pług.

    Pługosiński - od pług.

    Pługow - od pług.

    Pługowski - od pług.

    Pługów - od pług.

    Płuka - od płokać ‘myć, płukać’, płoka ‘materiał wypłukany przez wodę’.

    Płukar - od płokać ‘myć, płukać’, płoka ‘materiał wypłukany przez wodę’.

    Płukarski - od płokać ‘myć, płukać’, płoka ‘materiał wypłukany przez wodę’.

    Płukarz - od płokać ‘myć, płukać’, płoka ‘materiał wypłukany przez wodę’.

    Płukasz - od płokać ‘myć, płukać’, płoka ‘materiał wypłukany przez wodę’.

    Płukis - od płokać ‘myć, płukać’, płoka ‘materiał wypłukany przez wodę’.

    Płukita - od płokać ‘myć, płukać’, płoka ‘materiał wypłukany przez wodę’.

    Płukow - od płokać ‘myć, płukać’, płoka ‘materiał wypłukany przez wodę’.

    Płus - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płusa - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płusajski - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płusciński - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płusiński - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płusiś - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płuska, m. - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płuski - od nazwy miejscowej Płusy (ostrołęckie, gmina Obryte; zamojskie, gmina Księżpol).

    Płuski - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płusko - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Płuszcz - od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’; od płoszczyć ‘robić coś płaskim’.

    Płuszczewicz - od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’; od płoszczyć ‘robić coś płaskim’.

    Płuszczewski - od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’; od płoszczyć ‘robić coś płaskim’.

    Płuszczyk - od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’; od płoszczyć ‘robić coś płaskim’.

    Płuszczyński - od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’; od płoszczyć ‘robić coś płaskim’.

    Płuszewski - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Płuszka, m. - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Płuszko - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Płuszkowski - od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’; od płoszczyć ‘robić coś płaskim’.

    Płuszyński - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’; od płoszyć, płoszać ‘straszyć, pędzić’.

    Płuścik - od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’; od płoszczyć ‘robić coś płaskim’.

    Płuśko - od staropolskiego płoski ‘równy, płaski’; od płoszczyć ‘robić coś płaskim’.

    Płuta - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’; od plita ‘płyta’.

    Płutek - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’; od plita ‘płyta’.

    Płutkowski - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’; od plita ‘płyta’.

    Płutniak - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’; od plita ‘płyta’.

    Płutnicki - od nazwy miejscowej Płutniki (olsztyńskie, gmina Korsze).

    Płutnicki - od pluć, pluta ‘ten, co pluje’, także ‘niepogoda’; od plita ‘płyta’.

    Płuz - od płoza ‘część podwozia pojazdu’, płozić (się) ‘czołgać się; rosnąć przy ziemi’; od płóz ‘część pługa’.

    Płuza - od plużyć ‘tryskać, wylewać się’, od gwarowego pluża ‘poduszka’.

    Płuzański - od plużyć ‘tryskać, wylewać się’, od gwarowego pluża ‘poduszka’.

    Płuzieński - od plużyć ‘tryskać, wylewać się’, od gwarowego pluża ‘poduszka’.

    Płuziński - od plużyć ‘tryskać, wylewać się’, od gwarowego pluża ‘poduszka’.

    Płuzka - od plużyć ‘tryskać, wylewać się’, od gwarowego pluża ‘poduszka’.

    Płużański - od plużyć ‘tryskać, wylewać się’, od gwarowego pluża ‘poduszka’.

    Płużek - 1368 od płużyć ‘mieć się dobrze, kwitnąć’, też od pług.

    Płużek - od plużyć ‘tryskać, wylewać się’, od gwarowego pluża ‘poduszka’.

    Płużewicz - od plużyć ‘tryskać, wylewać się’, od gwarowego pluża ‘poduszka’.

    Płużewski - od plużyć ‘tryskać, wylewać się’, od gwarowego pluża ‘poduszka’.

    Płużka - od plużyć ‘tryskać, wylewać się’, od gwarowego pluża ‘poduszka’.

    Płużkiewicz - od plużyć ‘tryskać, wylewać się’, od gwarowego pluża ‘poduszka’.

    Płużnik - 1711 od płużyć ‘mieć się dobrze, kwitnąć’, też od pług.

    Płużnik - od plużyć ‘tryskać, wylewać się’, od gwarowego pluża ‘poduszka’.

    Płużnikow - od plużyć ‘tryskać, wylewać się’, od gwarowego pluża ‘poduszka’.

    Płużnikow - od płużyć ‘mieć się dobrze, kwitnąć’, też od pług.

    Płużycki - od płużyć ‘mieć się dobrze, kwitnąć’, też od pług.

    Płużyczka - 1496 od płużyć ‘mieć się dobrze, kwitnąć’, też od pług.

    Płużyczka - od plużyć ‘tryskać, wylewać się’, od gwarowego pluża ‘poduszka’.

    Płużyczki - od plużyć ‘tryskać, wylewać się’, od gwarowego pluża ‘poduszka’.

    Płużyczki - od płużyć ‘mieć się dobrze, kwitnąć’, też od pług.

    Płużyczko - od plużyć ‘tryskać, wylewać się’, od gwarowego pluża ‘poduszka’.

    Płużyczko - od płużyć ‘mieć się dobrze, kwitnąć’, też od pług.

    Płużyński - od plużyć ‘tryskać, wylewać się’, od gwarowego pluża ‘poduszka’.

    Płużyski - od plużyć ‘tryskać, wylewać się’, od gwarowego pluża ‘poduszka’.

    Płydak - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Płydka - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Płydowski - od płód zarodek ludzki lub zwierzęcy w końcowej fazie rozwoju; owoc’.

    Płys - od plis, plisz ‘rodzaj miękkiej tkaniny, plusz’.

    Płysa - od plis, plisz ‘rodzaj miękkiej tkaniny, plusz’.

    Płysiuk - od plis, plisz ‘rodzaj miękkiej tkaniny, plusz’.

    Płyszczuk - od plis, plisz ‘rodzaj miękkiej tkaniny, plusz’.

    Płyszewski - od plis, plisz ‘rodzaj miękkiej tkaniny, plusz’.

    Płyś - od plis, plisz ‘rodzaj miękkiej tkaniny, plusz’.

    Płyta - od płytki, płyta, od staropolskiego płyt ‘trawa’.

    Płytka - od płytki, płyta, od staropolskiego płyt ‘trawa’.

    Płytko - od płytki, płyta, od staropolskiego płyt ‘trawa’.

    Płytnik - od płytki, płyta, od staropolskiego płyt ‘trawa’; od płytnik ‘ten, co robi płyty’.

    Płytniuk - od płytki, płyta, od staropolskiego płyt ‘trawa’.

    Płytycz - od płytki, płyta, od staropolskiego płyt ‘trawa’.

    Pływacki - od pływacz ‘pływak; roślina wodna’.

    Pływacz - od pływacz ‘pływak; roślina wodna’.

    Pływaczewski - od pływacz ‘pływak; roślina wodna’.

    Pływaczyk - od pływacz ‘pływak; roślina wodna’.

    Pływak - od pływacz ‘pływak; roślina wodna’.

    Pływarczyk - od pływacz ‘pływak; roślina wodna’; od gwarowego pływaczyk ‘pływak’.

    Pniaczek - od pniak ‘część drzewa pozostająca w ziemi po ścięciu pnia’.

    Pniaczewski - od pniak ‘część drzewa pozostająca w ziemi po ścięciu pnia’.

    Pniak - od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pniak - od pniak ‘część drzewa pozostająca w ziemi po ścięciu pnia’.

    Pniakowski - od pniak ‘część drzewa pozostająca w ziemi po ścięciu pnia’.

    Pnibok - 1432 od staropolskiego pnać się ‘wspinać się’, pnieć ‘napinać się’; od staropolskiego pnibok ‘roślina, przetacznik leśny’.

    Pniek - 1384 od pień ‘zdrewniała łodyga drzewa’, pienić się, przenośnie ‘złościć się, gniewać; procesować się’.

    Pniewczuk - od staropolskiego pnać się ‘wspinać się’, pnieć ‘napinać się’.

    Pniewozik - od staropolskiego pnać się ‘wspinać się’, pnieć ‘napinać się’.

    Pniewski - 1387 od pniak ‘część drzewa pozostająca w ziemi po ścięciu pnia’.

    Pnik - od staropolskiego pnać się ‘wspinać się’, pnieć ‘napinać się’.

    Pniko - od staropolskiego pnać się ‘wspinać się’, pnieć ‘napinać się’.

    Pnikoża - 1369 od staropolskiego pnać się ‘wspinać się’, pnieć ‘napinać się’.

    Pninoga - 1400 od staropolskiego pnać się ‘wspinać się’, pnieć ‘napinać się’.

    Pniociński - od pniak ‘część drzewa pozostająca w ziemi po ścięciu pnia’.

    Pnioczek - od pniak ‘część drzewa pozostająca w ziemi po ścięciu pnia’.

    Pnioczyński - od pniak ‘część drzewa pozostająca w ziemi po ścięciu pnia’.

    Pniok - od pniak ‘część drzewa pozostająca w ziemi po ścięciu pnia’.

    Pniowski - 1398 od pniak ‘część drzewa pozostająca w ziemi po ścięciu pnia’.

    Pnis - od staropolskiego pnać się ‘wspinać się’, pnieć ‘napinać się’.

    Pniskora - 1453 od staropolskiego pnać się ‘wspinać się’, pnieć ‘napinać się’.

    Pniszek - od staropolskiego pnać się ‘wspinać się’, pnieć ‘napinać się’.

    Pniuszka - od staropolskiego pnać się ‘wspinać się’, pnieć ‘napinać się’.

    Pnoć - od staropolskiego pnać się ‘wspinać się’, pnieć ‘napinać się’.

    Pnyk - od staropolskiego pnać się ‘wspinać się’, pnieć ‘napinać się’.

    Pobacha - od porachować ‘pohulać, pobawić się’.

    Pobanz - (Pom) od nazwy miejscowej Pobądz (koszalińskie, gmina Tychowo).

    Pobedyński - od nazwy miejscowej Pobiedno (krośnieńskie, gmina Bukowsko).

    Pober - od pobierać.

    Poberajko - od pobierać.

    Poberczuk - od pobierać.

    Poberecki - od pobierać.

    Poberejko - od pobierać.

    Pobereski - od wschodniosłowiańskiego pobereżny ‘pobrzeżny, położony na brzegu’.

    Pobereszko - od wschodniosłowiańskiego pobereżny ‘pobrzeżny, położony na brzegu’.

    Pobereźko - od wschodniosłowiańskiego pobereżny ‘pobrzeżny, położony na brzegu’.

    Pobereźna - od wschodniosłowiańskiego pobereżny ‘pobrzeżny, położony na brzegu’.

    Pobereźnik - od wschodniosłowiańskiego pobereżny ‘pobrzeżny, położony na brzegu’.

    Pobereźny - od wschodniosłowiańskiego pobereżny ‘pobrzeżny, położony na brzegu’.

    Pobereźnyk - od wschodniosłowiańskiego pobereżny ‘pobrzeżny, położony na brzegu’.

    Pobereżko - od wschodniosłowiańskiego pobereżny ‘pobrzeżny, położony na brzegu’.

    Pobereżna - od wschodniosłowiańskiego pobereżny ‘pobrzeżny, położony na brzegu’.

    Pobereżnik - od wschodniosłowiańskiego pobereżny ‘pobrzeżny, położony na brzegu’.

    Pobereżny - od wschodniosłowiańskiego pobereżny ‘pobrzeżny, położony na brzegu’.

    Pobereżnyk - od wschodniosłowiańskiego pobereżny ‘pobrzeżny, położony na brzegu’.

    Pobędza - od nazwy miejscowej Pobądz (koszalińskie, gmina Tychowo).

    Pobędzki - od nazwy miejscowej Pobądz (koszalińskie, gmina Tychowo).

    Pobiarzeń - od pobierać.

    Pobiarzyn - od pobierać.

    Pobiarżyn - od pobierać.

    Pobida - od pobieda ‘zwycięstwo’, od staropolskiego pobiedzić ‘zwyciężyć’.

    Pobidek - od pobieda ‘zwycięstwo’, od staropolskiego pobiedzić ‘zwyciężyć’.

    Pobidel - od pobieda ‘zwycięstwo’, od staropolskiego pobiedzić ‘zwyciężyć’.

    Pobideł - od pobieda ‘zwycięstwo’, od staropolskiego pobiedzić ‘zwyciężyć’.

    Pobidyński - od nazwy miejscowej Pobiedno (krośnieńskie, gmina Bukowsko).

    Pobiecki - od pobieda ‘zwycięstwo’, od staropolskiego pobiedzić ‘zwyciężyć’.

    Pobieda - od pobieda ‘zwycięstwo’, od staropolskiego pobiedzić ‘zwyciężyć’.

    Pobiedacz - od pobieda ‘zwycięstwo’, od staropolskiego pobiedzić ‘zwyciężyć’.

    Pobiedno - od pobieda ‘zwycięstwo’, od staropolskiego pobiedzić ‘zwyciężyć’.

    Pobiedyński - od nazwy miejscowej Pobiedno (krośnieńskie, gmina Bukowsko).

    Pobiedzieński - od nazwy miejscowej Pobiedno (krośnieńskie, gmina Bukowsko).

    Pobiedziński - od nazwy miejscowej Pobiedno (krośnieńskie, gmina Bukowsko).

    Pobiedziski - 1388 od nazwy miasta Pobiedziska (poznańskie).

    Pobiedzki - od nazwy miasta Pobiedziska (poznańskie).

    Pobieg - 1478 od staropolskiego pobieg ‘bieg, tok’, pobiegać.

    Pobiega - 1533 od staropolskiego pobieg ‘bieg, tok’, pobiegać.

    Pobiegajło - od staropolskiego pobieg ‘bieg, tok’, pobiegać.

    Pobiegałowa - od staropolskiego pobieg ‘bieg, tok’, pobiegać.

    Pobiegła - od staropolskiego pobieg ‘bieg, tok’, pobiegać.

    Pobiegło - od staropolskiego pobieg ‘bieg, tok’, pobiegać.

    Pobiegły - od staropolskiego pobieg ‘bieg, tok’, pobiegać.

    Pobiegun - od staropolskiego pobieg ‘bieg, tok’, pobiegać.

    Pobiehun - od staropolskiego pobieg ‘bieg, tok’, pobiegać.

    Pobiehuszka - od staropolskiego pobieg ‘bieg, tok’, pobiegać.

    Pobiehuszko - od staropolskiego pobieg ‘bieg, tok’, pobiegać.

    Pobielaj - od pobieleć ‘stać się białym, zblednąć’, pobielić ‘uczynić coś białym’.

    Pobielajew - od pobieleć ‘stać się białym, zblednąć’, pobielić ‘uczynić coś białym’.

    Pobielas - od pobieleć ‘stać się białym, zblednąć’, pobielić ‘uczynić coś białym’.

    Pobielejew - od pobieleć ‘stać się białym, zblednąć’, pobielić ‘uczynić coś białym’.

    Pobielewski - od pobieleć ‘stać się białym, zblednąć’, pobielić ‘uczynić coś białym’.

    Pobielski - od pobieleć ‘stać się białym, zblednąć’, pobielić ‘uczynić coś białym’.

    Pobiełło - od pobieleć ‘stać się białym, zblednąć’, pobielić ‘uczynić coś białym’.

    Pobieraj - od pobierać.

    Pobierajło - od pobierać.

    Pobierała - od pobierać.

    Pobieraźniak - od wschodniosłowiańskiego pobereżny ‘pobrzeżny, położony na brzegu’.

    Pobiereźniak - od wschodniosłowiańskiego pobereżny ‘pobrzeżny, położony na brzegu’.

    Pobiereżna - od wschodniosłowiańskiego pobereżny ‘pobrzeżny, położony na brzegu’.

    Pobiereżnik - od wschodniosłowiańskiego pobereżny ‘pobrzeżny, położony na brzegu’.

    Pobierowski - od pobierać.

    Pobierski - od pobierać.

    Pobierzeń - od pobierać.

    Pobierzewski - od pobierać.

    Pobierzyn - od pobierać.

    Pobierzyński - od pobierać.

    Pobierża - od pobierać.

    Pobierżyn - od pobierać.

    Pobieżyn - od pobierać.

    Pobieżyński - od pobierać.

    Pobirowski - 1735 od pobierać.

    Pobjega - (Śl) od staropolskiego pobieg ‘bieg, tok’, pobiegać.

    Pobłocki - 1649 od nazwy miejscowej Pobłocie (gdańskie, gmina Linia).

    Poboc - od wyrażenia po Bodze ‘z Bogiem’; też od nazwy herbu Pobog (1476), Pobodze (1403); też od pobok ‘na bok, obok’.

    Pobocha - od wyrażenia po Bodze ‘z Bogiem’; też od nazwy herbu Pobog (1476), Pobodze (1403); też od pobok ‘na bok, obok’.

    Pobocki - od wyrażenia po Bodze ‘z Bogiem’; też od nazwy herbu Pobog (1476), Pobodze (1403); też od pobok ‘na bok, obok’.

    Poboda - od pobość ‘uderzyć czymś ostrym’, od po + bodę, bóść, od staropolskiego pobodzony.

    Pobodze - 1443 od wyrażenia po Bodze ‘z Bogiem’; też od nazwy herbu Pobog (1476), Pobodze (1403); też od pobok ‘na bok, obok’.

    Pobog - 1420 od wyrażenia po Bodze ‘z Bogiem’; też od nazwy herbu Pobog (1476), Pobodze (1403).

    Pobojewski - od nazwy miejscowej Pobojsk (Wileńszczyzna).

    Pobok - od wyrażenia po Bodze ‘z Bogiem’; też od nazwy herbu Pobog (1476), Pobodze (1403); też od pobok ‘na bok, obok’.

    Pobora - od pobór ‘pobieranie należności, opłat’, poborca ‘urzędnik pobierający daniny, podatki’.

    Poborc - od pobór ‘pobieranie należności, opłat’, poborca ‘urzędnik pobierający daniny, podatki’.

    Poborca - 1601 od pobór ‘pobieranie należności, opłat’, poborca ‘urzędnik pobierający daniny, podatki’.

    Poborczak - od pobór ‘pobieranie należności, opłat’, poborca ‘urzędnik pobierający daniny, podatki’.

    Poborczyk - od pobór ‘pobieranie należności, opłat’, poborca ‘urzędnik pobierający daniny, podatki’.

    Poborenna - od pobór ‘pobieranie należności, opłat’, poborca ‘urzędnik pobierający daniny, podatki’.

    Poborenny - od pobór ‘pobieranie należności, opłat’, poborca ‘urzędnik pobierający daniny, podatki’.

    Poborka - od pobór ‘pobieranie należności, opłat’, poborca ‘urzędnik pobierający daniny, podatki’.

    Poborna - od pobór ‘pobieranie należności, opłat’, poborca ‘urzędnik pobierający daniny, podatki’.

    Poborny - od pobór ‘pobieranie należności, opłat’, poborca ‘urzędnik pobierający daniny, podatki’.

    Poborowski - od pobór ‘pobieranie należności, opłat’, poborca ‘urzędnik pobierający daniny, podatki’.

    Poborski - od nazwy miejscowej Pobórz (płockie, gmina Oporów), Pobórze (olsztyńskie, gmian Ostróda).

    Poborza - od pobór ‘pobieranie należności, opłat’, poborca ‘urzędnik pobierający daniny, podatki’.

    Poborzec - od pobór ‘pobieranie należności, opłat’, poborca ‘urzędnik pobierający daniny, podatki’.

    Poborzy - od pobór ‘pobieranie należności, opłat’, poborca ‘urzędnik pobierający daniny, podatki’.

    Poborzył - od pobór ‘pobieranie należności, opłat’, poborca ‘urzędnik pobierający daniny, podatki’.

    Poborzyło - od pobór ‘pobieranie należności, opłat’, poborca ‘urzędnik pobierający daniny, podatki’.

    Pobosz - od wyrażenia po Bodze ‘z Bogiem’; też od nazwy herbu Pobog (1476), Pobodze (1403); też od pobok ‘na bok, obok’; od pobożny ‘zgodny z przepisami religijnymi’.

    Pobot - od pobość ‘uderzyć czymś ostrym’, od po + bodę, bóść, od staropolskiego pobodzony.

    Poboźnia - od wyrażenia po Bodze ‘z Bogiem’; też od nazwy herbu Pobog (1476), Pobodze (1403); też od pobok ‘na bok, obok’; od pobożny ‘zgodny z przepisami religijnymi’.

    Poboźniak - od wyrażenia po Bodze ‘z Bogiem’; też od nazwy herbu Pobog (1476), Pobodze (1403); też od pobok ‘na bok, obok’; od pobożny ‘zgodny z przepisami religijnymi’.

    Poboża - od wyrażenia po Bodze ‘z Bogiem’; też od nazwy herbu Pobog (1476), Pobodze (1403); też od pobok ‘na bok, obok’.

    Pobożan - od wyrażenia po Bodze ‘z Bogiem’; też od nazwy herbu Pobog (1476), Pobodze (1403); też od pobok ‘na bok, obok’.

    Pobożanin - od wyrażenia po Bodze ‘z Bogiem’; też od nazwy herbu Pobog (1476), Pobodze (1403); też od pobok ‘na bok, obok’.

    Pobożna - od wyrażenia po Bodze ‘z Bogiem’; też od nazwy herbu Pobog (1476), Pobodze (1403); też od pobok ‘na bok, obok’.

    Pobożniak - od wyrażenia po Bodze ‘z Bogiem’; też od nazwy herbu Pobog (1476), Pobodze (1403); też od pobok ‘na bok, obok’; od pobożny ‘zgodny z przepisami religijnymi’.

    Pobożny - 1725 od wyrażenia po Bodze ‘z Bogiem’; też od nazwy herbu Pobog (1476), Pobodze (1403); też od pobok ‘na bok, obok’; od pobożny ‘zgodny z przepisami religijnymi’.

    Pobóg - od wyrażenia po Bodze ‘z Bogiem’; też od nazwy herbu Pobog (1476), Pobodze (1403); też od pobok ‘na bok, obok’.

    Pobórka - od pobór ‘pobieranie należności, opłat’, poborca ‘urzędnik pobierający daniny, podatki’.

    Pobralski - od pobierać.

    Pobralski - od pobrać ‘zabrać siłą’, pobrany ‘zabrany przemocą’.

    Pobran - od pobrać ‘zabrać siłą’, pobrany ‘zabrany przemocą’.

    Pobratymowicz - 1628 od pobratyn ‘rodak, współwyznawca, towarzysz’.

    Pobratyn - od pobratyn ‘rodak, współwyznawca, towarzysz’.

    Pobratyński - od pobratyn ‘rodak, współwyznawca, towarzysz’.

    Pobręcki - 1600 od nazwy miejscowej Pobręczyn (nowosądeckie, gmina Jodłownik).

    Pobrotyn - od pobratyn ‘rodak, współwyznawca, towarzysz’.

    Pobrotyń - od pobratyn ‘rodak, współwyznawca, towarzysz’; od pobratyń ‘przyjaciel’.

    Pobrzęcki - 1601 od nazwy miejscowej Pobręczyn (nowosądeckie, gmina Jodłownik).

    Pobucewicz - od gwarowego pobuczeć.

    Pobucki - od gwarowego pobuczeć.

    Pobuczyn - od gwarowego pobuczeć.

    Pobuczyń - od gwarowego pobuczeć.

    Pobuda - od pobudzać, pobudzić ‘zachęcać’.

    Pobudajski - od pobudzać, pobudzić ‘zachęcać’.

    Pobudejski - od pobudzać, pobudzić ‘zachęcać’.

    Pobudek - od pobudzać, pobudzić ‘zachęcać’; od pobudek ‘pobudka’.

    Pobudin - od pobudzać, pobudzić ‘zachęcać’.

    Pobudkiewicz - od pobudzać, pobudzić ‘zachęcać’.

    Pobudko - od pobudzać, pobudzić ‘zachęcać’.

    Pobudkowski - od pobudzać, pobudzić ‘zachęcać’.

    Pobudziej - od pobudzać, pobudzić ‘zachęcać’.

    Pobudzin - od pobudzać, pobudzić ‘zachęcać’.

    Pobudziński - od pobudzać, pobudzić ‘zachęcać’.

    Poburczyński - od poburzyć ‘zniszczyć’, poburzać ‘podburzać’.

    Poburka - od poburzyć ‘zniszczyć’, poburzać ‘podburzać’.

    Poburski - od poburzyć ‘zniszczyć’, poburzać ‘podburzać’.

    Pobuta - od po + buta ‘pycha’.

    Pobutkiewicz - od pobudzać, pobudzić ‘zachęcać’.

    Pobutkowska - od pobudzać, pobudzić ‘zachęcać’.

    Pobuty - od po + buta ‘pycha’.

    Poc - od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Poca - od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Pocak - od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Pocałuj - od pocałować.

    Pocałujew - od pocałować (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Pocałujka - od pocałować.

    Pocałujke - od pocałować.

    Pocałujko - od pocałować.

    Pocałun - od pocałować.

    Pocałuń - od pocałować.

    Pocałuński - od pocałować.

    Pocałyjew - od pocałować.

    Pocałyjko - od pocałować.

    Pocek - od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Pocel - od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Pocelik - od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Pocełujew - od pocałować.

    Pocełujka - od pocałować.

    Pocełujko - od pocałować.

    Pocenta - od poczęty ‘rozpoczęty, stworzony’, początek.

    Pocentajło - od poczęty ‘rozpoczęty, stworzony’, początek.

    Pocentała - od poczęty ‘rozpoczęty, stworzony’, początek.

    Pocentek - od poczęty ‘rozpoczęty, stworzony’, początek.

    Pocentkowski - od poczęty ‘rozpoczęty, stworzony’, początek.

    Pocentowski - od poczęty ‘rozpoczęty, stworzony’, początek.

    Pocenty - od poczęty ‘rozpoczęty, stworzony’, początek.

    Poceśna - od staropolskiego poczesny ‘czcigodny, otoczony szacunkiem’.

    Poceśny - od staropolskiego poczesny ‘czcigodny, otoczony szacunkiem’.

    Poch - 1728 od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pocha - od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pochacz - od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pochaczewski - od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pochać - od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pochadoj - od pochodzić ‘iść; zużyć; brać z czegoś początek’.

    Pochadzała - od pochodzić ‘iść; zużyć; brać z czegoś początek’.

    Pochajda - od po + chajda ‘Żyd; kawał chleba’.

    Pochajdak - od po + chajda ‘Żyd; kawał chleba’.

    Pochal - 1408 od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pochala - od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pochalski - od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pochała - od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pochanke - (Śl) od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pochanko - od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pochciał - od po + chcieć.

    Pochcioł - od po + chcieć.

    Pochec - od po + chęć.

    Pocheć - od po + chęć.

    Pochel - od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pochelak - od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pochelski - 1696 od pochylić ‘zgiąć, skłonić się’, pochył ‘pochylenie’, pochyły ‘zgięty’.

    Pochelski - od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pocheł - od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pochenek - od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pochenke - od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pocheń - od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pocheński - od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pochęć - od po + chęć.

    Pochibiełko - od pohibiel, pohybel ‘zagłada; na nieszczęście’.

    Pochiliński - od pochylić ‘zgiąć, skłonić się’, pochył ‘pochylenie’, pochyły ‘zgięty’.

    Pochilo - od pochylić ‘zgiąć, skłonić się’, pochył ‘pochylenie’, pochyły ‘zgięty’.

    Pochilów - od pochylić ‘zgiąć, skłonić się’, pochył ‘pochylenie’, pochyły ‘zgięty’.

    Pochilski - od pochylić ‘zgiąć, skłonić się’, pochył ‘pochylenie’, pochyły ‘zgięty’.

    Pochiluch - od pochylić ‘zgiąć, skłonić się’, pochył ‘pochylenie’, pochyły ‘zgięty’.

    Pochiluk - od pochylić ‘zgiąć, skłonić się’, pochył ‘pochylenie’, pochyły ‘zgięty’.

    Pochl - (Śl) od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Pochla - (Śl) od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Pochlak - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Pochlid - od pochłodzić ‘oziębić’.

    Pochlopek - (Śl) od półchłop ‘rzezaniec, kastrat’.

    Pochludka - od pochłodzić ‘oziębić’.

    Pochłaniak - od pochłonąć, pochłaniać ‘wciągać, wessać coś, połykać łapczywie’; pochłon ‘pochłaniacz; żarłok’.

    Pochłanik - od pochłonąć, pochłaniać ‘wciągać, wessać coś, połykać łapczywie’; pochłon ‘pochłaniacz; żarłok’.

    Pochłod - od pochłodzić ‘oziębić’.

    Pochłon - od pochłonąć, pochłaniać ‘wciągać, wessać coś, połykać łapczywie’; pochłon ‘pochłaniacz; żarłok’.

    Pochłoniak - od pochłonąć, pochłaniać ‘wciągać, wessać coś, połykać łapczywie’; pochłon ‘pochłaniacz; żarłok’.

    Pochłop - od pochopić ‘złapać’, pochop ‘początek’, pochopion ‘pochwytany’; z nawiązaniem do chłop.

    Pochłop - od półchłop ‘rzezaniec, kastrat’.

    Pochłopek - od pochopić ‘złapać’, pochop ‘początek’, pochopion ‘pochwytany’; z nawiązaniem do chłop.

    Pochłopek - od półchłop ‘rzezaniec, kastrat’.

    Pochłopien - od pochopić ‘złapać’, pochop ‘początek’, pochopion ‘pochwytany’; z nawiązaniem do chłop.

    Pochłopień - od pochopić ‘złapać’, pochop ‘początek’, pochopion ‘pochwytany’; z nawiązaniem do chłop.

    Pochłopiński - od pochopić ‘złapać’, pochop ‘początek’, pochopion ‘pochwytany’; z nawiązaniem do chłop.

    Pochłód - od pochłodzić ‘oziębić’.

    Pochłódka - od pochłodzić ‘oziębić’.

    Pochłudka - od pochłodzić ‘oziębić’.

    Pochłun - od pochłonąć, pochłaniać ‘wciągać, wessać coś, połykać łapczywie’; pochłon ‘pochłaniacz; żarłok’.

    Pochman - od niemieckiej nazwy osobowej Pochmann, ta od niemieckiej nazwy osobowej bochen, pochen ‘tłuc się, pukać; chełpić się’.

    Pochmann - od niemieckiej nazwy osobowej Pochmann, ta od niemieckiej nazwy osobowej bochen, pochen ‘tłuc się, pukać; chełpić się’.

    Pochmara - od pochmur ‘ciemność’, pochmurny ‘zachmurzony; posępny’; od pochmar ‘chmura’.

    Pochmarna - od pochmur ‘ciemność’, pochmurny ‘zachmurzony; posępny’; od pochmarny ‘zachmurzony’.

    Pochmarski - od pochmur ‘ciemność’, pochmurny ‘zachmurzony; posępny’.

    Pochmura - od pochmur ‘ciemność’, pochmurny ‘zachmurzony; posępny’.

    Pochmurski - od pochmur ‘ciemność’, pochmurny ‘zachmurzony; posępny’.

    Pochna - od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pochoda - od pochodzić ‘iść; zużyć; brać z czegoś początek’.

    Pochodaj - od pochodzić ‘iść; zużyć; brać z czegoś początek’.

    Pochodeńko - od pochodzić ‘iść; zużyć; brać z czegoś początek’.

    Pochodin - od pochodzić ‘iść; zużyć; brać z czegoś początek’.

    Pochodna - od pochodzić ‘iść; zużyć; brać z czegoś początek’.

    Pochodnia - od pochodzić ‘iść; zużyć; brać z czegoś początek’; może od pochodnia ‘łuczywo smolne’.

    Pochodowicz - od pochodzić ‘iść; zużyć; brać z czegoś początek’.

    Pochodowski - od pochodzić ‘iść; zużyć; brać z czegoś początek’.

    Pochodyła - od pochodzić ‘iść; zużyć; brać z czegoś początek’.

    Pochodyło - od pochodzić ‘iść; zużyć; brać z czegoś początek’.

    Pochodyniak - od pochodzić ‘iść; zużyć; brać z czegoś początek’.

    Pochodzaj - od pochodzić ‘iść; zużyć; brać z czegoś początek’.

    Pochodzała - od pochodzić ‘iść; zużyć; brać z czegoś początek’.

    Pochodziej - od pochodzić ‘iść; zużyć; brać z czegoś początek’.

    Pochodziło - od pochodzić ‘iść; zużyć; brać z czegoś początek’.

    Pochodzin - od pochodzić ‘iść; zużyć; brać z czegoś początek’.

    Pochojka - od po + chojka, chwojka ‘jałowiec’.

    Pochojko - od po + chojka, chwojka ‘jałowiec’.

    Pocholak - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pocholczak - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pocholczyk - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pocholec - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pocholski - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pochoła - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pochołek - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pochop - od pochopić ‘złapać’, pochop ‘początek’, pochopion ‘pochwytany’.

    Pochopeń - od pochopić ‘złapać’, pochop ‘początek’, pochopion ‘pochwytany’.

    Pochopień - od pochopić ‘złapać’, pochop ‘początek’, pochopion ‘pochwytany’.

    Pochopin - od pochopić ‘złapać’, pochop ‘początek’, pochopion ‘pochwytany’.

    Pochopiń - od pochopić ‘złapać’, pochop ‘początek’, pochopion ‘pochwytany’.

    Pochorecki - od nazwy miejscowej Pohorce (KrW).

    Pochorecki - od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pochoriło - od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pochorn - od pochrona ‘ochrona’, pochronić ‘ochronić, schronić’.

    Pochorń - od pochrona ‘ochrona’, pochronić ‘ochronić, schronić’.

    Pochorołko - od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pochoroń - od pochrona ‘ochrona’, pochronić ‘ochronić, schronić’.

    Pochorylec - od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pochoryłko - od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pochoryło - od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pochowicz - od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pochowski - od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pochójka - od po + chojka, chwojka ‘jałowiec’.

    Pochranowicz - od pochrona ‘ochrona’, pochronić ‘ochronić, schronić’.

    Pochrań - od pochrona ‘ochrona’, pochronić ‘ochronić, schronić’.

    Pochrebeniuk - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’ (z fonetyką czeską lub wschodniosłowiańską).

    Pochrebienik - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’ (z fonetyką czeską lub wschodniosłowiańską).

    Pochrebiennik - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’ (z fonetyką czeską lub wschodniosłowiańską).

    Pochrebna - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’ (z fonetyką czeską lub wschodniosłowiańską).

    Pochrebniak - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’ (z fonetyką czeską lub wschodniosłowiańską).

    Pochron - od pochrona ‘ochrona’, pochronić ‘ochronić, schronić’.

    Pochroń - od pochrona ‘ochrona’, pochronić ‘ochronić, schronić’.

    Pochróń - od pochrona ‘ochrona’, pochronić ‘ochronić, schronić’.

    Pochrybniak - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’ (z fonetyką czeską lub wschodniosłowiańską).

    Pochrzast - od pochrzęst ‘chrzęst powtarzający się’.

    Pochrząst - od pochrzęst ‘chrzęst powtarzający się’.

    Pochrząszcz - od pochrzęst ‘chrzęst powtarzający się’.

    Pochrzenst - od pochrzęst ‘chrzęst powtarzający się’.

    Pochrzest - od pochrzęst ‘chrzęst powtarzający się’.

    Pochrzęst - od pochrzęst ‘chrzęst powtarzający się’.

    Pochsząszcz - od pochrzęst ‘chrzęst powtarzający się’.

    Pochudo - od pochudzić ‘schudnąć’.

    Pochujka - od po + chojka, chwojka ‘jałowiec’.

    Pochul - od pohulać ‘zabawić się’.

    Pochulacki - od pohulać ‘zabawić się’.

    Pochulajewski - od pohulać ‘zabawić się’.

    Pochulski - od pohulać ‘zabawić się’.

    Pochuła - od pohulać ‘zabawić się’.

    Pochwa - od pochwa ‘futerał, pokrowiec’, od staropolskiego ‘tylna część końskiego rzędu’.

    Pochwadka - od staropolskiego pochwat ‘powód, pretekst’, pochwatać ‘pochwycić’.

    Pochwala - od pochwała, pochwał ‘wyraz uznania’.

    Pochwalski - od pochwała, pochwał ‘wyraz uznania’.

    Pochwał - od pochwała, pochwał ‘wyraz uznania’.

    Pochwała - od pochwała, pochwał ‘wyraz uznania’.

    Pochwałka - od pochwała, pochwał ‘wyraz uznania’; od pochwałka ‘przechwałka’.

    Pochwałko - od pochwała, pochwał ‘wyraz uznania’.

    Pochwałkowski - od pochwała, pochwał ‘wyraz uznania’.

    Pochwałowski - od pochwała, pochwał ‘wyraz uznania’.

    Pochwat - od staropolskiego pochwat ‘powód, pretekst’, pochwatać ‘pochwycić’.

    Pochwatka - od staropolskiego pochwat ‘powód, pretekst’, pochwatać ‘pochwycić’.

    Pochwatko - od staropolskiego pochwat ‘powód, pretekst’, pochwatać ‘pochwycić’.

    Pochwicki - od pochwa ‘futerał, pokrowiec’, od staropolskiego ‘tylna część końskiego rzędu’.

    Pochwowicz - od pochwa ‘futerał, pokrowiec’, od staropolskiego ‘tylna część końskiego rzędu’.

    Pochwyt - od pochwyt ‘porwanie’, pochwytać ‘pobrać, pokraść’.

    Pochybełko - od pohibiel, pohybel ‘zagłada; na nieszczęście’.

    Pochylczuk - od pochylić ‘zgiąć, skłonić się’, pochył ‘pochylenie’, pochyły ‘zgięty’.

    Pochyliński - od pochylić ‘zgiąć, skłonić się’, pochył ‘pochylenie’, pochyły ‘zgięty’.

    Pochylski - od pochylić ‘zgiąć, skłonić się’, pochył ‘pochylenie’, pochyły ‘zgięty’.

    Pochyluk - od pochylić ‘zgiąć, skłonić się’, pochył ‘pochylenie’, pochyły ‘zgięty’.

    Pochyła - od pochylić ‘zgiąć, skłonić się’, pochył ‘pochylenie’, pochyły ‘zgięty’.

    Pochyłek - 1496 od pochylić ‘zgiąć, skłonić się’, pochył ‘pochylenie’, pochyły ‘zgięty’.

    Pochyłko - od pochylić ‘zgiąć, skłonić się’, pochył ‘pochylenie’, pochyły ‘zgięty’.

    Pochyło - od pochylić ‘zgiąć, skłonić się’, pochył ‘pochylenie’, pochyły ‘zgięty’.

    Pochyły - od pochylić ‘zgiąć, skłonić się’, pochył ‘pochylenie’, pochyły ‘zgięty’.

    Pochyra - od po + chyrać ‘chorować’, chyrać ‘chorować’.

    Pochyrowski - od po + chyrać ‘chorować’, chyrać ‘chorować’.

    Pochyrski - od po + chyrać ‘chorować’, chyrać ‘chorować’.

    Pochyrycz - od po + chyrać ‘chorować’, chyrać ‘chorować’.

    Pochytel - od pochwyt ‘porwanie’, pochwytać ‘pobrać, pokraść’.

    Pochytiak - od pochwyt ‘porwanie’, pochwytać ‘pobrać, pokraść’.

    Pociacik - od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Pocialik - od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Pocian - od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Pociankowski - od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Pociapowicz - od pociapać, pociepać ‘’porzucać, porąbać’.

    Pocias - od pociask ‘narzędzie do wyciągania żaru z pieca’, to z prasłowiańskiego tesati.

    Pociasak - od pociask ‘narzędzie do wyciągania żaru z pieca’, to z prasłowiańskiego tesati.

    Pociasek - od pociask ‘narzędzie do wyciągania żaru z pieca’, to z prasłowiańskiego tesati.

    Pociask - 1380 od pociask ‘narzędzie do wyciągania żaru z pieca’, to z prasłowiańskiego tesati.

    Pociaska - od pociask ‘narzędzie do wyciągania żaru z pieca’, to z prasłowiańskiego tesati.

    Pociasko - od pociask ‘narzędzie do wyciągania żaru z pieca’, to z prasłowiańskiego tesati.

    Pociasz - od pociask ‘narzędzie do wyciągania żaru z pieca’, to z prasłowiańskiego tesati.

    Pociaszek - od pociask ‘narzędzie do wyciągania żaru z pieca’, to z prasłowiańskiego tesati.

    Pociąg - od pociąg ‘sznur, pociągadło’

    Pociągiel - od pociąg ‘sznur, pociągadło’

    Pociąsk - od pociask ‘narzędzie do wyciągania żaru z pieca’, to z prasłowiańskiego tesati.

    Pocica - od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Pociech - od pociecha ‘pokrzepienie ducha; potomstwo’.

    Pociecha - 1647 od pociecha ‘pokrzepienie ducha; potomstwo’.

    Pociechin - od pociecha ‘pokrzepienie ducha; potomstwo’.

    Pociechowski - od pociecha ‘pokrzepienie ducha; potomstwo’.

    Pociegiel - od pociąg ‘sznur, pociągadło’

    Pociej - 1580 od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Pociejewski - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Pociejkin- od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij - (Ipatow).

    Pociejko - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Pociejkowicz - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Pociejowski - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow) lub od pociejowski ‘lichy, zły’.

    Pociejuk - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Pociejun - od wschodniosłowiańskich nazw osobowych Patej, Pacej, te od imienia cerkiewnego Ipatij (Ipatow).

    Pociel - od pocielić się ‘ocielić się’ lub od pocić się.

    Pocielaj - od pocielić się ‘ocielić się’ lub od pocić się.

    Pocielej - od pocielić się ‘ocielić się’ lub od pocić się.

    Pocielski - od pocielić się ‘ocielić się’ lub od pocić się.

    Pociemba - od pociapać, pociepać ‘’porzucać, porąbać’.

    Pocienik - od pocienić ‘zacienic, zasłonić’.

    Pociennik - od pocienić ‘zacienic, zasłonić’.

    Pociepnik - od pociapać, pociepać ‘’porzucać, porąbać’.

    Pociera - od pocierać ‘nacierać’.

    Pocierznicki - od nazwy miejscowej Pocierzyn, dawniej Poczyrznino (włocławskie, gmina Osięciny).

    Pocieszka - 1380 od pociecha ‘pokrzepienie ducha; potomstwo’.

    Pocieszuk - od pociecha ‘pokrzepienie ducha; potomstwo’.

    Pocieszyński - od pociecha ‘pokrzepienie ducha; potomstwo’.

    Pocieźnicki - od nazwy miejscowej Pocierzyn, dawniej Poczyrznino (włocławskie, gmina Osięciny).

    Pocieżnicki - od nazwy miejscowej Pocierzyn, dawniej Poczyrznino (włocławskie, gmina Osięciny).

    Pociędziel - od pociąg ‘sznur, pociągadło’

    Pocięgiel - od pociąg ‘sznur, pociągadło’

    Pocik - od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Pociłujko - od pocałować (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Pocin - 1606 od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Pocina - od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Pocinek - od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Pociński - od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Pociolik - od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Pocioł - od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Pocion - od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Pociopa - od pociapać, pociepać ‘’porzucać, porąbać’.

    Pociorek - od pacierz ‘modlitwa’, to od łacińskiego Pater (noster) ‘Ojcze (nasz)’.

    Pociorski - od pacierz ‘modlitwa’, to od łacińskiego Pater (noster) ‘Ojcze (nasz)’.

    Pociosk - od pociask ‘narzędzie do wyciągania żaru z pieca’, to z prasłowiańskiego tesati.

    Pociot - od pociotek ‘krewny ze strony ciotki’.

    Pociórko - od pacierz ‘modlitwa’, to od łacińskiego Pater (noster) ‘Ojcze (nasz)’.

    Pocipka - od pociapać, pociepać ‘’porzucać, porąbać’.

    Pocirznicki - od nazwy miejscowej Pocierzyn, dawniej Poczyrznino (włocławskie, gmina Osięciny).

    Pocis - od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Pocisk - od staropolskiego pociskać ‘ściskać’, pocisk ‘ciśnięcie, rzyt, cios’.

    Pociskała - 1448 od staropolskiego pociskać ‘ściskać’, pocisk ‘ciśnięcie, rzyt, cios’.

    Pociszewski - od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Pociuch - od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Pociuk - od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Pociułujko - od pocałować (pod wpływem wschodniosłowiańskim).

    Pociżnicki - od nazwy miejscowej Pocierzyn, dawniej Poczyrznino (włocławskie, gmina Osięciny).

    Pockaj - od poczekać, z gwarowego poczkać ‘spędzić czas na czekaniu’

    Pocko - 1551 od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Pocuraj - od po + čureti ‘ciec słabo’, ciurkać ‘kapać’, też ‘wywodzić trele, śpiewać’.

    Pocwa - od staropolskiego poczwa ‘maszkara, straszydło’.

    Pocwardowski - od nazwy miejscowej Poćwiardowo (toruńskie, gmina Golub Dobrzyń).

    Pocwiardowski - od nazwy miejscowej Poćwiardowo (toruńskie, gmina Golub Dobrzyń).

    Pocyna - od poczynić ‘porobić’, poczynek ‘uczynek’.

    Pocz - od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Poczachowski - od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Poczaj - od po + czajać ‘czaić się, oczekiwać’.

    Poczajewiec - od po + czajać ‘czaić się, oczekiwać’.

    Poczajowiec - od po + czajać ‘czaić się, oczekiwać’.

    Poczajowski - od po + czajać ‘czaić się, oczekiwać’.

    Poczakajewicz - od poczekać, z gwarowego poczkać ‘spędzić czas na czekaniu’.

    Poczalik - od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Poczan - od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Poczapiński - od nazwy miejscowej Poczapińce (KrW).

    Poczapka - od poczapić ‘chwycić, porwać’.

    Poczapowski - 1572 od nazwy miejscowej Poczapy (KrW).

    Poczapski - od nazwy miejscowej Poczapy (KrW).

    Poczatek - od poczęty ‘rozpoczęty, stworzony’, początek.

    Poczatenko - od poczęty ‘rozpoczęty, stworzony’, początek.

    Poczateńko - od poczęty ‘rozpoczęty, stworzony’, początek.

    Poczatko - od poczęty ‘rozpoczęty, stworzony’, początek.

    Początek - od poczęty ‘rozpoczęty, stworzony’, początek.

    Początko - od poczęty ‘rozpoczęty, stworzony’, początek.

    Początkowicz - 1654 od poczęty ‘rozpoczęty, stworzony’, początek.

    Poczbut - od litewskiej nazwy osobowej Počobutas, Počebutis, od białoruskiego Pačabut, Pačabyt.

    Poczciwek - od poczciwy ‘zacny, dobrotliwy’.

    Poczciwiński - od poczciwy ‘zacny, dobrotliwy’.

    Pocze - 1431 od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Poczebut - od litewskiej nazwy osobowej Počobutas, Počebutis, od białoruskiego Pačabut, Pačabyt.

    Poczechowski - od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Poczek - od poczekać, z gwarowego poczkać ‘spędzić czas na czekaniu’.

    Poczekaj - 1581 od poczekać, z gwarowego poczkać ‘spędzić czas na czekaniu’.

    Poczekajczyk - od poczekać, z gwarowego poczkać ‘spędzić czas na czekaniu’.

    Poczekajewicz - od poczekać, z gwarowego poczkać ‘spędzić czas na czekaniu’.

    Poczekajło - od poczekać, z gwarowego poczkać ‘spędzić czas na czekaniu’.

    Poczekajski - od poczekać, z gwarowego poczkać ‘spędzić czas na czekaniu’.

    Poczekalewicz - od poczekać, z gwarowego poczkać ‘spędzić czas na czekaniu’.

    Poczekalski - od poczekać, z gwarowego poczkać ‘spędzić czas na czekaniu’.

    Poczekał - 1661-65 od poczekać, z gwarowego poczkać ‘spędzić czas na czekaniu’.

    Poczekała - 1720 od poczekać, z gwarowego poczkać ‘spędzić czas na czekaniu’.

    Poczekańczyk - od poczekać, z gwarowego poczkać ‘spędzić czas na czekaniu’.

    Poczekwa - od poczekać, z gwarowego poczkać ‘spędzić czas na czekaniu’.

    Poczena - od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Poczenta - od poczęty ‘rozpoczęty, stworzony’, początek.

    Poczenty - od poczęty ‘rozpoczęty, stworzony’, początek.

    Poczeń - od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Poczeńczuk - od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Poczepko - od poczepić ‘sczepić’, poczepka ‘drążek do wiader’.

    Poczepowicz - od poczepić ‘sczepić’, poczepka ‘drążek do wiader’.

    Poczerewny - od poczerewie ‘futro ze skórek dzikich zwierząt futerkowych’, podczerewie ‘podbrzusze’.

    Poczerewski - od poczerewie ‘futro ze skórek dzikich zwierząt futerkowych’, podczerewie ‘podbrzusze’.

    Poczernicki - 1494 od nazwy miejscowej Pocierzyn, dawniej Poczyrznino (włocławskie, gmina Osięciny).

    Poczerwieński - od nazwy miejscowej Podczerwone (nowosądeckie, gmina Czarny Dunajec).

    Poczesna - od staropolskiego poczesny ‘czcigodny, otoczony szacunkiem’.

    Poczesniak - od staropolskiego poczesny ‘czcigodny, otoczony szacunkiem’.

    Poczesniok - (Śl) od staropolskiego poczesny ‘czcigodny, otoczony szacunkiem’.

    Poczesny - 1453 od staropolskiego poczesny ‘czcigodny, otoczony szacunkiem’.

    Pocześ - od staropolskiego poczesny ‘czcigodny, otoczony szacunkiem’.

    Pocześna - od staropolskiego poczesny ‘czcigodny, otoczony szacunkiem’.

    Pocześniak - od staropolskiego poczesny ‘czcigodny, otoczony szacunkiem’.

    Pocześnikowski - od staropolskiego poczesny ‘czcigodny, otoczony szacunkiem’.

    Pocześniok - (Śl) od staropolskiego poczesny ‘czcigodny, otoczony szacunkiem’.

    Pocześny - od staropolskiego poczesny ‘czcigodny, otoczony szacunkiem’.

    Poczetko - od poczęty ‘rozpoczęty, stworzony’, początek.

    Poczewiński - 1799 od nazwy miejscowej Podczerwone (nowosądeckie, gmina Czarny Dunajec).

    Poczewski - od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Poczęsa - od staropolskiego poczesny ‘czcigodny, otoczony szacunkiem’.

    Poczęsna - od staropolskiego poczesny ‘czcigodny, otoczony szacunkiem’.

    Poczęsny - od staropolskiego poczesny ‘czcigodny, otoczony szacunkiem’.

    Poczęta - od poczęty ‘rozpoczęty, stworzony’, początek.

    Poczętek - od poczęty ‘rozpoczęty, stworzony’, początek.

    Poczętowski - od poczęty ‘rozpoczęty, stworzony’, początek.

    Poczęty - od poczęty ‘rozpoczęty, stworzony’, początek.

    Poczka - od poczekać, z gwarowego poczkać ‘spędzić czas na czekaniu’.

    Poczkaj - od poczekać, z gwarowego poczkać ‘spędzić czas na czekaniu’.

    Poczkajski - od poczekać, z gwarowego poczkać ‘spędzić czas na czekaniu’.

    Poczkal - od poczekać, z gwarowego poczkać ‘spędzić czas na czekaniu’.

    Poczkalski - od poczekać, z gwarowego poczkać ‘spędzić czas na czekaniu’.

    Poczkay - (Śl) od poczekać, z gwarowego poczkać ‘spędzić czas na czekaniu’.

    Poczkol - (Śl) od poczekać, z gwarowego poczkać ‘spędzić czas na czekaniu’.

    Poczkowski - od poczekać, z gwarowego poczkać ‘spędzić czas na czekaniu’.

    Poczman - od niemieckiej nazwy osobowej Pötzman.

    Poczmański - od niemieckiej nazwy osobowej Pötzman.

    Poczobot - od litewskiej nazwy osobowej Počobutas, Počebutis, od białoruskiego Pačabut, Pačabyt.

