HONOWSKI  Bolesław  





Inżynier chemik Honowski Bolesław Andrzej ps. „Antoni Kupała”, „Andrzej” (1901- 1943), fotografik i filmowiec. 
Do 1939 r. w Warszawie przy ul. Asfaltowej 15, w suterynie budynku mieszkalnego prowadził prywatne laboratorium filmowe, realizujące krótkometrażowe filmy oświatowe, m. in. poświęcone bezpieczeństwu i higienie pracy, dla potrzeb Instytutu Spraw Społecznych i innych instytucji. 
Na początku okupacji firmę przejęli Niemcy, otrzymała nazwę „Schmalfilm”, kierował nią niemiecki zarządca, volksdeutsch Ludwik Herbert, a B.A. Honowski został kierownikiem technicznym.
Na wiosnę 1941 r. współorganizował, a następnie bieżąco prowadził pierwszą wytwórnię materiałów wybuchowych w Warszawie. Jako jej lokalizację zaproponował swoje przedwojenne laboratorium filmowe przy ul. Asfaltowej 15. Produkcję materiałów wybuchowych prowadzono nocą, po oficjalnych godzinach pracy. Wytwórnia działała w pionie Wydziału Saperów KG i Związku Odwetu AK. 
Ponadto B. A. Honowski prowadził w tym samym lokalu drugą działalność konspiracyjną – niezwiązaną z wytwórnią materiałów wybuchowych. Mikrofilmował dokumenty Delegatury Rządu. A także fotografie wykonywane przez Polaków, w tym żołnierzy podziemia oraz przechwytywane od Niemców. Pozostał z tego m.in. zbiór kilku tysięcy zdjęć, obrazujących terror niemiecki w stosunku do Polaków i Żydów. Głównym konspiracyjnym ośrodkiem zajmującym się mikrofilmowaniem i wykonywaniem zdjęć z filmów niemieckich, była komórka AK kierowana przez inż. B.A. Honowskiego, ukryta w niemieckiej firmie „Fotoris” przy ul. Marszałkowskiej, częściowo tylko wykonywana przy Asfaltowej w niemieckim Laboratorium Filmowym „Schmalfilm”,
13 stycznia 1943 r. ciężko ranny w starciu z gestapo, torturowany, zmarł 15 stycznia na Pawiaku. Odznaczony pośmiertnie Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari. Wiadomo, że nikogo nie wydał.


informacja przekazana przez Pana Jolantę Wrońska w dn. 13.09.2007 r.

POWRÓT NA STRONĘ "Więźniowie Pawiaka"