OŁPIŃSKI  Klemens   

 

K L E M E N S O Ł P I ń S K I 
( 1896 – 1942 )
Dr praw , sędzia i adwokat, ludowiec PSL - Piast urodził w mieszczańskiej rodzinie w miasteczku Biecz na Podkarpaciu 3 lipca 1896 roku. Był synem Ignacego Ołpińskiego, długoletniego burmistrza miasta Biecza i założyciela Akcji Katolickiej w tymże mieście i Anny z Rożniów. 
Klemens Ołpiński ukończył chlubnie gimnazjum w Gorlicach w roku 1915 ; podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim, kończąc je doktoratem w 1924 roku.. W roku 1920 uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Potem w 1926 roku został mianowany sędzią w Tuchowie, a jego dom stał się miejscem spotkań ludowców z Małopolski. Został za swoje sympatie polityczne i działalność w ruchu ludowym szykanowany . W konsekwencji politycznej działalności i ścisłej współpracy z Wincentym Witosem, sędzia Sądu Grodzkiego Klemens Ołpiński w Tuchowie, został zdymisjonowany. Przeprowadził się więc do Warszawy razem z żoną Zofią i dziećmi Leszkiem i Anną . Tutaj właśnie został zawiązany Centrolew w prywatnym mieszkaniu Klemensa i Zofii z Lorenców . Wpisany na listę adwokatów Warszawy w 1932 roku posiadał dużą kancelarie adwokacka, w której jednym z aplikantów był mecenas Scigalski, późniejszy pełnomocnik d/s propagandy rządu londyńskiego. Rodzina mecenasa Ołpińskiego zamieszkała w słynnej później willi przy Alei Wilanowskiej, domu otwartych drzwi, gdzie odbywały się niemal wszystkie spotkania ludowców lat 30 –tych. Bywali w tym domu Maciej Ratąj, Wincenty Witos, Józef Putek, prof. Stanisław Stroński, gen, Edward Gruber. Adw. „Jan Szczerbiński, hr, Sobański, Aleksander Ładoś, Wacław Olechowicz ,prof. Stefan Głaser, Józef Gójski, dr. Erazm Roztworowski, adw. Jan Krysa, adw. Kazimierz Michał Ujazdowski i wielu , wielu innych. W okresie emigracji Wincentego Witosa pozostawał w stałym kontakcie listowym oraz osobistym podróżując do Czechosłowacji, gdzie przebywał prezes SL. Od września 1933 roku do września 1934 roku był członkiem Sądu Partyjnego, a od grudnia 1935 członkiem Głównej Komisji Rewizyjnej SL. 
W czasie okupacji hitlerowskiej willa mec. Klemensa Ołpińskiego i jego teścia Michała Lorenca nadal pozostawała miejscem spotkań ludowców i osób działających w konspiracji niepodległościowej. Niestety tylko do marca 1942 roku, kiedy gestapo aresztowało mecenasa i jego teścia.
Nazwisko Klemensa znalazło się na liście aresztowanych 19-20 lutego 1942 roku i wywiezionych z Pawiaka do Auschwitz w dniu 17 kwietnia 1942 Odszedł transport 461 więźniów do Auschwitz . Otrzymali oni numery 30937-31937
Mecenasa Klemensa Ołpińskiego poddano torturom trzytygodniowym na Pawiaku, a następnie wywieziono do Oświęcimia w dniu 18 kwietnia 1942 roku. Tam, po czterech tygodniach w dniu 19 maja wycieńczony, umarł na rękach swojego teścia Lorenca, wdowie przysłano zawiadomienie, że mecenas zmarł na tyfus. W załączeniu przesłano zakrwawioną koszulę jako przestrogę dla pozostałych na wolności i ukrywających się patriotów. Klemensa Ołpińskiego, skatowanego po przesłuchaniach opatrywał w Oświęcimiu jego teść, który przeżył zięcia o dwa miesiące. Lorenc, teść Klemensa został zagazowany w Brzezince. Vide wyciąg z dokumentacji archiwalnej z KL Auschwitz.
Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau 
w Oświęcimiu informuje, że w częściowo zachowanych aktach tut. Archiwum są następujące dane o niżej wymienionych więźniach KL Auschwitz:
OLPINSKI Klemens ur. 3.8.1896 r. Biecz, został przywieziony do KL Auschwitz w dniu 18.4.1942 r. transportem z Warszawy. 
W obozie oznaczony jako więzień numerem 31210. 
Pod datą: 19.5.1942 r. odnotowano zgon więźnia w KL Auschwitz.


 

informację opracowała Anna Tryszczyło - Mróz w dn. 30.03.2009 r.

POWRÓT NA STRONĘ "Więźniowie Pawiaka"