    Poczobuł - od litewskiej nazwy osobowej Počobutas, Počebutis, od białoruskiego Pačabut, Pačabyt.

    Poczobut - od litewskiej nazwy osobowej Počobutas, Počebutis, od białoruskiego Pačabut, Pačabyt.

    Poczobutt - od litewskiej nazwy osobowej Počobutas, Počebutis, od białoruskiego Pačabut, Pačabyt.

    Poczobutt - od litewskiej nazwy osobowej Počobutas, Počebutis, od białoruskiego Pačabut, Pačabyt.

    Poczobyt - od litewskiej nazwy osobowej Počobutas, Počebutis, od białoruskiego Pačabut, Pačabyt.

    Poczocha - od imienia złożonego Pakosław lub od Paweł, też od pac ‘rodzaj wielkiego szczura’ też wyraz dźwiękonaśladowczy; na północnym wschodzie Polski także od białoruskiego Pac, to od Ipatij, litewskiej nazwy osobowej Pacas. W średniowieczu występowała też postać Pacz.

    Poczontek - od poczęty ‘rozpoczęty, stworzony’, początek.

    Poczopko - od poczepić ‘sczepić’, poczepka ‘drążek do wiader’.

    Poczopowicz - od poczepić ‘sczepić’, poczepka ‘drążek do wiader’.

    Poczowski - od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Poczta - 1414 od poczta ‘instytucja zajmująca się przesyłką korespondencji’, od staropolskiego ‘dar, podarek; szacunek’.

    Pocztalianowicz - od poczta ‘instytucja zajmująca się przesyłką korespondencji’, od staropolskiego ‘dar, podarek; szacunek’; od pocztylian, pocztylion ‘woźnica pocztowy’.

    Pocztalinowicz - od poczta ‘instytucja zajmująca się przesyłką korespondencji’, od staropolskiego ‘dar, podarek; szacunek’; od pocztylian, pocztylion ‘woźnica pocztowy’.

    Pocztaljanowicz - od poczta ‘instytucja zajmująca się przesyłką korespondencji’, od staropolskiego ‘dar, podarek; szacunek’; od pocztylian, pocztylion ‘woźnica pocztowy’.

    Pocztaljonowicz - od poczta ‘instytucja zajmująca się przesyłką korespondencji’, od staropolskiego ‘dar, podarek; szacunek’; od pocztylian, pocztylion ‘woźnica pocztowy’.

    Pocztański - od poczta ‘instytucja zajmująca się przesyłką korespondencji’, od staropolskiego ‘dar, podarek; szacunek’.

    Pocztar - od poczta ‘instytucja zajmująca się przesyłką korespondencji’, od staropolskiego ‘dar, podarek; szacunek’; od pocztarz ‘pracownik poczty’.

    Pocztarek - od poczta ‘instytucja zajmująca się przesyłką korespondencji’, od staropolskiego ‘dar, podarek; szacunek’; od pocztarz ‘pracownik poczty’.

    Pocztarok - od poczta ‘instytucja zajmująca się przesyłką korespondencji’, od staropolskiego ‘dar, podarek; szacunek’; od pocztarz ‘pracownik poczty’.

    Pocztarski - od poczta ‘instytucja zajmująca się przesyłką korespondencji’, od staropolskiego ‘dar, podarek; szacunek’; od pocztarz ‘pracownik poczty’.

    Pocztaruk - od poczta ‘instytucja zajmująca się przesyłką korespondencji’, od staropolskiego ‘dar, podarek; szacunek’; od pocztarz ‘pracownik poczty’.

    Pocztawski - od poczta ‘instytucja zajmująca się przesyłką korespondencji’, od staropolskiego ‘dar, podarek; szacunek’.

    Pocztoński - od poczta ‘instytucja zajmująca się przesyłką korespondencji’, od staropolskiego ‘dar, podarek; szacunek’.

    Pocztorenko - od poczta ‘instytucja zajmująca się przesyłką korespondencji’, od staropolskiego ‘dar, podarek; szacunek’; od pocztarz ‘pracownik poczty’.

    Pocztowa - od poczta ‘instytucja zajmująca się przesyłką korespondencji’, od staropolskiego ‘dar, podarek;

    Pocztowiak - od poczta ‘instytucja zajmująca się przesyłką korespondencji’, od staropolskiego ‘dar, podarek; szacunek’.

    Pocztowicz - od poczta ‘instytucja zajmująca się przesyłką korespondencji’, od staropolskiego ‘dar, podarek; szacunek’.

    Pocztowski - od poczta ‘instytucja zajmująca się przesyłką korespondencji’, od staropolskiego ‘dar, podarek; szacunek’.

    Pocztowy - od poczta ‘instytucja zajmująca się przesyłką korespondencji’, od staropolskiego ‘dar, podarek; szacunek’.

    Pocztół - od poczta ‘instytucja zajmująca się przesyłką korespondencji’, od staropolskiego ‘dar, podarek; szacunek’.

    Pocztyljanowicz - od poczta ‘instytucja zajmująca się przesyłką korespondencji’, od staropolskiego ‘dar, podarek; szacunek’; od pocztylian, pocztylion ‘woźnica pocztowy’.

    Poczubut - od litewskiej nazwy osobowej Počobutas, Počebutis, od białoruskiego Pačabut, Pačabyt.

    Poczuj - 1551 od poczuć, poczuję.

    Poczujka - od poczuć, poczuję.

    Poczujko - od poczuć, poczuję.

    Poczujkowicz - 1551 od poczuć, poczuję.

    Poczula - od poczuć, poczuję.

    Poczuł - od poczuć, poczuję.

    Poczuła - od poczuć, poczuję.

    Poczurek - od po + čureti ‘ciec słabo’, ciurkać ‘kapać’, też ‘wywodzić trele, śpiewać’.

    Poczuski - od nazwy miejscowej Paczoski, dziś Paczuski (siedleckie, gmina Bielany).

    Poczuta - 1528 od poczuć, poczuję.

    Poczwa - od staropolskiego poczwa ‘maszkara, straszydło’.

    Poczwarka - 1753 od poczwarka ‘przejściowa postać owada’.

    Poczwarowski - od nazwy miejscowej Poćwiardowo (toruńskie, gmina Golub Dobrzyń).

    Poczwiardowski - od nazwy miejscowej Poćwiardowo (toruńskie, gmina Golub Dobrzyń).

    Poczynajło - od poczynić ‘porobić’, poczynek ‘uczynek’.

    Poczynek - od poczynić ‘porobić’, poczynek ‘uczynek’.

    Poczyniewski - od poczynić ‘porobić’, poczynek ‘uczynek’.

    Poczynkiewicz - od poczynić ‘porobić’, poczynek ‘uczynek’.

    Poczyńczuk - od poczynić ‘porobić’, poczynek ‘uczynek’.

    Poczyńkiewicz - od poczynić ‘porobić’, poczynek ‘uczynek’.

    Poczyński - od poczynić ‘porobić’, poczynek ‘uczynek’.

    Poczyrmiński - 1480 od nazwy miejscowej Pocierzyn, dawniej Poczyrznino (włocławskie, gmina Osięciny).

    Poczyrwiński - 1786 od nazwy miejscowej Podczerwone (nowosądeckie, gmina Czarny Dunajec).

    Poczyrznicki - od nazwy miejscowej Pocierzyn, dawniej Poczyrznino (włocławskie, gmina Osięciny).

    Poczyrzniński - 1419 od nazwy miejscowej Pocierzyn, dawniej Poczyrznino (włocławskie, gmina Osięciny).

    Poczysz - od poczyścić ‘oczyścić, uczynić czystym’.

    Poczyszcz - od poczyścić ‘oczyścić, uczynić czystym’.

    Poczyźnicki - od nazwy miejscowej Pocierzyn, dawniej Poczyrznino (włocławskie, gmina Osięciny).

    Poczyżnicki - od nazwy miejscowej Pocierzyn, dawniej Poczyrznino (włocławskie, gmina Osięciny).

    Poć - 1662 od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Poćkowski - od podstawy poc-, pocz-; od niemieckiej nazwy osobowej Potz, od wschodniosłowiańskiego Poc (od Ipatij).

    Poćwiadorowski - od nazwy miejscowej Poćwiardowo (toruńskie, gmina Golub Dobrzyń).

    Poćwiadowski - od nazwy miejscowej Poćwiardowo (toruńskie, gmina Golub Dobrzyń).

    Poćwiardowski - od nazwy miejscowej Poćwiardowo (toruńskie, gmina Golub Dobrzyń).

    Poćwiarowski - od nazwy miejscowej Poćwiardowo (toruńskie, gmina Golub Dobrzyń).

    Poćwiartowski - od nazwy miejscowej Poćwiardowo (toruńskie, gmina Golub Dobrzyń).

    Poćwierdowski - od nazwy miejscowej Poćwiardowo (toruńskie, gmina Golub Dobrzyń).

    Poda - od podać ‘dać, przekazać’.

    Podabied - od podać ‘dać, przekazać’.

    Podaczenko - od podać ‘dać, przekazać’.

    Podajedek - od p od podać ‘dać, przekazać’.odać ‘dać, przekazać’.

    Podajewski - od podać ‘dać, przekazać’.

    Podajny - od podać ‘dać, przekazać’; od podajny ‘podatny’.

    Podajski - od podać ‘dać, przekazać’.

    Podalak - od podać ‘dać, przekazać’.

    Podalańczuk - od podać ‘dać, przekazać’.

    Podalczak - od podać ‘dać, przekazać’.

    Podalski - od podać ‘dać, przekazać’.

    Podał - od podać ‘dać, przekazać’.

    Podała - od podać ‘dać, przekazać’.

    Podałowski - od podać ‘dać, przekazać’.

    Podanowski - od podać ‘dać, przekazać’; od podajny ‘podatny’.

    Podański - od podać ‘dać, przekazać’; od podajny ‘podatny’.

    Podarecki - zapewne od staropolskiego podarze ‘podarek, prezent’.

    Podarewski - zapewne od staropolskiego podarze ‘podarek, prezent’.

    Podarowski - 1542 zapewne od staropolskiego podarze ‘podarek, prezent’.

    Podarzecki - zapewne od staropolskiego podarze ‘podarek, prezent’.

    Podawacz - od staropolskiego podawca ‘ten, kto posiada prawo podawania kandydatów na urząd kościelny’.

    Podawca - 1497 od staropolskiego podawca ‘ten, kto posiada prawo podawania kandydatów na urząd kościelny’.

    Podawczyk - od staropolskiego podawca ‘ten, kto posiada prawo podawania kandydatów na urząd kościelny’.

    Podawiec - od staropolskiego podawca ‘ten, kto posiada prawo podawania kandydatów na urząd kościelny’.

    Podbaraczyński - od nazwy miejscowej Podbaraczanie (Wileńszczyzna).

    Podbarczyński - od nazwy miejscowej Podbaraczanie (Wileńszczyzna).

    Podbereźna - od podbrzeże, podbrzeżny, od wschodniosłowiańskiego podberežnyi ‘podbrzeżny, położony na brzegu’.

    Podbereźniak - od podbrzeże, podbrzeżny, od wschodniosłowiańskiego podberežnyi ‘podbrzeżny, położony na brzegu’.

    Podbereźnik - od podbrzeże, podbrzeżny, od wschodniosłowiańskiego podberežnyi ‘podbrzeżny, położony na brzegu’.

    Podbereźny - od podbrzeże, podbrzeżny, od wschodniosłowiańskiego podberežnyi ‘podbrzeżny, położony na brzegu’.

    Podbereżna - od podbrzeże, podbrzeżny, od wschodniosłowiańskiego podberežnyi ‘podbrzeżny, położony na brzegu’.

    Podbereżniak - od podbrzeże, podbrzeżny, od wschodniosłowiańskiego podberežnyi ‘podbrzeżny, położony na brzegu’.

    Podbereżny - od podbrzeże, podbrzeżny, od wschodniosłowiańskiego podberežnyi ‘podbrzeżny, położony na brzegu’.

    Podbialski - od podbielić ‘stać się białym, podsiwieć’.

    Podbiał - od podbielić ‘stać się białym, podsiwieć’.

    Podbiegała - od podbiegły ‘zaszły; znużony drogą’.

    Podbiegła - od podbiegły ‘zaszły; znużony drogą’.

    Podbiegło - od podbiegły ‘zaszły; znużony drogą’.

    Podbiegłowski - od podbiegły ‘zaszły; znużony drogą’.

    Podbiegły - od podbiegły ‘zaszły; znużony drogą’.

    Podbiel - od podbielić ‘stać się białym, podsiwieć’.

    Podbielkowski - od podbielić ‘stać się białym, podsiwieć’.

    Podbielniak - od podbielić ‘stać się białym, podsiwieć’.

    Podbielnik - od podbielić ‘stać się białym, podsiwieć’.

    Podbielski - 1470 od nazwy miejscowej Podbiel (konińskie, gmina Zagorów), Podbiele (ostrołęckie, gmina Stary Lubotyń).

    Podbiełło - od podbielić ‘stać się białym, podsiwieć’.

    Podbiera - od podbierać ‘zabierać, kraść’.

    Podbierajło - od podbierać ‘zabierać, kraść’.

    Podbierecki - od podbierać ‘zabierać, kraść’.

    Podbiereski - od podbierać ‘zabierać, kraść’.

    Podbierezka - od podbrzeże, podbrzeżny, od wschodniosłowiańskiego podberežnyi ‘podbrzeżny, położony na brzegu’.

    Podbierezki - od podbrzeże, podbrzeżny, od wschodniosłowiańskiego podberežnyi ‘podbrzeżny, położony na brzegu’.

    Podbierski - od podbierać ‘zabierać, kraść’.

    Podbilski - od nazwy miejscowej Podbiel (konińskie, gmina Zagorów), Podbiele (ostrołęckie, gmina Stary Lubotyń).

    Podbioł - (Śl) od podbielić ‘stać się białym, podsiwieć’.

    Podbiół - (Śl) od podbielić ‘stać się białym, podsiwieć’.

    Podbira - od podbierać ‘zabierać, kraść’.

    Podbora - od podbora ‘podpórka, słup’.

    Podboraczyński - od nazwy miejscowej Podbaraczanie (Wileńszczyzna).

    Podborączyński - od nazwy miejscowej Podbaraczanie (Wileńszczyzna).

    Podborczyński - od nazwy miejscowej Podbaraczanie (Wileńszczyzna).

    Podboręczyński - od nazwy miejscowej Podbaraczanie (Wileńszczyzna).

    Podborna - od podborny ‘mieszkający pod borem’.

    Podborni - 1643 od podborny ‘mieszkający pod borem’.

    Podbornia, ż. - 1587 od podborny ‘mieszkający pod borem’.

    Podborny - 1595 od podborny ‘mieszkający pod borem’.

    Podboroczyński - od nazwy miejscowej Podbaraczanie (Wileńszczyzna).

    Podborowski - od nazw miejscowych Podborów, Podborowo (kilka wsi).

    Podboroźny - od pod + brog + ny ‘człowiek mieszkający pod, koło brogu’ (z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Podboroża - od pod + brog + ny ‘człowiek mieszkający pod, koło brogu’ (z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Podborożna - od pod + brog + ny ‘człowiek mieszkający pod, koło brogu’ (z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Podborożny - od pod + brog + ny ‘człowiek mieszkający pod, koło brogu’ (z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Podborski - 1618 od nazw miejscowych Podborze, Podbór (kilka wsi).

    Podbórski - od nazw miejscowych Podborze, Podbór (kilka wsi).

    Podbraczyński - od nazwy miejscowej Podbaraczanie (Wileńszczyzna).

    Podbrączyński - od nazwy miejscowej Podbaraczanie (Wileńszczyzna).

    Podbroźna - od pod + brog + ny ‘człowiek mieszkający pod, koło brogu’.

    Podbroźny - od pod + brog + ny ‘człowiek mieszkający pod, koło brogu’.

    Podbrożna - od pod + brog + ny ‘człowiek mieszkający pod, koło brogu’.

    Podbrożny - od pod + brog + ny ‘człowiek mieszkający pod, koło brogu’.

    Podbrzecki - od nazwy miejscowej Podbrzezie (KrW).

    Podbrzeski - od nazwy miejscowej Podbrzezie (KrW).

    Podbrzez - od podbrzeże, podbrzeżny.

    Podbucki - od pod + buk + ny, określenie człowieka mieszkającego pod, koło buków lub od nazwy miejscowej Podbucze (katowickie, gmina Godów).

    Podbuczny - od pod + buk + ny, określenie człowieka mieszkającego pod, koło buków.

    Podbudzki - od pod + buk + ny, określenie człowieka mieszkającego pod, koło buków lub od nazwy miejscowej Podbucze (katowickie, gmina Godów).

    Podburaczyński - od nazwy miejscowej Podbaraczanie (Wileńszczyzna).

    Podcerkiewna - od pod + cerkiew + ny, określenie człowieka mieszkającego pod, koło cerkwi.

    Podcerkiewny - od pod + cerkiew + ny, określenie człowieka mieszkającego pod, koło cerkwi.

    Podchajecki - od pod + gaj ‘mały las’ lub od podgajny ‘mieszkający pod gajem, pod lasem’ (z fonetyką ukraińską).

    Podchajna - od pod + gaj ‘mały las’ lub od podgajny ‘mieszkający pod gajem, pod lasem’ (z fonetyką ukraińską).

    Podchajny - od pod + gaj ‘mały las’ lub od podgajny ‘mieszkający pod gajem, pod lasem’ (z fonetyką ukraińską).

    Podchajski - od pod + gaj ‘mały las’ lub od podgajny ‘mieszkający pod gajem, pod lasem’ (z fonetyką ukraińską).

    Podchalański - od nazwy regionu Podhale.

    Podchalicz - od pod + nazwa miasta Halicz (KrW).

    Podchaniak - od pod + nazwa miejscowa Hańsk (chełmskie, gmina Hańsk).

    Podchimowski - od pod + nazwa miejscowa Chynów (kilka wsi).

    Podchinowicz - od pod + nazwa miejscowa Chynów (kilka wsi).

    Podchinowski - od pod + nazwa miejscowa Chynów (kilka wsi).

    Podchmurski - od pochmur ‘ciemność’, pochmurny ‘zachmurzony; posępny’.

    Podchopień - od pochopić ‘złapać’, pochop ‘początek’, pochopion ‘pochwytany’.

    Podchordecki - od nazwy miejscowej Podhorce (KrW).

    Podchorecki - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podchoredecki - od nazwy miejscowej Podhorce (KrW).

    Podchorodecki - od nazwy miejscowej Podhorce (KrW).

    Podchorodziecki - od nazwy miejscowej Podhorce (KrW).

    Podchorowski - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podchorski - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podchrodecki - od nazwy miejscowej Podhorce (KrW).

    Podchul - od pod + hul z gwarowego ‘ul’.

    Podchynowski - od pod + nazwa miejscowa Chynów (kilka wsi).

    Podciański - od podcień ‘otwarte zewnętrzne pomieszczenie w podziemiu budynku’ lub od pod + Cienia (kaliskie, gmina Opatówek; sieradzkie, gmina Błaszki).

    Podciborski - od nazwy miejscowej Podcibórz (ciechanowskie, gmina Lidzbark) lub od pod + nazwa miejscowa

    Podciechowski - od pod + nazwa miejscowa Ciechowice (katowickie, gmina Nędza).Podcielski od pocielić się ‘ocielić się’ lub od pocić się.

    Podcieński - 1717 od podcień ‘otwarte zewnętrzne pomieszczenie w podziemiu budynku’ lub od pod + Cienia (kaliskie, gmina Opatówek; sieradzkie, gmina Błaszki).

    Podciep - 1735 od gwarowego podciep ‘podrzutek’.

    Podciwiński - od poczciwy ‘zacny, dobrotliwy’.

    Podczas - od podczaszy ‘urzędnik dworski próbujący napoje przed podaniem panującemu’.

    Podczasi - od podczaszy ‘urzędnik dworski próbujący napoje przed podaniem panującemu’.

    Podczasiak - od podczaszy ‘urzędnik dworski próbujący napoje przed podaniem panującemu’.

    Podczasiek - od podczaszy ‘urzędnik dworski próbujący napoje przed podaniem panującemu’.

    Podczasik - od podczaszy ‘urzędnik dworski próbujący napoje przed podaniem panującemu’.

    Podczaski - 1386 od nazwy miejscowej Podczachy (płockie, gmina Pacyna).

    Podczasz - od podczaszy ‘urzędnik dworski próbujący napoje przed podaniem panującemu’.

    Podczasza - od podczaszy ‘urzędnik dworski próbujący napoje przed podaniem panującemu’.

    Podczaszczyński - od nazwy miejscowej Podczachy (płockie, gmina Pacyna).

    Podczaszka - od podczaszy ‘urzędnik dworski próbujący napoje przed podaniem panującemu’.

    Podczaszkiewicz - od podczaszy ‘urzędnik dworski próbujący napoje przed podaniem panującemu’.

    Podczaszy - od podczaszy ‘urzędnik dworski próbujący napoje przed podaniem panującemu’.

    Podczaszyk - od podczaszy ‘urzędnik dworski próbujący napoje przed podaniem panującemu’.

    Podczaszyński - od podczaszy ‘urzędnik dworski próbujący napoje przed podaniem panującemu’.

    Podczerwieński - 1789 od nazwy miejscowej Podczerwone (nowosądeckie, gmina Czarny Dunajec).

    Podczerwiński - od nazwy miejscowej Podczerwone (nowosądeckie, gmina Czarny Dunajec).

    Podczeski - od nazwy miejscowej Podczachy (płockie, gmina Pacyna).

    Podcześniak - od staropolskiego poczesny ‘czcigodny, otoczony szacunkiem’.

    Podczus - od podczaszy ‘urzędnik dworski próbujący napoje przed podaniem panującemu’.

    Podczyrwiński - 1786 od nazwy miejscowej Podczerwone (nowosądeckie, gmina Czarny Dunajec).

    Podczyszy - od podczaszy ‘urzędnik dworski próbujący napoje przed podaniem panującemu’.

    Podczyźnicki - od nazwy miejscowej Pocierzyn, dawniej Poczyrznino (włocławskie, gmina Osięciny).Poddan od poddany ‘zależny od woli pana; chłop pańszczyźniany’.

    Poddana - od poddany ‘zależny od woli pana; chłop pańszczyźniany’.

    Poddanczyk - od poddany ‘zależny od woli pana; chłop pańszczyźniany’.

    Poddanek - od poddany ‘zależny od woli pana; chłop pańszczyźniany’.

    Poddaniec - od poddany ‘zależny od woli pana; chłop pańszczyźniany’.

    Poddany - 1620 od poddany ‘zależny od woli pana; chłop pańszczyźniany’.

    Poddańczyk - od poddany ‘zależny od woli pana; chłop pańszczyźniany’.

    Poddąbek - 1457 od pod + dąb + ny lub od nazwy miejscowej Poddębie (kilka wsi); od poddąbek ‘grzyb olszówka’.

    Poddebniak - od pod + dąb + ny lub od nazwy miejscowej Poddębie (kilka wsi).

    Poddebski - od nazwy miejscowej Poddębie (kilka wsi).

    Poddembek - 1580 od pod + dąb + ny lub od nazwy miejscowej Poddębie (kilka wsi).

    Poddembniak - od pod + dąb + ny lub od nazwy miejscowej Poddębie (kilka wsi).

    Poddembski - od nazwy miejscowej Poddębie (kilka wsi).

    Poddemski - od nazwy miejscowej Poddębie (kilka wsi).

    Poddenek - od poddany ‘zależny od woli pana; chłop pańszczyźniany’.

    Poddębek - od pod + dąb + ny lub od nazwy miejscowej Poddębie (kilka wsi).

    Poddębiak - od pod + dąb + ny lub od nazwy miejscowej Poddębie (kilka wsi).

    Poddębicki - od nazwy miasta Poddębice (sieradzkie).

    Poddębna - 1470- 80 od pod + dąb + ny lub od nazwy miejscowej Poddębie (kilka wsi).

    Poddębniak - od pod + dąb + ny lub od nazwy miejscowej Poddębie (kilka wsi).

    Poddębniok - od pod + dąb + ny lub od nazwy miejscowej Poddębie (kilka wsi).

    Poddębny - 1470- 80 od pod + dąb + ny lub od nazwy miejscowej Poddębie (kilka wsi).

    Poddębski - 1388 od nazwy miejscowej Poddębie (kilka wsi).

    Poddobiński - od nazwy miejscowej Podobin (nowosądeckie, gmina Niedźwiedź).

    Poddubiak - od pod + dąb + ny lub od nazwy miejscowej Poddębie (kilka wsi).

    Poddubicki - od nazwy miasta Poddębice (sieradzkie) lub od nazwy miejscowej Poddubice (KrW).

    Poddubiecki - od nazwy miasta Poddębice (sieradzkie) lub od nazwy miejscowej Poddubice (KrW).

    Poddubik - od pod + dąb + ny lub od nazwy miejscowej Poddębie (kilka wsi).

    Poddubiński - od nazwy miejscowej Podobin (nowosądeckie, gmina Niedźwiedź).

    Poddubiuk - od pod + dąb + ny lub od nazwy miejscowej Poddębie (kilka wsi).

    Poddubna - od pod + dąb + ny lub od nazwy miejscowej Poddębie (kilka wsi).

    Poddubny - od pod + dąb + ny lub od nazwy miejscowej Poddębie (kilka wsi).

    Poddubski - od nazwy miejscowej Poddębie (kilka wsi).

    Podebry - od po lub pod + debry ‘kamieniołom’ lub debra ‘wąwóz’.

    Podebrzy - od po lub pod + debry ‘kamieniołom’ lub debra ‘wąwóz’.

    Podebski - od nazwy miejscowej Poddębie (kilka wsi).

    Podedworna - od pode + dwór + ny ‘określenie człowieka mieszkającego pode, koło dworu.

    Podedworni - od pode + dwór + ny ‘określenie człowieka mieszkającego pode, koło dworu.

    Podedworny - 1602 od pode + dwór + ny ‘określenie człowieka mieszkającego pode, koło dworu.

    Podedworski - od pode + dwór + ny ‘określenie człowieka mieszkającego pode, koło dworu.

    Podedwórna - od pode + dwór + ny ‘określenie człowieka mieszkającego pode, koło dworu.

    Podedwórni - od pode + dwór + ny ‘określenie człowieka mieszkającego pode, koło dworu.

    Podedwórny - od pode + dwór + ny ‘określenie człowieka mieszkającego pode, koło dworu.

    Podegrodzki - 1620 od nazwy miejscowej Podegrodzie (kilka wsi).

    Podejko - od podać ‘dać, przekazać’.

    Podejm - od podyma, podejma ‘przyrząd spustowy w kuszy’.

    Podejma - od podyma, podejma ‘przyrząd spustowy w kuszy’.

    Podel - od podać ‘dać, przekazać’.

    Podelwowski - od pod(e) + nazwa miasta Lwów.

    Podema - od podyma, podejma ‘przyrząd spustowy w kuszy’.

    Podembski - od nazwy miejscowej Poddębie (kilka wsi).

    Podemniak - od podyma, podejma ‘przyrząd spustowy w kuszy’.

    Podemny - od podyma, podejma ‘przyrząd spustowy w kuszy’.

    Podemski - od podyma, podejma ‘przyrząd spustowy w kuszy’.

    Podenek - od poddany ‘zależny od woli pana; chłop pańszczyźniany’.

    Podenkiewicz - od poddany ‘zależny od woli pana; chłop pańszczyźniany’.

    Podepski - od nazwy miejscowej Poddębie (kilka wsi).

    Poderwanik - od poderwany ‘wyszarpnięty; wariat’.

    Podeschwa - od podeszwa ‘spodnia część buta lub stopy’.

    Podeszfa - od podeszwa ‘spodnia część buta lub stopy’.

    Podeszfiński - od podeszwa ‘spodnia część buta lub stopy’.

    Podeszińska - od podeszwa ‘spodnia część buta lub stopy’.

    Podeszwa - od podeszwa ‘spodnia część buta lub stopy’.

    Podeszwiak - od podeszwa ‘spodnia część buta lub stopy’.

    Podeszwicki - od podeszwa ‘spodnia część buta lub stopy’.

    Podeszwik - od podeszwa ‘spodnia część buta lub stopy’.

    Podeszwiński - od podeszwa ‘spodnia część buta lub stopy’.

    Podębski - od nazwy miejscowej Poddębie (kilka wsi).

    Podęmbski - od nazwy miejscowej Poddębie (kilka wsi).

    Podfigórna - od pod + figura ‘krzyż przy drodze’ + ny, określenie człowieka mieszkającego pod, kolo figury.

    Podfigórny - od pod + figura ‘krzyż przy drodze’ + ny, określenie człowieka mieszkającego pod, kolo figury.

    Podfigurna - od pod + figura ‘krzyż przy drodze’ + ny, określenie człowieka mieszkającego pod, kolo figury.

    Podfigurny - od pod + figura ‘krzyż przy drodze’ + ny, określenie człowieka mieszkającego pod, kolo figury.

    Podfilipski - 1469 od nazwy miejscowej Podfilipie (KrW).

    Podgaj - od pod + gaj ‘mały las’.

    Podgajecki - od pod + gaj ‘mały las’.

    Podgajewski - od pod + gaj ‘mały las’ lub od nazwy miejscowej Podgajew (konińskie, gmina Klodawa; plockie, gmina Oporów).

    Podgajna - od pod + gaj ‘mały las’ lub od podgajny ‘mieszkający pod gajem, pod lasem’.

    Podgajniak - od pod + gaj ‘mały las’ lub od podgajny ‘mieszkający pod gajem, pod lasem’.

    Podgajnik - od pod + gaj ‘mały las’ lub od podgajny ‘mieszkający pod gajem, pod lasem’.

    Podgajny - 1478 od pod + gaj ‘mały las’ lub od podgajny ‘mieszkający pod gajem, pod lasem’.

    Podgajski - od pod + gaj ‘mały las’ lub od nazwy miejscowej Podgaje (liczne).

    Podgarb - od pod + garb ‘wyniosłość, wypukłość’.

    Podgarbi - od pod + garb ‘wyniosłość, wypukłość’.

    Podgarbulski - od pod + garb ‘wyniosłość, wypukłość’.

    Podgłodek - od podgłodać ‘podgryźć’ lub od podgłodzić się ‘wygłodnieć’.

    Podgłód - od podgłodać ‘podgryźć’ lub od podgłodzić się ‘wygłodnieć’.

    Podgłódek - od podgłodać ‘podgryźć’ lub od podgłodzić się ‘wygłodnieć’.

    Podgojna - od pod + gaj ‘mały las’ lub od podgajny ‘mieszkający pod gajem, pod lasem’.

    Podgojny - od pod + gaj ‘mały las’ lub od podgajny ‘mieszkający pod gajem, pod lasem’.

    Podgorczyk - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podgorna - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podgorni - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podgorniak - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podgornik - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podgornow - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podgorny - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podgorodecki - od nazwy miejscowej Podhorce (KrW).

    Podgorski - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podgorzak - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podgorzański - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podgorzec - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podgómiak - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podgórczyk - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podgórec - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podgórecki - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podgóreczna - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podgóreczny - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podgórewicz - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podgórka - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podgórki - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podgórna - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’.

    Podgórni - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’.

    Podgórnia - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’.

    Podgórniak - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’.

    Podgórnik - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’.

    Podgórnow - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’.

    Podgórny - 1487 od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’.

    Podgórski - 1508 od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podgórzak - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podgórzański - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podgórze - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podgórzec - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podgórzka - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podgóski - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podgóuny - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podgrabin - od pod + grab + In określenie człowieka mieszkającego pod, koło grabów.

    Podgrabiński - od pod + grab + In określenie człowieka mieszkającego pod, koło grabów.

    Podgrabski - od pod + grab + In określenie człowieka mieszkającego pod, koło grabów.

    Podgradecki - od pogrodzić ‘ogrodzić się’.

    Podgrocki - od pogrodzić ‘ogrodzić się’.

    Podgrodecki - od pogrodzić ‘ogrodzić się’.

    Podgrodna - od pogrodzić ‘ogrodzić się’.

    Podgrodziński - od pogrodzić ‘ogrodzić się’.

    Podgrodzki - od pogrodzić ‘ogrodzić się’.

    Podgróda - od pogrodzić ‘ogrodzić się’.

    Podgródek - od pogrodzić ‘ogrodzić się’.

    Podgródka - od pogrodzić ‘ogrodzić się’.

    Podgródna - od pogrodzić ‘ogrodzić się’.

    Podgródny - od pogrodzić ‘ogrodzić się’.

    Podgrudna - od pogrodzić ‘ogrodzić się’.

    Podgrudny - od pogrodzić ‘ogrodzić się’.

    Podgruna - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podgruny - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podgrusza - od pod + grusza.

    Podgruszecki - od pod + grusza.

    Podgruszewski - od pod + grusza.

    Podgruszna - od pod + grusza.

    Podgruszny - od pod + grusza.

    Podgurna - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podgurniak - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podgurski - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podgwizd - od gwarowego pogwizd ‘świst’, pogwizdać; od podgwizdywać.

    Podhaja - od pod + gaj ‘mały las’ lub od podgajny ‘mieszkający pod gajem, pod lasem’ (z fonetyką ukraińską).

    Podhajecki - od pod + gaj ‘mały las’ lub od podgajny ‘mieszkający pod gajem, pod lasem’ (z fonetyką ukraińską).

    Podhajewski - od pod + gaj ‘mały las’ lub od podgajny ‘mieszkający pod gajem, pod lasem’ (z fonetyką ukraińską).

    Podhajna - od pod + gaj ‘mały las’ lub od podgajny ‘mieszkający pod gajem, pod lasem’ (z fonetyką ukraińską).

    Podhajny - od pod + gaj ‘mały las’ lub od podgajny ‘mieszkający pod gajem, pod lasem’ (z fonetyką ukraińską).

    Podhajski - od pod + gaj ‘mały las’ lub od podgajny ‘mieszkający pod gajem, pod lasem’ (z fonetyką ukraińską).

    Podhalański - od nazwy regionu Podhale.

    Podhalicki - od pod + nazwa miasta Halicz (KrW).

    Podhalicz - od pod + nazwa miasta Halicz (KrW).

    Podhalski - od nazwy regionu Podhale.

    Podhaniak - od pod + nazwa miejscowa Hańsk (chełmskie, gmina Hańsk).

    Podhaniuk - od pod + nazwa miejscowa Hańsk (chełmskie, gmina Hańsk).

    Podhański - od pod + nazwa miejscowa Hańsk (chełmskie, gmina Hańsk).

    Podharski - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podhodorecki - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podhola - 1500 od pod + hola z gwarowego ‘hala’.

    Podhordecki - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podhorec - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podhorecki - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podhoredecki - od nazwy miejscowej Podhorce (KrW).

    Podhorny - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podhorodecki - od nazwy miejscowej Podhorce (KrW).

    Podhorski - od podgórny ‘podgórski, znajdujący się pod górami’ lub od nazwy miejscowej Podgórze, częste.

    Podhul - od pod + hul z gwarowego ‘ul’.

    Podiacki - od nazwy miejscowej Podjazy (gdańskie, gmina Sulęczyno).

    Podjacki - od nazwy miejscowej Podjazy (gdańskie, gmina Sulęczyno) lub od pod + jata ‘szałas, szopa’.

    Podjadek - od podjadek ‘to, czym można sobie podjeść, jedzenie; pochlebca’.

    Podjarkowski - od pod + nazwa miejscowa Jarków (warszawskie, gmina Marki).

    Podjaski - 1649 od nazwy miejscowej Podjazy (gdańskie, gmina Sulęczyno).

    Podjatzki - od nazwy miejscowej Podjazy (gdańskie, gmina Sulęczyno).

    Podjecki - od nazwy miejscowej Podjazy (gdańskie, gmina Sulęczyno).

    Podkaj - od staropolskiego potkać (się) ‘spotkać’.

    Podkalicki - od pod + nazwa miasta Halicz (KrW).

    Podkalicz - od pod + nazwa miasta Halicz (KrW).

    Podkamienna - od pod + kamień + ny ‘określenie człowieka mieszkającego pod, koło kamieni’.

    Podkamienny - od pod + kamień + ny ‘określenie człowieka mieszkającego pod, koło kamieni’.

    Podkaminer - od pod + kamień + ny ‘określenie człowieka mieszkającego pod, koło kamieni’.

    Podkamiński - od pod + kamień + ny ‘określenie człowieka mieszkającego pod, koło kamieni’.

    Podkaniner - od pod + kamień + ny ‘określenie człowieka mieszkającego pod, koło kamieni’.

    Podkański - 1405 od nazwy miejscowej Podkanie, dziś Potkanna (radomskie, gmina Przytyk).

    Podkarczemna - od pod + karczma + ny ‘określenie człowieka mieszkającego pod, koło karczmy.

    Podkarczemny - od pod + karczma + ny ‘określenie człowieka mieszkającego pod, koło karczmy.

    Podkasana - od podkasać ‘podciągnąć ubranie’, podkasany ‘ubrany w krótkie ubranie’.

    Podkasany - od podkasać ‘podciągnąć ubranie’, podkasany ‘ubrany w krótkie ubranie’.

    Podkasik - od podkasać ‘podciągnąć ubranie’, podkasany ‘ubrany w krótkie ubranie’.

    Podkaska - od podkasać ‘podciągnąć ubranie’, podkasany ‘ubrany w krótkie ubranie’.

    Podkaszczyk - od podkasać ‘podciągnąć ubranie’, podkasany ‘ubrany w krótkie ubranie’.

    Podkay - od staropolskiego potkać (się) ‘spotkać’.

    Podkąska - od podkasać ‘podciągnąć ubranie’, podkasany ‘ubrany w krótkie ubranie’.

    Podkidacz - od pod + kidać ‘kąpać, rzucać’

    Podkidaszew - od pod + kidać ‘kąpać, rzucać’

    Podkidysz - od pod + kidać ‘kąpać, rzucać’

    Podkiedyszew - od pod + kidać ‘kąpać, rzucać’

    Podkład - od podkład ‘podłoże’.

    Podkładek - 1560 od podkład ‘podłoże’.

    Podkładka - od podkład ‘podłoże’.

    Podkol - od pod + kolić ‘kłuć’, kolo.

    Podkolicki - od pod + kolić ‘kłuć’, kolo.

    Podkoliński - od pod + kolić ‘kłuć’, kolo.

    Podkomarys - od podkomorzy ‘urzędnik dworski zarządzający majątkiem i dochodami dworu’, od staropolskiego podkomorze.

    Podkomor - 1577 od podkomorzy ‘urzędnik dworski zarządzający majątkiem i dochodami dworu’, od staropolskiego podkomorze.

    Podkomorski - od podkomorzy ‘urzędnik dworski zarządzający majątkiem i dochodami dworu’, od staropolskiego podkomorze; od przymiotnika podkomorski.

    Podkomorys - od podkomorzy ‘urzędnik dworski zarządzający majątkiem i dochodami dworu’, od staropolskiego podkomorze.

    Podkomorze - 1329 od podkomorzy ‘urzędnik dworski zarządzający majątkiem i dochodami dworu’, od staropolskiego podkomorze.

    Podkomorzy - od podkomorzy ‘urzędnik dworski zarządzający majątkiem i dochodami dworu’, od staropolskiego podkomorze.

    Podkomorzyc - 1485 od podkomorzy ‘urzędnik dworski zarządzający majątkiem i dochodami dworu’, od staropolskiego podkomorze.

    Podkomórka - od podkomorzy ‘urzędnik dworski zarządzający majątkiem i dochodami dworu’, od staropolskiego podkomorze; od pod + komórka ‘mała komora’.

    Podkomórko - od podkomorzy ‘urzędnik dworski zarządzający majątkiem i dochodami dworu’, od staropolskiego podkomorze; od pod + komórka ‘mała komora’.

    Podkonic - 1386 od staropolskiego podkonie ‘urzędnik sprawujący pieczę nad stajniami i stadninami królewskimi’.

    Podkonicz - od staropolskiego podkonie ‘urzędnik sprawujący pieczę nad stajniami i stadninami królewskimi’.

    Podkonie - 1357 od staropolskiego podkonie ‘urzędnik sprawujący pieczę nad stajniami i stadninami królewskimi’.

    Podkoń - od staropolskiego podkonie ‘urzędnik sprawujący pieczę nad stajniami i stadninami królewskimi’.

    Podkoński - 1589 od nazwy miejscowej Podkanie, dziś Potkanna (radomskie, gmina Przytyk).

    Podkopacz - od podkopać.

    Podkopał - od podkopać.

    Podkopiak - od podkopać.

    Podkościelna - od podkościelny ‘znajdujący się kolo kościoła’.

    Podkościelny - od podkościelny ‘znajdujący się kolo kościoła’.

    Podkowa - 1411 od podkowa.

    Podkowczyk - od podkowa.

    Podkowiak - od podkowa.

    Podkowicz - 1393 od podkowa.

    Podkowieński - od podkowa.

    Podkowik - od podkowa.

    Podkowiński - od podkowa.

    Podkowka - od podkowa.

    Podkowski - od podkowa.

    Podkóliński - od pod + kolić ‘kłuć’, kolo.

    Podkówka - od podkowa.

    Podkrolewicz - od podkról ‘namiestnik króla’.

    Podkrólewicz - od podkról ‘namiestnik króla’.

    Podkrzycki - od pod + krze ‘krzaki’ + cki.

    Podkul - od podkulić ‘skulić się, podkurczyć’.

    Podkulek - od podkulić ‘skulić się, podkurczyć’.

    Podkuliński - od pod + kolić ‘kłuć’, kolo.

    Podkulka - od podkulić ‘skulić się, podkurczyć’.

    Podkulski - od podkulić ‘skulić się, podkurczyć’.

    Podkuła - 1674 od podkulić ‘skulić się, podkurczyć’.

    Podlach - od nazwy regionu Podlasie, dawniej Podlas + ze.

    Podlacha - od nazwy regionu Podlasie, dawniej Podlas + ze.

    Podlacki - od nazwy regionu Podlasie, dawniej Podlas + ze.

    Podladowski - od nazwy miejscowej Podlodów (lubelskie, gmina Ułęż; KrW)

    Podlah - od nazwy regionu Podlasie, dawniej Podlas + ze.

    Podlaha - od nazwy regionu Podlasie, dawniej Podlas + ze.

    Podlak - od podły ‘lichy, mało warty, pospolity; niegodziwy (o człowieku)’.

    Podlań - od podły ‘lichy, mało warty, pospolity; niegodziwy (o człowieku)’.

    Podlańczyk - od podły ‘lichy, mało warty, pospolity; niegodziwy (o człowieku)’.

    Podlański - od podły ‘lichy, mało warty, pospolity; niegodziwy (o człowieku)’.

    Podlas - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podlasek - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podlasiak - od nazwy regionu Podlasie, dawniej Podlas + ze.

    Podlasiecki - od nazwy regionu Podlasie, dawniej Podlas + ze.

    Podlasiewicz - od nazwy regionu Podlasie, dawniej Podlas + ze.

    Podlasik - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podlasin - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podlasiń - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podlasiński - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podlaski - 1580 od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem; od przymiotnika podlaski.

    Podlasko - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem; od przymiotnika podlaski.

    Podlaskowic - 1679 od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podlasowic - 1679 od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podlasz - od nazwy regionu Podlasie, dawniej Podlas + ze.

    Podlaszczak - od nazwy regionu Podlasie, dawniej Podlas + ze.

    Podlaszczuk - od nazwy regionu Podlasie, dawniej Podlas + ze.

    Podlaszczyk - od nazwy regionu Podlasie, dawniej Podlas + ze.

    Podlaszecki - od nazwy regionu Podlasie, dawniej Podlas + ze.

    Podlaszek - od nazwy regionu Podlasie, dawniej Podlas + ze.

    Podlaszewski - od nazwy regionu Podlasie, dawniej Podlas + ze.

    Podlaszuk - od nazwy regionu Podlasie, dawniej Podlas + ze.

    Podlaszyński - od nazwy regionu Podlasie, dawniej Podlas + ze.

    Podlaś - od nazwy regionu Podlasie, dawniej Podlas + ze.

    Podlawski - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podlec - od podły ‘lichy, mało warty, pospolity; niegodziwy (o człowieku)’; od podlec ‘niegodziwiec’.

    Podlech - od podły ‘lichy, mało warty, pospolity; niegodziwy (o człowieku)’.

    Podlecki - od podły ‘lichy, mało warty, pospolity; niegodziwy (o człowieku)’.

    Podledowski - od nazwy miejscowej Podlodów (lubelskie, gmina Ułęż; KrW).

    Podlejski - 1629 od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podleński - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podles - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podlesiak - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podlesiański - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podlesicki - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podlesiecki - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podlesin - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podlesiński - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podleski - 1649 od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podlesna - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podlesny - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podlesz - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podleszanin - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podleszański - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podleszczak - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podleszczuk - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podleszka - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podleszuk - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podleś - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podleśka - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podleśko - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podleśna - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podleśny - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podleźna - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podleźny - od pod + las, określenie człowieka mieszkającego pod lasem.

    Podlich - od podły ‘lichy, mało warty, pospolity; niegodziwy (o człowieku)’.

    Podlicki - od podły ‘lichy, mało warty, pospolity; niegodziwy (o człowieku)’.

    Podlik - od podły ‘lichy, mało warty, pospolity; niegodziwy (o człowieku)’.

    Podlikowski - od podły ‘lichy, mało warty, pospolity; niegodziwy (o człowieku)’.

    Podliński - od podły ‘lichy, mało warty, pospolity; niegodziwy (o człowieku)’.

    Podlipaj - od pod + lipa, lipka.

    Podlipajew - od pod + lipa, lipka.

    Podlipalin - od pod + lipa, lipka.

    Podlipczak - od pod + lipa, lipka.

    Podlipka - od pod + lipa, lipka.

    Podlipko - od pod + lipa, lipka.

    Podlipni - od pod + lipa, lipka.

    Podlipnia - od pod + lipa, lipka.

    Podlipniak - od pod + lipa, lipka.

    Podlipny - od pod + lipa, lipka.

    Podlipolin - od pod + lipa, lipka.

    Podlipski - od pod + lipa, lipka lub od nazwy miejscowej Podlipie (liczne).

    Podlisecki - od nazwy miejscowej Podliski (KrW).

    Podlisiecki - od nazwy miejscowej Podliski (KrW).

    Podliski - od nazwy miejscowej Podliski (KrW).

    Podliś - od podły ‘lichy, mało warty, pospolity; niegodziwy (o człowieku)’.

    Podliśny - od podły ‘lichy, mało warty, pospolity; niegodziwy (o człowieku)’.

    Podloch - od podły ‘lichy, mało warty, pospolity; niegodziwy (o człowieku)’.

    Podlodowski - 1393 od nazwy miejscowej Podlodów (lubelskie, gmina Ułęż; KrW)

    Podlosna - od podły ‘lichy, mało warty, pospolity; niegodziwy (o człowieku)’.

    Podlosz - od podły ‘lichy, mało warty, pospolity; niegodziwy (o człowieku)’.

    Podlowski - od podły ‘lichy, mało warty, pospolity; niegodziwy (o człowieku)’.

    Podlubelski - 1771 od pod + nazwa góry Lubel (we wsi Szaflary).

    Podlubna - od nazwy miejscowej Podłuby (KrW).

    Podlubny - od nazwy miejscowej Podłuby (KrW).

    Podluch - od podły ‘lichy, mało warty, pospolity; niegodziwy (o człowieku)’.

    Podlucki - od podły ‘lichy, mało warty, pospolity; niegodziwy (o człowieku)’.

    Podlyski - od nazwy miejscowej Podliski (KrW).

    Podłasek - od podły ‘lichy, mało warty, pospolity; niegodziwy (o człowieku)’.

    Podłasiński - od podły ‘lichy, mało warty, pospolity; niegodziwy (o człowieku)’.

    Podłaszczuk - od podły ‘lichy, mało warty, pospolity; niegodziwy (o człowieku)’.

    Podłaszczyk - od podły ‘lichy, mało warty, pospolity; niegodziwy (o człowieku)’.

    Podławiak - od podły ‘lichy, mało warty, pospolity; niegodziwy (o człowieku)’.

    Podławski - od podły ‘lichy, mało warty, pospolity; niegodziwy (o człowieku)’.

    Podłecki - od podły ‘lichy, mało warty, pospolity; niegodziwy (o człowieku)’.

    Podłeś - od podły ‘lichy, mało warty, pospolity; niegodziwy (o człowieku)’.

    Podłęcki - od nazwy miejscowej Podłęże (częste).

    Podłęski - 1475 od nazwy miejscowej Podłęże (częste).

    Podło - od podły ‘lichy, mało warty, pospolity; niegodziwy (o człowieku)’.

    Podłoga - od podłoga ‘płaszczyzna w pomieszczeniu, po której się chodzi’, podłożyć.

    Podłowski - 1742 od podły ‘lichy, mało warty, pospolity; niegodziwy (o człowieku)’.

    Podłóg - od podłoga ‘płaszczyzna w pomieszczeniu, po której się chodzi’, podłożyć.

    Podłubicki - od nazwy miejscowej Podłuby (KrW).

    Podłubna - od nazwy miejscowej Podłuby (KrW).

    Podłubny - od nazwy miejscowej Podłuby (KrW).

    Podłucha - od podły ‘lichy, mało warty, pospolity; niegodziwy (o człowieku)’.

    Podług - od podłoga ‘płaszczyzna w pomieszczeniu, po której się chodzi’, podłożyć; od podług ‘wzdłuż, obok położony’.

    Podłuski - 1625 od nazwy miejscowej Podłuże (KrW).

    Podłużewicz - od podłużny, podłuż ‘wzdłuż’, podłużyć ‘wydłużyć’.

    Podłużna - od podłużny, podłuż ‘wzdłuż’, podłużyć ‘wydłużyć’.

    Podłużny - od podłużny, podłuż ‘wzdłuż’, podłużyć ‘wydłużyć’.

    Podły - od podły ‘lichy, mało warty, pospolity; niegodziwy (o człowieku)’.

    Podłypczak - od pod + lipa, lipka ( z fonetyką ukraińską).

    Podłysa - od podłysieć ‘częściowo stać się łysym’.

    Podłyski - od podłysieć ‘częściowo stać się łysym’.

    Podmagórski - od pod + nazwa góry Magóra, Magura.

    Podmajster - od podmajster, podmajstrzy ‘pomocnik majstra’.

    Podmajstry - od podmajster, podmajstrzy ‘pomocnik majstra’.

    Podmajstrza - od podmajster, podmajstrzy ‘pomocnik majstra’.

    Podmajstrzy - od podmajster, podmajstrzy ‘pomocnik majstra’.

    Podmajstrzyk - od podmajster, podmajstrzy ‘pomocnik majstra’.

    Podmanicki - od podmanić ‘podbić, ujarzmić’ lub od podmanąć ‘’oszukać, okłamać’.

    Podmanowicz - od podmanić ‘podbić, ujarzmić’ lub od podmanąć ‘’oszukać, okłamać’.

    Podmański - 1787 od podmanić ‘podbić, ujarzmić’ lub od podmanąć ‘’oszukać, okłamać’.

    Podmichalski - 1788 od nazwy miejscowej Podmichale (KrW).

    Podmichałowski - 1437 od nazwy miejscowej Podmichałowce (KrW).

    Podmiejski - od podmiejski ‘znajdujący się pod, koło miasta’ (zapewne od Podmieszczański).

    Podmogórski - od pod + nazwa góry Magóra, Magura.

    Podmokła - od podmokły.

    Podmokły - od podmokły.

    Podmokra - od podmokły.

    Podmokry - od podmokły.

    Podmonicki - od podmanić ‘podbić, ujarzmić’ lub od podmanąć ‘’oszukać, okłamać’.

    Podmostek - od pod + mostek.

    Podmostka - od pod + mostek.

    Podmostko - od pod + mostek.

    Podmudnicka - od podmanić ‘podbić, ujarzmić’ lub od podmanąć ‘’oszukać, okłamać’.

    Podmunicki - od podmanić ‘podbić, ujarzmić’ lub od podmanąć ‘’oszukać, okłamać’.

    Podniesieński - od nazwy miejscowej Podnieśno (siedleckie, gmina Suchożreby).

    Podniesiński - 1585 od nazwy miejscowej Podnieśno (siedleckie, gmina Suchożreby).

    Podniestrzański - od nazwy miejscowej Podniestrze (okolica w dorzeczu rzeki Dniestr) lub od nazwy miejscowej Podniestrzany (KrW).

    Podnisiński - od nazwy miejscowej Podnieśno (siedleckie, gmina Suchożreby).

    Podniżna - od pod + niżny ‘dolny, nisko położony’.

    Podniżny - od pod + niżny ‘dolny, nisko położony’.

    Podoba - od gwarowego podoba ‘podobieństwo’, podobać się.

    Podobajew - od gwarowego podoba ‘podobieństwo’, podobać się.

    Podobajło - od gwarowego podoba ‘podobieństwo’, podobać się.

    Podobalski - od gwarowego podoba ‘podobieństwo’, podobać się.

    Podobała - 1574 od gwarowego podoba ‘podobieństwo’, podobać się.

    Podobas - od gwarowego podoba ‘podobieństwo’, podobać się.

    Podobidow - od podobiad, dawne: podobiadek ‘drugie śniadanie’.

    Podobidów - od podobiad, dawne: podobiadek ‘drugie śniadanie’.

    Podobied - 1764 od podobiad, dawne: podobiadek ‘drugie śniadanie’.

    Podobieński - 1673 od nazwy miejscowej Podobin (nowosądeckie, gmina Niedźwiedź).

    Podobiński - 1598 od nazwy miejscowej Podobin (nowosądeckie, gmina Niedźwiedź).

    Podobioł - (Śl) od gwarowego podoba ‘podobieństwo’, podobać się.

    Podobna - od gwarowego podoba ‘podobieństwo’, podobać się; od podobny.

    Podobny - 1487 od gwarowego podoba ‘podobieństwo’, podobać się; od podobny.

    Podoborozna - od pod + brog + ny ‘człowiek mieszkający pod, koło brogu’ lub od pod + obroża + ny.

    Podoborozny - od pod + brog + ny ‘człowiek mieszkający pod, koło brogu’ lub od pod + obroża + ny.

    Podoborożna - od pod + brog + ny ‘człowiek mieszkający pod, koło brogu’ lub od pod + obroża + ny.

    Podoborożny - od pod + brog + ny ‘człowiek mieszkający pod, koło brogu’ lub od pod + obroża + ny.

    Podobroźna - od pod + brog + ny ‘człowiek mieszkający pod, koło brogu’ lub od pod + obroża + ny.

    Podobroźny - od pod + brog + ny ‘człowiek mieszkający pod, koło brogu’ lub od pod + obroża + ny.

    Podobrożna - od pod + brog + ny ‘człowiek mieszkający pod, koło brogu’ lub od pod + obroża + ny.

    Podobrożny - od pod + brog + ny ‘człowiek mieszkający pod, koło brogu’ lub od pod + obroża + ny.

    Podobrzy - od po lub pod + debry ‘kamieniołom’ lub debra ‘wąwóz’.

    Podobycki - od po + prasłowiańskie dobyt?ka ‘dobytek, korzyść’ lub dobyt?c? ‘zdobycz, zysk’.

    Podobycko - od po + prasłowiańskie dobyt?ka ‘dobytek, korzyść’ lub dobyt?c? ‘zdobycz, zysk’.

    Podobyczko - od po + prasłowiańskie dobyt?ka ‘dobytek, korzyść’ lub dobyt?c? ‘zdobycz, zysk’.

    Podobyćko - od po + prasłowiańskie dobyt?ka ‘dobytek, korzyść’ lub dobyt?c? ‘zdobycz, zysk’.

    Pododemski - od podyma, podejma ‘przyrząd spustowy w kuszy’.

    Podogrocki - od nazwy miejscowej Podegrodzie (kilka wsi).

    Podogrodzki - od nazwy miejscowej Podegrodzie (kilka wsi).

    Podol - od dawnego podół ‘dolna część czegoś’.

    Podola - od dawnego podół ‘dolna część czegoś’.

    Podolacz - od dawnego podół ‘dolna część czegoś’.

    Podolaczek - 1630 od Podole, Podolak ‘mieszkaniec Podola’.

    Podolaczkowicz - 1640 od Podole, Podolak ‘mieszkaniec Podola’.

    Podolak - od Podole, Podolak ‘mieszkaniec Podola’.

    Podolan - od Podole, Podolak ‘mieszkaniec Podola’.

    Podolanczuk - od Podole, Podolak ‘mieszkaniec Podola’.

    Podolanin - 1466 od Podole, Podolak ‘mieszkaniec Podola’.

    Podolaniuk - od Podole, Podolak ‘mieszkaniec Podola’.

    Podolanka, m. - 1490 od Podole, Podolak ‘mieszkaniec Podola’; od Podolanka ‘mieszkanka Podola’.

    Podolanko - od Podole, Podolak ‘mieszkaniec Podola’.

    Podolańczuk - od Podole, Podolak ‘mieszkaniec Podola’.

    Podolańczyk - od Podole, Podolak ‘mieszkaniec Podola’.

    Podolański - od Podole, Podolak ‘mieszkaniec Podola’.

    Podolarz - od Podole, Podolak ‘mieszkaniec Podola’.

    Podolas - od Podole, Podolak ‘mieszkaniec Podola’.

    Podolczak - od Podole, Podolak ‘mieszkaniec Podola’.

    Podolczuk - od Podole, Podolak ‘mieszkaniec Podola’.

    Podolczyk - od Podole, Podolak ‘mieszkaniec Podola’.

    Podolczyński - od Podole, Podolak ‘mieszkaniec Podola’.

    Podolec - 1442 od Podole, Podolak ‘mieszkaniec Podola’.

    Podolecki - 1451 od nazwy miejscowej Podoolce (KrW).

    Podolek - od dawnego podół ‘dolna część czegoś’.

    Podoleńczanin - 1628 od nazw miejscowych Podolin (pilskie, gmina Wapno), Podoliniec (Spisz), Podolany (częste).

    Podoleńko - od dawnego podół ‘dolna część czegoś’.

    Podoleński - 1399 od nazw miejscowych Podolin (pilskie, gmina Wapno), Podoliniec (Spisz), Podolany (częste).

    Podoleś - od dawnego podół ‘dolna część czegoś’.

    Podolewicz - od dawnego podół ‘dolna część czegoś’.

    Podoliński - 1391 od nazw miejscowych Podolin (pilskie, gmina Wapno), Podoliniec (Spisz), Podolany (częste).

    Podolka - od dawnego podół ‘dolna część czegoś’.

    Podolniak - od dawnego podół ‘dolna część czegoś’.

    Podolny - od podolny ‘leżący nisko’.

    Podolski - 1386 od nazwy miejscowej Podole (liczne).

    Podolszański - od pod + nazwa miejscowa Olszany (kilka wsi).

    Podolszyński - 1669 od nazwy miejscowej Podolszyn (warszawskie, gmina Lesznowola).

    Podoluk - od dawnego podół ‘dolna część czegoś’.

    Podoł - od dawnego podół ‘dolna część czegoś’.

    Podoła - od dawnego podół ‘dolna część czegoś’.

    Podołec - od dawnego podół ‘dolna część czegoś’.

    Podołek - 1478 od dawnego podół ‘dolna część czegoś’; od podołek ‘ze staropolskiego kraj, brzeg’.

    Podołowski - od dawnego podół ‘dolna część czegoś’.

    Podora - od podorać ‘zaorać płytko’.

    Podoracki - od podorać ‘zaorać płytko’.

    Podorecki - 1592 od podorać ‘zaorać płytko’.

    Podoręcki - od podorać ‘zaorać płytko’.

    Podorożny - od podróża, podróż ’pokonywanie drogi’.

    Podorski - od podorać ‘zaorać płytko’.

    Podos - od podosek ‘okucie na osi wozu’.

    Podosek - od podosek ‘okucie na osi wozu’.

    Podoski - 1433 od nazwy miejscowej Podosie (łomżyńskie, gmina Miastkowo; siedleckie, gmina Krzywda), Podoś (ostrołęckie, gmina Ploniawy-Bramura).

    Podośka - od podosek ‘okucie na osi wozu’.

    Podpalały - 1588 od podpalać, podpał ‘to, czym się podpala’.

    Podpała - od podpalać, podpał ‘to, czym się podpala’.

    Podpałka - od podpalać, podpał ‘to, czym się podpala’.

    Podpieniak - od podpinka ‘rzemienne podpięcie’.

    Podpierka - od pdpierać, podpirać, z gwarowego ‘podpórka’.

    Podpilski - od po + piła ‘tartak’, od nazwy miejscowej Piła (kilka wsi) + ski.

    Podpinka - od podpinka ‘rzemienne podpięcie’.

    Podpira - od pdpierać, podpirać, z gwarowego ‘podpórka’.

    Podpirka - od pdpierać, podpirać, z gwarowego ‘podpórka’.

    Podpirko - od pdpierać, podpirać, z gwarowego ‘podpórka’.

    Podpisek - do dawnego podpisek ‘pomocnik pisarza’.

    Podpłomczyk - od podpłomyk ‘rodzaj placka’.

    Podpłomyk - od podpłomyk ‘rodzaj placka’.

    Podpłoński - od pod + nazwa miasta Płońsk (ciechanowskie).

    Podpolały - 1570 od podpalać, podpał ‘to, czym się podpala’.

    Podpora - od podpora ‘oparcie’.

    Podporaczyński - od podpora ‘oparcie’.

    Podporak - od podpora ‘oparcie’.

    Podporek - od podpora ‘oparcie’.

    Podporowski - od podpora ‘oparcie’.

    Podporski - od podpora ‘oparcie’.

    Podpórka - od podpora ‘oparcie’.

    Podpórski - od podpora ‘oparcie’.

    Podpra - od podpora ‘oparcie’.

    Podpryga - od podpora ‘oparcie’.

    Podracki - od podraczyć ‘uraczyć kogoś, podpoić’.

    Podraczna - od podraczyć ‘uraczyć kogoś, podpoić’.

    Podraczny - od podraczyć ‘uraczyć kogoś, podpoić’.

    Podralski - od podrałować ‘pobiec’ lub podrać ‘podrzeć’.

    Podrasik - od podraza ‘rzecz niższego rzędu powstała z podziału większej całości’.

    Podraski - od podraza ‘rzecz niższego rzędu powstała z podziału większej całości’.

    Podraszka - od podraza ‘rzecz niższego rzędu powstała z podziału większej całości’.

    Podraszko - od podraza ‘rzecz niższego rzędu powstała z podziału większej całości’.

    Podraza - 1407 od podraza ‘rzecz niższego rzędu powstała z podziału większej całości’.

    Podrazik - od podraza ‘rzecz niższego rzędu powstała z podziału większej całości’.

    Podraziński - od podraza ‘rzecz niższego rzędu powstała z podziału większej całości’.

    Podrazka - od podraza ‘rzecz niższego rzędu powstała z podziału większej całości’.

    Podrazko - od podraza ‘rzecz niższego rzędu powstała z podziału większej całości’.

    Podrazo - od podraza ‘rzecz niższego rzędu powstała z podziału większej całości’.

    Podraźka - od podraza ‘rzecz niższego rzędu powstała z podziału większej całości’.

    Podraźnik - od podraza ‘rzecz niższego rzędu powstała z podziału większej całości’.

    Podraża - od podraza ‘rzecz niższego rzędu powstała z podziału większej całości’.

    Podrażka - od podraza ‘rzecz niższego rzędu powstała z podziału większej całości’.

    Podrażko - od podraza ‘rzecz niższego rzędu powstała z podziału większej całości’.

    Podrażnik - od podraza ‘rzecz niższego rzędu powstała z podziału większej całości’.

    Podrażyński - od podraza ‘rzecz niższego rzędu powstała z podziału większej całości’.

    Podres - od podraza ‘rzecz niższego rzędu powstała z podziału większej całości’.

    Podress - od podraza ‘rzecz niższego rzędu powstała z podziału większej całości’.

    Podreszka - od podraza ‘rzecz niższego rzędu powstała z podziału większej całości’.

    Podrez - od podraza ‘rzecz niższego rzędu powstała z podziału większej całości’.

    Podreza - od podraza ‘rzecz niższego rzędu powstała z podziału większej całości’.

    Podroz - od podraza ‘rzecz niższego rzędu powstała z podziału większej całości’.

    Podroza - od podraza ‘rzecz niższego rzędu powstała z podziału większej całości’.

    Podrozik - od podraza ‘rzecz niższego rzędu powstała z podziału większej całości’.

    Podroża - od podraza ‘rzecz niższego rzędu powstała z podziału większej całości’.

    Podroża - od podróża, podróż ’pokonywanie drogi’.

    Podrożaniec - od podraza ‘rzecz niższego rzędu powstała z podziału większej całości’.

    Podrożka - od podraza ‘rzecz niższego rzędu powstała z podziału większej całości’.

    Podrożniak - od podróża, podróż ’pokonywanie drogi’.

    Podrożnik - od podróża, podróż ’pokonywanie drogi’.

    Podrożyński - od podróża, podróż ’pokonywanie drogi’.

    Podróżek - od po + nazwa miejscowa Ruda (częste) + ski.

    Podróżna - od podróża, podróż ’pokonywanie drogi’.

    Podróżniak - od podróża, podróż ’pokonywanie drogi’.

    Podróżnik - od podróża, podróż ’pokonywanie drogi’.

    Podróżny - 1698 od podróża, podróż ’pokonywanie drogi’.

    Podrucki - od po + nazwa miejscowa Ruda (częste) + ski.

    Podrudzki - od po + nazwa miejscowa Ruda (częste) + ski.

    Podrycz - od pod + rzeka + ny.

    Podryczny - od pod + rzeka + ny lub od nazwy miejscowej Podrzecze (kilka wsi).

    Podryga - od podrygać ‘podskakiwać’.

    Podrygajło - od podrygać ‘podskakiwać’.

    Podrygalski - od podrygać ‘podskakiwać’.

    Podrygała - 1559 od podrygać ‘podskakiwać’.

    Podrygałło - od podrygać ‘podskakiwać’.

    Podrygało - od podrygać ‘podskakiwać’.

    Podrys - od pod + rys, rysować.

    Podryszyński - od pod + rys, rysować.

    Podrzański - od podrzeńczy ‘zastępca szafarza, namiestnik’.

    Podrzecki - 1393 od pod + rzeka + ny lub od nazwy miejscowej Podrzecze (kilka wsi).

    Podrzeczny - od pod + rzeka + ny.

    Podrzeńczy - 1612 od podrzeńczy ‘zastępca szafarza, namiestnik’.

    Podrzucki - od podrzutek ‘dzeicko podrzucone’.

    Podrzuczny - od podrzutek ‘dzeicko podrzucone’.

    Podrzuski - od podrzutek ‘dzeicko podrzucone’.

    Podrzutek - od podrzutek ‘dzeicko podrzucone’.

    Podrzycki - od pod + rzeka + ny lub od nazwy miejscowej Podrzecze (kilka wsi).

    Podsad - XII wiek od podsadzić, podsad ‘część wozu’.

    Podsada - od podsadzić, podsad ‘część wozu’.

    Podsadczak - od podsadzić, podsad ‘część wozu’.

    Podsadecki - od podsadzić, podsad ‘część wozu’.

    Podsadek - od podsadzić, podsad ‘część wozu’; od podsadek ‘chłop bezrolny’.

    Podsadko - 1477 od podsadzić, podsad ‘część wozu’.

    Podsadło - od podsadzić, podsad ‘część wozu’.

    Podsadni - od podsadzić, podsad ‘część wozu’.

    Podsadnia - od podsadzić, podsad ‘część wozu’.

    Podsadniak - od podsadzić, podsad ‘część wozu’.

    Podsadnik - od podsadzić, podsad ‘część wozu’.

    Podsadniuk - od podsadzić, podsad ‘część wozu’.

    Podsadny - 1596 od podsadzić, podsad ‘część wozu’.

    Podsadoczna - (Śl) od podsadzić, podsad ‘część wozu’.

    Podsadoczny - (Śl) od podsadzić, podsad ‘część wozu’.

    Podsadowski - 1699 od nazw miejscowych typu Podsadze, Podsadowa, Podsadek

    Podsąd - 1394 od pod + sąd.

    Podsądek - 1602 od pod + sąd; podsędek ‘zastępca sędziego’.

    Podsądna - od pod + sąd; podsądny ‘stający przed sądem’.

    Podsądny - od pod + sąd; podsądny ‘stający przed sądem’.

    Podsedek - od pod + sąd.

    Podsendek - od pod + sąd.

    Podsędek - od pod + sąd.

    Podsędkowic - 1394 od pod + sąd.

    Podsędkowski - 1540 od nazwy miejscowej Podsędkowice (skierniewickie, gmina Biała Rawska).

    Podsędowski - od pod + sąd.

    Podsętek - od pod + sąd.

    Podsiacki - od podsiąść, podsiadać.

    Podsiad - od podsiąść, podsiadać.

    Podsiadała - od podsiąść, podsiadać.

    Podsiadek - od podsiąść, podsiadać.

    Podsiadik - od podsiąść, podsiadać.

    Podsiadka - od podsiąść, podsiadać.

    Podsiadko - od podsiąść, podsiadać.

    Podsiadlak - od podsiąść, podsiadać.

    Podsiadlik - 1631 od podsiąść, podsiadać.

    Podsiadlikowski - od podsiąść, podsiadać.

    Podsiadł - od podsiąść, podsiadać.

    Podsiadł - od podsiąść, podsiadać.

    Podsiadła - od podsiąść, podsiadać.

    Podsiadło - 1579 od podsiąść, podsiadać.

    Podsiadłowicz - od podsiąść, podsiadać.

    Podsiadłowski - od podsiąść, podsiadać.

    Podsiadły - od podsiąść, podsiadać.

    Podsiaduk - od podsiąść, podsiadać.

    Podsiady - od podsiąść, podsiadać.

    Podsiak - od podsiać.

    Podsiała - od podsiać.

    Podsiałowicz - od podsiać.

    Podsiedlak - od podsiąść, podsiadać.

    Podsiedlek - od podsiąść, podsiadać.

    Podsiedlik - od podsiąść, podsiadać.

    Podsiedliński - od podsiąść, podsiadać.

    Podsiedlnik - od podsiąść, podsiadać.

    Podsiedła - od podsiąść, podsiadać.

    Podsiedło - od podsiąść, podsiadać.

    Podsieduk - od podsiąść, podsiadać.

    Podsiedzi - od podsiąść, podsiadać.

    Podsiedzik - od podsiąść, podsiadać.

    Podsiedziuk - od podsiąść, podsiadać.

    Podsiej - od podsiać.

    Podsielik - od podsiać.

    Podsielnik - od podsiać.

    Podsiędzik - od pod + sąd.

    Podsiodło - od podsiąść, podsiadać.

    Podsiodłowicz - od podsiąść, podsiadać.

    Podskakul - od podskok, podskoczyć.

    Podskalna - od podskalny ‘położony pod skałą’.

    Podskalny - od podskalny ‘położony pod skałą’.

    Podskalski - od podskalny ‘położony pod skałą’.

    Podskarbek - 1376 od podskarbi, ze staropolskiego podskarbie ‘urzędnik zarządzający skarbem’.

    Podskarbi - 1384 od podskarbi, ze staropolskiego podskarbie ‘urzędnik zarządzający skarbem’.

    Podskarbicz - od podskarbi, ze staropolskiego podskarbie ‘urzędnik zarządzający skarbem’.

    Podskarbie - 1425 od podskarbi, ze staropolskiego podskarbie ‘urzędnik zarządzający skarbem’.

    Podskarbis - od podskarbi, ze staropolskiego podskarbie ‘urzędnik zarządzający skarbem’.

    Podskarbnik - od podskarbi, ze staropolskiego podskarbie ‘urzędnik zarządzający skarbem’.

    Podskarby - od podskarbi, ze staropolskiego podskarbie ‘urzędnik zarządzający skarbem’.

    Podskoczny - od podskok, podskoczyć.

    Podskoczuk - od podskok, podskoczyć.

    Podskoczy - od podskok, podskoczyć.

    Podskoczyj - od podskok, podskoczyć.

    Podskok - od podskok, podskoczyć.

    Podskrebko - od podskrobać ‘wyskrobać’.

    Podskrob - od podskrobać ‘wyskrobać’.

    Podskroba - od podskrobać ‘wyskrobać’.

    Podskrobek - od podskrobać ‘wyskrobać’.

    Podskrobi - od podskrobać ‘wyskrobać’.

    Podskrobia - od podskrobać ‘wyskrobać’.

    Podskrobko - od podskrobać ‘wyskrobać’.

    Podskrop - od podskrobać ‘wyskrobać’.

    Podskropko - od podskrobać ‘wyskrobać’.

    Podskróbek - od podskrobać ‘wyskrobać’.

    Podskróbko - od podskrobać ‘wyskrobać’.

    Podskrubek - od podskrobać ‘wyskrobać’.

    Podsobański - od pod + nazwa miejscowa Sobień, Sobienie (kilka wsi).

    Podsobiński - od pod + nazwa miejscowa Sobień, Sobienie (kilka wsi).

    Podstawa - od podstawa ‘podpora’.

    Podstawczuk - od podstawa ‘podpora’.

    Podstawczyk - od podstawa ‘podpora’.

    Podstawczyński - od podstawa ‘podpora’.

    Podstawec - od podstawa ‘podpora’.

    Podstawek - 1381 od staropolskiego podstawek ‘podstawa’.

    Podstawka - od podstawka ‘przedmiot, na którym coś się opiera’.

    Podstawna - od podstawa ‘podpora’.

    Podstawny - od podstawa ‘podpora’.

    Podstawski - od podstawa ‘podpora’.

    Podstękalski - 1469 od nazwy miejscowej Postękalice, dawniej Podstękalice (Piotrowskie, gmina Bełchatów).

    Podstępek - od podstępek, podstęp ‘podejście, zdrada’.

    Podstępki - od podstępek, podstęp ‘podejście, zdrada’.

    Podstępski - od podstępek, podstęp ‘podejście, zdrada’.

    Podstofka - (Śl) od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Podstolak - od staropolskiego podstole, podstoli ‘urzędnik dworski doglądający stołu panującego’, później ‘honorowy tytuł dworski’.

    Podstole - 1424 od staropolskiego podstole, podstoli ‘urzędnik dworski doglądający stołu panującego’, później ‘honorowy tytuł dworski’.

    Podstolec - od staropolskiego podstole, podstoli ‘urzędnik dworski doglądający stołu panującego’, później ‘honorowy tytuł dworski’.

    Podstolski - od staropolskiego podstole, podstoli ‘urzędnik dworski doglądający stołu panującego’, później ‘honorowy tytuł dworski’.

    Podstołowicz - od staropolskiego podstole, podstoli ‘urzędnik dworski doglądający stołu panującego’, później ‘honorowy tytuł dworski’.

    Podstowka - od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Podstowski - od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Podstówka - od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Podstufka - (Śl) od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Podstufko - od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Podsudek - od pod + sąd.

    Podsudko - od pod + sąd.

    Podsudziak - od pod + sąd.

    Podsudzik - od pod + sąd.

    Podsuroba - od pod + sąd.

    Podswiadek - od pod + świadek, poświadczyć ‘poświadczyć’.

    Podszywało - od podszywać.

    Podszywałow - od podszywać.

    Podściański - od pod + ściana + ski.

    Podświadek - od pod + świadek, poświadczyć ‘poświadczyć’.

    Podubała - od podłubać.

    Podubik - od podłubać.

    Podubiński - od podłubać.

    Podubna - od pod + dąb + ny lub od nazwy miejscowej Poddębie (kilka wsi).

    Podubny - od pod + dąb + ny lub od nazwy miejscowej Poddębie (kilka wsi).

    Poduch - od poduszka ‘część posłania używana pod głowę’.

    Poducha - od poduszka ‘część posłania używana pod głowę’.

    Poduchowicz - od poduszka ‘część posłania używana pod głowę’.

    Poduchowski - od poduszka ‘część posłania używana pod głowę’.

    Podufalski - od podufać ‘zaufać’, podufały ‘zaufany, zarozumiały; tęgi’.

    Podufała - od podufać ‘zaufać’, podufały ‘zaufany, zarozumiały; tęgi’.

    Podufały - od podufać ‘zaufać’, podufały ‘zaufany, zarozumiały; tęgi’.

    Poduka - od podukać ‘mówić dużo, niewyraźnie’.

    Podukalski - od podukać ‘mówić dużo, niewyraźnie’.

    Podulki - od Podole, Podolak ‘mieszkaniec Podola’.

    Podulko - od Podole, Podolak ‘mieszkaniec Podola’.

    Podulski - od nazwy miejscowej Podole (liczne).

    Podulski - od Podole, Podolak ‘mieszkaniec Podola’.

    Podułka - od dawnego podół ‘dolna część czegoś’.

    Podupaj - od gwarowego podupać ‘podeptać’.

    Podupejko - od gwarowego podupać ‘podeptać’.

    Podurgiel - od pod + urgiel, urgać ‘gruchać’.

    Podusiński - od poduszka ‘część posłania używana pod głowę’.

    Podusowski - od poduszka ‘część posłania używana pod głowę’.

    Podusz - od poduszka ‘część posłania używana pod głowę’.

    Poduszczak - od poduszka ‘część posłania używana pod głowę’.

    Poduszczka - od poduszka ‘część posłania używana pod głowę’.

    Poduszek - od poduszka ‘część posłania używana pod głowę’.

    Poduszewski - od poduszka ‘część posłania używana pod głowę’.

    Poduszka - 1253 od poduszka ‘część posłania używana pod głowę’.

    Poduszkiewicz - od poduszka ‘część posłania używana pod głowę’.

    Poduszko - od poduszka ‘część posłania używana pod głowę’.

    Poduszyński - od poduszka ‘część posłania używana pod głowę’.

    Podużka - od poduszka ‘część posłania używana pod głowę’.

    Podwajny - od podwójny ‘składający się z dwu części’.

    Podwala - od staropolskiego podwała ‘podstawa, podpora’.

    Podwalina - od staropolskiego podwała ‘podstawa, podpora’.

    Podwalna - od staropolskiego podwała ‘podstawa, podpora’.

    Podwalny - od staropolskiego podwała ‘podstawa, podpora’.

    Podwalski - od staropolskiego podwała ‘podstawa, podpora’.

    Podwaluk - od staropolskiego podwała ‘podstawa, podpora’.

    Podwała - 1211 od staropolskiego podwała ‘podstawa, podpora’.

    Podwałka - 1391 od staropolskiego podwała ‘podstawa, podpora’.

    Podwapiński - od pod + nazwa miejscowa Wapno (pilskie, gmina Wapno).

    Podwarski - od pod + nazwa miejscowa Warzyn (kilka wsi).

    Podwarzyński - od pod + nazwa miejscowa Warzyn (kilka wsi).

    Podważyński - od pod + nazwa miejscowa Warzyn (kilka wsi).

    Podwerniuk - od podwórz, podwórze ‘ogrodzony plac przed domem’.

    Podwesołek - 1762 od podweselić sobie ‘podpić, podochocić’.

    Podwiązka - od podwiązka ‘opaska do podtrzymywania pończoch’.

    Podwiczak - 1631 od gwarowego podwika, staropolskiego podwijka ‘duża chusta kobieca’.

    Podwiczka - 1633 od gwarowego podwika, staropolskiego podwijka ‘duża chusta kobieca’.

    Podwik - 1786 od gwarowego podwika, staropolskiego podwijka ‘duża chusta kobieca’.

    Podwika - 1632 od gwarowego podwika, staropolskiego podwijka ‘duża chusta kobieca’.

    Podwin - od podwinąć ‘podciąć, podciągnąć’.

    Podwiński - od podwinąć ‘podciąć, podciągnąć’.

    Podwioski - od wyrażenia pod + wioska.

    Podwirny - od podwórz, podwórze ‘ogrodzony plac przed domem’.

    Podwojewodzi - 1634 od podwojewodzi ‘namiestnik wojewody doglądający miar i wag’.

    Podwojski - 1622 od staropolskiego podwojski ‘woźny sądowy’.

    Podwolski - od pod + nazwa miejscowa Wola (liczne).

    Podworecki - od podwórz, podwórze ‘ogrodzony plac przed domem’.

    Podworna - od podwórz, podwórze ‘ogrodzony plac przed domem’.

    Podworny - od podwórz, podwórze ‘ogrodzony plac przed domem’.

    Podworski - 1752 od podwórz, podwórze ‘ogrodzony plac przed domem’.

    Podworzyński - od podwórz, podwórze ‘ogrodzony plac przed domem’.

    Podwójc - od podwójci ‘zastępca wójta w gminie’.

    Podwójci - 1636 od podwójci ‘zastępca wójta w gminie’.

    Podwójcic - od podwójci ‘zastępca wójta w gminie’.

    Podwójcie - od podwójci ‘zastępca wójta w gminie’.

    Podwójcik - od podwójci ‘zastępca wójta w gminie’.

    Podwójcy - od podwójci ‘zastępca wójta w gminie’.

    Podwójna - od podwójny ‘składający się z dwu części’.

    Podwójniak - od podwójny ‘składający się z dwu części’.

    Podwójny - od podwójny ‘składający się z dwu części’.

    Podwójski - ze starszego podwojski, od podwójci ‘zastępca wójta’ lub od podwojski ‘posłaniec sądowy’.

    Podwóra - od podwórz, podwórze ‘ogrodzony plac przed domem’.

    Podwórna - od podwórz, podwórze ‘ogrodzony plac przed domem’.

    Podwórny - od podwórz, podwórze ‘ogrodzony plac przed domem’.

    Podwórski - od podwórz, podwórze ‘ogrodzony plac przed domem’.

    Podwrózek - od powróz ‘gruby sznur’; powrozek ‘mały powróz’.

    Podwysecki - od pod + nazwa miejscowa Podwysokie (kilka wsi).

    Podwysocki - 1699 od pod + nazwa miejscowa Podwysokie (kilka wsi).

    Podwysodzki - od pod + nazwa miejscowa Podwysokie (kilka wsi).

    Podwyszański - od pod + nazwa miejscowa Wyszyna, Wyszyny (kilka wsi).

    Podwyszyński - od pod + nazwa miejscowa Wyszyna, Wyszyny (kilka wsi).

    Podybaiło - od podybać ‘złapać, przyłapać’.

    Podybajło - od podybać ‘złapać, przyłapać’.

    Podybała - od podybać ‘złapać, przyłapać’.

    Podybka - od podybać ‘złapać, przyłapać’.

    Podyjasek - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’ (pod wpływem białoruskim).

    Podym - od podyma, podejma ‘przyrząd spustowy w kuszy’.

    Podyma - od podyma, podejma ‘przyrząd spustowy w kuszy’.

    Podymek - od podyma, podejma ‘przyrząd spustowy w kuszy’.

    Podymiak - od podyma, podejma ‘przyrząd spustowy w kuszy’.

    Podymka - od podyma, podejma ‘przyrząd spustowy w kuszy’.

    Podymkiewicz - od podyma, podejma ‘przyrząd spustowy w kuszy’.

    Podymna - od podyma, podejma ‘przyrząd spustowy w kuszy’.

    Podymniak - od podyma, podejma ‘przyrząd spustowy w kuszy’.

    Podymny - od podyma, podejma ‘przyrząd spustowy w kuszy’.

    Podymo - od podyma, podejma ‘przyrząd spustowy w kuszy’.

    Podymowski - od podyma, podejma ‘przyrząd spustowy w kuszy’.

    Podymski - od podyma, podejma ‘przyrząd spustowy w kuszy’.

    Podyna - od podyma, podejma ‘przyrząd spustowy w kuszy’.

    Podyniak - od podyma, podejma ‘przyrząd spustowy w kuszy’.

    Podyński - od podyma, podejma ‘przyrząd spustowy w kuszy’.

    Podzamecki - od pod + zamek, określająca człowieka mieszkającego pod, koło zamku.

    Podzamków - od pod + zamek, określająca człowieka mieszkającego pod, koło zamku.

    Podziad - od poddziadzieć ‘postarzeć się, zaniedbać się; zbiednieć’.

    Podziadła - od poddziadzieć ‘postarzeć się, zaniedbać się; zbiednieć’.

    Podziadło - od poddziadzieć ‘postarzeć się, zaniedbać się; zbiednieć’.

    Podziara - od pod + nazwa miejscowa Żar, Żary (kilka wsi).

    Podziarski - od pod + nazwa miejscowa Żar, Żary (kilka wsi).

    Podziawa - od podziewać się ‘znajdować się’.

    Podziawo - od podziewać się ‘znajdować się’.

    Podziawowski - od podziewać się ‘znajdować się’.

    Podzieliński - od podzielić, podzielny ‘dający się podzielić’.

    Podzielna - od podzielić, podzielny ‘dający się podzielić’.

    Podzielny - od podzielić, podzielny ‘dający się podzielić’.

    Podzielski - od podzielić, podzielny ‘dający się podzielić’.

    Podziemek - od podziemiek, podziomek ‘znajdujący się pod ziemią, krasnoludek’.

    Podziemna - od podziemiek, podziomek ‘znajdujący się pod ziemią, krasnoludek’.

    Podziemski - od podziemiek, podziomek ‘znajdujący się pod ziemią, krasnoludek’.

    Podziewski - od podziewać się ‘znajdować się’.

    Podzik - od podać ‘dać, przekazać’.

    Podzimek - 1722 od podzimek ‘koniec jesieni’.

    Podzimowski - od podzimek ‘koniec jesieni’.

    Podzimski - od podzimek ‘koniec jesieni’.

    Podziński - od podzimek ‘koniec jesieni’.

    Podzio - od podać ‘dać, przekazać’.

    Podziomek - od podziemiek, podziomek ‘znajdujący się pod ziemią, krasnoludek’.

    Podziomkiewicz - 1796 od podziemiek, podziomek ‘znajdujący się pod ziemią, krasnoludek’.

    Podziomski - od podziemiek, podziomek ‘znajdujący się pod ziemią, krasnoludek’.

    Podziorna - (Śl) od pod + nazwa miejscowa Żar, Żary (kilka wsi).

    Podziorny - (Śl) od pod + nazwa miejscowa Żar, Żary (kilka wsi).

    Podziorski - od pod + nazwa miejscowa Żar, Żary (kilka wsi).

    Podzis - od podać ‘dać, przekazać’.

    Podzoba - ze starszego podżoba, od podżłobić ‘wyżłobić, wyryć’.

    Podzóbski - ze starszego podżoba, od podżłobić ‘wyżłobić, wyryć’.

    Podzwardowski - od nazwy miejscowej Poćwiardowo (toruńskie, gmina Golub Dobrzyń).

    Podźwardowski - od nazwy miejscowej Poćwiardowo (toruńskie, gmina Golub Dobrzyń).

    Podżarow - od pod + nazwa miejscowa Żar, Żary (kilka wsi).

    Podżarów - od pod + nazwa miejscowa Żar, Żary (kilka wsi).

    Podżarski - od pod + nazwa miejscowa Żar, Żary (kilka wsi).

    Podżoba - ze starszego podżoba, od podżłobić ‘wyżłobić, wyryć’.

    Podżorna - od pod + nazwa miejscowa Żar, Żary (kilka wsi).

    Podżorny - (Śl) od pod + nazwa miejscowa Żar, Żary (kilka wsi).

    Podżorski - (Śl) od pod + nazwa miejscowa Żar, Żary (kilka wsi).

    Podżycki - od pod + rzeka + ny lub od nazwy miejscowej Podrzecze (kilka wsi).

    Poeta - od poeta.

    Poetek - od poeta.

    Poetsch - od poeta.

    Poetschke - od poeta.

    Poezja - od poezja.

    Pofalla - od pochwała, pochwał ‘wyraz uznania’ (z przejściem chw- w f-)

    Pofelski - od pochwała, pochwał ‘wyraz uznania’ (z przejściem chw- w f-)

    Poga - od paga ‘zapłata’, pagować ‘uwziąć się na kogoś’.

    Pogacz - od paga ‘zapłata’, pagować ‘uwziąć się na kogoś’, też od pagac ‘pajac’.

    Pogada - od pogadać.

    Pogadała - 1629 od pogadać.

    Pogado - od pogadać.

    Pogadziński - od pogadać.

    Pogal - od paga ‘zapłata’, pagować ‘uwziąć się na kogoś’.

    Pogalewski - od paga ‘zapłata’, pagować ‘uwziąć się na kogoś’.

    Pogan - 1373 od poganin ‘człowiek wyznania niechrześcijańskiego’, w pochodnych też od poganiać.

    Poganek - 1769 od poganin ‘człowiek wyznania niechrześcijańskiego’, w pochodnych też od poganiać.

    Poganiacz - od poganin ‘człowiek wyznania niechrześcijańskiego’, w pochodnych też od poganiać.

    Poganiak - od poganin ‘człowiek wyznania niechrześcijańskiego’, w pochodnych też od poganiać.

    Poganiec - od poganin ‘człowiek wyznania niechrześcijańskiego’, w pochodnych też od poganiać.

    Poganiok - (Śl) od poganin ‘człowiek wyznania niechrześcijańskiego’, w pochodnych też od poganiać.

    Poganis - od poganin ‘człowiek wyznania niechrześcijańskiego’, w pochodnych też od poganiać.

    Poganiś - od poganin ‘człowiek wyznania niechrześcijańskiego’, w pochodnych też od poganiać.

    Poganiuch - od poganin ‘człowiek wyznania niechrześcijańskiego’, w pochodnych też od poganiać.

    Poganiuk - od poganin ‘człowiek wyznania niechrześcijańskiego’, w pochodnych też od poganiać.

    Poganka - od poganin ‘człowiek wyznania niechrześcijańskiego’, w pochodnych też od poganiać.

    Poganowic - 1495 od poganin ‘człowiek wyznania niechrześcijańskiego’, w pochodnych też od poganiać.

    Poganowski - od poganin ‘człowiek wyznania niechrześcijańskiego’, w pochodnych też od poganiać.

    Pogany - od poganin ‘człowiek wyznania niechrześcijańskiego’, w pochodnych też od poganiać.

    Pogań - od poganin ‘człowiek wyznania niechrześcijańskiego’, w pochodnych też od poganiać.

    Pogańko - od poganin ‘człowiek wyznania niechrześcijańskiego’, w pochodnych też od poganiać.

    Pogański - od poganin ‘człowiek wyznania niechrześcijańskiego’, w pochodnych też od poganiać.

    Pogarców - od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pogarzeff - od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pogasz - od paga ‘zapłata’, pagować ‘uwziąć się na kogoś’.

    Pogdajna - od pod + gaj ‘mały las’ lub od podgajny ‘mieszkający pod gajem, pod lasem’.

    Pogdajny - od pod + gaj ‘mały las’ lub od podgajny ‘mieszkający pod gajem, pod lasem’.

    Pogdański - od pod + gaj ‘mały las’ lub od podgajny ‘mieszkający pod gajem, pod lasem’.

    Pogensek - od pogęsić się ‘pomarszczyć się jak skóra gęsi’.

    Pogęsek - od pogęsić się ‘pomarszczyć się jak skóra gęsi’.

    Poggel - od niemieckiej nazwy osobowej Pagel, ta od imienia Paulus.

    Pogiel - od niemieckiej nazwy osobowej Pagel, ta od imienia Paulus.

    Pogiell - od niemieckiej nazwy osobowej Pagel, ta od imienia Paulus.

    Poglądek - od poglądać ‘oglądać, postrzegać’.

    Pogletka - (Pom) od poglądać ‘oglądać, postrzegać’.

    Pogletke - od poglądać ‘oglądać, postrzegać’.

    Poglettke - od poglądać ‘oglądać, postrzegać’.

    Poglittke - (Pom) od poglądać ‘oglądać, postrzegać’.

    Pogładek - od poglądać ‘oglądać, postrzegać’.

    Pogłądek - (Śl) od poglądać ‘oglądać, postrzegać’.

    Pogłod - od pogłodać ‘obgryźć, pożreć’.

    Pogłodek - od pogłodać ‘obgryźć, pożreć’; od pogłodek ‘kromka chleba; rodzaj bułki’.

    Pogłodziński - od pogłodać ‘obgryźć, pożreć’.

    Pogłód - od pogłodać ‘obgryźć, pożreć’.

    Pogłódek - od pogłodać ‘obgryźć, pożreć’.

    Pogłud - od pogłodać ‘obgryźć, pożreć’.

    Pogłudek - od pogłodać ‘obgryźć, pożreć’.

    Pogocki - od pogoda ‘ w staropolszczyźnie sposobność, dogodna chwila’, pogodzić ‘dać okazję’.

    Pogoda - 1494 od pogoda ‘ w staropolszczyźnie sposobność, dogodna chwila’, pogodzić ‘dać okazję’.

    Pogodala - (Śl) od pogoda ‘ w staropolszczyźnie sposobność, dogodna chwila’, pogodzić ‘dać okazję’.

    Pogodalla - (Śl) od pogoda ‘ w staropolszczyźnie sposobność, dogodna chwila’, pogodzić ‘dać okazję’.

    Pogodała - (Śl) od pogoda ‘ w staropolszczyźnie sposobność, dogodna chwila’, pogodzić ‘dać okazję’.

    Pogodia - od pogoda ‘ w staropolszczyźnie sposobność, dogodna chwila’, pogodzić ‘dać okazję’.

    Pogodiński - od pogoda ‘ w staropolszczyźnie sposobność, dogodna chwila’, pogodzić ‘dać okazję’.

    Pogodna - od pogoda ‘ w staropolszczyźnie sposobność, dogodna chwila’, pogodzić ‘dać okazję’.

    Pogodny - od pogoda ‘ w staropolszczyźnie sposobność, dogodna chwila’, pogodzić ‘dać okazję’.

    Pogodowski - od pogoda ‘ w staropolszczyźnie sposobność, dogodna chwila’, pogodzić ‘dać okazję’.

    Pogodski - od pogoda ‘ w staropolszczyźnie sposobność, dogodna chwila’, pogodzić ‘dać okazję’.

    Pogodula - od pogoda ‘ w staropolszczyźnie sposobność, dogodna chwila’, pogodzić ‘dać okazję’.

    Pogodulla - od pogoda ‘ w staropolszczyźnie sposobność, dogodna chwila’, pogodzić ‘dać okazję’.

    Pogodz - od pogoda ‘ w staropolszczyźnie sposobność, dogodna chwila’, pogodzić ‘dać okazję’.

    Pogodzicki - od pogoda ‘ w staropolszczyźnie sposobność, dogodna chwila’, pogodzić ‘dać okazję’.

    Pogodzik - od pogoda ‘ w staropolszczyźnie sposobność, dogodna chwila’, pogodzić ‘dać okazję’.

    Pogodziński - od pogoda ‘ w staropolszczyźnie sposobność, dogodna chwila’, pogodzić ‘dać okazję’.

    Pogodzki - od pogoda ‘ w staropolszczyźnie sposobność, dogodna chwila’, pogodzić ‘dać okazję’.

    Pogoga - od po + gęgotać ‘gęgać’, gogolica ‘gatunek dzikiej kaczki’.

    Pogon - od pogonić, pogonia ‘pościg’.

    Pogonicz - od pogonić, pogonia ‘pościg’.

    Pogonka - od pogonić, pogonia ‘pościg’.

    Pogonowicz - od pogonić, pogonia ‘pościg’.

    Pogonowski - 1662 od nazwy miejscowej Pogonów (siedleckie, gmina Zbuczyn Poduchowny).

    Pogoń - od pogonić, pogonia ‘pościg’.

    Pogorało - od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pogorałow - od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pogorcow - od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pogorecki - od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pogorek - od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pogorel - od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pogorelski - od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pogoreło - od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pogorełow - od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pogorzalek - (Śl) od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pogorzalski - od nazwy miejscowej Pogorzała Wieś (elbląskie, gmina Miłoradz).

    Pogorzalski - od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pogorzał - od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pogorzała - 1374 od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pogorzałek - 1448 od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pogorzałka, m. - 1359 od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pogorzałkowicz - 1444 od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pogorzały - 1494 od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pogorzel - 1524 od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pogorzela - od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pogorzelak - od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pogorzelczuk - od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pogorzelczyk - od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pogorzelec - od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pogorzelek - od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pogorzelski - 1562 od nazwy miejscowej Pogorzel (kilka wsi).

    Pogorzeny - od pogorzeć ‘zagrzać’, pogorzan ‘rozgrzany’.

    Pogorzewski - od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pogoszewski - od paga ‘zapłata’, pagować ‘uwziąć się na kogoś’.

    Pogowski - od paga ‘zapłata’, pagować ‘uwziąć się na kogoś’.

    Pogoziński - od po + gęgotać ‘gęgać’, gogolica ‘gatunek dzikiej kaczki’.

    Pogożelski - od nazwy miejscowej Pogorzel (kilka wsi).

    Pogódz - od pogoda ‘ w staropolszczyźnie sposobność, dogodna chwila’, pogodzić ‘dać okazję’.

    Pogódź - od pogoda ‘ w staropolszczyźnie sposobność, dogodna chwila’, pogodzić ‘dać okazję’.

    Pogódż - od pogoda ‘ w staropolszczyźnie sposobność, dogodna chwila’, pogodzić ‘dać okazję’.

    Pogórczyk - od po + góra, pogórek ‘pagórek’.

    Pogórecki - od po + góra, pogórek ‘pagórek’.

    Pogórek - od po + góra, pogórek ‘pagórek’.

    Pogórna - od po + góra, pogórek ‘pagórek’.

    Pogórni - od po + góra, pogórek ‘pagórek’.

    Pogórniak - od po + góra, pogórek ‘pagórek’.

    Pogórny - od po + góra, pogórek ‘pagórek’.

    Pogórski - od po + góra, pogórek ‘pagórek’.

    Pogórzałek - od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pogórzec - od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pogórzelski - od nazwy miejscowej Pogorzel (kilka wsi).

    Pogórzelski - od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pograniczna - od pograniczny ‘położony przy granicy’.

    Pograniczny - od pograniczny ‘położony przy granicy’.

    Pogrebiec - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’.

    Pogrebiński - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’.

    Pogrebko - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’.

    Pogrebna - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’.

    Pogrebny - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’.

    Pogrobniak - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’.

    Pogrodek - od pogroda ‘koryto’, pogrodzić ‘ustawić ogrodzenie’.

    Pogrodzki - od pogroda ‘koryto’, pogrodzić ‘ustawić ogrodzenie’.

    Pogroszewski - 1564 od nazwy miejscowej Pogroszew (warszawskie, gmina Ożarów Mazowiecki).

    Pogroszowski - od nazwy miejscowej Pogroszew (warszawskie, gmina Ożarów Mazowiecki).

    Pogród - od pogroda ‘koryto’, pogrodzić ‘ustawić ogrodzenie’.

    Pogródek - od pogroda ‘koryto’, pogrodzić ‘ustawić ogrodzenie’.

    Pogródka - od pogroda ‘koryto’, pogrodzić ‘ustawić ogrodzenie’; od pogródka ‘ogrodzenie’.

    Pogródko - od pogroda ‘koryto’, pogrodzić ‘ustawić ogrodzenie’; od pogródka ‘ogrodzenie’.

    Pogrudek - od pogroda ‘koryto’, pogrodzić ‘ustawić ogrodzenie’; od pogródka ‘ogrodzenie’.

    Pogrudka - od pogroda ‘koryto’, pogrodzić ‘ustawić ogrodzenie’.

    Pogrudna - od pogroda ‘koryto’, pogrodzić ‘ustawić ogrodzenie’.

    Pogrudny - od pogroda ‘koryto’, pogrodzić ‘ustawić ogrodzenie’.

    Pogruszecki - od nazwy miejscowej Pogroszew (warszawskie, gmina Ożarów Mazowiecki).

    Pogruszewski - od nazwy miejscowej Pogroszew (warszawskie, gmina Ożarów Mazowiecki).

    Pogrzeba - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’.

    Pogrzebielski - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’.

    Pogrzebienna - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’.

    Pogrzebienny - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’.

    Pogrzebna - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’; od pogrzebny ‘pogrzebowy’.

    Pogrzebny - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’; od pogrzebny ‘pogrzebowy’.

    Pogrzebowski - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’.

    Pogrzebski - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’.

    Pogrzelski - od nazwy miejscowej Pogorzel (kilka wsi).

    Pogubiła - od pogubić ‘zabić wielu, zlikwidować; zgubić’.

    Pogubiło - od pogubić ‘zabić wielu, zlikwidować; zgubić’.

    Pogucki - od pogoda ‘ w staropolszczyźnie sposobność, dogodna chwila’, pogodzić ‘dać okazję’.

    Pogudz - od pogoda ‘ w staropolszczyźnie sposobność, dogodna chwila’, pogodzić ‘dać okazję’.

    Pogudź - od pogoda ‘ w staropolszczyźnie sposobność, dogodna chwila’, pogodzić ‘dać okazję’.

    Pogudż - od pogoda ‘ w staropolszczyźnie sposobność, dogodna chwila’, pogodzić ‘dać okazję’.

    Pogulajewski - od pohulać ‘zabawić się’.

    Poguntke - (Śl) od pogonić, pogonia ‘pościg’.

    Pogut - od pogoda ‘ w staropolszczyźnie sposobność, dogodna chwila’, pogodzić ‘dać okazję’.

    Pogutka - od pogoda ‘ w staropolszczyźnie sposobność, dogodna chwila’, pogodzić ‘dać okazję’.

    Pogwizd - od gwarowego pogwizd ‘świst’, pogwizdać.

    Pohadajło - od pogadać.

    Pohan - 1450 (KrW) od poganin ‘człowiek wyznania niechrześcijańskiego’, w pochodnych też od poganiać ( z fonetyką ukraińską).

    Pohaniec - 1452 (KrW) od poganin ‘człowiek wyznania niechrześcijańskiego’, w pochodnych też od poganiać ( z fonetyką ukraińską).

    Poharecki - od nazwy miejscowej Pohorce (KrW).

    Pohcioł - (Śl) od po + chcieć.

    Pohibiełko - od pohibiel, pohybel ‘zagłada; na nieszczęście’.

    Pohilczuk - od pochylić ‘zgiąć, skłonić się’, pochył ‘pochylenie’, pochyły ‘zgięty’.

    Pohl - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Pohla - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Pohlarz - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Pohlatko - od pokładać, ze staropolskiego pokład ‘podpora’.

    Pohler - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Pohlman - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Pohlmann - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Pohlod - od pogłodać ‘obgryźć, pożreć’.

    Pohludka - od pogłodać ‘obgryźć, pożreć’.

    Pohol - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Poholorz - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Poholski - od staropolskiego pachoł ‘chłopiec, młodzieniec; sługa, woźny’.

    Pohopień - od pochopić ‘złapać’, pochop ‘początek’, pochopion ‘pochwytany’.

    Pohorecki - 1448 od nazwy miejscowej Pohorce (KrW).

    Pohorelski - od nazwy miejscowej Pogorzel (kilka wsi).

    Pohorelsky - od nazwy miejscowej Pogorzel (kilka wsi).

    Pohorylec - od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pohoryłko - od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pohoryło - od staropolskiego pogorzały ‘ten, co utracił mienie wskutek pożaru’.

    Pohorzecki - 1427 od nazwy miejscowej Pohorce (KrW).

    Pohrebeniuk - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’ (z fonetyką czeską lub wschodniosłowiańską).

    Pohrebennin - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’ (z fonetyką czeską lub wschodniosłowiańską).

    Pohrebieniuk - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’ (z fonetyką czeską lub wschodniosłowiańską).

    Pohrebna - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’ (z fonetyką czeską lub wschodniosłowiańską).

    Pohrebniak - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’ (z fonetyką czeską lub wschodniosłowiańską).

    Pohrebny - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’ (z fonetyką czeską lub wschodniosłowiańską).

    Pohribna - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’ (z fonetyką czeską lub wschodniosłowiańską).

    Pohribniak - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’ (z fonetyką czeską lub wschodniosłowiańską).

    Pohribny - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’ (z fonetyką czeską lub wschodniosłowiańską).

    Pohrybienik - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’ (z fonetyką czeską lub wschodniosłowiańską).

    Pohrybieniuk - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’ (z fonetyką czeską lub wschodniosłowiańską).

    Pohrybiennik - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’ (z fonetyką czeską lub wschodniosłowiańską).

    Pohrybniak - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’ (z fonetyką czeską lub wschodniosłowiańską).

    Pohrybnik - od pogrzebać ‘pochować, zasypać’ (z fonetyką czeską lub wschodniosłowiańską).

    Pohudo - od pochudzić ‘schudnąć’.

    Pohulaj - od pohulać ‘zabawić się’.

    Pohulajewski - od pohulać ‘zabawić się’.

    Pohulak - od pohulać ‘zabawić się’.

    Poiciński - od gwarowego pojta ‘psia łapa’.

    Poida - od pójść, pójdę.

    Poik - od poić ‘dawać pić’.

    Poinc - od poncz, też pończ, puncz ‘goracy napój z alkoholu i herbaty’.

    Poinderski - od niemieckiej nazwy osobowej Ponder, ta od średnio-wysoko-niemieckiego phender, phander ‘komornik, egzekutor’.

    Poiński - zapewne od nazwy miasta Puńsk (suwalskie).

    Poitański - od gwarowego pojta ‘psia łapa’.

    Poja - od poić ‘dawać pić’.

    Pojaczek - od poić ‘dawać pić’.

    Pojada - od pojadać, pojeść ‘jeść po trochę’.

    Pojadka - 1387 od pojadać, pojeść ‘jeść po trochę’.

    Pojadko - 1387 od pojadać, pojeść ‘jeść po trochę’.

    Pojałowski - od nazwy miejscowej Połajowice, dziś Pojałowice (kieleckie, gmina Miechów).

    Pojanek - może od po + imię Jan, Janek.

    Pojanowski - może od po + imię Jan, Janek.

    Pojar - od pojarzyć ‘podochocic, podniecic; oporządzić’.

    Pojarczuk - od pojarzyć ‘podochocic, podniecic; oporządzić’.

    Pojarkow - od pojarzyć ‘podochocic, podniecic; oporządzić’.

    Pojarków - od pojarzyć ‘podochocic, podniecic; oporządzić’.

    Pojarzewski - od pojarzyć ‘podochocic, podniecic; oporządzić’.

    Pojas - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz;od starszego pojas ‘pas’.

    Pojasek - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz;od starszego pojas ‘pas’.

    Pojasyk - (Śl) od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz;od starszego pojas ‘pas’.

    Pojaszczyk - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz;od starszego pojas ‘pas’.

    Pojaszewski - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz;od starszego pojas ‘pas’.

    Pojaś - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz;od starszego pojas ‘pas’.

    Pojaśnik - od pas ‘długi, wąski kawałek skóry’, pasać ‘paść’, niektóre od Pasz;od starszego pojas ‘pas’.

    Pojawa - od pojawić się, pojawa ‘zjawisko, zapowiedź’.

    Pojawis - od pojawić się, pojawa ‘zjawisko, zapowiedź’.

    Pojawisz - od pojawić się, pojawa ‘zjawisko, zapowiedź’.

    Pojawiś - od pojawić się, pojawa ‘zjawisko, zapowiedź’.

    Pojawski - od pojawić się, pojawa ‘zjawisko, zapowiedź’.

    Pojazdna - od staropolskiego pojezdać ‘pojechać’; od pojezdny ‘wozowy’.

    Pojazna - od staropolskiego pojezdać ‘pojechać’.

    Pojcewicz - od gwarowego pojta ‘psia łapa’.

    Pojcik - od gwarowego pojta ‘psia łapa’.

    Pojda - 1690 od pójść, pójdę.

    Pojdak - od pójść, pójdę.

    Pojdowski - od pójść, pójdę.

    Pojdycz - od pójść, pójdę.

    Pojdzik - od pójść, pójdę.

    Poje - od poić ‘dawać pić’.

    Pojechalski - od pojechać.

    Pojechała - 1534 od pojechać.

    Pojedynek - od pojedynek, dawniej też pojedzinek ‘pojedynczy wieśniak odbywający pańszczyznę z jednym koniem; rodzaj walki’.

    Pojedyniec - od pojedynek, dawniej też pojedzinek ‘pojedynczy wieśniak odbywający pańszczyznę z jednym koniem; rodzaj walki’; od pojedyniec ‘pojedynkarz’.

    Pojedynka - od pojedynek, dawniej też pojedzinek ‘pojedynczy wieśniak odbywający pańszczyznę z jednym koniem; rodzaj walki’.

    Pojedyński - od pojedynek, dawniej też pojedzinek ‘pojedynczy wieśniak odbywający pańszczyznę z jednym koniem; rodzaj walki’; od pojedyniec ‘pojedynkarz’.

    Pojedzieniec - od pojedynek, dawniej też pojedzinek ‘pojedynczy wieśniak odbywający pańszczyznę z jednym koniem; rodzaj walki’; od pojedyniec ‘pojedynkarz’.

    Pojedziniec - od pojedynek, dawniej też pojedzinek ‘pojedynczy wieśniak odbywający pańszczyznę z jednym koniem; rodzaj walki’; od pojedyniec ‘pojedynkarz’.

    Pojedzinka - od pojedynek, dawniej też pojedzinek ‘pojedynczy wieśniak odbywający pańszczyznę z jednym koniem; rodzaj walki’.

    Pojedziński - od pojedynek, dawniej też pojedzinek ‘pojedynczy wieśniak odbywający pańszczyznę z jednym koniem; rodzaj walki’; od pojedyniec ‘pojedynkarz’.

    Pojek - od poić ‘dawać pić’.

    Pojemięso - 1530 od pojadać, pojeść ‘jeść po trochę’; od pojeść + mięso.

    Pojent - od pojąć, pojęty ‘pojętny, uchwytny’.

    Pojenta - od pojąć, pojęty ‘pojętny, uchwytny’.

    Pojer - od niemieckiej nazwy osobowej Payer, ta od Bayer, Beyer ‘Bawarczyk’.

    Pojewa - od pojawić się, pojawa ‘zjawisko, zapowiedź’.

    Pojewski - od pojawić się, pojawa ‘zjawisko, zapowiedź’.

    Pojezdała - od staropolskiego pojezdać ‘pojechać’.

    Pojeżdżało - 1544 od staropolskiego pojezdać ‘pojechać’; od staropolskiego pojeżdżać ‘odwiedzać’.

    Poję - od poić ‘dawać pić’; lub od gwarowego pojka ‘poidło’.

    Pojęmięsowicz - 1530 od pojadać, pojeść ‘jeść po trochę’; od pojeść + mięso.

    Pojęnta - od pojąć, pojęty ‘pojętny, uchwytny’.

    Pojęta - od pojąć, pojęty ‘pojętny, uchwytny’.

    Pojka - 1391 od poić ‘dawać pić’; lub od gwarowego pojka ‘poidło’.

    Pojnar - od poić ‘dawać pić’; od pojny ‘służący do pojenia’.

    Pojor - od niemieckiej nazwy osobowej Payer, ta od Bayer, Beyer ‘Bawarczyk’.

    Pojszły - od poszły, z gwarowego poszły ‘ten, który poszedł, odszedł’.

    Pojta - od gwarowego pojta ‘psia łapa’.

    Pojtysz - od gwarowego pojta ‘psia łapa’.

    Pojwicz - (Pom) od pojawić się, pojawa ‘zjawisko, zapowiedź’.

    Pok - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’

    Poka - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’; od gwarowego poka ‘stara panna’.

    Pokacki - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’

    Pokaczajko - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’

    Pokaczajło - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’

    Pokaczewski - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’

    Pokaj - 1136 od pokajać się ‘żałować złych czynów’.

    Pokajewicz - od pokajać się ‘żałować złych czynów’.

    Pokajewski - od pokajać się ‘żałować złych czynów’.

    Pokajłów - od pokajać się ‘żałować złych czynów’.

    Pokajski - od pokajać się ‘żałować złych czynów’.

    Pokala - od pokalac ‘zbrudzić, zanieczyścić; zhańbić’.

    Pokalczuk - od pokalac ‘zbrudzić, zanieczyścić; zhańbić’.

    Pokalewski - od pokalac ‘zbrudzić, zanieczyścić; zhańbić’.

    Pokalski - od pokalac ‘zbrudzić, zanieczyścić; zhańbić’.

    Pokaluk - od pokalac ‘zbrudzić, zanieczyścić; zhańbić’.

    Pokała - od pokalac ‘zbrudzić, zanieczyścić; zhańbić’.

    Pokało - od pokalac ‘zbrudzić, zanieczyścić; zhańbić’.

    Pokara - od pokarać ‘ukarać, skarcić’.

    Pokarczyk - od pokarać ‘ukarać, skarcić’.

    Pokarczyński - od pokarać ‘ukarać, skarcić’.

    Pokarmis - od pokarmić ‘dac jeść’.

    Pokarmisz - od pokarmić ‘dac jeść’.

    Pokarmiś - od pokarmić ‘dac jeść’.

    Pokarowski - od pokarać ‘ukarać, skarcić’.

    Pokarski - od pokarać ‘ukarać, skarcić’.

    Pokas - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’; może też od pokaz.

    Pokczol - (Śl) od pokwiczeć.

    Poker - od poker ‘hazardowa gra w karty’.

    Pokera - od poker ‘hazardowa gra w karty’.

    Pokerski - od poker ‘hazardowa gra w karty’.

    Pokiciński - od po + kita, kitka ‘ogon, pęk piór’.

    Pokidan - od po + kidać ‘kapać, rzucać’, od wschodniosłowiańskiego pokidati ‘porzucić’.

    Pokidaniec - od po + kidać ‘kapać, rzucać’, od wschodniosłowiańskiego pokidati ‘porzucić’.

    Pokidański - od po + kidać ‘kapać, rzucać’, od wschodniosłowiańskiego pokidati ‘porzucić’.

    Pokidarz - od po + kidać ‘kapać, rzucać’, od wschodniosłowiańskiego pokidati ‘porzucić’.

    Pokidko - od po + kidać ‘kapać, rzucać’, od wschodniosłowiańskiego pokidati ‘porzucić’.

    Pokidło - od po + kidać ‘kapać, rzucać’, od wschodniosłowiańskiego pokidati ‘porzucić’.

    Pokiedaniec - od po + kidać ‘kapać, rzucać’, od wschodniosłowiańskiego pokidati ‘porzucić’.

    Pokiego - (Śl) zapewne od wyrażenia po kiego (np. diabła).

    Pokigo - (Śl) zapewne od wyrażenia po kiego (np. diabła).

    Pokin - od dawnego pokinąć ‘porzucić, opuścić’.

    Pokinko - od dawnego pokinąć ‘porzucić, opuścić’.

    Pokinsocha - od dawnego pokinąć ‘porzucić, opuścić’.

    Pokiński - od dawnego pokinąć ‘porzucić, opuścić’.

    Pokińsocha - od dawnego pokinąć ‘porzucić, opuścić’.

    Pokitka - 1662 od po + kita, kitka ‘ogon, pęk piór’.

    Pokitko - od po + kita, kitka ‘ogon, pęk piór’.

    Pokitkowski - od po + kita, kitka ‘ogon, pęk piór’.

    Pokladecki - od pokładać, ze staropolskiego pokład ‘podpora’.

    Pokladko - od pokładać, ze staropolskiego pokład ‘podpora’.

    Pokladnik - od pokładać, ze staropolskiego pokład ‘podpora’.

    Poklek - od po + klek, klekotać, klek ‘bocian’.

    Poklekowski - od po + klek, klekotać, klek ‘bocian’.

    Poklepa - od poklepać ‘masować; obgadać’.

    Poklękowski - od nazwy miejscowej Poklęków (kaliskie, gmina Blizanów).

    Poklępa - od poklepać ‘masować; obgadać’.

    Poklęsło - 1490 od klęsnąć ‘tracić opuchliznę, schudnąć’.

    Pokluda - 1722 od gwarowego pokludzić ‘posprzątać’.

    Pokład - od pokładać, ze staropolskiego pokład ‘podpora’.

    Pokładecki - od pokładać, ze staropolskiego pokład ‘podpora’.

    Pokładek - od pokładać, ze staropolskiego pokład ‘podpora’; od pokładka ‘jajka do podłożenia pod kwokę’.

    Pokładnik - od pokładać, ze staropolskiego pokład ‘podpora’; od pokładnik ‘przechowujący rzeczy’.

    Pokładowski - od pokładać, ze staropolskiego pokład ‘podpora’.

    Pokładzki - od pokładać, ze staropolskiego pokład ‘podpora’.

    Pokłocki - od pokładać, ze staropolskiego pokład ‘podpora’.

    Poko - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’

    Pokociło - 1460 (KrW) od wschodniosłowiańskiego pokot ‘zwierzyna ubita na polowaniu’, pokotem ‘jeden koło drugiego’, pokotiło ‘duży garnek’.

    Pokociński - od wschodniosłowiańskiego pokot ‘zwierzyna ubita na polowaniu’, pokotem ‘jeden koło drugiego’, pokotiło ‘duży garnek’.

    Pokogo - (Śl) zapewne od wyrażenia po kiego (np. diabła).

    Pokoiski - od pokój ‘spokoj, przypierze; izba mieszkalna’.

    Pokoj - 1454 od pokój ‘spokoj, przypierze; izba mieszkalna’.

    Pokojan - od pokój ‘spokoj, przypierze; izba mieszkalna’.

    Pokojewicz - od pokój ‘spokoj, przypierze; izba mieszkalna’.

    Pokojewski - od pokój ‘spokoj, przypierze; izba mieszkalna’.

    Pokojnikow - od pokój ‘spokoj, przypierze; izba mieszkalna’.

    Pokojowa - od pokój ‘spokoj, przypierze; izba mieszkalna’.

    Pokojowczyk - od pokój ‘spokoj, przypierze; izba mieszkalna’.

    Pokojowski - od pokój ‘spokoj, przypierze; izba mieszkalna’.

    Pokojowy - od pokój ‘spokoj, przypierze; izba mieszkalna’.

    Pokojski - od pokój ‘spokoj, przypierze; izba mieszkalna’.

    Pokojuch - od pokój ‘spokoj, przypierze; izba mieszkalna’.

    Pokojuszyn - od pokój ‘spokoj, przypierze; izba mieszkalna’.

    Pokolenczuk - od pokolenie ‘potomstwo tych samych rodziców; ogół ludzi urodzonych w tej samej epoce; po kolano (sięgający)’.

    Pokolenko - od pokolenie ‘potomstwo tych samych rodziców; ogół ludzi urodzonych w tej samej epoce; po kolano (sięgający)’.

    Pokoleńczuk - od pokolenie ‘potomstwo tych samych rodziców; ogół ludzi urodzonych w tej samej epoce; po kolano (sięgający)’.

    Pokoleńczyk - od pokolenie ‘potomstwo tych samych rodziców; ogół ludzi urodzonych w tej samej epoce; po kolano (sięgający)’.

    Pokoleńko - od pokolenie ‘potomstwo tych samych rodziców; ogół ludzi urodzonych w tej samej epoce; po kolano (sięgający)’.

    Pokolonko - od pokolenie ‘potomstwo tych samych rodziców; ogół ludzi urodzonych w tej samej epoce; po kolano (sięgający)’.

    Pokolski - od po + koło.

    Pokoło - od po + koło.

    Pokomeda - od pokomendować ‘rozkazywać’.

    Pokomejko - od po + prasłowiańskie komiti ‘ściskać, zbijać, wyciskać’.

    Pokomenda - od pokomendować ‘rozkazywać’.

    Pokomiak - od po + prasłowiańskie komiti ‘ściskać, zbijać, wyciskać’.

    Pokomski - od po + prasłowiańskie komiti ‘ściskać, zbijać, wyciskać’.

    Pokonieczna - od po + konieczny ‘końcowy’.

    Pokonieczny - od po + konieczny ‘końcowy’.

    Pokoniewski - od pokonać ‘zwyciężyć’ lub od pokon ‘początek’.

    Pokoński - od pokonać ‘zwyciężyć’ lub od pokon ‘początek’.

    Pokopiak - od pokopać ‘skopać, zakopać’.

    Pokopowicz - od pokopać ‘skopać, zakopać’.

    Pokopski - od pokopać ‘skopać, zakopać’.

    Pokor - od pokora ‘uległość’.

    Pokora - 1692 od pokora ‘uległość’.

    Pokorczak - od pokora ‘uległość’.

    Pokorecki - od pokora ‘uległość’.

    Pokorna - od pokora ‘uległość’; od pokorny ‘uległy, posłuszny’.

    Pokorniak - od pokora ‘uległość’; od pokorny ‘uległy, posłuszny’.

    Pokornicki - od pokora ‘uległość’; od pokorny ‘uległy, posłuszny’.

    Pokorniecki - od pokora ‘uległość’; od pokorny ‘uległy, posłuszny’.

    Pokorniewski - od pokora ‘uległość’.

    Pokornowski - od pokora ‘uległość’.

    Pokorny - 1461 od pokora ‘uległość’; od pokorny ‘uległy, posłuszny’.

    Pokorowski - od pokora ‘uległość’.

    Pokorski - 1664 od pokora ‘uległość’.

    Pokorz - (Śl) od pokora ‘uległość’.

    Pokorzeński - od pokora ‘uległość’.

    Pokorzewski - od pokora ‘uległość’.

    Pokorzyński - od pokora ‘uległość’.

    Pokos - 1398 od pokosić, pokos ‘pas skoszonej trawy’.

    Pokosiewicz - od pokosić, pokos ‘pas skoszonej trawy’.

    Pokosiński - od pokosić, pokos ‘pas skoszonej trawy’.

    Pokosz - od pokosić, pokos ‘pas skoszonej trawy’.

    Pokoszyński - od pokosić, pokos ‘pas skoszonej trawy’.

    Pokotiło - od wschodniosłowiańskiego pokot ‘zwierzyna ubita na polowaniu’, pokotem ‘jeden koło drugiego’, pokotiło ‘duży garnek’.

    Pokotowski - od wschodniosłowiańskiego pokot ‘zwierzyna ubita na polowaniu’, pokotem ‘jeden koło drugiego’, pokotiło ‘duży garnek’.

    Pokotyl - 1662 od wschodniosłowiańskiego pokot ‘zwierzyna ubita na polowaniu’, pokotem ‘jeden koło drugiego’, pokotiło ‘duży garnek’.

    Pokotyluk - od wschodniosłowiańskiego pokot ‘zwierzyna ubita na polowaniu’, pokotem ‘jeden koło drugiego’, pokotiło ‘duży garnek’.

    Pokotyłło - od wschodniosłowiańskiego pokot ‘zwierzyna ubita na polowaniu’, pokotem ‘jeden koło drugiego’, pokotiło ‘duży garnek’.

    Pokotyło - od wschodniosłowiańskiego pokot ‘zwierzyna ubita na polowaniu’, pokotem ‘jeden koło drugiego’, pokotiło ‘duży garnek’.

    Pokotyłow - od wschodniosłowiańskiego pokot ‘zwierzyna ubita na polowaniu’, pokotem ‘jeden koło drugiego’, pokotiło ‘duży garnek’.

    Pokowiec - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’

    Pokowiecki - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’

    Pokowietz - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’

    Pokowniak - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’

    Pokowski - od pukać ‘stukać’, też od gwarowego pukać się ‘pękać’

    Pokój - od pokój ‘spokoj, przypierze; izba mieszkalna’.

    Pokójski - od pokój ‘spokoj, przypierze; izba mieszkalna’.

    Pokracki - od pokraka ‘coś złego, brzydkiego’.

    Pokraczyński - od pokraka ‘coś złego, brzydkiego’.

    Pokraka - 1375 od pokraka ‘coś złego, brzydkiego’.

    Pokrakowski - od pokraka ‘coś złego, brzydkiego’.

    Pokral - (Śl) od po + król, pokrólować ‘być trochę królem’.

    Pokrand - od pokręcić, ze staropolskiego pokręta ‘rodzaj pieczywa’.

    Pokrandt - od pokręcić, ze staropolskiego pokręta ‘rodzaj pieczywa’.

    Pokrant - od pokręcić, ze staropolskiego pokręta ‘rodzaj pieczywa’.

    Pokrasa - 1663 od pokrasić ‘okrasić; pomalować, ozdobić’.

    Pokraśniewicz - od pokrasić ‘okrasić; pomalować, ozdobić’; od pokraśny ‘pokaźny, ozdobny’.

    Pokrat - od pokręcić, ze staropolskiego pokręta ‘rodzaj pieczywa’.

    Pokratka - od pokręcić, ze staropolskiego pokręta ‘rodzaj pieczywa’.

    Pokrawko - od pokrawić, pokrwawić ‘poplamić krwią’.

    Pokrątka - 1419 od pokręcić, ze staropolskiego pokręta ‘rodzaj pieczywa’; od staropolskiego pokrątka ‘nerka’.

    Pokrendt - od pokręcić, ze staropolskiego pokręta ‘rodzaj pieczywa’.

    Pokrent - od pokręcić, ze staropolskiego pokręta ‘rodzaj pieczywa’.

    Pokrentowski - od pokręcić, ze staropolskiego pokręta ‘rodzaj pieczywa’.

    Pokrepek - od pokropić, pokrop ‘spryskanie wodą’; od pokropek ‘pokropienie’.

    Pokretowski - od pokręcić, ze staropolskiego pokręta ‘rodzaj pieczywa’.

    Pokrewieński - od pokrewiański ‘związany pokrewieństwem’.

    Pokrewiński - od pokrewiański ‘związany pokrewieństwem’.

    Pokręt - od pokręcić, ze staropolskiego pokręta ‘rodzaj pieczywa’.

    Pokręta - 1432 od pokręcić, ze staropolskiego pokręta ‘rodzaj pieczywa’.

    Pokrętka - od pokręcić, ze staropolskiego pokręta ‘rodzaj pieczywa’.

    Pokrętowicz - od pokręcić, ze staropolskiego pokręta ‘rodzaj pieczywa’.

    Pokrętowski - od pokręcić, ze staropolskiego pokręta ‘rodzaj pieczywa’.

    Pokriefke - (Pom) od pokrywa ‘przykrycie’.

    Pokrifka - (Pom) od pokrywa ‘przykrycie’.

    Pokrontka - od pokręcić, ze staropolskiego pokręta ‘rodzaj pieczywa’.

    Pokrop - od pokropić, pokrop ‘spryskanie wodą’.

    Pokropczyk - od pokropić, pokrop ‘spryskanie wodą’.

    Pokropek - od pokropić, pokrop ‘spryskanie wodą’; od pokropek ‘pokropienie’.

    Pokropenko - od pokropić, pokrop ‘spryskanie wodą’.

    Pokropieński - od pokropić, pokrop ‘spryskanie wodą’.

    Pokropiński - od pokropić, pokrop ‘spryskanie wodą’.

    Pokropiwna - od pokropić, pokrop ‘spryskanie wodą’.

    Pokropiwny - od pokropić, pokrop ‘spryskanie wodą’.

    Pokropka - od pokropić, pokrop ‘spryskanie wodą’.

    Pokropowicz - od pokropić, pokrop ‘spryskanie wodą’.

    Pokroppa - od pokropić, pokrop ‘spryskanie wodą’.

    Pokropski - od pokropić, pokrop ‘spryskanie wodą’.

    Pokropywna - od pokropić, pokrop ‘spryskanie wodą’.

    Pokropywny - od pokropić, pokrop ‘spryskanie wodą’.

    Pokrowiec - od pokrowiec, pokrów ‘pokrycie, pokrywa’.

    Pokrowiecki - od pokrowiec, pokrów ‘pokrycie, pokrywa’.

    Pokrowski - od pokrowiec, pokrów ‘pokrycie, pokrywa’.

    Pokról - od po + król, pokrólować ‘być trochę królem’.

    Pokruszyński - od pokruszyć ‘podrobić, potłuc’.

    Pokrycki - od pokrytka ‘dziewczyna uwiedziona’; od pokrycki ‘obłudny, fałszywy’.

    Pokryfka - (Pom) od pokrywa ‘przykrycie’.

    Pokryna - od pokrszyn, pokrszyć ‘pokruszyć’, krszyna ‘kruszyna, odrobina’.

    Pokryniecki - od pokrszyn, pokrszyć ‘pokruszyć’, krszyna ‘kruszyna, odrobina’.

    Pokryńczyński - od pokrszyn, pokrszyć ‘pokruszyć’, krszyna ‘kruszyna, odrobina’.

    Pokryszczak - od gwarowego pokryszka ‘pokrywka na garnek’.

    Pokryszczuk - od gwarowego pokryszka ‘pokrywka na garnek’.

    Pokryszka - od gwarowego pokryszka ‘pokrywka na garnek’.

    Pokryszkin - od gwarowego pokryszka ‘pokrywka na garnek’.

    Pokryszko - od gwarowego pokryszka ‘pokrywka na garnek’.

    Pokrytczuk - od pokrytka ‘dziewczyna uwiedziona’.

    Pokrywa - od pokrywa ‘przykrycie’.

    Pokrywczuk - od pokrywa ‘przykrycie’.

    Pokrywczyński - od pokrywa ‘przykrycie’.

    Pokrywic - od pokrywa ‘przykrycie’.

    Pokrywicki - od pokrywa ‘przykrycie’.

    Pokrywiec - od pokrywa ‘przykrycie’.

    Pokrywiecki - od pokrywa ‘przykrycie’.

    Pokrywiński - od pokrywa ‘przykrycie’.

    Pokrywka - 1652 od pokrywa ‘przykrycie’; od pokrywka.

    Pokrywko - od pokrywa ‘przykrycie’; od pokrywka.

    Pokrywski - od pokrywa ‘przykrycie’.

    Pokrzepa - od pokrzepić ‘wzmocnić’.

    Pokrzepczyński - od pokrzepić ‘wzmocnić’; od pokrzepczyć ‘wzmocnić’.

    Pokrzewiński - od nazwy miejscowej Pokrzywno (kilka miejscowości).

    Pokrzewnicki - od nazwy miejscowej Pokrzywnica (kilka miejscowości).

    Pokrzycki - od pokrzyczeć, ze staropolskiego pokrzyk ‘okrzyk’, też ‘nazwa rośliny’.

    Pokrzyfka - od pokrzywa, ze staropolskiego też koprzywa.

    Pokrzyk - 1786 od pokrzyczeć, ze staropolskiego pokrzyk ‘okrzyk’, też ‘nazwa rośliny’.

    Pokrzykowski - od pokrzyczeć, ze staropolskiego pokrzyk ‘okrzyk’, też ‘nazwa rośliny’.

    Pokrzyn - od pokrszyn, pokrszyć ‘pokruszyć’, krszyna ‘kruszyna, odrobina’.

    Pokrzyniak - od pokrszyn, pokrszyć ‘pokruszyć’, krszyna ‘kruszyna, odrobina’.

    Pokrzynicki - od pokrszyn, pokrszyć ‘pokruszyć’, krszyna ‘kruszyna, odrobina’.

    Pokrzyński - od pokrszyn, pokrszyć ‘pokruszyć’, krszyna ‘kruszyna, odrobina’.

    Pokrzyszka - od gwarowego pokryszka ‘pokrywka na garnek’.

    Pokrzywa - 1441 od pokrzywa, ze staropolskiego też koprzywa.

    Pokrzywczyński - od pokrzywa, ze staropolskiego też koprzywa.

    Pokrzywiak - od pokrzywa, ze staropolskiego też koprzywa.

    Pokrzywicki - od pokrzywa, ze staropolskiego też koprzywa.

    Pokrzywiec - od pokrzywa, ze staropolskiego też koprzywa.

    Pokrzywiecki - od pokrzywa, ze staropolskiego też koprzywa.

    Pokrzywiński - 1578 od nazwy miejscowej Pokrzywno (kilka miejscowości).

    Pokrzywka - 1601 od pokrzywa, ze staropolskiego też koprzywa; też od pokrzywka.

    Pokrzywko - od pokrzywa, ze staropolskiego też koprzywa; też od pokrzywka.

    Pokrzywniak - od pokrzywa, ze staropolskiego też koprzywa.

    Pokrzywnica - od nazwy miejscowej Pokrzywnica (kilka miejscowości).

    Pokrzywnicki - 1476 od nazwy miejscowej Pokrzywnica (kilka miejscowości).

    Pokrzywnik - od pokrzywa, ze staropolskiego też koprzywa.

    Pokrzywniok - od pokrzywa, ze staropolskiego też koprzywa.

    Poks - może z litewskiego Pokšys.

    Poksiński - może z litewskiego Pokšys.

    Poksowicz - może z litewskiego Pokšys.

    Pokszan - może z litewskiego Pokšys.

    Pokszywa - od pokrzywa, ze staropolskiego też koprzywa.

    Pokszywiec - od pokrzywa, ze staropolskiego też koprzywa.

    Pokszywnicki - od nazwy miejscowej Pokrzywnica (kilka miejscowości).

    Pokś - może z litewskiego Pokšys.

    Pokuc - może od nazwy regionu Pokucie, w pochodnych też od pokuta.

    Pokuciński - może od nazwy regionu Pokucie, w pochodnych też od pokuta.

    Pokuć - może od nazwy regionu Pokucie, w pochodnych też od pokuta.

    Pokulak - od pokulić ‘skulić, pogiąć’.

    Pokulniewicz - od pokulić ‘skulić, pogiąć’.

    Pokulski - od pokulić ‘skulić, pogiąć’.

    Pokuł - od pokulić ‘skulić, pogiąć’.

    Pokuła - od pokulić ‘skulić, pogiąć’.

    Pokus - od pokusa ‘namowa, chęć do złego’.

    Pokusa - 1559 od pokusa ‘namowa, chęć do złego’.

    Pokusiński - od pokusa ‘namowa, chęć do złego’ lub od nazwy miejscowej Pokuszyn (KrW), Pokusa (kieleckie, gmina Książ Wielki).

    Pokusy - od pokusa ‘namowa, chęć do złego’ lub od nazwy miejscowej Pokuszyn (KrW), Pokusa (kieleckie, gmina Książ Wielki).

    Pokuszewski - od pokusa ‘namowa, chęć do złego’ lub od nazwy miejscowej Pokuszyn (KrW), Pokusa (kieleckie, gmina Książ Wielki).

    Pokuszyński - od pokusa ‘namowa, chęć do złego’ lub od nazwy miejscowej Pokuszyn (KrW), Pokusa (kieleckie, gmina Książ Wielki).

    Pokuta - od pokuta ‘kara, zadośćuczynienie’.

    Pokutecki - od pokuta ‘kara, zadośćuczynienie’.

    Pokutko - od pokuta ‘kara, zadośćuczynienie’.

    Pokutnicki - od pokuta ‘kara, zadośćuczynienie’.

    Pokutnik - od pokuta ‘kara, zadośćuczynienie’; od pokutnik.

    Pokutniów - od pokuta ‘kara, zadośćuczynienie’.

    Pokutowski - od pokuta ‘kara, zadośćuczynienie’.

    Pokutta - (Śl) od pokuta ‘kara, zadośćuczynienie’.

    Pokutycki - od pokuta ‘kara, zadośćuczynienie’.

    Pokutyński - 1710 od pokuta ‘kara, zadośćuczynienie’.

    Pokutyski - od pokuta ‘kara, zadośćuczynienie’.

    Pokwap - od pokwapić się ‘pośpieszyc się’, pokwap ‘pośpiech’.

    Pokwapisz - od pokwapić się ‘pośpieszyc się’, pokwap ‘pośpiech’.

    Pokwatka - od ochwacić.

    Pokwicki - od pokwiczeć.

    Pokwiczał - od pokwiczeć.

    Pokwiczoł - (Śl) od pokwiczeć.

    Pokwisz - od pokwiczeć.

    Pol - 1627 od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Pola - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polac - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polach - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana; od Polach ‘Polak’.

    Polachoszko - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana; od Polach ‘Polak’.

    Polachowicz - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana; od Polach ‘Polak’.

    Polachowski - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana; od Polach ‘Polak’.

    Polaciak - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polacich - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polack - (Śl) od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polacki - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polacsek - (Śl) od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polacy - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polacz - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polaczala - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polaczek - 1409 od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana lub od Polaczek.

    Polaczenko - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polaczewski - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polaczkiewicz - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polaczuk - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polaczy - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polaczycz - 1662 od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polaczyk - 1619 od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polaczyn - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polaczyński - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polać - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polad - od poład ‘ład, porządek’, poładzić ‘uporządkować’.

    Poladowski - od poład ‘ład, porządek’, poładzić ‘uporządkować’.

    Polady - od poład ‘ład, porządek’, poładzić ‘uporządkować’.

    Poladycz - od poład ‘ład, porządek’, poładzić ‘uporządkować’.

    Polaj - od połajać ‘skarcić’ lub od imienia Połaj, od greckiego Pelagios, to od pelágios ‘morski’, łacińskiego Pelagius, niemieckiego Polay, Polei.

    Polak - 1379 od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polakiewicz - 1714 od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polakow - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polakowicz - 1616 od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polakowić - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polakowski - 1481 od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polaków - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polał - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polałowski - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polamański - od połamany, połamać.

    Polamczyk - od połamany, połamać.

    Polamowski - od połamany, połamać.

    Polamski - od połamany, połamać.

    Polan - 1386 od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polana - 1481 od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polancew - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polancewicz - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polanczuk - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polanczyk - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polanecki - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polanek - 1623 od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polaniak - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polanica - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana; też od polanica ‘podplomyk’.

    Polanicki - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana; też od polanica ‘podplomyk’.

    Polaniczuk - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polaniewicz - 1623 od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana; też od polanica ‘podplomyk’.

    Polanik - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polanin - 1427 od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polaniowski - 1387 od nazwy miejscowej Polanowice (bydgoskie, gmina Kruszwica; krakowskie, gmina Slomniki).

    Polanis - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polanisz - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polanka - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polankiewicz - 1773 od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polanko - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polankowski - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polanowic - 1224 od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polanowicz - 1793 od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polanowski - 1437 od nazwy miejscowej Polanowice (bydgoskie, gmina Kruszwica; krakowskie, gmina Slomniki).

    Polanowski - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polanski - od nazwy miejscowej Polanowice (bydgoskie, gmina Kruszwica; krakowskie, gmina Slomniki).

    Polanskyj - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polany - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polańczak - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana; też od polanica ‘podplomyk’.

    Polańczuk - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana; też od polanica ‘podplomyk’.

    Polańczyk - 1763 od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana; też od polanica ‘podplomyk’.

    Polańkowski - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana; też od polanica ‘podplomyk’.

    Polański - 1379 od nazw miejscowych Polany, Polana (częste).

    Polański - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polap - od połapać lub też od połap, później pułap.

    Polar - od polarny ‘północny, biegunowy’.

    Polarczyk - od polarny ‘północny, biegunowy’.

    Polarek - od polarny ‘północny, biegunowy’.

    Polarok - od polarny ‘północny, biegunowy’.

    Polarowski - od polarny ‘północny, biegunowy’.

    Polarski - od polarny ‘północny, biegunowy’.

    Polarz - od polarny ‘północny, biegunowy’.

    Polarzyński - od polarny ‘północny, biegunowy’.

    Polas - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polaschek - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polaschke - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polasek - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polasiak - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polasik - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polasikiewicz - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polasin - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polasiński - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polasiuk - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polaski - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polaskiewicz - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polasz - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polaszak - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polaszczuk - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polaszczyk - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polaszczyszyn - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polaszej - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polaszek - 1408 od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polaszewski - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polaszk - (Pom) od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polaszke - (Pom) od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polaszkiewicz - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polaszkowski - 1565 od nazwy miejscowej Polaszki (elbląskie, gmina Sztum).

    Polaszok - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polaszuk - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polaszyk - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polaszyn - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polaśka - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polata - od polatać.

    Polataj - 1580 od polatać.

    Polatajew - od polatać.

    Polatała - 1533 od polatać.

    Polatowski - od polatać.

    Polatyński - od polatać.

    Polberg - od niemieckiej nazwy osobowej Pohlberg.

    Polberk - od niemieckiej nazwy osobowej Pohlberg.

    Polc - od niemieckiej nazwy osobowej Polz, ta od imion złożonych na Bald- lub od nazwy miejscowej Poltz.

    Polcaj - od niemieckiej nazwy osobowej Polz, ta od imion złożonych na Bald- lub od nazwy miejscowej Poltz.

    Polcar - od niemieckiej nazwy osobowej Polzer, ta od nazwy miejscowej Polz.

    Polcer - od niemieckiej nazwy osobowej Polzer, ta od nazwy miejscowej Polz.

    Polch - od staropolskiego pilch ‘gryzoń nadrzewny’, też ‘skąpiec’; od gwarowego pilk ‘pilch’.

    Polchny - od pulchny ‘gąbczasty, pulchny, delikatny’.

    Polchowski - od staropolskiego pilch ‘gryzoń nadrzewny’, też ‘skąpiec’; od gwarowego pilk ‘pilch’.

    Polcik - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Polcin - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Polciński - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Polckiewicz - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Polcoch - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Polcuch - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Polcyn - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Polcz - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Polczak - 1405 od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polczak - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Polczar - od niemieckiej nazwy osobowej Polzer, ta od nazwy miejscowej Polz.

    Polczarski - od niemieckiej nazwy osobowej Polzer, ta od nazwy miejscowej Polz.

    Polczek - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Polczewski - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Polczuk - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Polczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Polczyk - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Pold - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Pole - 1510 od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’; też od pole.

    Polec - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polec - od polecać, polecić, lub też od poleczyć ‘uzdrowić’.

    Polech - 1265 od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polechajło - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polechanczuk - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polechańczuk - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polechojko - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polechonka - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polechonki - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polechońka - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polechońki - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polechoński - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polechowicz - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polechowski - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polecz - od polecać, polecić, lub też od poleczyć ‘uzdrowić’.

    Poleczak - od polecać, polecić, lub też od poleczyć ‘uzdrowić’.

    Poleczek - od polecać, polecić, lub też od poleczyć ‘uzdrowić’.

    Poleczkiewicz - od polecać, polecić, lub też od poleczyć ‘uzdrowić’.

    Poleczna - od polecać, polecić, lub też od poleczyć ‘uzdrowić’.

    Poleczny - od polecać, polecić, lub też od poleczyć ‘uzdrowić’.

    Poleć - od polecać, polecić, lub też od poleczyć ‘uzdrowić’.

    Polednia - od połędź ‘żerdź do układania snopów’.

    Polednik - od połędź ‘żerdź do układania snopów’.

    Poledniok - (Śl) od połędź ‘żerdź do układania snopów’.

    Polefka - (Śl) od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Polega - od staropolskiego polegać ‘leżeć’.

    Polegaj - od staropolskiego polegać ‘leżeć’.

    Polegajski - od staropolskiego polegać ‘leżeć’.

    Polegała - 1484 od staropolskiego polegać ‘leżeć’.

    Poleganow - od staropolskiego polegać ‘leżeć’.

    Polegoszko - od staropolskiego polegać ‘leżeć’.

    Polehojko - od staropolskiego polegać ‘leżeć’.

    Polehoński - od staropolskiego polegać ‘leżeć’.

    Polej - 1408 od staropolskiego polej ‘mięta; polej’; polać.

    Polejańczyk - od staropolskiego polej ‘mięta; polej’; polać.

    Polejczuk - od staropolskiego polej ‘mięta; polej’; polać.

    Polejczyk - od staropolskiego polej ‘mięta; polej’; polać.

    Polejewski - od staropolskiego polej ‘mięta; polej’; polać.

    Polejko - od staropolskiego polej ‘mięta; polej’; polać.

    Polejowski - od staropolskiego polej ‘mięta; polej’; polać.

    Polek - 1601 od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polekowski - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiejnazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polel - być może od mitologicznych braci Lelum, Polelum; wyrażenie lelum polelum określało później ludzi opitych lub ślamazarnych.

    Polelejew - być może od mitologicznych braci Lelum, Polelum; wyrażenie lelum polelum określało później ludzi opitych lub ślamazarnych.

    Polelejko - być może od mitologicznych braci Lelum, Polelum; wyrażenie lelum polelum określało później ludzi opitych lub ślamazarnych.

    Polen - 1452 od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’; od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana; od niemieckiego Polen ‘Polak’.

    Polenc - 1524 od niemieckiej nazwy osobowej Polenz, ta od nazwy miejscowej Polenz.

    Polenceusz - od niemieckiej nazwy osobowej Polenz, ta od nazwy miejscowej Polenz.

    Polencusz - od niemieckiej nazwy osobowej Polenz, ta od nazwy miejscowej Polenz.

    Polenczak - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Poleniak - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Poleniaszek - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polenica - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Poleniczko - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Poleniewicz - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polenik - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polenisiak - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Poleniuk - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polenkiewicz - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polens - 1784 od niemieckiej nazwy osobowej Polenz, ta od nazwy miejscowej Polenz.

    Polenski - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polenz - od niemieckiej nazwy osobowej Polenz, ta od nazwy miejscowej Polenz.

    Poleńczyk - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Poleński - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polepski - od polepszyć ‘uczynić lepszym’.

    Polepszy - 1427 od polepszyć ‘uczynić lepszym’.

    Polepszyc - od polepszyć ‘uczynić lepszym’.

    Poler - od polor, poler ‘ogłada’.

    Polerczyk - od polor, poler ‘ogłada’.

    Polerecki - od polor, poler ‘ogłada’.

    Polereczky - od polor, poler ‘ogłada’.

    Polerowicz - od polor, poler ‘ogłada’.

    Poles - od nazwy regionu Polesie, dawniej Polesze, też od imienia Polikarp; od Poleszczuk ‘mieszkaniec Polesia’.

    Polesa - od nazwy regionu Polesie, dawniej Polesze, też od imienia Polikarp; od Poleszczuk ‘mieszkaniec Polesia’.

    Polesak - od nazwy regionu Polesie, dawniej Polesze, też od imienia Polikarp; od Poleszczuk ‘mieszkaniec Polesia’.

    Polesek - od nazwy regionu Polesie, dawniej Polesze, też od imienia Polikarp; od Poleszczuk ‘mieszkaniec Polesia’.

    Polesiak - od nazwy regionu Polesie, dawniej Polesze, też od imienia Polikarp; od Poleszczuk ‘mieszkaniec Polesia’.

    Polesiczuk - od nazwy regionu Polesie, dawniej Polesze, też od imienia Polikarp; od Poleszczuk ‘mieszkaniec Polesia’.

    Polesiewicz - od nazwy miejscowej Polesie (kilka miejscowości).

    Polesik - od nazwy miejscowej Polesie (kilka miejscowości).

    Polesinek - od nazwy miejscowej Polesie (kilka miejscowości).

    Polesiński - od nazwy miejscowej Polesie (kilka miejscowości).

    Polesiuk - od nazwy miejscowej Polesie (kilka miejscowości).

    Poleski - 1482 od nazwy miejscowej Polesie (kilka miejscowości).

    Polesny - od nazwy miejscowej Polesie (kilka miejscowości).

    Polessa - od nazwy miejscowej Polesie (kilka miejscowości).

    Polesz - od nazwy regionu Polesie, dawniej Polesze, też od imienia Polikarp.

    Poleszak - od nazwy regionu Polesie, dawniej Polesze, też od imienia Polikarp.

    Poleszczak - od nazwy regionu Polesie, dawniej Polesze, też od imienia Polikarp.

    Poleszczuk - od nazwy regionu Polesie, dawniej Polesze, też od imienia Polikarp.

    Poleszczyk - od nazwy regionu Polesie, dawniej Polesze, też od imienia Polikarp.

    Poleszek - 1380 od nazwy regionu Polesie, dawniej Polesze, też od imienia Polikarp.

    Poleszek - 1380 od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Poleszka - od nazwy regionu Polesie, dawniej Polesze, też od imienia Polikarp.

    Poleszka - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Poleszkiewicz - od nazwy regionu Polesie, dawniej Polesze, też od imienia Polikarp.

    Poleszko - od nazwy regionu Polesie, dawniej Polesze, też od imienia Polikarp.

    Poleszkowic - 1314 od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Poleszny - od nazwy regionu Polesie, dawniej Polesze, też od imienia Polikarp.

    Poleszok - od nazwy regionu Polesie, dawniej Polesze, też od imienia Polikarp; od Poleszczuk ‘mieszkaniec Polesia’.

    Poleszuk - od nazwy regionu Polesie, dawniej Polesze, też od imienia Polikarp; od Poleszczuk ‘mieszkaniec Polesia’.

    Poleszyk - od nazwy regionu Polesie, dawniej Polesze, też od imienia Polikarp; od Poleszczuk ‘mieszkaniec Polesia’.

    Poleś - od nazwy miejscowej Polesie (kilka miejscowości).

    Poleśna - od nazwy miejscowej Polesie (kilka miejscowości).

    Poleśniak - od nazwy miejscowej Polesie (kilka miejscowości).

    Poleśny - od nazwy miejscowej Polesie (kilka miejscowości).

    Poletajew - od polatać.

    Poletalski - od polatać.

    Poletej - od polatać.

    Poletejewski - od polatać.

    Poletij - od polatać.

    Poletko - od polatać.

    Poletyłło - 1752 od polatać.

    Poletyło - XVI w. od polatać.

    Polewacki - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Polewacz - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Polewaczak - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Polewaczek - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Polewaczyk - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Polewaja - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Polewajczyk - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Polewana - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Polewany - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Polewarczyk - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Polewawczyk - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Polewczak - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Polewczuk - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Polewczyk - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Polewczyków - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Polewczyński - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Polewczysty - 1799 od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Polewiak - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Polewianienko - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Polewicki - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Polewicz - 1720 od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polewicz - 1720 od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Polewiczowski - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Polewiec - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Polewik - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Polewiński - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Polewka - 1375 od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Polewko - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Polewniak - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Polewski - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polewski - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Poleżajew - od staropolskiego polegać ‘leżeć’.

    Poleżych - od staropolskiego polegać ‘leżeć’.

    Polęga - od potęgować ‘pogiąć, pokrzywić’.

    Polęta - 1471 od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polgensek - od półgęsek, półgąsek ‘uwędzona tylna połowa gęsi bez nogi’.

    Poliak - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Poliański - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana; też od polanica ‘podplomyk’.

    Polic - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Policewicz - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polich - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Policha - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polichało - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polichałow - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polichanczuk - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polichańczuk - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polichart - 1560 od imienia Polikarp. Imię pochodzenia greckiego Polykarpos, od polý ‘dużo, wiele’ i karpós ‘owoc, płód’, do łacińskiego przejęte jako Polyparcarpus. W Polsce notowane od XIII wieku, też jako Poilikart.

    Polichna - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Policho - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polichonowski - 1418 od nazwy miejscowej Polichnowo (włocławskie, gmina Szpetal Górny).

    Policki - 1405 od nazwy miejscowej Policko (gorzowskie, gmina Pszczew), Policzko (piotrkowskie, gmina Przedbórz).

    Policz - od policzyć ‘zliczyć, porachować’.

    Policzański - od policzyć ‘zliczyć, porachować’.

    Policzenko - od policzyć ‘zliczyć, porachować’.

    Policzew - od policzyć ‘zliczyć, porachować’.

    Policzkiewicz - od policzyć ‘zliczyć, porachować’.

    Policzkowski - od policzyć ‘zliczyć, porachować’.

    Policzuk - od policzyć ‘zliczyć, porachować’.

    Policzyński - od policzyć ‘zliczyć, porachować’.

    Polić - od policzyć ‘zliczyć, porachować’.

    Polifka - (Śl) od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Polifke - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Poliga - od staropolskiego polegać ‘leżeć’.

    Poligaj - od staropolskiego polegać ‘leżeć’.

    Poligała - od staropolskiego polegać ‘leżeć’.

    Poligoński - od staropolskiego polegać ‘leżeć’.

    Poligowski - od staropolskiego polegać ‘leżeć’.

    Polihoński - od staropolskiego polegać ‘leżeć’.

    Polijanis - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana; też od polanica ‘podplomyk’.

    Polijaniuk - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana; też od polanica ‘podplomyk’.

    Polijański - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana; też od polanica ‘podplomyk’.

    Polik - od imienia Polikarp. Imię pochodzenia greckiego Polykarpos, od polý ‘dużo, wiele’ i karpós ‘owoc, płód’, do łacińskiego przejęte jako Polyparcarpus. W Polsce notowane od XIII wieku, też jako Poilikart.

    Polikajew - od imienia Polikarp. Imię pochodzenia greckiego Polykarpos, od polý ‘dużo, wiele’ i karpós ‘owoc, płód’, do łacińskiego przejęte jako Polyparcarpus. W Polsce notowane od XIII wieku, też jako Poilikart.

    Polikan - od imienia Polikarp. Imię pochodzenia greckiego Polykarpos, od polý ‘dużo, wiele’ i karpós ‘owoc, płód’, do łacińskiego przejęte jako Polyparcarpus. W Polsce notowane od XIII wieku, też jako Poilikart.

    Polikanowski - od imienia Polikarp. Imię pochodzenia greckiego Polykarpos, od polý ‘dużo, wiele’ i karpós ‘owoc, płód’, do łacińskiego przejęte jako Polyparcarpus. W Polsce notowane od XIII wieku, też jako Poilikart.

    Polikant - od imienia Polikarp. Imię pochodzenia greckiego Polykarpos, od polý ‘dużo, wiele’ i karpós ‘owoc, płód’, do łacińskiego przejęte jako Polyparcarpus. W Polsce notowane od XIII wieku, też jako Poilikart.

    Polikarczuk - od imienia Polikarp. Imię pochodzenia greckiego Polykarpos, od polý ‘dużo, wiele’ i karpós ‘owoc, płód’, do łacińskiego przejęte jako Polyparcarpus. W Polsce notowane od XIII wieku, też jako Poilikart.

    Polikarczyk - od imienia Polikarp. Imię pochodzenia greckiego Polykarpos, od polý ‘dużo, wiele’ i karpós ‘owoc, płód’, do łacińskiego przejęte jako Polyparcarpus. W Polsce notowane od XIII wieku, też jako Poilikart.

    Polikarp - od imienia Polikarp. Imię pochodzenia greckiego Polykarpos, od polý ‘dużo, wiele’ i karpós ‘owoc, płód’, do łacińskiego przejęte jako Polyparcarpus. W Polsce notowane od XIII wieku, też jako Poilikart.

    Polikarpczyk - od imienia Polikarp. Imię pochodzenia greckiego Polykarpos, od polý ‘dużo, wiele’ i karpós ‘owoc, płód’, do łacińskiego przejęte jako Polyparcarpus. W Polsce notowane od XIII wieku, też jako Poilikart.

    Polikarpow - od imienia Polikarp. Imię pochodzenia greckiego Polykarpos, od polý ‘dużo, wiele’ i karpós ‘owoc, płód’, do łacińskiego przejęte jako Polyparcarpus. W Polsce notowane od XIII wieku, też jako Poilikart.

    Polikarpów - od imienia Polikarp. Imię pochodzenia greckiego Polykarpos, od polý ‘dużo, wiele’ i karpós ‘owoc, płód’, do łacińskiego przejęte jako Polyparcarpus. W Polsce notowane od XIII wieku, też jako Poilikart.

    Polikarski - od imienia Polikarp. Imię pochodzenia greckiego Polykarpos, od polý ‘dużo, wiele’ i karpós ‘owoc, płód’, do łacińskiego przejęte jako Polyparcarpus. W Polsce notowane od XIII wieku, też jako Poilikart.

    Polikartów - 1578 od imienia Polikarp. Imię pochodzenia greckiego Polykarpos, od polý ‘dużo, wiele’ i karpós ‘owoc, płód’, do łacińskiego przejęte jako Polyparcarpus. W Polsce notowane od XIII wieku, też jako Poilikart.

    Polikatus - od imienia Polikarp. Imię pochodzenia greckiego Polykarpos, od polý ‘dużo, wiele’ i karpós ‘owoc, płód’, do łacińskiego przejęte jako Polyparcarpus. W Polsce notowane od XIII wieku, też jako Poilikart.

    Polikiewicz - od imienia Polikarp. Imię pochodzenia greckiego Polykarpos, od polý ‘dużo, wiele’ i karpós ‘owoc, płód’, do łacińskiego przejęte jako Polyparcarpus. W Polsce notowane od XIII wieku, też jako Poilikart.

    Polikiewicz - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polikowski - od imienia Polikarp. Imię pochodzenia greckiego Polykarpos, od polý ‘dużo, wiele’ i karpós ‘owoc, płód’, do łacińskiego przejęte jako Polyparcarpus. W Polsce notowane od XIII wieku, też jako Poilikart.

    Polikowski - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Poliksa - 1558 od imienia Polikarp. Imię pochodzenia greckiego Polykarpos, od polý ‘dużo, wiele’ i karpós ‘owoc, płód’, do łacińskiego przejęte jako Polyparcarpus. W Polsce notowane od XIII wieku, też jako Poilikart.

    Poliksic - 1558 od imienia Polikarp. Imię pochodzenia greckiego Polykarpos, od polý ‘dużo, wiele’ i karpós ‘owoc, płód’, do łacińskiego przejęte jako Polyparcarpus. W Polsce notowane od XIII wieku, też jako Poilikart.

    Poliksza - od imienia Polikarp. Imię pochodzenia greckiego Polykarpos, od polý ‘dużo, wiele’ i karpós ‘owoc, płód’, do łacińskiego przejęte jako Polyparcarpus. W Polsce notowane od XIII wieku, też jako Poilikart.

    Polilejko - być może od mitologicznych braci Lelum, Polelum; wyrażenie lelum polelum określało później ludzi opitych lub ślamazarnych.

    Polimkiewicz - od imienia Palamon używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Palaimon ‘zapaśnik’.

    Polimon - od imienia Palamon używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Palaimon ‘zapaśnik’.

    Polimowski - od imienia Palamon używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Palaimon ‘zapaśnik’.

    Polimski - od imienia Palamon używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Palaimon ‘zapaśnik’.

    Poliński - 1747 od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polip - 1414 być może jest to kontaminacja dwu imion Polikarp i Filip, staropolskiego Pilip.

    Polipczak - być może jest to kontaminacja dwu imion Polikarp i Filip, staropolskiego Pilip.

    Polipczuk - być może jest to kontaminacja dwu imion Polikarp i Filip, staropolskiego Pilip.

    Polipiec - być może jest to kontaminacja dwu imion Polikarp i Filip, staropolskiego Pilip.

    Polipiwko - (Śl) od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Polipka - być może jest to kontaminacja dwu imion Polikarp i Filip, staropolskiego Pilip.

    Polipkiewicz - być może jest to kontaminacja dwu imion Polikarp i Filip, staropolskiego Pilip.

    Polipowicz - być może jest to kontaminacja dwu imion Polikarp i Filip, staropolskiego Pilip.

    Polipowski - być może jest to kontaminacja dwu imion Polikarp i Filip, staropolskiego Pilip.

    Polipski - być może jest to kontaminacja dwu imion Polikarp i Filip, staropolskiego Pilip.

    Polis - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polis - od policzyć ‘pogorszyc się, zmarnieć’.

    Polisiak - od nazwy miejscowej Polesie (kilka miejscowości).

    Polisiakiewicz - od nazwy miejscowej Polesie (kilka miejscowości).

    Polisiewicz - od policzyć ‘pogorszyc się, zmarnieć’.

    Polisik - od policzyć ‘pogorszyc się, zmarnieć’.

    Polisinek - od policzyć ‘pogorszyc się, zmarnieć’.

    Poliski - 1464 od nazwy miejscowej Policko (gorzowskie, gmina Pszczew), Policzko (piotrkowskie, gmina Przedbórz).

    Polisz - od policzyć ‘pogorszyc się, zmarnieć’.

    Poliszak - od nazwy miejscowej Polesie (kilka miejscowości).

    Poliszakiewicz - od policzyć ‘pogorszyc się, zmarnieć’.

    Poliszczak - od nazwy miejscowej Polesie (kilka miejscowości).

    Poliszczuk - od nazwy miejscowej Polesie (kilka miejscowości).

    Poliszek - od policzyć ‘pogorszyc się, zmarnieć’.

    Poliszewski - od policzyć ‘pogorszyc się, zmarnieć’.

    Poliszka - od policzyć ‘pogorszyc się, zmarnieć’.

    Poliszkiewicz - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Poliszkiewicz - od policzyć ‘pogorszyc się, zmarnieć’.

    Poliszko - od policzyć ‘pogorszyc się, zmarnieć’.

    Poliszuk - od policzyć ‘pogorszyc się, zmarnieć’.

    Poliśkiewicz - od policzyć ‘pogorszyc się, zmarnieć’.

    Poliświat - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Poliświt - (Śl) od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Politański - od nazwy miejscowej Politanice (część Bełchatowa; piotrkowskie).

    Polityka - od polityka ‘działalność władzy państwowej, sztuka rządzenia’, dawniej też ‘zręczne działanie’.

    Polityken - od polityka ‘działalność władzy państwowej, sztuka rządzenia’, dawniej też ‘zręczne działanie’.

    Politykin - od polityka ‘działalność władzy państwowej, sztuka rządzenia’, dawniej też ‘zręczne działanie’.

    Polityko - od polityka ‘działalność władzy państwowej, sztuka rządzenia’, dawniej też ‘zręczne działanie’.

    Poliwczyk - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Poliwczyński - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Poliwiak - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Poliwka - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Poliwko - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Poliwoczak - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Poliwoczak - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Poliwoda - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Poliwodziński - od podstawy pal: od pal, palec, palić, pałać lub od palik.

    Poliwski - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Poliz - od polizać.

    Polizik - od polizać.

    Polizio - od polizać.

    Poljański - od nazw miejscowych Polany, Polana (częste).

    Polk - od polka ‘rodzaj tańca’, od imion Polikarp, Hipolit.

    Polka, m. - 1414 od polka ‘rodzaj tańca’, od imion Polikarp, Hipolit.

    Polka, m. - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polkaj - od polka ‘rodzaj tańca’, od imion Polikarp, Hipolit.

    Polke - od polka ‘rodzaj tańca’, od imion Polikarp, Hipolit.

    Polkiewicz - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polkiewicz - od polka ‘rodzaj tańca’, od imion Polikarp, Hipolit.

    Polko - 1352 od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polko - 1671 od polka ‘rodzaj tańca’, od imion Polikarp, Hipolit.

    Polkowic - 1332 od polka ‘rodzaj tańca’, od imion Polikarp, Hipolit.

    Polkowski - 1487 od nazw miejscowych typu Polków, Polkowice.

    Poll - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polla - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Pollach - (Śl) od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana; od Polach ‘Polak’.

    Pollack - (Śl) od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Pollak - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Pollakowski - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Pollan - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Pollap - (Śl) od połapać lub też od połap, później pułap.

    Pollapp - (Śl) od połapać lub też od połap, później pułap.

    Pollas - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Pollasek - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Pollasz - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Pollaszek - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polle - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Pollej - od staropolskiego polej ‘mięta; polej’; polać.

    Pollek - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Pollesch - od nazwy regionu Polesie, dawniej Polesze, też od imienia Polikarp.

    Polley - od staropolskiego polej ‘mięta; polej’; polać.

    Pollman - od niemieckich nazw osobowych Pollmann, Pullmann, te od dolno-niemieckiego pöl ‘staw, sadzawka’, też od Bollmann, ta od dolno-niemieckiego bole ‘zalotnik, kochanek’.

    Pollmann - od niemieckich nazw osobowych Pollmann, Pullmann, te od dolno-niemieckiego pöl ‘staw, sadzawka’, też od Bollmann, ta od dolno-niemieckiego bole ‘zalotnik, kochanek’.

    Pollner - od niemieckich nazw osobowych Polnar, Pulner, te od słowiańskich nazw na Poln-.

    Pollnik - od przymiotnika polny.

    Pollnowski - od przymiotnika polny.

    Pollo - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polloczek - (Śl) od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Pollok - (Śl) od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Pollom - od staropolskiego połomić ‘połamać’; też liczne nazwy miejscowe Połom.

    Pollubitzki - (Pom) od nazwy miejscowej Polubicze (białostockie, gmina Wisznice).

    Pollun - od staropolskiego połomić ‘połamać’; też liczne nazwy miejscowe Połom.

    Polman - od niemieckich nazw osobowych Pollmann, Pullmann, te od dolno-niemieckiego pöl ‘staw, sadzawka’, też od Bollmann, ta od dolno-niemieckiego bole ‘zalotnik, kochanek’.

    Polmann - od niemieckich nazw osobowych Pollmann, Pullmann, te od dolno-niemieckiego pöl ‘staw, sadzawka’, też od Bollmann, ta od dolno-niemieckiego bole ‘zalotnik, kochanek’.

    Polna - od przymiotnika polny.

    Polnański - od niemieckich nazw osobowych Pollmann, Pullmann, te od dolno-niemieckiego pöl ‘staw, sadzawka’, też od Bollmann, ta od dolno-niemieckiego bole ‘zalotnik, kochanek’.

    Polnarowicz - 1699 od niemieckich nazw osobowych Polnar, Pulner, te od słowiańskich nazw na Poln-

    Polnarowski - 1664 od niemieckich nazw osobowych Polnar, Pulner, te od słowiańskich nazw na Poln-.

    Polner - 1402 od niemieckich nazw osobowych Polnar, Pulner, te od słowiańskich nazw na Poln-.

    Polnerowicz - od niemieckich nazw osobowych Polnar, Pulner, te od słowiańskich nazw na Poln-.

    Polniak - 1793 od przymiotnika polny.

    Polniakowski - od przymiotnika polny.

    Polniaszek - od przymiotnika polny.

    Polnicki - od przymiotnika polny.

    Polnik - od przymiotnika polny.

    Polnisiak - od przymiotnika polny.

    Polniszek - od przymiotnika polny.

    Polniuk - od przymiotnika polny.

    Polno - 1449 od pilny ‘gorliwy, troskliwy’.

    Polnowski - od przymiotnika polny.

    Polny - 1397 od przymiotnika polny.

    Poloc - (Śl) od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polocek - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Poloch - 1350 od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Poloczek - (Śl) od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Poloczyk - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polok - (Śl) od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polokowski - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polonia - 1629 od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana; też od polanica ‘podplomyk’.

    Polorczyk - od polarny ‘północny, biegunowy’; od polor, poler ‘ogłada’.

    Polorowicz - od polarny ‘północny, biegunowy’; od polor, poler ‘ogłada’.

    Polorz - (Śl) od polarny ‘północny, biegunowy’; od polor, poler ‘ogłada’.

    Polos - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polosak - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polosek - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polosik - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Poloski - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Poloszczyk - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Poloszek - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Poloszyk - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polotzek - (Śl) od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana.

    Polowa - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polowaczyk - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polowczyk - od przymiotnika polny; od przymiotnika polowy.

    Polowiak - od przymiotnika polny; od przymiotnika polowy.

    Polowicz - od przymiotnika polny; od przymiotnika polowy.

    Polowiec - od przymiotnika polny; od przymiotnika polowy.

    Polowiński - od przymiotnika polny; od przymiotnika polowy.

    Polowniak - od przymiotnika polny; od przymiotnika polowy.

    Polowski - od przymiotnika polny; od przymiotnika polowy.

    Polowy - od przymiotnika polny; od przymiotnika polowy.

    Polska - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana; też od polanica ‘podplomyk’.

    Polski - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana; też od polanica ‘podplomyk’.

    Polster - od polster ‘poduszka’.

    Polsterz - od polster ‘poduszka’.

    Polszczak - od Polak, ze staropolskiego Polanin; niektóre formy od polana; też od polanica ‘podplomyk’.

    Polt - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Poltacha - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Poltański - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Poltaszewski - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Polte - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Poltoracki - od półtora ‘jeden i pół’.

    Poltorak - od półtora ‘jeden i pół’.

    Poltorek - od półtora ‘jeden i pół’.

    Poltorniak - od półtora ‘jeden i pół’.

    Poltowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Polt, ta od imion złozonych na Bald-.

    Poltyn - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Poltyna - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Poltyniak - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Poltynowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Poltyński - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Poltys - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Poltysik - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Poltz - od niemieckiej nazwy osobowej Polz, ta od imion złożonych na Bald- lub od nazwy miejscowej Poltz.

    Polubiatko - od polubić.

    Polubicki - od nazwy miejscowej Polubicze (białostockie, gmina Wisznice).

    Polubicz - od polubić.

    Polubiec - od polubić.

    Polubiejko - od polubić.

    Polubien - 1415 od polubić.

    Polubieński - od nazwy miejscowej Pałubin (gdańskie, gmina Stara Kiszewa).

    Polubiński - od nazwy miejscowej Pałubin (gdańskie, gmina Stara Kiszewa).

    Polubion - 1316 od polubić.

    Polubionowic - 1402 od polubić.

    Polubitzki - (Pom) od nazwy miejscowej Polubicze (białostockie, gmina Wisznice).

    Poluboczka - od polubić.

    Poluboczko - od polubić.

    Polubok - (Śl) od polubić.

    Polubski - od polubić.

    Poluch - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polucha - 1495 od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Poluchaniec - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Poluchowicz - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Poluchowski - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Poludnik - od południe ‘połowa, środek dnia’.

    Poludnikiewicz - od południe ‘połowa, środek dnia’.

    Poluga - od pałyga ‘wzgórze’.

    Poluha - od pałyga ‘wzgórze’.

    Poluik - od połuja ‘dań miodowa, tj. połowa miodu oddana dziedzicowi’.

    Poluj - od połuja ‘dań miodowa, tj. połowa miodu oddana dziedzicowi’.

    Polujak - od połuja ‘dań miodowa, tj. połowa miodu oddana dziedzicowi’.

    Polujan - od pół + imię Jan.

    Polujański - od pół + imię Jan.

    Polum - (Śl) od staropolskiego połomić ‘połamać’; też liczne nazwy miejscowe Połom.

    Polumacek - (Pom) od staropolskiego połomić ‘połamać’; też liczne nazwy miejscowe Połom.

    Polun - od staropolskiego połomić ‘połamać’; też liczne nazwy miejscowe Połom.

    Polunic - od staropolskiego połomić ‘połamać’; też liczne nazwy miejscowe Połom.

    Polupan - (Śl) od półpanek ‘człowiek udający pana’.

    Polus - od gwarowego polus ‘próżniak, nicpoń’.

    Polus - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Polusiak - od gwarowego polus ‘próżniak, nicpoń’.

    Polusik - od gwarowego polus ‘próżniak, nicpoń’.

    Polusiński - od gwarowego polus ‘próżniak, nicpoń’.

    Polusz - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Poluszak - od gwarowego polus ‘próżniak, nicpoń’.

    Poluszczak - od gwarowego polus ‘próżniak, nicpoń’.

    Poluszczyk - od gwarowego polus ‘próżniak, nicpoń’.

    Poluszek - od gwarowego polus ‘próżniak, nicpoń’.

    Poluszewski - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Poluszka - od gwarowego polus ‘próżniak, nicpoń’.

    Poluszyn - od gwarowego polus ‘próżniak, nicpoń’.

    Poluszyński - od gwarowego polus ‘próżniak, nicpoń’.

    Poluś - od gwarowego polus ‘próżniak, nicpoń’.

    Poluśniak - od gwarowego polus ‘próżniak, nicpoń’.

    Polużyn - od pałyga ‘wzgórze’.

    Polyfka - (Śl) od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Polywczysty - 1789 od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Polywka - (Śl) od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Polzer - od niemieckiej nazwy osobowej Polzer, ta od nazwy miejscowej Polz.

    Polzin - od niemieckiej nazwy osobowej Polz, ta od imion złożonych na Bald- lub od nazwy miejscowej Poltz.

    Poła - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Połab - od Połabianin ‘słowiański mieszkaniec Połabia, regionu nad Łabą’.

    Połabiński - od Połabianin ‘słowiański mieszkaniec Połabia, regionu nad Łabą’.

    Połabis - od Połabianin ‘słowiański mieszkaniec Połabia, regionu nad Łabą’.

    Połabski - od Połabianin ‘słowiański mieszkaniec Połabia, regionu nad Łabą’.

    Połabus - od Połabianin ‘słowiański mieszkaniec Połabia, regionu nad Łabą’.

    Połac - od połać ‘część obszaru, kawał czegoś’.

    Połacarz - od połać ‘część obszaru, kawał czegoś’.

    Połaciak - od połać ‘część obszaru, kawał czegoś’.

    Połacik - od połać ‘część obszaru, kawał czegoś’.

    Połacin - od połać ‘część obszaru, kawał czegoś’.

    Połaciniec - od połać ‘część obszaru, kawał czegoś’.

    Połaciński - od połać ‘część obszaru, kawał czegoś’.

    Połaciok - (Śl) od połać ‘część obszaru, kawał czegoś’.

    Połaczajło - od połać ‘część obszaru, kawał czegoś’.

    Połaczak - od połać ‘część obszaru, kawał czegoś’.

    Połaczanin - od połać ‘część obszaru, kawał czegoś’.

    Połaczański - od połać ‘część obszaru, kawał czegoś’.

    Połaczek - od połać ‘część obszaru, kawał czegoś’.

    Połaczewski - od połać ‘część obszaru, kawał czegoś’.

    Połaczyniec - od połać ‘część obszaru, kawał czegoś’.

    Połaczyński - od połać ‘część obszaru, kawał czegoś’.

    Połać - od połać ‘część obszaru, kawał czegoś’.

    Poładajczuk - od poład ‘ład, porządek’, poładzić ‘uporządkować’.

    Poładycz - od poład ‘ład, porządek’, poładzić ‘uporządkować’.

    Poładziewski - od poład ‘ład, porządek’, poładzić ‘uporządkować’.

    Połaj - 1396 od połajać ‘skarcić’ lub od imienia Połaj, od greckiego Pelagios, to od pelágios ‘morski’, łacińskiego Pelagius, niemieckiego Polay, Polei.

    Połajdowicz - od połajać ‘skarcić’ lub od imienia Połaj, od greckiego Pelagios, to od pelágios ‘morski’, łacińskiego Pelagius, niemieckiego Polay, Polei.

    Połajewski - 1387 od nazwy miejscowej Połajowice, dziś Pojałowice (kieleckie, gmina Miechów).

    Połajkowski - od połajać ‘skarcić’ lub od imienia Połaj, od greckiego Pelagios, to od pelágios ‘morski’, łacińskiego Pelagius, niemieckiego Polay, Polei.

    Połajowski - 1396 od nazwy miejscowej Połajowice, dziś Pojałowice (kieleckie, gmina Miechów).

    Połajski - od połajać ‘skarcić’ lub od imienia Połaj, od greckiego Pelagios, to od pelágios ‘morski’, łacińskiego Pelagius, niemieckiego Polay, Polei.

    Połamackanicz - od połamany, połamać.

    Połamackanycz - od połamany, połamać.

    Połamana - od połamany, połamać.

    Połamany - od połamany, połamać.

    Połamańczuk - od połamany, połamać.

    Połamarczuk - od połamany, połamać.

    Połamarz - od połamany, połamać.

    Połamasz - od połamany, połamać.

    Połamski - od połamany, połamać.

    Połanecki - od nazwy miejscowej Połaniec (tarnobrzeskie, gmina Połaniec), Połonice (KrW).

    Połaniec - od nazwy miejscowej Połaniec (tarnobrzeskie, gmina Połaniec), Połonice (KrW).

    Połaniecki - 1428 od nazwy miejscowej Połaniec (tarnobrzeskie, gmina Połaniec), Połonice (KrW).

    Połaniewicz - od polaniać, wyłaniać.

    Połaniewski - od polaniać, wyłaniać.

    Połanik - od polaniać, wyłaniać.

    Połaniuk - od polaniać, wyłaniać.

    Połański - od polaniać, wyłaniać.

    Połap - od połapać lub też od połap, później pułap.

    Połapczuk - od połapać lub też od połap, później pułap.

    Połapski - od połapać lub też od połap, później pułap.

    Połasa - od połasić się ‘złakomić się’.

    Połasak - od połasić się ‘złakomić się’.

    Połasek - od połasić się ‘złakomić się’.

    Połasiewicz - od połasić się ‘złakomić się’.

    Połasik - od połasić się ‘złakomić się’.

    Połasiński - od połasić się ‘złakomić się’.

    Połaski - od nazwy miejscowej Połazie (siedleckie, gmina Liw, Korytnica).

    Połasz - od połasić się ‘złakomić się’.

    Połaszczak - od połasić się ‘złakomić się’.

    Połaszczański - od połasić się ‘złakomić się’.

    Połaszczyk - od połasić się ‘złakomić się’.

    Połaszewski - od nazwy miejscowej Pułaczów (kieleckie, gmina Raków).

    Połat - od połatać ‘naszyć łaty’.

    Połatajko - od połatać ‘naszyć łaty’.

    Połatała - od połatać ‘naszyć łaty’.

    Połatczak - od połatać ‘naszyć łaty’.

    Połatejko - od połatać ‘naszyć łaty’.

    Połatek - od połatać ‘naszyć łaty’ lub od połatek ‘połeć’.

    Połatkiewicz - od połatać ‘naszyć łaty’.

    Połatyński - od połatać ‘naszyć łaty’.

    Poławianiuk - od półławnik ‘kmieć posiadający pół łanu’.

    Poławieński - 1599 od nazwy miejscowej Poławień, Poławeń (Żmudź).

    Poławiński - 1599 od nazwy miejscowej Poławień, Poławeń (Żmudź).

    Poławniak - od półławnik ‘kmieć posiadający pół łanu’.

    Poławski - od nazwy miasta Puławy (lubelskie).

    Połaziak - od nazwy miejscowej Połazie (siedleckie, gmina Liw, Korytnica) lub od połazić.

    Połazki - od nazwy miejscowej Połazie (siedleckie, gmina Liw, Korytnica).

    Połącarz - od połączyć, dawniej też połęczać ‘złączyć, powiązać’.

    Połączak - od połączyć, dawniej też połęczać ‘złączyć, powiązać’.

    Połączek - od połączyć, dawniej też połęczać ‘złączyć, powiązać’.

    Połączyk - od połączyć, dawniej też połęczać ‘złączyć, powiązać’.

    Połądkiewicz - od połędź ‘żerdź do układania snopów’.

    Połądnik - od połędź ‘żerdź do układania snopów’.

    Połągiewicz - od potęgować ‘pogiąć, pokrzywić’.

    Połątek - od połątka ‘łątka, lalka lub od gwarowego pałętać się ‘włóczyć się’.

    Połątkiewicz - od połątka ‘łątka, lalka lub od gwarowego pałętać się ‘włóczyć się’.

    Połbrat - od staropolskiego półbrat ‘brat przyrodni’.

    Połbratek - od staropolskiego półbrat ‘brat przyrodni’.

    Połch - od staropolskiego pilch ‘gryzoń nadrzewny’, też ‘skąpiec’; od gwarowego pilk ‘pilch’.

    Połchanow - od staropolskiego pilch ‘gryzoń nadrzewny’, też ‘skąpiec’; od gwarowego pilk ‘pilch’.

    Połchleba - od pół + chleb(a).

    Połchłopek - od półchłop ‘rzezaniec, kastrat’.

    Połchonki - od staropolskiego pilch ‘gryzoń nadrzewny’, też ‘skąpiec’; od gwarowego pilk ‘pilch’.

    Połchowski - od staropolskiego pilch ‘gryzoń nadrzewny’, też ‘skąpiec’; od gwarowego pilk ‘pilch’.

    Połciak - od połeć ‘wielki płat mięsa lub słoniny’.

    Połciewicz - 1524 od połeć ‘wielki płat mięsa lub słoniny’.

    Połcik - 1528 od połeć ‘wielki płat mięsa lub słoniny’.

    Połcikiewicz - 1588 od połeć ‘wielki płat mięsa lub słoniny’.

    Połciowicz - od połeć ‘wielki płat mięsa lub słoniny’.

    Połcwiartek - od półćwiartek ‘połowa ćwierci; długi a wąski pas ziemi’.

    Połcyn - od niemieckiej nazwy osobowej Polz, ta od imion złożonych na Bald- lub od nazwy miejscowej Poltz.

    Połcz - od niemieckiej nazwy osobowej Polz, ta od imion złożonych na Bald- lub od nazwy miejscowej Poltz.

    Połczan - od niemieckiej nazwy osobowej Polz, ta od imion złożonych na Bald- lub od nazwy miejscowej Poltz.

    Połczek - od niemieckiej nazwy osobowej Polz, ta od imion złożonych na Bald- lub od nazwy miejscowej Poltz.

    Połczka - 1271 od podstawy pełk-, od imion złożonych typu Przedpełk, Świętopełk, też od pułk, dawniej połek, połk ‘oddział wojska’.

    Połczko - 1290 od podstawy pełk-, od imion złożonych typu Przedpełk, Świętopełk, też od pułk, dawniej połek, połk ‘oddział wojska’.

    Połczowski - od niemieckiej nazwy osobowej Polz, ta od imion złożonych na Bald- lub od nazwy miejscowej Poltz.

    Połczyk - od niemieckiej nazwy osobowej Polz, ta od imion złożonych na Bald- lub od nazwy miejscowej Poltz.

    Połczyński - 1671 od nazwy miejscowej Połczyno (gdańskie, gmina Puck).

    Połdiak - od pół + diak(on).

    Połdworanin - od pół + dworzanin.

    Połdziak - od pół + diak(on).

    Połdzień - od południe ‘połowa, środek dnia’.

    Połec - od połeć ‘wielki płat mięsa lub słoniny’.

    Połechacz - nazwisko wschodniosłowiańskie, od połechtać.

    Połechata - nazwisko wschodniosłowiańskie, od połechtać.

    Połechaty - nazwisko wschodniosłowiańskie, od połechtać.

    Połeczek - od połeć ‘wielki płat mięsa lub słoniny’.

    Połeczoło - od połe, pół + czoło.

    Połeć - 1390 od połeć ‘wielki płat mięsa lub słoniny’.

    Połedniaczyk - 1648 od gwarowego połednie ‘południe’.

    Połedniak - 1638 od gwarowego połednie ‘południe’.

    Połednik - od gwarowego połednie ‘południe’.

    Połedniok - (Śl) od gwarowego połednie ‘południe’.

    Połejko - od połajać ‘skarcić’ lub od imienia Połaj, od greckiego Pelagios, to od pelágios ‘morski’, łacińskiego Pelagius, niemieckiego Polay, Polei.

    Połencki - od nazw miejscowych Pałęki, Pałęgi, Pałęczek (kilka miejscowości).

    Połenczak - od połączyć, dawniej też połęczać ‘złączyć, powiązać’.

    Połentek - od połątka ‘łątka, lalka lub od gwarowego pałętać się ‘włóczyć się’.

    Połeta - od połeć ‘wielki płat mięsa lub słoniny’.

    Połetek - od połeć ‘wielki płat mięsa lub słoniny’.

    Połetko - od połeć ‘wielki płat mięsa lub słoniny’.

    Połetowski - od połeć ‘wielki płat mięsa lub słoniny’.

    Połęcki - od nazw miejscowych Pałęki, Pałęgi, Pałęczek (kilka miejscowości).

    Połęczak - od połączyć, dawniej też połęczać ‘złączyć, powiązać’.

    Połęć - od połeć ‘wielki płat mięsa lub słoniny’.

    Połędnik - od połędź ‘żerdź do układania snopów’.

    Połędziewski - od połędź ‘żerdź do układania snopów’ lub od nazwy miejscowej Połędź (KrW).

    Połędziowski - od połędź ‘żerdź do układania snopów’ lub od nazwy miejscowej Połędź (KrW).

    Połęga - od potęgować ‘pogiąć, pokrzywić’.

    Połęgowski - od potęgować ‘pogiąć, pokrzywić’ lub od nazwy miasta Połęga (Litwa).

    Połęski - od nazw miejscowych Pałęki, Pałęgi, Pałęczek (kilka miejscowości).

    Połętek - od połątka ‘łątka, lalka lub od gwarowego pałętać się ‘włóczyć się’.

    Połgarabski - od półgrabia’ wicehrabia’.

    Połgensek - od półgęsek, półgąsek ‘uwędzona tylna połowa gęsi bez nogi’.

    Połgesek - od półgęsek, półgąsek ‘uwędzona tylna połowa gęsi bez nogi’.

    Połgęsek - od półgęsek, półgąsek ‘uwędzona tylna połowa gęsi bez nogi’.

    Połgęska - od półgęsek, półgąsek ‘uwędzona tylna połowa gęsi bez nogi’.

    Połgrabia - od półgrabia’ wicehrabia’.

    Połgrabski - od półgrabia’ wicehrabia’.

    Połgrobia - od półgrabia’ wicehrabia’.

    Połgrosiewicz - od półgroszek ‘moneta o wartości połowy grosza’.

    Połgroszewicz - od półgroszek ‘moneta o wartości połowy grosza’.

    Połgrusiewicz - od półgroszek ‘moneta o wartości połowy grosza’.

    Połjancewicz - od pół + imię Jan.

    Połjanewicz - od pół + imię Jan.

    Połjanowicz - od pół + imię Jan.

    Połjanowski - od pół + imię Jan.

    Połk - 1136 od podstawy pełk-, od imion złożonych typu Przedpełk, Świętopełk, też od pułk, dawniej połek, połk ‘oddział wojska’.

    Połka - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Połkoń - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Połkopek - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Połkoszek - od półkoszek ‘połowa kosza wyścielającego wnętrze wozu’.

    Połkośnik - od półkoszek ‘połowa kosza wyścielającego wnętrze wozu’.

    Połkownik - od pułkownik, dawniej półkownik.

    Połkowski - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Połkoza - 1416 zapewne od nazwy herbu, ta od pół + koza ‘na wpół koza’: Półkozic; nazwa heraldyczna.

    Połkozic - 1468 zapewne od nazwy herbu, ta od pół + koza ‘na wpół koza’: Półkozic; nazwa heraldyczna.

    Połniak - od przymiotnika polny.

    Połnikow - od przymiotnika polny.

    Połob - od polubić.

    Połobiatko - od polubić.

    Połoch - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Połochacz - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Połochajko - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Połochajło - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Połochowicz - 1414 od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Połochowski - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Połocik - od połeć ‘wielki płat mięsa lub słoniny’.

    Połocki - od nazwy miasta Połock (KrW).

    Połoczak - od staropolskiego połok ‘żarłok’.

    Połoczanin - od nazwy miasta Połock (KrW).

    Połoczański - od nazwy miasta Połock (KrW).

    Połoczek - od staropolskiego połok ‘żarłok’.

    Połoczna - od staropolskiego połok ‘żarłok’.

    Połoczniak - od staropolskiego połok ‘żarłok’.

    Połocznik - od staropolskiego połok ‘żarłok’.

    Połoczny - od staropolskiego połok ‘żarłok’.

    Połoczyński - od staropolskiego pałuki ‘przykrycie wozu lub sań’, też od nazwy regionu Pałuki.

    Połoć - od połeć ‘wielki płat mięsa lub słoniny’.

    Połodczak - od pół + diak(on).

    Połodziuk - od pół + diak(on).

    Połog - od położyć.

    Połogniuk - od położyć.

    Połogowski - od położyć.

    Połojański - od pół + imię Jan.

    Połojczyk - od połajać ‘skarcić’ lub od imienia Połaj, od greckiego Pelagios, to od pelágios ‘morski’, łacińskiego Pelagius, niemieckiego Polay, Polei.

    Połojko - od połajać ‘skarcić’ lub od imienia Połaj, od greckiego Pelagios, to od pelágios ‘morski’, łacińskiego Pelagius, niemieckiego Polay, Polei.

    Połojski - od połajać ‘skarcić’ lub od imienia Połaj, od greckiego Pelagios, to od pelágios ‘morski’, łacińskiego Pelagius, niemieckiego Polay, Polei.

    Połok - od staropolskiego połok ‘żarłok’.

    Połom - od staropolskiego połomić ‘połamać’; też liczne nazwy miejscowe Połom.

    Połomacek - od staropolskiego połomić ‘połamać’; też liczne nazwy miejscowe Połom.

    Połomacki - od staropolskiego połomić ‘połamać’; też liczne nazwy miejscowe Połom.

    Połomczyk - 1586 od nazw miejscowych Połom, Połomia (kilka wsi).

    Połomecki - od staropolskiego połomić ‘połamać’; też liczne nazwy miejscowe Połom.

    Połomicz - od staropolskiego połomić ‘połamać’; też liczne nazwy miejscowe Połom.

    Połomiec - 1471 od staropolskiego połomić ‘połamać’; też liczne nazwy miejscowe Połom.

    Połomiński - od staropolskiego połomić ‘połamać’; też liczne nazwy miejscowe Połom.

    Połomka - 1639 od staropolskiego połomić ‘połamać’; też liczne nazwy miejscowe Połom.

    Połomski - 1496 od nazw miejscowych Połom, Połomia (kilka wsi).

    Połon - od połon ‘niewola; zdobycz’; może też od imienia Apolonija.

    Połonczyk - od połon ‘niewola; zdobycz’; może też od imienia Apolonija.

    Połonecki - od połon ‘niewola; zdobycz’; może też od imienia Apolonija.

    Połonek - od połon ‘niewola; zdobycz’; może też od imienia Apolonija.

    Połoniak - od połon ‘niewola; zdobycz’; może też od imienia Apolonija.

    Połoniec - od połon ‘niewola; zdobycz’; może też od imienia Apolonija.

    Połoniecki - od połon ‘niewola; zdobycz’; może też od imienia Apolonija.

    Połoniewicz - od połon ‘niewola; zdobycz’; może też od imienia Apolonija.

    Połoniewski - od połon ‘niewola; zdobycz’; może też od imienia Apolonija.

    Połonik - od połon ‘niewola; zdobycz’; może też od imienia Apolonija.

    Połoniński - od połon ‘niewola; zdobycz’; może też od imienia Apolonija.

    Połonka - od połon ‘niewola; zdobycz’; może też od imienia Apolonija.

    Połonkiewicz - od połon ‘niewola; zdobycz’; może też od imienia Apolonija.

    Połonko - od połon ‘niewola; zdobycz’; może też od imienia Apolonija.

    Połonowicz - od połon ‘niewola; zdobycz’; może też od imienia Apolonija.

    Połonowski - od połon ‘niewola; zdobycz’; może też od imienia Apolonija.

    Połoń - od połon ‘niewola; zdobycz’; może też od imienia Apolonija.

    Połończyk - od połon ‘niewola; zdobycz’; może też od imienia Apolonija.

    Połoński - od połon ‘niewola; zdobycz’; może też od imienia Apolonija.

    Połorzyński - od położyć.

    Połos - od połos, połoz ‘wąż niejadowity’, też płoza.

    Połosa - od połos, połoz ‘wąż niejadowity’, też płoza.

    Połosak - od połos, połoz ‘wąż niejadowity’, też płoza.

    Połosek - od połos, połoz ‘wąż niejadowity’, też płoza.

    Połosiński - od połos, połoz ‘wąż niejadowity’, też płoza.

    Połoski - od połos, połoz ‘wąż niejadowity’, też płoza.

    Połosok - od połos, połoz ‘wąż niejadowity’, też płoza.

    Połosz - od połos, połoz ‘wąż niejadowity’, też płoza.

    Połoszaj - od połos, połoz ‘wąż niejadowity’, też płoza.

    Połoszański - od połos, połoz ‘wąż niejadowity’, też płoza.

    Połoszczak - od połos, połoz ‘wąż niejadowity’, też płoza.

    Połoszczański - od połos, połoz ‘wąż niejadowity’, też płoza.

    Połoszczuk - od połos, połoz ‘wąż niejadowity’, też płoza.

    Połoszynowicz - od połos, połoz ‘wąż niejadowity’, też płoza.

    Połoś - od połos, połoz ‘wąż niejadowity’, też płoza.

    Połośka - od połos, połoz ‘wąż niejadowity’, też płoza.

    Połośnik - od połos, połoz ‘wąż niejadowity’, też płoza.

    Połot - od połeć ‘wielki płat mięsa lub słoniny’; od wschodniosłowiańskiego połot ‘połeć’.

    Połotczak - od połeć ‘wielki płat mięsa lub słoniny’; od wschodniosłowiańskiego połot ‘połeć’.

    Połotek - od połeć ‘wielki płat mięsa lub słoniny’; od wschodniosłowiańskiego połot ‘połeć’.

    Połotniak - od połeć ‘wielki płat mięsa lub słoniny’; od wschodniosłowiańskiego połot ‘połeć’.

    Połotnicki - od połeć ‘wielki płat mięsa lub słoniny’; od wschodniosłowiańskiego połot ‘połeć’.

    Połotnik - od połeć ‘wielki płat mięsa lub słoniny’; od wschodniosłowiańskiego połot ‘połeć’.

    Połotniuk - od połeć ‘wielki płat mięsa lub słoniny’; od wschodniosłowiańskiego połot ‘połeć’.

    Połotyński - od połeć ‘wielki płat mięsa lub słoniny’; od wschodniosłowiańskiego połot ‘połeć’.

    Połowa - od połowa.

    Połowaniuk - od połowa.

    Połowczak - od połowa.

    Połowczuk - od połowa.

    Połowczyk - od połowa.

    Połowiak - od połowa.

    Połowianiuk - od połowa.

    Połowicz - od połowa.

    Połowiec - od połowa.

    Połowienia - od połowa.

    Połowienka - od połowa.

    Połowień - od połowa.

    Połowin - od połowa.

    Połowina - od połowa.

    Połowinak - od przymiotnika polny; od przymiotnika polowy.

    Połowinczak - od połowa.

    Połowinkin - od połowa.

    Połowinkina - od połowa.

    Połowinko - od połowa.

    Połowińczak - od połowa.

    Połowiński - od połowa.

    Połowko - od połowa; od połownik ‘kmiec mający połowę majątku’.

    Połowkow - od połowa; od połownik ‘kmiec mający połowę majątku’.

    Połowniak - od połowa; od połownik ‘kmiec mający połowę majątku’.

    Połowniczak - od połowa; od połownik ‘kmiec mający połowę majątku’.

    Połownik - od połowa; od połownik ‘kmiec mający połowę majątku’.

    Połowniów - od połowa; od połownik ‘kmiec mający połowę majątku’.

    Połowski - od połowa; od połownik ‘kmiec mający połowę majątku’.

    Połowszczak - od połowa; od połownik ‘kmiec mający połowę majątku’.

    Połowyszak - od połowa; od połownik ‘kmiec mający połowę majątku’.

    Połowyszczak - od połowa; od połownik ‘kmiec mający połowę majątku’.

    Połowyszek - od połowa; od połownik ‘kmiec mający połowę majątku’.

    Połoz - od połos, połoz ‘wąż niejadowity’, też płoza.

    Połozak - od połos, połoz ‘wąż niejadowity’, też płoza.

    Połozow - od połos, połoz ‘wąż niejadowity’, też płoza.

    Połozowski - od połos, połoz ‘wąż niejadowity’, też płoza.

    Położenko - od położyć.

    Położewiec - od położyć.

    Położniak - od położyć; położnik ‘akuszer’.

    Położow - od położyć.

    Położyński - od położyć.

    Połóg - od położyć; od połóg.

    Połóniak - od połon ‘niewola; zdobycz’; może też od imienia Apolonija.

    Połrola - od półrola ‘połowa roli’.

    Połrolczyk - od półrola ‘połowa roli’.

    Połrolniczak - od półrolnik ‘zagrodnik’; od półrolnik ‘zagrodnik’.

    Połrolnik - od półrolnik ‘zagrodnik’; od półrolnik ‘zagrodnik’.

    Połtawczyk - od nazw miejscowych Połtawa, Pułtawa.

    Połtawiec - od nazw miejscowych Połtawa, Pułtawa.

    Połtka - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Połtor - 1454 od półtora ‘jeden i pół’.

    Połtora - 1442 od półtora ‘jeden i pół’.

    Połtora Grzegorza - 1445 od półtora ‘jeden i pół’.

    Połtoracki - od półtora ‘jeden i pół’.

    Połtoraczyk - od półtora ‘jeden i pół’.

    Połtorak - od półtora ‘jeden i pół’.

    Połtoranos - od półtora ‘jeden i pół’.

    Połtoraoka - 1447 od półtora ‘jeden i pół’.

    Połtorek - 1499 od półtora ‘jeden i pół’.

    Połtorniak - od półtora ‘jeden i pół’.

    Połtornik - 1431 od półtora ‘jeden i pół’.

    Połtory - 1445 od półtora ‘jeden i pół’.

    Połtowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Połtowiec - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Połtowsko - 1433 od nazwy miasta Pułtusk, dawniej Połtowsko (ciechanowskie).

    Połtóraczyk - od półtora ‘jeden i pół’.

    Połtórak - od półtora ‘jeden i pół’.

    Połtum - (Pom) od staropolskiego połomić ‘połamać’; też liczne nazwy miejscowe Połom.

    Połturenko - od półtora ‘jeden i pół’.

    Połtyn - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Połtyniak - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Połtyński - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Połtys - od policzyć ‘pogorszyc się, zmarnieć’.

    Połtysik - od policzyć ‘pogorszyc się, zmarnieć’.

    Połtysz - od niemieckiej nazwy osobowej Polt ,ta od imion złozonych na Bald-.

    Połtysz - od policzyć ‘pogorszyc się, zmarnieć’.

    Połuba - od staropolskiego pałuba ‘pniak’, też ‘pokrycie wozu’.

    Połubak - od staropolskiego pałuba ‘pniak’, też ‘pokrycie wozu’.

    Połubczek - od staropolskiego pałuba ‘pniak’, też ‘pokrycie wozu’.

    Połubeczko - od staropolskiego pałuba ‘pniak’, też ‘pokrycie wozu’.

    Połubejko - od staropolskiego pałuba ‘pniak’, też ‘pokrycie wozu’.

    Połubek - od staropolskiego pałuba ‘pniak’, też ‘pokrycie wozu’.

    Połubiak - od staropolskiego pałuba ‘pniak’, też ‘pokrycie wozu’.

    Połubiał - od staropolskiego pałuba ‘pniak’, też ‘pokrycie wozu’.

    Połubiałko - od staropolskiego pałuba ‘pniak’, też ‘pokrycie wozu’.

    Połubianko - od staropolskiego pałuba ‘pniak’, też ‘pokrycie wozu’.

    Połubiatko - od staropolskiego pałuba ‘pniak’, też ‘pokrycie wozu’.

    Połubich - od staropolskiego pałuba ‘pniak’, też ‘pokrycie wozu’.

    Połubicki - od nazwy miejscowej Pałubice (gdańskie, gmina Sierakowice).

    Połubiecki - od nazwy miejscowej Pałubice (gdańskie, gmina Sierakowice).

    Połubiejko - od staropolskiego pałuba ‘pniak’, też ‘pokrycie wozu’.

    Połubienko - od staropolskiego pałuba ‘pniak’, też ‘pokrycie wozu’.

    Połubiński - od nazwy miejscowej Pałubin (gdańskie, gmina Stara Kiszewa).

    Połubka - od staropolskiego pałuba ‘pniak’, też ‘pokrycie wozu’.

    Połubkowicz - od staropolskiego pałuba ‘pniak’, też ‘pokrycie wozu’.

    Połubniak - od staropolskiego pałuba ‘pniak’, też ‘pokrycie wozu’.

    Połuboczek - od staropolskiego pałuba ‘pniak’, też ‘pokrycie wozu’.

    Połuboczko - od staropolskiego pałuba ‘pniak’, też ‘pokrycie wozu’.

    Połubok - od staropolskiego pałuba ‘pniak’, też ‘pokrycie wozu’.

    Połubski - od nazwy miejscowej Pałubice (gdańskie, gmina Sierakowice).

    Połuch - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Połucha - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Połuchowski - od pole, pół, Polak, od imion z cząstką pol-, typu Polikarp, Apolonia, Leopold lub od niemieckiej nazwy osobowej Pohl, a ta od Pole ‘polak’ lub od Pohl ‘staw’.

    Połuczak - od staropolskiego pałuki ‘przykrycie wozu lub sań’, też od nazwy regionu Pałuki.

    Połuczanin - od nazwy miasta Połock (KrW).

    Połuczenko - od staropolskiego pałuki ‘przykrycie wozu lub sań’, też od nazwy regionu Pałuki.

    Połuczko - od staropolskiego pałuki ‘przykrycie wozu lub sań’, też od nazwy regionu Pałuki.

    Połuda - od połudzić ‘zwodzić, oszukiwać’.

    Połudkiewicz - od połudzić ‘zwodzić, oszukiwać’.

    Południa - od południe ‘połowa, środek dnia’.

    Południak - od południe ‘połowa, środek dnia’.

    Południe - 1408 od południe ‘połowa, środek dnia’.

    Południewski - od południe ‘połowa, środek dnia’.

    Południk - 1626 od południe ‘połowa, środek dnia’.

    Południkiewicz - od południe ‘połowa, środek dnia’.

    Południok - (Śl) od południe ‘połowa, środek dnia’.

    Południowicz - 1512 od południe ‘połowa, środek dnia’.

    Południowski - od południe ‘połowa, środek dnia’.

    Południuk - od południe ‘połowa, środek dnia’.

    Połudziak - od połudzić ‘zwodzić, oszukiwać’.

    Połudzień - od południe ‘połowa, środek dnia’.

    Poług - od położyć; od połóg.

    Połujan - od pół + imię Jan.

    Połujancewicz - od pół + imię Jan.

    Połujanko - od pół + imię Jan.

    Połujanow - od pół + imię Jan.

    Połujanowski - od pół + imię Jan.

    Połujanów - od pół + imię Jan.

    Połujańczyk - od pół + imię Jan.

    Połujański - od pół + imię Jan.

    Połujczyk - od połuja ‘dań miodowa, tj. połowa miodu oddana dziedzicowi’.

    Połujko - od połuja ‘dań miodowa, tj. połowa miodu oddana dziedzicowi’.

    Połukard - od imienia Polikarp. Imię pochodzenia greckiego Polykarpos, od polý ‘dużo, wiele’ i karpós ‘owoc, płód’, do łacińskiego przejęte jako Polyparcarpus. W Polsce notowane od XIII wieku, też jako Poilikart.

    Połukopek - 1422 od półkopek ‘połowa kopy, 30 sztuk’.

    Połukord - od imienia Polikarp. Imię pochodzenia greckiego Polykarpos, od polý ‘dużo, wiele’ i karpós ‘owoc, płód’, do łacińskiego przejęte jako Polyparcarpus. W Polsce notowane od XIII wieku, też jako Poilikart.

    Połukort - od imienia Polikarp. Imię pochodzenia greckiego Polykarpos, od polý ‘dużo, wiele’ i karpós ‘owoc, płód’, do łacińskiego przejęte jako Polyparcarpus. W Polsce notowane od XIII wieku, też jako Poilikart.

    Połukoszek - od półkoszek ‘połowa kosza wyścielającego wnętrze wozu’.

    Połukoszka - od półkoszek ‘połowa kosza wyścielającego wnętrze wozu’.

    Połukoszko - od półkoszek ‘połowa kosza wyścielającego wnętrze wozu’.

    Połukoza - 1425 zapewne od nazwy herbu, ta od pół + koza ‘na wpół koza’: Półkozic; nazwa heraldyczna.

    Połukozic - 1470-80 zapewne od nazwy herbu, ta od pół + koza ‘na wpół koza’: Półkozic; nazwa heraldyczna.

    Połum - od staropolskiego połomić ‘połamać’; też liczne nazwy miejscowe Połom.

    Połumacek - od staropolskiego połomić ‘połamać’; też liczne nazwy miejscowe Połom.

    Połupan - od półpanek ‘człowiek udający pana’.

    Połusytek - od połu- + syty, półsyty ‘prawie najedzony, w połowie syty’.

    Połuszanczyk - od nazwy miasta Połusz (KrW), Połuszyn, Polusin (konińskie, gmina Świnice Warckie).

    Połuszańczyk - od nazwy miasta Połusz (KrW), Połuszyn, Polusin (konińskie, gmina Świnice Warckie).

    Połuszański - od nazwy miasta Połusz (KrW), Połuszyn, Polusin (konińskie, gmina Świnice Warckie).

    Połutyński - od nazwy miejscowej Politanice (część Bełchatowa; piotrkowskie).

    Połydniowa, ż. - 1499 od południe ‘połowa, środek dnia’.

    Połyga - od pałyga ‘wzgórze’.

    Połygacz - od pałyga ‘wzgórze’.

    Połygiewicz - od pałyga ‘wzgórze’.

    Połyko - od imienia Polikarp. Imię pochodzenia greckiego Polykarpos, od polý ‘dużo, wiele’ i karpós ‘owoc, płód’, do łacińskiego przejęte jako Polyparcarpus. W Polsce notowane od XIII wieku, też jako Poilikart.

    Połys - od policzyć ‘pogorszyc się, zmarnieć’.

    Połysiewicz - od policzyć ‘pogorszyc się, zmarnieć’.

    Połysiński - od policzyć ‘pogorszyc się, zmarnieć’.

    Połyska - od policzyć ‘pogorszyc się, zmarnieć’.

    Połysz - od policzyć ‘pogorszyc się, zmarnieć’.

    Połyszko - od policzyć ‘pogorszyc się, zmarnieć’.

    Połyś - od policzyć ‘pogorszyc się, zmarnieć’.

    Poływka - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Poływko - od polewka, poliwka ‘rodzaj zupy’, polewać, poliwać.

    Połzoń - od pełzać ‘czołgać się, sunąć’.

    Połzowski - od pełzać ‘czołgać się, sunąć’.

    Połzun - od pełzać ‘czołgać się, sunąć’.

    Połzunow - od pełzać ‘czołgać się, sunąć’.

    Połzunów - od pełzać ‘czołgać się, sunąć’.

    Poma - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Pomacha - od pomachać.

    Pomacho - od pomachać.

    Pomada - od pomada ‘rodzaj kosmetyku’.

    Pomadowski - od pomada ‘rodzaj kosmetyku’.

    Pomaga - od pomagać.

    Pomagalski - od pomagać.

    Pomagała - 1472 od pomagać.

    Pomager - od pomagać.

    Pomagiel - od pomagać.

    Pomagier - od pomagać.

    Pomagierski - od pomagać.

    Pomagiew - od pomagać.

    Pomagruk - od pomagać.

    Pomagrzak - od pomagać.

    Pomajda - od pomajdać.

    Pomakalski - od pomykać ‘biec, przemieszczać się szybko’.

    Pomakała - od pomykać ‘biec, przemieszczać się szybko’.

    Pomala - od pomału ‘wolno’.

    Pomalejko - od pomału ‘wolno’ (od pomaleńku).

    Pomała - od pomału ‘wolno’.

    Pomałecki - od pomału ‘wolno’.

    Pomałko - od pomału ‘wolno’.

    Pomałubogat - 1398 od pomału ‘wolno’.

    Poman - od pomana ‘zły duch, szkarada’.

    Pomana - od pomana ‘zły duch, szkarada’.

    Pomanek - od pomana ‘zły duch, szkarada’.

    Pomaniec - od pomana ‘zły duch, szkarada’.

    Pomanowicz - od pomana ‘zły duch, szkarada’.

    Pomanowski - 1583 od nazwy miejscowej Pomianowo (kilka wsi) lub od pomana ‘zły duch, szkarada’.

    Pomańczyk - od pomana ‘zły duch, szkarada’.

    Pomański - od pomana ‘zły duch, szkarada’.

    Pomaranek - od pomarańcz, może też od niemieckiego Pomaranz ‘mieszkaniec Pomorza Zachodniego’.

    Pomaraniec - od pomarańcz, może też od niemieckiego Pomaranz ‘mieszkaniec Pomorza Zachodniego’.

    Pomaranik - od pomarańcz, może też od niemieckiego Pomaranz ‘mieszkaniec Pomorza Zachodniego’.

    Pomaraniuk - od pomarańcz, może też od niemieckiego Pomaranz ‘mieszkaniec Pomorza Zachodniego’.

    Pomaranski - od pomarańcz, może też od niemieckiego Pomaranz ‘mieszkaniec Pomorza Zachodniego’.

    Pomarańcz - od pomarańcz, może też od niemieckiego Pomaranz ‘mieszkaniec Pomorza Zachodniego’.

    Pomarańczewski - od pomarańcz, może też od niemieckiego Pomaranz ‘mieszkaniec Pomorza Zachodniego’.

    Pomarański - od pomarańcz, może też od niemieckiego Pomaranz ‘mieszkaniec Pomorza Zachodniego’.

    Pomarenic - od pomarańcz, może też od niemieckiego Pomaranz ‘mieszkaniec Pomorza Zachodniego’.

    Pomarenko - od pomarać ‘powalać, pobrukać’.

    Pomarkiewicz - od pomarać ‘powalać, pobrukać’.

    Pomarski - od pomarać ‘powalać, pobrukać’.

    Pomaryński - od pomarać ‘powalać, pobrukać’.

    Pomarzański - od pomarać ‘powalać, pobrukać’.

    Pomarzyński - od pomarać ‘powalać, pobrukać’.

    Pomaski - 1559 od nazwy miejscowej Pomaski (ostrołęckie, gmina Szelków).

    Pomastowski - od pomaścić, pomaszczać.

    Pomaszczyk - od pomaścić, pomaszczać.

    Pomaz - od pomazać ‘uroczyście namaścić’.

    Pomazan - od pomazać ‘uroczyście namaścić’; od pomazany ‘namaszczony’.

    Pomazana - od pomazać ‘uroczyście namaścić’; od pomazany ‘namaszczony’.

    Pomazanek - od pomazać ‘uroczyście namaścić’; od pomazany ‘namaszczony’.

    Pomazanka - od pomazać ‘uroczyście namaścić’; od pomazany ‘namaszczony’.

    Pomazanko - od pomazać ‘uroczyście namaścić’; od pomazany ‘namaszczony’.

    Pomazanów - od pomazać ‘uroczyście namaścić’; od pomazany ‘namaszczony’.

    Pomazany - od pomazać ‘uroczyście namaścić’; od pomazany ‘namaszczony’.

    Pomazański - od pomazać ‘uroczyście namaścić’; od pomazany ‘namaszczony’.

    Pomazek - 1499 od pomazać ‘uroczyście namaścić’.

    Pomczek - od pomek ‘rodzaj sideł na ptaki’.

    Pomczewski - od pomek ‘rodzaj sideł na ptaki’.

    Pomczyk - od pomek ‘rodzaj sideł na ptaki’.

    Pomczyński - od pomek ‘rodzaj sideł na ptaki’.

    Pomder - od niemieckiej nazwy osobowej Ponder, ta od średnio-wysoko-niemieckiego phender, phander ‘komornik, egzekutor’.

    Pomdranik - od niemieckiej nazwy osobowej Ponder, ta od średnio-wysoko-niemieckiego phender, phander ‘komornik, egzekutor’.

    Pomdraniuk - od niemieckiej nazwy osobowej Ponder, ta od średnio-wysoko-niemieckiego phender, phander ‘komornik, egzekutor’.

    Pomećko - od pomieć ‘pokos’ lub od pomiecić ‘’zrumienić’, pomieciny ‘śmieci’.

    Pomek - od pomek ‘rodzaj sideł na ptaki’.

    Pomeranc - od pomarańcz, może też od niemieckiego Pomaranz ‘mieszkaniec Pomorza Zachodniego’.

    Pomeranek - od pomarańcz, może też od niemieckiego Pomaranz ‘mieszkaniec Pomorza Zachodniego’.

    Pomeraniec - od pomarańcz, może też od niemieckiego Pomaranz ‘mieszkaniec Pomorza Zachodniego’.

    Pomeranz - od pomarańcz, może też od niemieckiego Pomaranz ‘mieszkaniec Pomorza Zachodniego’.

    Pomerański - od pomarańcz, może też od niemieckiego Pomaranz ‘mieszkaniec Pomorza Zachodniego’.

    Pomerenka - od pomarańcz, może też od niemieckiego Pomaranz ‘mieszkaniec Pomorza Zachodniego’.

    Pomerenke - od pomarańcz, może też od niemieckiego Pomaranz ‘mieszkaniec Pomorza Zachodniego’.

    Pomerenko - od pomarańcz, może też od niemieckiego Pomaranz ‘mieszkaniec Pomorza Zachodniego’.

    Pomereńko - od pomarańcz, może też od niemieckiego Pomaranz ‘mieszkaniec Pomorza Zachodniego’.

    Pomerka - 1419 od nazwy regionu Pomorze.

    Pomerynko - od pomarańcz, może też od niemieckiego Pomaranz ‘mieszkaniec Pomorza Zachodniego’.

    Pomezański - 1610 od nazwy regionu Pomezania (część dawnych Prus Wschodnich).

    Pomężański - od pomazać ‘uroczyście namaścić’; od pomazany ‘namaszczony’.

    Pomian - 1391 od staropolskiego pomian ‘hasło, godło’ lub od nazwy herbu Pomian.

    Pomianek - 1476 od staropolskiego pomian ‘hasło, godło’ lub od nazwy herbu Pomian.

    Pomiankiewicz - od staropolskiego pomian ‘hasło, godło’ lub od nazwy herbu Pomian.

    Pomiankowski - od staropolskiego pomian ‘hasło, godło’ lub od nazwy herbu Pomian.

    Pomianowicz - od staropolskiego pomian ‘hasło, godło’ lub od nazwy herbu Pomian.

    Pomianowski - 1764 od nazwy miejscowej Pomianowo (kilka wsi).

    Pomiarski - od pomierzyć ‘zmierzyć’, może też od pomierać ‘’umrzeć, umierać’.

    Pomiarowski - od pomierzyć ‘zmierzyć’, może też od pomierać ‘’umrzeć, umierać’.

    Pomiarz - od pomierzyć ‘zmierzyć’, może też od pomierać ‘’umrzeć, umierać’.

    Pomiarzowski - od pomierzyć ‘zmierzyć’, może też od pomierać ‘’umrzeć, umierać’.

    Pomichowski - od nazwy miejscowej Pomiechowo (warszawskie, gmina Pomiechówek).

    Pomiechowski - od nazwy miejscowej Pomiechowo (warszawskie, gmina Pomiechówek).

    Pomieciński - od nazwy miejscowej Pomieczyno (gdańskie, gmina Przodkowo).

    Pomiecko - od pomieć ‘pokos’ lub od pomiecić ‘’zrumienić’, pomieciny ‘śmieci’.

    Pomieczyński - od nazwy miejscowej Pomieczyno (gdańskie, gmina Przodkowo).

    Pomiećko - od pomieć ‘pokos’ lub od pomiecić ‘’zrumienić’, pomieciny ‘śmieci’.

    Pomielnicza - od po + miel, por. miałki, mielić, mleć.

    Pomielniczy - od po + miel, por. miałki, mielić, mleć.

    Pomielnik - od po + miel, por. miałki, mielić, mleć; od pomielnik ‘pies’.

    Pomiełko - od po + miel, por. miałki, mielić, mleć.

    Pomiełło - od po + miel, por. miałki, mielić, mleć.

    Pomiełłowski - od po + miel, por. miałki, mielić, mleć.

    Pomieniecki - od staropolskiego pomian ‘hasło, godło’ lub od nazwy herbu Pomian.

    Pomienkiewicz - od staropolskiego pomian ‘hasło, godło’ lub od nazwy herbu Pomian.

    Pomieński - od staropolskiego pomian ‘hasło, godło’ lub od nazwy herbu Pomian, też od nazwy miejscowej Pomiany (kilka wsi).

    Pomiera - od pomierzyć ‘zmierzyć’, może też od pomierać ‘’umrzeć, umierać’.

    Pomieraniec - od pomarańcz, może też od niemieckiego Pomaranz ‘mieszkaniec Pomorza Zachodniego’.

    Pomierczyk - od pomierzyć ‘zmierzyć’, może też od pomierać ‘’umrzeć, umierać’.
    Od pomierzyć ‘zmierzyć’, może też od pomierać ‘’umrzeć, umierać’ i - inf. anonim 

    Pomierna - od pomierny ‘wymierny, wstrzemięźliwy’.

    Pomierniak - 1678 od pomierzyć ‘zmierzyć’, może też od pomierać ‘’umrzeć, umierać’.

    Pomierny - 1683 od pomierny ‘wymierny, wstrzemięźliwy’.

    Pomierski - 1500 od nazwy miejscowej Pomierki (olsztyńskie, gmina Lubawa).

    Pomieszcz - od pomieszczać, pomieścić ‘zmieścić, ulokować’.

    Pomieszczyk - od pomieszczać, pomieścić ‘zmieścić, ulokować’.

    Pomietlak - od pomiotło ‘rodzaj miotły’.

    Pomietlarz - od pomiotło ‘rodzaj miotły’.

    Pomietlorz - (Śl) od pomiotło ‘rodzaj miotły’.

    Pomietła - od pomiotło ‘rodzaj miotły’.

    Pomietło - 1572 od pomiotło ‘rodzaj miotły’.

    Pomietłowski - od pomiotło ‘rodzaj miotły’.

    Pomiętlarz - od pomiotło ‘rodzaj miotły’.

    Pomiętło - od pomiotło ‘rodzaj miotły’.

    Pomijalski - od staropolskiego pomian ‘hasło, godło’ lub od nazwy herbu Pomian.

    Pomijan - od staropolskiego pomian ‘hasło, godło’ lub od nazwy herbu Pomian.

    Pomikła - od staropolskiego poniknąć ‘osłabnąć, ustać, zniknąć’, ponik ‘podziemne koryto rzeki’.

    Pomikło - od staropolskiego poniknąć ‘osłabnąć, ustać, zniknąć’, ponik ‘podziemne koryto rzeki’.

    Pomikły - od staropolskiego poniknąć ‘osłabnąć, ustać, zniknąć’, ponik ‘podziemne koryto rzeki’.

    Pomikwia - od staropolskiego poniknąć ‘osłabnąć, ustać, zniknąć’, ponik ‘podziemne koryto rzeki’.

    Pomin - od pominąć ‘opuścić, pomijać’.

    Pominiak - od pominąć ‘opuścić, pomijać’.

    Pominikiewicz - od pominąć ‘opuścić, pomijać’.

    Pominikowski - od pominąć ‘opuścić, pomijać’.

    Pominkiewicz - od pominąć ‘opuścić, pomijać’.

    Pomińczuk - od pominąć ‘opuścić, pomijać’.

    Pomińkiewicz - od pominąć ‘opuścić, pomijać’.

    Pomiński - od pominąć ‘opuścić, pomijać’.

    Pomiotło - 1569 od pomiotło ‘rodzaj miotły’.

    Pomir - od pomierzyć ‘zmierzyć’, może też od pomierać ‘’umrzeć, umierać’.

    Pomirczy - od pomierzyć ‘zmierzyć’, może też od pomierać ‘’umrzeć, umierać’.

    Pomirko - od pomierzyć ‘zmierzyć’, może też od pomierać ‘’umrzeć, umierać’.

    Pomiro - od pomierzyć ‘zmierzyć’, może też od pomierać ‘’umrzeć, umierać’.

    Pomirowski - od pomierzyć ‘zmierzyć’, może też od pomierać ‘’umrzeć, umierać’.

    Pomirski - od nazwy miejscowej Pomierki (olsztyńskie, gmina Lubawa).

    Pomirski - od pomierzyć ‘zmierzyć’, może też od pomierać ‘’umrzeć, umierać’.

    Pomjan - od staropolskiego pomian ‘hasło, godło’ lub od nazwy herbu Pomian.

    Pommeranz - od nazwy regionu Pomorze.

    Pommerenke - od nazwy regionu Pomorze.

    Pomnik - od pomnik ‘monument, zabytek’.

    Pomnikiewicz - od pomnik ‘monument, zabytek’.

    Pomnikowa - od pomnik ‘monument, zabytek’.

    Pomnikowy - od pomnik ‘monument, zabytek’.

    Pomocha - od pomachać.

    Pomochaczi - od pomachać.

    Pomocki - od pomocnik ‘ten, który pomaga’.

    Pomocnik - 1619 od pomocnik ‘ten, który pomaga’.

    Pomocno - 1375 od pomocnik ‘ten, który pomaga’.

    Pomogier - od pomagać.

    Pomogierski - od pomagać.

    Pomohaczi - od pomachać.

    Pomojda - (Śl) od pomajdać.

    Pomoła - od pomału ‘wolno’.

    Pomonicki - od pomana ‘zły duch, szkarada’.

    Pomonicz - od pomana ‘zły duch, szkarada’.

    Pomoranz - od niemieckiego Pomaranz ‘mieszkaniec Pomorza Zachodniego).

    Pomorański - od nazwy regionu Pomorze.

    Pomorc - 1274 (Pom) od nazwy regionu Pomorze.

    Pomorca - 1275 (Pom) od nazwy regionu Pomorze.

    Pomorecki - od nazwy regionu Pomorze.

    Pomorenko - od nazwy regionu Pomorze.

    Pomorin - od nazwy regionu Pomorze.

    Pomorka - 1346 od nazwy regionu Pomorze.

    Pomorkiewicz - od nazwy regionu Pomorze.

    Pomorski - 1387 od nazw miejscowych typu Pomorze, Pomorzany.

    Pomoryn - od nazwy regionu Pomorze.

    Pomorynko - od nazwy regionu Pomorze.

    Pomoryń - od nazwy regionu Pomorze.

    Pomorzanowski - 1497 od nazwy miejscowej Pomorzany (kilka wsi) lub od nazwy miejscowej Pomorzanowice, dziś Pomarzanowice (poznańskie, gmina Pobiedziska).

    Pomorzański - 1398 od nazwy miejscowej Pomorzany (kilka wsi).

    Pomorzeński - 1398 od nazwy miejscowej Pomorzany (kilka wsi).

    Pomorzewic - 1335 (Pom) od nazwy regionu Pomorze.

    Pomorzewski - od nazwy regionu Pomorze.

    Pomorzyc - 1335 (Pom) od nazwy regionu Pomorze.

    Pomorzyn - od nazwy regionu Pomorze.

    Pomorzyński - od nazwy regionu Pomorze.

    Pomostowski - od pomost, pomościć, pomoszczenie.

    Pomoszczyński - od pomost, pomościć, pomoszczenie.

    Pomozan - od nazwy regionu Pomorze.

    Pomp - od pompa ‘przyrząd do tłoczenia płynów’, też ‘wspaniałość, okazałość’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pompe.

    Pompa - od pompa ‘przyrząd do tłoczenia płynów’, też ‘wspaniałość, okazałość’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pompe.

    Pompacki - od pompa ‘przyrząd do tłoczenia płynów’, też ‘wspaniałość, okazałość’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pompe.

    Pompala - od pompa ‘przyrząd do tłoczenia płynów’, też ‘wspaniałość, okazałość’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pompe.

    Pompalski - od pompa ‘przyrząd do tłoczenia płynów’, też ‘wspaniałość, okazałość’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pompe.

    Pompała - od pompa ‘przyrząd do tłoczenia płynów’, też ‘wspaniałość, okazałość’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pompe.

    Pomparski - od niemieckiej nazwy osobowej Pomper, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pumpen ‘kuć; tłuc, klepać; spadać z hałasem’.

    Pompe - 1431 od pompa ‘przyrząd do tłoczenia płynów’, też ‘wspaniałość, okazałość’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pompe.

    Pompecki - od pompa ‘przyrząd do tłoczenia płynów’, też ‘wspaniałość, okazałość’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pompe.

    Pompek - od pompa ‘przyrząd do tłoczenia płynów’, też ‘wspaniałość, okazałość’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pompe.

    Pomper - od niemieckiej nazwy osobowej Pomper, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pumpen ‘kuć; tłuc, klepać; spadać z hałasem’.

    Pomperski - od niemieckiej nazwy osobowej Pomper, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pumpen ‘kuć; tłuc, klepać; spadać z hałasem’.

    Pompetzki - (Pom) od pompa ‘przyrząd do tłoczenia płynów’, też ‘wspaniałość, okazałość’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pompe.

    Pompka - od pompa ‘przyrząd do tłoczenia płynów’, też ‘wspaniałość, okazałość’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pompe.

    Pompołowicz - od pompa ‘przyrząd do tłoczenia płynów’, też ‘wspaniałość, okazałość’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pompe.

    Pomporowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Pomper, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pumpen ‘kuć; tłuc, klepać; spadać z hałasem’.

    Pompowski - od pompa ‘przyrząd do tłoczenia płynów’, też ‘wspaniałość, okazałość’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pompe.

    Pomprowicz - od niemieckiej nazwy osobowej Pomper, ta od średnio-wysoko-niemieckiego pumpen ‘kuć; tłuc, klepać; spadać z hałasem’.

    Pompuch - od pampuch, pańpuch, pępuch ‘rodzaj pączka, racuch’.

    Pompuszko - od pampuch, pańpuch, pępuch ‘rodzaj pączka, racuch’.

    Pomrocki - od pomrów ‘robactwo, poczwarki chrabąszcza’.

    Pomrowicz - od pomrów ‘robactwo, poczwarki chrabąszcza’.

    Pomrów - od pomrów ‘robactwo, poczwarki chrabąszcza’.

    Pomsta - 1416 od pomsta ‘odwet’.

    Pomstowski - od pomsta ‘odwet’.

    Pomulak - od pamuła, famuła ‘rodzaj potrawy, służący’.

    Pomuła - od pamuła, famuła ‘rodzaj potrawy, służący’.

    Pomyka - od pomykać ‘biec, przemieszczać się szybko’.

    Pomykacz - 1601 od pomykać ‘biec, przemieszczać się szybko’.

    Pomykaczyk - 1609 od pomykać ‘biec, przemieszczać się szybko’.

    Pomykadło - 1408 od pomykać ‘biec, przemieszczać się szybko’.

    Pomykaj - od pomykać ‘biec, przemieszczać się szybko’.

    Pomykajczyk - od pomykać ‘biec, przemieszczać się szybko’.

    Pomykala - od pomykać ‘biec, przemieszczać się szybko’.

    Pomykalski - od pomykać ‘biec, przemieszczać się szybko’.

    Pomykał - 1733 od pomykać ‘biec, przemieszczać się szybko’.

    Pomykała - 1485 od pomykać ‘biec, przemieszczać się szybko’.

    Pomykałka - 1723 od pomykać ‘biec, przemieszczać się szybko’.

    Pomykałło - od pomykać ‘biec, przemieszczać się szybko’.

    Pomykało - od pomykać ‘biec, przemieszczać się szybko’.

    Pomykol - (Śl) od pomykać ‘biec, przemieszczać się szybko’.

    Pomykoł - (Śl) od pomykać ‘biec, przemieszczać się szybko’.

    Pomyłka - od pomyłka.

    Pomyłko - od pomyłka.

    Pomyło - od pomylić ‘przekręcić, zbić z tropu’.

    Pomża - od pomżyć ‘(o deszczu) popadać drobno; pomrużyć oczyma’; pomarzyć’.

    Pomżalski - od pomżyć ‘(o deszczu) popadać drobno; pomrużyć oczyma’; pomarzyć’.

    Pona - od pan lub od imienia Pankracy.

    Ponachajba - od ukraińskiego ponahajbo ‘pomagaj Bóg, niech Bóg pomaga’.

    Ponachajbo - od ukraińskiego ponahajbo ‘pomagaj Bóg, niech Bóg pomaga’.

    Ponagajbo - od ukraińskiego ponahajbo ‘pomagaj Bóg, niech Bóg pomaga’.

    Ponahajba - od ukraińskiego ponahajbo ‘pomagaj Bóg, niech Bóg pomaga’.

    Ponahejba - od ukraińskiego ponahajbo ‘pomagaj Bóg, niech Bóg pomaga’.

    Ponal - od pan lub od imienia Pankracy.

    Ponałka - od pan lub od imienia Pankracy.

    Ponanta - od ponęta ‘przynęta’, ponęcić ‘zachęcić’.

    Ponantowski - od ponęta ‘przynęta’, ponęcić ‘zachęcić’.

    Ponar - od niemieckiej nazw osobowych Panar, Paner, te od imienia złożonego Banhart; lub od niemieckiej nazwy osobowej Pöner.

    Ponarad - od niemieckiej nazw osobowych Panar, Paner, te od imienia złożonego Banhart; lub od niemieckiej nazwy osobowej Pöner.

    Ponaratt - od niemieckiej nazw osobowych Panar, Paner, te od imienia złożonego Banhart; lub od niemieckiej nazwy osobowej Pöner.

    Ponard - od niemieckiej nazw osobowych Panar, Paner, te od imienia złożonego Banhart; lub od niemieckiej nazwy osobowej Pöner.

    Ponarowski - od niemieckiej nazw osobowych Panar, Paner, te od imienia złożonego Banhart; lub od niemieckiej nazwy osobowej Pöner.

    Ponarski - od niemieckiej nazw osobowych Panar, Paner, te od imienia złożonego Banhart; lub od niemieckiej nazwy osobowej Pöner.

    Ponata - od ponęta ‘przynęta’, ponęcić ‘zachęcić’.

    Ponc - od poncz, też pończ, puncz ‘goracy napój z alkoholu i herbaty’.

    Poncak - od poncz, też pończ, puncz ‘goracy napój z alkoholu i herbaty’.

    Ponce - od poncz, też pończ, puncz ‘goracy napój z alkoholu i herbaty’.

    Ponceleusz - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Ponceliusz - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Poncelus - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Poncelusz - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Poncewicz - od poncz, też pończ, puncz ‘goracy napój z alkoholu i herbaty’.

    Ponch - od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Ponchala - od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Ponchała - od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Ponciło - od poncz, też pończ, puncz ‘goracy napój z alkoholu i herbaty’.

    Poncyleusz - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Poncyliusz - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Poncyljusz - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Poncylyusz - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Poncza - od poncz, też pończ, puncz ‘goracy napój z alkoholu i herbaty’.

    Ponczak - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Ponczak - od poncz, też pończ, puncz ‘goracy napój z alkoholu i herbaty’.

    Ponczek - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Ponczenko - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Ponczenko - od poncz, też pończ, puncz ‘goracy napój z alkoholu i herbaty’.

    Ponczk - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Ponczko - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Ponczko - od poncz, też pończ, puncz ‘goracy napój z alkoholu i herbaty’.

    Ponczkowski - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Ponczkowski - od poncz, też pończ, puncz ‘goracy napój z alkoholu i herbaty’.

    Ponczocha - od pończocha ‘częśćubioru okrywająca nogę’.

    Ponczoszek - od pończocha ‘częśćubioru okrywająca nogę’.

    Ponczykowski - od poncz, też pończ, puncz ‘goracy napój z alkoholu i herbaty’.

    Ponczyn - od poncz, też pończ, puncz ‘goracy napój z alkoholu i herbaty’.

    Ponczyński - od poncz, też pończ, puncz ‘goracy napój z alkoholu i herbaty’.

    Ponda - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Pondak - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Pondala - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Pondaliński - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Pondek - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Pondel - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Pondela - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Ponder - od niemieckiej nazwy osobowej Ponder, ta od średnio-wysoko-niemieckiego phender, phander ‘komornik, egzekutor’.

    Pondera - od niemieckiej nazwy osobowej Ponder, ta od średnio-wysoko-niemieckiego phender, phander ‘komornik, egzekutor’.

    Pondlowski - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Pondo - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Pondrak - od niemieckiej nazwy osobowej Ponder, ta od średnio-wysoko-niemieckiego phender, phander ‘komornik, egzekutor’.

    Pondyk - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Pondziak - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Pondziej - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Pondzioch - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Ponejko - od pan lub od imienia Pankracy.

    Ponek - od pan lub od imienia Pankracy.

    Poneliusz - od imienia Pantelemon, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pantelémon, od pan, pantós ‘cały, wszystek’ + élémon ‘miłosierny, litościwy’.

    Ponenta - od ponęta ‘przynęta’, ponęcić ‘zachęcić’.

    Poneta - od ponęta ‘przynęta’, ponęcić ‘zachęcić’.

    Ponęta - od ponęta ‘przynęta’, ponęcić ‘zachęcić’.

    Ponfil - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Ponfilenko - od imienia Pamfil, używanego w Kościele prawosławnym, to od greckiego Pamphilos, a to od pamphilos ‘bardzo lubiany, bardzo miły’.

    Pongowski - od nazw miejscowych Pągów, Pęgów (kilka wsi).

    Pongratz - od imienia Pankracy.Imię, notowane w Polsce od XIII wieku, pochodzi od łacińskiego Pancratius, to od greckiego Pankratios, od pankrátes ‘wszechmogący, zwycięski’. W staropolszczyźnie odnotowano formy Pankrac, Pangrac, Pankrat.

    Poni - od pan lub od imienia Pankracy.

    Poniak - od pan lub od imienia Pankracy.

    Poniakowski - od pan lub od imienia Pankracy.

    Poniat - 1136 od poniecić (niepoświadczone), podniecić, od wschodniosłowiańskiego poniat ‘zrozumieć’.

    Poniateńko - od poniecić (niepoświadczone), podniecić, od wschodniosłowiańskiego poniat ‘zrozumieć’.

    Poniatko - 1528 od poniecić (niepoświadczone), podniecić, od wschodniosłowiańskiego poniat ‘zrozumieć’.

    Poniatowicz - od poniecić (niepoświadczone), podniecić, od wschodniosłowiańskiego poniat ‘zrozumieć’.

    Poniatowski - 1430 od nazw miejscowych typu Poniatów, Poniatowice, Poniaty.

    Poniatyszyn - od poniecić (niepoświadczone), podniecić, od wschodniosłowiańskiego poniat ‘zrozumieć’.

    Ponic - 1405 od nazwy miasta Poniec, dawniej Ponic (leszczyńskie).

    Ponichowski - od nazwy miejscowej Pomiechowo (warszawskie, gmina Pomiechówek).

    Ponicki - 1438 od nazwy miasta Poniec, dawniej Ponic (leszczyńskie).

    Ponicz - od pan lub od imienia Pankracy.

    Ponicznik - od pan lub od imienia Pankracy.

    Poniczyszyn - od pan lub od imienia Pankracy.

    Poniec - 1388 od nazwy miasta Poniec, dawniej Ponic (leszczyńskie).

    Poniecki - 1386 od nazwy miasta Poniec, dawniej Ponic (leszczyńskie).

    Ponieczak - 1741 od nazwy miasta Poniec, dawniej Ponic (leszczyńskie).

    Poniećko - od pomieć ‘pokos’ lub od pomiecić ‘’zrumienić’, pomieciny ‘śmieci’.

    Poniedziałek - od poniedziałek ‘pierwszy dzień tygodnia’.

    Poniedziela - od poniedziałek ‘pierwszy dzień tygodnia’.

    Poniedzielnik - od poniedziałek ‘pierwszy dzień tygodnia’.

    Poniedzielski - od poniedziałek ‘pierwszy dzień tygodnia’.

    Poniedziełko - od poniedziałek ‘pierwszy dzień tygodnia’.

    Poniedziłek - (Śl) od poniedziałek ‘pierwszy dzień tygodnia’.

    Poniekwicki - od staropolskiego poniknąć ‘osłabnąć, ustać, zniknąć’, ponik ‘podziemne koryto rzeki’.

    Poniewarz - od ponieważyć ‘znieważać’.

    Poniewasz - od ponieważyć ‘znieważać’.

    Poniewaś - od ponieważyć ‘znieważać’.

    Poniewazik - od ponieważyć ‘znieważać’.

    Poniewaź - od ponieważyć ‘znieważać’.

    Ponieważ - od ponieważyć ‘znieważać’.

    Poniewiara - od poniewierać się ‘tułać się’.

    Poniewiera - od poniewierać się ‘tułać się’.

    Poniewierka - od poniewierać się ‘tułać się’, od poniewierka.

    Poniewierko - od poniewierać się ‘tułać się’.

    Poniewiero - od poniewierać się ‘tułać się’.

    Poniewierski - od poniewierać się ‘tułać się’; może też od nazwy miasta Poniewież (Żmudź).

    Poniewierza - od poniewierać się ‘tułać się’.

    Poniewira - od poniewierać się ‘tułać się’.

    Poniewirka - od poniewierać się ‘tułać się’.

    Poniewirski - od poniewierać się ‘tułać się’.

    Poniewirza - od poniewierać się ‘tułać się’.

    Ponik - od staropolskiego poniknąć ‘osłabnąć, ustać, zniknąć’, ponik ‘podziemne koryto rzeki’.

    Ponika - od staropolskiego poniknąć ‘osłabnąć, ustać, zniknąć’, ponik ‘podziemne koryto rzeki’.

    Ponikiew - od staropolskiego poniknąć ‘osłabnąć, ustać, zniknąć’, ponik ‘podziemne koryto rzeki’.

    Ponikiewicz - 1786 od staropolskiego poniknąć ‘osłabnąć, ustać, zniknąć’, ponik ‘podziemne koryto rzeki’.

    Ponikiewski - 1470 od nazwy miejscowej Ponikiew (ostrołęckie, gmina Goworowo).

    Ponikiewski - od staropolskiego poniknąć ‘osłabnąć, ustać, zniknąć’, ponik ‘podziemne koryto rzeki’.

    Poniklewski - od staropolskiego poniknąć ‘osłabnąć, ustać, zniknąć’, ponik ‘podziemne koryto rzeki’.

    Ponikła - od staropolskiego poniknąć ‘osłabnąć, ustać, zniknąć’, ponik ‘podziemne koryto rzeki’.

    Ponikło - od staropolskiego poniknąć ‘osłabnąć, ustać, zniknąć’, ponik ‘podziemne koryto rzeki’.

    Ponikły - od staropolskiego poniknąć ‘osłabnąć, ustać, zniknąć’, ponik ‘podziemne koryto rzeki’.

    Ponikowiak - od staropolskiego poniknąć ‘osłabnąć, ustać, zniknąć’, ponik ‘podziemne koryto rzeki’.

    Ponikowicki - od staropolskiego poniknąć ‘osłabnąć, ustać, zniknąć’, ponik ‘podziemne koryto rzeki’.

    Ponikowicz - od staropolskiego poniknąć ‘osłabnąć, ustać, zniknąć’, ponik ‘podziemne koryto rzeki’.

    Ponikowski - od staropolskiego poniknąć ‘osłabnąć, ustać, zniknąć’, ponik ‘podziemne koryto rzeki’.

    Ponikwa - XIV wiek od staropolskiego poniknąć ‘osłabnąć, ustać, zniknąć’, ponik ‘podziemne koryto rzeki’.

    Ponikwia - od staropolskiego poniknąć ‘osłabnąć, ustać, zniknąć’, ponik ‘podziemne koryto rzeki’.

    Ponikwicki - od staropolskiego poniknąć ‘osłabnąć, ustać, zniknąć’, ponik ‘podziemne koryto rzeki’.

    Ponimasz - od ponieważyć ‘znieważać’.

    Ponimaż - od ponieważyć ‘znieważać’.

    Poniński - 1598 od nazwy miejscowej Ponin (leszczyńskie, gmina Kościan).

    Poniowierski - od poniewierać się ‘tułać się’.

    Ponisz - od poniżyć ‘upokorzyć’, poniż ‘poniżej, w dole’.

    Poniszeski - od nazwy miejscowej Poniszowice (katowickie, gmina Rudzieniec).

    Poniszewski - od nazwy miejscowej Poniszowice (katowickie, gmina Rudzieniec).

    Poniszko - od poniżyć ‘upokorzyć’, poniż ‘poniżej, w dole’.

    Poniszowski - od nazwy miejscowej Poniszowice (katowickie, gmina Rudzieniec).

    Ponitka - od po + nitka, nić, ponit ‘część maszyny tkackiej’.

    Ponitko - od po + nitka, nić, ponit ‘część maszyny tkackiej’.

    Ponitowski - od po + nitka, nić, ponit ‘część maszyny tkackiej’.

    Poniuchno - od poniuchać ‘powąchać’.

    Poniwiera - od poniewierać się ‘tułać się’.

    Poniwierski - od poniewierać się ‘tułać się’.

    Poniż - od poniżyć ‘upokorzyć’, poniż ‘poniżej, w dole’.

    Poniża - od poniżyć ‘upokorzyć’, poniż ‘poniżej, w dole’.

    Poniżniak - od poniżyć ‘upokorzyć’, poniż ‘poniżej, w dole’.

    Poniżnik - od poniżyć ‘upokorzyć’, poniż ‘poniżej, w dole’.

    Poniży - od poniżyć ‘upokorzyć’, poniż ‘poniżej, w dole’.

    Poniżyński - od poniżyć ‘upokorzyć’, poniż ‘poniżej, w dole’.

    Ponk - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Ponka - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Ponkała - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Ponkało - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Ponke - (Pom) od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Ponkiewicz - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Ponkowicz - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Ponkowski - od pęk ‘wiązka’, pęczek, pękać, od imion złożonych typu Pękosław.

    Ponol - od pan lub od imienia Pankracy.

    Ponomar - od wschodniosłowiańskiego ponomar ‘kościelny, sługa cerkiewny’.

    Ponomarczuk - od wschodniosłowiańskiego ponomar ‘kościelny, sługa cerkiewny’.

    Ponomarek - od wschodniosłowiańskiego ponomar ‘kościelny, sługa cerkiewny’.

    Ponomarenko - od wschodniosłowiańskiego ponomar ‘kościelny, sługa cerkiewny’.

    Ponomarenkow - od wschodniosłowiańskiego ponomar ‘kościelny, sługa cerkiewny’.

    Ponomareńko - od wschodniosłowiańskiego ponomar ‘kościelny, sługa cerkiewny’.

    Ponomarew - od wschodniosłowiańskiego ponomar ‘kościelny, sługa cerkiewny’.

    Ponomariow - od wschodniosłowiańskiego ponomar ‘kościelny, sługa cerkiewny’.

    Ponomaroff - od wschodniosłowiańskiego ponomar ‘kościelny, sługa cerkiewny’.

    Ponomarow - od wschodniosłowiańskiego ponomar ‘kościelny, sługa cerkiewny’.

    Ponomarów - od wschodniosłowiańskiego ponomar ‘kościelny, sługa cerkiewny’.

    Ponońko - od pan lub od imienia Pankracy.

    Ponowicz - od pan lub od imienia Pankracy.

    Pons - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Ponsa - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Ponschke - (Pom) od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Ponsiek - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Ponsik - od imion na Pę-, typu Pęcisław, Pękosław.

    Ponski - zapewne od nazwy miasta Puńsk (suwalskie).

    Pont - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Ponta - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pontachowicz - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pontak - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pontek - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pontke - (Śl) od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pontkowski - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Ponto - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pontoś - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pontow - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pontowski - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pontów - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pontus - od łacińskiego Pontus, to z greckiego póntos ‘morze, fale morskie’.

    Pontychowicz - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pontyk - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Pontysz - od pęto ‘wiazanie, wędzidło’, w pochodnych też od pętać, też od imion złożonych typu Pęcisław.

    Ponucek - od ponucić ‘pobudzić, zachęcić’, od dawnego ponuczowany ‘używany’.

    Ponuczek - od ponucić ‘pobudzić, zachęcić’, od dawnego ponuczowany ‘używany’.

    Ponufnik - zapewne od panuch, panuchnik, te od pan.

    Ponulak - od pamuła, famuła ‘rodzaj potrawy, służący’.

    Ponumerów - od wschodniosłowiańskiego ponomar ‘kościelny, sługa cerkiewny’.

    Ponura - od ponury ‘posępny, przygnębiony’, ponurzyć się ‘smucić się’, ponuro ‘smutno, nieprzyjemnie’.

    Ponurczyński - od ponucić ‘pobudzić, zachęcić’, od dawnego ponuczowany ‘używany’.

    Ponurek - od ponucić ‘pobudzić, zachęcić’, od dawnego ponuczowany ‘używany’.

    Ponurkiewicz - od ponucić ‘pobudzić, zachęcić’, od dawnego ponuczowany ‘używany’.

    Ponurko - od ponucić ‘pobudzić, zachęcić’, od dawnego ponuczowany ‘używany’.

    Ponuro - 1416 od ponucić ‘pobudzić, zachęcić’, od dawnego ponuczowany ‘używany’.

    Ponurski - od ponucić ‘pobudzić, zachęcić’, od dawnego ponuczowany ‘używany’.

    Ponury - od ponucić ‘pobudzić, zachęcić’, od dawnego ponuczowany ‘używany’.

    Pony - od pan lub od imienia Pankracy.

    Ponyszek - od pan lub od imienia Pankracy.

    Ponza - od pęzieć ‘biednąć, chudnąć’.

    Ponzik - od pęzieć ‘biednąć, chudnąć’.

    Ponzo - od pęzieć ‘biednąć, chudnąć’.

    Pońc - od poncz, też pończ, puncz ‘goracy napój z alkoholu i herbaty’.

    Pończa - od poncz, też pończ, puncz ‘goracy napój z alkoholu i herbaty’.

    Pończak - od poncz, też pończ, puncz ‘goracy napój z alkoholu i herbaty’.

    Pończek - od poncz, też pończ, puncz ‘goracy napój z alkoholu i herbaty’.

    Pończewski - od poncz, też pończ, puncz ‘goracy napój z alkoholu i herbaty’.

    Pończocha - od pończocha ‘częśćubioru okrywająca nogę’.

    Pończochin - od pończocha ‘częśćubioru okrywająca nogę’.

    Pończoszny - od pończocha ‘częśćubioru okrywająca nogę’.

    Pończyk - od poncz, też pończ, puncz ‘goracy napój z alkoholu i herbaty’.

    Pończyszak - od poncz, też pończ, puncz ‘goracy napój z alkoholu i herbaty’.

    Pończyszyn - od poncz, też pończ, puncz ‘goracy napój z alkoholu i herbaty’.

    Pońdo - od niemieckiej nazwy osobowej Pand, ta od imion złożonych na Band-; niektóre formy może też od Pąd-, Pęd-.

    Poński - zapewne od nazwy miasta Puńsk (suwalskie).

    Pońsko - zapewne od nazwy miasta Puńsk (suwalskie).

    Pońsky - zapewne od nazwy miasta Puńsk (suwalskie).

    Pop - 1422 od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popa - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popacz - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popadaniec - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’; od popadany ‘popadły, rozpadnięty’.

    Popadczuk - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’.

    Popadenczuk - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’.

    Popadeńczuk - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’.

    Popadeńczyk - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’.

    Popadiak - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’.

    Popadiuch - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’; od popadiuk ‘syn popa’.

    Popadiuk - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’; od popadiuk ‘syn popa’.

    Popadjak - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’.

    Popadłowski - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’.

    Popadnik - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’.

    Popadowski - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’.

    Popadycz - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’.

    Popadyn - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’.

    Popadyna, ż. - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’; od popadynia ‘żona popa’.

    Popadynczyk - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’.

    Popadyniec - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’.

    Popadyńczuk - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’.

    Popadyńczyk - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’.

    Popadziak - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’.

    Popadziuk - od popadia ‘żona popa’; też od popadiak ‘człowiek porywczy’.

    Popaiło - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popaj - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popajewski - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popak - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popakul - od po + pakulić ‘strzępić’.

    Popakuł - od po + pakulić ‘strzępić’.

    Popal - od popalić ‘spalić’.

    Popala - od popalić ‘spalić’.

    Popalski - od popalić ‘spalić’.

    Popała - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popała - od popalić ‘spalić’.

    Popańczyk - od popan ‘nieślubny syn chłopki z dziedzicem’.

    Popański - od popan ‘nieślubny syn chłopki z dziedzicem’.

    Poparda - od popierdzieć; od pardać ‘’pierdziec’.

    Popardowski - 1646 od nazwy miejscowej Popardowa (nowosądeckie, gmina Nawojowa).

    Popardziuk - od popierdzieć; od pardać ‘’pierdziec’.

    Popas - od popasać ‘zatrzymać się na krótki odpoczynek’, popas ‘popasanie, miejsce odpoczynku’.

    Popaska - od popasać ‘zatrzymać się na krótki odpoczynek’, popas ‘popasanie, miejsce odpoczynku’; od popasek ‘pasza lesna’.

    Popaszkiewicz - od popasać ‘zatrzymać się na krótki odpoczynek’, popas ‘popasanie, miejsce odpoczynku; od popasek ‘pasza lesna’.

    Popchacz - 1676 od popychacz ‘ten, co popycha’.

    Popcholski - od pąchać, pochać ‘wąchać; dokazywać’; od imion złożonych typu Pęcisław.

    Popczak - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popczek - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popczuk - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popczyc - 1382 od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popczyk - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popczyński - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Pope - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popecki - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popeć - od po + z gwarowego peć: wyrażenienie peć ‘nie ma wyjścia’.

    Popek - 1416 od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popel - od popiół; od niemieckiej nazwy osobowej Poppel.

    Popela - od popiół lub od niemieckiej nazwy osobowej Poppel.

    Popelar - od popiół.

    Popelka - od popiół lub od niemieckiej nazwy osobowej Poppel.

    Popella - od popiół lub od niemieckiej nazwy osobowej Poppel.

    Popelski - od popiół lub od niemieckiej nazwy osobowej Poppel.

    Popeluk - od popiół lub od niemieckiej nazwy osobowej Poppel.

    Popeł - od popiół; od słowackiego popol ‘popiół’.

    Popeła - od popiół; od słowackiego popol ‘popiół’.

    Popełka - od popiół; od słowackiego popol ‘popiół’.

    Popend - od popęd ‘pęd, szybki ruch; impuls, skłonność’, popędzić ‘pognać, pospieszyć’.

    Popenda - od popęd ‘pęd, szybki ruch; impuls, skłonność’, popędzić ‘pognać, pospieszyć’.

    Popendo - od popęd ‘pęd, szybki ruch; impuls, skłonność’, popędzić ‘pognać, pospieszyć’.

    Popendyk - od popęd ‘pęd, szybki ruch; impuls, skłonność’, popędzić ‘pognać, pospieszyć’.

    Poper - od niemieckiej nazwy osobowej Popper, ta od Boppo, Papo, a te od imion złożonych na Badu-.

    Popera - od niemieckiej nazwy osobowej Popper, ta od Boppo, Papo, a te od imion złożonych na Badu-.

    Popereczna - od poprzeczny ‘prostopadły do danego kierunku’, poprzek, poprzeczka ‘kreska, listwa, belka w poprzek czegoś’ (z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Popereczny - od poprzeczny ‘prostopadły do danego kierunku’, poprzek, poprzeczka ‘kreska, listwa, belka w poprzek czegoś’ (z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Popereka - od poprzeczny ‘prostopadły do danego kierunku’, poprzek, poprzeczka ‘kreska, listwa, belka w poprzek czegoś’ (z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Popęcki - od popęd ‘pęd, szybki ruch; impuls, skłonność’, popędzić ‘pognać, pospieszyć’.

    Popęd - od popęd ‘pęd, szybki ruch; impuls, skłonność’, popędzić ‘pognać, pospieszyć’.

    Popęda - od popęd ‘pęd, szybki ruch; impuls, skłonność’, popędzić ‘pognać, pospieszyć’.

    Popędak - od popęd ‘pęd, szybki ruch; impuls, skłonność’, popędzić ‘pognać, pospieszyć’.

    Popędyk - od popęd ‘pęd, szybki ruch; impuls, skłonność’, popędzić ‘pognać, pospieszyć’.

    Popiacki - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popiak - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popiałek - od popiół.

    Popiałkiewicz - od popiół.

    Popiałkowski - od popiół.

    Popiałło - od popiół.

    Popiało - od popiół.

    Popicki - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popicz - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popiczyc - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popiec - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popiecki - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popiej - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popiel - 1265 od popiół; od popiel ‘odmiana lisa z piersią popielatą’.

    Popiela - 1420 od popiół; od popiel ‘odmiana lisa z piersią popielatą’.

    Popielacki - od popiół; od popiel ‘odmiana lisa z piersią popielatą’.

    Popielacz - od popiół; od popiel ‘odmiana lisa z piersią popielatą’.

    Popielaczyk - od popiół; od popiel ‘odmiana lisa z piersią popielatą’.

    Popielajew - od popiół; od popiel ‘odmiana lisa z piersią popielatą’.

    Popielak - od popiół; od popiel ‘odmiana lisa z piersią popielatą’.

    Popielan - od popiół; od popiel ‘odmiana lisa z piersią popielatą’.

    Popielański - od popiół; od popiel ‘odmiana lisa z piersią popielatą’.

    Popielar - od popiół.

    Popielarczak - od popiół.

    Popielarczyk - od popiół.

    Popielarek - od popiół.

    Popielarski - od popiół.

    Popielarz - 1786 od popiół, od popielarz ‘robotnik, który przerabiał popiół drzewny’.

    Popielas - od popiół; od popiel ‘odmiana lisa z piersią popielatą’.

    Popielaski - od popiół; od popiel ‘odmiana lisa z piersią popielatą’.

    Popielasta - od popiół; od popiel ‘odmiana lisa z piersią popielatą’.

    Popielasty - od popiół; od popiel ‘odmiana lisa z piersią popielatą’.

    Popielasz - od popiół, od popielarz ‘robotnik, który przerabiał popiół drzewny’.

    Popielawek - od popiół.

    Popielawski - od nazwy miejscowej Popielawy (piotrkowskie, gmina Rokiciny).

    Popielawski - od popiół.

    Popielczak - od popiół.

    Popielczyk - od popiół.

    Popielec - od popiół.

    Popielecki - od popiół.

    Popielewicz - od popiół.

    Popielewski - od nazwy miejscowej Popielewo (kilka wsi).

    Popielewski - od popiół.

    Popielicki - od popiół.

    Popieliczka - 1710 od popiół; od popielica ‘zwierzę futerkowe’.

    Popieliński - od popiół.

    Popieliszyn - od popiół.

    Popielka - od popiół.

    Popielnik - od popiół; od popielnik ‘popielarz, robotnik przerabiający popiół drzewny; pojemnik na popiół w piecu’.

    Popielny - od popiół.

    Popielorz - (Śl) od popiół.

    Popielowski - od popiół.

    Popielski - od nazwy miejscowej Popiele (kilka miejscowości).

    Popielski - od popiół.

    Popieluch - od popiół.

    Popielucha - od popiół.

    Popieluk - od popiół.

    Popielusz - od popiół.

    Popieluszko - od popiół.

    Popiełek - 1432 od popiół.

    Popiełkiewicz - od popiół.

    Popiełko - od popiół.

    Popieło - od popiół.

    Popiełowski - od popiół.

    Popiełuszko - od popiół.

    Popiełygin - od popiół.

    Popien - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popienia, m. - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popieniek - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popieniuk - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popienko - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popień - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popieńko - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popieński - 1644 od nazwy miejscowej Popień (skierniewickie, gmina Rogów) lub od nazwy miejscowej Popina (KrW).

    Popieński - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popierajło - od popierać ‘naperać, atakować; pomóc komuś’.

    Popieralski - od popierać ‘naperać, atakować; pomóc komuś’.

    Popierała - od popierać ‘naperać, atakować; pomóc komuś’.

    Popierało - od popierać ‘naperać, atakować; pomóc komuś’.

    Popieredzin - od popierdzieć.

    Popierkowski - od papier.

    Popiernik - od papier.

    Popierski - od papier.

    Popierz - od papież ‘głowa Kościoła katolickiego’.

    Popierz - od popierać ‘naperać, atakować; pomóc komuś’ lub od papież.

    Popierzański - od popierać ‘naperać, atakować; pomóc komuś’.

    Popierzyński - od popierać ‘naperać, atakować; pomóc komuś’.

    Popieski - od papież ‘głowa Kościoła katolickiego’.

    Popiesz - od papież ‘głowa Kościoła katolickiego’.

    Popiewicz - 1639 od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popież - od papież ‘głowa Kościoła katolickiego’.

    Popij - od popijać, popić.

    Popijakowski - od popijać, popić.

    Popijantus - od popijać, popić (sztuczny latynizm).

    Popik - 1662 od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popil - 1419 od popiół.

    Popilarczyk - od popiół.

    Popilarski - od popiół.

    Popilarz - od popiół.

    Popilas - od popiół.

    Popilec - od popiół.

    Popilenicki - od popiół.

    Popilewicz - od popiół.

    Popilnicki - od popiół.

    Popilowski - od popiół.

    Popiłek - od popijać, popić.

    Popiłka - od popijać, popić.

    Popiłko - od popijać, popić.

    Popiłowicz - 1495 (KrW) od popiół.

    Popiłowski - od popijać, popić.

    Popin - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popinek - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popiniak - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popiniek - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popiń - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popińczak - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popiński - od nazwy miejscowej Popień (skierniewickie, gmina Rogów) lub od nazwy miejscowej Popina (KrW).

    Popiol - od popiół.

    Popiolek - od popiół.

    Popioł - od popiół.

    Popiołczak - od popiół.

    Popiołek - 1432 od popiół.

    Popiołka - 1410 od popiół.

    Popiołkiewicz - od popiół.

    Popiołko - od popiół.

    Popiołkowicz - 1579 od popiół.

    Popiołkowski - od popiół.

    Popiołowski - od popiół.

    Popiół - od popiół.

    Popiółek - od popiół.

    Popiółkoski - od popiół.

    Popiółkowski - od popiół.

    Popis - od popisać ‘spędzić czas na pisaniu’, popis ‘występ publiczny; przechwalanie się’.

    Popisz - od popisać ‘spędzić czas na pisaniu’, popis ‘występ publiczny; przechwalanie się’.

    Popiszewski - od popisać ‘spędzić czas na pisaniu’, popis ‘występ publiczny; przechwalanie się’.

    Popiś - od popisać ‘spędzić czas na pisaniu’, popis ‘występ publiczny; przechwalanie się’.

    Popiuk - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popiuniak - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popiwanow - od popiwny ‘pijacki’, popiwać ‘popijać’.

    Popiwczak - od popiwny ‘pijacki’, popiwać ‘popijać’.

    Popiwczuk - od popiwny ‘pijacki’, popiwać ‘popijać’.

    Popiwna - od popiwny ‘pijacki’, popiwać ‘popijać’.

    Popiwniak - od popiwny ‘pijacki’, popiwać ‘popijać’.

    Popiwnow - od popiwny ‘pijacki’, popiwać ‘popijać’.

    Popiwny - od popiwny ‘pijacki’, popiwać ‘popijać’.

    Popjołczak - od popiół.

    Popjołek - (Śl) od popiół.

    Popka - 1563 od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popkała - (Śl) od papka ‘pokarm dla dzieci w formie gęstej masy’, papkać ‘jeść’.

    Popke - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popken - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popkiewicz - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popko - 1454 od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popko - od pupa ‘lalka; zadek’ lub od niemieckiej nazwy osobowej Pupp.

    Popkow - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popkowicz - 1558 od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popkowiec - 1644 od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popkowski - 1508 od nazwy miejscowej Popki (łomżyńskie, gmina Mały Płock), Popkowice (lubelskie, gmina Urzędów).

    Popkowski - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popków - 1578 od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Poplata - od poplata ‘płót; część sznurka’ lub od popłatać ‘placić ratami’.

    Poplatek - od poplata ‘płót; część sznurka’ lub od popłatać ‘placić ratami’.

    Poplawski - od nazwy miejscowej Popławy (liczne).

    Poplewski - 1765 od nazwy miejscowej Popławy (liczne).

    Popluc - od popluc, popluty.

    Poplucz - od popluc, popluty.

    Popluć - od popluc, popluty.

    Popłatek - od poplata ‘płót; część sznurka’ lub od popłatać ‘placić ratami’; też od popłatek ‘podatek, opłata’.

    Popławski - 1486 od nazwy miejscowej Popławy (liczne).

    Popłomyk - od podpłomyk ‘rodzaj placka’.

    Popłonek - od popłonąć ‘spalić się, upiec się’, popłonek ‘placek upieczony w popiele’.

    Popłonik - od popłonąć ‘spalić się, upiec się’, popłonek ‘placek upieczony w popiele’; od popłonik ‘podpłomyk’.

    Popłonikowski - od popłonąć ‘spalić się, upiec się’, popłonek ‘placek upieczony w popiele’; od popłonik ‘podpłomyk’.

    Popłoniowski - od popłonąć ‘spalić się, upiec się’, popłonek ‘placek upieczony w popiele’; od popłonik ‘podpłomyk’.

    Popłonkowski - od popłonąć ‘spalić się, upiec się’, popłonek ‘placek upieczony w popiele’; od popłonik ‘podpłomyk’.

    Popłonowski - od popłonąć ‘spalić się, upiec się’, popłonek ‘placek upieczony w popiele’; od popłonik ‘podpłomyk’.

    Popłonyk - od popłonąć ‘spalić się, upiec się’, popłonek ‘placek upieczony w popiele’; od popłonik ‘podpłomyk’.

    Popłoński - od popłonąć ‘spalić się, upiec się’, popłonek ‘placek upieczony w popiele’; od popłonik ‘podpłomyk’.

    Popłowski - od nazwy miejscowej Popławy (liczne).

    Popołka - 1608 od popiół; od słowackiego popol ‘popiół’.

    Popoń - może od staropolskiego popona ‘zasłona, przykrycie’.

    Popoń - od popan ‘nieślubny syn chłopki z dziedzicem’.

    Popończyk - może od staropolskiego popona ‘zasłona, przykrycie’.

    Popończyk - od popan ‘nieślubny syn chłopki z dziedzicem’.

    Popoński - od popan ‘nieślubny syn chłopki z dziedzicem’.

    Popos - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Poposki - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popow - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popowa - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popowczak - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popowczenko - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popowczyk - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popowiak - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popowicz - 1412 od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popowiczuk - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popowiec - 1591 od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popowiecki - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popowniak - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popownik - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popowski - 1387 od nazw miejscowych typu Popowo, Popowice.

    Popowski - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popowycz - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popów - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Popp - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Poppa - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Poppe - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Poppeck - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Poppek - od pop ‘duchowny Kościoła wschodniego’, dawniej też ‘ksiądz rzymskokatolicki’.

    Poppel - od popiół lub od niemieckiej nazwy osobowej Poppel.

    Popper - od niemieckiej nazwy osobowej Popper, ta od Boppo, Papo, a te od imion złożonych na Badu-.

    Poppner - od niemieckiej nazwy osobowej Popper, ta od Boppo, Papo, a te od imion złożonych na Badu-.

    Popra - od poprać ‘pobic; wyprać’.

    Popracki - od poprać ‘pobic; wyprać’.

    Poprak - od poprać ‘pobic; wyprać’.

    Popralski - od poprać ‘pobic; wyprać’.

    Poprawa - od poprawić ‘naprawić, ulepszyć’, poprawa.

    Poprawiak - od poprawić ‘naprawić, ulepszyć’, poprawa.

    Poprawik - od poprawić ‘naprawić, ulepszyć’, poprawa.

    Poprawka - od poprawić ‘naprawić, ulepszyć’, poprawa.

    Poprawko - od poprawić ‘naprawić, ulepszyć’, poprawa.

    Poproch - od paproch ‘okruszyna’.

    Popron - od poprać ‘pobic; wyprać’.

    Poprotna - od paproć, możliwe od paprotać ‘paplać’.

    Poprotny - od paproć, możliwe od paprotać ‘paplać’.

    Poprowski - od poprać ‘pobic; wyprać’.

    Poprzącki - od poprzeczny ‘prostopadły do danego kierunku’, poprzek, poprzeczka ‘kreska, listwa, belka w poprzek czegoś’.

    Poprzątała - 1564 od poprzątać ‘robić porządek’.

    Poprzecki - od poprzeczny ‘prostopadły do danego kierunku’, poprzek, poprzeczka ‘kreska, listwa, belka w poprzek czegoś’.

    Poprzeczka - od poprzeczny ‘prostopadły do danego kierunku’, poprzek, poprzeczka ‘kreska, listwa, belka w poprzek czegoś’.

    Poprzeczko - od poprzeczny ‘prostopadły do danego kierunku’, poprzek, poprzeczka ‘kreska, listwa, belka w poprzek czegoś’.

    Poprzeczna - od poprzeczny ‘prostopadły do danego kierunku’, poprzek, poprzeczka ‘kreska, listwa, belka w poprzek czegoś’.

    Poprzeczny - od poprzeczny ‘prostopadły do danego kierunku’, poprzek, poprzeczka ‘kreska, listwa, belka w poprzek czegoś’.

    Poprzedni - od poprzedni ‘wczesniejszy, uprzedni’.

    Poprzednia - od poprzedni ‘wczesniejszy, uprzedni’.

    Poprzęcki - od poprzeczny ‘prostopadły do danego kierunku’, poprzek, poprzeczka ‘kreska, listwa, belka w poprzek czegoś’.

    Poprzyca - od paprzyca ‘część żarna’, paprać.

    Poprzycki - od paprzyca ‘część żarna’, paprać.

    Pops - od popsic ‘zepsuc, zdemoralizować’, ze staropolskiego popsować ‘popsuć’.

    Popsuj - od popsic ‘zepsuc, zdemoralizować’, ze staropolskiego popsować ‘popsuć’.

    Popsuła - od popsic ‘zepsuc, zdemoralizować’, ze staropolskiego popsować ‘popsuć’.

    Popsuło - od popsic ‘zepsuc, zdemoralizować’, ze staropolskiego popsować ‘popsuć’.

    Popuch - od popuchać ‘powąchać’.

    Popuszka - od popuchać ‘powąchać’.

    Popuszyński - od popuchać ‘powąchać’.

    Popych - od popychać, popych ‘popchnięcie, bodziec’.

    Popychacz - 1698 od popychacz ‘ten, co popycha’.

    Popychała - od popychać, popych ‘popchnięcie, bodziec’.

    Popycz - od popykać ‘palić fajkę, pykać’.

    Popyk - od popykać ‘palić fajkę, pykać’.

    Popyszko - od popychać, popych ‘popchnięcie, bodziec’.

    Popytak - od popytać się ‘dowiadywać się’.

    Popytalski - 1760 od popytać się ‘dowiadywać się’.

    Por - od pora ‘okres, czas’ lub od imienia Krzysztopor.

    Pora - od pora ‘okres, czas’.

    Poraba - od porabiać ‘robić’ lub też od poraba ‘potomiek niewolników’, może od poręba ‘miejsce, gdzie wyrabano las’.

    Porabik - od porabiać ‘robić’ lub też od poraba ‘potomiek niewolników’, może od poręba ‘miejsce, gdziewyrabano las’.

    Porabka - od porabiać ‘robić’ lub też od poraba ‘potomiek niewolników’, może od poręba ‘miejsce, gdzie

    Poracki - od poradzić ‘udzielic komuś rady’, porada ‘rada’.

    Poraczewski - od poraczyć ‘uraczyć, poczęstować’.

    Porada - 1662 od poradzić ‘udzielic komuś rady’, porada ‘rada’.

    Poradecki - od poradzić ‘udzielic komuś rady’, porada ‘rada’.

    Poradiuk - od poradzić ‘udzielic komuś rady’, porada ‘rada’.

    Poradka - od poradzić ‘udzielic komuś rady’, porada ‘rada’.

    Poradko - od poradzić ‘udzielic komuś rady’, porada ‘rada’.

    Poradnia - od poradzić ‘udzielic komuś rady’, porada ‘rada’.

    Poradnik - od poradzić ‘udzielic komuś rady’, porada ‘rada’; od poradnik ‘książka zawierająca rady’.

    Poradniuk - od poradzić ‘udzielic komuś rady’, porada ‘rada’.

    Porado - od poradzić ‘udzielić komuś rady’, porada ‘rada’.

    Poradomski - od poradzić ‘udzielic komuś rady’, porada ‘rada’.

    Poradowski - od nazwy miejscowej Poradów (kieleckie, gmina Miechów).

    Poradyło - od poradzić ‘udzielic komuś rady’, porada ‘rada’.

    Poradysz - od poradzić ‘udzielic komuś rady’, porada ‘rada’.

    Poradzewski - od poradzić ‘udzielic komuś rady’, porada ‘rada’.

    Poradziej - od poradzić ‘udzielic komuś rady’, porada ‘rada’.

    Poradzik - od poradzić ‘udzielic komuś rady’, porada ‘rada’.

    Poradziński - od poradzić ‘udzielic komuś rady’, porada ‘rada’.

    Poradzisz - od poradzić ‘udzielic komuś rady’, porada ‘rada’.

    Poradzki - od poradzić ‘udzielic komuś rady’, porada ‘rada’.

    Poraj - 1325 od staropolskiego poraj, porej ‘roślina bagienna’, też od nazwy herbu Poraj, nazwy miejscowej Poraj oraz od staropolskiego poraić ‘poradzić’.

    Poraj-Antoszewski - złożenia brak; Poraj 1325 od staropolskiego poraj, porej ‘roślina bagienna’, też od nazwy herbu Poraj, nazwy miejscowej Poraj oraz od staropolskiego poraić ‘poradzić’; Antoszewski od imienia Antoni, notowanego w Polsce od XII wieku, pochodzącego od łacińskiego Antonius. Pierwotnie była to nazwa znanego rodu rzymskiego.

    Poraj-Dobrzelewski - złożenia brak; Poraj 1325 od staropolskiego poraj, porej ‘roślina bagienna’, też od nazwy herbu Poraj, nazwy miejscowej Poraj oraz od staropolskiego poraić ‘poradzić’; Dobrzelewski 1469 od nazwy miejscowej Dobrzelów (piotrkowskie, gmina Bełchatow).

    Porajewic - 1463 od staropolskiego poraj, porej ‘roślina bagienna’, też od nazwy herbu Poraj, nazwy miejscowej Poraj oraz od staropolskiego poraić ‘poradzić’.

    Porajewski - 1640 od staropolskiego poraj, porej ‘roślina bagienna’, też od nazwy herbu Poraj, nazwy miejscowej Poraj oraz od staropolskiego poraić ‘poradzić’.

    Poraj-Górecki - złożenia brak; Poraj 1325 od staropolskiego poraj, porej ‘roślina bagienna’, też od nazwy herbu Poraj, nazwy miejscowej Poraj oraz od staropolskiego poraić ‘poradzić’; Górecki 1406 od nazw miejscowych Górka, Górki.

    Poraj-Górski - złożenia brak; Poraj 1325 od staropolskiego poraj, porej ‘roślina bagienna’, też od nazwy herbu Poraj, nazwy miejscowej Poraj oraz od staropolskiego poraić ‘poradzić’; Górski 1368 od nazw miejscowych Góra, Górka, Górsko (kilka wsi).

    Poraj-Koźmiński - złożenia brak; Poraj 1325 od staropolskiego poraj, porej ‘roślina bagienna’, też od nazwy herbu Poraj, nazwy miejscowej Poraj oraz od staropolskiego poraić ‘poradzić’; Koźmiński 1388 od nazwy miejscowej Koźmin (kilka wsi).

    Porajorski - od staropolskiego poraj, porej ‘roślina bagienna’, też od nazwy herbu Poraj, nazwy miejscowej Poraj oraz od staropolskiego poraić ‘poradzić’.

    Porajoski - od staropolskiego poraj, porej ‘roślina bagienna’, też od nazwy herbu Poraj, nazwy miejscowej Poraj oraz od staropolskiego poraić ‘poradzić’.

    Porajski - od staropolskiego poraj, porej ‘roślina bagienna’, też od nazwy herbu Poraj, nazwy miejscowej Poraj oraz od staropolskiego poraić ‘poradzić’.

    Porak - od pora ‘okres, czas’.

    Porakowski - od pora ‘okres, czas’.

    Poral - od pora ‘okres, czas’.

    Porala - od pora ‘okres, czas’.

    Pora-Leonowicz - złożenia brak; Pora od pora ‘okres, czas’; Leonowicz od imienia Leon, z greckiego Leon, z łacińskiego Leonis. Imię, notowane w Polsce od średniowiecza, od greckiego leon ‘lew’, tłumaczone było też jako Lew.

    Poralla - od pora ‘okres, czas’.

    Poralski - od pora ‘okres, czas’.

    Porała - od pora ‘okres, czas’.

    Porałka - 1793 od pora ‘okres, czas’.

    Poran - od pora ‘okres, czas’.

    Poranek - 1624 od dawnego poranić się ‘wstać wcześnie rano’; od poranek.

    Poraniak - od dawnego poranić się ‘wstać wcześnie rano’.

    Poraniewski - od dawnego poranić się ‘wstać wcześnie rano’.

    Poraniuk - od dawnego poranić się ‘wstać wcześnie rano’.

    Porankiewicz - od dawnego poranić się ‘wstać wcześnie rano’; od poranek.

    Porańczyk - od dawnego poranić się ‘wstać wcześnie rano’; od poranek.

    Porańkiewicz - od dawnego poranić się ‘wstać wcześnie rano’; od poranek.

    Porański - od dawnego poranić się ‘wstać wcześnie rano’.

    Poraska - od porażka, ze staropolskiego też porazka ‘klęska’, porazić.

    Poraszka - od porażka, ze staropolskiego też porazka ‘klęska’, porazić.

    Poraszko - od porażka, ze staropolskiego też porazka ‘klęska’, porazić.

    Porat - od poratować lub też od porad, od niemieckiej nazwy osobowej Porath, ta ze słowiańskiego Porada.

    Porath - od poratować lub też od porad, od niemieckiej nazwy osobowej Porath, ta ze słowiańskiego Porada

    Poratka - od poratować lub też od porad, od niemieckiej nazwy osobowej Porath, ta ze słowiańskiego Porada

    Poratka - (-t- wtórne) od poradzić ‘udzielic komuś rady’, porada ‘rada’.

    Poratyński - od poratować lub też od porad, od niemieckiej nazwy osobowej Porath, ta ze słowiańskiego Porada

    Poray - od staropolskiego poraj, porej ‘roślina bagienna’, też od nazwy herbu Poraj, nazwy miejscowej Poraj oraz od staropolskiego poraić ‘poradzić’.

    Poray-Różański - złożenia brak; Poray od staropolskiego poraj, porej ‘roślina bagienna’, też od nazwy herbu Poraj, nazwy miejscowej Poraj oraz od staropolskiego poraić ‘poradzić’; Różański 1489 od nazwy miejscowych typu Różan, Różanka, Różanna lub od różany,

    Porayski - od staropolskiego poraj, porej ‘roślina bagienna’, też od nazwy herbu Poraj, nazwy miejscowej Poraj oraz od staropolskiego poraić ‘poradzić’.

    Poray-Zbrożek - złożenia brak; Poray od staropolskiego poraj, porej ‘roślina bagienna’, też od nazwy herbu Poraj, nazwy miejscowej Poraj oraz od staropolskiego poraić ‘poradzić’; Zbrożek od imienia Ambroży, z łacińskiego Ambrosius, a to z greckiego Ambrosios, od przymiotnika ambrosios ‘niesmiertelny’. W Polsce imię notowane od XII wieku jako Ambroż, Ambroży, Jambroży.

    Poraz - od porażka, ze staropolskiego też porazka ‘klęska’, porazić.

    Porazik - od porażka, ze staropolskiego też porazka ‘klęska’, porazić.

    Poraziński - od porażka, ze staropolskiego też porazka ‘klęska’, porazić.

    Porazka - od porażka, ze staropolskiego też porazka ‘klęska’, porazić.

    Porażanowski - od porażka, ze staropolskiego też porazka ‘klęska’, porazić.

    Porażewski - od porażka, ze staropolskiego też porazka ‘klęska’, porazić.

    Porażka - 1494 od porażka, ze staropolskiego też porazka ‘klęska’, porazić.

    Porażko - od porażka, ze staropolskiego też porazka ‘klęska’, porazić.

    Porażyński - od porażka, ze staropolskiego też porazka ‘klęska’, porazić.

    Porąba - od poręba’miejsce, gdzie wyrabano las’, porąbać.

    Porąbaniec - od poręba’miejsce, gdzie wyrabano las’, porąbać.

    Porąbka - od poręba’miejsce, gdzie wyrabano las’, porąbać; od porąbka ‘mała poręba’.

    Porąbski - 1530 od nazwy miejscowej Poręba (liczne).

    Porążka - od porażka, ze staropolskiego też porazka ‘klęska’, porazić.

    Porc - od staropolskiego porca ‘strona procesowa, powód bądź pozwany’.

    Porcek - od staropolskiego porca ‘strona procesowa, powód bądź pozwany’.

    Porch - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’; od porchać ‘oddychać głośno’ (z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Porchacz - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’(z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Porchawka - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’(z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Porcheta - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’(z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Porchowski - od parch ‘choroba skórna, grzybica’, parchać ‘parskać’(z fonetyką wschodniosłowiańską).

    Porcz - od staropolskiego porca ‘strona procesowa, powód bądź pozwany’.

    Porczak - od pora ‘okres, czas’.

    Porczak - od staropolskiego porca ‘strona procesowa, powód bądź pozwany’.

    Porczek - 1462 od pora ‘okres, czas’.

    Porczek - 1462 od staropolskiego porca ‘strona procesowa, powód bądź pozwany’.

    Porczuch - od staropolskiego porca ‘strona procesowa, powód bądź pozwany’.

    Porczyk - 1462 od pora ‘okres, czas’.

    Porczyk - od staropolskiego porca ‘strona procesowa, powód bądź pozwany’.

    Porczyna - od staropolskiego porca ‘strona procesowa, powód bądź pozwany’.

    Porczyński - 1497 od nazwy miejscowej Porczyny (sieradzkie, gmina Poddębice).

    Pord - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’ (z fonetyką ukraińską).

    Porda - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’ (z fonetyką ukraińską).

    Pordak - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’ (z fonetyką ukraińską).

    Pordalla - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’ (z fonetyką ukraińską).

    Pordała - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’ (z fonetyką ukraińską).

    Pordola - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’ (z fonetyką ukraińską).

    Pordulla - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’ (z fonetyką ukraińską).

    Pordun - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’ (z fonetyką ukraińską).

    Pordus - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’ (z fonetyką ukraińską).

    Porduta - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’ (z fonetyką ukraińską).

    Pordzik - od pardać ‘wałęsać się; pierdzieć’, od staropolskiego pard ‘lampart’ (z fonetyką ukraińską).

    Poreba - od poręba’miejsce, gdzie wyrabano las’, porąbać.

    Porebski - od nazwy miejscowej Poręba (liczne).

    Porecki - od nazwy miejscowej Porzecze (kilka wsi).

    Poreda - (Pom) od poradzić ‘udzielic komuś rady’, porada ‘rada’.

    Poredo - od poradzić ‘udzielic komuś rady’, porada ‘rada’.

    Poredos - od poradzić ‘udzielic komuś rady’, porada ‘rada’.

    Poreiko - od staropolskiego poraj, porej ‘roślina bagienna’, też od nazwy herbu Poraj, nazwy miejscowej Poraj oraz od staropolskiego poraić ‘poradzić’.

    Porej - 1458 od staropolskiego poraj, porej ‘roślina bagienna’, też od nazwy herbu Poraj, nazwy miejscowej Poraj oraz od staropolskiego poraić ‘poradzić’.

    Porejski - od staropolskiego poraj, porej ‘roślina bagienna’, też od nazwy herbu Poraj, nazwy miejscowej Poraj oraz od staropolskiego poraić ‘poradzić’.

    Porek - 1462 od pora ‘okres, czas’.

    Poremba - od poręba’miejsce, gdzie wyrabano las’, porąbać.

    Porembalski - od poręba’miejsce, gdzie wyrabano las’, porąbać.

    Porembiński - od poręba’miejsce, gdzie wyrabano las’, porąbać.

    Porembko - od poręba’miejsce, gdzie wyrabano las’, porąbać.

    Porembna - od poręba’miejsce, gdzie wyrabano las’, porąbać.

    Porembny - od poręba’miejsce, gdzie wyrabano las’, porąbać.

    Porembski - od nazwy miejscowej Poręba (liczne).

    Porembski - od poręba’miejsce, gdzie wyrabano las’, porąbać.

    Poremka - od poręba’miejsce, gdzie wyrabano las’, porąbać.

    Poremny - od poręba’miejsce, gdzie wyrabano las’, porąbać.

    Poremski - od nazwy miejscowej Poręba (liczne).

    Porencki - od poręczny ‘wygodny; którym można się wyręczyć’.

    Porenczuk - od poręczny ‘wygodny; którym można się wyręczyć’.

    Porengowski - od porągać ‘urągać, bluźnić’.

    Porepski - od nazwy miejscowej Poręba (liczne).

    Poreziński - 1529 od nazwy miejscowej Porzezina (białostockie, gmina Grodzisk).

    Poręba - 1490 od poręba’miejsce, gdzie wyrabano las’, porąbać.

    Porębalski - od poręba’miejsce, gdzie wyrabano las’, porąbać.

    Porębała - 1494 od poręba’miejsce, gdzie wyrabano las’, porąbać.

    Porębiak - od poręba’miejsce, gdzie wyrabano las’, porąbać.

    Porębiński - od poręba’miejsce, gdzie wyrabano las’, porąbać.

    Porębka - od poręba’miejsce, gdzie wyrabano las’, porąbać.

    Porębna - od poręba’miejsce, gdzie wyrabano las’, porąbać.

    Porębny - od poręba’miejsce, gdzie wyrabano las’, porąbać.

    Porębowicz - od poręba’miejsce, gdzie wyrabano las’, porąbać.

    Porębski - 1448 od nazwy miejscowej Poręba (liczne).

    Porębszczyk - 1768 od nazwy miejscowej Poręba (liczne).

    Poręcki - od poręczny ‘wygodny; którym można się wyręczyć’.

    Poręczewski - od poręczny ‘wygodny; którym można się wyręczyć’.

    Poręczna - od poręczny ‘wygodny; którym można się wyręczyć’.

    Poręczny - od poręczny ‘wygodny; którym można się wyręczyć’.

    Poręgowski - od porągać ‘urągać, bluźnić’.

    Poręmba - od poręba’miejsce, gdzie wyrabano las’, porąbać.

    Poręmbski - od nazwy miejscowej Poręba (liczne).

    Porfiriew - od imienia Porfiryj, Porfir, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Porphyrios, od porphyreos ‘purpurowy’.

    Porfiruk - od imienia Porfiryj, Porfir, używanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego Porphyrios, od porphyreos ‘purpurowy’.

    Poriżka - od porażka, ze staropolskiego też porazka ‘klęska’, porazić.

    Porka - od porkać ‘ukłuć, żgnąć’ lub od porka ‘rodzaj zupy owocowej’.

    Porkasiewicz - od porkać ‘ukłuć, żgnąć’ lub od porka ‘rodzaj zupy owocowej’.

    Porkiewicz - od porkać ‘ukłuć, żgnąć’ lub od porka ‘rodzaj zupy owocowej’.

    Porkowski - od porkać ‘ukłuć, żgnąć’ lub od porka ‘rodzaj zupy owocowej’.

    Porkuszewski - od porkać ‘ukłuć, żgnąć’ lub od porka ‘rodzaj zupy owocowej’.

    Pornakiewicz - od pornąć ‘ukłuć, żgnąć’.

    Pornal - od pornąć ‘ukłuć, żgnąć’.

    Pornał - od pornąć ‘ukłuć, żgnąć’.

    Porniawski - od pornąć ‘ukłuć, żgnąć’.

    Porniewicz - od pornąć ‘ukłuć, żgnąć’.

    Pornisz - od pornąć ‘ukłuć, żgnąć’.

    Poroch - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od proch ‘pył, kurz, okruszyny’

    Porochanicki - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Porochański - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Porochniak - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Porochnicki - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Porochoński - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Porochow - (z fonetyką wschodniosłowiańską) od proch ‘pył, kurz, okruszyny’.

    Porocki - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Poroczenko - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Poroczyński - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Poroć - od podstaw proc-, procz-, prok-, por. proca ‘prymitywna broń’, prok ‘maszyna do rzucania kamieni’, od imion Prokop, Prochor, niemieckich Protz, Proß (od imienia Ambrosius).

    Poroda - od porodzić ‘urodzić’, poroda ‘pokolenie, poród’.

    Porodko - od porodzić ‘urodzić’, poroda ‘pokolenie, poród’.

    Porodniczak - od porodzić ‘urodzić’, poroda ‘pokolenie, poród’.

    Porodowski - od porodzić ‘urodzić’, poroda ‘pokolenie, poród’.

    Porodziński - od porodzić ‘urodzić’, poroda ‘pokolenie, poród’.

    Porodzyński - od porodzić ‘urodzić’, poroda ‘pokolenie, poród’.

    Porolniczak - od po + rolnik lub od półrolnik.

    Porolniczuk - od po + rolnik lub od półrolnik.

    Porolnik - od po + rolnik lub od półrolnik.

    Porombiński - od poręba’miejsce, gdzie wyrabano las’, porąbać.

    Porombka - od poręba’miejsce, gdzie wyrabano las’, porąbać.

    Porompka - od poręba’miejsce, gdzie wyrabano las’, porąbać.

    Poronc - od poronić ‘utracić płód (o ciężarnej)’.

    Poronin - od poronić ‘utracić płód (o ciężarnej)’.

    Poronis - od poronić ‘utracić płód (o ciężarnej)’.

    Poroń - od poronić ‘utracić płód (o ciężarnej)’.

    Porończak - od poronić ‘utracić płód (o ciężarnej)’.

    Porończyk - od poronić ‘utracić płód (o ciężarnej)’.

    Poroński - od poronić ‘utracić płód (o ciężarnej)’.

    Poros - od porosnąć, porosić.

    Porosa - od porosnąć, porosić.

    Porosiewicz - od porosnąć, porosić.

    Porosiło - od porosnąć, porosić.

    Porosiński - od porosnąć, porosić.

    Poroska - od porosnąć, porosić.

    Porosko - od porosnąć, porosić.

    Porosło - 1407 od porosnąć, porosić; od porosły ‘wyrosły, porośnięty’.

    Porosły - od porosnąć, porosić; od porosły ‘wyrosły, porośnięty’.

    Porossa - od porosnąć, porosić.

    Porosz - od porosnąć, porosić.

    Poroszczak - od porosnąć, porosić.

    Poroszczuk - od porosnąć, porosić.

    Poroszek - od porosnąć, porosić.

    Poroszewski - od porosnąć, porosić.

    Poroszko - od porosnąć, porosić.

    Poroszowski - od porosnąć, porosić.

    Poroszyna - od porosnąć, porosić.

    Poroś - od porosnąć, porosić.

    Porowczuk - od porowa ‘parów, wąska dolina’.

    Porowicki - od porowa ‘parów, wąska dolina’.

    Porowiec - od porowa ‘parów, wąska dolina’.

    Porowiński - od porowa ‘parów, wąska dolina’.

    Porowski - 1673 1462 od pora ‘okres, czas’.

    Porowski - od nazwy miejscowej Parowo (kilka wsi).

    Poroz - od poroże ‘rogi samców z rodziny jeleniowatych’.

    Porozik - od poroże ‘rogi samców z rodziny jeleniowatych’.

    Poroziński - od poroże ‘rogi samców z rodziny jeleniowatych’.

    Porozy - 1493-98 od poroże ‘rogi samców z rodziny jeleniowatych’.

    Porozyński - od poroże ‘rogi samców z rodziny jeleniowatych’.

    Poroż - 1390 od poroże ‘rogi samców z rodziny jeleniowatych’.

    Poroża - 1392 od poroże ‘rogi samców z rodziny jeleniowatych’.

    Porożko - od poroże ‘rogi samców z rodziny jeleniowatych’.

    Porożyński - od poroże ‘rogi samców z rodziny jeleniowatych’.

    Poróg - od poroże ‘rogi samców z rodziny jeleniowatych’.

    Porsa - od niemieckiej nazwy osobowej Porsch, ta od słowiańskiej nazwy osobowej Boriš lub od porsz ‘gatunek ryby’

    Porsch - od niemieckiej nazwy osobowej Porsch, ta od słowiańskiej nazwy osobowej Boriš lub od porsz ‘gatunek ryby’.

    Porschke - (Śl) od niemieckiej nazwy osobowej Porsch, ta od słowiańskiej nazwy osobowej Boriš lub od porsz ‘gatunek ryby’.

    Porske - od niemieckiej nazwy osobowej Porsch, ta od słowiańskiej nazwy osobowej Boriš lub od porsz ‘gatunek ryby’.

    Porst - od niemieckiej nazwy osobowej Porst.

    Porstasiak - od niemieckiej nazwy osobowej Porst.

    Porsz - od niemieckiej nazwy osobowej Porsch, ta od słowiańskiej nazwy osobowej Boriš lub od porsz ‘gatunek ryby’.

    Porsza - od niemieckiej nazwy osobowej Porsch, ta od słowiańskiej nazwy osobowej Boriš lub od porsz ‘gatunek ryby’.

    Porszewski - od niemieckiej nazwy osobowej Porsch, ta od słowiańskiej nazwy osobowej Boriš lub od porsz ‘gatunek ryby’.

    Porszke - (Śl) od niemieckiej nazwy osobowej Porsch, ta od słowiańskiej nazwy osobowej Boriš lub od porsz ‘gatunek ryby’.

    Porszko - od niemieckiej nazwy osobowej Porsch, ta od słowiańskiej nazwy osobowej Boriš lub od porsz‘gatunek ryby’.

    Porszowski - od niemieckiej nazwy osobowej Porsch, ta od słowiańskiej nazwy osobowej Boriš lub od porsz ‘gatunek ryby’.

    Porszt - od niemieckiej nazwy osobowej Porst.

    Port - 1600 od staropolskiego porta ‘drzwi’.

    Porta - 1470 od staropolskiego porta ‘drzwi’.

    Portach - od staropolskiego porta ‘drzwi’.

    Portacha - od staropolskiego porta ‘drzwi’.

    Portacki - od staropolskiego porta ‘drzwi’.

    Portal - od staropolskiego porta ‘drzwi’, od portal ‘element architektoniczny’.

    Portala - 1442 od staropolskiego porta ‘drzwi’; od portala ‘chłopiec w obcisłych spodniach’, od portal ‘element architektoniczny’.

    Portalewski - od staropolskiego porta ‘drzwi’; od portala ‘chłopiec w obcisłych spodniach’, od portal ‘element architektoniczny’.

    Portalski - od staropolskiego porta ‘drzwi’; od portala ‘chłopiec w obcisłych spodniach’, od portal ‘element architektoniczny’.

    Portała - od staropolskiego porta ‘drzwi’; od portala ‘chłopiec w obcisłych spodniach’, od portal ‘element architektoniczny’.

    Portanko - od staropolskiego porta ‘drzwi’.

    Portas - od staropolskiego porta ‘drzwi’.

    Portasiak - od staropolskiego porta ‘drzwi’.

    Portasiewicz - od staropolskiego porta ‘drzwi’.

    Portasiński - od staropolskiego porta ‘drzwi’.

    Portasz - od staropolskiego porta ‘drzwi’.

    Portaszkiewicz - od staropolskiego porta ‘drzwi’.

    Portaś - od staropolskiego porta ‘drzwi’.

    Porte - od staropolskiego porta ‘drzwi’.

    Portec - od staropolskiego porta ‘drzwi’.

    Porteć - od staropolskiego porta ‘drzwi’.

    Portek - od staropolskiego porta ‘drzwi’.

    Porteka - 1392 od staropolskiego porta ‘drzwi’; od porteka ‘kawał chleba’.

    Portew - od staropolskiego porta ‘drzwi’; od porteka ‘kawał chleba’.

    Porth - od staropolskiego porta ‘drzwi’; od porteka ‘kawał chleba’.

    Portianko - od staropolskiego porta ‘drzwi’; od porteka ‘kawał chleba’.

    Portiuk - od staropolskiego porta ‘drzwi’; od porteka ‘kawał chleba’.

    Portjanko - od staropolskiego porta ‘drzwi’; od porteka ‘kawał chleba’.

    Portka - od staropolskiego porta ‘drzwi’; od porteka ‘kawał chleba’ lub od portki ‘spodnie’.

    Portkiewicz - od staropolskiego porta ‘drzwi’ lub od portki ‘spodnie’.

    Portko - od staropolskiego porta ‘drzwi’ lub od portki ‘spodnie’.

    Portkowski - od staropolskiego porta ‘drzwi’ lub od portki ‘spodnie’.

    Portla - od staropolskiego porta ‘drzwi’; od portala ‘chłopiec w obcisłych spodniach’, od portal ‘element architektoniczny’.

    Portnicki - od staropolskiego porta ‘drzwi’; od porteka ‘kawał chleba’.

    Portnik - od staropolskiego porta ‘drzwi’; od porteka ‘kawał chleba’.

    Portny - od staropolskiego porta ‘drzwi’; od porteka ‘kawał chleba’.

    Porto - od staropolskiego porta ‘drzwi’; od porteka ‘kawał chleba’.

    Portoła - od staropolskiego porta ‘drzwi’; od porteka ‘kawał chleba’.

    Portowicz - od staropolskiego porta ‘drzwi’; od porteka ‘kawał chleba’.

    Portucha - od staropolskiego porta ‘drzwi’; od porteka ‘kawał chleba’.

    Portugalski - od portugalski, Portugalia,

    Portus - od staropolskiego porta ‘drzwi’; od porteka ‘kawał chleba’.

    Portuś - od staropolskiego porta ‘drzwi’; od porteka ‘kawał chleba’.

    Portych - od staropolskiego porta ‘drzwi’; od porteka ‘kawał chleba’.

    Portyka - od staropolskiego porta ‘drzwi’; od porteka ‘kawał chleba’.

    Portykiewicz - od staropolskiego porta ‘drzwi’; od porteka ‘kawał chleba’.

    Portykus - od staropolskiego porta ‘drzwi’; od porteka ‘kawał chleba’.

    Portyński - od staropolskiego porta ‘drzwi’; od porteka ‘kawał chleba’.

    Portyś - od staropolskiego porta ‘drzwi’; od porteka ‘kawał chleba’.

    Poruba - od poręba’miejsce, gdzie wyrabano las’, porąbać.

    Porubski - 1488 od nazwy miejscowej Poręba (liczne).

    Poruch - od poruch ‘ruszenie, poruszenie’, poruchać ‘poruszać’.

    Poruchała - od poruch ‘ruszenie, poruszenie’, poruchać ‘poruszać’.

    Porucki - od poruczyć ‘polecić, oddać w czyjąś opiekę’.

    Porucko - od poruczyć ‘polecić, oddać w czyjąś opiekę’.

    Poruczko - od poruczyć ‘polecić, oddać w czyjąś opiekę’.

    Poruczniczak - od poruczyć ‘polecić, oddać w czyjąś opiekę’.

    Porucznik - 1676 od poruczyć ‘polecić, oddać w czyjąś opiekę’; od porucznik ‘opiekun; stopień wojskowy’.

    Poruczyński - 1599 od nazwy miejscowej Poruczyn (Wileńszczyzna).

    Poruń - 1462 od pora ‘okres, czas’.

    Porus - od poruszyć ‘ruszyc z miejsca, zachwiać’.

    Porusek - od poruszyć ‘ruszyc z miejsca, zachwiać’.

    Porusiewicz - od poruszyć ‘ruszyc z miejsca, zachwiać’.

    Porusiło - od poruszyć ‘ruszyc z miejsca, zachwiać’.

    Porusiński - od poruszyć ‘ruszyc z miejsca, zachwiać’.

    Poruszczak - od poruszyć ‘ruszyc z miejsca, zachwiać’.

    Poruszek - od poruszyć ‘ruszyc z miejsca, zachwiać’.

    Porusziński - (Pom) od poruszyć ‘ruszyc z miejsca, zachwiać’.

    Poruszkiewicz - od poruszyć ‘ruszyc z miejsca, zachwiać’.

    Poruszyński - od poruszyć ‘ruszyc z miejsca, zachwiać’.

    Porwa - od porwać ‘zabrać, uprowadzić’.

    Porwal - od porwać ‘zabrać, uprowadzić’.

    Porwalik - od porwać ‘zabrać, uprowadzić’.

    Porwał - 1789 od porwać ‘zabrać, uprowadzić’ lub od porwał ‘porwany’.

    Porwan - od porwać ‘zabrać, uprowadzić’; od porwany.

    Porwański - od porwać ‘zabrać, uprowadzić’; od porwany.

    Porwich - od porwać ‘zabrać, uprowadzić’.

    Porwicki - od nazwy miejscowej Porwity (kaliskie, gmina Opatówek).

    Porwicz - od porwać ‘zabrać, uprowadzić’.

    Porwik - od porwać ‘zabrać, uprowadzić’.

    Porwikowski - od porwać ‘zabrać, uprowadzić’.

    Porwin - od porwać ‘zabrać, uprowadzić’.

    Porwiński - od porwać ‘zabrać, uprowadzić’.

    Porwis - od porwać ‘zabrać, uprowadzić’.

    Porwisiak - od porwać ‘zabrać, uprowadzić’.

    Porwisz - od porwać ‘zabrać, uprowadzić’.

    Porwok - (Śl) od porwać ‘zabrać, uprowadzić’.

    Porwol - (Śl) od porwać ‘zabrać, uprowadzić’.

    Porwolik - (Śl) od porwać ‘zabrać, uprowadzić’.

    Porwoll - (Śl) od porwać ‘zabrać, uprowadzić’.

    Porwoł - (Śl) od porwać ‘zabrać, uprowadzić’.

    Porwólik - (Śl) od porwać ‘zabrać, uprowadzić’.

    Porwół - od porwać ‘zabrać, uprowadzić’.

    Porwul - (Śl) od porwać ‘zabrać, uprowadzić’.

    Porwus - od porwać ‘zabrać, uprowadzić’.

    Porych - 1462 od pora ‘okres, czas’.

    Porycki - od nazwy miejscowej Porzecze (kilka wsi).

    Porycz - od poryczeć ‘ryczeć długo’.

    Porydzaj - od gwarowego porydzać ‘podeptać’.

    Porydzała - od gwarowego porydzać ‘podeptać’.

    Porylak - od poryć ‘pokopać’, poryty.

    Poryła - od poryć ‘pokopać’, poryty.

    Poryło - od poryć ‘pokopać’, poryty.

    Porys - od porysz ‘nazwa rosliny’ lub od porysować.

    Porysek - od porysz ‘nazwa rosliny’ lub od porysować.

    Porysiak - od porysz ‘nazwa rosliny’ lub od porysować.

    Porysz - od porysz ‘nazwa rosliny’.

    Poryszek - od porysz ‘nazwa rosliny’.

    Poryszewski - od porysz ‘nazwa rosliny’.

    Poryszko - od porysz ‘nazwa rosliny’.

    Poryś - od porysz ‘nazwa rosliny’ lub od porysować.

    Poryt - od poryć ‘pokopać’, poryty.

    Porytała - od poryć ‘pokopać’, poryty.

    Porytan - od poryć ‘pokopać’, poryty.

    Porywała - od porwać ‘zabrać, uprowadzić’; od porywać.

    Porywiński - od porwać ‘zabrać, uprowadzić’; od porywać.

    Porywka - od porwać ‘zabrać, uprowadzić’; od porywać.

    Porywko - od porwać ‘zabrać, uprowadzić’; od porywać.

    Poryzak - od poryzać ‘przedrzeźniać, gderać’.

    Poryzała - od poryzać ‘przedrzeźniać, gderać’.

    Poryziak - od poryzać ‘przedrzeźniać, gderać’.

    Poryziński - od poryzać ‘przedrzeźniać, gderać’.

    Poryżelski - od poryzać ‘przedrzeźniać, gderać’.

    Porz - od pora ‘okres, czas’.

    Porzak - od pora ‘okres, czas’.

    Porządek - od porządek, porządny ‘właściwy, należyty’.

    Porządka - od porządek, porządny ‘właściwy, należyty’.

    Porządkowski - od porządek, porządny ‘właściwy, należyty’.

    Porządna - od porządek, porządny ‘właściwy, należyty’.

    Porządnia, m. - 1444 od porządek, porządny ‘właściwy, należyty’.

    Porządnicki - od porządek, porządny ‘właściwy, należyty’.

    Porządno - 1434 od porządek, porządny ‘właściwy, należyty’.

    Porządny - od porządek, porządny ‘właściwy, należyty’.

    Porzątka - od porządek, porządny ‘właściwy, należyty’.

    Porzec - od porzecze, porzeczka ‘rodzaj krzewu’; może też od porzec się ‘przysiąc, zakląć się’.

    Porzecki - 1468 od nazwy miejscowej Porzecze (kilka wsi).

    Porzeczek - od porzecze, porzeczka ‘rodzaj krzewu’.

    Porzeczka - od porzecze, porzeczka ‘rodzaj krzewu’.

    Porzeczko - od porzecze, porzeczka ‘rodzaj krzewu’.

    Porzeczkowski - od porzecze, porzeczka ‘rodzaj krzewu’.

    Porzeczyński - od porzecze, porzeczka ‘rodzaj krzewu’.

    Porzega - od pożoga, ze staropolskiego też pożega ‘pożar, wielki ogień’.

    Porzegowiak - od pożoga, ze staropolskiego też pożega ‘pożar, wielki ogień’.

    Porzegowski - od pożoga, ze staropolskiego też pożega ‘pożar, wielki ogień’.

    Porzerzyński - od nazwy miejscowej Porzezina (białostockie, gmina Grodzisk).

    Porzeziński - 1569 od nazwy miejscowej Porzezina (białostockie, gmina Grodzisk).

    Porzeźnicki - 1580 od nazwy miejscowej Porzezina (białostockie, gmina Grodzisk).

    Porzeżański - od nazwy miejscowej Porzezina (białostockie, gmina Grodzisk).

    Porzeżyński - od nazwy miejscowej Porzezina (białostockie, gmina Grodzisk).

    Porzędna - od porządek, porządny ‘właściwy, należyty’.

    Porzędny - od porządek, porządny ‘właściwy, należyty’.

    Porzędowski - od porządek, porządny ‘właściwy, należyty’.

    Porzęziński - od nazwy miejscowej Porzezina (białostockie, gmina Grodzisk).

    Porzoła - od pora ‘okres, czas’.

    Porzonna - od porządek, porządny ‘właściwy, należyty’.

    Porzonny - od porządek, porządny ‘właściwy, należyty’.

    Porzorski - od pora ‘okres, czas’.

    Porzożański - od nazwy miejscowej Porzezina (białostockie, gmina Grodzisk).

    Porzożyński - od nazwy miejscowej Porzezina (białostockie, gmina Grodzisk).

    Porzuc - od porzucić.

    Porzucak - od porzucić.

    Porzucek - od porzucić.

    Porzuchowiak - od porzucić.

    Porzuciradło - 1438 od porzucić + radło.

    Porzuciszydło - 1444 od porzucić + szydło.

    Porzuciwoł - 1448 od porzucić + wół.

    Porzuczak - od porzucić.

    Porzuczek - od porzucić.

    Porzuczuk - od porzucić.

    Porzuć - od porzucić.

    Porzybot - od pora ‘okres, czas’.

    Porzybót - od pora ‘okres, czas’.

    Porzybut - od pora ‘okres, czas’.

    Porzyc - od pożyczyć.

    Porzycek - od pożyczyć.

    Porzych - 1457 od pora ‘okres, czas’.

    Porzycki - od nazwy miejscowej Porzecze (kilka wsi).

    Porzycz - od pożyczyć.

    Porzyczka - od pożyczyć.

    Porzyczkiewicz - od pożyczyć.

    Porzyczko - od pożyczyć.

    Porzyczkowski - od pożyczyć.

    Porzyć - od pożyczyć.

    Porzydąd - 1420 od pora ‘okres, czas’.

    Porzykosa - od pora ‘okres, czas’.

    Porzykoza - 1426 od pora ‘okres, czas’.

    Porzyniak - od pora ‘okres, czas’.

    Porzyński - od pora ‘okres, czas’.

    Porzysz - 1455 od pora ‘okres, czas’.

    Porzyszek - od pora ‘okres, czas’.

    Pos - może od pos ‘pocałunek’ lub od Posz (z.)

    Posachowicz - może od pos ‘pocałunek’ lub od Posz (z.)

    Posacki - 1494 od nazwy miejscowej Posada (kilka wsi).

    Posad - 1236 od posada, ze staropolskiego ‘obowiązek trzymania strazy przez chłopów w grodach’.

    Posada - od posada, ze staropolskiego ‘obowiązek trzymania strazy przez chłopów w grodach’.

    Posadecki - od posada, ze staropolskiego ‘obowiązek trzymania strazy przez chłopów w grodach’.

    Posadkowicz - 1497 od posada, ze staropolskiego ‘obowiązek trzymania strazy przez chłopów w grodach’.

    Posadna - od posada, ze staropolskiego ‘obowiązek trzymania strazy przez chłopów w grodach’; odprzymiotnika posadny.

    Posadnia - od posada, ze staropolskiego ‘obowiązek trzymania strazy przez chłopów w grodach’; od przymiotnika posadny.

    Posadny - od posada, ze staropolskiego ‘obowiązek trzymania strazy przez chłopów w grodach’; od przymiotnika posadny.

    Posadowski - 1490 od nazwy miejscowej Posadów (kilka wsi).

    Posadowski - od posada, ze staropolskiego ‘obowiązek trzymania strazy przez chłopów w grodach’ (pod wpływem białoruskim).

    Posadyn - od posada, ze staropolskiego ‘obowiązek trzymania strazy przez chłopów w grodach’.

    Posadza - od posada, ze staropolskiego ‘obowiązek trzymania strazy przez chłopów w grodach’.

    Posadziński - od posada, ze staropolskiego ‘obowiązek trzymania straży przez chłopów w grodach’.

    Posadzki - od posada, ze staropolskiego ‘obowiązek trzymania straży przez chłopów w grodach’.

    Posadzy - od posada, ze staropolskiego ‘obowiązek trzymania straży przez chłopów w grodach’.

    Posag - od posag ‘majątek wnoszony przez żonę do małżeństwa’.

    Posak - od posag ‘majątek wnoszony przez żonę do małżeństwa’.

    Posal - od posalać ‘solić’.

    Posala - od posalać ‘solić’.

    Posalczyk - od posalać ‘solić’.

    Posalski - od posalać ‘solić’.

    Posała - od posalać ‘solić’.

    Posądzy - od posada, ze staropolskiego ‘obowiązek trzymania strazy przez chłopów w grodach’.

    Poschalis - od imienia Paschalis, notowanego w Polsce już w XI wieku. Imię, pochodzenia łacińskiego, od paschalis ‘wielkanocny’.

    Poscikowicz - 1411 od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać.

    Posdzich - od staropolskiego poździe ‘późno’.

    Posdziech - od staropolskiego poździe ‘późno’.

    Posek - może od pos ‘pocałunek’ lub od Posz (z.)

    Posel - od poseł ‘delegat, wysłannik’.

    Poselczuk - od poseł ‘delegat, wysłannik’.

    Poseld - od niemieckiej nazwy osobowej Poselt, ta od imion złozonych na Burg-.

    Posel-Dzisiewicz - zlożenia brak; Posel od poseł ‘delegat, wysłannik’; Dzisiewicz od imion na Dzi-, typu Dzierżysław, Dzisław, Zdzisław.

    Poselski - od poseł ‘delegat, wysłannik’.

    Poselt - od niemieckiej nazwy osobowej Poselt, ta od imion złozonych na Burg-.

    Poseł - 1494 od poseł ‘delegat, wysłannik’.

    Poseł-Dzisiewicz - zlożenia brak; Poseł 1494 od poseł ‘delegat, wysłannik’; Dzisiewicz od imion na Dzi-, typu Dzierżysław, Dzisław, Zdzisław.

    Posełek - od poseł ‘delegat, wysłannik’.

    Posełkiewicz - od poseł ‘delegat, wysłannik’.

    Posen - od nazwy miasta Poznań (od formy zgermanizowanej Posen).

    Poseniak - od nazwy miasta Poznań (od formy zgermanizowanej Posen).

    Posepna - od posępny ‘ponury, poważny’.

    Posepny - od posępny ‘ponury, poważny’.

    Poser - od niemieckiej nazwy osobowej Poser, ta od nazwy miejscowej Posa.

    Posern - od niemieckiej nazwy osobowej Poser, ta od nazwy miejscowej Posa.

    Posern-Zieliński - złożenia brak; Posern od niemieckiej nazwy osobowej Poser, ta od nazwy miejscowej Posa; Zieliński 1424 od nazw miejscowych Zieleń, Zieleniec (kilka wsi).

    Posert - od niemieckiej nazwy osobowej Posser(t), ta od nazwy osobowej Boshar(d)t.

    Posępna - od posępny ‘ponury, poważny’.

    Posępny - od posępny ‘ponury, poważny’.

    Posiada - od posiadać.

    Posiadał - od posiadać.

    Posiadała - od posiadać.

    Posiadało - od posiadać.

    Posiadek - od posiadać.

    Posiadel - od posiadać; od posiadły ‘będący czyjąś własnością’.

    Posiadeł - od posiadać; od posiadły ‘będący czyjąś własnością’.

    Posiadlik - od posiadać; od posiadły ‘będący czyjąś własnością’.

    Posiadła - od posiadać; od posiadły ‘będący czyjąś własnością’.

    Posiadło - od posiadać; od posiadły ‘będący czyjąś własnością’.

    Posiadłowicz - od posiadać; od posiadły ‘będący czyjąś własnością’.

    Posiadłowski - od posiadać; od posiadły ‘będący czyjąś własnością’.

    Posiadły - od posiadać; od posiadły ‘będący czyjąś własnością’.

    Posiak - może od pos ‘pocałunek’ lub od Posz (z.)

    Posiakow - może od pos ‘pocałunek’ lub od Posz (z.)

    Posid - od posiadać; od posiadły ‘będący czyjąś własnością’.

    Posiecz - od posiec ‘poranić, pozabijać’, posiecz ‘rzeź’, posieczony ‘ścięty’.

    Posieczek - od posiec ‘poranić, pozabijać’, posiecz ‘rzeź’, posieczony ‘ścięty’.

    Posieczke - (Pom) od posiec ‘poranić, pozabijać’, posiecz ‘rzeź’, posieczony ‘ścięty’.

    Posieczna - od posiec ‘poranić, pozabijać’, posiecz ‘rzeź’, posieczony ‘ścięty’.

    Posieczny - od posiec ‘poranić, pozabijać’, posiecz ‘rzeź’, posieczony ‘ścięty’.

    Posiecz-Polkowski - złożenia brak; Posiecz od posiec ‘poranić, pozabijać’, posiecz ‘rzeź’, posieczony ‘ścięty’; Polkowski 1487 od nazw miejscowych typu Polków, Polkowice.

    Posied - od posiadać; od posiadły ‘będący czyjąś własnością’.

    Posiedlak - od posiadać; od posiadły ‘będący czyjąś własnością’.

    Posiedlik - od posiadać; od posiadły ‘będący czyjąś własnością’.

    Posiej - od posiewać.

    Posiel - od posielać ‘wysyłac’ lub od posielić ‘posilić’.

    Posielecki - od posielać ‘wysyłac’ lub od posielić ‘posilić’.

    Posielęzny - od szeląg ‘jednostka monetarna’, szelężne ‘opłata od trunków wynosząca szeląg’.

    Posielężna - od szeląg ‘jednostka monetarna’, szelężne ‘opłata od trunków wynosząca szeląg’.

    Posielężny - od szeląg ‘jednostka monetarna’, szelężne ‘opłata od trunków wynosząca szeląg’.

    Posielski - od posielać ‘wysyłac’ lub od posielić ‘posilić’.

    Posieł - od posielać ‘wysyłac’ lub od posielić ‘posilić’ (lub od gwarowego posieł ‘poseł’).

    Posiełek - od posielać ‘wysyłac’ lub od posielić ‘posilić’ (lub od gwarowego posieł ‘poseł’).

    Posiełk - od posielać ‘wysyłac’ lub od posielić ‘posilić’ (lub od gwarowego posieł ‘poseł’).

    Posiełł - od posielać ‘wysyłac’ lub od posielić ‘posilić’ (lub od gwarowego posieł ‘poseł’).

    Posiewała - od posiewać.

    Posiewicz - od posiewać.

    Posiewka - od posiewać.

    Posiewko - od posiewać.

    Posiewnik - od posiewać.

    Posiewski - od posiewać.

    Posik - od posikać ‘oddawać mocz od czasu do czasu’.

    Posikała - od posikać ‘oddawać mocz od czasu do czasu’.

    Posikata - od posikać ‘oddawać mocz od czasu do czasu’.

    Posikowski - od posikać ‘oddawać mocz od czasu do czasu’.

    Posilężna - od szeląg ‘jednostka monetarna’, szelężne ‘opłata od trunków wynosząca szeląg’.

    Posił - 1360 od staropolskiego posilić ‘uczynić silnym’, posiłek.

    Posiła - od staropolskiego posilić ‘uczynić silnym’, posiłek.

    Posiłek - od staropolskiego posilić ‘uczynić silnym’, posiłek.

    Posiłowski - 1486 od nazwy miejscowej Posiłów (krakowskie, gmina Proszowice).

    Posin - może od pos ‘pocałunek’ lub od Posz (z.)

    Posiniewicz - może od pos ‘pocałunek’ lub od Posz (z.)

    Posiński - może od pos ‘pocałunek’ lub od Posz (z.)

    Posio - może od pos ‘pocałunek’ lub od Posz (z.)

    Posioda - od posiadać; od posiadły ‘będący czyjąś własnością’.

    Posioł - od posielać ‘wysyłac’ lub od posielić ‘posilić’ (lub od gwarowego posieł ‘poseł’).

    Posiołek - od posielać ‘wysyłac’ lub od posielić ‘posilić’ (lub od gwarowego posieł ‘poseł’).

    Posiwała - od posiwieć ‘stać się siwym, postarzeć się’.

    Posiwko - od posiwieć ‘stać się siwym, postarzeć się’.

    Poska - może od pos ‘pocałunek’ lub od Posz (z.)

    Poskard - od niemieckiej nazwy osobowej Posekardt, ta od nazwy osobowej Boshar(d)t.

    Poskart - od niemieckiej nazwy osobowej Posekardt, ta od nazwy osobowej Boshar(d)t.

    Posker - od niemieckiej nazwy osobowej Posekardt, ta od nazwy osobowej Boshar(d)t.

    Poskier - od niemieckiej nazwy osobowej Posekardt, ta od nazwy osobowej Boshar(d)t.

    Poskłonka - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Posko - może od pos ‘pocałunek’ lub od Posz (z.)

    Poskocz - 1453 od staropolskiego poskoczyć ‘prędko pobiec’.

    Poskoczym - od staropolskiego poskoczyć ‘prędko pobiec’.

    Poskoczyn - od staropolskiego poskoczyć ‘prędko pobiec’.

    Poskonka - od staropolskiego plaski, dziś płaski, plaskać ‘uderzać o coś’.

    Poskorek - od po + skorzyć ‘spieszyć, pilić’.

    Poskosz - może od pos ‘pocałunek’ lub od Posz (z.)

    Poskrob - od poskrobać ‘oskrobać, wyskrobać, wybrać’.

    Poskroba - od poskrobać ‘oskrobać, wyskrobać, wybrać’.

    Poskrobek - od poskrobać ‘oskrobać, wyskrobać, wybrać’; od poskrobek ‘placek z reszty ciasta wyskrobanego ze ścian dzieży’.

    Poskrobka - od poskrobać ‘oskrobać, wyskrobać, wybrać’; od poskrobek ‘placek z reszty ciasta wyskrobanego ze ścian dzieży’.

    Poskrobko - od poskrobać ‘oskrobać, wyskrobać, wybrać’; od poskrobek ‘placek z reszty ciasta wyskrobanego ze ścian dzieży’.

    Poskrop - od poskrobać ‘oskrobać, wyskrobać, wybrać’.

    Poskropko - od poskrobać ‘oskrobać, wyskrobać, wybrać’.

    Poskróbek - od poskrobać ‘oskrobać, wyskrobać, wybrać’.

    Poskróbko - od poskrobać ‘oskrobać, wyskrobać, wybrać’.

    Poskrubek - od poskrobać ‘oskrobać, wyskrobać, wybrać’.

    Poskuta - od poskuta ‘posługa’.

    Poslad - od poślad ‘ziarno gorszego gatunku’; od pośladek ‘ze staropolskiego potomek; tylna część ciała człowieka i zwierząt’.

    Poslada - od poślad ‘ziarno gorszego gatunku’; od pośladek ‘ze staropolskiego potomek; tylna część ciałaczłowieka i zwierząt’.

    Posledni - od poślad ‘ziarno gorszego gatunku’; od pośladek ‘ze staropolskiego potomek; tylna część ciała człowieka i zwierząt’.

    Poslednik - od poślad ‘ziarno gorszego gatunku’; od pośladek ‘ze staropolskiego potomek; tylna część ciała człowieka i zwierząt’.

    Posł - (Pom) od poseł ‘delegat, wysłannik’; też od posłać.

    Posłaniec - 1635 od poseł ‘delegat, wysłannik’, od posłaniec.

    Posłankowic - 1618 od poseł ‘delegat, wysłannik’; od posłany.

    Posłań - od poseł ‘delegat, wysłannik’.

    Posłek - od poseł ‘delegat, wysłannik’.

    Posłłek - od poseł ‘delegat, wysłannik’.

    Posłowski - 1484 od nazwy miejscowej Posłowice (kieleckie, gmina Sitkówka-Nowiny).

    Posłowski - od poseł ‘delegat, wysłannik’.

    Posłuszka - od posłuszny ‘wypełniajacy czyjąś wolę, uległy’.

    Posłuszna - od posłuszny ‘wypełniajacy czyjąś wolę, uległy’.

    Posłuszny - od posłuszny ‘wypełniajacy czyjąś wolę, uległy’.

    Posłyszny - od posłuszny ‘wypełniajacy czyjąś wolę, uległy’, od posłyszeć.

    Posman - od pasaman, pasamon ‘taśma, lamówka’, pasamonnik ‘wytwórca pasmanterii’.

    Posmik - (Śl) od gwarowego posmyk ‘część brony’, posmykać ‘powłóczyć’.

    Posmuk - (Śl) od gwarowego posmyk ‘część brony’, posmykać ‘powłóczyć’.

    Posmyk - 1483 od gwarowego posmyk ‘część brony’, posmykać ‘powłóczyć’.

    Posmykiewicz - od gwarowego posmyk ‘część brony’, posmykać ‘powłóczyć’.

    Posmys - zapewne od pomysł ‘przebiegłość, pomysł’.

    Posmysz - zapewne od pomysł ‘przebiegłość, pomysł’.

    Posmyś - zapewne od pomysł ‘przebiegłość, pomysł’.

    Posnala - od postny, posny ‘chudy, jałowy; przypadający na okres postu’.

    Posner - od nazwy miasta Poznań (od formy zgermanizowanej Posen).

    Posniak - od postny, posny ‘chudy, jałowy; przypadający na okres postu’.

    Posnic - od postny, posny ‘chudy, jałowy; przypadający na okres postu’.

    Posnik - od postny, posny ‘chudy, jałowy; przypadający na okres postu’.

    Posnin - od postny, posny ‘chudy, jałowy; przypadający na okres postu’.

    Posnow - od postny, posny ‘chudy, jałowy; przypadający na okres postu’.

    Posny - od postny, posny ‘chudy, jałowy; przypadający na okres postu’.

    Posnysz - od postny, posny ‘chudy, jałowy; przypadający na okres postu’.

    Posobiec - od posobić ‘przywłaszczyć sobie’, posobkiem ‘osobno, pojedynczo’, posób ‘kształt’.

    Posobkiewicz - od posobić ‘przywłaszczyć sobie’, posobkiem ‘osobno, pojedynczo’, posób ‘kształt’.

    Posoch - od posoch ‘laska, pałka, kij’.

    Posochow - od posoch ‘laska, pałka, kij’.

    Posochowicz - od posoch ‘laska, pałka, kij’.

    Posochowski - od posoch ‘laska, pałka, kij’.

    Posochów - od posoch ‘laska, pałka, kij’.

    Posoda - (Śl) od posada, ze staropolskiego ‘obowiązek trzymania strazy przez chłopów w grodach’.

    Posok - 1463 od posoka ‘krew zwierzęca’.

    Posoka - 1461 od posoka ‘krew zwierzęca’.

    Poson - może od pos ‘pocałunek’ lub od Posz (z.)

    Posoniak - może od pos ‘pocałunek’ lub od Posz (z.)

    Posoń - może od pos ‘pocałunek’ lub od Posz (z.)

    Posoński - może od pos ‘pocałunek’ lub od Posz (z.)

    Pospiaszyński - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pospiech - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pospiechała - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pospieski - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pospiesz - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pospieszak - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pospieszalski - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pospieszał - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pospieszała - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pospieszałowski - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pospieszczyk - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pospieszil - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pospieszna - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pospieszny - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pospieszyl - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pospieszył - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pospieszyło - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pospieszyński - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pospischil - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pospisil - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pospiszalski - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pospiszel - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pospiszil - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pospiszyk - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pospiszyl - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pospiszył - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pospolicki - od pospolity ‘wspólny, społeczny; często spotykany; wulgarny’.

    Pospolita - od pospolity ‘wspólny, społeczny; często spotykany; wulgarny’.

    Pospolitak - od pospolity ‘wspólny, społeczny; często spotykany; wulgarny’.

    Pospoła - od pospolity ‘wspólny, społeczny; często spotykany; wulgarny’; od pospołu ‘wspólnie, razem’.

    Pospóła - od pospolity ‘wspólny, społeczny; często spotykany; wulgarny’; od pospołu ‘wspólnie, razem’.

    Pospuła - od pospolity ‘wspólny, społeczny; często spotykany; wulgarny’; od pospołu ‘wspólnie, razem’.

    Pospychała - od pospychać ‘zepchnąć, usunąć’.

    Poss - może od pos ‘pocałunek’ lub od Posz (z.)

    Possadowski - od nazwy miejscowej Posadów (kilka wsi).

    Posselt - od niemieckiej nazwy osobowej Poselt, ta od imion złozonych na Burg-.

    Possert - od niemieckiej nazwy osobowej Posser(t), ta od nazwy osobowej Boshar(d)t.

    Possobkiewicz - od posobić ‘przywłaszczyć sobie’, posobkiem ‘osobno, pojedynczo’, posób ‘kształt’.

    Possol - może od pos ‘pocałunek’ lub od Posz (z.)

    Post - od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać.

    Posta - od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać.

    Postachowski - od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać.

    Postak - od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać.

    Postaleniec - od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać.

    Postalewicz - od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać.

    Postalko - od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać.

    Postalski - od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać.

    Postał - od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać.

    Postała - od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać.

    Postanowicz - od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać.

    Postańczuk - od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać.

    Postawa - 1489 od postawa ‘postać, wygląd zewnętrzny’.

    Postawczuk - od postawa ‘postać, wygląd zewnętrzny’.

    Postawek - 1584 od postawa ‘postać, wygląd zewnętrzny’.

    Postawic - 1491 od postawa ‘postać, wygląd zewnętrzny’.

    Postawicz - od postawa ‘postać, wygląd zewnętrzny’.

    Postawka - od postawa ‘postać, wygląd zewnętrzny’.

    Postawna - od postawa ‘postać, wygląd zewnętrzny’.

    Postawniuk - od postawa ‘postać, wygląd zewnętrzny’.

    Postawny - od postawa ‘postać, wygląd zewnętrzny’.

    Postawski - od postawa ‘postać, wygląd zewnętrzny’.

    Postąpała - 1513 od postąpić, ze staropolskiego postępić ‘posuwać się, kroczyć, dawniej postęp ‘chód, krok; postępowanie’.

    Posteczka - od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać.

    Postek - 1325-27 od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać.

    Postempska - od postąpić, ze staropolskiego postępić ‘posuwać się, kroczyć, dawniej postęp ‘chód, krok; postępowanie’.

    Postemski - od postąpić, ze staropolskiego postępić ‘posuwać się, kroczyć, dawniej postęp ‘chód, krok; postępowanie’.

    Postepski - od postąpić, ze staropolskiego postępić ‘posuwać się, kroczyć, dawniej postęp ‘chód, krok; postępowanie’.

    Poster - od niemieckiej nazwy osobowej Poster.

    Postęk - od postękać ‘pojęczeć’.

    Postękalski - 1564 od nazwy miejscowej Postękalice, dawniej Podstękalice (Piotrowskie, gmina Bełchatów).

    Postęp - 1276 od postąpić, ze staropolskiego postępić ‘posuwać się, kroczyć, dawniej postęp ‘chód, krok;postępowanie’.

    Postępka - od postąpić, ze staropolskiego postępić ‘posuwać się, kroczyć, dawniej postęp ‘chód, krok; postępowanie’.

    Postępowski - od postąpić, ze staropolskiego postępić ‘posuwać się, kroczyć, dawniej postęp ‘chód, krok; postępowanie’.

    Postępski - od postąpić, ze staropolskiego postępić ‘posuwać się, kroczyć, dawniej postęp ‘chód, krok; postępowanie’.

    Postka - od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać.

    Postkiewicz - od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać.

    Postkowski - od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać.

    Postnik - od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać; od postnik.

    Postnikoff - od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać.

    Postnikow - od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać.

    Postojko - od postój ‘miejsce stania; obóz wojskowy’.

    Postojski - od postój ‘miejsce stania; obóz wojskowy’.

    Postol - od postoły ‘chodaki, łapcie z kory’ lub też od apostoł.

    Postolak - od postoły ‘chodaki, łapcie z kory’ lub też od apostoł.

    Postolenko - od postoły ‘chodaki, łapcie z kory’ lub też od apostoł.

    Postolka - od postoły ‘chodaki, łapcie z kory’ lub też od apostoł.

    Postolko - od postoły ‘chodaki, łapcie z kory’ lub też od apostoł.

    Postoluk - od postoły ‘chodaki, łapcie z kory’ lub też od apostoł.

    Postoł - od postoły ‘chodaki, łapcie z kory’ lub też od apostoł.

    Postoła - od postoły ‘chodaki, łapcie z kory’ lub też od apostoł.

    Postołek - od postoły ‘chodaki, łapcie z kory’ lub też od apostoł.

    Postołow - od postoły ‘chodaki, łapcie z kory’ lub też od apostoł.

    Postołowicz - od postoły ‘chodaki, łapcie z kory’ lub też od apostoł.

    Postołowski - od postoły ‘chodaki, łapcie z kory’ lub też od apostoł.

    Postonowicz - od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać.

    Postowar - od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać; od pośny ‘postny’, pośnik ‘postnik’.

    Postowicz - 1551 od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać.

    Postowit - od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać; od pośny ‘postny’, pośnik ‘postnik’.

    Postowski - od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać.

    Postoy - od postój ‘miejsce stania; obóz wojskowy’.

    Postój - od postój ‘miejsce stania; obóz wojskowy’.

    Postójski - od postój ‘miejsce stania; obóz wojskowy’.

    Postrach - od postrach ‘postraszenie, popłoch’, postraszyć.

    Postraszyński - od postrach ‘postraszenie, popłoch’, postraszyć.

    Postrelczuk - od postrzelać, postrzelić, z gwarowego postrzelany.

    Postrojała - od postroić ‘urządzic, ustroić’.

    Postrozny - od postroga ‘opieka, straż’, postrożca ‘ opiekun, strażnik’.

    Postroźna - od postroga ‘opieka, straż’, postrożca ‘ opiekun, strażnik’.

    Postroźny - od postroga ‘opieka, straż’, postrożca ‘ opiekun, strażnik’.

    Postrożna - od postroga ‘opieka, straż’, postrożca ‘ opiekun, strażnik’.

    Postrożny - od postroga ‘opieka, straż’, postrożca ‘ opiekun, strażnik’.

    Postróżna - od postroga ‘opieka, straż’, postrożca ‘ opiekun, strażnik’.

    Postróżny - od postroga ‘opieka, straż’, postrożca ‘ opiekun, strażnik’.

    Postrych - od postrychować ‘powlec warstwą czegoś’, postrychowany ‘pasiasty, prążkowany’.

    Postrychacz - od postrychować ‘powlec warstwą czegoś’, postrychowany ‘pasiasty, prążkowany’.

    Postrzednik - od pośrednik ‘pośredniczący, mediator’.

    Postrzegacz - od postrzygać ‘ścinać, wyrównywać’; od postrzegać ‘widziec, zobaczyć’.

    Postrzelana - od postrzelać, postrzelić, z gwarowego postrzelany.

    Postrzelany - od postrzelać, postrzelić, z gwarowego postrzelany.

    Postrzelna - od postrzelać, postrzelić, z gwarowego postrzelany.

    Postrzelny - od postrzelać, postrzelić, z gwarowego postrzelany.

    Postrzelona - od postrzelać, postrzelić, z gwarowego postrzelany.

    Postrzelony - od postrzelać, postrzelić, z gwarowego postrzelany.

    Postrzędnik - od pośrednik ‘pośredniczący, mediator’.

    Postrzyga - od postrzygać ‘ścinać, wyrównywać’.

    Postrzygacz - 1425 od postrzygać ‘ścinać, wyrównywać’; od postrzygacz ‘rzemieślnik, który w końcowym etapie produkcji sukna ścinał na nim meszek i przycinał brzegi’.

    Postrzygaczowicz - 1623 od postrzygać ‘ścinać, wyrównywać’; od postrzygacz ‘rzemieślnik, który w końcowym etapie produkcji sukna ścinał na nim meszek i przycinał brzegi’.

    Postrzygaczyk - 1622 od postrzygać ‘ścinać, wyrównywać’; od postrzygacz ‘rzemieślnik, który w końcowym etapie produkcji sukna ścinał na nim meszek i przycinał brzegi’.

    Postufka - od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Postuj - od postój ‘miejsce stania; obóz wojskowy’.

    Postulak - od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Postulka - od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Postulko - od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Postulski - od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Postuł - od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Postuła - od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Postułka - 1375 od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Postument - od postument ‘podstawa pod figurę; cokół’.

    Postupak - od postąpić, ze staropolskiego postępić ‘posuwać się, kroczyć, dawniej postęp ‘chód, krok; postępowanie’; od postupać ‘postąpic’.

    Postupalski - od postąpić, ze staropolskiego postępić ‘posuwać się, kroczyć, dawniej postęp ‘chód, krok; postępowanie’; od postupać ‘postąpic’.

    Postupolski - od postąpić, ze staropolskiego postępić ‘posuwać się, kroczyć, dawniej postęp ‘chód, krok; postępowanie’; od postupać ‘postąpic’.

    Posturczak - od postura, posturka ‘postawa, wygląd’.

    Posturzyński - od postura, posturka ‘postawa, wygląd’.

    Postusiak - od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Postuszak - od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Postuszka - od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Postuszna - od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Postuszny - od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Postuszyński - od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Postuwka - od pustułka, dawniej postoła, postuła, pustoła, pustówka rodzaj sokoła’.

    Postużyński - od pastuch, pastucha ‘człowiek doglądający pasącego się bydła, owiec’.

    Postwa - od staropolskiego pastwa ‘pasza; miejsce pasienia bydła’.

    Postyka - od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać.

    Postyl - od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać.

    Postysz - 1551 od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać.

    Posucha - od posucha ‘susza, upał, spiekota’.

    Posuchowski - od posucha ‘susza, upał, spiekota’.

    Posuniak - od posunąć, posuwać ‘popchnąć, powłóczyć’.

    Posuń - od posunąć, posuwać ‘popchnąć, powłóczyć’.

    Posuwiak - od posunąć, posuwać ‘popchnąć, powłóczyć’.

    Poswa - od poszwa ‘powleczka na pierzynę lub kołdrę’.

    Poswiat - od poświata ‘blade światlo; odblask’.

    Poswiata - od poświata ‘blade światlo; odblask’.

    Poswiatkowski - od poświata ‘blade światlo; odblask’.

    Poswiatowski - od poświata ‘blade światlo; odblask’.

    Poswińska - od poszwa ‘powleczka na pierzynę lub kołdrę’.

    Poswiński - od poszwa ‘powleczka na pierzynę lub kołdrę’.

    Poswistak - od poświstać ‘wydawać swist, pogwizdywać’, poświstak ‘narwaniec, świszczypała’.

    Poswitajło - od poświtać ‘rozwidniać się, szarzeć’, poświt ‘światło, blask, poswiata’.

    Posyłajka - od posyłać, posyłka ‘posyłanie; rodzaj wojska; ordynans’.

    Posyłajko - od posyłać, posyłka ‘posyłanie; rodzaj wojska; ordynans’.

    Posyłek - od posyłać, posyłka ‘posyłanie; rodzaj wojska; ordynans’.

    Posyłer - od poszyler ‘posłaniec’, z języka jidisz.

    Posyłkiewicz - od posyłać, posyłka ‘posyłanie; rodzaj wojska; ordynans’.

    Posymiak - od gwarowego posynąć, poszynąć ‘sparalizować; o bólu grzbietu lub krzyża’.

    Posymowski - od gwarowego posynąć, poszynąć ‘sparalizować; o bólu grzbietu lub krzyża’.

    Posyniak - od gwarowego posynąć, poszynąć ‘sparalizować; o bólu grzbietu lub krzyża’.

    Posyniuk - od gwarowego posynąć, poszynąć ‘sparalizować; o bólu grzbietu lub krzyża’.

    Posypanko - od posypać ‘popruszyć, nasypać’, posypka.

    Posypka - od posypać ‘popruszyć, nasypać’, posypka.

    Posysal - 1628 od posysać, possać ‘ssać, karmić piersią’.

    Posysalak - 1629 od posysać, possać ‘ssać, karmić piersią’.

    Posytek - od poszywać, poszyć ‘pokryć budynek (dach) słomą’.

    Posz - 1389 od różnych podstaw na Po- z przyrostkiem nazwotwórczym sz lub od niemieckiej nazwy osobowej Posch, ta od imienia Petrus.

    Posza - 1384 od różnych podstaw na Po- z przyrostkiem nazwotwórczym sz lub od niemieckiej nazwy osobowej Posch, ta od imienia Petrus.

    Poszad - od posada, ze staropolskiego ‘obowiązek trzymania strazy przez chłopów w grodach’.

    Poszadel - od posada, ze staropolskiego ‘obowiązek trzymania strazy przez chłopów w grodach’.

    Poszak - od różnych podstaw na Po- z przyrostkiem nazwotwórczym sz lub od niemieckiej nazwy osobowej Posch, ta od imienia Petrus.

    Poszalski - od posalać ‘solić’.

    Poszała - od posalać ‘solić’.

    Poszcz - od poszczać, choć możliwe też od post, pościć.

    Poszczak - od poszczać, choć możliwe też od post, pościć.

    Poszczepczyński - od poszeptać ‘powiedzieć szeptem’.

    Poszczyk - od poszczać, choć możliwe też od post, pościć.

    Poszczyński - od poszczać, choć możliwe też od post, pościć.

    Poszebczyński - od poszeptać ‘powiedzieć szeptem’.

    Poszec - od różnych podstaw na Po- z przyrostkiem nazwotwórczym sz lub od niemieckiej nazwy osobowej Posch, ta od imienia Petrus.

    Poszek - od różnych podstaw na Po- z przyrostkiem nazwotwórczym sz lub od niemieckiej nazwy osobowej Posch, ta od imienia Petrus.

    Poszelążna - od szeląg ‘jednostka monetarna’, szelężne ‘opłata od trunków wynosząca szeląg’.

    Poszelążny - od szeląg ‘jednostka monetarna’, szelężne ‘opłata od trunków wynosząca szeląg’.

    Poszeleżna - od szeląg ‘jednostka monetarna’, szelężne ‘opłata od trunków wynosząca szeląg’.

    Poszeleżny - od szeląg ‘jednostka monetarna’, szelężne ‘opłata od trunków wynosząca szeląg’.

    Poszelęzny - od szeląg ‘jednostka monetarna’, szelężne ‘opłata od trunków wynosząca szeląg’.

    Poszelęźna - od szeląg ‘jednostka monetarna’, szelężne ‘opłata od trunków wynosząca szeląg’.

    Poszelężna - od szeląg ‘jednostka monetarna’, szelężne ‘opłata od trunków wynosząca szeląg’.

    Poszelężny - od szeląg ‘jednostka monetarna’, szelężne ‘opłata od trunków wynosząca szeląg’.

    Poszelężyn - od szeląg ‘jednostka monetarna’, szelężne ‘opłata od trunków wynosząca szeląg’.

    Poszeluzna - od szeląg ‘jednostka monetarna’, szelężne ‘opłata od trunków wynosząca szeląg’.

    Poszeluzny - od szeląg ‘jednostka monetarna’, szelężne ‘opłata od trunków wynosząca szeląg’.

    Poszeluźna - od szeląg ‘jednostka monetarna’, szelężne ‘opłata od trunków wynosząca szeląg’.

    Poszeluźny - od szeląg ‘jednostka monetarna’, szelężne ‘opłata od trunków wynosząca szeląg’.

    Poszelużna - od szeląg ‘jednostka monetarna’, szelężne ‘opłata od trunków wynosząca szeląg’.

    Poszelużny - od szeląg ‘jednostka monetarna’, szelężne ‘opłata od trunków wynosząca szeląg’.

    Poszepciński - od poszeptać ‘powiedzieć szeptem’.

    Poszepczyński - od poszeptać ‘powiedzieć szeptem’.

    Poszepta - 1306 od poszeptać ‘powiedzieć szeptem’.

    Poszeptowicz - od poszeptać ‘powiedzieć szeptem’.

    Poszewicki - od poszwa ‘powleczka na pierzynę lub kołdrę’.

    Poszewiecki - od poszwa ‘powleczka na pierzynę lub kołdrę’.

    Poszewiński - od poszwa ‘powleczka na pierzynę lub kołdrę’.

    Poszewkiewicz - od poszwa ‘powleczka na pierzynę lub kołdrę’.

    Poszfa - od poszwa ‘powleczka na pierzynę lub kołdrę’.

    Poszka - od różnych podstaw na Po- z przyrostkiem nazwotwórczym sz lub od niemieckiej nazwy osobowej Posch, ta od imienia Petrus.

    Poszke - od różnych podstaw na Po- z przyrostkiem nazwotwórczym sz lub od niemieckiej nazwy osobowej Posch, ta od imienia Petrus.

    Poszkiewicz - od różnych podstaw na Po- z przyrostkiem nazwotwórczym sz lub od niemieckiej nazwyosobowej Posch, ta od imienia Petrus.

    Poszko - od różnych podstaw na Po- z przyrostkiem nazwotwórczym sz lub od niemieckiej nazwy osobowej Posch, ta od imienia Petrus.

    Poszkowski - od różnych podstaw na Po- z przyrostkiem nazwotwórczym sz lub od niemieckiej nazwy osobowej Posch, ta od imienia Petrus.

    Poszkuta - od poskuta ‘posługa’.

    Poszlad - od poślad ‘ziarno gorszego gatunku’; od pośladek ‘ze staropolskiego potomek; tylna część ciała człowieka i zwierząt’.

    Poszlak - od poszlak ‘ślad, trop’.

    Poszman - od pasaman, pasamon ‘taśma, lamówka’, pasamonnik ‘wytwórca pasmanterii’.

    Poszmann - od pasaman, pasamon ‘taśma, lamówka’, pasamonnik ‘wytwórca pasmanterii’.

    Poszowicz - 1440 od różnych podstaw na Po- z przyrostkiem nazwotwórczym sz lub od niemieckiej nazwy osobowej Posch, ta od imienia Petrus.

    Poszowski - od różnych podstaw na Po- z przyrostkiem nazwotwórczym sz lub od niemieckiej nazwy osobowej Posch, ta od imienia Petrus.

    Posztupalski - od postąpić, ze staropolskiego postępić ‘posuwać się, kroczyć, dawniej postęp ‘chód, krok; postępowanie’; od postupać ‘postąpić’.

    Poszukaj - od poszukać.

    Poszukiewicz - od poszukać.

    Poszumowski - od poszum ‘lekki szmer, szum’, poszumieć.

    Poszumski - od poszum ‘lekki szmer, szum’, poszumieć.

    Poszust - od po + szust ‘sus, skok’.

    Poszwa - 1612 od poszwa ‘powleczka na pierzynę lub kołdrę’.

    Poszwald - od poszwa ‘powleczka na pierzynę lub kołdrę’.

    Poszwała - od poszwa ‘powleczka na pierzynę lub kołdrę’.

    Poszwańczyk - od poszwa ‘powleczka na pierzynę lub kołdrę’.

    Poszwiński - od poszwa ‘powleczka na pierzynę lub kołdrę’.

    Poszyler - od poszyler ‘posłaniec’, z języka jidisz.

    Poszyniak - od gwarowego posynąć, poszynąć ‘sparalizować; o bólu grzbietu lub krzyża’.

    Poszyński - od gwarowego posynąć, poszynąć ‘sparalizować; o bólu grzbietu lub krzyża’.

    Poszytek - od poszywać, poszyć ‘pokryć budynek (dach) słomą’; od poszyty ‘pokryty’.

    Poszywak - od poszywać, poszyć ‘pokryć budynek (dach) słomą’.

    Poszywala - od poszywać, poszyć ‘pokryć budynek (dach) słomą’.

    Poszywała - od poszywać, poszyć ‘pokryć budynek (dach) słomą’.

    Poszywaniuk - od poszywać, poszyć ‘pokryć budynek (dach) słomą’.

    Pościak - od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać.

    Pościcha - XIII wiek od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać.

    Pościk - 1125 od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać.

    Pościński - od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać.

    Pościsz - 1396 od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać.

    Pośćko - 1444 od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać.

    Pośka - od różnych podstaw na Po- z przyrostkiem nazwotwórczym sz lub od niemieckiej nazwy osobowej Posch, ta od imienia Petrus.

    Pośko - od różnych podstaw na Po- z przyrostkiem nazwotwórczym sz lub od niemieckiej nazwy osobowej Posch, ta od imienia Petrus.

    Poślad - 1630 od poślad ‘ziarno gorszego gatunku’.

    Poślada - od poślad ‘ziarno gorszego gatunku’.

    Pośladek - 1414 od poślad ‘ziarno gorszego gatunku’; od pośladek ‘ze staropolskiego potomek; tylna część ciała człowieka i zwierząt’.

    Pośladnik - od poślad ‘ziarno gorszego gatunku’.

    Poślak - od poszlak ‘ślad, trop’.

    Pośledni - od poślad ‘ziarno gorszego gatunku’; od pośladek ‘ze staropolskiego potomek; tylna część ciała człowieka i zwierząt’.

    Poślednia - od poślad ‘ziarno gorszego gatunku’; od pośladek ‘ze staropolskiego potomek; tylna część ciała człowieka i zwierząt’.

    Pośledniak - od poślad ‘ziarno gorszego gatunku’; od pośladek ‘ze staropolskiego potomek; tylna część ciała człowieka i zwierząt’.

    Poślednicki - od poślad ‘ziarno gorszego gatunku’; od pośladek ‘ze staropolskiego potomek; tylna część ciała człowieka i zwierząt’.

    Pośledniczak - od poślad ‘ziarno gorszego gatunku’; od pośladek ‘ze staropolskiego potomek; tylna część ciała człowieka i zwierząt’.

    Poślednik - od poślad ‘ziarno gorszego gatunku’; od pośladek ‘ze staropolskiego potomek; tylna część ciałaczłowieka i zwierząt’.

    Pośledzik - od poślad ‘ziarno gorszego gatunku’; od pośladek ‘ze staropolskiego potomek; tylna część ciała człowieka i zwierząt’.

    Pośledziński - od poślad ‘ziarno gorszego gatunku’; od pośladek ‘ze staropolskiego potomek; tylna część ciała człowieka i zwierząt’.

    Pośledzki - od poślad ‘ziarno gorszego gatunku’; od pośladek ‘ze staropolskiego potomek; tylna część ciała człowieka i zwierząt’.

    Pośmiechowicz - od pośmiech ‘wyśmianie, kpiny’.

    Pośniak - od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać; od pośny ‘postny’.

    Pośnic - od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać; od pośny ‘postny’.

    Pośnicz - od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać; od pośny ‘postny’.

    Pośnik - od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać; od pośny ‘postny’, pośnik ‘postnik’.

    Pośpiech - 1385 od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pośpiesz - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pośpieszalski - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pośpieszał - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pośpieszała - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pośpieszałowski - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pośpieszczyk - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pośpieszel - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pośpieszil - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pośpieszna - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pośpieszno - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pośpieszny - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pośpieszyk - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pośpieszyl - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pośpieszył - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pośpieszyło - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pośpieszyński - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pośpiszyl - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pośpiszył - od pośpiech ‘szybkie działanie’, dawniej też ‘pomyślność’, pospieszyć.

    Pośrednik - od pośrednik ‘pośredniczący, mediator’.

    Pośrzodek - 1468 od staropolskiego pośrzodek ‘w środku położony’.

    Pośtek - od post ‘częściowe lub całkowite wstrzymanie się od jedzenia’, pościć lub od postać.

    Poświardowski - od nazwy miejscowej Poćwiardowo (toruńskie, gmina Golub Dobrzyń).

    Poświat - od poświata ‘blade światlo; odblask’.

    Poświata - 1487 od poświata ‘blade światlo; odblask’.

    Poświatna - od poświętne ‘majątek Kościoła’, poświątny ‘poświęcony’.

    Poświatny - od poświętne ‘majątek Kościoła’, poświątny ‘poświęcony’.

    Poświatowski - 1765 od poświata ‘blade światlo; odblask’.

    Poświątka - od poświętne ‘majątek Kościoła’, poświątny ‘poświęcony’.

    Poświątna - od poświętne ‘majątek Kościoła’, poświątny ‘poświęcony’.

    Poświątny - od poświętne ‘majątek Kościoła’, poświątny ‘poświęcony’.

    Poświętna - od poświętne ‘majątek Kościoła’, poświątny ‘poświęcony’.

    Poświętny - od poświętne ‘majątek Kościoła’, poświątny ‘poświęcony’.

    Poświstajło - od poświstać ‘wydawać swist, pogwizdywać’, poświstak ‘narwaniec, świszczypała’.

    Poświstak - od poświstać ‘wydawać swist, pogwizdywać’, poświstak ‘narwaniec, świszczypała’.

    Poświt - od poświtać ‘rozwidniać się, szarzeć’, poświt ‘światło, blask, poswiata’.

    Poświtajło - od poświtać ‘rozwidniać się, szarzeć’, poświt ‘światło, blask, poswiata’.

    Pot - od pot, pocić się; niektóre formy też od imienia cerkiewnego Potapij.

    Pota - od pot, pocić się; niektóre formy też od imienia cerkiewnego Potapij.

    Potacki - od potak ‘część krosien tkackich’, potakiwać.

    Potaczadło - od potaczać ‘toczyć, obracać’.

    Potaczak - od potaczać ‘toczyć, obracać’.

    Potaczalo - od potaczać ‘toczyć, obracać’.

    Potaczała - od potaczać ‘toczyć, obracać’.

    Potaczało - od potaczać ‘toczyć, obracać’.

    Potaczej - od potaczać ‘toczyć, obracać’.

    Potaczek - 1613 od potak ‘część krosien tkackich’, potakiwać.

    Potaczek - od potaczać ‘toczyć, obracać’.

    Potaczka - od potaczać ‘toczyć, obracać’.

    Potaczkowicz - 1606 od potak ‘część krosien tkackich’, potakiwać.

    Potaczniak - od potaczać ‘toczyć, obracać’.

    Potaczniak - od potak ‘część krosien tkackich’, potakiwać.

    Potaczny - od potaczać ‘toczyć, obracać’.

    Potaczny - od potak ‘część krosien tkackich’, potakiwać.

    Potaj - od potajać ‘utajniać’, może też od imienia cerkiewnego Patej.

    Potajaliński - od potajać ‘utajniać’, może też od imienia cerkiewnego Patej.

    Potajałło - od potajać ‘utajniać’, może też od imienia cerkiewnego Patej.

    Potajało - od potajać ‘utajniać’, może też od imienia cerkiewnego Patej.

    Potajczuk - od potajać ‘utajniać’, może też od imienia cerkiewnego Patej.

    Potajewicz - od potajać ‘utajniać’, może też od imienia cerkiewnego Patej.

    Potak - 1655 od potak ‘część krosien tkackich’, potakiwać.

    Potaki - 1662 od potak ‘część krosien tkackich’, potakiwać.

    Potakiewicz - od potak ‘część krosien tkackich’, potakiwać.

    Potakowski - od potak ‘część krosien tkackich’, potakiwać.

    Potalas - od wschodniosłowiańskiego potal ‘świecidełko’.

    Potalej - od wschodniosłowiańskiego potal ‘świecidełko’.

    Potalski - od wschodniosłowiańskiego potal ‘świecidełko’.

    Potała - od wschodniosłowiańskiego potal ‘świecidełko’.

    Potałowski - od wschodniosłowiańskiego potal ‘świecidełko’.

    Potałujew - od wschodniosłowiańskiego potal ‘świecidełko’.

    Potałyński - od wschodniosłowiańskiego potal ‘świecidełko’.

    Potan - od potanieć ‘stać się tańszym, gorszym’.

    Potanek - od potanieć ‘stać się tańszym, gorszym’.

    Potaniec - od potanieć ‘stać się tańszym, gorszym’.

    Potańczyk - od potanieć ‘stać się tańszym, gorszym’.

    Potański - od potanieć ‘stać się tańszym, gorszym’.

    Potap - 1558 od imienia Potap, Potapij, uzywanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego, od Potápios.

    Potapa - od imienia Potap, Potapij, uzywanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego, od Potápios.

    Potapczenko - od imienia Potap, Potapij, uzywanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego, od Potápios.

    Potapczuk - od imienia Potap, Potapij, uzywanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego, od Potápios.

    Potapczyk - od imienia Potap, Potapij, uzywanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego, od Potápios.

    Potapczyński - od imienia Potap, Potapij, uzywanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego, od Potápios.

    Potapenko - od imienia Potap, Potapij, uzywanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego, od Potápios.

    Potapiak - od imienia Potap, Potapij, uzywanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego, od Potápios.

    Potapianek - od imienia Potap, Potapij, uzywanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego, od Potápios.

    Potapianek - od potopić, potop

    Potapiejko - od potopić, potop.

    Potapienko - od imienia Potap, Potapij, uzywanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego, od Potápios.

    Potapienko - od potopić, potop.

    Potapiński - od imienia Potap, Potapij, uzywanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego, od Potápios.

    Potapiuk - od imienia Potap, Potapij, uzywanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego, od Potápios.

    Potapka - od imienia Potap, Potapij, uzywanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego, od Potápios.

    Potapko - od imienia Potap, Potapij, uzywanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego, od Potápios.

    Potapnik - od potopić, potop.

    Potapo - od imienia Potap, Potapij, uzywanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego, od Potápios.

    Potapow - od imienia Potap, Potapij, uzywanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego, od Potápios.

    Potapowicz - od imienia Potap, Potapij, uzywanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego, od Potápios.

    Potapowicz - od potopić, potop.

    Potapów - od imienia Potap, Potapij, uzywanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego, od Potápios.

    Potapski - od imienia Potap, Potapij, uzywanego w Kościele prawosławnym. Imię pochodzenia greckiego, od Potápios.

    Potara - od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Potarajko - od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Potarczyk - od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Potarecki - od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Potarek - od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Potargiewicz - od potargać ‘stargać, podrzeć’.

    Potargowicz - od potargać ‘stargać, podrzeć’.

    Potarowicz - od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Potarski - od nazwy miejscowej Potarzyca (kaliskie, gmina Jarocin; leszczyńskie, gmina Krobia).

    Potarzycki - 1632 od nazwy miejscowej Potarzyca (kaliskie, gmina Jarocin; leszczyńskie, gmina Krobia).

    Potarzyński - od nazwy miejscowej Potarzyca (kaliskie, gmina Jarocin; leszczyńskie, gmina Krobia).

    Potarżeński - 1398 od nazwy miejscowej Potarzyca (kaliskie, gmina Jarocin; leszczyńskie, gmina Krobia).

    Potarżycki - 1395 od nazwy miejscowej Potarzyca (kaliskie, gmina Jarocin; leszczyńskie, gmina Krobia).

    Potarżyński - 1442 od nazwy miejscowej Potarzyca (kaliskie, gmina Jarocin; leszczyńskie, gmina Krobia).

    Potarżyski - 1392 od nazwy miejscowej Potarzyca (kaliskie, gmina Jarocin; leszczyńskie, gmina Krobia).

    Potas - od potaś, potasz, potaż ‘węglan potasu otrzymywany z popiołu drzewnego do celów przemysłowych’.

    Potasiak - od potaś, potasz, potaż ‘węglan potasu otrzymywany z popiołu drzewnego do celów przemysłowych’.

    Potasiek - od potaś, potasz, potaż ‘węglan potasu otrzymywany z popiołu drzewnego do celów przemysłowych’.

    Potasiewicz - od potaś, potasz, potaż ‘węglan potasu otrzymywany z popiołu drzewnego do celów przemysłowych’.

    Potasik - od potaś, potasz, potaż ‘węglan potasu otrzymywany z popiołu drzewnego do celów przemysłowych’.

    Potasiński - od potaś, potasz, potaż ‘węglan potasu otrzymywany z popiołu drzewnego do celów przemysłowych’.

    Potasniczak - od potaś, potasz, potaż ‘węglan potasu otrzymywany z popiołu drzewnego do celów przemysłowych’.

    Potasnik - od potaś, potasz, potaż ‘węglan potasu otrzymywany z popiołu drzewnego do celów przemysłowych’.

    Potasz - od potaś, potasz, potaż ‘węglan potasu otrzymywany z popiołu drzewnego do celów przemysłowych’.

    Potaszkiewicz - od potaś, potasz, potaż ‘węglan potasu otrzymywany z popiołu drzewnego do celów przemysłowych’.

    Potaszkin - od potaś, potasz, potaż ‘węglan potasu otrzymywany z popiołu drzewnego do celów przemysłowych’.

    Potasznik - od potaś, potasz, potaż ‘węglan potasu otrzymywany z popiołu drzewnego do celówprzemysłowych’.

    Potaszników - od potaś, potasz, potaż ‘węglan potasu otrzymywany z popiołu drzewnego do celów przemysłowych’.

    Potaszuk - od potaś, potasz, potaż ‘węglan potasu otrzymywany z popiołu drzewnego do celów przemysłowych’.

    Potaszyński - od potaś, potasz, potaż ‘węglan potasu otrzymywany z popiołu drzewnego do celów przemysłowych’.

    Potaś - od potaś, potasz, potaż ‘węglan potasu otrzymywany z popiołu drzewnego do celów przemysłowych’.

    Potaśniczak - od potaś, potasz, potaż ‘węglan potasu otrzymywany z popiołu drzewnego do celów przemysłowych’.

    Potaśnik - od potaś, potasz, potaż ‘węglan potasu otrzymywany z popiołu drzewnego do celów przemysłowych’.

    Potaz - od potaś, potasz, potaż ‘węglan potasu otrzymywany z popiołu drzewnego do celów przemysłowych’.

    Potaznik - od potaś, potasz, potaż ‘węglan potasu otrzymywany z popiołu drzewnego do celów przemysłowych’.

    Potaźnik - od potaś, potasz, potaż ‘węglan potasu otrzymywany z popiołu drzewnego do celów przemysłowych’.

    Potaż - od potaś, potasz, potaż ‘węglan potasu otrzymywany z popiołu drzewnego do celów przemysłowych’.

    Potażek - od potaś, potasz, potaż ‘węglan potasu otrzymywany z popiołu drzewnego do celów przemysłowych’.

    Potażnik - od potaś, potasz, potaż ‘węglan potasu otrzymywany z popiołu drzewnego do celów przemysłowych’.

    Potąpa - od potępa ‘obelga, pogarda, potępienie’.

    Potąpiński - od potępa ‘obelga, pogarda, potępienie’.

    Potąpski - od potępa ‘obelga, pogarda, potępienie’.

    Potega - od potęga ‘siła, moc’.

    Potejko - od pot, pocić się; niektóre formy też od imienia cerkiewnego Potapij.

    Potek - od pot, pocić się; niektóre formy też od imienia cerkiewnego Potapij.

    Potel - od pot, pocić się; niektóre formy też od imienia cerkiewnego Potapij.

    Potelczyk - od pot, pocić się; niektóre formy też od imienia cerkiewnego Potapij.

    Potelicki - od pot, pocić się; niektóre formy też od imienia cerkiewnego Potapij.

    Potelka - od pot, pocić się; niektóre formy też od imienia cerkiewnego Potapij.

    Potelski - od pot, pocić się; niektóre formy też od imienia cerkiewnego Potapij.

    Potem - od potem, potym ‘później, następny’.

    Potemka - od potem, potym ‘później, następny’.

    Potemkin - od potem, potym ‘później, następny’.

    Potemkowski - od potem, potym ‘później, następny’.

    Potempa - od potępa ‘obelga, pogarda, potępienie’.

    Potempka - od potępa ‘obelga, pogarda, potępienie’.

    Potempski - od potępa ‘obelga, pogarda, potępienie’.

    Potemski - od potem, potym ‘później, następny’.

    Poten - od potem, potym ‘później, następny’.

    Potencki - od potęga ‘siła, moc’.

    Potenga - od potęga ‘siła, moc’.

    Potent - od łacińskiego potentas ‘mocny, silny’.

    Potenta - od łacińskiego potentas ‘mocny, silny’.

    Potentas - od łacińskiego potentas ‘mocny, silny’.

    Poteński -

    Poter - od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Potera - od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Poteracki - od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Poteradzki - 1643 od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Poteraj - od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Poterajko - od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Poterak - od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Poteralski - od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Poterała - 1600 od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Poterałka - 1602 od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Poterało - od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Poterałowicz - od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Poterański - od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Poterejko - od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Poterek - od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Poterelski - od pocierać ‘nacierać’; od potrzeć, potarty.

    Potereła - od pocierać ‘nacierać’; od potrzeć, potarty.

    Poterewicz - od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Poterk - od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Poterka - od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Poterła - od pocierać ‘nacierać’; od potrzeć, potarty.

    Poterłowicz - od pocierać ‘nacierać’; od potrzeć, potarty.

    Poteroński - od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Poterski - od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Poterucha - od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Poterucki - od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Potęcki - od potęga ‘siła, moc’.

    Potęg - od potęga ‘siła, moc’.

    Potęga - od potęga ‘siła, moc’.

    Potęga-Hreszczuk - złożenia brak; Potęga od potęga ‘siła, moc’; Hreszczuk od imienia Grzegorz. Imię, notowane w Polsce od średniowiecza (XII w.), pochodzenia greckiego, od gregorios ‘gorliwy, czuwający’. Na Kresach Wcxhodnich występowały formy Hrehory, Hryhory, Grygory.

    Potęgowski - od potęga ‘siła, moc’.

    Potęgski - od potęga ‘siła, moc’.

    Potęm - (Śl) od potem, potym ‘później, następny’.

    Potęmpa - od potępa ‘obelga, pogarda, potępienie’.

    Potęmpski - od potępa ‘obelga, pogarda, potępienie’.

    Potęntas - od łacińskiego potentas ‘mocny, silny’.

    Potępa - 1601 od potępa ‘obelga, pogarda, potępienie’.

    Potępka - od potępa ‘obelga, pogarda, potępienie’.

    Potępski - od potępa ‘obelga, pogarda, potępienie’.

    Potężna - od potęga ‘siła, moc’; od potężny.

    Potężny - od potęga ‘siła, moc’; od potężny.

    Potiralla - (Śl) od poterać, dawniej potyrać, poturać ‘zmarnować, poniewierać’, potera, potyra ‘poniewierka’.

    Potka - od staropolskiego potkać (się) ‘spotkać’.

    Potkaj - od staropolskiego potkać (się) ‘spotkać’.

    Potkan - 1603 od staropolskiego potkać (się) ‘spotkać’.

    Potkaniec - 1603 od staropolskiego potkać (się) ‘spotkać’.

    Potkanik - 1603 od staropolskiego potkać (się) ‘spotkać’.

    Potkanowicz - 1621 od staropolskiego potkać (się) ‘spotkać’.

    Potkiewicz - od staropolskiego potkać (się) ‘spotkać’.

    Potkin - od staropolskiego potkać (się) ‘spotkać’.

    Potkoński - od nazwy miejscowej Podkanie, dziś Potkanna (radomskie, gmina Przytyk).

    Potkowa - od podkowa.

    Potkowiak - od podkowa.

    Potkowicz - od podkowa.

    Potkowik - od podkowa.

    Potkowski - od podkowa.

    Potkowski - od staropolskiego potkać (się) ‘spotkać’.

    Potla - od potlać ‘palic się wolno; spróchnieć’.

    Potlak - od potlać ‘palic się wolno; spróchnieć’.

    Potlewicz - od potlać ‘palic się wolno; spróchnieć’.

    Potliński - od potlać ‘palic się wolno; spróchnieć’.

    Potloch - od potlać ‘palic się wolno; spróchnieć’.

    Potłukała - 1607 od potłukać się ‘stłuc się, plątać się’.

    Potniak - od pot, pocić się; niektóre formy też od imienia cerkiewnego Potapij; od przymiotnika potny.

    Potniakowski - od pot, pocić się; niektóre formy też od imienia cerkiewnego Potapij.

    Poto - od pot, pocić się; niektóre formy też od imienia cerkiewnego Potapij.

    Potocki - 1400 od nazwy miejscowej Potok (częste).

    Potoczak - od potok ‘wartki nurt wody płynącej kamienistym korytem’, też od nazwy miejscowej Potok.

    Potoczała - od potoczyć się ‘toczyć; zachwiać się’.

    Potoczało - od potoczyć się ‘toczyć; zachwiać się’.

    Potoczanin - od nazwy miejscowej Potok (częste).

    Potoczek - 1560 od potok ‘wartki nurt wody płynącej kamienistym korytem’, też od nazwy miejscowej Potok.

    Potoczko - od potok ‘wartki nurt wody płynącej kamienistym korytem’, też od nazwy miejscowej Potok.

    Potoczkula - od potok ‘wartki nurt wody płynącej kamienistym korytem’, też od nazwy miejscowej Potok.

    Potoczna - od potok ‘wartki nurt wody płynącej kamienistym korytem’, też od nazwy miejscowej Potok.

    Potoczni - 1614 od potok ‘wartki nurt wody płynącej kamienistym korytem’, też od nazwy miejscowej Potok; od przymiotnika potoczny.

    Potoczniak - 1714 od potok ‘wartki nurt wody płynącej kamienistym korytem’, też od nazwy miejscowej Potok; od przymiotnika potoczny.

    Potocznik - od potok ‘wartki nurt wody płynącej kamienistym korytem’, też od nazwy miejscowej Potok; od przymiotnika potoczny.

    Potoczny - 1616 od potok ‘wartki nurt wody płynącej kamienistym korytem’, też od nazwy miejscowej Potok; od przymiotnika potoczny.

    Potoczyński - 1787 od nazwy miejscowej Potoczyna (wieś zaginiona, Sandomierskie).

    Potok - 1489 od nazwy miejscowej Potok (częste).

    Potok - 1469 od potok ‘wartki nurt wody płynącej kamienistym korytem’, też od nazwy miejscowej Potok.

    Potoka - od potok ‘wartki nurt wody płynącej kamienistym korytem’, też od nazwy miejscowej Potok.

    Potoki - od nazwy miejscowej Potok (częste).

    Potokowski - od potok ‘wartki nurt wody płynącej kamienistym korytem’, też od nazwy miejscowej Potok.

    Potolak - od potulić, potuł ‘uległość’, dawniej tolić.

    Potoł - od potulić, potuł ‘uległość’, dawniej tolić.

    Potoła - od potulić, potuł ‘uległość’, dawniej tolić.

    Potom - od po tom ‘po tym, późniejszy, następny’, potomek ‘syn lub córka’, potomny ‘następny’.

    Potomiec - od po tom ‘po tym, późniejszy, następny’, potomek ‘syn lub córka’, potomny ‘następny’.

    Potomik - 1662 od po tom ‘po tym, późniejszy, następny’, potomek ‘syn lub córka’, potomny ‘następny’.

    Potomka - od po tom ‘po tym, późniejszy, następny’, potomek ‘syn lub córka’, potomny ‘następny’.

    Potomkiewicz - od po tom ‘po tym, późniejszy, następny’, potomek ‘syn lub córka’, potomny ‘następny’.

    Potomkowski - od po tom ‘po tym, późniejszy, następny’, potomek ‘syn lub córka’, potomny ‘następny’.

    Potompa - od potępa ‘obelga, pogarda, potępienie’.

    Potomski - od po tom ‘po tym, późniejszy, następny’, potomek ‘syn lub córka’, potomny ‘następny’.

    Poton - od potonąć ‘utonąć’ lub od poton, por. XVI w. potonek ‘potomek’.

    Potoniec - od potonąć ‘utonąć’ lub od poton, por. XVI w. potonek ‘potomek’.

    Potonin - od potonąć ‘utonąć’ lub od poton, por. XVI w. potonek ‘potomek’.

    Potoń - od potonąć ‘utonąć’ lub od poton, por. XVI w. potonek ‘potomek’.

    Potop - od potopić, potop.

    Potopa - od potopić, potop.

    Potopczyk - od potopić, potop.

    Potopenko - od potopić, potop.

    Potopia - od potopić, potop.

    Potopiak - od potopić, potop.